ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1972 ครั้ง
    23 ก.ค. 61

การอาบน้ำวันนี้นั้นเหนื่อยกว่าทุกวัน 

ตลอดเวลาที่เข้าห้องน้ำจนกระทั่งอาบน้ำเสร็จ ทั้งสองต่างก็อยู่ในความเงียบ ไม่มีใครที่คิดพูดอะไรออกมา

ลิลี่เช็ดผมให้แกรนด้วยสีหน้าที่แดงก่ำ เมื่อจับต้องร่างกายของชายหนุ่มพร้อมกับสบตาเขาไปด้วยแล้วนางไม่อาจปิดอาการอายไว้ได้ แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมานางไม่ได้รู้สึกอายมากนักเพราะมันเป็นสิ่งที่นางทำอยู่ทุกวัน 

แต่ในตอนนี้แกรนมองเห็นหน้าของเด็กสาวตรงๆ เมื่อจ้องไปที่นัยตาที่เปี่ยมด้วยชีวิตของเขาแล้วเด็กสาวก็รีบหลบหน้าหนีด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว

แกรนเองแม้จะไม่แสดงอะไรออกมามากนักเขาก็รู้สึกอับอายอยู่ลึกๆ 6 ปีที่อยู่ด้วยกันเขาไม่เคยแม้แต่เห็นหน้าของลิลี่ รู้เพียงแค่มีเด็กหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งที่คอยช่วยดูแลเขา แต่เมื่อดวงตาเขากลับมามองเห็น... 

ใครจะคิดว่าเด็กหญิงตัวเล็กๆในจินตนาการของเขานั้นกลับเป็นถึงเด็กสาวที่มีรูปโฉมงดงามไร้ที่ติขนาดนี้ !!

ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของเด็กสาว ประกอบกับดงสมุนไพรที่ลิลี่ปลูกในสวนของเขา แกรนก็รู้ทันทีว่าในสายตาของคนในตระกูลเชาว์เรนฐานะของลิลี่นั้นสูงกว่าตัวเขาเองอย่างแน่นอน ไม่สิ... บางทีผู้อาวุโสอาจจะต้องก้มหัวให้นางเพื่อสมุนไพรที่นางปลูกด้วยซ้ำ หากไม่ใช่เพราะลีลี่คอยพูดว่านางคือทาสของเขาล่ะก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่ตัวเขาจะมีเด็กสาวที่เพียบพร้อมเช่นนี้มาคอยรับใช้

ท่าทีที่เย็นชาของคนในตระกูลทำให้แกรนได้เรียนรู้ว่าสายเลือดไม่ได้สื่อถึงสายสัมพันธ์ แต่ในทางกลับกันเด็กสาวผู้นี้กลับไม่ไปไหนไกลทั้งๆที่ตัวเขานั้นไม่ต่างจากตัวถ่วงและภาระ นางกลับกอดมันเอาไว้ด้วยความยินดีราวกับนี่เป็นหน้าที่ที่ล้ำค่า

ลิลี่เดินตรงไปในที่สวน เด็กสาวเอามือสัมผัสกับใบไม้ทีละใบพร้อมกับส่งพลังเวทลงไปอย่างบรรจง สิ่งที่นางทำทำให้แกรนมองด้วยความตกใจ พลังเวทที่นางส่งเข้าไปนั้นไม่ใช่ปริมาณน้อยๆ เรียกได้ว่าเด็กสาวส่งพลังเวททั้งหมดที่นางมีเลยก็ว่าได้

"ลิลี่ ทุกคืนเจ้าใช้พลังเวททั้งหมดที่มีของเจ้าเพื่อเร่งให้ต้นไม้เติบโต ทำให้เจ้าไม่มีโอกาสแม้จะฝึกสัมผัสเวทของเจ้าเอง ตาของข้านั้นช่างมืดบอด ในใจคิดเพียงแค่จะหลุดพ้นจากความพิการนี้ เอาแต่คิดถึงแค่ตัวเอง ตั้งแต่วันนี้ไปเจ้าใช้พลังเวทของข้าแทนเถอะ รากแห่งเวทมนต์ของเจ้ายังเติบโตได้อยู่ รีบส่งเวทไปเลี้ยงดูก่อนที่มันจะสายไป" แกรนกล่าวพร้อมกับความรู้สึกผิดอย่างท่วมท้น 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาได้แต่จมอยู่กับความสิ้นหวัง ไม่รู้เลยว่ารอบๆตัวเด็กสาวคนนี้นั้นต้องพยายามขนาดไหน นางตัดอนาคตของตัวเองเพื่อที่จะทำให้เขาได้มีความหวัง 

เด็กสาวเป็นนางไม้ทำให้นางสามารถส่งพลังเวทตัวเองไปเร่งการเติบโตของต้นไม้ได้ แต่เรื่องแบบนี้มันจะน่ายินดีได้อย่างไรหากลิลี่ส่งพลังเวทของตัวเองจนนางไม่เหลืออะไร

ดวงตาของเขาเมื่อได้มองเห็นมันก็ทำให้เขาได้เข้าใจอะไรหลายๆอย่าง ไม่ใช่เพียงแค่ภาพที่เห็นอยู่ภายนอกแต่เขาเห็นลึกไปถึงจิตใจ

เมื่อได้เห็นสิ่งที่ลิลี่ทำ ไม่ใช่แค่ความสิ้นหวังที่หายไปจากจิตใจของแกรน แต่ความรู้สึกขอบคุณอย่างท่วมท้นก็ปรากฎขึ้น

แต่เด็กสาวได้ฟังกลับส่ายหน้า "น้ำใจของนายท่านทำให้ข้าซึ้งใจนัก เพียงแต่ทาสคนนี้เป็นแค่นางไม้ ไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนต์เหมือนเช่นมนุษย์ มันไม่สำคัญหรอกว่าจะได้เรียนรู้เวทมนต์หรือไม่ เพราะมันไม่มีเวทมนต์บทใดของมนุษย์ที่ข้าจะเรียนรู้ได้"

คำตอบของลิลี่ทำให้แกรนได้แต่ถอนใจ พวกนางไม้ก็มีวิธีเรียนรู้เวทมนต์ของพวกเขาเอง หากลิลี่ไม่สามารถหาตำราของนางไม้ได้ล่ะก็นางก็ไม่มีโอกาสที่จะได้ใช้เวท แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ล้มเลิกความพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมเด็กสาว "ถึงเจ้ายังไม่รู้เวทซักบท แต่มันก็คุ้มค้าที่จะสร้างรากแห่งเวทมนต์ของเจ้าเองไว้ก่อน ในอนาคตเจ้าอาจได้ใช้มัน ไม่สิ.. ข้ามั่นใจว่าเจ้าต้องได้ใช้มันแน่"

ลิลี่ได้ฟังนางก็หัวเราะเบาๆ พร้อมกับตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ท่านไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงหรอก วันนี้เป็นวันพระจันทร์เต็มดวง ข้ามั่นใจว่าด้วยพลังเวทที่ส่งไปเมื่อครู่ ดอกกมลจันทร์ต้องผลิบานในคืนนี้แน่"

"หากดอกกมลจันทร์บานแล้วล่ะก็ หลังจากนี้ไปทาสคนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องส่งพลังเวทไปเลี้ยงต้นไม้อีก" เด็กสาวพูด แม้ตามจริงยังมีสมุนไพรอีกมากมายที่นางต้องการที่จะเร่งให้มันเติบโต แต่เมื่อเห็นสีหน้าของแกรนแล้วนางก็ได้แต่ตัดใจ 

"ดอกกมลจันทร์?แกรนได้ยินก็อ้าปากด้วยความตกใจ แม้เขาจะไม่เคยเห็นภาพของดอกไม้นี้มาก่อนเนื่องจากตาที่เคยมืดบอด แต่ชื่อของดอกไม้นี้นั้นเป็นที่รู้จักของนักเวทเมืองเอสเปเรลทุกคน

คุณสมบัติของดอกกมลจันทร์ ไม่ใช่แค่เพิ่มความแข็งแรงของรากแห่งเวทมนต์ แต่มันยังเร่งการเติบโตของรากอีกด้วย ทำให้ลดเวลาในการฝึกฝนลงไปมาก หากนักเวทธรรมดาใช้เวลา 5 ปีในการที่จะทำให้รากแห่งเวทมนต์เติบโตจนถึงขีดสุดแล้วล่ะก็ เมื่อเขาต้มดอกกมลจันทร์กินเขาจะใช้เวลาเพียงแค่ 3-4 ปีเท่านั้น การที่ได้ประหยัดเวลาฝึกไปถึง 1-2 ปีโดยที่ความยาวของรากแห่งเวทมนต์ไม่หดหายนั้นทำให้นักเวทมีโอกาสที่ได้ก้าวไปในขั้นที่สูงกว่าที่พวกเขาคาดไว้มาก

ไม่แปลกที่ตระกูลนักเวททั้งหลายจะมองหาดอกไม้ชนิดนี้เสมอ

"แต่เจ้าจะเอาดอกไม้นี้ไปทำอะไรเหรอ" แกรนถามด้วยความสงสัย ทั้งเขาและลิลี่ต่างก็เลยช่วงอายุที่จะได้รับประโยชน์จากมันแล้ว แม้ในสายตาของนักเวททุกตระกูลมันจะมีค่ายิ่งไปกว่าทอง แต่สำหรับเขาและลิลี่ตอนนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทองนั้นมีค่ามากกว่าดอกไม้นี้มาก

"ท่านวิลเลี่ยมรับปากข้าไว้ว่าหากสามารถหาดอกกมลจันทร์ได้ล่ะก็ เขายินดีที่จะแลกด้วยต้นกล้าพยับฟ้า"

ได้ยินคำตอบของลิลี่ แกรนสูดหายใจเข้าลึกโดยที่เขาไม่รู้ตัว

ต้นกล้าพยับฟ้านี้ไม่ได้มีคุณสมบัติพิเศษอะไรและไม่ค่อยมีคนสนใจที่จะปลูก ทำให้เมล็ดพันธุ์นั้นหายากเป็นพิเศษ แต่หากนำมันมาปรุงยาสรพิษจนใจล่ะก็ มีคุณสมบัติในการรักษากล้ามเนื้อที่อ่อนแรง รวมถึงบำรุงกระดูกและหลอดเลือด 

ถ้าหากเด็กสาวคอยมองหาวิธีที่จะรักษาแกรนมาตลอดล่ะก็ ไม่แปลกเลยที่ลิลี่คิดจะแลกดอกกมลจันทร์นี้กับต้นกล้าพยับฟ้า 

แม้ในใจของลิลี่รู้ดีว่ายาสรพิษจนใจนั้นไม่มีพลังมากพอที่จะทำให้แกรนกลับมาเดินได้ แต่นางก็พร้อมที่จะลอง ไม่ต่างจากคนที่กำลังตกเหว เมื่อเห็นเชือกก็ไม่ลังเลที่จะคว้าไว้ แม้รู้ว่ามันกำลังจะขาดก็ตาม

ลิลี่รู้ว่าการชิงอำนาจในตระกูลเชาว์เรนนั้นเข้มข้นขึ้นทุกปี ยิ่งน้องๆของแกรนโตขึ้น ฐานะของแกรนภายในตระกูลก็แย่ลงเรื่อยๆ

เด็กสาวแอบมองไปที่ใบหน้าของแกรน ที่นี่คือโลกของใบเล็กๆของนางและนางก็ทนไม่ได้หากมันจะหายไปโดยที่ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง

แม้จะดูสิ้นหวัง แต่ทั้งคู่ต่างก็กำลังฝืนชะตาตัวเอง







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.972K ครั้ง

1,540 ความคิดเห็น

  1. #1173 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 06:17
    นี่ไม่ใช่นางไม้แล้ว นางฟ้าชัดๆ ^~^
    #1173
    0
  2. #1136 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 08:56
    อยากให้แกรนรู้เรื่องซักที
    #1136
    0
  3. #925 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 16:31

    จริงๆ ที่ตากลับมามองเห็นตอนนี้เป็นช่วงที่ดีเลยนะเนี่ยย

    เพราะว่าได้สร้างรากฐานในตัวไว้พอแล้วตอนนี้ก็ได้เวลาต่อยอดกับกลับมาสู่ความเป็นจริงแล้วล่ะ

    หวังไว้แค่ว่าพ่อจะรักษาสัญญานะเนี่ยยย

    ก็ถึงเวลาเร่งสร้างฐานกำลังของตัวเองแล้วนะ

    #925
    0
  4. #849 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 08:02

    ขอบคุณครับ

    #849
    0
  5. #767 Ladda Aew (@ladda2523) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 04:17
    ถ้าจะให้ดีบอกเรื่องราวกับแกรนจะดีกว่านะ จะได้มีแรงผลักดัน
    #767
    0
  6. #743 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:47
    ภาษาสวยมากจริงๆ ลิลลี่คนดึมากกกกกก น่ารัก^_^
    #743
    0
  7. #660 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:54
    ลิลี่ทำทุกอย่างเพื่อแกรนเลย อย่าให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเลยนะ
    ฮือ โทนเรื่องหม่นอะไรขนาดนี้
    #660
    0
  8. #522 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 21:25
    ภาษา คำพูด ต่อเนื่อง ลื่นไหล ดีครับ แต่ตอนสั้นไปนิด 55
    #522
    0
  9. #369 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 01:26
    ภาษาสวยน่าอ่านค่ะ รอติดตามนะคะ
    #369
    0
  10. #347 ่R_Joker (@oatchima) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 19:09
    ลุ้นต่อไป อ่านแล้วก็คิดว่าแกรนกับลิลลี่จะเป็นยังไงต่อ
    #347
    0
  11. #114 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:14
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #114
    0
  12. #75 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:46

    แทนที่จะบอกไห้พระเอกออกจากโลกสวยกลับไม่บอกแล้วคิดว่าไม่สามารถช่วยได้มันขัดแย้งกันนิดนึง

    #75
    0
  13. #7 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 04:03
    ขอบคุณครับ
    #7
    0