金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2 แผนการที่ล้มเหลว(อัพครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    24 ก.ย. 62


ตอนที่ 2

แผนการที่ล้มเหลว


ชิงชิง เรื่องของแม่นางผู้นั้นที่ข้าให้เจ้าส่งคนไปสืบได้ความว่าอย่างไรบ้าง


นางหันมาถามชิงชิงที่ยืนรอท่าอยู่ไม่ไกลนัก ยามนี้เป็นช่วงค่ำนางนั่งอ่านหนังสืออยู่นานแต่ เนื้อหาที่อ่านไปนั้นกับไม่ได้เข้าหัวของนางเลย ยามนี้นางพะวงอยู่แต่กับเรื่องของว่าที่พี่สะใภ้ของนางเสียมากกว่าสิ่งอื่นใด


เรียนคุณหนู คนที่บ่าวให้ไปสืบข่าวของแม่นางผู้นั้น ส่งข่าวมาว่า แม่นางผู้นั้นมีนามว่า สือเจินซี เป็นคุณหนูใหญ่ของร้านยาสกุลสือเจ้าค่ะ เห็นว่าไปอยู่ที่บ้านเกิดของสือฮูหยินตั้งแต่ยังเล็กพึ่งจะเดินทางกลับเมืองหลวงมาเมื่อไม่นานมานี้


ถึงว่าข้าถึงไม่เคยเห็นนางมาก่อนเลย


ถึงนางจะไม่เคยไปอยู่ที่เมืองอื่นมาก่อนคุณหนูก็คงจะไม่ได้พบนางหรอกเจ้าคะ


ก็จริงดั่งเจ้าว่า เมื่อก่อนไม่มีวาสนาต่อกันจึงไม่ได้พบพานยามนี้วาสนาคงบังเกิดเสียแล้วกระมังจึงทำให้ข้าได้พบกับนาง


การพบกันของคนผู้หนึ่งกับใครสักคนสำหรับนางถือว่าเป็นวาสนาทั้งสิ้น เมื่อมีวาสนาจึงได้พบ เมื่อได้พบเมื่อสิ้นวาสนาก็ต้องจากอยู่ดี


วาสนาของผู้ใดจะขาดก็ช่าง นางจะเป็นผู้สร้างวาสนาขึ้นมาด้วยตนเอง และวาสนาที่นางสร้างจะต้องมั่นคงยืนยาวเท่านั้น


ผู้ใดกล้าขวางทางนาง คนผู้นั้นต้องไม่ได้พบจุดจบที่ดี


นางคิดในใจอย่างฮึกเหิม ในใจนางยามนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยไฟแห่งความตั้งใจที่ลุกโชน และดูท่าว่าจะไม่ยอมมอดดับลงไปง่ายๆเสียด้วย หากทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่นางต้องการ

            “ชิงชิง

เจ้าคะคุณหนู

เดี๋ยวเจ้าหาคนมาให้ข้าสักสองสามคน เอาพวกที่เห็นแก่เงินเสียหน่อย ข้ามีเรื่องจะให้พวกนั้นทำ

เจ้าค่ะ บ่าวทราบแล้ว

นางรับคำทันที ไม่ได้ถามเอาความต่อว่าเหตุใดต้องให้นางไปหาคน เพราะรู้ดีว่าคุณหนูของนางนั้นย่อมมีแผนการบางอย่างอยู่ในใจแล้วอย่างแน่นอน

 

ที่ซอกถนนลับตาคนทางด้านตะวันออกของเมืองหลวง ยามนี้หม่าซูเหม่ยนางกำลังสั่งการบางอย่างอยู่กับพวกนักเลงรับจ้างที่นางให้ชิงชิงไปหามา


พวกเจ้าสามคนฟังข้าให้ดีหน้าที่ของพวกเจ้าคือการดักทางแม่นางสือเท่านั้น ห้ามพวกเจ้าแตะต้องนางเป็นเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่


พวกข้าเขาใจดี เพียงแม่นางจ่ายเงินให้พวกเรา พวกเราย่อมต้องทำตามเจ้าทุกอย่างอยู่แล้ว


ชายรูปร่างสูง ผิวคล้ำแดด ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครา ซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นหัวหน้าของนักเลงกลุ่มนี้เป็นผู้เอ่ยขึ้น


เจ้าก็จำที่พูดเอาไว้ให้ดีด้วย นางเอ่ยเสียงเรียบอย่างนักแน่น ยามนี้นางรู้สึกแปลกๆ อยู่ๆนางก็รู้สึกไม่ไว้ใจนักเลงพวกนี้ขึ้นมาเสร็จอย่างนั้น


แต่เอาเถอะ อย่างไรเสียนางคิดว่าควรจะรีบลงมือจัดการตามแผนที่นางวางเอาไว้ได้แล้ว


นางและชิงชิงเดินออกมาจากซอกนั้น ออกมาจากซอกนั้นก็มีสาวใช้อีกสามคนยืนรอท่าอยู่ ซึ่งวันนี้นางให้สาวใช้สามคนนี้ แต่งตัวด้วยชุดชาวบ้านธรรมดา ไม่ใช่ชุดสาวใช้ประจำจวนสกุลหม่า ส่วนตัวนางเองกับชิงชิงนั้นยังคงแต่งตัวตามปกติ ชิงชิงเองก็ยังคงสวมใส่ชุดสาวใช้ประจำจวนสกุลหม่าอยู่


พวกเจ้าสองนำเงินนี่ไปที่ร้านยาสกุลสือ แยกกันเข้าไปและนำหมอประจำร้านออกไปตามที่ๆข้าบอกไว้ และหาทางหลบจากหมอพวกนั้นออกมาเมื่อพาพวกเขาไปได้ไกลพอสมควรแล้ว


นางให้ชิงชิงมาสืบแล้วว่าที่ร้านสกุลสือนั้นมีหมอประจำร้านอยู่สี่คน คนหนึ่งคือสืออู่หลงเจ้าของร้านยาซึ่งเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ออกไปตรวจที่อื่นแล้วเพราะเริ่มอายุมากขึ้น


ส่วนอีกสองคนนั้นเป็นหมอรับจ้างซึ่งมาทำงานอยู่ที่ร้านสกุลสือ นางต้องล่อให้หมอสองคนนี้ออกจากร้านยาไปเสียก่อนจึงจะล่อให้แม่นางสือออกมาได้ เพราะนางจะออกไปตรวจด้วยตัวเองเฉพาะเวลาที่ไม่มีผู้ใดอยู่ที่ร้าน


ส่วนเจ้าเสี่ยวถง เจ้าเข้าไปในร้านยาเป็นคนสุดท้าย และพาแม่นางสือมาที่นี่ให้ได้


อีกอย่างหนึ่ง พวกเจ้าต้องรีบกลับจวนสกุลหม่าทันที


 เจ้าค่ะ คุณหนูบ่าวทราบแล้ว


พวกนางรับคำ ก่อนจะรีบไปทำตามคำสั่งของคุณหนูของพวกนางทันที โดยไม่ถามให้มากความ เพราะรู้ดีว่าคุณหนูของพวกนางนั้นไม่ชอบคนที่ชอบสอดรู้จนเกินไป หากอยากอยู่จวนสกุลหม่าต่อไป เพียงแค่ทำตามคำสั่งให้ดีก็พอแล้ว


 

คุณหนู นั่นเจ้าค่ะเสี่ยวถงนางพาแม่นางสือมาแล้ว เป็นชิงชิงที่เอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าแม่นางสือที่คุณหนูของนางต้องการล่อให้มาที่นี่ มาที่นี่ตามแผนที่ได้วางเอาไว้แล้ว


พวกเรารอท่าอยู่ก่อน ค่อยเข้าไปตอนที่นักเลงพวกนั้นเข้ามาทำตามที่ข้าสั่ง


เจ้าค่ะคุณหนู


พวกนางเฝ้ามองดูจนกระทั่งนักเลงทั้งสามคนเข้ามาดักทางและเสี่ยวถงวิ่งหนีออกไปจากที่นั่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จำได้วิ่งเข้าไปในซอกนั้นพลางตะโกนออกมาเสียดัง


นั่นพวกเจ้ากำลังจะทำสิ่งใด!!!”


พวกเจ้ารีบหนีไป พวกนี้เป็นคนไม่ดี พวกเจ้ารีบหนีไปแล้วค่อยตามคนมาช่วยข้า 


ครานี้เป็นเสียงสือเจินซีที่เอ่ยขึ้น นางรู้สึกกลัวเหลือเกิน แต่ก็รู้สึกเป็นห่วงแม่นางคนงามที่ทำท่าจะเข้ามาช่วยนางเช่นกัน


นางรู้ว่าอย่างไรสตรีอย่างนางและแม่นางคนงามคงจะสู้แรงของคนพวกนี้ไม่ไหว ไม่สู้ให้นางหนีไปตามคนมาช่วยนางจะเป็นไปได้มากกว่า


แม่นางเจ้ารีบไป รีบไปเสีย!!!” เจินซีนางเอ่ยซ้ำอีกครั้ง


หม่าซูเหม่ยนางไม่ได้ฟังคำที่สือเจินซีพูดแต่อย่างไร นางค่อยๆก้าวเข้ามาในซอกที่ละนิด  จนระยะห่างของนางและกลุ่มนักเลงที่อยู่ไม่ไกลกันเท่าใดนัก


ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผนของนาง


นางคิดอย่างพอใจ


พวกเจ้าต้องการเงินหรือไม่ ข้ามีเงินให้พวกเจ้า แค่ปล่อยนางมาพวกเจ้าก็นำเงินถุงนี้ไปได้เลย นางทำทีเจรจาต่อรอง ชิงชิงเองก็รู้ดีว่าควรทำสิ่งใด นางหยิบถุงเงินออกมาแล้วยืนส่งไปให้คุณหนูของนางทันที โดยไม่ต้องรอให้คุณหนูเอ่ยปาก


ใช่แล้วพวกข้าอยากได้เงิน หัวหน้ากลุ่มนักเลงเอ่ยขึ้น


แต่ถ้าได้ทั้งเงินแล้วก็สตรีงามเช่นพวกเจ้าด้วยก็ยิ่งดีมิใช่หรือ


ฟังที่พวกมันพูดแล้ว นางก็รู้ได้ทันทีว่านักเลงพวกนี้ล้วนแล้วแต่หักหลังนางแล้ว ยามนี้พวกนางไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว


ชิงชิงเจ้ารีบไป!!!”


นางเองเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่นักเลงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจับตัวนางเอาไว้  โชคดีที่ชิงชิงวิ่งหนีออกไปได้ แม้จะมีนักเลงอีกคนวิ่งตามออกไปก็เถอะ


แผนของนางล่มแล้ว ยามนี้ทุกอย่างล้มเหลวไปหมดสิ้นแล้ว


ปล่อยข้า ข้าบอกให้ปล่อยข้า!!!” 


นางพยายามดิ้นเต็มกำลัง แต่นักเลงคนที่เข้ามาจับตัวนางไว้ลากนางไม่ปล่อย จนนางนั่นล้มลงไปกับพื้น มันก็ยังกระชากแขนของนางให้ลุกขึ้นอย่างแรงโดยไม่สนใจว่านางจะเจ็บไปทั้งตัว


นางเจ็บ พวกเจ้าตาบอดหรืออย่างไร สือเจินซีนางเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก อดสงสารแม่นางตรงหน้าไม่ได้ เพราะความหวังดีจะเข้ามาช่วยนางแท้ๆ จึงทำให้แม่นางคนนี้ต้องเจ็บตัว


พวกข้าไม่ได้ตาบอด แต่ชอบที่เห็นพวกเจ้าเจ็บปวดต่างหากเล่า


 หัวหน้านักเลงเอ่ยขึ้นมาก่อนจะหัวเราะเสียงดังกับลูกน้องของมันที่ยังกระชากแขนนางอย่างแรงไม่หยุด เพื่อหวังให้นางยืนขึ้นมา แต่ยามนี้แม้จะลุกขึ้นนางยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ หากจะให้ยืนขึ้นแล้วล่ะก็นางทำไม่ได้อย่างแน่นอน


หม่าซูเหม่ย เจ้ามันโง่เขลานัก คิดแผนอันใดขึ้นมาไม่ได้ตรวจสอบดูคนเสียให้ดีก่อน พวกนักเลงเหล่านี้ไว้ใจไม่ได้ แต่นางก็ยังดื้อดึงอยู่นั่นแหละ จนเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นจนได้


ขอร้องล่ะใครก็ได้ ช่วยนางด้วยเถิด


นางได้แต่วิงวอนอยู่ในใจ ยามนี้นางเจ็บไปทั้งตัวจนแทบทนไม่ไหวแล้ว


พี่ใหญ่ ชิงชิง


ใครก็ได้ช่วยนางที

.

.

.



BY อาหลานเร่อ
P.S. ถ้าพระเอกไม่ช่วยกลายเป็นขอทานนี่จะผิดไหม555
ขอบคุณค่ะ





我爱你 ลิขิตรักฮูหยินพลัดมิติ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
ชีวิตข้าแล้วที่จริงมิได้ต้องการสิ่งใด นอกเสียจากการได้เคียงคู่กับท่านข้ากลัวว่าหากหลับตาลงอีกครั้ง เรื่องราวทั้งหมดของข้ากับท่านจะกลายเป็นเพียงความฝันที่จะเลือนหายไปเช่นเดียวกับหมอกควันเธอหลันซู่ถงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เห็นว่าเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหาเงิน กับถูกฟ้าผ่าจนทำให้ฟื้นขึ้นมาร่างของหลิวซู่ซู่ซึ่งมีหน้าตาเหมือนนางทุกประการในโลกต่างมิติ แถมพ่วงมาด้วยตำแหน่งฮูหยินน้อยของสกุลฉู่อีกต่างหาก ยังไงซะเธอก็ต้องหาทางอยู่ในมิตินี้ให้ได้ ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน หากแต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ยากที่สุดในการอยู่ในมิตินี้ให้ได้จะไม่ใช่แค่การปรับตัวเสียแล้ว แต่ปัญหาใหญ่สุดกับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนางอย่าง ฉู่ฉางซาน บุรุษหน้านิ่งที่ไม่ชอบความวุ่นวายเป็นที่สุด
心心相印 ลิขิตรักอ๋องนักรบ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
   ฟ้าดินคืออ้อมกอด รักจึงจะเป็นยาเยียวยาหัวใจ   ความเจ็บปวดเริ่มจางหายไปจนแทบไม่เหลือเพียงแค่นางปรากฏตัวตรงหน้าข้าข้าผู้ต้องทนอยู่อย่างไรซึ้งสีสันมาตลอด กับรู้สึกได้ถึงสีสันอีกครั้งเพราะนาง  เมื่อความเจ็บปวดจากการสูญเสียงพระมารดาไปต่อหน้าต่อตายังคงฝังใจ เขาจึงต้องปิดบังมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย  แต่เหมือนว่าความเจ็บปวดที่เขาพยายามปกปิดเอาไว้จะถูกนางมองออกจนหมดเสียแล้ว         “เจ้าอยากเรียกข้าว่าอย่างไรก็สุดแล้วแต่เจ้า”        “เช่นนั้นข้าก็จะเรียกท่านว่าหน้าน้ำแข็งเช่นเดิมก็แล้วกัน”          เอ่ยจบนางก็ถูกอวี้หลงมองมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ทำเอานางอดที่จะหัวเราะออกมากับท่าทีของเขามิได้         “....” “ข้าเพียงแค่เย้าท่านเล่นเท่านั้นอวี้หลง ท่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลย” “ข้าก็มิได้โกรธเคืองอันใดเจ้า” “ขนาดมิได้โกรธเคืองท่านยังมองข้าตาเขียวเสียปานนั้นแล้ว หากโกรธเคืองข้าจริงท่านไม่ใช้สายตาฆ่าข้าเลยหรือ” “สายตาฆ่าใครมิได้ เจ้าจะมัวแต่กล่าววาจาเลอะเทอะไปทำไมกัน” “วาจาข้าเลอะเทอะจริงเช่นเจ้าว่านั่นแหละ คนเราเลอะเทอะบ้างคงมิตายหรอกกระมัง จะให้ข้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เช่นท่านคงมิได้จริงๆ หรือถ้าทำได้มินานคงขาดใจ”
我爱你 ลิขิตร้ายร่ายรัก
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
'คุณหนูโม่จิวซิน บุตรีคนรองแม่ทัพใหญ่โม่จิวฝู รูปโฉมงดงาม กริยาวาจาเฉลียวฉลาด อาจหาญเปี่ยมคุณธรรม ฮ่องเต้โฮ่วหนางเจียน แต่งตั้งคุณหนูโม่จิวซินเป็นพระชายาชินอ๋องนับตั้งแต่นี้ อีกสามปีรอประทานวันสมรสจบราชโองการ'"พันสตรีงามล่มเมืองก็มิเท่าเจ้าผู้เดียว"เมื่อพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวของฮ่องเต้กำลังจะตาย นางจำใจต้องเข้าช่วยเหลืออย่างเลือกไม่ได้ และสิ่งที่นางได้กลับมาทันทีที่ตกลงเข้าช่วยเหลือกับเป็นราชโองการแต่งตั้งนางเป็นพระชายาของชินอ๋องเสียอย่างนั้น
我爱你 ลิขิตรักวาสนาผูกใจ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
“วาสนาลึกซึ้ง เพียงไม่นานเจ้าจะได้พบคู่ครองที่ด้ายแดงได้ผูกเอาไว้”“วาสนาของข้าคงเป็นท่านจิ้นชิงเหอ….”“คุณหนูไป๋หนิงเซียนงดงามกิริยาว่าจาเรียบร้อยอ่อนหวาน เพียบพร้อมด้วยมารยาทอันดีงาม ประทานให้สมรสกับแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าซือเป่าจิ้นชิงเหอ จบราชโอรงการ”“หม่อมฉันไป๋หนิงเซียนน้อมรับราชโอรงการเพคะ”  ไม่เรียกนางว่าเป็นสตรีที่มีโชคที่สุดก็จงเรียกนางว่าเป็นสตรีที่อัปโชคที่สุดเสียเถิด เพราะต่อให้มีคนร้อยคนเดินเข้าป่าก็มีนางผู้เดียวที่เจอเสือ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #15 ladygaiga (@ladygaiga) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 00:20
    อ่านตอนนี้ได้แต่ด่าเลย งี่เง่า
    #15
    1
  2. #8 SnowQueenFox (@loveyouskysea) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 19:09
    ไปจ้างพวกชาวบ้านหน้าตาดุๆก็ได้นี้มาจ้างนักเลงทำไมหนอ
    #8
    0
  3. #7 Nisa Nisa (@poo1978) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 00:24

    เอาแล้งไง ใครจะมาช่วยเนี่ย

    #7
    0