金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 40 : ตอนพิเศษ อาการแพ้ท้องของอวี้ฮูหยิน (อัพแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 527
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    22 ส.ค. 62





ตอนพิเศษ  อาการแพ้ท้องของอวี้ฮูหยิน (อัพแล้ว)


อายุครรภ์เข้าเดือนที่สามนอกจากอยากนอนอยู่ทุกเวลาแล้ว ก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นเช่นปกติ นางกินง่ายอยู่ง่ายเช่นเดิม


จนกระทั่งอายุครรภ์เข้าเดือนที่สี่ ท้องของนางเริ่มใหญ่ขึ้นเหมือนหญิงตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว หมอที่ตรวจครรภ์ให้นางได้ว่าอาจเป็นเพราะบุตรในท้องของนางตัวใหญ่แข็งแรง ท้องของนางจึงได้ใหญ่กว่าสตรีอื่นที่อายุครรภ์เท่ากัน นางเองก็ไม่ได้กังวลที่ครรภ์ของนางใหญ่เพราะว่านางรู้สึกได้ว่าตัวนางเองนั้นเป็นปกติดี เด็กในครรภ์ก็แข็งแรงเช่นเดียวกันกับที่ท่านหมอว่า ส่วนเรื่องอาการแพ้ท้องของนางดูเหมือนว่าอาการแพ้จะเปลี่ยนไป นางไม่ได้อยากนอนตลอดเวลาแล้ว แต่กลับเป็นนิสัยการกินของนางต่างหากเล่าที่เปลี่ยนไป อย่างเช่นวันนี้นางอาจจะรู้สึกอยากกินของหวานๆทั้งวัน ถึงขั้นกินกลีบดอกบัวก็กินมาแล้ว วันต่อมาก็เปลี่ยนเป็นอยากกินอาหารรสชาติติดจะเป็นธรรมชาติไรการปรุงรส เช่นกินต้มผักหรือน้ำผักขมๆได้อย่างรู้สึกดี


นางจะกินสลับอยู่อย่างนั้นจนอายุครรภ์ล่วงเข้าเดือนที่เจ็ด อยู่ๆนางก็อยากอ่านหนังสือเยอะๆหลากหลาย หรือไม่ก็นึกสนุกอยากเข้าครัวหลายวันติดก็มี เรียกได้ว่าทุกครั้งที่นางกล้าเข้าครัวพร้อมครรภ์ที่โตของนางนั้นทำเอาทุกคนในจวนสกุลอวี้พากันแตกตื่นไปหมด เช่นเดียวกันกับวันนี้ที่พอนางบอกชิงชิงว่าอยากเข้าครัว ไม่รู้ว่าอวี้ฉางสือมาจากที่ใดจึงได้ตามนางเข้าครัวไปด้วย


มาข้าหั่นผักให้ อวี้ฉางสือเอ่ยขึ้น


ท่านหั่นผักเป็นหรืออย่างไร


หั่นไม่เป็น


เช่นนั้นท่านก็ยืนดูอยู่เฉยๆเช่นเดิมเถอะ


 เขาตั้งใจจะเข้าไปแย่งงานภรรยาทำ แต่กับถูกนางเอ่ยขัดเสียก่อนจึงได้แต่ต้องยืนดูอยู่ใกล้ๆเช่นเดิม


ล่วงเข้าสู่เดือนที่แปด แน่นอนว่าใกล้คลอดแล้ว หม่าซูเหม่ยถูกสั่งห้ามเด็ดขาด ว่าห้ามเข้าครัวหรือเดินออกไปไหนเพียงผู้เดียวอีกต่อไป นางจึงหันมาหมกตัวที่เรือนหนังสือของสามีแทน ทุกวันในช่วงเช้านางจะต้องมานั่งคัดตัวอักษร ซึ่งนางเองก็อดแปลกใจตัวเองไม่ได้ที่ลุกขึ้นมาทำอะไรแบบนี้ทุกเช้าทั้งที่ตัวนางนั้นไม่ได้ชื่นชอบการคัดอักษรเลยด้วยซ้ำ


แต่พอล่วงเข้าเดือนที่เก้าซึ่งเป็นเวลาอีกไม่นานแล้วที่นางจะคลอด ครรภ์ของนางยามนี้ใหญ่จนเริ่มเดินหรือลุกนั่งไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไปแล้ว เวลานี้ชิงชิงถูกสั่งให้ตามติดนางยิ่งกว่าเงาตามตัวเสียอีก เรียกได้ว่าหากไม่มีชิงชิงอยู่ข้างกายแสดงว่าต้องมีอวี้ฉางสืออยู่หรือไม่ก็สาวใช้ในจวนไม่ต่ำกว่าสี่คนค่อยดูนาง


กลางดึกของคืนหนึ่ง ที่รู้สึกได้เลยว่าอากาศไม่ร้อนไม่หนาวแต่กับรู้สึกอุ่นสบายตัวยิ่งนัก คืนนี้คงเป็นคืนที่ใครหลายๆคนนอนหลับกันได้อย่างสบายที่สุดในรอบหลายเดือนเลยก็ว่าได้ ยกเว้นหม่าซูเหม่ยเอาไว้เสียหนึ่งคน เพราะอยู่ๆในขณะที่นางเตรียมจะเข้านอนนั้นกลับรู้สึกปวดท้องแปลกๆ ในฐานนะที่ตัวเองเป็นสตรีตั้งครรภ์ที่ถึงกำหนดคลอดก็รู้ได้ทันทีเลยว่าตัวนางนั้นกำลังจะคลอดแล้ว


            ทั้งจวนสกุลอวี้ยามนี้จุดไฟจุดตะเกียงจนสว่างไปทั่วทั้งจวน อวี้ฮูหยินเจ็บท้องมาหนึ่งชั่วยามแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะคลอดสมาชิกใหม่ให้จวนสกุลอวี้เสียที


            แน่นอนว่าคนที่ร้อนใจที่สุดเห็นจะไม่พ้นนายท่านอวี้ที่เดินวนไปมาที่หน้าเรือนของฮูหยินอวี้ด้วยท่าทีร้อนใจเป็นอย่างมาก


            ยังไม่คลอดอีกหรือ สุดท้ายดูเหมือนความอดทนต่อความเป็นห่วงที่มีต่อภรรยาและลูกในครรภ์ของภรรยาก็แทบจะสิ้นสุดลง


            ในใจอวี้ฉางสือยามนี้เหมือนถูกไฟแห่งความเป็นห่วงแผดเผา ในห้องเงียบไม่มีเสียงอะไรดังออกมานานแล้ว นอกจากรู้ว่านางเจ็บท้องจะคลอดเขาก็ไม่ได้รับรู้เรื่องราวภายในเรือนของฮูหยินตนอีกเลย


            เมื่อไม่รู้ แน่นอนว่าย่อมห้ามความคิดไม่ได้ แล้วความคิดแง่ดียามนี้กลับไม่สามารถคิดออกมาได้แม้สักเล็กน้อย มีเพียงความคิดแง่ร้ายเท่านั้นที่พรั่งพรูเข้ามาในหัวไม่ได้หยุดครรภ์ของนางมีขนาดใหญ่จะเป็นปัญหาหรือไม่นะ ที่ท่านหมอบอกนางไม่มีปัญหาเกี่ยวกับครรภ์เชื่อได้มากเพียงใดกัน ในเมื่อแค่ขนาดครรภ์ก็ดูเหมือนจะมีปัญหาเสียแล้ว


            นายท่านโปรดใจเย็นก่อนเถอะขอรับ


               ฉิงอิงที่เห็นว่าเจ้านายตนเริ่มที่จะออกอาการไม่สบอารมณ์กับสถานการณ์ในยามนี้ เพราะเป็นห่วงฮูหยินมากจนทนไม่ไหวแล้วรีบเข้ามาเอ่ยให้เจ้านายของตนใจเย็นลงหน่อยก่อนจะส่งสาวใช้ที่ยืนรอท่าอยู่ไม่ใกล้ผู้หนึ่งให้เข้าไปดูภายในเรือนของฮูหยินแทน


ฮูหยินเป็นอย่างไรบ้างอวี้ฉางสือเอ่ยถามทันทีที่เห็นสาวใช้คนที่คนสนิทของตนส่งเข้าไปดูภายในเรือนของภรรยาตนออกมาจากเรือนแล้ว


เรียนนายท่าน ฮูหยินปกติดีทุกประการเจ้าค่ะ แต่ดูเหมือนฮูหยินจะหิวนะเจ้าคะ


            หิวเช่นนั้นหรือ อวี้ฉางสือเอ่ยขึ้นมา ในหัวก็คิดที่แท้ที่ในเรือนเงียบเป็นเพราะฮูหยินของเขากำลังหิวหรือนี่ นางไม่ใช่ว่าต้องกำลังลำบากเพราะการคลอดอย่างนั้นหรือ


            เจ้าค่ะ เห็นที่ว่าจะเป็นเช่นนั้น บ่าวขอตัวไปนำผลไม้ที่ห้องครัวมาเพิ่มให้ฮูหยินก่อนนะเจ้าคะ


            สาวใช้ผู้นี้รายงานเขาเสร็จก็รีบวิ่งตรงไปทางห้องครัวต่อด้วยความราวเร็วท่ามกลางสายตาของเขา รวมไปถึงฉิงอิงแล้วก็พวกบ่าวรับใช้และสาวใช้อีกจำนวนหนึ่งที่ก็มาเฝ้ารอต้อนรับสมาชิกใหม่ของจวนสกุลอวี้เช่นเดียวกัน


            ล่วงเข้ายามจื่อ(23.00 - 24.59 น.)มาได้เล็กน้อยกระมัง ภายในเรือนพักของอวี้ฮูหยินถึงได้มีเสียดังลอดออกมา  ในผู้ที่เฝ้ารออยู่ไม่ห่างที่หน้าเรือนพากันลุ้นกันต่อ


ฮูหยินจะคลอดแล้วเจ้าค่ะครานี้เป็นชิงชิงที่วิ่งออกมาจากเรือนก่อนจะรีบเอ่ยบอกแล้วรีบวิ่งกลับไปด้านในเรือนอีกครั้ง


ไม่กี่นาทีต่อมาเสียงเบ่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของหม่าซูเหม่ยที่ดังออกมาจากในเรือนก็ทำเอาอวี้ฉางสือนั้นแสนจะเจ็บปวดไปด้วย แต่ในความเจ็บปวดนั้นกับแฝงไปด้วยความคาดหวังและก็ความยินดี เขาเองก็คิดว่าภรรยาเองก็คงกำลังพยายามแล้วก็คิดเช่นเดียวกันกับเขาอยู่


คืนนั้นท่ามกลางความปิติยินดีของคนในจวนสกุลอวี้ที่มีสมาชิกเพิ่มขึ้นถึงสองคนคือคุณชายใหญ่และก็คุณหนูรอง ที่คลอดออกมาจากครรภ์อวี้ฮูหยินในเวลาใกล้ๆกัน


คุณชายใหญ่ออกมาก็ร้องให้ท่านพ่อและท่านแม่ได้ยินเสียงพอเป็นพิธีก็เงียบลง ส่วนคุณหนูรองนั้นเรียกได้ว่าร้องเสียงดังอยู่นานทีเดียว ทำเอาหม่าซูเหม่ยและอวี้ฉางสืออดที่จะหัวเราะกับท่าทีของลูกน้อยทั้งสองของตนไม่ได้




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

60 ความคิดเห็น