ยอดนักเวทสายเลือดมังกร

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1537 ครั้ง
    23 ก.ค. 61

เลโอได้เห็นเบอร์นาร์ดหยิบหม้อปรุงยาลมหายใจแห่งพงไพรออกมาสีหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวจนผิดรูป หากอีกฝ่ายมีสมบัติประจำตระกูลล่ะก็มันไม่มีทางที่เขาจะสู้ได้เลย นี่เป็นสิ่งที่เลโอได้แต่แหงนคอมองแต่ไม่มีโอกาสได้จับต้อง

สมบัติประจำตระกูลเป็นของที่มีเพียงผู้ที่ได้การยอมรับจริงๆเท่านั้นจึงมีสิทธิได้ครอบครอง ต่อให้เลโอถอดทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่กางเกงในเขาก็ไม่สามารถหาอะไรมาเทียบกับของชิ้นนี้ได้

"เบอร์นาร์ด พี่กล้าดียังไงถึงได้หยิบสมบัติประจำตระกูลออกมาจากคลัง?!! แถมยังยกให้กับผู้อื่นอีก ใครจะคิดว่าพี่รองจะหน้าด้านขนาดนี้" เลโอตะวาดด้วยสีหน้าดุดัน ในใจก็รู้อยู่ลึกๆว่าตอนนี้เขาได้แพ้ให้กับเบอร์นาร์ดเสียแล้ว ถึงเหรียญทองที่เสียไปให้แกรนนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะเขาสามารถหามันได้โดยง่าย แต่ป้าย 'สิทธิไปเยือนนครลอยฟ้าออดิลอน' ที่เขากำลังจะเสียไปนี้คงไม่มีโอกาสได้มาอีก

เบอร์นาร์ดได้ยินเสียงโหยหวนของเลโอก็หัวเราะอย่างมีชัย "ฮ่าๆๆ ดูเหมือนน้องเลโอจะลืมไปแล้วว่าท่านพ่อมอบสิทธิในของทุกอย่างในคลังสมบัติของตระกูลให้กับพี่ สมบัติเหล่านี้พี่จะยกให้ใครก็ขี้นอยู่กับพี่"

เลโอได้ฟังเขาก็ได้แต่มองเบอร์นาร์ดอย่างชิงชัง แก้มของเขากระตุกไม่ต่างจากขากบที่โดนเชียด

แกรนเองก็ยิ้มอย่างพอใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ตั้งใจจะยกป้ายปลอมนี้ให้เบอร์นาร์ดตั้งแต่แรกแล้ว ต่อให้เลโอจะเสนออะไรมามากกว่านี้แกรนก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจ เด็กหนุ่มพยักหน้าให้ลิลี่พร้อมกับพูดขึ้น "สมแล้วที่น้องรองได้เลือกเป็นผู้นำตระกูลคนถัดไป ตัวพี่ได้ยินว่าหม้อปรุงยาลมหายใจแห่งพงไพรนั้นได้แต่หลับไหลอยู่ในคลังมานับ 10 ปีแต่ด้วยการตัดสินใจนี้ของน้องรอง ในที่สุดมันก็สามารถทำประโยชน์ให้กับตระกูล ลิลี่ส่งป้ายให้กับเบอร์นาร์ดที"

ได้ยินแกรนพูดเบอร์นาร์ดก็หัวเราะอย่างสุขใจพร้อมกับกล่าว "ท่านพี่กล่าวชมเกินไปๆ" 

ในตอนนี้เบอร์นาร์ดแทบจะลืมเรื่องราวบาดหมางทั้งหมดในวันนี้ระหว่างเขากับแกรน เขามีความสุขมากเกินกว่าที่จะสนใจคิดเรื่องเหล่านั้น เมื่อได้ป้าย 'สิทธิไปเยือนนครลอยฟ้าออดิลอน' คืนมาทุกสิ่งล้วนไม่สำคัญอีกต่อไป 

รอยยิ้มของเบอร์นาร์ดปนไปด้วยเสียงหัวเราะ ขณะที่เลโอพ่นลมออกจากทางจมูกและส่งเสียง ฮึ่ม!! ก่อนที่จะหันหลังเดินเสียงกระแทกเท้าไปโดยไม่คิดแม้แต่จะบอกลา

เมื่อได้แสดงความยินดีสั้นๆให้กับเบอร์นาร์ดแกรนก็กล่าวลาเช่นกัน "เช่นนี้แล้วพี่ก็ต้องขอตัวก่อน"

"แน่นอนๆ หากพี่ใหญ่มีเรื่องเดือดร้อน โปรดอย่าลืมว่าพี่ยังมีน้องคนนี้ที่ยินดีช่วยเหลือเสมอ" เบอร์นาร์ดโค้งตัวเคารพอย่างสุภาพ ราวกับทั้งคู่เป็นพี่น้องที่รักกันมานานนับปี

ขณะที่ลิลี่ค่อยๆเข็นเก้าอี้รถเข็นของแกรนกลับเข้าห้อง เมื่อเด็กสาวหันกลับไปนางก็ยังเห็นเบอร์นาร์ดก้มหัวจนแทบจะมิด นี้คงเป็นครั้งแรกที่แกรนได้รับความเคารพจากน้องมากขนาดนี้

ทันทีที่แกรนเข้ามาในห้องของเขา กลิ่นหอมของพืชพันธุ์และสมุนไพรนานาชนิดก็ลอยเข้าจมูก หากเทียบราคาของพืชในสวนของคฤหาสน์ตระกูลเชาว์เรน สวนส่วนตัวของเขานั้นมีราคาแพงที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย นี่เป็นสวนที่นางไม้แท้ๆสร้างขึ้นที่สำคัญตัวนางนั้นทุ่มทุกอย่างที่นางมี

ลิลี่วางถุงเหรียญทองลงข้างเตียงของแกรน ตัวนางไม่ได้สนใจเหรียญพวกนี้นัก ความสนใจของเด็กสาวอยู่ที่หม้อปรุงยาลมหายใจแห่งพงไพรในมือของนางมากกว่า 

หม้อปรุงยาธรรมดานั้นสามารถปรุงได้เพียงแค่ยาระดับทั่วๆไป แม้สำหรับคนธรรมดายาระดับนี้ก็มากพอที่จะทำให้คนจำนวนไม่น้อยยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อมัน แต่อาการของนายท่านของนางนั้นยากเกินกว่าที่ยาระดับนี้จะเยียวยา ยิ่งเด็กสาวได้เรียนรู้นางก็ยิ่งพบความจริงอันน่ากลัวว่าหากเป็นเช่นนี้ความหวังในการรักษานั้นริบหรี่เพียงใด 

แต่หลังจากได้รับหม้อปรุงยาลมหายใจแห่งพงไพรมานางก็มองเห็นหนทางสว่างอีกครั้ง หม้อปรุงนี้สามารถปรุงยาที่เปี่ยมด้วยพลังเวทได้ แม้ลิลี่จะไม่เคยลองปรุงยาเช่นนี้มาก่อนแต่นางก็ไม่คิดท้อถอย 

เพียงแต่ตระกูลเชาว์เรนนั้นเป็นเพียงตระกูลนักเวทมิใช่ตระกูลนักปรุงยา อย่าว่าแต่ตำราการปรุงยาระดับสูงเช่นนี้เลย แค่ตำราการปรุงยาธรรมดาๆก็ยังขาดแคลนอยู่มาก 

"นายท่าน พรุ่งนี้พวกเราออกไปเดินเล่นในเมืองอีกซักหนท่านคิดว่าอย่างไร?" ลิลี่ถาม ในตอนนี้ตัวเด็กสาวนั้นเต็มไปด้วยความหวัง นางตั้งใจว่าพรุ่งนี้นางจะหาตำราปรุงยาในตลาดภายในตัวเมือง แม้โอกาสจะมีไม่มากเพราะเมืองเอสเปเรลไม่มีชื่อเสียงเรื่องการปรุงยา แต่นานๆทีก็มีตำราปรุงยาที่หายากโผล่มาให้เห็น

แกรนพยักหน้า ด้วยเหรียญทองที่ได้มาจากเลโอและเบอร์นาร์ด เขาคงไม่ขาดแคลนไปอีกพักใหญ่ แต่ถึงอย่างนั้นแกรนก็ไม่ชะล่าใจ ราคาสิ่งของต่างๆของนักเวทนั้นสูงกว่าที่คาดคิดเสมอ แม้เหรียญทองจำนวนนี้จะมากพอที่จะทำให้คนธรรมดากินอยู่ได้ทั้งชีวิต แต่บางทีมันก็อาจไม่มากพอที่จะซื้อตำราบางเล่มเสียด้วยซ้ำ

ได้รับคำตกลงจากแกรนเด็กสาวก็เดินออกไปหยิบอาหารเย็นให้นายท่านของนางในโรงครัวโดยอารมณ์ที่เบิกบาน เดิมทีลิลี่ตั้งใจจะปรุงยาสรพิษจนใจและหวังไว้กับโอกาสที่ริบหรี่ในการรักษา แต่ตอนนี้นางได้หม้อปรุงที่ทรงพลังกว่าเดิม หากมีตำราดีๆซักเล่มเด็กสาวแน่ใจว่าจะต้องมีหนทางที่ดีกว่า

แต่ไม่ทันไรเมื่อลิลี่ได้เห็นบุคคลที่นั่งอยู่ในโรงครัวสีหน้าที่ยิ้มแย้มของนางก็หายไปโดยพลัน เบอร์นาร์ดนั่งอยู่บนโต๊ะพร้อมกับอาหารและสุราชุดใหญ่ที่วางอยู่ข้างๆ สายตาของลิลี่หลบลงทันที ตามปกตินายน้อยเช่นเบอร์นาร์ดไม่จำเป็นต้องมาที่นี่ด้วยซ้ำ หากเขาต้องการอะไรแค่คำสั่งคำเดียวทั้งเหล่าคนใช้และผู้ติดตามต่างก็พร้อมใจกันหยิบมามอบให้ ตัวตนของเบอร์นาร์ดในที่แห่งนี้จึงเป็นสิ่งน่าประหลาด

"ฮ่าๆๆ ลิลี่ ทำไมเจ้าถึงหลบหน้าของข้าเช่นนี้ ทั้งๆที่ชุดอาหารนี้ข้าสั่งมาโดยเฉพาะสำหรับขอบคุณพี่ใหญ่แท้ๆ" เบอร์นาร์ดกล่าวพร้อมกับส่ายหัว เขารู้อยู่แล้วว่าลิลี่จะต้องมาที่นี่ไม่ช้าก็เร็ว เด็กหนุ่มจึงชิงมาดักรอก่อนที่นางจะมาถึง

"ข้าสั่งอาหารเองได้ ขอบคุณนายน้อยเบอร์นาร์ดที่เป็นห่วง" แม้ลิลี่จะตอบอย่างเป็นธรรมชาติแต่นางก็ไม่อาจปิดซ่อนรังสีความเย็นชาที่แผ่ออกมาได้ เด็กสาวหันกลับไปโดยตั้งใจว่าจะไม่สนเบอร์นาร์ดอีก

"อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ อาหารหรูชุดใหญ่เช่นนี้ท่านพี่ยังไม่เคยที่จะได้ลิ้มรสเป็นแน่ หากเอาไปให้ล่ะก็ข้าพนันได้เลยว่าพี่ใหญ่จะต้องยิ้มอย่างสุขใจ" เบอร์นาร์ดพูดด้วยรอยยิ้ม เขาในตอนนี้ดูไม่ต่างจากน้องรักที่หวังจะเห็นพี่ชายมีความสุข 

แม้แต่ลิลี่เองเมื่อได้ยินที่เบอร์นาร์ดพูดนางก็รู้สึกอยากที่จะยกอาหารชุดนี้ไปให้แกรน ทั้งเนื้อคุณภาพดีและผักปลาต่างก็ดูมีราคาไม่น้อยแม้แต่สุราในขวดก็นับได้ว่าเป็นสุราชั้นดี นานแค่ไหนแล้วที่แกรนไม่ได้กินอาหารชั้นหรูเช่นนี้ พอลิลี่คิดได้เช่นนี้สีหน้าของนางก็ดีขึ้นเล็กน้อย นางรีบกล่าวขอบคุณเบอร์นาร์ด "เช่นนั้นแล้วข้าจะยกอาหารชุดนี้ไปให้นายท่าน"

"เดี๋ยวสิ!! รายการอาหารมากมายเช่นนี้ เจ้าเป็นแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวจะยกไหวได้อย่างไร เอางี้สิ ข้าจะเรียกคนของข้ามาช่วยยกให้ ระหว่างนี้นั่งจิบชารอไปก่อนจะเป็นไร?" เบอร์นาร์ดกล่าว พร้อมกับรินชาแก้วหนึ่งให้นาง

ดูแล้วเขาเริ่มเอาใจใส่แกรนมากขึ้นไม่น้อย หากไม่ได้มีเหตุการณ์เรื่องป้าย 'สิทธิไปเยือนนครลอยฟ้าออดิลอน' เมื่อยามเย็น ลิลี่คงคิดว่าเบอร์นาร์ดคนนี้นั้นเป็นตัวปลอม

แต่เมื่อลิลี่ได้กลิ่นชาที่เบอร์นาร์ดรินให้ สายตาของนางก็กลับมาเย็นชาอีกครั้ง ไม่สิ..เย็นชากว่าเดิมนับสิบเท่า เด็กสาวพูดด้วยเสียงเรียบๆ "ในชาแก้วนี้มียานอนหลับอยู่"

สิ้นเสียงของลิลี่อุณหภูมิภายในห้องก็ดูราวกับตกลงไปนับสิบองศา เหล่าคนใช้ภายในครัวต่างก็ก้มหน้าไม่กล้าจะสบตาทั้งลิลี่และเบอร์นาร์ด

"จ.. เจ้าพูดล้อเล่นอะไร" เบอร์นาร์ดถามตะกุกตะกัก เขาไม่คิดว่าลิลี่จะรู้ได้ในทันทีแบบนี้ 

"ข้าได้กลิ่นยานอนหลับ" เด็กสาวตอบพร้อมกับลุกจากที่นั่งอย่างเงียบๆ ในใจนางเต็มไปด้วยความโกรธทั้งๆที่ไม่นานนี้เบอร์นาร์ดยังบอกกับแกรนว่าพร้อมจะช่วยเหลือแท้ๆ ไม่ถึงชั่วโมงเขาก็คิดหวังจะวางยานางแล้ว 

แต่ความคิดที่จะวางยานอนหลับกับนักปรุงยา หากใครได้ยินก็คงถามเป็นเสียงเดียวกันว่าเบอร์นาร์ดยังสติดีอยู่หรือไม่

"ใครกันที่มันบังอาจใส่ยานอนหลับในชานี่ !! แสดงตัวมา !! มิเช่นนั้นข้าจะเฆียนทุกคนที่อยู่ที่นี่" เบอร์นาร์ดรีบตะโกนพร้อมกับชี้หน้าคนใช้ที่อยู่ในครัว เหล่าคนใช้ในครัวเมื่อได้ยินก็ได้แต่สบถคำด่าเงียบๆในใจ

แกเป็นคนใส่ยานอนหลับเข้าไปเองแท้ๆยังจะไปโทษคนอื่นอีก !!

สุดท้ายลิลี่ก็ยกถาดอาหารที่นางสั่งให้แกรนและเดินกลับไปอย่างเงียบๆโดยที่ไม่สนใจเบอร์นาร์ดที่กำลังเฆียนคนใช้ทุกคนที่อยู่ใกล้มือเขา











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.537K ครั้ง

1,543 ความคิดเห็น

  1. #1175 Patty_Pichy (@Patty_Pichy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 09:12

    แหลเหลือหลาย

    #1175
    0
  2. #1163 i'm the one (@dark-life) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 19:08
    ยานอนหลับอื้มร้ายดีชอบชอบ
    #1163
    0
  3. #1146 7eLeMent (@morningsky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:24
    ชิงไหวชิงพริบกันไป
    #1146
    0
  4. #935 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:10

    แล้วอาหารที่ยกมามีอะไรเปล่า

    หรือว่าเอามาเป็นตัวล่อแล้ว

    ที่วางแผนคือชากัน?

    #935
    0
  5. #813 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:07
    ถ้าได้-เดกนี้ขึ้นเป็นผู้นำนะรับรองล่มแท่นรุ่ง
    #813
    0
  6. #666 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 05:37
    อ้าว จะเป็นตัวร้ายที่มีระดับได้นายต้องฉลาดนะเบอร์นาด
    #666
    0
  7. #533 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 22:22
    เห้อ สวะ ยังไงๆก็เป็นแค่ สวะ
    #533
    3
    • #533-2 ดิ๊ก (จากตอนที่ 13)
      6 กรกฎาคม 2561 / 15:23
      ความผิดของเบอร์นาดไม่ใช่การใส่ยานอนหลับแต่ผิดที่มันเป็นตัวประกอบฮะๆ
      #533-2
    • #533-3 Monky.d (@beboypop) (จากตอนที่ 13)
      12 กรกฎาคม 2561 / 11:07
      ก็ที่ลิลี่เขาไม่สนใจเบอร์นาร์ดเพราะเขานิสัยไม่ดีไงคะ ไม่เคารพพี่ชายตัวเอง ไม่เคยมาดูแลพี่ชาย ไม่เคยทำดีให้สาวเห็น มีแต่ซื้อของมาเอาใจ ดูอย่างตอนนี้สิ มันวางยาเองแล้วป้ายความผิดในคนอื่น เฆี่ยนข้ารับใช้คนครัวทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองเป็นคนทำ คนจิตใจชั่วร้ายแบบนี้ใครจะไปรักลงคะ ไม่ต้องเป็นผู้ชายหรอกค่ะ ถ้าผู้หญิงแต่ทำตัวแบบนี้ก็คงไม่มีใครมารัก
      #533-3
  8. #258 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 08:16
    ปั่นกากจริงๆ
    #258
    0
  9. #256 zaqbiwty (@zaqsuvicha2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 02:34
    โคตรปั่นอ่ะ 555
    #256
    0
  10. #235 เกาะเเดก (@bookbig10703) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 18:49
    ถ้อถอย -> ท้อถอยครับ
    #235
    0
  11. #123 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:56
    โง่จริงๆวางยานักปรุงยา 5555

    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #123
    0
  12. #32 jjpp5678 (@Pear5678) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 16:05
    รอจร้าาาา
    #32
    0
  13. #31 ราชันสีม่วง (@YheFlashKiNgStar) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 14:14
    มื้อไหร่พระเอกมันจะเดินได้เนี้ย
    #31
    0
  14. #30 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 12:46
    เชือดทิ้งให้หมดตระกูลเลยยยย
    #30
    0
  15. #29 PeeAoHandsome (@PeeAoHandsome) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 12:31
    เบื่อตระกูลนี้แล้ว รีบๆออกไปเถอะ
    #29
    1
    • #29-1 srstga (@srstga) (จากตอนที่ 13)
      9 มิถุนายน 2561 / 12:45
      ไม่ไกลแล้วครับ
      #29-1