ตอนที่ 35 : ตอนที่ 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1629 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

บทลงโทษของนายน้อยทั้ง 3 ของตระกูลเชาว์เรนนั้นทำให้คฤหาสน์ที่เคยเต็มไปด้วยความครื้นเครงนั้นแปรเปลี่ยน จากช่วงเวลาที่มีแขกเดินทางมากล่าวยินดีทุกชั่วโมง ตอนนี้ทุกอย่างก็เริ่มเงียบลง ข่าวเกี่ยวกับฝีมือเวทมนต์ของเบอร์นาร์ดเองก็เริ่มกระจายออกไปในทางที่ไม่ดีนัก แม้ตระกูลเชาว์เรนจะรีบจัดการกับข่าวนี้อย่างรวดเร็วเพียงใดความเสียหายก็ได้เกิดขึ้นไปแล้ว

ทุกวันวิลเลี่ยมนั่งอยู่ที่ทำงานด้วยสีหน้าราวกับกระทิงดุ ไม่ว่าผู้ใดหากเข้าไปขอพบพวกเขาต้องเตรียมก้มหน้าไม่กล้าแม้จะสบตา 

แต่หลังจากบรรยากาศเป็นอยู่เช่นนี้ทั้งวันข่าวดีก็ผ่านเข้าหูในที่สุด วิลเลี่ยมหลังจากรู้ว่าเบอร์นาร์ดกำลังเลื่อนเป็นนักเวทขั้นก่อรากระดับ 10 ในอีกไม่กี่วันเขาก็ตรงมาหาลูกชายคนโปรดถึงที่ห้อง ห้องของเบอร์นาร์ดนั้นเต็มไปด้วยทหารที่รักษาการอย่างหนาแน่นพร้อมกับเสียงบ่าวไพร่เดินเข้าออกไม่ขาดสาย แตกต่างจากห้องในมุมเงียบๆที่แกรนอยู่

"พ่อได้ยินว่าลูกจะได้เลื่อนเป็นนักเวทขั้นก่อรากระดับ 10 นี่คือความจริงรึ? " วิลเลี่ยมถาม รอยยิ้มยินดีนั้นปรากฎอยู่เต็มใบหน้า

"จริงอย่างแน่นอน วันนี้ลูกรู้สึกได้ว่าอีกไม่นานแล้ว" เบอร์นาร์ดยืนยัน หลังจากโดนโทษกักบริเวณเบอร์นาร์ดได้แต่อยู่กับความเบื่อในห้องของเขา ทั้งๆที่เมืองนี้ทั้งเมืองเบอร์นาร์ดนั้นมีอำนาจเด็ดขาดไม่ต่างจากเจ้าชาย จากที่เคยเป็นอิสระคิดจะทำอะไรก็ได้ คนเช่นเขากลับต้องมาอยู่ในห้องแคบๆ สร้างความทรมานอย่างมากให้กับเด็กหนุ่ม

ยิ่งเหตุการณ์หลายๆอย่างทำให้ความมืดในใจของเบอร์นาร์ดเติบโตขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการโดนแกรนกดลงไปติดกับพื้นท่ามกลางฝูงชนและความขายหน้าในการประลองท่ามกลางสายตาของตระกูลอื่นๆ ความแค้นที่เบอร์นาร์ดมีต่อแกรนนั้นใหญ่หลวง ต่อให้แกรนนั้นเป็นเพียงแค่คนพิการแต่ไม่ว่ายังไงหากตัวตนของแกรนยังอยู่ เบอร์นาร์ดจะนอนตาหลับได้อย่างไร?

แต่เมื่อได้ยินบทลงโทษของแกรน เบอร์นาร์ดรู้ว่าโอกาสที่แกรนจะโผล่หัวกลับมาอีกนั้นมันริบหรี่ โทษของแกรนได้ดับความมืดในใจของเบอร์นาร์ดให้เบาบางลง

ในที่สุดแกรนมันก็ถูกส่งไปตายซักที !! 

เมื่อคิดได้ดังนี้ ความพอใจของเบอร์นาร์ดนั้นก็เอ่อล้นราวกับว่าเขากำลังได้ถูกปลดออกจากเงามืดในใจของตัวเอง

"ดี !!" วิลเลี่ยมพยักหน้าพร้อมกับเอ่ยปากถาม "ลูกคิดว่าเลื่อนเป็นนักเวทขั้นจิตรากแก้วก่อนงานเต้นรำได้รึไม่?"

"เรื่องนี้... ลูกเองก็ไม่มั่นใจ" เบอร์นาร์ดส่ายหัว ต่อให้มีทรัพยากรจากทั้งตระกูลมาหล่อเลี้ยง แม้แต่ตัวเบอร์นาร์ดเองก็ไม่สามารถตอบได้อย่างมาดมั่น หากจะนับเวลาแล้ว งานเต้นรำนั้นอยู่ห่างไปอีกเพียงเดือนเดียวเท่านั้น ช่วงเวลากระชั้นชิดเช่นนี้เขาไม่กล้าที่จะปิดปากยืนยันด้วยคำใด

"ไม่เป็นไร ตั้งใจฝึกฝนต่อไป หากลูกเบื่อจะเรียกลิลี่มาเป็นเพื่อนคุยก็ได้" วิลเลี่ยมกล่าว คำพูดเช่นนี้นั้นไม่ต่างจากการเปิดทางให้ หากเรื่องนี้ทำให้เบอร์นาร์ดตั้งใจที่จะฝึกฝนมากขึ้นวิลเลี่ยมก็คิดว่ามันคุ้มที่ได้ทำ ที่สำคัญเขาได้สั่งคนไปยืนยันการตายของแกรนแล้ว ดังนั้นไม่ว่ายังไงแกรนก็ไม่มีวันกลับมา ช่วงเวลาที่ลิลี่สูญเสียแกรนไปคงจะเป็นช่วงที่จิตใจนางอ่อนแอที่สุด นี่คงจะเป็นโอกาสของเบอร์นาร์ดที่จะได้มีพื้นที่ในใจของเด็กสาว

เบอร์นาร์ดได้ฟังเขาถึงกับทรุดเข่าลงพร้อมกับกล่าวขอบคุณด้วยความดีใจ "ขอบคุณท่านพ่อที่ทำเพื่อลูก ตัวลูกซาบซึ้งใจยิ่งนัก"

หลังจากกล่าวขอตัวเด็กสาวมานานนับปี นี่เป็นครั้งแรกที่วิลเลี่ยมก็พูดเปิดทางอย่างชัดเจนเช่นนี้และคงเป็นครั้งแรกที่ลิลี่ต้องมาเหยียบห้องของเบอร์นาร์ด ถึงเด็กหนุ่มพอจะเดาออกว่านางคงจะมองด้วยสายตาที่เย็นชาพร้อมซ่อนความไม่พอใจข้างใน แต่เบอร์นาร์ดมั่นใจว่าความคิดของนางจะต้องเปลี่ยน

ในเมื่อหากเทียบเขากับแกรน มันไม่ต่างจากเทพบุตรกับสุนัขจรจัด !!

"อย่าทำอะไรเกินเลยมากไปล่ะ ตระกูลของเรายังต้องการความสามารถด้านสมุนไพรของนาง" วิลเลี่ยมกล่าวเตือนก่อนที่เขาจะเดินจากห้อง เบอร์นาร์ดรีบกล่าว "แน่นอนครับท่านพ่อ" ก่อนที่จะโค้งตัว มือของเขานั้นกำลังสั่นด้วยความดีใจ

หลังจากวิลเลี่ยมออกจากห้อง เบอร์นาร์ดหันไปหาแซมชายผู้ติดตามคนสนิททันที "แซม รีบเชิญตัวลิลี่มาที่ห้องของข้าเดี๋ยวนี้" 

แซมเมื่อได้ยินก็พยักหน้า เขาพาชายหนุ่มผู้ติดตามที่ดูแข็งแรงสมส่วนอีก 5-6 คนตรงไปที่ห้องของแกรน หลังจากแกรนได้รับโทษ ทุกคนรู้ดีว่าตอนนี้ภายในห้องนั้นมีลิลี่อยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น หากพวกเขาจะพานางออกมามันก็สามารถทำได้โดยง่าย ไม่มีทางที่เด็กสาวเพียงคนเดียวจะต้านแรงจากชายหนุ่มเหล่านี้ได้

ห้องของแกรนนั้นปิดแน่น ไม่ว่าพวกเขาจะเคาะประตูเช่นไรก็ไร้เสียงตอบรับ ชายหนุ่มตะโกนเรียกอยู่นานพร้อมกับชำเลืองมองทางแซมราวกับจะถามว่าให้พวกเขาทำอะไรต่อ

"ลิลี่ หากเจ้าไม่เปิดประตูอย่าหาว่าข้าไม่เตือน เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าที่จะบุกเข้าไปงั้นรึ?" แซมติดตามเบอร์นาร์ดมานาน เขารู้ว่าไม่ว่ายังไงเขาต้องทำให้เบอร์นาร์ดได้เห็นลิลี่ให้ได้ในวันนี้ให้ได้ ในใจเมื่อเห็นภาพลิลี่ที่กำลังขดตัวเงียบๆอยู่ในห้องอย่างหวาดกลัวเขาก็ยิ้มสีหน้าเหี้ยม แต่แค่ประตูบานเดียวนางคิดว่ามันจะหยุดพวกเขาได้รึ?

"ในเมื่อไม่ตอบก็ดี !! พังประตูเข้าไป" เมื่อทุกอย่างในห้องนั้นยังเงียบแซมก็กล่าวอย่างไม่ลังเล เหล่าชายหนุ่มพุ่งตัวไปกระแทกประตูส่งเสียงดัง โครม !! โครม !! 

ภายในเวลาไม่ถึงนาทีประตูห้องของแกรนก็พังลง เหล่าคนใช้ที่อยู่ไม่ไกลเมื่อได้ยินเสียงดังสนั่นก็เดินมาดูก่อนที่จะรีบหลบกลับไปในห้องของพวกนางโดยไม่กล้าแม้จะเอ่ยปาก หากจะมีใครในตระกูลที่กล้าทำอะไรอุกอาจเช่นนี้ก็คงมีแต่คนของนายน้อยเบอร์นาร์ดเท่านั้น

แต่เมื่อเข้าไปแล้วเหล่าชายหนุ่มกลับต้องมองอย่างสงสัย ภายในห้องนี้นั้นไม่มีคนอยู่ !!

"ลิลี่ ไม่ได้อยู่ที่ห้องงั้นรึ?" แซมพูดด้วยความสงสัย ไม่กี่วันมานี้ทหารยามทุกคนต่างก็ได้รับคำสั่งให้จับตาดูเด็กสาวคนนี้เป็นพิเศษ ทุกคนรู้ดีว่าลิลี่รู้สึกกับแกรนเช่นไร เมื่อแกรนได้รับโทษที่รุนแรงขนาดนี้มีหรือที่นางจะไม่คิดหลบหนีออกไปด้วย 

แต่ไม่ว่าใครที่จับตาดู พวกเขาก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าตลอดทั้งวันนั้นสิ่งที่เด็กสาวทำนั้นมีเพียงเก็บตัวอยู่ในห้อง ทำไมยามเขาบุกรุกห้องกลบกลายเป็นว่างเปล่าไปได้?

"ค้นให้ละเอียด" แซมสั่งด้วยสีหน้าดำมืด ความรู้สึกกระวนกระวายเริ่มปรากฎ หากหาตัวลิลี่ไม่เจอล่ะก็นี่คงเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน


"เจ้าพูดว่าเบอร์นาร์ดพยายามสังหารเลโอเช่นนั้นรึ?" หลังจากวิลเลี่ยมเดินกลับมาถึงห้อง เขาก็พบกับฟอกซ์ที่ตรงมาจากป่าบทเพลงอสูรโดยไม่ได้หลับนอน ในมือยังถือทั้งหม้อที่มีเนื้ออยู่กว่าครึ่งพร้อมกับกระติกบรรจุน้ำ เสื้อของฟอกซ์นั้นยังเต็มไปด้วยเลือดอสูรส่งกลิ่นคาวตลบอบอวล มองดูไม่ต่างจากคนเถื่อนที่อาศัยตามป่าเขา แม้ทหารยามที่ยืนอยู่หน้าห้องยังต้องเอามือมาปิดจมูกเมื่อได้กลิ่นเลือดที่หนาแน่น

ฟอกซ์เปิดฉากเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนวานพร้อมกับข่มความโกรธในใจ อีกฝ่ายนั้นเป็นถึงผู้นำตระกูลไม่มีทางที่เขาคิดจะซ่อนความจริงใดๆ วิลเลี่ยมได้ฟังก็มองด้วยสีหน้าตึงเครียด เขาไม่คิดว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้น เบอร์นาร์ดกำลังได้ไปนครลอยฟ้าออดิลอนเขาจะทำเช่นนี้เพื่ออะไร?

"เรื่องนี้ข้าจะสั่งให้มีการสอบสวนกันอีกทีหลัง ข้าจะมอบนักเวทขั้นจิตรากแก้วไปเพิ่มความปลอดภัยอีก 2 คนให้กับเลโอ" วิลเลี่ยมกล่าว ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ต้องการจะลงโทษเบอร์นาร์ดเพิ่มอีกในเวลาเช่นนี้ แต่ความปลอดภัยของเลโอนั้นก็ยังสำคัญและด้วยจำนวนนักเวทขั้นจิตรากแก้วที่เพิ่มมานั้นต่อให้เลโออยากฆ่าตัวตายในป่าเขาก็คงไม่สามารถทำได้

"ขอบคุณท่านวิลเลี่ยมที่รับฟัง เช่นนั้นแล้วข้าก็ขอลา" ฟอกซ์กล่าวลา เมื่อเห็นท่าทีไม่ใส่ใจของวิลเลี่ยมเขาก็พอจะเดาออกว่าความโกรธเนื่องจากประสบการณ์เมื่อวานนี้คงไม่สามารถนำมาลงที่ใครได้ เขาไม่กล้าแม้จะแสดงอาการไม่พอใจให้วิลเลี่ยมได้เห็น

"เรื่องนี้จงปิดเป็นความลับ อย่าได้เล่าให้ใครฟังเด็ดขาด" วิลเลี่ยมกล่าวย้ำขณะที่ฟอกซ์พยักหน้าอย่างรีบร้อน แม้วิลเลี่ยมจะบอกว่าเรื่องนี้จะสอบสวนกันอีกทีหลัง แต่ในใจเขาไม่คิดที่จะทำอะไรเช่นนั้นแม้แต่น้อย 

ไม่ว่าคนผิดในเหตุการณ์นี้นั้นเป็นเบอร์นาร์ดหรือเป็นเลโอที่อาจจัดฉากด้วยตัวเอง หากเรื่องนี้เป็นที่ล่วงรู้ในตระกูลผลสุดท้ายจะต้องมีคนได้รับโทษอย่างแน่นอน แต่เด็กหนุ่มทั้งสองนั้นยังสำคัญ ต่อให้ผิดร้ายแรงขนาดไหนวิลเลี่ยมก็พร้อมจะพลิกมันไปเป็นถูก

แต่ไม่ทันที่ฟอกซ์จะได้เดินออกจากห้อง แซมก็ตรงมาที่หน้าประตูด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ท่านวิลเลี่ยม ข้ามีเรื่องใหญ่ที่ต้องรายงาน ลิลี่หายไปจากห้องของแกรนแล้ว" ระหว่างพูดแซมนั้นยังยืนอยู่ที่หน้าห้องของวิลเลี่ยมโดยที่ยังไม่ได้ถูกเชิญเข้าไปด้วยซ้ำ 

ในเมื่อฟอกซ์นั้นยังอยู่ข้างในห้องหากเป็นยามปกติแซมคงยอมรออยู่เงียบๆ แต่เขารู้ว่าข่าวที่จะรายงานเรื่องนี้นั้นนับได้ว่าเป็นเรื่องด่วนที่สำคัญและไม่อาจรอได้ แซมเริ่มเล่าสภาพที่ว่างเปล่าภายในห้องของแกรน 

หลังจากที่แซมสอบถามทหารยามที่เฝ้าทุกจุดของคฤหาสน์แต่กลับไม่มีใครรู้เห็นเรื่องราวใดๆ เขาก็รีบตรงเข้ามารายงานกับวิลเลี่ยมด้วยตัวเอง แซมรู้ว่าหากเขาไปบอกเบอร์นาร์ดก่อนล่ะก็เด็กหนุ่มคงคลั่งมากพอที่จะเฆี่ยนทุกคนที่อยู่ตรงหน้า

แต่วิลเลี่ยมได้ยินเรื่องนี้เขากลับไม่กังวลอะไรมากนัก เด็กสาวที่ไม่รู้เวทมนต์ซักบทจะไปไหนได้ไกล? ไม่มีทางที่นางจะอยู่รอดได้ด้วยซ้ำหากไม่ได้การปกป้องจากตระกูล "นางคงแอบหลบเข้าเมือง ส่งทหารไปตรวจให้ทั่ว" วิลเลี่ยมออกคำสั่ง ไม่ว่ายังไง แม้แต่ในเมืองเองนั้นก็ยังอันตรายเกินไปสำหรับลิลี่หากนางคิดจะพักค้างคืนไม่ว่าจะที่ใดก็ตาม เด็กสาวเช่นนางนั้นคงเป็นเป้าหมายแรกๆของพวกโจรและชายหนุ่มที่มีจิตใจชั่วร้าย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.629K ครั้ง

1,540 ความคิดเห็น

  1. #1017 NuengMontian (@NuengMontian) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 18:57
    จากที่อ่านมาหลายตอนเเล้วถ้านี้เป็นแกรนจะตัดขาดจากตระกูล คือท่าคนเป็นพ่อจะทำกับลูกขนาดนี้นะ ไม่เหลี่ยวแล แถมสั่งฆ่าอีก เปนนี้จะตัดขาดกันเลย
    #1017
    0
  2. #980 sing223 (@naj223) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 13:22
    ขอบคุณครับ
    #980
    0
  3. #966 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 20:12

    ขอบคุณครับ

    #966
    0
  4. #959 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:25

    ดีนะ หนีไปทัน

    #959
    0
  5. #759 iapisitt (@iapisit) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:29
    แกรน น่าจะสร้างฉากว่าตัวเอกหายตัวกรือไม่ก็ตายไปคงจะดีนะ
    เฮ้อพ่อบ้าอะไร ูกขยับไม่ได้ เอาไปปล่อยป่า แม่งคิดได้ไง
    #759
    0
  6. #757 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 21:20
    คือแบบเมิงอะจิตใจชั่วร้าย555
    #757
    0
  7. #700 Masomi (@Masomi) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 18:36
    รู้สึกเห็นด้วยกับ #คหสต.696.มากค่ะ555555
    #700
    0
  8. #699 Jomey (@Jomey) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 18:21
    รีบกลับมาเมืองเถอะ อยากรู้แล้วว่าจะเป็นไง
    #699
    0
  9. #696 ต้นสน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 04:58

    พระเอกมันลูกคนละพ่อป่าววะ

    #696
    0
  10. #695 maruchan (@RoosT) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 04:42
    ใช่ๆ ลิลี่เป็นเป้าหมายแรก ๆของชายหนุ่มชั่วร้าย อย่างลูกเอ็งไงอ้ายยยวิลลลล
    #695
    0
  11. #694 notezaza4 (@notezaza4) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 01:47
    ทำไมไม่พากันหนีออกไปให้มันจบๆ
    #694
    4
    • #694-2 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 35)
      6 กรกฎาคม 2561 / 04:43
      หนีได้ก็โดนตามล่าได้ครับ
      #694-2
    • #694-3 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 35)
      6 กรกฎาคม 2561 / 04:55
      อย่างที่เม้นบนบอกแหละครับ หากจะหนีก็ต้องมีที่ให้ไปครับ ที่ที่โดนตามล่าไม่ได้
      #694-3
  12. #693 Aceriz (@thaveewat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 01:25
    ถึงว่าลูกถึงได้เ-้ยมขนาดนี้ เพราะพ่อเ-้ยมมาก่อนนี่เอง ความเ-้ยมที่ส่งต่อทางพันธุกรรม
    #693
    2
  13. #691 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 00:04
    ไปแบบไม่ต้องกลับเลยก็ได้นะลิลี่ เดี๋ยวพระเอกตามไปทีหลังเองแหละ 555
    #691
    0
  14. #690 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 23:49

    ตระกูลนี้มีแต่คนดีๆทั้งนั้นเลย

    #690
    0
  15. #686 majcha2 (@Majcha) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:51
    แบคนางโหดมากท่าน ใครจะกล้ามีเรื่อง
    #686
    0
  16. #685 chanchai8321 (@chanchai8321) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:32

    รอไปออดิลอน รอคนหน้าแหก

    #685
    0
  17. #684 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 21:39
    รอๆๆๆค่ะ
    #684
    0
  18. #683 LittleBear42 (@little-bear42) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 21:04
    ผีประเภทเดียวกันเลยอยู่ด้วยกันได้สินะ
    #683
    0
  19. #682 labsarawut (@sarawutsaeueng) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:35
    เคยได้ยินแต่ลูกธรพี..นี้ไงพ่อธรพี....
    #682
    2
  20. #681 K17099 (@17099) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:31
    พวกเอ็งนั่นแหละชั่วร้าย =_=
    #681
    0
  21. #680 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:26
    ช่างรักลูกได้เท่าเทียมเหลือเกิน
    #680
    0
  22. #679 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:21
    แกรนเอ็งถูกเก็บมาเลี้ยงป่าวหว่า
    #679
    0
  23. #678 JaneKanlaya (@JaneKanlaya) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:17
    รอพระเอก อิอิ
    #678
    0
  24. #677 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:17
    ก็คงชั่วช้าไม่ต่งจากคนในตระกูลเท่าไหร่หรอกเจ้าค่ะท่านพ่อ
    #677
    0
  25. #676 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 20:08
    ขอบคุณครับ
    #676
    0