金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 39 : ตอนพิเศษ ข่าวดีของสกุลอวี้ (อัพแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    21 ส.ค. 62






สามเดือนต่อมาสือเจินซีให้กำเนิดบุตรชายคนแรกให้กับสกุลหม่า ท่ามกลางความปิติยินดีของทุกคน แน่นอนว่าหม่าซูเหม่ยเองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย


นางให้ต้นอ่อนต้นสนที่ถูกเพาะเอาไว้อย่างดีแก่หลานชายคนนี้ โดยหวังว่าจะให้ต้นสนเติบโตไปพร้อมกันกับหลานชายของนาง


หลานชายคนนี้เกิดมาก็น่ารักน่าชัง แถมตามที่ได้ฟังที่สะใภ้แล้วก็พี่ชายของนางเอ่ยมาก็บอกว่าหลานชายของนางเลี้ยงง่ายยิ่งนัก เขารู้กินรู้อยู่ ไม่วุ่นวาย แถมไม่ร้องงอแงไม่รู้ความ เรียกได้ว่าสมแล้วที่เกิดมาเป็นคุณชายใหญ่ของสกุลหม่า


หม่าอันฉี คือชื่อของหลานชายของนางที่พี่ชายของนางตั้งใจให้ใช้ชื่อนี้ ชื่อที่มีความหมายว่า อยู่อย่างมีความสุข พบเจอแต่สิ่งดีๆ


ครอบครัวของพี่ชายและพี่สะใภ้ของนางถือว่าเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ครบแล้ว ทั้งพ่อ แม่ และก็ลูกที่น่ารัก เช่นนี้แน่นอนว่านางย่อมยอมแพ้ไม่ได้


ความจริงแล้วก็ไม่ใช่ว่านางยอมแพ้ไม่ได้ แต่เป็นอวี้ฉางสือสามีของนางต่างหากที่ชอบใช้เป็นข้ออ้างว่าพวกเรายอมแพ้คู่ของพี่ชายไม่ได้  เขามักใช้ข้ออ้างนี้ในการรังแกนางอยู่ทุกค่ำคืน จนในที่สุดก็เหมือนว่าฟ้าจะเมตตานางที่ถูกรังแก


หลังจากที่หม่าอันฉีอายุครบสามเดือนนางก็พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว


ข่าวดีนี้นางตั้งใจเก็บเอาไว้เป็นความลับเพื่อจะบอกสามีด้วยตัวเองจึงสั่งให้ท่านหมอจากโรงหมอสกุลสือที่เป็นผู้ตรวจพบครรภ์ของนางและก็ชิงชิงสาวใช้คนสนิทเก็บเอาไว้เป็นความลับเสียก่อน


 

มื้อเย็นวันนี้นางสั่งให้แม่ครัวประจำสกุลอวี้จัดเต็มอาหารให้ที่ห้องอาหาร พร้อมให้เปลี่ยนดอกไม้ผ้าม่านใหม่ทั้งจวนเพราะฉะนั้นทันทีที่อวี้ฉางสือก้าวเท้าเข้ามาจากหน้าประตูจวนคิ้วของเขาก็ขมวดด้วยความสงสัยแล้ว


ฮูหยินจัดบ้านใหม่หรือ เขาเอ่ยถามชิงชิงที่วันนี้ดูเหมือนนางจะถูกภรรยาของเขาให้มารอต้อนรับเขาที่หน้าประตูจวนเช่นนี้


เจ้าค่ะ วันนี้ฮูหยินจัดการงานในจวนด้วยตัวเองหลายอย่างเลยเจ้าค่ะ


เช่นนั้นยามนี้ฮูหยินข้านางอยู่ที่ใดกัน อวี้ฉางสือถามสาวใช้คนสนิทของภรรยาตนต่อ ก็ในเมื่อนางให้ชิงชิงออกมารอเข้าเช่นนี้แสดงว่านางจะต้องไม่ได้อยู่ที่เดิมเช่นปกติเป็นแน่


เรียนนายท่านฮูหยินรอท่านอยู่ที่เรือนอาหารเจ้าค่ะ


เมื่อได้ฟังว่าฮูหยินของเขาอยู่ที่ใดอวี้ฉางสือก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความข้องใจอีกครั้ง เพราะปกติแล้วนางนั้นไม่ชอบกินข้าวที่เรือนอาหารเป็นที่สุด ด้วยเหตุผลที่ว่าพวกเรากินกันสองคน เรือนอาหารกว้างจนเกินไป นางกินข้าวที่นั่นแล้วรู้สึกไม่เจริญอาหารเลย


เขาจึงตามใจนาง พวกเขาเปลี่ยนสถานที่กินข้าวกันไปทุกมื้อตามใจนาง แต่ละมื้ออาจจะรับประทานกันที่ศาลาหินหน้าเรือนพัก หรือไม่ก็ในสวน  อาจจะริมน้ำ หรือแม้แต่ริมรั้วที่ห้องหนังสือของเขา


นางคงรออยู่นานแล้วไปเถอะ อวี้ฉางสือหยุดคิดในเมื่อคิดไปเขาก็ไมเข้าใจนางอยู่ดีจึงเลือกที่จะรีบไปหานางโดยเร็ว ให้นางเป็นคนบอกทุกอย่างกับเขาเองเช่นทุกคราคงเป็นการดีที่สุด

 



อาหารแปดอย่างบนโต๊ะทำเอาอวี้ฉางสือตามั่วไปชั่วขณะ เขามองภรรยาที่นั่งรออยู่แล้วก่อนจะส่งยิ้มกลับไปให้นาง


ท่านพี่ ท่านมาแล้วหรือ มาท่านรีบนั่งลงก่อน นางเอ่ยทักสามี ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อดึงสามีให้นั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับนาง

จวนเรามีเรื่องดีอะไรกันรึ เขาเอ่ยถามขึ้น


ท่านพี่รู้ได้อย่างไรว่าจวนเรากำลังมีเรื่องดี นางเอ่ยถามอย่างสงสัย ในใจพลางคิดไปว่าหรือจะเป็นชิงชิงที่นำเอาเรื่องของนางไปบอกสามีแล้ว


ปลาเก๋านึ่ง ผัดเส้นหมี่ซั่ว บะกุ๊ดเต๋ เห็ดหอมเป๋าฮื้อน้ำแดง รวมมิตรทะเลหน่อไม้น้ำแดง ปูอบวุ้นเส้น กุ้งทอดกระเทียม เป็ดพะโล้ อาหารทั้งแปดอย่างบนโต๊ะเป็นผู้บอกข้า เขาจัดการร่ายยาวชื่ออาหารบนโต๊ะที่ล้วนแล้วแต่เป็นอาหารมงคลทั้งหมดออกมา พร้อมกับมองผู้เป็นภรรยาอย่างต้องการคำตอบ


เรื่องในจวนสกุลอวี้ไม่มีสิ่งใดที่เขาไม่รู้ แน่นอนว่าเรื่องที่จะต้องฉลองใหญ่ด้วยอาหารมงคลยามนี้ไม่มีแน่นอน เช่นนั้นหากเป็นเรื่องที่เขาไม่รู้คงเป็นเรื่องที่มีเพียงนางที่รู้แล้วไม่บอกเขา เรื่องดีดีที่ว่าคือเรื่องอะไรกันนะ


นอกจากอาหารบนโต๊ะบอกข้าแล้ว ท่าทางของเจ้าก็บอกข้าเจ้าไม่ชอบทานอาหารที่เรือนอาหารนี้แต่กลับจัดการตกแต่งใหม่แล้วยังนั่งรอข้าอย่างอารมณ์ดีเช่นนี้


อวี้ฉางสือเอ่ยต้อนนางอีก จนความตั้งใจที่จะเอ่ยบอกข่าวดีกับสามีเมื่อกินอาหารเสร็จแล้วจึงต้องแปรเปลี่ยน


มีแล้ว เจ้าของเสียงหวานเอ่ยขึ้น หม่าซูเหม่ยในยามนี้จ้องมองสามีด้วยรอยยิ้มที่สว่างไสว


มีแล้ว มีสิ่งใด เขาเอ่ยซ้ำคำภรรยา พร้อมกับเอ่ยถามอีกครั้งด้วยความไม่เข้าใจ


ด้านหม่าซูเหม่ยก็เลือกที่จะลุกเดินไปหาสามีอีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือของนางไปดึงมือของเขามาสัมผัสที่หน้าท้องแบนราบของนาง


ในนี้ มีเขาแล้ว นางเอ่ยบอกสามีอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มที่แสดงความดีใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง


ลูกของข้า ลูกของข้าในนี้ในครรภ์ของเจ้า ดี ดียิ่ง น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุดของอวี้ฉางสือไม่อาจปิดบัง เขาในยามนี้รู้สึกดีใจจนแทนคลั่งแล้ว มันรู้สึกดียิ่งกว่าครั้งไหนๆมีความสุขล้นที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้


หลังจากนั่นทุกคนในจวนสกุลอวี้ต่างได้อั่งเปากันทุกคนเนื่องด้วยนายท่านอวี้รู้สึกมีความสุขแล้วก็อยากจะให้ทุกคนในจวนมีความสุขเช่นเดียวกันกับเขาด้วย


ข่าวที่ฮูหยินอวี้ตั้งครรภ์แล้วแทบจะไม่มีผู้ใดไม่รู้ ทุกคนต่างยินดี แล้วก็อวยพรให้พลางคิดไปว่าเด็กที่จะได้มาเกิดเป็นลูกของอวี้ฮูหยินที่นายท่านอวี้รักใคร่มากขนาดนี้ช่างน่าอิจฉายิ่งนัก





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

60 ความคิดเห็น