ตอนที่ 16 : ตอนที่ 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1774 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

"ข้าทำอะไรไม่ได้หรอก" ไอริสกล่าว ยิ่งได้เห็นสายตาคาดหวังของลิลี่นางก็ได้แต่เบือนหน้า "ตัวข้าเองก็เป็นเพียงนักปรุงยาฝึกหัด ฝีมือยังอ่อนด้อย อาการของนายน้อยแกรนนั้นข้าเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้"

ฟังเสียงที่แฝงด้วยความรู้สึกผิดของไอริส แกรนก็รีบกล่าวตอบอย่างเกรงใจ "ท่านอย่ากล่าวเช่นนั้นเลย ความหวังดีของท่านไอริสเพียงอย่างเดียวก็มากพอแล้ว" ตลอดเวลาที่ผ่านมามีคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่หวังดีกับเขาจริงๆ แม้ได้ฟังที่ไอริสกล่าวแกรนจะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่ความคิดที่จะช่วยเหลือของนางเพียงอย่างเดียวก็มากเกินกว่าเหล่าญาติหลายๆคนในตระกูลเชาว์เรนจะมอบให้ได้แล้ว 

ไอริสตรงเข้าหยิบตำราเล่มหนึ่งที่วางกองอยู่ใต้ต้นไม้ที่นางปลูก แกรนมองไปรอบๆก็พบว่าภายในห้องนี้มีตำรานับร้อยๆเล่มแต่ทั้งหมดนั้นกลับวางกองไว้อยู่ในพื้น บ้างก็ถูกเหล่าต้นไม้ภายในห้องชอนไชจนเสียรูป เมื่อเห็นเช่นนี้แกรนก็เลิกคิ้วขึ้น หญิงสาวคนนี้ไม่ได้เห็นค่าของตำราใดๆที่อยู่ที่นี่เลย

"ลิลี่ นานๆเจ้าจะมาที่นี่สักครั้ง เจ้าเอาตำรานี้ไปอ่านสิ วิชาปรุงยานั้นจำเป็นต้องหาความรู้เพิ่มเติมเสมอฝีมือปรุงยาของเจ้าจะได้ไม่อ่อนด้อยลง" ไอริสกล่าวพร้อมส่งตำราที่นางถือให้กับลิลี่

ลิลี่เปิดตำราที่ไอริสยื่นให้อย่างช้าๆและเด็กสาวก็เห็นเข็มกลัดชิ้นหนึ่งคันอยู่ในนั้น "นี่มันที่คั่นหนังสือเหรอ?"

"ไม่ใช่ ตรานั่นข้าอยากให้เจ้าได้เก็บไว้.." ไอริสกล่าวแต่ก่อนที่นางจะได้อธิบายจบก็มีเสียงประตูเปิดดัง ปัง!! พร้อมกับการมาเยือนของชายชรารูปร่างบึกบึนคนหนึ่ง ชายผู้นี้ใช้แรงดันจากคลื่นพลังเวทผลักประตูที่ยังล็อกจนเปิดโดยที่ไม่คิดจะเคาะแม้แต่น้อย เขามองตรงไปที่แกรนทันทีที่เข้ามา

ทั้งแกรนและไอริสต่างก็มองชายผู้นี้ด้วยความสงสัย แต่ลิลี่นั้นมองด้วยความตกใจ "ผู้อาวุโสแอลฟิล!! ท่านเข้ามาทำไม?" ลิลี่กล่าวถาม นางไม่คิดว่าจะมีคนของตระกูลเข้ามาที่นี่ แม้แกรนจะจำชายผู้นี้ไม่ได้ แต่ลิลี่พอจะจำผู้อาวุโสทุกคนในตระกูลได้

เมื่อได้ยินเสียงของเด็กสาว สายตาของแอลฟิลก็หันมาหานาง "ตำราเล่มนั้น เอามาให้ข้าดูหน่อย" แอลฟิลกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบตำราจากลิลี่อย่างไม่เกรงใจ เขามาที่นี่ก็เพื่อจะสร้างความลำบากให้แกรนและนี่ก็เป็นวิธีระบายความหงุดหงิดในใจของเขา

'ให้มันรู้ซะบ้างว่าบังอาจไม่มอบป้ายให้กับเลโอแล้วอะไรจะเกิดขึ้น!!' แอลฟิลนึกในใจด้วยความโกรธ 'สนใจตำราเล่มนี้กันใช่ไหม? ถ้าเช่นนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้มันไป'

เมื่อนึกถึงโอกาสในการได้เป็นที่ปรึกษาของเลโอที่หลุดลอยไปแอลฟิลก็ได้แต่คิดอย่างปวดใจ ตัวเขากำลังอยู่ในวัยที่ร่วงโรย แม้จะมีตำแหน่งเป็นถึงผู้อาวุโสแต่มันไม่มากพอที่จะยืดอายุขัยของเขาได้ หากเป็นเช่นนี้อีกไม่กี่ปีเขาก็ต้องสิ้นใจ เขาต้องได้เลื่อนเป็นที่ปรึกษาเท่านั้นเขาถึงจะมีโอกาสอยู่รอดและเลื่อนเป็นนักเวทขั้นกำเนิดญาณ

แต่ตอนนี้เขาไม่เหลือโอกาสแล้ว

"ตำรานี้น่าสนใจ สาวน้อย เจ้าขายมันรึ?" แอลฟิลหันหน้าไปถามไอริส แต่ก่อนที่หญิงสาวจะตอบแอลฟิลก็พูดต่อ "ข้าเป็นผู้อาวุโสในตระกูลเชาว์เรน ตำรานี้ข้าจะเก็บไว้เอง"

หากแอลฟิลเป็นคนธรรมดาล่ะก็นี่คงเป็นคำพูดที่อวดดีอย่างที่สุด แต่ตัวเขาเป็นผู้อาวุโสจากตระกูลเชาว์เรน!! ในเมืองนี้จะมีใครที่กล้าขึ้นเสียงกับเขา หากเขาขออะไรล่ะก็ชาวบ้านทุกคนต้องให้อย่างเต็มใจโดยไม่มีข้อแม้ ต่อให้มีคนไม่สนชื่อของตระกูลเชาว์เรน แอลฟิลก็ยังเป็นนักเวทขั้นเกราะมนตรา ในเมืองนี้จะมีใครที่สามารถต่อกรกับเขาได้

แอลฟิลคาดว่าไอริสจะพยักหน้าอย่างหวาดกลัว แต่หญิงสาวผู้นี้กลับนิ่งอย่างน่าประหลาด อาจเพราะนางใส่ผ้าคลุมทำให้ไม่มีใครมองเห็นสีหน้าของนางได้

"ท่านผู้อาวุโส ท่านคงไม่ได้คิดจะขโมยของจากชาวบ้านหรอกนะ" แกรนถามเสียงแข็ง จนตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าแอลฟิลกำลังจงใจก่อปัญหาเพราะตน

แม้คนในตระกูลเชาว์เรนใช้กำลังกดดันชาวเมืองนั้นไม่ใช่เรื่องอะไรใหม่ แต่ผู้อาวุโสนั้นจะระวังในเรื่องของศักดิ์ศรีมากกว่า คำถามของแกรนอาจทำให้แอลฟิลเกิดความละอายในยามปกติ แต่แอลฟิลตอนนี้เขาไม่ได้สนเรื่องนั้น ในหัวเขาแค่คิดว่าทำยังไงให้แกรนรู้สึกเจ็บใจมากที่สุด ทั้งความรู้สึกผิดหวังและเกลียดชังที่เขามีทำให้เรื่องแค่นี้เขาไม่รู้จะสนทำไม

"ฮึ่ม!! ข้าขอดีๆต่างหากล่ะไม่ได้ขโมย ถ้าแกไม่เชื่อก็คอยดูสิ สาวน้อยคนนี้เต็มใจยกมันให้ข้าแน่ๆ" แอลฟิลตอบพร้อมยกคางขึ้นสูง

แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นกลับตรงกันข้ามกับที่แอลฟิลตั้งใจไว้ "ข้าไม่ยกให้" ไอริสพูด นางไม่ได้รู้สึกกดดันกับสิ่งที่แอลฟิลกล่าวเลยแม้แต่น้อย 

ได้ฟังคำของหญิงสาวแกรนรู้สึกได้ถึงความทะนงของนาง เสียงของไอริสฟังดูราวกับตัวตนของแอลฟิลนั้นต่ำเกินกว่าที่นางจะสนใจ ไม่ต่างจากคนที่ไม่สนใจเสียงจิ้งหรีดร้องในยามค่ำ 'หรือว่าหญิงสาวคนนี้จะมีวิธีจัดการกับแอลฟิล?' แกรนคิด เขารู้สึกถึงความมั่นใจที่ไอริสมีในตัวนางเอง

"ยัยหนู ข้าให้โอกาสเจ้าครั้งสุดท้ายนะ เลือกดีๆ จะมอบตำรานี้มาให้ข้าหรือปล่าว?" แอลฟิลได้ฟังเขาก็คำรามด้วยเสียงต่ำ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบคนที่มีปฎิกิริยาเช่นนี้เมื่อได้ฟังคำถามของเขา ความโกรธและเจ็บใจที่แอลฟิลมีต่อแกรนเริ่มตรงมาที่หญิงสาวผู้นี้แทน

"คนรู้จักรึ? ลิลี่" ไอริสถามพร้อมกับหันไปมองลิลี่ เสียงของนางนั้นเย็นชาจนน่ากลัว ทั้งลิลี่และแกรนต่างก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมา เมื่อประกอบกับน้ำเสียงของหญิงสาวเผยให้เห็นว่านางไม่ได้หวั่นไหวต่อคำขู่ของแอลฟิลแม้แต่น้อย ลิลี่รีบสายหน้า แม้ในอดีตแอลฟิลจะเคยขอสมุนไพรหลายชนิดจากนางแต่ลิลี่ไม่ได้รู้จักเขามากไปกว่านั้น 

ทันทีที่ไอริสเห็นลิลี่ส่ายหน้านางก็ยกมือที่เรียวเล็กของนางขึ้น ทันใดนั้นแสงสีขาวค่อยๆรวมอยู่ที่ฝ่ามือของไอริส ไม่ว่าใครเห็นต่างก็รู้ว่าหญิงสาวคนนี้กำลังร่ายเวท

แอลฟิลเมื่อเห็นเช่นนี้กลับหัวเราะร่า "ฮ่าๆๆๆๆ ข้าไม่ได้เจอพวกโง่แต่กล้าและอยากตายมานานแล้ว" เสียงของแอลฟิลแฝงด้วยความโกรธที่ระเบิดออกมาอย่างพลุ่งพล่าน ดินที่อยู่บนพื้นเริ่มก่อตัวมาเป็นหอกแหลมนับสิบๆเล่ม นี่คือเวท 'หอกธุลี' เวทโจมตีที่ขึ้นชื่อของตระกูลเชาว์เรน

หอกธุลีนั้นประกอบด้วยผงดินที่อัดแน่นจนมีความคมไม่ต่างจากหอกเหล็ก หอกธุลีทุกเล่มต่างหมุนรอบตัวเองด้วยความเร็วสูงและส่งเสียงราวกับมันกำลังแหวกอากาศ ทำให้เห็นว่าหอกแต่ละเล่มนั้นมีพลังทำลายซ่อนอยู่มากมายเพียงใด หากคนธรรมดาโดนหอกซักเล่มโจมตีล่ะก็ร่างของเขาก็จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

แต่หอกที่แอลฟิลกำลังร่ายนั้นมีนับสิบๆเล่ม มันมากพอที่จะทำให้เป้าหมายกลายเป็นของเหลวปั่นได้ในพริบตา

แอลฟิลปล่อยหอกธุลีพร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ตาย!! ฮ่าๆๆ"

เสียงแหวกอากาศของหอกธุลีนั้นไม่ต่างจากเสียงมัจจุราชที่กำลังต้องการกระชากวิญญาณ แรงผลักทำให้กระดาษและเศษใบไม้ในห้องปลิวขึ้นมาจนแทบจะบดบังสายตา เก้าอี้รถเข็นที่แกรนนั่งเริ่มผลักไปข้างหลังด้วยความเร็วแต่ลิลี่กางมือที่เรียวเล็กของนางกอดแกรนไว้มั่น

หากหอกธุลีสัมผัสกับสิ่งใดล่ะก็ มันต้องเกิดความเสียหายมหาศาลเป็นแน่และตอนนี้หอกทุกเล่มกำลังตรงไปหาไอริส

แต่หญิงสาวกลับมองหอกที่ตรงมาโดยไม่แสดงอาการใดๆ แสงสีขาวจากฝ่ามือของไอริสต้านหอกธุลีของแอลฟิลไว้ได้อย่างหมดจด ก่อนที่มันจะค่อยๆดูดกลืนหอกธุลีจนอันตรธานหายไป เสียงหัวเราะของแอลฟีลเองก็ช้าลงเรื่อยๆเช่นกันเมื่อเขาเริ่มสัมผัสถึงคลื่นเวทมนต์ของไอริส "ฮ่า ฮ่า ฮะ... นะ.. นะ นี่มัน.. นะ นักเวทขั้นกำเนิดญาณ!!"

ปากของแอลฟิลอ้าค้างอยู่อย่างนั้น 

อะไรคือนักเวทขั้นกำเนิดญาณ? ก็นักเวทขั้นเดียวกับวิลเลี่ยมผู้เป็นผู้นำตระกูลเชาว์เรนยังไงล่ะ!! 

ตัวแอลฟิลเป็นนักเวทขั้นเกราะมนตรา ระดับ8 ซึ่งนั่นก็มากพอที่จะทำให้เขากร่างโดยไร้คู่ต่อสู้ในเมืองนี้แล้ว แต่ว่าเขาจะไปสู้กับนักเวทขั้นกำเนิดญาณได้อย่างไร?

นั่นมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ !! ไม่ว่าเขาจะร่ายเวทบทใด อีกฝ่ายก็หยุดมันได้อย่างง่ายดาย ไม่สิ..ต่อให้อีกฝ่ายไม่คิดจะหยุดเวทของเขา เวทของแอลฟิลก็ไม่สามารถทะลุกำแพงเวทของอีกฝ่ายได้อยู่ดี

แม้แต่แกรนก็ยังตกใจทั้งๆที่ไอริสนั้นให้ความรู้สึกว่านางไม่กลัวแอลฟิล ในตอนแรกแกรนเชื่อว่านางมีอุปกรณ์บางอย่างที่สามารถกำราบแอลฟิลได้ แต่เขาไม่มีทางเดาออกว่านางจะเป็นนักเวทยอดฝีมือเช่นนี้ ลิลี่รู้จักกับหญิงสาวคนนี้ได้อย่างไรกัน? 

'ทะ ทำไมนักเวทขั้นกำเนิดญาณถึงมาที่เมืองนี้' แอลฟิลได้แต่คิดอย่างตื่นตระหนก ปากของเขาอ้าค้างไม่ต่างจากหมูที่กำลังถูกเชือด ไม่มีทางที่แอลฟิลจะรู้ได้เลยว่าหญิงสาวที่เขาเรียกว่าสาวน้อยคนนี้กลับมีความสามารถมากพอที่จะสู้ตัวต่อตัวกับวิลเลี่ยม หากเขารู้ล่ะก็ต่อให้กล้ามากกว่านี้อีก 100 เท่าเขาก็ไม่คิดจะเหยียบที่แห่งนี้

แม้เขาจะใกล้สิ้นอายุขัย แต่เมื่อเข้าใกล้ความตายจะมีผู้ใดที่ยังเฉยเมยและไม่หวาดกลัว

"ขะ ข้าผิดไปแล้ว ตำรานี่ข้าขอให้คืน" ได้สติแอลฟิลรีบโยนตำรากลับไปให้ไอริสสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกลัวเกรง เหงื่อเริ่มตกเต็มหลังของเขา 

"ข้าไม่ได้เจอพวกโง่แต่กล้าและอยากตายมานานแล้ว" ไอริสกล่าวทวนสิ่งที่แอลฟิลพูด ในตอนนั้นแอลฟิลกล่าวพร้อมกับเสียงหัวเราะ แต่ตอนนี้เมื่อแอลฟิลได้ยินประโยคนี้ร่างของเขากลับสั่นสะท้านด้วยความกลัว เวทมนต์ของแอลฟิลทำให้ของทุกอย่างที่อยู่ที่นี่กระจัดกระจายและปลิวว่อนไปทั่วและนั่นก็ทำให้ไอริสไม่พอใจอย่างมาก

แสงในมือของไอริสกระจายไปรอบตัวของแอลฟิล ตอนนี้แอลฟิลกำลังตกอยู่ในความตระหนก เขาพบว่าไม่ว่าเขาจะทำอย่างไรเขาก็ไม่สามารถขยับตัวได้

"เดี๋ยวก่อน โปรดเมตตา โปรดเมตตา" วินาทีต่อมาพืชที่อยู่ข้างหลังของแอลฟิลก็พุ่งเข้าหาเขา ดอกไม้ของมันนั้นอ้ากว้างไม่ต่างจากปากของปีศาจ มันตรงเข้ากินแอลฟิลและเคี้ยวอย่างบรรจงพร้อมกับเสียงกร๊อปๆๆของกระดูกที่แตกละเอียด "โปรดเม... อ้ากกกกกกก" เสียงร้องของแอลฟิลดังไปทั่วก่อนที่ร่องรอยสุดท้ายของแอลฟิลจะหายไปจากโลก

ไอริสส่งตำราที่นางได้คืนมากลับไปให้ลิลี่พร้อมกับหยิบเข็มกลัดที่คั่นหน้าหนังสือขึ้นมาติดที่เสื้อของลิลี่พร้อมกับกล่าวราวกับเรื่องที่แอลฟิลบุกรุกเข้ามานั้นไม่เคยเกิดขึ้น "เจ้าไม่ค่อยมาที่นี่เท่าไหร่ดังนั้นติดตรานี้ไว้ดีกว่า ตรานี้จะทำให้ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่ไหน"

"ขะ ขอบคุณ" ลิลี่พูดสีหน้าของนางยังดูตกตลึงในสิ่งที่เกิดขึ้นไม่น้อย นางรู้ว่าไอริสเป็นนักปรุงยาที่มีความสามารถ แต่ว่าแม้แต่ตัวนางเองก็ไม่สามารถเดาได้ว่าหญิงสาวคนนี้จะเป็นนักเวทขั้นกำเนิดญาณ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.774K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #939 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:19

    โถ คิดอยู่แล้วว่าไอริสไม่ธรรมดา

    ถึงขั้นสอนความรู้ได้ขนาดนี้

    สม กร่างดีนักก


    ปล.

    ศักดิ์ศรี ค่าา

    ทรนง/ ทะนง

    #939
    0
  2. #872 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 11:45

    ขอบคุณครับ

    #872
    0
  3. #814 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:19
    ผูกมิตรด้วยใจจริงมันก้อดีแบบนี้แหละ
    #814
    0
  4. #734 PlasticSheep (@JustinBach) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 13:17
    สวยพี่สวย
    #734
    0
  5. #657 S.a. Khunthan (@lapislazuli0951) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 11:38
    อยากให้คนเขียนแยกว่าจะเขีบนไปแนวตะวันตกหรือเขียนแนวจีนกำลังภายใน บางช่วงอ่านแบ้วนึกถึงกลิ่นอายตะวันตก แต่มาสะดุดตรงคำเรียง แน่นาง อยากให้ชัดเจนกว่านี้ ขอบคุณครับ
    #657
    0
  6. #536 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 22:35
    ตายแบบชิวๆ ให้สมกับความกร่าง 55 #ไอซิส เป็นใครกันนะ
    #536
    0
  7. #359 ่R_Joker (@oatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 20:51
    หนึ่งศพ 5555
    #359
    0
  8. #172 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 10:49

    อ่านมาต้องหลายตอนไม่มีใครท้วงอะไรเลย....

    อย่างน้อยก็เอาระดับขั้นพลังในเริ่องไปไว้ในหน้าแรกหน่อยเถอะครับ

    ระดับพลังอะไรอย่างไงอย่างงง


    #172
    1
    • #172-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 16)
      17 มิถุนายน 2561 / 17:37
      ขอบคุณครับ
      #172-1
  9. #126 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 18:10
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #126
    0
  10. #49 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 02:12
    ขอบคุณมากครับผม
    #49
    0
  11. วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 18:49
    ควรรีบนำพระเอกออกจากตะกูลนะผมว่ามันจะเป็นการให้เกียรติตะกูลแถมจบเรื่องจบราวจากตะกูล ให้พระเอกไปอยู่บ้านแยกเลยงี้ #แค่เสนอเเนะ
    #48
    0
  12. #46 Nottefa (@Nottefa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 20:39
    สม โดนดอกไม้แ-๊กไปซะ
    #46
    0
  13. #44 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 17:41
    สมน้ำหน้า 5555
    #44
    0
  14. #43 Princesseden (@Princesseden) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 16:50
    สมน้ำหน้า55555แส่หาเรื่องเอง
    #43
    0
  15. #42 zerobest1123 (@zerobest1123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 16:14
    55555555 อยากขัดเองนะ
    #42
    0