ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1608 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

โคทและฟอกซ์มองเด็กหนุ่มทั้งสองด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจนัก ทั้งคู่คุยกันเพียงชั่วครู่ก่อนที่เลโอจะเริ่มกระทำในสิ่งที่ผู้เดินป่าไม่ควรจะกระทำแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะปาหินมั่วๆไปที่ต่างๆ ส่งเสียงดังจนดึงดูดอสูรเข้ามาหา เมื่อโคทเดินเข้ามาใกล้เพื่อฟังบทสนทนาของแกรนเขาก็แทบจะสำลักออกมาเป็นเลือด

"เลโอน้องรัก แถวนี้มีหินขนาดเล็กๆรึไม่?"

"ครับพี่ใหญ่ น้องเก็บหินขนาดเหมาะๆมาตลอดทางตามที่พี่บอกแล้ว"

"เช่นนั้นทางซ้ายมือพี่ได้ยินเสียงหึ่งๆแปลกๆ น้องลองสังเกตทีสิว่ามีอะไรอยู่"

"ทางซ้าย... น้องเห็นเนินทรายทรงสูงดูน่าประหลาดมากๆมันตั้งอยู่ข้างต้นไม้ บางทีอาจจะเป็นรังของตัวอะไรซักอย่าง"

"ดี งั้นปาก้อนหินไปที่นั่นเลย"

"ฮ่าๆๆ พี่ใหญ่เป็นคนขี้สงสัยเหมือนน้องเลย"

ไอ้เด็กพวกนี้มันจงใจลากอสูรเข้ามาหาตัว !! โคทมองหน้าแกรนพร้อมกับกัดฟันแน่น หากใครได้ยินเสียงฟันของเขากระทบกันล่ะก็พวกเขาต้องกังวลเกี่ยวกับสุขภาพเหงือกของชายแกคนนี้เป็นแน่

การคุ้มครองคนในป่าเช่นนี้นั้นเป็นงานที่ต้องใช้ความใส่ใจอย่างมากและมันจะเหนื่อยมากขึ้นอีกนับสิบๆเท่า หากคนที่เขาคุ้มกันนั้นยังคิดเพียงแค่จะเล่นสนุก "นายน้อยเลโอ ลากอสูรเข้าหาตัวเช่นนี้นับเป็นความบ้าบิ่นยิ่งนัก หากไม่มีพวกเราท่านคงไม่มีทางรับมือได้ไหว เราขอเตือนให้ท่านอย่าประมาทไป" โคทรีดเริ้นเสียงจนออกมาตามช่องฟัน

แต่เมื่อแกรนได้ยินเขากลับหันมาตอบแทนน้องชายโดยปราศจากความกังวล "ท่านพูดอะไรเช่นนั้น เลโอมาที่นี่เพื่อหาประสบการณ์และพวกท่านก็มาเพื่อมอบความปลอดภัย หากท่านพ่อรู้ว่าเลโอมาที่นี่เพียงเพื่อหลบซ่อนเหล่าอสูรอย่างเงียบๆเขาจะพอใจกับผลงานของพวกท่านงั้นรึ? ....หรือว่าพวกท่านคิดเพียงแค่จะเอาสบายเข้าว่า ไม่ได้คิดปฏิบัติหน้าที่อย่างจริงจัง"

ว่าแล้วแกรนก็กล่าวกับเลโอต่อ "เลโอน้องรัก จังหวะนี้ลองร่ายเกลียวคลื่นพสุธาไปทางขวามือสิ"

เลโอร่ายเกลียวคลื่นพสุธาอย่างว่าง่าย เสียงถ้ำที่ถูกหน้าดินซัดจนเสียสมดุลก็ดังขึ้นและไม่นานอสูรอีกฝูงก็พุ่งตรงเข้ามาหาชายทั้งสี่ด้วยความโกรธ ฟอกซ์ได้แต่ตรงเข้าไปรับมีด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างจากผู้ที่กินแมลงตายมาทั้งรัง โคทเองเมื่อได้ยินเขาก็ได้แต่อ้าปากค้างโดยไม่มีคำพูดจะต่อเถียง 

ไอ้เด็กนี่มันเอาท่านวิลเลี่ยมมาอ้าง !!

หากเลโอเสียชีวิตในป่านี้หัวของโคทและฟอกซ์คงหลุดออกจากบ่า ถึงแม้พวกเขาจะดูแลเลโอให้กลับไปอย่างปลอดภัยแต่หากเลโอบ่นเกี่ยวกับพวกเขามันก็อาจมีบทลงโทษลอยมาหาอยู่ดี ไม่ว่ายังไงการรับมือกับนายน้อยของตระกูลเช่นนี้หากทำให้เขาไม่พอใจก็คงมีแต่เสียกับเสีย

แต่สิ่งที่ทำให้โคทรู้สึกเจ็บใจก็คือ ความคิดที่จะลากอสูรเข้าหาตัวมันไม่ได้มาจากเลโอด้วยซ้ำ แต่มันมาจากแกรน !! หากจะมีนายน้อยในตระกูลที่พวกเขาไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจล่ะก็คนผู้นั้นก็คือแกรนอย่างแน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะเลโอยืนยันที่จะพาแกรนมาด้วยสถานการณ์เช่นนี้ก็คงไม่มีทางเกินขึ้น

"นายน้อยแกรน ท่านมาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของพวกเราก็นับเป็นโชคของท่านมากแล้ว อย่าล้ำเส้นให้มันมากไปนัก" ฟอกซ์กล่าวด้วยสีหน้าดำมืด ในใจนึกเสียดายว่าตอนที่เจอกับแกรนในป่า ทำไมโคทถึงกล่าวถามถึงเรเวนก่อน หากกระทืบนายน้อยคนนี้สัก 2-3 ทีก่อนเจรจามันคงจะเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ แต่ลึกๆแล้วเขาก็รู้สึกประหลาดในอยู่ไม่น้อย ทำไมแกรนถึงชี้นำเลโอไปยังจุดที่มีอสูรอยู่ทีละจุดได้อย่างแม่นยำครั้งแล้วครั้งเล่า นี่มันดวงงั้นรึ?

"ท่านผู้ติดตาม การได้เห็นวิธีการต่อสู้ของอสูรแต่ละชนิดกับตาตัวเองนั้นนับเป็นประสบการณ์ล้ำค่า ท่านไม่คิดจะมอบโอกาสได้ข้าได้เรียนรู้งั้นเหรอ?" เลโอถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก

"ฮ่าๆๆ ท่านผู้ติดตาม ท่านมีหน้าที่คุ้มครอง แต่ไม่ได้มีหน้าที่สั่งการให้พวกเราทำอะไรสักนิด ต่างคนต่างก็ทำหน้าที่ นี่สิถึงจะเรียกว่าเป็นการไม่ก้าวก่าย" หลังแกรนกล่าวจบทั้งโคทและฟอกซ์ต่างก็สบถด่าแกรนในใจนับสิบหน ที่พวกเขาไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมามากนั้นเป็นเพียงเพราะเลโอยังอยู่ที่นี่ แต่ต่างคนต่างก็สาบานในใจว่าหลังจากพ้นสายตาของเลโอพวกเขาจะต้องสลับกันมากระทืบแกรนซักคนละทีสองทีให้ได้ แม้เป็นเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่นายน้อยคนนี้นั้นมีความสามารถสูงมากพอที่จะกระตุกต่อมความโกรธของโคทและฟอกซ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อเลโอส่งแกรนในจุดที่เก้าอี้รถเข็นของเขาพันอยู่กับรากไม้ ทั้งสามก็กล่าวลาแกรนพร้อมกับหวนกลับเข้าไปในป่า แม้ตะวันจะเริ่มลับฟ้าแต่โคทและฟอกซ์ต่างก็พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะทำให้เลโอแยกทางจากแกรนอย่างเร็วที่สุด ในสายตาของพวกเขาแกรนนั้นไม่ใช่แค่ผู้พิการที่จะเป็นภาระธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นทั้งภาระและยอดตัวปัญหาในเวลาเดียวกัน 

ตลอดทางที่พวกเขาเดินมาอสูรที่อยู่ข้างเคียงเส้นทางเดินนั้นก็ถูกกวาดออกไปอย่างหมดจด เลโอเองก็ได้ลองต่อสู้กับอสูรหลายชนิด แต่แน่นอนว่าทั้งหมดนี้มันแลกมากับความเหนื่อยยากของโคทและฟอกซ์ 

"เช่นนั้นน้องคนนี้ต้องขอลาพี่ใหญ่ไปก่อน" ยามกล่าวลาเลโอก็ยังยิ้มอย่างมีเลศนัยขณะที่แกรนเองก็ยิ้มอย่างสดใสไม่แพ้กัน หลังจากแยกจากแกรนได้ไม่นานจู่ๆเลโอก็หันไปทางโคทและฟอกซ์พร้อมกับกล่าว "ท่านผู้ติดตามทั้งสอง วันนี้ข้ารบกวนพวกท่านมาทั้งวัน เย็นนี้ขอตอบแทนด้วยการทำอาหารป่าได้พวกท่านได้ชื่นชม พวกท่านคิดว่าอย่างไร?"

"นายน้อยเลโอไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเราหรอก พวกเราแค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น เรื่องแค่นี้นั้นไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยแม้แต่น้อย" โคทตอบทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาโกรธจนเป็นจะเป็นบ้า แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้ทั้งโคทและฟอกซ์ต่างก็ยิ้มอย่างยินดี หลังจากต่อสู้มาอย่างยากลำบากอย่างน้อยนายน้อยคนนี้ก็ยังสำนึกในบุญคุณของพวกเขา 

"ท่านอย่าพูดเช่นนั้นเลย หลังจากวันนี้ข้าก็คงต้องรบกวนพวกท่านอีกมาก วันนี้มอบหน้าที่ทำอาหารให้กับข้าเถอะ" เลโอกล่าวพร้อมกับหยิบผลไม้สีแดงอ่อนในย่ามที่เขาสะพายไว้

"นั่นมันผลหอมอัสดงงั้นรึ?" โคทและฟอกซ์เมื่อเห็นก็มองด้วยสีหน้าสนใจ ผลหอมอัสดงนั้นเป็นผลไม้ที่นิยมมาใส่เครื่องดื่มเพราะกลิ่นหอมที่มันมอบให้ หากได้ดื่มน้ำจากผลหอมอัสดงนอกจากดับความกระหายหลังจากต่อสู้มาอย่างยาวนานแล้ว ผลหอมอัสดงยังมอบความสดชื่นต่างจากที่น้ำเปล่าธรรมดาจะมี

"ถูกแล้ว ระหว่างที่พวกท่านต่อสู้อย่างลำบาก ข้ามีทั้งเนื้อและผลไม้เตรียมพร้อมที่จะปรุงอาหารเย็นให้ท่านได้ลิ้่มลอง ดังนั้นวันนี้พวกเราไม่ต้องเสียเวลามากมายเพราะทุกอย่างถูกเตรียมไว้แล้ว" เลโอกล่าว เพราะการต่อสู้อย่างต่อเนื่องของโคทและฟอกซ์เมื่อกลางวัน พวกเขาไม่มีแม้แต่เวลาที่จะเตรียมที่พักและอาหารมื้อค่ำให้ตัวเอง เสียงของเลโอในตอนนี้นั้นดับความกังวลของสองผู้ติดตามได้อย่างแยบยล

โคทเปิดปากยิ่งได้ฟังเลโอพูดแม้เขาอยากจะปฏิเสธเพื่อแสดงถึงความเกรงใจ แต่ในตอนนี้เขาเหนื่อยเกินกว่าที่จะสนใจเรื่องเช่นนั้น "หากนายน้อยเลโอเตรียมพร้อมถึงขนาดนี้ พวกเราก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธ แต่อย่างน้อยพวกเราก็สามารถช่วยท่านเตรียมอาหารได้"

เลโอเองเมื่อได้ยินก็พยักหน้า "เช่นนั้นข้าก็ขอรบกวนพวกท่านด้วย" เด็กหนุ่มเดินไปยังลำธารที่อยู่ไม่ไกลออกไป ตักน้ำเปล่ามาเต็มหม้อพร้อมกับหยิบชิ้นเนื้อของอสูรหลายชนิดในย่ามใส่ผสมกันในหม้อด้วยรอยยิ้มที่ซุกซนก่อนที่ตักน้ำสำหรับดื่มใส่ในกระติกและเดินกลับมาหาผู้ติดตามทั้งสอง

ระหว่างนี้ทั้งโคทและฟอกซ์ก็จุดไฟเพื่อที่จะทำอาหาร ด้วยประสบการณ์ในการเดินป่าของทั้งคู่ เรื่องเช่นนี้นั้นเป็นสิ่งที่พวกเขาทำอย่างเคยชิน 

เมื่อโคทเห็นหม้อที่เต็มไปด้วยเนื้อในมือของเลโอเขาก็หยดน้ำยาที่เขาเตรียมไว้ลงไป เลโอเมื่อเห็นก็ถามด้วยความสงสัย "ท่านผู้ติดตาม นั่นมันคือเครื่องปรุงรสอย่างนั้นหรือ?"

"ไม่ใช่ นี่คือน้ำยาสำหรับตรวจสอบว่าเนื้อพวกนี้มีพิษหรือไม่" โคทอธิบาย

"น้ำยาเช่นนี้มีอยู่ด้วยรึ? นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินเรื่องนี้ เช่นนั้นพวกเราก็คงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องพิษในเนื้อของอสูรงั้นสิ" เลโอถามเขาดูสนใจเรื่องนี้ไม่น้อย ได้เห็นเช่นนี้โคทก็ยิ้มและอธิบายตอบ "มันไม่มีอะไรที่ตรวจสอบพิษของเนื้ออสูรทุกชนิดบนโลกได้หรอก เพียงแต่ในป่านี้มีอสูรไม่กี่ชนิดที่มีเนื้อที่มีพิษและทุกชนิดก็สามารถตรวจสอบได้ด้วยน้ำยานี้"



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.608K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #1535 yukiow45 (@yukiow45) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 22:48

    จจริงๆเลโอนิสัยพอคบได้นะแต่อย่าวางตำแหน่งเพื่อนรู้ใจละกันเดี๋ยวงูพิษแทน

    #1535
    0
  2. #955 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:13

    สรุปว่าน้องเลโอเปลี่ยนฝั่งยังน้าาาา

    #955
    0
  3. #931 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 16:53

    ขอบคุณครับ

    #931
    0
  4. #789 Monky.d (@beboypop) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 12:05
    ขำพระเอก ปั่นเก่งงง
    #789
    0
  5. #565 PerFunNii (@namidaingthong) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:49
    เราอยากให้เปลี่ยนจากคือว่า ชั้น เป็นคำว่า ฉัน แทนน่ะค่ะ รู้สึกแปลกๆอ่ะค่ะ
    #565
    2
    • #565-1 lukung2 (@LUKUNG) (จากตอนที่ 31)
      7 กรกฎาคม 2561 / 00:09
      เขาคงอยากให้อ่านออกเสียงเหมือนปกติอ่ะคับ
      #565-1
  6. #564 jane4117 (@jane4117) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 08:59
    แอบวางยานอนหลับเพื่อที่จะไปรุมแกรนป่าววะ
    #564
    0
  7. #562 Ziolp (@ployvspraew) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 20:50
    แหม​ แอบวางยาพิษบ่นิ
    #562
    0
  8. #561 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:42
    ขอบคุณครับ
    #561
    0
  9. #560 Aceriz (@thaveewat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:38
    ขอบคุณครับ
    #560
    0
  10. #559 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:24
    รอๆๆๆค่ะ
    #559
    0
  11. #558 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 19:06
    ทำไมใช้สรรพนาม 'ชั้น' ล่ะ
    เป็น 'ข้า' 'เรา' อะไรก็ว่าไปให้เข้ากับยุค หรือไม่งั้นไม่ปรับสรรพนามให้เข้ากับรูปประโยคก็ปรับรูปประโยคแทนให้เข้ากับสรรพนามแทน
    ปรึบสักอย่างเถอะ
    #558
    0
  12. #555 JaneKanlaya (@JaneKanlaya) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 18:30
    สรรพนาม ชั้น มันแปลกๆ นะ
    #555
    0