金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 ความช่วยเหลือจากคนผู้หนึ่ง (อัพครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 236 ครั้ง
    24 ก.ย. 62




ตอนที่ 3

ความช่วยเหลือจากคนผู้หนึ่ง



 ช่วยด้วย ช่วยด้วยเจ้าค่ะ!!!”


อยู่ๆก็มีสตรีนางหนึ่งวิ่งเข้ามาขวางทางรถม้าของอวี้ฉางสือเอาไว้ โชคดีที่คนบังคับรถม้านั้นดึงบังเหียนหลบไปอีกทางหนึ่งทัน ไม่เช่นนั้น รถม้าของอวี้ฉางสือคงเปื้อนเลือดสตรีแปลกหน้าไปแล้ว


ผู้ใดขวางทางรถม้าข้า!!!” อวี้ฉางสือตะคอกออกมาอย่างหัวเสีย


ขอรับนายท่านฉิงอิงเอ่ยรับคำ ก่อนจะกระโดดลงจากด้านหน้ารถม้าไปดูสตรีนางหนึ่งที่กล้ามาวิ่งตัดหน้ารถม้าของสกุลอวี้


แม่นางเจ้าเป็นอันใดหรือไม่ ทำไมถึงวิ่งมาขวางทางรถม้าเช่นนี้เล่า เขาเอ่ยถามสตรีที่ยามนี้ยังคงล้มอยู่กับพื้น เขาดูแล้วนางน่าจะบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น


ช่วยข้าด้วย คุณหนูของข้ากำลังถูกทำร้ายอยู่ในซอกทางนั้นเจ้าค่ะ ชิงชิงกล้ำกลืนความเจ็บปวดเอ่ยออกไป นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบฉุดมือของบุรุษตรงหน้าวิ่งไปทางที่คุณหนูของนางนั้นอยู่ทันทีโดยไม่ฟังคำคัดค้านของบุรุษที่ถูกนางลากไปแม้แต่น้อย


แม่นางโปรดหยุดก่อน ข้าต้องไปรายงานนายท่านของข้าเสียก่อน ฉิงอินสะบัดมือของแม่นางเบื้องหน้าจนหยุด เขาถอยห่างจากนางมาพอสมควร เพราะเกรงว่าจะถูกอีกฝากกระชากให้ตามไปอีก


ข้าขอร้องท่าน คุณหนูข้ากำลังแย่ โปรดช่วยนางด้วย ชิงชิงวิงวอนบุรุษตรงหน้า ยามนี้นางยอมแม้กระทั่งคุกเข่ากอดขาอ้อนวอนอีกฝ่าย


            ข้ารู้แม่นางเจ้าใจเย็นก่อน ข้าต้องไปรายงานนายท่านของข้าก่อน ข้าผู้เดียวช่วยเจ้าไม่ได้หรอกจริงหรือไม่ เขาพยายามโน้มน้าวนาง เขาเองก็อยากช่วย แต่ก็ต้องกลับไปรายงานก่อน นายท่านของเขาก็มิใช่คนใจดำอันใด จะต้องรีบยื่นมือเข้าช่วยนางแน่ อีกอย่างแม้ว่าเขาจะพอมีฝีมือการต่อสู้อยู่บ้าง แต่ด้วยไม่รู้ว่ามีคนจำนวนเท่าไหร่กันแน่ที่ทำร้ายพวกนาง หากไปเรียกกันมาเยอะๆจะดีกว่า


            อย่างน้อยๆก็จะมีเขาและนายท่านที่ฝีมือการต่อสู้ดีกว่าเขาอยู่หากส่วนทีเดียว โอกาสช่วยเหลือสำเร็จยิ่งมากขึ้นไปอีก


            เช่นนั้นข้าคงต้องขอร้องท่านแล้ว รีบไปรายงานนายท่านเถอะเจ้าค่ะ นางเอกก็ยอมปล่อยเขาไปแต่โดยดี เพราะคิดว่ายิ่งช้าคุณหนูของนางก็จะยิ่งเป็นอันตรายมาเท่านั้น


            นายท่านขอรับมีแม่นางผู้หนึ่งมาขอความช่วยเหลือขอรับ นางเล่าว่าคุณหนูของนางถูกพวกนักเลงจับเอาไว้ที่ซอกไม่ไกลจากที่นี่นักขอรับ       

     

               เขาเอ่ยรายงานทันทีที่เดินมาหยุดอยู่ข้างๆหน้าต่างรถม้า


           ข้ากำลังอยากออกกำลังอยู่พอดี    อวี้ฉางสือเอ่ยออกมาเสียงเรียบ วันนี้เขาเจอแต่เรื่องไม่สบอารมณ์ทั้งสิ้น ได้ระบายอารมณ์ด้วยการใช้กำลังเสียบ้างคงจะดีไม่น้อย


            ข้าน้อยจะให้นางนำทางไปทันทีเลยขอรับ


            ฉิงอินเองรู้ได้ทันทีเลยว่า เป็นโชคร้ายของนักเลงพวกนั้นแล้วที่จะถูกนายท่านของตนลงมือด้วยตนเอง อีกอย่างคงเป็นโชคดีของคุณหนูของแม่นางคนนั้นด้วยที่ได้นายท่านยื่นมือช่วยเหลือด้วยตัวเอง


               ลูกพี่ตกลงจะเอายังไงกับพวกนางสองคนนี้ดี ข้าว่าก่อนอื่นพาพวกนางไปที่อื่นก่อนเถอะ นักเลงคนที่วิ่งตามสาวใช้ผู้หนึ่งออกไปเอ่ยถามขึ้น เขาตามสาวใช้คนนั้นไม่ทันทางทีดีควรรีบออกไปจากที่ซอกนี้ได้แล้ว ก่อนที่สาวใช้คนนั้นจะตามคนมาช่วย


            เช่นนั้นก็รีบพาพวกนางไปที่นอกเมืองก็แล้วกันหัวหน้าพวกมันเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันมาพูดกับสตรีที่มันจับแขนเอาไว้แน่นไปกันเถิดสาวน้อย ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวนอกเมือง


            ข้าไม่ไป ปล่อยข้า สือเจินซีเอ่ยขึ้น นางพยายามกระชากข้อมือของนางออกจากมือสกปรกขอหัวหน้ากลุ่มโจร แต่ยิ่งดิ้นมักก็ยิ่งกำข้อมือนางแน่นขึ้นไปอีก จนยามนี้นางเจ้าร้าวไปทั้งข้อมือแล้ว


            เจ้าอย่าได้ขัดขืนไป ก็รู้อยู่ว่าสู้พวกข้าไม่ได้จะต้องเจอแบบนางผู้นั้น


            สิ้นเสียงหัวเราะชอบใจของหัวหน้านักเลงที่ดังขึ้น ยามมองไปทางแม่นางที่หวังดีจะเข้ามาช่วยนาง ที่ถูกลูกน้องของมันจับกระชากกลิ้งไปกับพื้น จนเจ็บไปทั้งตัว อีกทั้งมีเลือดซึมออกมาสนชุดของนางนั้นเปรอะเปื้อนไปหมด เห็นแล้วน่าสงสารจับใจ

 


            พวกเจ้ายังมีความเป็นคนอยู่รึเปล่า ทำร้ายนางถึงขนาดนี้แล้วยังมีหน้ามาหัวเราะเช่นนี้อีก


            เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้นที่หน้าทางเข้าซอกถนน ทำให้ทุกสายตาจับจ้องไปที่เจ้าของเสียงที่ยืนอยู่กับบุรุษอีกผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆสาวใช้ที่วิ่งหนีออกไปก่อนหน้านั้น


            ข้าหัวเราะเพราะข้ามีความสุขที่เห็นพวกนางเจ็บอย่างไรเล่า เจ้าอยากเจ็บตัวก็รีบเขามาข้าจะสนองเจ้าเองหัวหน้านักเลงยังคงยกยิ้มอย่างไม่เกรงกลัวผู้มาเยือนแต่อย่างไร บุรุษเจ้าสำอางแต่ตัวดูดีเช่นนั้น จะมาสู้อะไรกับนักเลงเช่นพวกเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นปล้นฆ่าพวกเขาชำนาญทั้งสิ้น


            เช่นนั้นเจ้าก็จงหัวเราะให้พอเสร็จเถอะ เพราะว่าข้าจะทำให้เจ้าไม่กล้าหัวเราะอีก อวี้ฉางสือเอ่ยเสียงเย็นในตาของเขายามนี้จ้องมองไปที่สตรีผู้หนึ่งซึ่งนอนสลบอยู่เบื้องหน้าเขา และมองต่อไปที่สตรีอีกผู้หนึ่งที่เขาเหมือนว่าจะรู้จักนางดี ทั้งทีไม่อยากจะรู้จักเสียด้วยซ้ำ


            อวี้ฉางสือกระโดดพุ่งไปด้านหน้าด้วยความเร็ว เขาถีบเข้ากลางหน้าอกของนักเลงคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลร่างของสตรีผู้หนึ่งที่สลบอยู่กับพื้นจนมันล้มลงไปทันที และร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด


            นักเลงอีกคนเห็นสหายของตนล้มลงไปก็รีบวิ่งเข้ามาหวังแก้มือให้ แต่แล้วก็ต้องล้มลงไปอย่างหมดสภาพเช่นเดียวกับสหาย เมื่อถูกบุรุษอีกคนหนึ่งที่คราแรกยืนอยู่กับสาวใช้ที่หนีไปทะยานเข้ามาขวางและซัดเข้าที่หน้าอกอย่างแรง


ไอ้พวกไร้ประโยชน์ เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ” 


หัวหน้านักเลงเมื่อเห็นว่าลูกสมุนของมันล้มไปนอนร้องโอดครวญอย่างหมดสภาพก็หัวเสียไม่น้อย


ฉิงอิน เจ้าของใบหน้าเรียบเฉยเอ่ยขึ้น ในขณะที่ยามนี้เขานั้นได้ก้าวเข้าไปช้อนร่างบางของสตรีที่สลบไม่ได้สติขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนของตนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


ขอรับนายท่าน


เราะฟันมันออกมาให้ข้าอวี้ฉางสือเอ่ยเสียงเย็น ก่อนจะหันหลังอุ้มร่างบางในอ้อมแขนตนออกไปจากซอกถนนแห่งนี้ทันที โดยปล่อยให้ฉิงอินจัดการทำตามคำสั่งของเขาต่อไป

 

ยามนี้รถม้าของอวี้ฉางสือได้มาจอดเทียบอยู่ที่หน้าร้านยาสกุลสือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สือเจินซีได้ชิงชิงช่วยประคองลงจากรถม้า ส่วนหม่าซูเหม่ยนั้นยังไม่ได้สติ แต่ก็ได้อวี้ฉางสือเป็นผู้อุ้มนางเข้าไปในร้านยาสกุลสือด้วยตัวเอง


มีคนเจ็บ


อวี้ฉางสือเอ่ย เมื่อเห็นว่าทุกคนในร้านรวมไปถึงสือฮูหยินมองมาที่เขาอย่างตื่นตะลึงเหมือนกับว่าไม่เชื่อสายตาตนเอง


รีบวางนางลงบนเตียงนี้ก่อน สือฮูหยินเอ่ยขึ้น ยามนี้นางมัวแต่สนใจ บุตรชาย ของนางจนไม่ทันเห็นว่าสตรีในอ้อมแขนของ บุตรชาย ของนาง กำลังเจ็บอยู่


ฉางสือแม่นางคนนี้คือ…” สือฮูหยินยังไม่ทันได้ถามจนจบ อวี้ฉางสือที่วางคนเจ็บลงที่เตียงตรวจเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็เดินออกไปจากร้านทันที ไม่ได้คิดจะอยู่ฟังที่สือฮูหยินจะเอ่ยถามตนแต่อย่างไร


 จังหวะเดียวกัน สือเจินซีที่ถูกประคองโดยชิงชิงเข้ามาก็ทำเอาสือฮูหยินต้องรีบร้อน เอ่ยถามไม่หยุด ไม่อาจตามลูกชายออกไปได้


ซีเอ๋อร์เกิดอันใดขึ้นลูก


ข้าโดนทำร้ายเจ้าค่ะ แม่นางหม่าช่วยข้าไว้จนนางเองเจ็บหนัก นางเอ่ยตอบท่านแม่ของตน สายตาก็มองไปที่หม่าซูเหม่ยที่ยามนี้กำลังถูกหมอตู๋ช่วยตรวจอาการให้อยู่


ตลอดทางนางได้ชิงชิงช่วยดูแล ชิงชิงเองก็บอกนางจนหมดว่าเป็นคนมาจากสกุลใด และคุณหนูของนางชื่ออะไร


ที่แท้แม่นางที่มาช่วยนางก็คือหม่าซูเหม่ยแม่สื่อที่คนในเมืองลือกันอยู่ เมื่อหลายวันก่อนท่านแม่นางยังเอ่ยถึงนางให้นางฟังอยู่เลย ไม่คิดว่าคุณหนูสกุลหม่าผู้นี้จะเป็นคนมีน้ำใจขนาดนี้ นางไม่รักตัวกลัวตายไม่ทิ้งนางเอาไว้ให้หวาดกลัวอยู่เพียงลำพัง


มาเถิดนั่งก่อน เดียวแม่จะเรียกท่านพ่อของเจ้ามาดูอาการเจ้าเสียหน่อย          

 

สือฮูหยินเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง ยามที่นางถกแขนเสื้อของลูกสาวขึ้นดูก็เห็นว่าข้อมือของนาง เขียวช้ำไปหมด


ท่านแม่อย่าได้กังวลไป ข้าเพียงแค่ช้ำเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนชิงชิงเองนางก็เพียงมีแผลถลอกนิดหน่อย หากเทียบกับอาการของแม่นางหม่าแล้วน้อยนิดยิ่งนัก ท่านแม่เพียงให้คนไปหายามาให้ลูกกับชิงชิงทาก็พอเจ้าค่ะ   


นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง นางในยามนี้ทั้งเหนื่อยและเป็นห่วงแม่นางหม่าเป็นอย่างมาก นางเองถึงจะไม่ได้มีวิชาแพทย์สูงส่งแต่ก็นับได้ว่ารู้วิชาอยู่ไม่น้อย


ระหว่างทางนางตรวจดูอาการของตัวเองและชิงชิงแล้ว จะมีเพียงแม่นางหม่าเท่านั้นที่ถูกพี่ชายต่างบิดาของนางประคองเอาไว้ ทำให้นางไม่กล้าที่จะเข้าไปตรวจดูอาการ ได้แต่ภาวนาให้รถม้ามาถึงร้านยาสกุลสือโดยเร็ว


คุณหนูสือเจ้าคะ ช่วยให้คนไปส่งข่าวที่โรงเคลือบสกุลหม่าได้หรือไม่เจ้าคะ คุณหนูเกิดเรื่องเช่นนี้หากไม่รีบแจ้งคุณชายใหญ่บ่าวต้องถูกโบยจนตายแน่เจ้าค่ะ        


ชิงชิงนางเอ่ยขึ้น เมื่อนางเฝ้ามองคุณหนูอยู่ตลอดไม่หายไปไหน จนท่านหมอตรวจเสร็จแล้วจึงได้ขอตัวออกไป ในห้องพักรับรองแห่งนี้จึงเหลือเพียงนางและแม่ลูกสกุลสือ


ได้สิชิงชิงเจ้าไม่ต้องห่วงไป ข้าจะให้คนไปแจ้งโดยเร็วที่สุด


ขอบคุณคุณหนูสือเจ้าค่ะ           


อีกเดี๋ยวข้าจะให้คนนำยาทากับชุดใหม่มาให้เจ้าและแม่นางหม่า เจ้าเปลี่ยนเสร็จแล้วก็เปลี่ยนให้คุณหนูของเจ้าให้เรียบร้อยนะชิงชิง


เจ้าค่ะ ข้าน้อยทราบแล้ว             




BY อาหลานเร่อ
P.S.  โปรดติดตามและตามติด ขอบคุณทุกคอมเม้นแปะใจให้ร้อยดวง 

ขอบคุณค่ะ





心心相印 ลิขิตรักอ๋องนักรบ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
   ฟ้าดินคืออ้อมกอด รักจึงจะเป็นยาเยียวยาหัวใจ   ความเจ็บปวดเริ่มจางหายไปจนแทบไม่เหลือเพียงแค่นางปรากฏตัวตรงหน้าข้าข้าผู้ต้องทนอยู่อย่างไรซึ้งสีสันมาตลอด กับรู้สึกได้ถึงสีสันอีกครั้งเพราะนาง  เมื่อความเจ็บปวดจากการสูญเสียงพระมารดาไปต่อหน้าต่อตายังคงฝังใจ เขาจึงต้องปิดบังมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย  แต่เหมือนว่าความเจ็บปวดที่เขาพยายามปกปิดเอาไว้จะถูกนางมองออกจนหมดเสียแล้ว         “เจ้าอยากเรียกข้าว่าอย่างไรก็สุดแล้วแต่เจ้า”        “เช่นนั้นข้าก็จะเรียกท่านว่าหน้าน้ำแข็งเช่นเดิมก็แล้วกัน”          เอ่ยจบนางก็ถูกอวี้หลงมองมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ทำเอานางอดที่จะหัวเราะออกมากับท่าทีของเขามิได้         “....” “ข้าเพียงแค่เย้าท่านเล่นเท่านั้นอวี้หลง ท่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลย” “ข้าก็มิได้โกรธเคืองอันใดเจ้า” “ขนาดมิได้โกรธเคืองท่านยังมองข้าตาเขียวเสียปานนั้นแล้ว หากโกรธเคืองข้าจริงท่านไม่ใช้สายตาฆ่าข้าเลยหรือ” “สายตาฆ่าใครมิได้ เจ้าจะมัวแต่กล่าววาจาเลอะเทอะไปทำไมกัน” “วาจาข้าเลอะเทอะจริงเช่นเจ้าว่านั่นแหละ คนเราเลอะเทอะบ้างคงมิตายหรอกกระมัง จะให้ข้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เช่นท่านคงมิได้จริงๆ หรือถ้าทำได้มินานคงขาดใจ”
我爱你 ลิขิตรักฮูหยินพลัดมิติ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
ชีวิตข้าแล้วที่จริงมิได้ต้องการสิ่งใด นอกเสียจากการได้เคียงคู่กับท่านข้ากลัวว่าหากหลับตาลงอีกครั้ง เรื่องราวทั้งหมดของข้ากับท่านจะกลายเป็นเพียงความฝันที่จะเลือนหายไปเช่นเดียวกับหมอกควันเธอหลันซู่ถงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เห็นว่าเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหาเงิน กับถูกฟ้าผ่าจนทำให้ฟื้นขึ้นมาร่างของหลิวซู่ซู่ซึ่งมีหน้าตาเหมือนนางทุกประการในโลกต่างมิติ แถมพ่วงมาด้วยตำแหน่งฮูหยินน้อยของสกุลฉู่อีกต่างหาก ยังไงซะเธอก็ต้องหาทางอยู่ในมิตินี้ให้ได้ ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน หากแต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ยากที่สุดในการอยู่ในมิตินี้ให้ได้จะไม่ใช่แค่การปรับตัวเสียแล้ว แต่ปัญหาใหญ่สุดกับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนางอย่าง ฉู่ฉางซาน บุรุษหน้านิ่งที่ไม่ชอบความวุ่นวายเป็นที่สุด
我爱你 ลิขิตร้ายร่ายรัก
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
'คุณหนูโม่จิวซิน บุตรีคนรองแม่ทัพใหญ่โม่จิวฝู รูปโฉมงดงาม กริยาวาจาเฉลียวฉลาด อาจหาญเปี่ยมคุณธรรม ฮ่องเต้โฮ่วหนางเจียน แต่งตั้งคุณหนูโม่จิวซินเป็นพระชายาชินอ๋องนับตั้งแต่นี้ อีกสามปีรอประทานวันสมรสจบราชโองการ'"พันสตรีงามล่มเมืองก็มิเท่าเจ้าผู้เดียว"เมื่อพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวของฮ่องเต้กำลังจะตาย นางจำใจต้องเข้าช่วยเหลืออย่างเลือกไม่ได้ และสิ่งที่นางได้กลับมาทันทีที่ตกลงเข้าช่วยเหลือกับเป็นราชโองการแต่งตั้งนางเป็นพระชายาของชินอ๋องเสียอย่างนั้น
我爱你 ลิขิตรักวาสนาผูกใจ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
“วาสนาลึกซึ้ง เพียงไม่นานเจ้าจะได้พบคู่ครองที่ด้ายแดงได้ผูกเอาไว้”“วาสนาของข้าคงเป็นท่านจิ้นชิงเหอ….”“คุณหนูไป๋หนิงเซียนงดงามกิริยาว่าจาเรียบร้อยอ่อนหวาน เพียบพร้อมด้วยมารยาทอันดีงาม ประทานให้สมรสกับแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าซือเป่าจิ้นชิงเหอ จบราชโอรงการ”“หม่อมฉันไป๋หนิงเซียนน้อมรับราชโอรงการเพคะ”  ไม่เรียกนางว่าเป็นสตรีที่มีโชคที่สุดก็จงเรียกนางว่าเป็นสตรีที่อัปโชคที่สุดเสียเถิด เพราะต่อให้มีคนร้อยคนเดินเข้าป่าก็มีนางผู้เดียวที่เจอเสือ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 236 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #52 แม่ตัวอ้วน (@bigmother) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:06
    จะบอกว่าจ้างนักเลง โดยใช้แผนชายหนุ่มช่วยหญิงงาม ก็น่าจะต้องคำนวณแล้วไหมว่า พี่ชายตัวเองจะมาเจอตอนไหน แต่นี่คือ เอาตัวเองกับว่าที่พี่สะใภ้ไปเสี่ยงซะงั้น...เลยไม่รู้จะว่าไง -_-
    #52
    0
  2. #10 SnowQueenFox (@loveyouskysea) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:34
    ได้ยินว่านางเอกจ้างพวกนักเลงเอง.....เออดีเนอะ
    #10
    0
  3. #9 Nisa Nisa (@poo1978) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 05:43

    ไปช่วยเร็วๆๆๆ อย่าลีลา นางเอกจะแย่แล้ววววว

    #9
    0