ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2107 ครั้ง
    17 ก.ค. 61

ห้องของแกรนนั้นกว้างมากพอที่จะเป็นห้องนอนของคนได้นับสิบๆคน สมกับเป็นห้องของลูกชายคนโตของตระกูลเชาว์เรน เพียงแต่ในตอนนี้มีผู้อยู่อาศัยเพียง 2 คนเท่านั้น แน่นอนว่านั่นคือแกรนและลิลี่ 

6 ปีที่ผ่านมาแทบไม่มีใครเดินเข้ามาเหยียบห้องของแกรนเลย นอกจากวิลเลี่ยมพ่อของเขาที่เข้ามาพร้อมกับเบนเรลผู้เป็นแพทย์ประจำตระกูลในช่วง 1-2 ปีแรก แต่ช่วงหลังนั้น หากไม่จำเป็นจริงๆ แม้แต่คนใช้ในคฤหาสน์ก็ไม่คิดที่จะเหยียบย่างเข้ามาใกล้ โอกาสที่แกรนจะได้พูดคุยกับคนอื่นๆในตระกูลนั้นมีเพียงแค่ช่วงวันสำคัญต่างๆที่สมาชิกทุกคนในคฤหาสน์จำต้องอยู่พร้อมหน้าแค่นั้น 

"6 ปี... น้องรองกับน้องสามคงโตขึ้นเยอะแล้วสินะ ไม่ได้เห็นหน้าพวกเขามานานแล้ว" แกรนพูดพร้อมกับนึกถึงความหลัง ตอนนี้เขานั่งอยู่บนโต๊ะที่เต็มไปด้วยตำราต่างๆ ขณะที่ลิลี่กำลังเปิดตำราให้เขาดูทีละหน้า ก่อนหน้านี้นางต้องอ่านตำราให้แกรนฟังทีละคำ แต่หลังจากที่แกรนมองเห็นเขาก็สามารถมองภาพต่างๆในตำราได้ทำให้เขาเรียนรู้ได้สะดวกและเร็วกว่าเดิมมาก

ลิลี่ได้ฟังนางก็ได้แต่กัดริมฝีปากของตัวเองอย่างเงียบๆ นางจะบอกนายท่านได้อย่างไรว่า น้องทั้งสองของแกรนไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตามานานแล้ว กลับกันแม้แต่ตอนนี้น้องรองของแกรนก็ยังพยายามตามจีบนางทุกวิถีทางโดยที่ไม่เห็นหัวชายผู้ที่เป็นพี่เลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะ 2-3 ปีมานี้เขาพยายามคุยกับวิลเลี่ยมเพื่อที่จะขอตัวนางมาจากแกรนนับครั้งไม่ถ้วน

ลิลี่กำมือที่เรียวเล็กของนางแน่น ในตอนที่นางถูกซื้อมาจากตลาดทาส ทุกคนมองนางไม่ต่างจากขยะ เด็กสาวถูกส่งมาดูแลแกรนเพียงเพราะมันเป็นหน้าที่ที่ไม่มีใครต้องการที่จะทำ แต่เมื่อได้พบกับแกรน ชายหนุ่มผู้นี้ไม่มีท่าทีหยิ่งยโสของเหล่านายน้อยทั้งหลายเลยแม้แต่น้อย กลับกันเด็กหนุ่มสอนทาสอย่างนางให้รู้เกี่ยวกับเวทมนต์ ทั้งศาสตร์ด้านยาและสมุนไพร ในตอนแรกหากแกรนไม่ยกเงินเก็บทั้งหมดที่เขามีให้กับนาง ตัวลิลี่ก็คงไม่มีทุนและโอกาสพอที่จะได้เรียนรู้

'จะบอกนายท่านยังไงดีนะ' ลิลี่ได้แต่คิด ทั้งอำนาจและสิทธิพิเศษที่แกรนเคยได้รับเมื่อ 6 ปีก่อน ในตอนนี้ถูกเหล่าน้องๆแย่งชิงไปหมดแล้ว 

แกรนคงรู้อยู่บ้างว่าตัวเขาไม่ได้รับการเอาใจใส่เหมือนเมื่อก่อน แต่เขาไม่มีทางรู้หรอกว่าตอนนี้มันเลวร้ายลงมากขนาดไหน 

ตำราเวทที่เขามีทุกเล่มในตอนนี้ มันมาจากเงินของลิลี่ที่หาได้โดยการขายสมุนไพรและยาต่างๆที่นางทำขึ้นเอง นอกจากค่ากินอยู่ของแกรนแล้ว วิลเลี่ยมปฏิเสธที่จะออกเงินให้กับเขามากไปกว่านี้

เมื่อเด็กสาวได้เห็นรอยยิ้มของแกรนนางก็ยิ้มออกมาจางๆ เนื่องจากอยู่ด้วยกันมานานนางรู้ว่าโอกาสที่แกรนจะยิ้มนั้นมีไม่มากนัก ที่เขายิ้มคงเป็นเพราะเขามีความสุขที่ได้กลับมามองเห็นอีกครั้ง แต่ในใจของเด็กสาวนั้นเปี่ยมไปด้วยความกังวล 'หากนายท่านได้เห็นท่าทางของคนในครอบครัวของตัวเองในตอนนี้แล้วเขายังจะยิ้มออกรึเปล่านะ'

การที่แกรนได้กลับมามองเห็นนั้นเป็นเรื่องที่ทั้งน่ายินดีและน่าสลด 

สำหรับลิลี่ มันน่ายินดีที่ในที่สุดนางก็ได้มองสายตาของแกรนตรงๆ แต่มันก็น่าสลดที่เด็กหนุ่มจะต้องมองเห็นสายตาของคนที่เขาเคยเรียกว่าครอบครัว

แกรนมองตำราที่อยู่บนโต๊ะเขาไม่รู้ถึงความกังวลของลิลี่แม้แต่น้อย ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เขาก็ดูภาพต่างๆมากมายในตำราที่เขาเคยอ่าน เพิ่มความเข้าใจในความรู้ของเขาเอง ในตอนนี้ตัวเขาเป็นผู้ใช้เวทในขั้นก่อราก ระดับ 10 

แม้ผู้ใช้เวทมนตร์ขั้นก่อรากนั้นจะถือว่าเป็นผู้ใช้เวทขั้นเริ่มต้น แต่นี่เป็นขั้นที่สำคัญที่สุดในการเรียนเวท ผู้ใช้เวททุกคนจะต้องสร้างรากแห่งเวทมนต์ในร่างของตัวเองและล่อเลี้ยงให้มันเติบโตและไหลเวียนไปทั่วร่าง รากพวกนี้ไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ผู้ใช้เวทมนต์สามารถสัมผัสถึงรากเหล่านี้ได้ทุกครั้งที่มีการโคจรพลังเวท

ยิ่งมีรากที่แข็งแรงและแผ่ไปไกลเท่าไหร่ พลังเวท มานาที่มีและความละเอียดในการควบคุมเวทก็จะมากขึ้นเท่านั้น มันไม่แปลกเลยที่ขั้นก่อรากนั้นผู้ใช้เวทมนต์ทุกคนต่างก็ให้ความสำคัญเป็นที่สุด ต่างคนต่างก็พยายามแผ่รากแห่งเวทมนต์ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้

สำหรับแกรน นั่นคือสิ่งที่เขาทำมาตลอด 6 ปี 

ในตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องสำรวจรากแห่งเวทมนต์ของตัวเองด้วยซ้ำ เพราะแขนงทุกสาย รากทุกเส้น เขาปล่อยพลังเวทไหลเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเขาจำได้ขึ้นใจ 

หากคนกำลังใช้ชีวิตบนโลกที่เต็มไปด้วยแสงสีใบนี้มาตลอดล่ะก็ แกรนก็อยู่ในโลกของรากมานานจนมันไม่ต่างจากหลังมือของเขาเองแล้ว

ผู้ใช้เวทแต่ล่ะขั้นแบ่งเป็น 10 ระดับ ในตอนนี้แกรนอยู่ที่ระดับ 10 ซึ่งก็คือระดับสุดท้ายของขั้นก่อราก หากเขาเลื่อนระดับไปได้เขาก็จะเลื่อนขั้นเป็นนักเวทขั้นจิตรากแก้ว เพียงแต่ในตอนนี้แกรนยังไม่ต้องการที่จะเลื่อนขั้นเพราะเขารู้ว่ารากของเขายังเติบโตได้อยู่และเขาไม่ต้องการที่จะให้รากของเขาหยุดการเติบโตเพียงแค่นี้

ลิลี่ค่อยๆเปิดตำราให้แกรนดูอย่างช้าๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าหนึ่งที่สีกระดาษนั้นดูเก่ากว่าหน้าอื่นๆ

"อุกก" จู่ๆแกรนก็รู้สึกเจ็บแปล๊บที่หน้าอก ความเจ็บปวดนี้แผ่ไปยังรากแห่งเวทมนต์ทั่วทั้งลำตัวของเขาราวกับเกลียวคลื่นที่ค่อยๆแผ่ผลกระทบไปอย่างทั่วถึง

แต่มันเป็นความเจ็บเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ไม่ทันที่แกรนจะอ้าปากความเจ็บทั้งหมดก็หายไปราวกับควัน

"นะ..นายท่านเป็นอะไรรึเปล่า" ลิลี่ถามตัวนางดูตกใจไม่น้อยที่จู่ๆแกรนร้องออกมาเช่นนี้

"ไม่มีอะไร ข้าแค่รู้สึกปวดตาหน่อยๆน่ะ อาจจะเป็นเพราะไม่ได้ใช้สายตามานาน" แกรนบอกปัด 

"ถ้าเช่นนั้นท่านควรจะพักได้แล้ว ข้าขอไปเตรียมน้ำร้อนมาให้ท่านอาบก่อน" ลิลี่กล่าวก่อนที่จะหายไปในห้องน้ำ นางตั้งใจที่จะเช็คอาการของแกรนอีกทีระหว่างที่อาบน้ำให้เขา

แกรนหันกลับไปมองที่ตำรา มันเป็นรูปของมังกรที่มีนัยตาสีชาด

'เมื่อครู่นี้ทันทีที่ข้าจ้องตาของมังกรนี้... ดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้' แกรนคิด เมื่อเขามองสายตาคู่นี้ มันทำให้เขารู้สึกทั้งเจ็บปวดและคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

'นัยตาสีชาด.... มีคนเคยจ้องข้าด้วยสายตาเช่นนี้มาก่อนรึเปล่านะ?'

'หรือว่ามันจะเกี่ยวกับความทรงจำที่หายไปของข้าเมื่อ 6 ปีก่อน?' 

อุบัติเหตุเมื่อ 6 ปีที่แล้วเป็นความทรงจำที่หายไปของแกรน ตัวเขาจำได้ว่าเขาออกไปเล่นพร้อมกับน้องรองและน้องสาม แต่รู้ตัวอีกทีเขาก็พิการเสียแล้ว ที่สำคัญไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเขา

'หึๆ มันจะไปเกี่ยวกันได้ยังไง ข้าคงปวดตาหลังจากอ่านหนังสือมานานมากกว่า' แกรนคิดพร้อมกับหัวเราะตัวเองเงียบๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.107K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #1485 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    มังกรรรรร
    #1485
    0
  2. #1346 เหมยหว่านหรู (@chitosemaru) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 11:39
    ควรไปลบประโยคที่ว่าเป็นอัมพาตตั้งแต่คอลงไปตั้งแต่เกิดออกนะ
    #1346
    0
  3. #1135 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 08:54
    สงสารพระเอก
    #1135
    0
  4. วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:56
    แอบเศร้า
    #1005
    0
  5. #968 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 21:56
    สนึกมากค่ะ น่าติดตาม
    #968
    0
  6. #923 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 16:28

    อืมมม 6 ปีที่แล้วเกิดอะไรขึ้นกัน

    รอลุ้นนนน

    ดีที่มาอ่านตอนมีตอนแล้วเยอะๆ 55555


    #923
    0
  7. #900 Nellog (@nelielnelg) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 00:10
    เจอคำผิด หยิ่งยโส
    #900
    1
    • #900-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 2)
      17 กรกฎาคม 2561 / 03:58
      ขอบคุณมากครับ
      #900-1
  8. #848 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 20:05

    ขอบคุณครับ

    #848
    0
  9. #624 kookiooo (@kookiooo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 19:00
    เข้าใจตรงกับว่า ชั้น นะ ว่าออกเสียงจริงๆว่าชั้น เเต่อยากให้เขียน ฉัน มากกว่า เอาตามตรง เราอ่านฉันว่า ชั้นตลอด มันจะไม่สดุด เเต่ถ้าอ่าน ฉัน เป็นเสียง ฉัน จริงๆมันจะเเปลกๆ เลยเเนะนำให้เขียน ฉัน เพราะคนอ่านคงอ่านชั้น กันอยู่เเล้ว เราไม่รู้นะ เเต่ส่วนตัวเราอ่านชั้น เช่น ฉันรู้ เราจะอ่านเป็น ชั้นรู้ เข้าใจว่า ชั้น เเต่ถ้าเขียน ชั้นรู้ จริงๆ มันจะสดุดด้วยความภาษาเเปลกๆ ในใจรู้ล่ะว่าหมายถึงตัวเอง เเต่มันห้ามความคิดที่ว่าเป็นชั้นไม้ ชั้นหนังสือ ไม่ได้จริงๆ ติดขัดสุดๆ
    #624
    1
    • #624-1 ภีมพิมพ์ (@peemdong) (จากตอนที่ 2)
      4 กรกฎาคม 2561 / 15:45
      เหมือนกันเลยครับ เจอ ชั้น แล้วตะหงิดๆขึ้นมาเลย ยิ่งถ้าไปอยู่ในฉากที่ต้องใช้ "ชั้น" ในความหมายของมันจริงๆ อีกนี้วายป่วงแน่นอน
      แบบ "ชั้นจะไปชั้นใต้ดิน" เจองี้ที่ขนลุกเลย ถถถ
      #624-1
  10. #593 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 18:51
    ตอนนี้อยากรุ้แค่ว่า แกรนทำความสะอาดตรงนั้นยังไง..? ลิลี่ทำให้หรอ..
    #593
    0
  11. #589 abc17973 (@abc17973) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 15:38
    อยากให้เปลี่ยนชั้นไปเป็นฉันดีกว่านะคะ
    #589
    0
  12. #554 FaIThFuL (@123pimza000) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 17:50
    อยากแนะนำค่ะ ตอนที่พูดถึงตัวเองที่เรียก"ชั้น" อยากแนะนำให้เปลี่ยนเป็น"ข้า" ดีกว่านะคะ
    #554
    1
    • #554-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 2)
      29 มิถุนายน 2561 / 18:14
      นิยายไทยส่วนใหญ่ใช้ ข้า กันเหรอครับ ส่วนใหญ่ผมอ่าน eng ไม่ค่อยรู้เรื่องนี้เท่าไหร
      #554-1
  13. #346 ่R_Joker (@oatchima) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 19:04
    ภาษาดีค่ะ อ่านได้ครบทุกตัวอักษร เรื่องสนุกน่าติดตาม
    #346
    0
  14. #268 KIZUkinada (@Haruhi13) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 17:41
    พระเอกโลกสาวป่าว คับ ได้กลับลำทัน
    #268
    2
  15. #113 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:09
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #113
    0
  16. #99 Beconnet (@Beconnet) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 00:54
    ภาษาดี เล่าเรื่องแบบมืออาชีพเลย นานจะเจอสักที
    #99
    0
  17. #45 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 19:46
    ดวงตาสีแดงฉาด..?

    ชาด >> แดง

    แดงฉาน หรือ แดงชาด
    #45
    2
    • #45-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 2)
      11 มิถุนายน 2561 / 19:48
      ขอบคุณครับ
      #45-1
  18. #6 defy (@chaimaha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 03:31
    ขอบคุณครับ
    #6
    0
  19. #1 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:02

    ขอบคุณค่ะ

    #1
    0