ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22966
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1719 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

เกลียวคลื่นพสุธาของเลโอนั้นเมื่อเทียบกับเรเวนแล้ว มันไม่ต่างจากสายลมกับพายุใหญ่ เกลียวคลื่นนั้นห่อล้อมแกรนจนเขาไม่สามารถมองเห็นท้องฟ้าได้ หากปล่อยไว้เช่นนี้ตัวเขาคงต้องถูกกลบฝังอยู่ในดิน แกรนรู้สึกได้ถึงแรงกดกันมหาศาลจากเวทของเรเวน แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับแกรนแล้วการควบคุมพลังเวทของเรเวนนั้นอยู่ในระดับที่ค่อนข้างแย่ บางทีปริมาณพลังเวทของแกรนที่มากกว่านักเวทระดับเดียวกันอย่างมากก็มีส่วนช่วยด้วย

เรเวนเผยยิ้มที่เหี้ยมโหด ตลอดชีวิตของเขานี้แม้จะนับได้ว่าโชคดีที่ได้เป็นนักเวท แต่เมื่อได้แต่มองนักเวทคนอื่นๆที่มีพรสวรรค์ก้าวข้ามหัวตนคนแล้วคนเล่า ความอิจฉาที่ยากจะบรรยายก็ปรากฏขึ้นในใจ ในวันนี้เขาจะได้สังหารนักเวทผู้ที่มีพรสวรรค์มากที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นในชีวิต "ตายซะ !!"

แต่ในคลื่นดินที่เรเวนร่าย จู่ๆก็มีหินขนาดใหญ่เท่ากำปั้นนับสิบๆก้อนพุ่งตรงมาหาเรเวนราวกับห่าลูกศรในสมรภูมิรบ ในเวลาเพียงชั่วพริบตาหินทั้งหมดก็แทบจะกระแทกหน้าของเขาแล้ว เมื่อเห็นตำแหน่งของหินเหล่านี้หน้าของเรเวนก็บิดด้วยความกลัว ยามปกติด้วยเวทเกล็ดหินที่เคลือบผิวของเขาไม่ว่ายังไงหินพวกนี้ก็ไม่ทำให้ผิวหนังของเขาบาดเจ็บได้ ยิ่งแกรนมีระดับพลังที่ต่ำกว่า ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ที่เด็กหนุ่มจะโจมตีทะลุการป้องกันนี้ เพียงแต่เวทป้องกันของเรเวนนั้นปกป้องทั่วร่าง แต่ส่วนเดียวที่ไม่ได้ปกป้องไว้ก็คือดวงตา

และก้อนหินนับสิบๆพวกนี้มันพุ่งเข้ามาหาดวงตาที่ไร้การป้องกันของเรเวนด้วยความเร็วที่ไม่มีทางจะตอบสนองได้ทัน !!

ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะใช้เศษหินที่ปนอยู่กับพายุดินจากเกลียวคลื่นพสุธาที่เขาร่ายเพื่อโจมตีสวน เมื่อร่ายเวทแล้วจู่ๆถูกโจมตีสวนจากเวทที่ตัวเองร่าย ไม่ว่าใครเมื่อเห็นก็ต้องอ้าปากค้าง 

เนื่องจากเกลียวคลื่นพสุธานั้นเป็นเวทควบคุมดินและลม แต่ในเกลียวพายุนี้ก็มีเศษหินปนอยู่ด้วย ในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีแกรนก็มองเห็นเศษหินนับสิบๆก้อนภายในเกลียวคลื่นพสุธา ร่ายเวทควบคุมมันและสั่งให้พุ่งตรงไปหาเป้าหมายอย่างแม่นยำ นับเป็นการโจมตีสวนจากจุดบอดที่เรเวนไม่มีวันคาดเดา ความละเอียดและรวดเร็วในการร่ายทำให้เรเวนไม่อยากจะเชื่อว่าแกรนนั้นเป็นนักเวทระดับที่ต่ำกว่าตน

"อ้ากกกก !!" เรเวนร้องคำรามด้วยดวงตาที่เจ็บช้ำจากการกระแทกของหินนับสิบๆก้อนอย่างไม่หยุดพัก แรงกระแทกฉุดเขาไปตรึงติดกับต้นไม้ "ไอ้เด็กเวร !! บังอาจนัก ข้าคือคนที่มีหน้าที่ต้องรายงานผลงานของแกไปให้ท่านวิลเลี่ยมได้รู้ แต่เจ้ากลับกล้าโจมตีข้าอย่างนั้นรึ? " เขาสบถด่าอย่างคลั่งแค้นด้วยสายตาที่มืดสนิทและความเจ็บที่ยากจะพรรณนา ตอนนี้เขาไม่รู้สึกอะไรมากไปกว่าจะฉีกแกรนเป็นชิ้นๆ

หากเป็นการปะทะพลังเวทแบบซึ่งๆหน้า ไม่มีทางที่แกรนจะชนะเรเวนได้ด้วยซ้ำ ดังนั้นเมื่อเรเวนถูกโจมตีทีเผลอเช่นนี้ นอกจากความโกรธที่งอกเงยขึ้นมาแล้ว ความอับอายในฐานะของผู้เป็นนักเวทขั้นที่สูงกว่าอย่างมากแต่กลับพลาดท่าให้เด็กอายุเพียง 16 ปีนั้นมันมากเหลือคณา

เมื่อเรเวนสูญเสียการควบคุมความรุนแรงของเกลียวคลื่นพสุธาเองก็ค่อยๆซาลง แกรนใช้คลื่นพลังเวทของตัวเองผลักพายุดินที่ไร้พลังเวทสนับสนุนของเรเวนออกจากตัว

"นั่นคือคำพูดของผู้ที่โจมตีข้าตอนที่กำลังสู้กับอสูรงั้นรึ?" แกรนถามจิตสังหารของเขาตอนนี้ก็รุนแรงไม่แพ้เรเวน โชคดีที่เขาสงสัยมาตั้งแต่แรกว่าอาจจะถูกโจมตีโดยนักเวทที่เป็นผู้ติดตามเขาจึงระวังตัวมาตลอด หากประมาทซักวินาทีล่ะก็เขาอาจจะถูกฝังในพายุดินก็เป็นได้ สำหรับคนที่พยายามสังหารเขา แกรนไม่คิดจะปราณีแม้แต่น้อย

เรเวนได้ยินที่แกรนพูดร่างของเขาก็สั่นราวกับถูกกระตุกด้วยเชือก "ข้าร่ายเวทโจมตีเจ้า? เหลวไหลสิ้นดี!! ข้าร่ายเวทเพื่อช่วยสนับสนุนให้เจ้าสู้กับอสูรได้สะดวกต่างหาก!! แต่เจ้ากลับโจมตีที่ดวงตาของข้าจนมองไม่เห็น ไอ้เด็กไม่รู้บุญคุณคน หากดวงตาของข้ารักษาไม่หายเจ้าจะรับผิดชอบยังไง?!" เรเวนตอบด้วยเสียงที่สั่นเครือ จริงๆแล้วเขาก็รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย ตอนที่ร่ายเกลียวคลื่นพสุธานั้นตัวเรเวนก็ซ่อนตัวอยู่ไกลพอสมควร แถมเขามาจากทางด้านหลังของแกรนแท้ๆ ทำไมแกรนถึงสัมผัสถึงเวทที่เขามีได้ไวนัก ซ้ำยังเล็งหินมาหาดวงตาเขาได้อย่างแม่นยำอีก

นี่คือนักเวทขั้นจิตรากแก้วระดับ 1 อย่างนั้นเหรอ? หากได้ยินคนกล่าวเล่าโดยไม่ได้เห็นด้วยตาเรเวนคงส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อหู มันยากที่จะเดาออกว่าการที่แกรนสามารถสัมผัสถึงเวทของเขาได้นั้นเป็นสิ่งที่น่าตกใจขนาดไหน

ไอ้เด็กนี้มันมีตาหลังหรือยังไง? 

หากย้อนเวลากลับไปได้เรเวนมั่นใจว่าเขาสามารถโจมตีได้แนบเนียนกว่านี้ แต่ตอนนี้เขาตาบอดไปเสียแล้ว แม้จะเป็นถึงนักเวทขั้นจิตรากแก้วระดับ 9 แต่หากคิดสู้ต่อไปเรเวนรู้ดีว่าโอกาสรอดของเขาคงไม่มีเหลือ ไม่ว่ายังไงก็ได้แต่หวังให้แกรนคิดว่านี่คือเรื่องเข้าใจผิด

"ฮ่าๆๆ สนับสนุนงั้นรึ? ท่านผู้ติดตาม ดวงตาท่านมันต้องบอดอยู่ก่อนแล้วแน่ๆ ท่านถึงเล็งเป้าพลาดมาที่ข้า" เสียงหัวเราะของแกรนแฝงด้วยความรู้สึกเย็นชาอยู่ในนั้น "ข้าเองก็ถูกด่าว่าตาบอดมานานนับปี นี่คงเป็นโอกาสดีที่คนตาบอดสองคนได้ประลองกัน ท่านคิดว่าอย่างไร?"

"แกรน เจ้ากล้าอย่างนั้นรึ ?!!" เรเวนคำรามก้องด้วยความโกรธ ไอ้เด็กเวรนี่มันคิดจะฆ่าเขางั้นรึ !! "เจ้าคงไม่รู้สินะว่าโทษของผู้ที่ฆ่าคนในตระกูลมันหนักหนาขนาดไหน ต่อให้เจ้าเป็นลูกชายของท่านผู้นำ โทษนี้ก็ไม่มีทางละเว้น"

แกรนไม่สนคำพูดของเรเวน ก็ในเมื่ออีกฝ่ายคิดจะฆ่าเขาอยู่ก่อนแล้วเขาจะเกรงใจมันทำไม 

แม้เรเวนจะมีระดับพลังที่สูงกว่าหลายเท่า อีกทั้งยังมีเวทเกล็ดหินที่คุ้มกายทำให้แกรนหมดทางที่จะโจมตีจุดอื่นนอกจากดวงตา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แกรนหมดหนทางจะฆ่าเรเวน เด็กหนุ่มร่ายเวทเกลียวคลื่นพสุธาโดยมีเป้าไปที่เรเวนหมายจะฝังเขาทั้งเป็น

เรเวนเองแม้จะมองไม่เห็นแต่ก็รู้สึกได้ถึงสายลมที่หมุนแรงขึ้นรอบตัวของเขาพร้อมกับเศษดินและหินที่กระทบผิว ความรู้สึกกลัวตายก็ผุดขึ้นมาอย่างหยุดไม่อยู่ ด้วยร่างที่สั่นสะท้านและดวงตาที่หวาดหวั่น เรเวนร่ายเวทโจมตีทุกชนิดที่เขานึกออกอย่างไร้ทิศทาง แน่นอนว่าทุกอย่างนั้นไร้ผล ด้วยสายลมที่แรงขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับความเร็วของเศษดินที่กระทบผิวที่แข็งไม่ต่างจากหินของเขาที่เพิ่มขึ้น เขาก็รู้ว่าเวลานั้นเหลืออีกไม่มาก 

ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจตะโกนโดยใช้คลื่นพลังเวทของตนเป็นพาหะ เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกโกรธแค้นที่มีต่อแกรนของเขาสะท้อนไปไกลในป่าที่เงียบสงบ "นายน้อยแกรนคือผู้ทรยศตระกูล มันบังอาจสังหารข้า!! ท่านโคท ท่านฟอกซ์ โปรดจัดการสังหารคนผู้นี้แทนข้าด้วย อย่าให้ผู้ทรยศคนนี้ได้หลบหนี!!" 

ในใจเรเวนได้แต่หวังว่าโคทและฟอกซ์จะได้ยินเสียงนี้และแก้แค้นให้กับเขา สิ้นเสียงร่างของเขาก็ถูกฝังใต้เนินดินจนมิด พายุดินก็ยังปั่นตัวทำให้เรเวนพุ่งลงสู่ใต้ดินลึกขึ้นเรื่อยๆ

"มีอีกสองคนงั้นรึ?" แกรนเองได้ยินเสียงนี้สีหน้าเขาก็เปลี่ยนเช่นกัน เรเวนตะโกนระหว่างที่เขาร่ายเกลียวคลื่นพสุธาทำให้เขาไม่มีโอกาสที่จะใช้ความสามาถพิเศษของเขาสลายคลื่นพลังเวทของเรเวน 

การรับมือกับนักเวทระดับสูงกว่าถึง 2 คนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย หากทั้งสองเรียนรู้เวทเกล็ดหินสำเร็จ ความยากก็คงมากขึ้นกว่าเท่าตัว เวทเกล็ดหินของตระกูลเชาว์เรนนั้นเป็นสิ่งที่นักเวทขั้นจิตรากแก้วได้เรียนรู้ มันทำให้เวทโจมตีหลายชนิดหมดสภาพ การที่ตระกูลเชาว์เรนนั้นเป็นที่ล่ำลือในด้านการป้องกัน ไม่ใช่เพียงแค่เวทป้องกันที่หลากหลาย แต่เวทเกล็ดหินนี้ก็มีส่วนอย่างมาก



โคทและฟอกซ์ติดตามเลโออยู่เงียบๆได้ยินเสียงของเรเวนพวกเขาก็ถึงกับเปลี่ยนสีหน้า "นั่นเสียงของท่านเรเวนอย่างนั้นเหรอ" โคทโดยไม่อยากเชื่อหู แม้แต่ฟอกซ์เองก็นิ่งไปหลายนาที ในกลุ่มของพวกเขาทั้งสามแล้ว เรเวนมีระดับพลังเวทสูงที่สุด ในป่านี้จะมีอะไรที่จัดการกับเรเวนได้? ถึงแม้เสียงกรีดร้องของเรเวนเมื่อครู่นั้นดูสมจริงไม่มีท่าทีว่าเขาจะล้อเล่น แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่รู้สึกยากที่จะเชื่อคำพูดนี้ก็คือคำกล่าวของเรเวนว่าแกรนคือผู้สังหารของเขา !!

"ท่านเรเวน ท่านพูดจริงรึ?" โคทใช้คลื่นพลังเวทตะโกนกลับในใจนั้นเขาคิดว่าเรเวนกำลังหลอกเขาเล่น พวกเขาทั้งสามทำภารกิจในป่านี้มานับ 10 ปี มันไม่เคยมีอันตรายใดๆที่ทำให้พวกเขาต้องหวั่นไหว ต่อให้โคทต้องเดินป่าคนเดียวเขาก็สามารถทำได้อย่างไม่มีปัญหา ไม่ต้องพูดถึงเรเวนที่เป็นนักเวทระดับสูงกว่าเขาถึง 2 ระดับ อสูรทุกสายพันธุ์ที่อยู่ที่นี่นั้นไม่ใช่คู่มือของเรเวนเสียด้วยซ้ำ ยิ่งรวมประสบการณ์นับสิบปีในป่านี้ แค่จะหลงทางในป่าก็นับว่ายังยาก

ที่สำคัญแกรนเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุ 16 ปี ซ้ำยังเป็นคนพิการ เขาจะสังหารเรเวนผู้เป็นนักเวทขั้นจิตรากแก้ว ระดับ 9 ได้อย่างไร? ยิ่งคิดโคทก็รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาด 

"ไม่ไหวเลย ท่านเรเวนคิดจะแกล้งพวกเราอีกแล้วงั้นรึ?" บางทีงานนี้คงจะน่าเบื่อเกินไปสำหรับเรเวนเขาคงคิดจะสร้างสีสันอะไรซักหน่อยเพื่อคลายเบื่อก็เป็นได้ โคทเปิดปากพูดกับฟอกซ์ด้วยความสงสัย "ไม่ว่ายังไงเราก็ควรจะเดินทางไปหาท่านเรเวนตามเสียงนี้ก่อน"

ไม่ว่ามันจะเป็นโชคดีหรือโชคร้ายต้นเสียงของเรเวนนั้นอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก หากจะเดินตัดป่าตามเสียงไปคงใช้เวลาไม่ถึง 30 นาทีก็ถึงจุดหมาย

"นั่นสินะ แต่ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ควรต้องระวังตัวด้วย" ฟอกซ์กล่าวย้ำ ทั้งโคทและฟอกซ์เป็นนักเวทขั้นจิตรากแก้ว ระดับ 7 แม้จะมีฝีมือด้อยกว่าเรเวนแต่พวกเขามีกันถึง 2 คน หากเทียบกันกับเรเวนแล้วเดินทางเป็นคู่นั้นปลอดภัยกว่ามาก

"อ้อ เราควรไปบอกนายน้อยเลโอให้ตามพวกเรามาด้วย ถึงแม้พวกเราจะถูกสั่งห้ามติดต่อกับนายน้อยในป่านี้ แต่เรื่องนี้ควรนับว่าเป็นกรณีพิเศษ" โคทพูดและฟอกซ์ก็พยักหน้าเห็นด้วย ไม่ว่ายังไงมันก็จะปลอดภัยกว่าหากเลโอจะมากับพวกเขาด้วย ทั้งคู่รู้ดีว่าที่นี่นั้นอันตรายเกิดกว่าที่นักเวทขั้นก่อรากเช่นเลโอจะเดินทางคนเดียวได้



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.719K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #1211 Woainǐ (@Janejira-M) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 21:22

    พอผลประโยชน์ตัวเองจะหายไป ก็คิดจะฆ่าคนอื่นเพื่อที่จะได้มา แต่ไม่คิดเลยว่าผลประโยชน์ ที่ตัวเองได้มานั้นมันก็เป็นของคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว อยากได้อยากมีในสิ่งที่ไม่ใช่ของๆตัวเอง คิดจะฆ่าต้องฆ่าให้ตายในรอบเดียว งั้นจงตายๆไปซ่ะในเมื่อเอ็งฆ่าไม่ได้ จงตายยแทนนนนน

    #1211
    0
  2. #953 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:07

    ความเร็วดีแล้วนะคะ

    อืม ถ้านอกจากจากสัตร์อสูร เก็บแก่นพลังจากคนได้ไหม

    #953
    0
  3. #921 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 16:08

    ขอบคุณครับ

    #921
    0
  4. #815 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 23:20
    นับว่าฉลาดที่คิดแบบนั้น แต่กว่าจะถึง ตาแก่ก้อตำดิ่งไปถึงขุมไหนต่อขุมไหนเล่ว
    #815
    0
  5. วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 15:30
    -แก่เวร
    #723
    0
  6. #546 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 23:59
    -แก่นี่ จะตายแล้วก็ยังวางยา ร้ายกาจนัก
    #546
    0
  7. #489 [L]itTle_nEkO (@pure2110) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 08:13
    ขั้นหนึ่งชนะขั้นเก้าได้ง่ายๆเลยหรอครับ ช่องว่างพลังมันน้อยขนาดนั้นเลยหรอครับ ตอนแรกแค่พระเอกพลังมากกว่าน้องชายขั้นเดียวแต่ทำให้น้องตัวเองคุกเค่าได้แค่ปล่อยพลังเวท ยิ่งขั้นรากแก้วช่องว่างยิ่งควรเยอะรึเปล่า
    #489
    1
    • #489-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 29)
      27 มิถุนายน 2561 / 10:39
      ขอบคุณครับ เขียนเพิ่มละครับ ตอนสู้กะน้องผมเขียนไปว่าต่อให้ขั้นจิตรากแก้ว 1-2 มาเจอก็ทนแรงดันไม่ไหวอะครับ
      #489-1
  8. #488 WaterMammal (@WaterMammal) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 01:22

    งง ในเมื่อ ขั้นจิตราก ไม่มีอันตรายใดทำร้ายได้ ทำไมไม่ไปคนเดียว แล้วให้อีกคนตามเลโอ ต่อ ในเมื่อก็คิดว่าล้อเล่นอยู่ละ แค่ไปส่องดูเฉยๆหนิ ?

    #488
    2
    • #488-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 29)
      27 มิถุนายน 2561 / 10:42
      ปลอดภัยไว้ก่อนครับ เผื่อมีอะไรจริงๆไง
      #488-1
    • #488-2 WaterMammal (@WaterMammal) (จากตอนที่ 29)
      28 มิถุนายน 2561 / 22:18
      นิยายสนุกดีครับ ชอบ อย่าหายนะครับ 5555
      #488-2
  9. วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:56
    ใช้คำว่าตัวข้าหรือตัวเราที่แสดงถึงฐานะที่สูงกว่าดีกว่าไหมอ่ะครับ
    #485
    2
    • #485-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 29)
      26 มิถุนายน 2561 / 23:06
      ถ้าจะใช้ตัวข้าต้องแก้ยาวววววว แบบตั้งแต่ต้นเลยครับ T_T
      #485-1
    • #485-2 nattapon1nat (@nattapon1nat) (จากตอนที่ 29)
      27 มิถุนายน 2561 / 23:19
      จะไเปลี่ยนหมดทำไมล่ะคับ แค่แจ้งว่าเลี่ยนศัพนามก้อพอ
      #485-2
  10. #484 LittleBear42 (@little-bear42) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:16
    ไหนๆฝั่งนู้นก็ตอแหลมาแล้วก็ตอแหลกลับไปเลย ทำท่ากระวนกระวายแล้วก็เนียนเป็นคนตาบอดคนพิการที่ถูกกลั่นแกล้งเลย
    #484
    0
  11. #483 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:53
    รอๆๆค่ะค้างๆค่ะ
    #483
    0
  12. #481 0991067537 (@0991067537) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:41
    อัพเร็วๆน้า
    #481
    0
  13. วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:35
    ถ้าเราเหนื่อยล้า...จงเดินเข้าป่า...
    #480
    0
  14. #479 bluecomsc (@bluecomsc) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:34
    ใช้คำว่าตัวข้าดูจะเข้ากว่า ตัวชั้นน่ะ
    #479
    0
  15. #477 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:19
    ขอบคุณครับ
    #477
    0
  16. #475 kakura4450 (@kakura4450) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 20:31
    จะอยู่ในป่ากี่ตอนครับ
    #475
    1
  17. #474 Aceriz (@thaveewat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 20:27
    ขอบคุณครับ
    #474
    0
  18. #473 Moji Kaaaato! (@tataza79) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:47
    เนื้อเรื่องสนุกนะคะ แต่ดำเนินเรื่องเร็วขึ้นหน่อยกะดีนะ มันช้าไปนิดอ่ะค่ะ
    #473
    0
  19. #472 K17099 (@17099) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:23
    สมน้ำหน้า-แก่เลวขี้อิจฉา -.-
    #472
    0
  20. #471 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:05
    ขอบคุณครับ
    #471
    0
  21. วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:40
    ตายๆๆๆๆ 555
    #470
    0
  22. #469 savevever (@savevever) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:32
    ขอบคุณครับสนุกมากครับ ผมรอวันที่พระเอกจะกลับไปตอกหน้าคืนอยู่
    #469
    0
  23. #468 Charoon Tanmahapran (@anmahapran) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:14
    ขอบคุณครับ
    #468
    0