24.7 [LUMARK]

ตอนที่ 5 : chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    25 มิ.ย. 61









          @yukhei99

          ต้น ธนษิต - รู้ยัง [Official MV] https://youtu.be/03y2A_K40PE  ข้อมูลจาก @YouTube

          .

          .

          .

          @yukyukfans: บอกคนไหนหรอคะน้องยก ใช่ @markleeoo รึเปล่าน๊า

          @nananaaa: @yukyukfans สรุปเจ๊เป็นแอคแฟนคลับยกหรือแม่ยกคู่นี้คะ?

          @nctyaa: ใครไม่ลงพี่ลงเรือลำนี้แล้วจ้า

          @me_n_you: หนูว่าหนูจะไม่ชิปแล้วววว

 




          "เลิกเล่นได้แล้วหน่า"


          "ว่างมากก็ไปนอนเถอะลูคัส"


          "งั้นนอน"


          "ไม่ใช่ตรงนี้ เตียงลูคัสนู่น"

 


          มือเล็กของมาร์คกระตุกชายเสื้อของคนตัวสูงอย่างลูคัส ที่ตอนนี้กำลังนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงของเขา จะไม่ว่าอะไรเลยถ้ามือของอีกคนไม่วางอยู่บนหน้าตักที่เขากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ อดหมั่นไส้ไม่ได้จนต้องตีมือปลาหมึกนั้นให้ออกไกลจากตัว

 


          "เจ็บนะมาร์ค"


          "อย่ามาเสแสร้ง"


          "เราเจ็บจริงๆนะครับ"


          "เจ็บก็ไปนอนเตียงตัวเองเลย"


 

          มาร์คหันไปเผชิญหน้ากับอีกคนที่นอนทำสายออดอ้อนเขาอยู่บนเตียง พอเห็นปากของคนตัวสูงคว่ำเบะลงเขาก็เผลอยื่นมือไปบีบเข้าอย่างหมั่นไส้ ปกติลูคัสเป็นแบบนี้ซะเมื่อไหร่ล่ะ นอกจากจะขออะไรจากเขานั่นแหละ

 


          "มีอะไรก็ว่ามาสักทีสิลูคัส"


          "ไม่มี"


          "ไม่มีก็เชิญ"


          "มีครับ มีแล้วๆๆ"


 

          พออีกคนเห็นว่าเขาทำท่าทีจะลุกขึ้นก็พุ่งเข้ามารัดตัวเขาไว้อย่างแรง จนมาร์ครู้สึกว่าตัวเองจะตกเตียงก็วันนี้นี่แหละ จะเรียกว่ากอดก็ไม่ใช่ ต้องเรียกว่าตะครุบเขาเอาไว้มากกว่า แล้วเจ้าเพื่อนตัวดีคนนี้ก็ไม่ใช่ว่าผอมบางร่างเล็กแถมยังโถมตัวลงมาใส่เขาเสียเต็มแรง ไม่จุกมันก็แย่อยู่นะ

 


          "ลูคัสปล่อย เราจุก"


          "หือ จุกอะไร"


          "ลูคัสปล่อย"


          "ตอบก่อน"


 

          มาร์ครู้สึกว่าตัวเองกำลังจะระเบิด ความรู้สึกหงุดหงิดเป็นหนึ่งในเหตุผลนั้น แต่อีกความรู้สึกหนึ่งก็คือใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อถูกอีกคนสัมผัสตัวนี่มันคืออะไร โอเค เขาจะคิดไปว่าเขาโมโหจนหน้าแดงละกัน ไม่ได้เขินอะไรทั้งนั้น

 


          เขินหรอ


 

          แตะต้องตัวกันมาตั้งแต่เด็ก จะมาเขินอะไรตอนนี้ล่ะ

 


          "โมโหจนหูแดงเลยหรอมาร์ค"


          "ร้อนต่างหากล่ะ"


          "หูย หน้าแดงด้วย"


          "ก็บอกว่าร้อน"


 

          มาร์คเผลอโวยวายเสียงดังออกมาทันที ตอนนี้ลูคัสปล่อยเขาเป็นอิสระแล้ว เสียงหัวเราะชอบใจที่ดังมาจากคนตัวสูงยิ่งทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด มือบางคว้าหมอนใบโปรดโยนใส่อีกคนที่กลั้นขำจนหน้าดำหน้าแดงไปหมดเพราะเห็นสีหน้าหงุดหงิดของเขา

 


          "ไม่เล่นแล้วครับ ขอโทษ"


          "ดีมากน้องลูคัส"


          "ยอมพี่มาร์คแล้วครับ"


          "ให้มันได้แบบนี้ตลอดนะ เด็กดี"


 

          มือเล็กลูบไล้กลุ่มผมนุ่มของอีกคนอย่างเบามือ ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นสีหน้าเคลิบเคลิ้มของคนตัวสูง ด้วยความหมั่นไส้ก็เลยแอบทึ้งผมของอีกคนอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่มือนั้นจะถูกรวบเอาไว้ด้วยมือหนา มาร์คจ้องลูคัสด้วยสายตาที่แสดงถึงความสงสัย ก่อนที่คนตัวสูงจะเอ่ยวาจาแปลกๆออกมา

 


          "มือนี้ใช่ไหมที่ชอบซน"


          "..."


          "มือนี้ใช่ไหมที่ชอบไถโทรศัพท์"


 

          อีกคนกำลังใช้สายตาไล่สำรวจมือของตัวเขาอยู่ ไม่ว่าเปล่าก็แอบบ่นพึมพำวิพากษ์วิจารณ์มือของเขาอีก มาร์คปล่อยให้อีกคนเล่นมือไปเรื่อยๆ ก็พบว่าตอนนี้คนตัวสูงกำลังอ้าปากพร้อมที่จะกัดเข้าที่มือของเขา จนเผลอตกใจร้องออกมาทันที

 


          "ลูคัส! อย่ากัดนะ!!"


 

          คนตัวสูงมองเขากลับมาด้วยสายตาแวววาวจนทำให้เขารู้สึกแปลกๆในใจ ไหนจะมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นมาอีก สาบานได้เลยว่าหน้าตาของเขาตอนนี้ต้องตลกมากแน่ๆ แต่เป็นเพราะอีกคนส่งสายตาแบบนี้ออกมายิ่งทำให้มาร์คทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่

 


          จุ๊บ


 

          เสียงดังขึ้นมาหลังจากที่อีกคนประทับริมฝีปากลงกับหลังมือของเขา มาร์คตาโตทันทีเมื่อได้รับสัมผัสที่แปลกประหลาดจากอีกคน พอละสายตาจากมือของตัวเองก็พบว่าลูคัสกำลังมองเขาอยู่ รู้สึกแบบนี้อีกแล้ว หน้าร้อนจนหงุดหงิดไปหมด

 


          นี่เขาเขินลูคัสจริงๆหรอ


 

          พอตั้งสติได้มาร์คก็สะบัดมือออกจากอีกคน พร้อมกับวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที ส่งผลให้คนที่นั่งอยู่บนเตียงส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ระบายยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่จะลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์มาเล่นอย่างอารมณ์ดี

 


          มาร์คเขิน รู้สึกมีความหวังขึ้นมาแล้วสิ

 





          เสียงลูกหนังกระทบพื้นดังขึ้นเป็นระยะในช่วงเย็นของวันหยุด สถานที่ที่คุ้นเคยอย่างโรงยิมบาสเกตบอลที่เขาห่างหายไปร่วมสัปดาห์ ตอนนี้ก็ได้กลับมาชดใช้กรรมเพราะกีฬามหาวิทยาลัยนั้นจะเริ่มขึ้นในเดือนหน้านี้แล้ว คิดแล้วก็ท้อจริงๆเพราะเขาไม่ได้มาซ้อมหลายวัน โค้ชอาจจะเลือกคนอื่นเป็นตัวจริงไปแล้ว ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นจริงๆ เขาก็คงไม่รู้สึกเสียใจหรอก 

 


          เจ้าของส่วนสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบกว่าๆในชุดบาสเกตบอลสีกรมท่า มองดูแล้วตัดกับสีผิวขาวๆได้อย่างดี ทุกย่างก้าวในโรงยิมเวลาหกโมงเย็นทำให้ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่บนรันเวย์ชะมัด เท่ไม่หยอกเลยนะมาร์คลี

 


          เป๊าะ

 


          เสียงนิ้วเรียวยาวกระทบกับหน้าผากของคนตัวเล็ก ส่งผลให้เขาร้องออกมาทันที เจ้าของการกระทำที่สร้างความเจ็บตัวให้มาร์คเสมอจะเป็นใครที่ไหนไปได้ นอกจากลูคัส

 


          "เจ็บนะ"


          "ก็มาร์คนั่นแหละ ซนไปเรื่อย"


          "อะไรเนี่ย เดินอยู่ดีๆก็ว่าเราซน"


          "ก็มาร์คซน ไม่รอเรา"


          "แบบนี้ก็ได้หรอลูคัส"


 

          มาร์คหรี่ตามองอีกคน ก่อนที่ลูคัสจะถอดฮู้ดแขนยาวสีเข้มออกให้เห็นเสื้อบาสของเขาเองนั่นแหละ ไม่รู้ไปขโมยมาใส่ตั้งแต่เมื่อไหร่ อวดแขนที่ประดับไปด้วยกล้ามเนื้อเหมือนกับคนที่ออกกำลังกายมาตลอด ทั้งๆที่อีกคนชอบนอนเล่นเกมอยู่เฉยๆ มันดูไม่สมเหตุสมผลกันสักนิด

 


          ถ้าสงสัยว่าเขามีกล้ามหน้าท้องไหม ขอบอกเลยว่ามีเพราะเคยพิสูจน์


 

          แต่พิสูจน์โดยวิธีไหนขออุบอิบไว้นะ


 

          'แกๆๆๆ ดูกล้ามแขนพี่ลูคัสดิ"


          'ฮือออ อยากงับแขน'


          'จะเอาๆๆๆๆ'


          'ไม่คิดว่ามาเฝ้าแฟนซ้อมบาสจะเจอลูคัสด้วย'


 

          เสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาวๆที่มานั่งอยู่อัฒจันทร์ในโรงยิมดังขึ้นมามากมาย เสียงซุบซิบเกี่ยวกับคนตัวสูงที่กำลังวอร์มร่างกายอยู่ข้างสนาม ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่สนใจด้วยซ้ำที่ตกเป็นเป้าสายตาของหลายๆคน

 


          "แหม พ่อคนหล่อ"


          "เขินจัง"


          "บอกว่าไม่ให้ตามมาก็ยังจะมา"


          "ไม่ได้ตามมาร์คสักหน่อย เราก็มาซ้อม"


 

          จ้า เอาที่คุณเพื่อนสบายใจเลย มาร์คยักไหล่เล็กน้อยก่อนที่จะวอร์มร่างกายต่อ สอดส่องสายตาไปรอบๆโรงยิมที่คนเริ่มจะหนาตาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ มีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เจตนาของทุกคนคืออะไรมาร์คไม่ได้สนใจนักหรอก เพราะเขาสนใจอยู่แค่คนเดียว



          เจ้าของร่างสูงร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตรที่กำลังเลือกลูกบาสอยู่

 


          มาร์คหยิบลูกบาสมาหมุนเล่นในมือเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มซ้อมตามคนอื่น เสียงพูดคุยซุบซิบยังดังไม่เคยขาดสาย สรุปว่านี่เขามาซ้อมกีฬาหรือมาฟังคนคุยกันเนี่ย

 


          'มาร์คสินกำ ตัวจริงโคตรวิ้ง'


          'นึกว่ากระดาษเดินได้'


          'อิจฉา มาร์คนี่น่ารักดีเนอะ'


 

          ได้ยินเสียงแค่นหัวเราะเบาๆในลำคอจากคนตัวสูงที่ต่อแถวอยู่หลังจากเขา ทำให้อดไม่ได้ที่จะหันไปมองอีกคน

 


          'เฮ้ยยยย เรือมาๆๆ'


          'ไหนๆๆๆๆ'


          'เมื่อกี้มาร์คหันมองลูคัส จับหน่อยจะเป็นลม'


          'อีนี่ก็ขี้ชิปเกิ้น'


          'สาบานว่าไม่คิด'


 

          เฮ้อ แค่มองก็ไม่ได้หรอ ถ้าพวกเขาเห็นสถานการณ์แบบเมื่อเช้านี้จะไม่ช็อคตายกันเลยหรอ ว่าแล้วก็ขอทดสอบอะไรสักหน่อยดีกว่า ถือเสียว่าเป็นการเรียกเรตติ้งของวันนี้

 


          "ลูคัส"


          "หืม"


          "มานี่ๆ"


 

          เจ้าตัวปล่อยลูกบาสไว้ข้างสนาม และยอมเดินมาหาเขาที่อยู่อีกฝั่งนึง เข้าแผนที่เขาคิดไว้เลย ตอนแรกไม่ได้ต้องการอะไรหรอกนะ แต่แค่ลองเอาใจสาวๆดูบ้าง

 


          มาร์คคว้าแขนของลูคัสมาใกล้ๆ ค่อยๆฝังจมูกลงไปบนต้นแขนที่เคลือบด้วยเหงื่อ กลิ่นกายประจำตัวอีกคนยังประปรายอยู่ทั้งๆที่มีเหงื่อจากการออกกำลังกาย เหมือนยิ่งส่งให้กลิ่นของเจ้าตัวฟุ้งกระจายเข้าไปใหญ่ ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นเบาๆก่อนที่จะฝังเขี้ยวลงไปบนกล้ามแขนวงงาม

 


          "เป็นหมาหรอครับถึงมากัด"


 

          ลูคัสเอ่ยออกมาเบาๆแต่ไม่ได้ผลักไสการกระทำของมาร์ค มองคนตัวเล็กกว่าที่กำลังงับกล้ามแขนของตัวเอง มือหนาอีกข้างวางแหมะอยู่บนเส้นผมนุ่มของอีกคนจากนั้นก็ลงแรงขยี้เบาๆด้วยความเอ็นดู

 


          มาร์คผละตัวออกมาสบตากับเพื่อนตัวสูง ก่อนที่จะยกนิ้วชี้มาสัมผัสที่ริมฝีปากของตัวเองพร้อมส่งเสียงเบาๆ

 


          "ชู่ว ฟังๆ"

 


          ลูคัสเงียบตามที่อีกคนบอก ก่อนที่ความเงียบกำลังปกคลุมโรงยิมก็กลับมามีเสียงอีกครั้ง

 


          'กรี้ดดดดด คุณเห็นแบบที่ฉันเห็นไหมคะบีหนึ่ง'


          'ฉันก็เห็นแบบที่คุณเห็นนั่นแหละค่ะบีสอง'


          'ตายๆๆๆ ใครบ่นอยากงับแขนลูคัส น้องมาร์คงับให้แล้ว!!'


          'เป็นลมๆๆๆ นี่บอกทีว่าเขายังไม่ได้คบกัน'


 

          มาร์คกับลูคัสหลุดขำออกมาเบาๆ นี่เขาไม่คิดว่าเสียงตอบรับจะดีขนาดนี้นะเนี่ย มองต้นแขนอีกคนที่เป็นรอยฟันเล็กๆแล้วตลกชะมัด ใครบอกว่าน่างับเล่นเขาขอบอกเลยว่ามันก็น่างับจริงๆ ยื่นมือไปลูบรอยฟันของตัวเองเบาๆ เหมือนกับว่าได้ฝากผลงานชิ้นโบว์แดงไว้บนร่างกายของคนตัวสูง ก่อนที่จะสบตากับอีกคนที่กำลังจ้องเขาก่อนอยู่แล้ว รอยยิ้มมุมปากถูกส่งมาให้มาร์คเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้แล้วของวันนี้ แต่ช่วงนี้มันแปลกๆหน่อยที่เขาดันเขินกับรอยยิ้มของอีกคน



          ยิ้มให้กันมาตั้งนาน มาเขินอะไรตอนนี้อีกแล้วเนี่ยมาร์ค

 


          "หวงหรอครับ"


          "หวงอะไร"


          "ได้ยินที่เขาอยากงับแขนเราหรอ"


          "บ้าแล้ว"


          "แล้วงับทำไม"


          "ไม่รู้"


 

          นั่นสิ เขาทำไปทำไม เพราะความคึกคะนองหรือแค่รู้สึกอยากแกล้ง ถ้าจะบอกว่าหวงก็คงไม่ใช่หรอก จะหวงไปทำไมล่ะ ร่างกายของลูคัสไม่ใช่ของเขาสักหน่อย ถึงมันจะดูดีเกินหน้าเกินตามากไปก็เถอะ แต่มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของนะ หวงเนี่ยนะ บ้า ไม่ใช่แล้วลูคัส

 


          "งั้นเราจะคิดเข้าข้างตัวเองแล้วนะ"


          "..."


          "ว่าที่มาร์คทำแบบนี้...เพราะหวงเรา"


 

          ประโยคสุดท้ายอีกคนไม่ได้พูดออกมาหรอก แต่ดันก้มหน้าลงมากระซิบอย่างเบาบางข้างหูของเขานี่สิ อาการขนลุกปนกันกับความรู้สึกแปลกใหม่แบบนี้มันหมายความว่าอะไร ทำไมถึงรู้สึกวูบวาบในอกแปลกๆ ถ้าเปรียบเขาเหมือนกองไฟ ก็คงเป็นกองไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่แน่นอน มือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นมาทาบเข้ากับใบหน้าของตัวเอง เขาอยากจะบ้าตายจริงๆ เป็นเพราะในโรงยิมมันร้อน ที่เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังละลาย เพราะความอบอ้าวของที่นี่แน่ๆ

 


          'ฮือออ เขาพูดอะไรกัน'


          'มาร์คหน้าแดงแล้ว'


          'เขิน วันนี้โคตรนิพพาน'


          'คบก็บอกว่าคบ ไม่ต้องบอกว่าเพื่อนกัน!'


 

          เกิดเสียงหัวเราะดังลั่นทันทีหลังจากที่มีผู้ชายคนนึงตะโกนขึ้นมา ตอนนี้สายตาเขาพร่ามัวไปหมดแล้วเพราะรอยยิ้มกว้างที่อีกคนส่งมาให้ โอเค ยกนี้เขาขอยอมแพ้ก็แล้วกัน 

 





          "ฟังเพลงอยู่หรอ"

 


          มาร์คถามคนตัวสูงที่ตอนนี้เข้าสู่โลกส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว สองเท้าก้าวเข้าไปกระชั้นชิดอีกคนทำให้ลูคัสเลิกคิ้วมองทันที ก่อนที่จะหยิบหูฟังอีกข้างมาใส่ให้เขา

 


          พยายามเฝ้าดูเพื่อจะได้รู้ว่าเธอชอบอะไร

          พยายามเข้าใจจะได้มีเรื่องคุยกับเธอ

          ที่เขานั้นคอยเฝ้ามองแต่เธอตรงนี้ รู้ยัง

          แค่ต้องการดูแลและอยู่ข้างเธอเสมอ



          ทำนองเพลงที่คุ้นเคยดังผ่านเข้ามาในโสตประสาทของเขา เผลอลอบกลืนน้ำลายเล็กๆเมื่อนึกถึงคนคนหนึ่ง ที่เมื่อเช้าเขาได้แชร์เพลงนี้ไว้ในทวิตเตอร์ของเขา

 


          บ้าหน่า บังเอิญหรอก

 


          ในขณะที่เขากำลังพยายามจูนสติของตัวเองให้กลับมา คนข้างกายที่จู่ๆก็หยุดเดินกะทันหัน ส่งผลให้หูฟังของอีกคนนั้นหลุดออกมา เขายืนนิ่ง ก่อนจะหันไปสบตาอีกคนที่ยืนอยู่ ลูคัสส่งรอยยิ้มที่เจ้าตัวมักจะใช้เป็นประจำมาให้เขาพร้อมกับร้องเพลงออกมาในท่อนฮุกได้อย่างทันท่วงที

 


          " เธอคงยังไม่รู้ ว่ามีหนึ่งคนแอบรักเธอ

          แอบดูแลแต่เธอทำอะไรเพื่อเธอเหมือนไม่ตั้งใจ

          ถ้าเธอได้ฟังเพลงนี้ ก็อาจจะพอได้รู้ใจ

          กับความจริงข้างในที่มันทำยังไงก็ไม่กล้าพูดออกไปสักที

          ว่าใครที่อยู่ตรงนี้ รู้ยัง"

 


          จังหวะซิทคอมอะไรขนาดนี้ล่ะ หรือว่าช่วงนี้เพลงนี้กลับมาฮิตอีกแล้วนะ ลูคัสถึงกลับมาฟังอีกครั้ง ไหนจะคุณยกเฮ่ยที่ฟังเพลงนี้อีก โอเค มันเป็นเรื่องบังเอิญทั้งนั้นแหละ

 


          คนตัวสูงเดินเข้ามาใกล้ๆเขาที่ตอนนี้กำลังก้มหน้ามองปลายเท้าของตัวเองอยู่ เพราะไม่รู้จะเอาสายตาไปพักไว้ที่ไหน มันเก้อไปหมดจนทำตัวไม่ถูก คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยไม่นานคางมนของเขาก็ถูกมือหนาจับให้เชิดขึ้น ก่อนที่ริมฝีปากของอีกคนจะคลี่ยิ้มออกมาแล้วเอ่ยกับเขาเบาๆ แต่การกระทำของอีกคนทำให้มาร์คที่ถูกแช่แข็งไปตั้งนานกลับละลายทันที

 



          "...รู้ยัง"

 



          ไม่รู้ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น! 



LOADING...

.

.

.

#ยี่สิบสี่ลูมาร์ค



TALK

สารภาพตรงๆว่าโดนเพลงนี้หลอนมาหลายวันก็เลยเอามายำใส่ตอนนี้เลยค่ะ มาร์ครู้เถอะถือว่าลูคัสขอ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

197 ความคิดเห็น

  1. #182 prk♡ (@king-banana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 23:40
    รู้ได่เเล้วม้างงง
    #182
    0
  2. #177 _Gunta (@Gun_ggz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:03
    คือเขินแบบจริงจัง แง้
    #177
    0
  3. #127 ARMY_KIMJUNGMIN (@ARMY_KIMJUNGMIN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 09:21
    อหหหหหหหห บ้า!!!ไป!!!!แล้ว!!!!! เขินจนจะเป็นบ้า
    #127
    0
  4. #118 jonginnie141 (@jonginnie141) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:50
    น้องม้าครู้ยังพี่ไม่รู้ แต่พี่รู้แล้ววววววววว ฟสหากากากนกาแสกกาากสก
    #118
    0
  5. #111 プラェ●pεar (@rikomiyagi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 10:02
    อ่าห้ะะ ว่าไงน้องมาร์คค รู้ยังคะ?~
    เขินแทนเลยยยย
    #111
    0
  6. #94 Impeach (@mir_oku) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 10:49
    ฮื่ออออ บ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา มาร์ครู้ยังไม่รู้ แต่ที่รู้ๆเราเขินมาก บ้าบอออออออ
    #94
    0
  7. #79 กะเจีย (@cchoti) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:24
    รู้ยัง.....มาร์ค
    #79
    0
  8. #56 marklee's girl (@elfjunior) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:34
    รู้สักทีสิลู้กกก ฮือ พวกชิปเปอร์ในเรื่องคือตัวแทนเราเอง 55
    #56
    0
  9. #45 -since1999- (@a_l_i_e_n_12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 05:31
    ฮืออออออออออออออ หุบยิ้มไม่ได้ มือก็จิกหมอนจนเจ็บ แม่ หนูฟินนน!!!!!
    #45
    0
  10. #44 Encore ※ (@ablackscarf) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 23:33
    แง โอ้ยๆๆฟฟ อะไรจะน่ารักขนาดนี้ น้องม้าคคันเขี้ยวหรอคับ ไปขบไปกัดแขนเขาอ่ะๆๆๆ เสียงหวีดพวกนั้นคือตัวแทนดิฉันเองค่ะ 555555555
    ลูคัสคือรุกแรงงงง ตอนร้องรู้ยังคือเขินจนนอนดิ้น
    #44
    0
  11. #43 Pxxkke (@pxxkke) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:56
    แงงงงงงง คือล้องแร้วววว น้องม้าคคคคคค;-;
    #43
    0
  12. #42 srisa_12 (@warisa_sbk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 19:43
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดลูคัสๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆทำไมรุกแรงแบบนี้!!!!!!!!!!!กี๊สๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #42
    0
  13. #41 shxj4_ (@vsin357) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 07:51
    กรี๊ดดดน้องงงงงอย่าทำเขินไปปป นั่นเขาบอกหนูนั่นแหละะพะกวกววแวด น้องน่ารัก;-;
    #41
    0
  14. #40 แก๊ส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 04:07

    เห้ออออ อ่านจบแล้วเม่อเลยอะ มันแบบน่ารักมากๆ เหมือนเราโดนพลังแห่งความน่ารักกระแทกออกไปให้อยู่นอกอวกาศแล้วก็ไม่รับรู้อะไรอีกแล้วนอกจากลูคัสน่ารักมาร์คมาร์ค เห้อออ มาร์คลูกกก คบกันก็บอกว่าคบกันสิเห้ย!!

    #40
    0
  15. #39 ĜỀỂ★♛ (@natchadatorn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 00:34
    ไม่รู้จะพิมอะไรนอกจาก น่ารัก แงแอออ ละมุนไปหมดเลย ทั้งหมดด โอ้ยน่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #39
    0
  16. #38 a map (@malubep) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 23:16
    น่ารักกกก
    #38
    0
  17. #37 typepeach (@fah15394) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 22:29
    ฮืออ เอ็นดูยัยตัวน้อยจังเลยย
    #37
    0
  18. #36 nachyxm (@tangmo1512) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 22:25
    ไ่ดสเวะงังีบีบีบงีบกรดรดาสด ฮืออออ ไปค่ะเป็นแฟนกันไปเลยยยย โอ๊ยลูคัสละมุน ดีต่อใจมากๆเลยย น้องมาร์คก็น่ารักกกเอ็นดูๆๆ รอติดตามนะคะ
    #36
    0
  19. วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 22:20
    แงงงง เขินแทนน้องมาร์ค ไรต์เเต่งได้น่ารักมากนี่ถึงขั้นเปิดเพลงคลอแล้วกลับมาอ่านอีกรอบ><
    #35
    0