我爱你 ลิขิตรักฮูหยินพลัดมิติ (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 30 : ตอนพิเศษ เธอเปรียบเสมือนความสุขทั้งหมดของผม (1/1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    22 ม.ค. 62








ตอนพิเศษ

เธอเปรียบเสมือนความสุขทั้งหมดของผม


            หน้าฝนเช่นนี้แน่นอนว่าคงจะไม่แปลกเท่าไหร่นักหากคนส่วนให้ในเมืองจะเป็นหวัดกันไปหมด บางคนก็เป็นหวัดเพราะร่างกายปรับตัวกับสภาพอากาศที่สุดแสนจะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วอย่างวันนี้ร้อนพรุ่งนี้พายุฝนตกกระหน่ำ อีกวันหนึ่งกับมีลมหนาว  บางคนเดินๆอยู่ฝนก็ตกลงมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวทำเอาหาที่หลบไม่ทัน กว่าจะวิ่งหาที่หลบฝนได้ก็เปียกไปกว่าครึ่งแล้ว


            หลันซู่ถงเองเธอก็เป็นหนึ่งในผู้ป่วยจำนวนมากนี้ด้วย ทั้งที่เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้านก็ยังดีๆอยู่แท้ๆแต่พอไปถึงบริษัทเหม่ยหลง ซึ่งเป็นบริษัทเล็กๆที่เธอและเพื่อนอีกคนหนึ่งพึ่งจะร่วมทุนกันตั้งเป็นบริษัทสำหรับการรับตกแต่งสถานที่โดยมีดอกไม้เป็นตัวหลัก


            วันนี้หลังจากที่ประชุมเรื่องเกี่ยวกับงานตกแต่งฉากโฆษณาเสร็จ เธอจึงได้คิดที่จะแวะเข้าไปให้หมอตรวจอาการของเธอก่อนจะตรงเข้าไปหาแฟนหนุ่มซึ่งทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนั้นเช่นเดียวกัน


            ขอบคุณที่มาส่งนะหนิงจู เธอเอ่ยขอบคุณหุ้นส่วนที่ควบตำแหน่งเพื่อนสนิทของเธออีกคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


            ไม่เป็นไรหรอก แกรีบเข้าไปให้หมอตรวจอาการเถอะ แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ฉันเข้าไปเป็นเพื่อน หนิงจูเอ่ยถามเพื่อนสาวอีกครั้ง วันนี้แม่เพื่อนตัวดีของเธอหน้าตาซีดมากจนทำให้เธออดที่จะถามอย่างเป็นห่วงไม่ได้


            ฉันหาหมอคนเดียวได้ แกอย่าห่วงเลย อย่าลืมซิว่าฉันก็เปิดร้านดอกไม้อยู่ในโรงพยาบาลนี่ด้วย


            ใช่แล้วดูเหมือนว่าฉันจะลืมไปจริงๆ แกมีว่าที่สามีเป็นทั้งหมอทั้งเจ้าของโรงพยาบาลหนิงจูได้ทีก็เอ่ยแซวเพื่อนสาวเสียเลย


            พูดมากไปแล้วแก ขับรถดีๆนะเธอเอ่ยก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ  


            ข้ามถนนไปดีๆด้วยแก ฉันบอกให้ฉันขับไปส่งข้างในก็ไม่ยอมหนิงจูยังไม่วายเปิดกระจกรถลงมากำชับเพื่อนสนิทอีกครั้ง


            รับทราบค่ะ แกไปเถอะคุณเพื่อน เธอรับคำก่อนจะโบกมือไล่กึ่งบอกลา ไม่นานรถคันสวยที่มีคนขับเป็นเพื่อนของเธอก็วิ่งออกไปก่อนจะหายลับไปท่ามกลางรถอีกหลายๆคันที่อยู่บนท้องถนน


            วันนี้รถเยอะจริงนะแม่หนูว่าไหม น้ำเสียงติดจะมีอายุพอสมควรดังขึ้นข้างตัว เธอหันไปก็เห็นว่าเป็นคุณยายคนหนึ่งซึ่งถือไม้เท้าและสวมผ้าปิดปากเช่นเดียวกันกับเธอในตอนนี้


            ค่ะ วันนี้รถเยอะจริงๆ คุณยายจะข้ามไปโรงพยาบาลใช่ไหมคะ เธอตอบคุณยายอย่างเป็นมิตร ก่อนจะเอ่ยถามคุณยายกลับไปเช่นเดียวกัน


            ใช่แล้วยายไม่คอยสบายว่าจะมาให้คุณหมอตรวจซะหน่อย


อย่างนั้นเดียวคุณยายข้ามถนนพร้อมกับหนูแล้วกันนะคะ 


หลันซู่ถงเอ่ยอาสาทันทีเมื่อรู้ว่าคุณยายจะไปที่เดียวกันกับเธอ อีกหากปล่อยให้คุณยายข้ามไปเองแม้จะเป็นทางม้าลายเช่นนี้ก็คงจะไม่ปลอดภัยเท่าไหร่


เอาอย่างที่หนูว่ามาก็ได้ ขอบใจมากนะหนูช่างมีน้ำใจจริงๆ


เธอยิ้มรับคำขอบคุณของคุณยายอย่างยินดี ก่อนจะเข้าไปประคองคุณยายเมื่อเห็นว่าสัญญาไฟกำลังจะเปลี่ยนสีให้สำหรับคนที่จะข้ามถนนแล้ว  


ภาพของการประคองกันข้ามถนนนี้หลายคนมองแล้วก็อดยิ้มตามอย่างชื่นชมไม่ได้ ไม่ว่าคนอื่นๆที่เดินข้ามมาด้วยกันพร้อมพวกเธอหรือแม้แต่คนในรถที่ขับติดไฟแดงอยู่


ข้ามมาได้ครึ่งทางแล้วแต่ก็ยังไม่ถึงถนนอีกฝั่ง อยู่ๆก็มีเสียงของล้อรถเบียดกับถนนเสียงดังคล้ายกับเสียงรถเสียการทรงตัว


เอี๊ยด!!!


ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากอยู่ๆก็มีรถคันหนึ่งพุ่งออกมาจากอีกฝั่งหนึ่งของถนน รถคันนั้นพุ่งมาตรงกลางทางม้าลายที่เธอและคุณยายกำลังยืนอยู่พอดี นาทีนั้นทุกอย่างวุ่นวาย ผู้คนที่ข้ามทางม้าลายต่างกรีดร้องอย่างตกใจ พร้อมกับวิ่งหลบรถที่กำลังวิ่งเข้ามาด้วยความเร็ว


เธอเองก็รู้ว่าหากจะให้วิ่งหลบออกจากจุดนั้นโดยที่มีคุณยายอยู่ก็คงจะทำไม่ได้ เธอรอจังหวะให้รถเข้ามาใกล้ที่สุดก่อนจะตัดสินใจเหวี่ยงคุณยายและตัวเธอเองออกไปสุดกำลัง



ในห้องประชุมบนชั้นที่ยี่สิบของโรงพยาบาลชั้นนำเฟิงฉางเหอผู้เป็นทั้งประธานบริหารและหมอหนุ่มที่มีความสามารถและหล่อเหลา กำลังนั่งฟังรายงานทางแพทย์ประจำปีเดือนอยู่ เขาฟังหัวหน้าแผนกต่างๆรายงานเคสผ่าตัดยากและเสนอวิธีที่จะสามารถช่วยเหลือชีวิตคนไข้เอาไว้ได้อย่างปลอดภัยที่สุด


หัวหน้าแผนกกระดูกพึ่งรายงานจบ ซึ่งเป็นการรายงานเรื่องสุดท้ายของการประชุมในครั้งนี้ เฟิงฉางเหอตรวจดูเอกสารประกอบการรายงานอย่างละเอียดก่อนที่จะปิดแฟ้มในมือลงและนำมันวางเอาไว้บนโต๊ะประชุมด้านหน้าของตัวเอง


หัวหน้าแผนกทุกท่านทำงานกันหนักหน่อยนะครับ หวังว่าพวกคุณคงจะไม่เบื่อที่จะต้องทำงานที่นี่นะครับ เฟิงฉางเหอเอ่ยขึ้นน้ำเสียของเขาแฝงไปด้วยอำนาจ ไหนจะนัยน์ตาเย็นชาคู่นั้นที่มองไปยังหัวหน้าแผนกทุกคนในห้องประชุมแห่งนี้อีก ช่างเป็นอะไรที่น่าหวั่นเกรงยิ่งนัก


หัวหน้าทุกแผนกทำได้แค่เพียงฝืนยิ้มแบบที่ไม่ให้เจ้านายรู้ว่าพวกตนฝืนอยู่ ทำงานกับประธานเฟิงฉางเหอไม่ใช่เรื่องง่าย โรงพยาบาลชั้นนำที่มีทั้งความทันสมัยและบุคลากรที่ดีมีคุณภาพอย่างนี้ไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ ที่สำคัญที่สุดค่าตอบแทนสูงมาก ยิ่งคุณทำงานได้ดีมากเท่าไหร่ผลตอบแทนที่จะได้รับยิ่งมากขึ้นไม่มีลดลง เช่นเดียวกันหากใครไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่อย่างดีที่สุด ไม่มีทางที่จะรอดพ้นสายตาของท่านประธานไปได้


ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมประชุมนะครับ เจอกันในการประชุมครั้งต่อไปครับ   เขาเอ่ยปิดการประชุมก่อนจะลุกเดินออกจากห้องประชุมเป็นคนแรก


ท่านประธานจะลงไปตรวจแผนกฉุกเฉินเลยไหมครับ 


หลี่เหอเลขาหนุ่มคนสนิทเอ่ยถามเจ้านายตนทันที เมื่อเห็นว่าท่านประธานของตนนั้นกำลังจะเดินตรงไปที่ลิฟต์ และทุกครั้งที่ประชุมประจำเดือนเสร็จจะต้องลงไปตรวจดูที่แผนกทุกแผนกโดยเริ่มจากแผนกฉุกเฉินก่อนเป็นอันดับแรก


เฟิงฉางเหอไม่ได้ตอบอะไรเขาเพียงพยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น


ท่านประธานจะลงไปที่แผนกฉุกเฉินเลยนะครับทุกท่าน เลขาหนุ่มหันกลับไปแจ้งหัวหน้าแผนกทุกคนให้ทราบ เพราะแม้แต่จะเลิกประชุมแล้ว และท่านประธานก็ไม่ได้สั่งให้ทุกท่านติดตามไปตรวจงานด้วย แต่ทุกคนใครเล่าจะกล้าปีกตัวไปหากไม่ได้ติดงานของโรงพยาบาลจริงๆการติดตามท่านประธานแม้จะไม่ได้สั่งแต่ก็ควรติดตามไปด้วยอยู่ดี


ณ ทางเข้าแผนกฉุกเฉิน ซึ่งแผนกนี้จะมีประตูเปิดปิดมิดชิด และมีเจ้าหน้าที่คอยเฝ้าอยู่ด้านหน้าเพื่ออำนวยความสะดวกและเพื่อความรวดเร็วในการให้การรักษา


เจ้าหน้าที่ประจำทางเข้าหน้าแผนกฉุกเฉินโค้งต้อนรับทันทีเมื่อเห็นว่าประธานของโรงพยาบาลนี้มาถึงที่นี่ และเปิดประตูแผนกห้องฉุกเฉินให้อย่างรู้งานโดยที่ไม่ต้องรอให้เลขาท่านประธานอย่างหลี่เหอเอ่ยบอก


เมื่อประธานหนุ่มก้าวเข้าไปในแผนกฉุกเฉิน หัวหน้าแผนกฉุกเฉินที่ขอตัวออกมาจากที่ประชุมเพราะหน้าโรงพยาบาลมีอุบัติเหตุฉุกเฉินเข้ามารีบเข้ามาต้อนรับทันที


ประธานเฟิงมาแล้วเหรอครับ หัวหน้าแผนกฉุกเฉินโจวสือซึ่งเป็นบุรุษวัยกลางตอนปลายเอ่ยถามขึ้น


เคสฉุกเฉินล่าสุดเรียบร้อยดีไหมครับหมอโจว


เรียบร้อยดีครับ คนไข้ที่ได้รับบาดเจ็บมาทุกคนได้รับการรักษาเรียบร้อย หัวหน้าแผนกโจวสือเอ่ยขึ้นอย่างภูมิใจ เขาหวังว่าท่านประธานจะเห็นว่าเขาเป็นคนตั้งใจทำงานเพียงใด และทำหน้าที่หัวหน้าแผนกฉุกเฉินได้ดีมากขนาดไหน


คุณพยาบาลมีอะไรหรือเปล่าครับ เฟิงฉางเหอเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าพยาบาลคนหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นพยาบาลใหม่ทำท่าทีแปลกๆเหมือนมีอะไรบ้างอย่างอยากจะเข้ามาแจ้งหัวหน้าแผนกฉุกเฉินแต่ไม่กล้าเพราะเขายืนอยู่


ขอโทษนะคะท่านประธาน เธอโค้งให้เขาครั้งหนึ่งก่อนจะรีบเดินเข้ามาหาหัวหน้าแผนกของตนเอง ใบหน้าก็อดที่จะขึ้นสีเลือดด้วยความเขินอายไม่ได้เนื่องจากเมื่อครู่ท่านประธานสังเกตเห็นและสนใจเธอ


เฟิงฉางเหอไม่ได้ตอบอะไรพยาบาลคนนี้ เขาทำเพียงแค่เดินผ่านเธอไปเพื่อดูคนไข้ที่อยู่เตียงใกล้ๆแทน


หัวหน้าแผนกโจวคะ ทางเรายังติดต่อญาติคนไข้ไม่ได้เลยค่ะ แต่เห็นว่าคนไข้คนนี้ถ้าจำไม่ผิดเธอน่าจะเป็นเจ้าของร้านดอกไม้คนใหม่ของโรงพยาบาลเรานะคะ”


เมื่อได้ยินว่าคนไข้น่าจะเป็นเจ้าของร้านดอกไม้ในโรงพยาบาล เฟิงฉางเหอก็เดินกลับมาด้วยท่าทีตกใจเป็นอย่างมากก่อนที่จะถามพยาบาลคนนี้เสียดัง


คนไข้คนนั้นอยู่ที่ไหน!!!”

 

 

 

 

 

 

           

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

32 ความคิดเห็น