金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 7 ชี้แนะสิ่งดี (อัพครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    24 ก.ย. 62



ตอนที่ 7

ชี้แนะสิ่งดี


เช้าวันต่อมาหม่าซูเหม่ยให้ชิงชิงเตรียมชาอย่างดีที่นางเคยได้รับมาเป็นน้ำใจจากผู้อื่นครั้งที่ช่วยดูดวงคู่ให้ เพื่อน้ำใบชาเหล่านี้ไปแบ่งปันกับบ้านสกุลสือ


วันนี้นางได้ยินมาจากชิงชิงว่าเป็นวันหยุดประจำเดือนของร้านยาสกุลสือพอดี หากนางเยือนบ้านสกุลสือยามนี้คงได้พบกับทุกคนในสกุลสือไม่เว้นแม่แต่ท่านหมอสือและสือฮูหยิน เป็นการดียิ่งสำหรับตัวนางนัก


แล้วก็เป็นไปดังคาด เมื่อนางมาถึงสกุลสือก็พบกับสือฮูหยิน ส่วนท่านหมอสือกับพี่เจินซีนั้นไม่อยู่ที่จวน เนื่องจากมีคนป่วยกระทันเลยต้องออกไปตรวจดูอาการ


ท่านป้าสือข้านำใบชาเซียงยู่มาให้เจ้าค่ะ นางเอ่ยและยิ้มกว้างอย่างเอาอกเอาใจ


ขอบใจเจ้ามาก ความจริงเจ้าไม่ต้องลำบากเอาสิ่งใดมาให้ก็ได้


ท่านป้าสืออย่าได้เกรงใจกันเลย ยามนี้พวกเรานับว่าเป็นคนคุ้นเคยกันแล้วนะเจ้าคะ ข้ากับพี่เจินซีสนิทสนมกันมากยิ่งนัก


เจินซีนางได้มีสหายเช่นเจ้านับว่าเป็นโชคดียิ่งนักสือฮูหยินเอ่ยขึ้นอย่างพอใจ


ท่านป้ากล่าวเกินไปแล้ว ข้าเองก็โชคดียิ่งนักที่ได้พี่เจินซีมาเป็นสหาย


มาเถิดป้าจะนั่งคุยกับเจ้า ระหว่างรอเจินซีก็แล้วกัน 


สือฮูหยินเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินนำหม่าซูเหม่ยไปที่ศาลาไม้ที่ภายในศาลานั้นมีชุดโต๊ะเก้าอี้ที่ทำมาจากไม้เนื้อดีอยู่ ซูเหม่ยเจ้านั่งได้ตามสบายเลยนะ


ขอบคุณท่านป้าเจ้าค่ะ โต๊ะไม้ชุดนี้งามนักนะเจ้าคะนางเอ่ยขึ้น ก่อนจะใช้มือลูบไปที่โต๊ะไม้ที่อยู่เบื้องหน้าของนาง


โต๊ะไม้นี้ป้าซื้อตอนที่แต่งเข้ามาสกุลสือใหม่ๆน่ะ คงจะประมาณสิบเจ็ดปีแล้วกระมัง


นางสักเกตได้ว่ายามที่สือฮูหยินเอ่ยขึ้นเมื่อครู่เกี่ยวกับการแต่งงานเข้ามาสกุลสือของนาง ในแววตาของนางสั่นไหวแปลกๆเหมือนว่ามีบ้างสิ่งซ่อนอยู่ในใจ


เช่นนั้นโต๊ะไม้ตัวนี้ก็คงอายุเท่าๆกับพี่เจินซีใช่หรือไม่เจ้าคะ นางเอ่ยถามต่อ เมื่อเห็นว่าสือฮูหยินดูจะเงียบไป


เป็นอย่างที่เจ้าว่า เจินซีนางอายุเท่าโต๊ะตัวนี้แหละ


เช่นนั้นเอาไว้พี่เจินซีนางออกเรือนเมื่อไหร่ข้าจะซื้อโต๊ะให้นางบ้างดีหรือไม่เจ้าคะ นางเอ่ยอย่างติดตลก


ความจริงแล้วนางตั้งใจเลยแหละว่าจะต้องลากสือฮูหยินเข้าเรื่องแต่งงานของพี่เจินซีให้ได้


เป็นความคิดที่ดีไม่น้อยนะซูเหม่ย แต่ก่อนที่นางจะแต่งงานป้าคงต้องหาสกุลเจ้าบ่าวให้นางก่อน ไม่รู้ว่าจะเป็นการรบกวนเจ้าหรือไม่หากป้าจะขอไหว้วานเจ้าในเรื่องนี้


จริงๆนางก็คิดมาได้พักหนึ่งแล้วว่า บุรุษสาวของนางควรที่จะแต่งออกเรือนไปได้แล้ว เคยคิดอยู่อีกเหมือนกันว่าจะลองไปขอให้หม่าซูเหม่ยช่วย แต่นางได้ยินเสียงเล่าลือกันมาว่าหม่าซูเหม่ยคนนี้ค่อนข้างจะเข้าถึงตัวลำบากยิ่ง


เห็นทีที่ลำลื่อกันมาคงจะไม่ใช่เรื่องจริงเสียแล้ว ในเมื่อหม่าซูเหม่ยที่นั่งอยู่เบื้องหน้าของนางนี้ ช่างน่ารักสดใสช่างเจรจายิ่งนัก


รบกวนอันใดกันเจ้าคะ ข้าก็พึ่งบอกท่านไปว่าพวกเราล้วนแล้วแต่เป็นคนกันเองแล้ว ถึงท่านป้าไม่ขอให้ข้าช่วยอย่างไรเสียข้าก็ต้องเสนอตัวเข้ามาช่วยให้จงได้เจ้าค่ะ นางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม


เป็นไปตามที่นางคิดเข้าทางสือฮูหยินเป็นเรื่องง่ายกว่าจริงๆ อีกอย่างหนึ่งด้วยชื่อเสียงแห่งการเป็นแม่สื่อของนาง นางแน่นใจว่าสือฮูหยินที่มีลูกสาวถึงวัยออกเรือนแล้วอย่างไรก็ต้องเคยได้ยินเกี่ยวกับนางมาบ้าง


ขอบคุณเจ้ามากซูเหม่ย


การชี้แนะเรื่องดีให้ท่านได้เป็นสิ่งที่ซูเหม่ยควรทำเจ้าค่ะ


เช่นนี้แล้วเจ้าต้องการวันเดือนปีเกิดของเจินซีนางหรือไม่ หากต้องการข้าจะเขียนให้เดียวนี้เลย


สือฮูหยินเอ่ยถามขึ้นอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะหันไปสั่งให้สาวใช้ผู้หนึ่งที่รอท่าอยู่ไม่ไกลรีบไปนำปากกาและกระดาษมาให้นาง


ไม่นานกระดาษแผนใหญ่ที่มีชื่อพร้อมด้วยวันเดือนปีเกิดของพี่เจินซีก็ถูกยืนมาให้นาง นางรับมาดูอย่างพอใจ ก่อนจะหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนลงไปในกระดาษแผนเดียวกัน ที่นางเขียนนั้นก็เป็นวันเดือนปีการและก็ชื่อของ หม่าซูหมิง พี่ชายของนางนั้นเอง 


เมื่อเขียนเสร็จจริงได้ยืนคืนไปให้สือฮูหยินดูอีกครั้ง


หม่าซูหมิง ใช่พี่ชายของเจ้าหรือไม่ นางเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าหม่าซูเหม่ยเขียนชื่อพี่ชายของตนลงมาในกระดาษ


ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านป้า หม่าซูหมิงพี่ชายของข้านี่แหละคือคู่แต่งงานของพี่เจินซี


เช่นนั้นต่อจากนี้ควรจัดการต่อไปอย่างไรดี พี่ชายเจ้าไม่แน่ว่าจะอยากแต่งกับเจินซีของป้ากระมัง สือฮูหยินเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวล


วันนั้นที่หม่าซูหมิงมารับหม่าซูเหม่ยที่ร้านยาสกุลสือนางเองก็ได้พบเขาอยู่เป็นคนหนุ่มอนาคตไกลอย่างไม่ต้องสงสัย กิจการโรงเคลือบของสกุลหม่าก็มีชื่อยิ่งนักนางเองก็เคยได้ยินมาบ้างว่าหม่าซูหมิงผู้นี้เพียบพร้อมทั้งความมั่งคั่งและความรู้รวมไปถึงหน้าตาของสกุลด้วย


บุรุษสาวของนางสือเจินซีนั้นเป็นเพียงลูกสาวของร้านยาเท่านั้นคงไม่ได้มีหน้ามีตาคู่ควรแก่เขากระมัง อีกทั้งยังไม่รู้ว่ามีสตรีอีกเท่าไหร่ที่อยากเป็นฮูหยินของเขา


เรื่องนั้นท่านป้าอย่าได้กังวลใจไปโปรดเชื่อในฝีมือแม่สื่อย่างข้าเถิด วาสนาที่ข้าผูกครั้งนี้จะต้องมั่นคงยืนยาวอย่างแน่นอน

 

กว่าท่านหมอสือและพี่เจินซีของนางะกลับถึงจวนสกุลสือก็เกือบถึงยามตะวันขึ้นกลางท้องฟ้าแล้ว


นางเองก็ได้อยู่พูดคุยรวมไปถึงร่วมทานอาหารกับครอบครัวสกุลสืออยู่อีกพักหนึ่งก่อนจะขอตัวกลับ


แต่ในเมื่อนางออกมาจากจวนแล้วก็ต้องไม่ให้เสียเที่ยว วันนี้ช่วงเย็นตามที่อวี้ฉางสือบอกนางไว้ คือให้ส่งคนไปที่จวนสกุลอวี้เพื่อดูยอดเงินทั้งหมดที่นางต้องจ่ายในการฝากเขาซื้อของ ในเมื่อนางสะดวกที่จะเข้าไปดูเองพอดีก็ไม่ควรจะให้เสียเที่ยวส่งคนไปคนมาจริงหรือไม่


 

เป็นอีกครั้งที่พ่อบ้านกวนออกมาต้อนรับ คุณหนูหม่าและเหล่าผู้ติดตามทั้งหกของนาง แม้นายท่านจะบอกเขาเอาไว้แล้วว่าจะมีคนจากสกุลหม่ามาที่นี่ในวันนี้ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะเป็นคุณหนูหม่าซูเหม่ยผู้นี้ที่มาเยือนด้วยตัวเอง


พ่อบ้านกวงข้ามารบกวนอีกแล้ว


ไม่ได้รบกวนอันใดหรอกขอรับ นายท่านบอกข้าน้อยเอาไว้แล้วว่าคุณหนูจะมาเยือน เชิญคุณหนูที่ห้องหนังสือได้เลยขอรับ พ่อบ้านกวงเอ่ย ก่อนจะสั่งให้สาวใช้แถวนั้น พาผู้ติดตามของคุณหนูหม่าผู้นี้ไปหาที่นั่งพักเช่นเดียวกันกับเมื่อวาน


ไม่คิดว่า แม่นางหม่าจะมาด้วยตัวเอง 


อวี้ฉางสือเอ่ยทักพร้อมกับผายมือไปที่ตั้งฝั่งตรงข้ามของเขาที่เป็นตั้งตัวเดิมกับที่นางนั่งเมื่อวาน เป็นเชิงเชิญให้นางนั่งลงที่ตั้งนั่นได้ตามสบาย


ข้าออกมาพบปะสหายพอดี นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ท่านให้ข้าส่งคนมา ไม่อยากให้เสียเที่ยวจึงมาด้วยตัวเอง 


นางเอ่ยขึ้น ก่อนหน้านี้นางคิดว่าเขาคงจะฝากกระดาษเอาไว้ที่พ่อบ้านกวง พอนางรับมาทุกอย่างก็เป็นอันจบ ไม่ได้คิดว่าจะต้องมาเอาด้วยตัวเองกับเขา


ที่แท้เจ้าก็เป็นคนกระตือรือร้นถึงเพียงนี้นี่เอง ช่างน่าชื่นชมนัก


ได้ทำอะไรด้วยตัวเองบ้างก็ดีไม่น้อย”       


ข้าไม่นึกว่าคนที่ยุ่งอย่างแม่นางจะเอ่ยคำนี้ออกมา ทำทั้งร้านชุดกับโรงเครื่องเคลือบเจ้าคงเหนื่อยไม่น้อยเลยทีเดียว  


ข้าแค่ดูเหมือนยุ่งต่างหากเล่า หากท่านให้คนไปสืบเรื่องข้ามาอย่างดีก็จะรู้ว่าร้านชุดของข้ามีผู้ออกหน้าอยู่แล้วข้าทำหน้าที่เพียงจัดหาวัดถุดิบใหม่ๆ ส่วนโรงเครื่องเคลือบเกือบทั้งหมดพี่ชายของข้าล้วนแล้วแต่เป็นผู้ดูแล มีบ้างที่ข้าช่วยดูบัญชีแต่ก็แค่เดือนละไม่กี่ครั้ง


ที่แท้แม่นางหม่า เจ้าก็รู้อยู่แล้วว่าข้าจะต้องให้คนไปสืบเรื่องของเจ้า


ก็คงเป็นธรรมดากระมัง ที่พ่อค้าเช่นท่านจะต้องรู้ข้อมูลของผู้ซื้อเช่นข้า 


นางกล่าวออกมาอย่างใจเย็น รู้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียอวี้ฉางสือผู้นี้ก็จะต้องให้คนไปสืบเกี่ยวกับเรื่องของนางแน่


เจ้าคิดได้ถูกต้อง การค้าเป็นสิ่งไม่แน่นอน ทุกอย่างเกิดขึ้นได้เสมอ เพราะฉะนั้นข้าจึงต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้า


แล้วเรื่องที่ข้าเป็นแม่สื่อด้วย ท่านก็รู้แล้วกระมัง


แน่นอนอยู่แล้วนั่นเป็นเรื่องแรกที่ข้าควรรู้เกี่ยวกับเจ้า ในเมืองหลวงเจ้าโด่งดังไม่น้อยเลยจริงๆ ดูเหมือนว่าเจ้าจะทำหน้าที่แม่สื่อได้ดียิ่งนะ อีกทั้งไม่รับเป็นเงินตอบแทน แต่ชอบรับเป็นชุด


นั่นไง นางว่าแล้ว เขารู้เกี่ยวกับนางทุกอย่างไม่มีเว้น รวมไปถึงที่นางมักจะรับของตอบแทนจากการเป็นแม่สื่อเป็นชุดอีกด้วย


ถือว่าเป็นความคิดที่ดีเลยทีเดียว ให้ผู้อื่นซื้อชุดร้านเจ้ามาให้เจ้าใส่ อวี้ฉางสือพูด ก่อนจะหัวเราะออกมาโดยที่ใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยอยู่เช่นเดิม


บุรุษผู้นี้ดูคล้ายกับกำลังยั่วแหย่นาง


ก็ในเมื่อพวกนางล้วนแล้วแต่อยากตอบแทนข้า ย่อมต้องซื้อสิ่งที่ข้าน่าจะพึ่งใจที่สุดมาให้ นี่ยิ่งทำให้เห็นได้ชัดว่าร้านชุดของข้าเป็นที่ถูกใจของพวกนางไม่น้อยคุ้มแสนคุ้มกับการลงทุนการค้าหากำไรยิ่งนัก


เขามองสตรีตรงหน้าอย่างคิดไม่ตก หม่าซูเหม่ยผู้นี้ช่างแตกต่างจากสตรีผู้อื่นที่เขาเคยพบนัก นางมีความคิดเป็นของตัวเองอีกทั้งกล้าที่จะทำให้สิ่งที่นางคิดโดยไม่กลัวว่าตัวนางนั้นจะล้มเหลว คงเพราะนางมีครอบครัวที่ดีคอยสนับสนุกกระมัง


หรือไม่ก็คงเป็นเพราะตัวนางนั้นไม่กลัวต่อความเปลี่ยนแปลง ไม่แน่ในอนาคตเขาอาจจะมีนางเป็นคู่แข่งสำคัญในการค้าก็เป็นไปได้


แต่หากนางทำการค้าเพียงเล่นๆอย่างที่เคยบอกจริง เมื่อนางหมดสนุกในเรื่องการค้าก็คงรามือไปเองเมื่อรู้สึกหมดสนุก


นี่เป็นรายการค่าสินค้าที่เจ้าต้องการรวมไปถึงค่าขนส่ง ทุกอย่างล้วนรวมเอาไว้หมดแล้ว 


เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นแผนกระดาษไปให้นาง ตรวจดูรายละเอียดที่เขาได้เขียนเอาไว้


ขอบคุณท่านมาก


ด้วยความยินดียิ่ง




BY อาหลานเร่อ
ขอบคุณค่ะ




金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
หม่าซูเหม่ย  หญิงสาววัยเพียง 16 หนาวนางสามารถมองเห็นดวงคู่ของผู้อื่นได้ ทำให้เริ่มที่จะทำตัวเป็นแม่สื่อให้ผู้อื่นอยู่บ่อยๆ จนกระทั่งเกิดเสียงเล่าลือกันไปว่าหากผู้ใดให้นางเป็นแม่สื่อให้ได้แล้วล่ะก็ จะได้มีชีวิตแต่งงานที่รุ่งโรจน์ชีวิตครอบครัวมีแต่ความสุข เมื่อนึกถึงนาง ใบหน้าของนางเวลาที่ส่งยิ้มมาให้เขาก็ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขาเสียแล้ว น้ำเสียงของนางเวลาพูดคุยกันยังคงตราตรึงชัดเจนอยู่ในห้วงคำนึงของเขาเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเริ่มจดจำใบหน้าของนางและท่าทางของนางตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือแม้กระทั่งเริ่มอยากเจอหน้านางเช่นนี้ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็กลับกลายเป็นว่ามีบ่อยครั้งที่เขาเผลอไปนึกถึงนางเสียแล้ว หรือว่าบางทีมันอาจจะไม่ได้เป็นเพียงความพลั้งเผลอ แต่เป็นความต้องการของบางสิ่งบางอย่างในหัวใจของเขาที่มันมักจะเรียกหานางออกมาโดยไม่รู้ตัวท่านมีเงิน ท่านจะซื้อสิ่งใดก็ได้เว้น “ความรัก”เพราะความรักไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน ต้องซื้อด้วย “หัวใจ
心心相印 ลิขิตรักอ๋องนักรบ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
   ฟ้าดินคืออ้อมกอด รักจึงจะเป็นยาเยียวยาหัวใจ   ความเจ็บปวดเริ่มจางหายไปจนแทบไม่เหลือเพียงแค่นางปรากฏตัวตรงหน้าข้าข้าผู้ต้องทนอยู่อย่างไรซึ้งสีสันมาตลอด กับรู้สึกได้ถึงสีสันอีกครั้งเพราะนาง  เมื่อความเจ็บปวดจากการสูญเสียงพระมารดาไปต่อหน้าต่อตายังคงฝังใจ เขาจึงต้องปิดบังมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย  แต่เหมือนว่าความเจ็บปวดที่เขาพยายามปกปิดเอาไว้จะถูกนางมองออกจนหมดเสียแล้ว         “เจ้าอยากเรียกข้าว่าอย่างไรก็สุดแล้วแต่เจ้า”        “เช่นนั้นข้าก็จะเรียกท่านว่าหน้าน้ำแข็งเช่นเดิมก็แล้วกัน”          เอ่ยจบนางก็ถูกอวี้หลงมองมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ทำเอานางอดที่จะหัวเราะออกมากับท่าทีของเขามิได้         “....” “ข้าเพียงแค่เย้าท่านเล่นเท่านั้นอวี้หลง ท่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลย” “ข้าก็มิได้โกรธเคืองอันใดเจ้า” “ขนาดมิได้โกรธเคืองท่านยังมองข้าตาเขียวเสียปานนั้นแล้ว หากโกรธเคืองข้าจริงท่านไม่ใช้สายตาฆ่าข้าเลยหรือ” “สายตาฆ่าใครมิได้ เจ้าจะมัวแต่กล่าววาจาเลอะเทอะไปทำไมกัน” “วาจาข้าเลอะเทอะจริงเช่นเจ้าว่านั่นแหละ คนเราเลอะเทอะบ้างคงมิตายหรอกกระมัง จะให้ข้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เช่นท่านคงมิได้จริงๆ หรือถ้าทำได้มินานคงขาดใจ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #24 SnowQueenFox (@loveyouskysea) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:40
    ชุด....นางเอกร้ายกาจ!!
    #24
    0