ตอนที่ 38 : ตอนที่ 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1510 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

ไม่ไกลจากตัวเมืองเอสเปเรล แกรนนั่งอยู่บนต้นไม้ที่สูงใหญ่ที่อยู่ข้างทะเลสาปเล็กๆที่ให้ความรู้สึกอ้างว้าง ทั้งๆที่ปกติแล้วทะเลสาปเช่นนี้นั้นมักจะดึงดูดผู้คนให้เดินเข้าหา แต่หากเป็นทะเสสาปในป่าที่เต็มไปด้วยอสูรไม่ว่าใครเมื่อรู้ก็คงต้องยอมถอย สภาพรอบๆทะเลสาปในตอนนี้นั้นดูแทบไม่ต่างจากพายุใหญ่ได้มาเยือน นอกจากต้นไม้ที่แกรนนั่งอยู่แล้ว ทุกอย่างนั้นถูกทำลายจนแทบจะเป็นเศษผง ไม่ว่าต้นไม้ที่ตอนนี้เป็นเพียงท่อนไม้ที่หักงอจนผิดรูป หรือเศษหินที่ดูราวกับถูกระเบิดจนแตกละเอียด แม้แต่หน้าดินก็มีหลุมลึกกระจัดกระจายราวกับอุกกาบาตตกใส่

เด็กหนุ่มหันไปมองเมืองเอสเปเรลที่เขาเคยได้อยู่ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้ออกไปไหนไกล หากเป็นเมื่อก่อนการเดินทางไปต่างเมืองคงจะทำให้เขารู้สึกกังวลอย่างมาก แต่หลายวันที่ผ่านมาความคิดนี้ก็เปลี่ยนไป

หากแกรนเดินทางกลับตระกูลในเวลานี้ล่ะก็มันก็คงไม่ต่างจากการไปหาที่ตาย แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่มั่นใจว่าจะมีใครในตระกูลตามสังหารเขาอยู่รึเปล่า แต่ไม่ว่ายังไงเด็กหนุ่มก็ยังไม่ห่างไปไหนไกล 

นั่นก็เป็นเพราะลิลี่ยังอยู่ภายในเมือง แม้แกรนยังเข้าเมืองในเวลานี้ไม่ได้เพราะเขารู้ดีทหารภายในเมืองก็ไม่ต่างจากสายตาของตระกูลเชาว์เรน หากเดินกลับเข้าไปเช่นนั้นเขาคงถูกคุมตัวกลับตระกูลเสียง่ายๆและวิลเลี่ยมในตอนนี้ก็คงจะไม่ปราณีเขาเหมือนเมื่อก่อน

แต่แม้เป็นเช่นนั้น เด็กหนุ่มก็คิดหาวิธีที่จะกลับเข้าไปให้ได้

แกรนรู้ว่าอีกไม่นานการตรวจการภายในเมืองจะหย่อนลง นั่นก็เพราะเบอร์นาร์ดจะได้ไปงานเต้นรำที่เมืองอาคนัส มันเป็นเรื่องแน่นอนที่นายน้อยเช่นเบอร์นาร์ดจะไปพร้อมผู้ติดตามจำนวนมาก 

เมื่อเสียคนจำนวนมากไปกับเบอร์นาร์ด การตรวจการภายในเมืองก็จะอ่อนลงอย่างช่วยไม่ได้และเวลานั้นจะเป็นโอกาสดีที่สุดที่แกรนจะได้กลับเข้ามาหาลิลี่

แต่วันนี้หลังจากหันมามองเมืองเอสเปเรลเมื่อตะวันใกล้ลับฟ้าแกรนก็เห็นสิ่งที่แปลกออกไป ภายในเมืองเอสเปเรลที่เคยมืดมิดในยามค่ำ บัดนี้โคมไฟลอยฟ้าจำนวนมากล่องลอยอยู่รอบเมืองไม่ต่างจากแสงหิ่งห้อย แต่สีจากโคมไฟเหล่านั้นมีหลากหลายพร้อมกับสลับเปลี่ยนไปมาเป็นรูปร่างที่น่าดึงดูด 

แกรนมองแสงเหล่านั้นพร้อมกับพึมพำออกมาเบาๆพร้อมกับพยักหน้า "งานเลี้ยงฉลองนี่เอง นั่นสินะ หากเบอร์นาร์ดจะเดินทางออกจากเมืองมันก็ต้องมีงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ให้สมศักศรี" 

หากเป็นเช่นนี้ นั่นก็หมายความว่าภายในตัวเมืองจะต้องมีแขกรักเชิญจากต่างแดนมามากมาย เวลาที่มีแต่ผู้คนจากทุกแห่งเดินทางเข้ามาเช่นนี้แกรนเองก็คงจะพลางตัวเข้าไปได้โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น 

แกรนถีบตัวจากต้นไม้และผลักตัวสูงขึ้นไปบนอากาศ แต่ร่างของเขานั้นกลับไม่ได้ตกลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงเหมือนเช่นปกติ เขาค่อยๆร่อนลงอย่างช้าๆไม่ต่างจากเหยี่ยวที่บินร่อนลงบนผิวดิน ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาฝึกฝนการควบคุมพลังสายเลือดมังกรของตัวเองจนคุ้นชิน พลังสายเลือดที่เขามีนั้นไม่ได้มอบแรงอันมหาศาลเพียงอย่างเดียว หากจะเรียกให้เหมาะคงเป็นการบิดเบือนกฏของธรรมชาติเสียมากกว่า

เด็กหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กๆที่ลิลี่จัดเตรียมให้ก่อนจะออกเดินทางจากตระกูลมาโพกหัว เส้นผมที่ไม่ได้ตัดมานานทำให้แกรนในตอนนี้ไม่เหมือนนายน้อยจากตระกูลสูงศักดิ์แม้แต่น้อย ตัวเขาดูซอมซ่อไม่ต่างจากชาวบ้านผู้ยากไร้ภายในเมือง หากได้เดินร่วมกับชาวเมืองที่มาร่วมฉลองงานเลี้ยงเป็นจำนวนมากแล้วเขาคงดูกลมกลืนอย่างเหลือเชื่อ

หน้าประตูเมืองเอสเปเรลเปิดกว้างตอนรับแขกจากทั้งเมืองและหมู่บ้านข้างเคียง นี่ไม่ใช่งานฉลองภายในตระกูลเหมือนที่วิลเลี่ยมเคยจัด งานฉลองนี้แม้แต่ชาวบ้านธรรมดาเองก็มีสิทธิเข้าร่วม วิลเลี่ยมคงตั้งใจที่จะใช้งานเลี้ยงฉลองนี้ป่าวประกาศชื่อของตระกูลและสิทธิในการเยือนนครลอยฟ้าออดิลอนที่ตระกูลมีจนแม้แต่คนทั่วไปก็ได้รับรู้

แสงสลัวจากโคมไฟพร้อมกับฝูงพ่อค้าและชาวบ้านต่างถิ่นที่เดินเข้าเมืองทำให้แกรนเดินเข้าประตูเมืองได้อย่างง่ายดาย เขาถอนหายใจเบาๆขณะที่หลบอยู่ในมุมมืด ที่แท่นกลางเมืองมีคนของตระกูลเชาว์เรนจำนวนไม่น้อยกำลังกล่าวร่ายประวัติส่วนตัวของนายน้อยเบอร์นาร์ดให้ผู้มาเยือนได้ฟัง

เด็กหนุ่มมองไปรอบๆ เขาพยายามที่จะอยู่ในมุมที่ไม่เป็นจุดสนใจที่สุดระหว่างที่เดินทางไปหาลิลี่


ระหว่างที่แกรนเดินทางเข้ามาในเมืองเบอร์นาร์ดเองก็จัดการหาพื้นที่ให้โรเนลได้ขายของเช่นกัน "สหายโรเนล ข้ามั่นใจว่าพื้นที่ขายของที่ข้าได้จัดเตรียมให้ท่านต้องทำให้ท่านพอใจอย่างแน่นอน" เบอร์นาร์ดกล่าวกับโรเนลระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินไปเรื่อยๆ เมื่องานฉลองนี้เริ่มขึ้นบทลงโทษของเบอร์นาร์ดเองก็จบลงเช่นกัน นี่คือโอกาสสุดท้ายของเบอร์นาร์ดที่จะได้เที่ยวสนุก เพราะหลังจากนี้เขาต้องไปงานเต้นรำที่เมืองอาคนัส สำหรับตระกูลเชาว์เรนแล้วงานเต้นรำนี้ไม่ใช่งานเพื่อความบันเทิงแต่เป็นโอกาสที่จะได้ผูกมิตรกับตระกูลใหญ่ในเขตเมืองหลวง

โรเนลได้ฟังคำของเบอร์นาร์ดก็ยิ้ม "ข้าต้องขอขอบคุณสหายเบอร์นาร์ดมาก ตัวข้าได้รบกวนท่านไปไม่น้อยจริงๆ" ตั้งแต่เข้ามาที่นี่เบอร์นาร์ดต้อนรับเขาเป็นอย่างดี นั่นคงเป็นเพราะเรื่องที่โรเนลเป็นพ่อค้าตลาดมืดและเรื่องที่เบอร์นาร์ดประมูลป้ายมาจากเขานั้นเป็นความลับที่แม้แต่ทุกคนในตระกูลเชาว์เรนก็ไม่อาจลวงรู้ มีเพียงแซมผู้เป็นผู้ติดตามคนสนิทของเบอร์นาร์ดที่รับรู้ความลับนี้

"ท่านพูดอะไรเช่นนั้น น้ำใจท่านข้าจะตอบแทนให้หมดก็คงไม่มีทางเป็นไปได้" เบอร์นาร์ดหัวเราะอย่างสบายอารมณ์ เมื่อวันงานเต้นรำใกล้เข้ามาเบอร์นาร์ดก็รู้สึกไม่ต่างกับชายหนุ่มผู้มีเลือดเร่าร้อน นครลอยฟ้าออดิลอนมีบทบาทในอาณาจักรเอเทนแทบทุกสมัย เพียงแค่คิดว่าได้ไปที่นั้นเบอร์นาร์ดก็รู้สึกเหมือนกับผู้อื่นเป็นเพียงแค่รากหญ้าที่จะเหยียบได้อย่างตามใจ

"ที่นี่คือใจกลางเมืองเอสเปเรล" เบอร์นาร์ดค่อยๆเดินพร้อมกับแนะนำสถานที่ต่างๆให้โรเนล "แม้ถนนทุกสายและตรอกซอยทุกแห่งที่เชื่อมมาที่ใจกลางเมืองจะเต็มไปด้วยผู้คน แต่มีเพียงถนนสายเดียวที่ไม่ค่อยมีคนนิยมผ่านนักนับเป็นมุมมืดในกลุ่มฝูงชนโดยแท้ ข้ามั่นใจว่าที่นี่จะต้องเหมาะสำหรับร้านของท่านอย่างแน่นอน"

"ฟังดูแล้ว มันเป็นสถานที่ที่..." โรเนลเดินตามเบอร์นาร์ดพร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วย เขาเป็นพ่อค้าที่ขายของในตลาดมืดมานาน เมื่อได้ฟังที่เบอร์นาร์ดกล่าวเขาอยากจะตอบตกลงแทบจะในทันที แต่ก่อนที่โรเนลจะกล่าวจบสายตาของชายหนุ่มก็เหลือบไปยังตรอกเล็กๆที่อยู่ข้างๆ ทันทีที่ได้เห็นตรอกนี้ร่างของโรเนลก็ไม่ต่างจากศพที่ถูกแช่แข็ง เขาตะลึงอยู่ตรงนั้นลืมแม้กระทั่งคำพูดที่ต้องพูดต่อ

นอกจากโรเนลแล้ว ผู้คนที่เดินถนนสายนี้ไม่มีใครเลยที่สังเกตเห็นตรอกเล็กๆนี้ เบอร์นาร์ดที่แนะนำสถานที่ต่างๆอย่างชำนาญเองก็เดินผ่านตรอกนี้ราวกับมันล่องหน

นี่คือเวทอำพราง !! แต่สิ่งที่โรเนลตกใจจนลืมที่จะพูดต่อนั้นไม่ใช้เวทอำพราง แต่เป็นต้นไม้ในกระถางที่ซ่อนอยู่ในตรอกต่างหาก แม้ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนและแสงจากโคมไฟลอยฟ้าที่อยู่เหนือหัวพวกเขาจะให้แสงเพียงสลัวๆ แต่โรเนลมั่นใจว่าตราที่อยู่บนใบไม้นั้นเขามองเห็นไม่ผิดพลาดอย่างแน่นอน

นี่มันเป็นไปไม่ได้ !! ตราสัญลักษณ์นี้ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ !!

จู่ๆโรเนลก็คุกเข่าศีรษะแทบจะติดพื้น เบอร์นาร์ดที่กำลังเดินนำหน้ารีบหันกลับมาด้วยความสงสัย "สหายโรเนล ท่านคิดจะทำอะไร?"

สีหน้าโรเนลนั้นดูไม่ต่างจากได้เหยียบขี้สุนัขมาทั้งก้อน "สหายเบอร์นาร์ด ตอนนี้มืดมากแล้ว ข้าคิดว่าตัวข้าพักอยู่ในห้องเงียบๆจะดีกว่า"

ได้เห็นท่าทีกลับลำอย่างรวดเร็วของโรเนล เบอร์นาร์ดก็มองด้วยสีหน้าสงสัย เมื่อครู่โรเนลดื่มเหล้ามามากเกินไปรึยังไง ตอนนี้ยังหัวค่ำอยู่เลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงรีบกลับไปพักถึงเพียงนี้ "แล้วเรื่องเปิดร้านของท่านล่ะ?"

"เปิดร้านอะไรกัน ข้าไม่เคยกล่าวอะไรเช่นนั้นเลยซักครั้ง ข้าแค่มาที่นี่เพื่อที่จะพักผ่อน มาเพื่อพักผ่อนเท่านั้น" โรเนลกล่าวคำว่าพักผ่อนถึงสองรอบราวกับจะย้ำเจตนาที่เขามีก่อนที่จะรีบตรงกลับไปคฤหาสน์ตระกูลเชาว์เรน

เบอร์นาร์ดมองโรเนลเดินไปทั้งๆที่ยังงงๆ ระหว่างที่โรเนลเดินผ่านเขาก็สังเกตเห็นว่าแผ่นหลังของชายผู้นี้นั้นโชกไปด้วยเหงื่อ "นี่มันเรื่องอะไรกัน?" เด็กหนุ่มได้แต่ตั้งคำถามทั้งๆที่ไร้คนตอบพร้อมกับเดินตามโรเนลกลับไปยังห้องพัก







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.51K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #1052 bajiquanstunt (@bajiquanstunt) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 12:19
    -ตระกูลบัดซบ!! ควรทำลายมันทิ้งซะ ดีกว่าหนีไปเฉยๆ
    #1052
    0
  2. #976 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 07:53

    ขอบคุณครับ

    #976
    0
  3. #962 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:31

    โรเนลถูกสกัดความรุ่งไปเสียแล้ว


    ว่าตแ่ว่า น้องลี่กับพี่แกรนได้คิดวิธีติดต่อสื่อสารกันไว้หรือไม่

    #962
    0
  4. #844 LooknamGH (@LooknamGH) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 16:55
    ตอนนี้สิ่งที่อยากให้แกรนทำสำเร็จที่สุดคือให้แกรนและลิลลี่ออกไปจากเมืองนี้ แล้วไปไหนก็ได้ไม่ต้องกลับมาอีกเลย ถ้าทำได้นี่จะดีใจและรู้สึกชีวิตsuccessมากๆ555
    #844
    0
  5. #818 BMT1 (@BMT1) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 08:06
    เอาอีกกกจะถึงงานเต้นรำเเล้ว. พนะเอกจะได้ไปเเล้ว
    #818
    0
  6. #808 .•:*´Lenna`*:•. (@koystar) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 15:09
    เบอร์นาร์ดเอ๊ย ทำประกันไว้ซะนะ กำลังจะตกจากผาสูงลงเหวไร้ก้นแล้ว
    #808
    0
  7. #807 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:29

    แกรนจะเข้าเมืองได้ไหมนิ

    #807
    0
  8. #805 maruchan (@RoosT) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 10:51
    รอดูความพินาศของเบอร์นาร์ด
    #805
    0
  9. #804 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 07:45
    รอๆๆๆ.
    #804
    0
  10. #802  Ⓑ.Ⓡ.Ⓢ ™ (@lovenaname) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:21
    รออออออ
    #802
    0
  11. #801 ชากับกาแฟ (@luckyazaz) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:20
    เอามันเล้ย กระทืบม้านนนน
    #801
    0
  12. #800 monkey-bill (@monkey-bill) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:48
    ขอบคุญครับ
    #800
    0
  13. #799 majcha2 (@Majcha) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 18:48
    เพื่อนนางเอกไม่ธรรมดาแฮะ
    #799
    0
  14. #798 dlsomc (@dlsomc) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 17:28

    ขอบคุณคับ

    #798
    0
  15. #797 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 16:48
    โรเนลตั้งใจเอาป้ายร่วมงานเต้นรำมาให้เบอร์นาร์ด เพื่อเล่นงาน แต่แกรนดันสลับเปลี่ยน อย่างงี้งานจะเข้าแกรนมั้ย!!!!
    #797
    1
  16. #796 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 16:39
    อยากรู้จริงๆตอนรู้ว่าเป็นบัตรปลอมจะเป็นยังไง
    #796
    0
  17. #795 Aceriz (@thaveewat) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 16:37

    ขอบคุณครับ โคตรค้างเลยครับ กำ 5555

    #795
    0
  18. #794 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 16:32
    ได้ผู้สนับสนุนที่ไม่ธรรมดาเลยย
    #794
    0
  19. #793 AKiZeRo (@dekisanradio) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 16:19
    ต้นทรูงอกกกกกกกกก
    #793
    0
  20. #792 Ziolp (@ployvspraew) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 15:52
    อหถ้าทุกคนรู้ว่าป้ายปลอมนี่....... ชีวิต
    #792
    0
  21. #791 MR.PaiKung (@plaiie) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 15:25
    "ต้นไม้เติมทรู"//LMAO
    #791
    0