24.7 [LUMARK]

ตอนที่ 14 : chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 พ.ค. 63









          ตอนนี้มาร์คได้มายืนอยู่ที่สนามบินฮ่องกงแบบงงๆ ร่างของเขาถูกคนตัวสูงจูงไปนั่นไปนี่อย่างง่ายดาย เพราะว่าสติของเขายังไม่กลับคืนมาต่างหาก มาร์คมองคนตัวสูงที่ก้าวเดินอย่างคล่องแคล่ว มือหนาข้างหนึ่งยังคงจับประสานกับมือของเขาไว้เหมือนเดิม ส่วนอีกข้างกำลังยกขึ้นถือสายรอใครบางคน

 


          มาร์คฟังอีกคนพูดภาษาที่เขาไม่เข้าใจ ตั้งแต่เขามาถึงที่นี่ก็ไม่เข้าใจสิ่งที่คนรอบข้างคุยกันนักหรอก สมองเบลอไปหมดแล้วเนี่ย

 


          "เดี๋ยวมีคนมารับนะครับ"


          "โอเค แล้วจะไปไหนอ่ะ"


 

          เขาตอบกลับไปก่อนที่จะเอ่ยปากถามอีกคนเมื่ออยู่ดีๆก็เดินหันหลังกลับไปแบบไม่บอกไม่กล่าว ถ้าจะทิ้งเขาไว้แบบนี้เขาได้เอ๋อกินแน่ๆลูคัส

 


          "ไปซื้อน้ำครับ"


          "อ่า"


          "อยากไปด้วยหรอ"


          "ไม่อ่ะ ถามเฉยๆ"


 

          จริงๆมาร์คไม่ได้อยากอยู่ตรงนี้คนเดียวหรอก แต่เขาก็ขี้เกียจที่จะเดินเบียดเสียดกับฝูงชนนั่นแหละ เขาขอยืนอยู่ตรงนี้ดีกว่า

 


          "พี่มาร์ค"


 

          เสียงคุ้นหูดังขึ้นมาเรียกสติเขาที่กำลังใช้สายตาเก็บบรรยากาศไปรอบๆ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่ใบหน้าหล่ออันคุ้นเคย

 


          เดี๋ยวนะ นี่มันเจโน่ไม่ใช่หรอ


 

          "อ่าว เจโน่ มาได้ไง"


          "มารับพี่นั่นแหละครับ"


          "รับพี่?"


          "ครับ พี่มาร์คนั่นแหละ"


          "เดี๋ยวนะ แล้วลูคัสล่ะ"

 


          คนเด็กกว่าไม่ตอบเขา แต่ดันช่วยถือสัมภาระของคนตัวสูงไปด้วย มาร์คไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้สักเท่าไหร่ ที่จู่ๆก็ดันเจอคนที่เคยเข้ามาทักทายในวันที่เขาออกไปเที่ยวกับลูคัส โอเค มาร์คจะพยายามไม่คิดอะไรมากก็แล้วกัน

 


          "แล้วจะพาพี่ไปไหน"


          "ไปบ้านครับ"


          "บ้าน?"


          "สรุปพี่ยกยังไม่บอกใช่ปะ"


          "บอกอะไรหรอ"


 

          มาร์คงงไปหมดแล้ว ทั้งสับสนกับคนข้างๆและกับคนตัวสูงอีกต่างหาก ถ้าจะให้เขาปะติดปะต่อเรื่องทั้งหมดเองก็คงจะเป็น

 


          สองคนนี้คงรู้จักกัน


 

          "ว่าผมเป็นน้องพี่เขา"


          "เดี๋ยวนะ ลูคัสมีน้องด้วยหรอ"


          "ฮ่าๆ ผมไง แต่ต่างแม่อ่ะ"


          "อ๋อ"


 

          มาร์คพยักหน้าขึ้นลงเพื่อแสดงออกให้อีกคนรับรู้ว่าเขาเข้าใจ เจโน่ยิ้มบางๆก่อนที่จะตั้งใจขับรถต่อไป จู่ๆเสียงโทรศัพท์ของอีกคนก็ดังขึ้นมา มาร์คเพ่งมองรายชื่อที่โทรเข้ามาอย่างถือวิสาสะ แต่ก็อ่านไม่ออกในเมื่อมันเป็นภาษาจีนนี่นา เจโน่เหลือบมองการกระทำของเขาเล็กน้อย ก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

 


          "รับให้หน่อยสิครับ"


          "ใครโทรมาหรอ"


          "รับก่อนสิครับ เดี๋ยวก็รู้"


 

          มาร์คถือโทรศัพท์ของอีกคนขึ้นมาอย่างเบามือ พรู่ลมหายใจออกเล็กน้อย ก่อนที่จะกดรับสายทันที

 


          (เหว่ย)


          "สวัสดีครับ"


 

          ตลกสิ้นดี ทำไมเขาถึงลืมนึกไปว่าที่นี่คือฮ่องกง เจโน่หลุดขำพรืดออกมาอย่างไม่ปิดบัง จนเขาเผลอตีแขนอีกคนไปแบบไม่ยั้งมือ

 


          น่าอายจัง

 


          (มาร์คหรอ)


          "อ่าว รู้จักผมได้ไงหรอครับ"


 

          หลังจากที่เขาพูดจบ ทั้งปลายสายและคนข้างกายของเขาก็หัวเราะขึ้นมาดังๆทันที เขาเริ่มงงไปหมดแล้วนะเนี่ย แต่เดี๋ยวนะ อีกคนจะเป็นใครไปไม่ได้หรอก ถ้าไม่ใช่

 


          "ลูคัสหรอ"


          (จำแฟนตัวเองก็ไม่ได้ เสียใจจังครับ)


          "โมเมไปเอง"


          (พูดคำนี้อีกแล้วนะครับ)


 

          มาร์คเผลอยู่ปากลงอย่างขัดใจ ก่อนที่จะถูกปลายสายขัดขึ้นมาด้วยคำถาม

 


          (เจโน่ขับรถดีใช่ไหม)


          "อืม"


          (แบบนี้เราก็สบายใจละ)


          "แล้วลูคัสไปไหน"


          (ไม่บอก)


          "อ่า"

 


          เขาไม่ใช่คนเซ้าซี้ก็เลยไม่ถามอะไรต่อ เขารู้ว่าลูคัสแค่ต้องการจะกวนประสาทเขาไปอย่างนั้น ก็ชินกับเรื่องแบบนี้ไปแล้วนี่นา

 


          (ไม่คิดจะถามต่อเลยหรอครับ)


          "ก็ลูคัสไม่อยากบอกนี่"


          (น่ารักเนอะ)


          "รู้แล้วๆ พูดอยู่ได้ทุกวัน"


          (ก็มาร์คน่ารักจริงๆนะครับ)


          "อืม ไม่ดีใจหรอก"


          (แต่เราดีใจนะ ที่ได้เป็นแฟนมาร์ค)


          "อ้อนแบบนี้ มีแผนอะไรอีกแล้ว"


          (ฮ่าๆ รู้ทันอีกแล้วนะครับ)


 

          มาร์คหลุดยิ้มออกมาเบาๆเมื่อนึกถึงสีหน้าของอีกคน เพิ่งห่างกันทำไมเขาถึงคิดถึงคนตัวสูงได้ขนาดนี้นะ นี่มันบ้าบอเกินไปแล้ว

 


          (ขอคุยกับเจโน่หน่อยนะครับ)


          "โอเค"


 

          มาร์คกดเปิดลำโพงให้คนที่กำลังขับรถอยู่ได้ยินด้วยกัน พอเจโน่พูดปุ๊บ ลูคัสก็เปลี่ยนโหมดภาษาทันที คงมีแค่เขาเพียงคนเดียวนี่แหละที่ฟังไม่รู้เรื่อง เจโน่ลอบมองหน้าเขาก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

 


          "อันนี้พี่ยกอยากพูดกับพี่นะ"


          "หืม"


          (มาร์ค)


          "ว่าไง"


          (หงอ งอย เหนย์)


 

          บ้าไปแล้วลูคัส คิดว่าเขากินวุ้นแปลภาษารึยังไง แค่นั่งฟังคนพูดกันเขาก็เบลอจะตายอยู่แล้ว จะรู้ได้ไงเนี่ย

 


          "แปลว่าไรอ่ะ"


          (ไม่บอก ถามเจโน่)


          "เจโน่ แปลว่าไรอ่ะ"


 

          คนข้างกายยิ้มจนตาปิดก่อนที่จะบอกกับเขาไป


 

          "พี่ลองบอกพี่ยกไปว่า 'หงอ งอย เหนย์' ก่อนสิครับ"


          "อ่า"


          (...)


          "ลูคัส"


          (ครับ)


          "หงอ งอย เหนย์"


          (มากกว่าอีกครับ)

 


          มาร์คยังคงเบลอกับประโยคนี้อยู่ พอรู้สึกตัวก็ถูกอีกคนวางสายไปแล้ว เขาหันไปถามคนข้างๆอย่างสงสัย ก่อนที่จะได้รับคำตอบกลับมา

 


          "สรุปมันแปลว่าอะไรหรอเจโน่"


          "มันแปลว่า..."


          "ว่า"


          "ก็แปลว่า 'ฉันรักเธอ' ไงครับ"


          "...!!"



 


          รถยนต์หยุดลงที่บ้านหลังหนึ่ง ขนาดของที่นี่คือไม่ใหญ่ไม่โตมากนัก ถึงมันจะเป็นขนาดที่พอดีและอบอุ่น สถานที่แห่งนี้ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจว่าทำเลในฮ่องกงมีที่แบบนี้ด้วยหรอ มาร์คเผลอย่นคิ้วด้วยความสงสัย ก่อนที่จะถือของตามคนเป็นน้องเข้าไปข้างใน

 


          "อันนี้บ้านผมเอง"


          "มีใครอยู่บ้างหรอ"


          "ก็มีผม...กับแม่"


          "แล้วลูคัสล่ะ"


          "ก็พี่เขาอยู่ที่นู่นไง"


          "กวนอ่ะ"


 

          มาร์คเผลอหยิกสีข้างของอีกคนด้วยความหมั่นไส้ ก่อนที่เจโน่จะหลุดขำออกมา รอยยิ้มกว้างกับดวงตาที่หยีลงจนปิดสนิทยิ่งบ่งบอกอารมณ์ของอีกคน มาร์คยกยิ้มขึ้นมาทันทีเมื่อได้เห็นรอยยิ้มของคนเป็นน้อง

 


          "พี่ยกไปหาพ่อที่ตึกใหญ่แปปนึง"


          "โห แสดงว่าบ้านรวยเวอร์"


          "ก็ไม่อยากจะอวดนะครับ"


          "เจโน่ พี่หมั่นไส้นายอ่ะ"


 

          คนเป็นน้องหัวเราะร่าขึ้นมาอีกครั้งเมื่อปั่นหัวคนเป็นพี่ได้สำเร็จ ก่อนที่จะถูกฝ่ามืออรหันต์ลงแรงมาบนบ่าแกร่งของตัวเอง มาร์คหลุดขำออกมาเมื่อได้ยินเสียงโอดครวญของอีกคน

 


          "พี่มาร์คมือหนักนะครับเนี่ย"


          "จริงหรอ"


          "ฟาดมาทีไหล่ผมจะหลุด"


          "ขอโทษนะ"

 


          มือเล็กลูบไล้เบาๆที่ลาดไหล่ของอีกคน ทำไมเจโน่ต้องทำให้เขารู้สึกผิดด้วยนะ นี่เขาก็ยั้งมือสุดๆแล้วแต่ทำไมอีกคนยังเจ็บ หรือว่าเพราะเขาใช้แรงไม่เป็นนะ โอ้ย ไม่คิดมันแล้ว

 


          ขณะที่เขากำลังคิดอะไรเพลินๆ พลางนวดไหล่ของคนเป็นน้องไปด้วย จู่ๆก็มีเสียงอันคุ้นหูดังขึ้นมา

 


          "ทำไรกันน่ะ"

 


          ทั้งเขาและเจโน่หันไปตามต้นเสียงทันที ก่อนที่จะพบกับร่างสูงอันคุ้นเคย มาร์คตกใจเผลอฉุดมือตัวเองกลับมาทันที เจโน่มองการกระทำของเขาด้วยความงุงงนก่อนที่จะหัวเราะออกมา

 


          "ตาบอดหรอพี่ยก"


          "เดี๋ยวตาจะได้หลุดออกจากเบ้า"


          "โคตรโหด ไปดีกว่า"


          "ไปไกลๆ"

 


          เจโน่หันมายิ้มให้เขาเบาๆก่อนที่จะขอตัวทันที ส่งผลให้ตอนนี้มีแต่เขาที่กำลังเผชิญหน้ากันกับคนตัวสูง ลูคัสเลิกคิ้วมองเขาเล็กน้อยก่อนที่จะยกแขนขึ้นมากอดเข้าที่อกของตัวเอง

 


          "หนาวหรอ"


          "ใครหนาวครับ"


          "ลูคัสไง"


 

          คนตัวสูงหลุดขำออกมาเล็กน้อย ปล่อยมือทั้งสองลงมาไว้ข้างลำตัวตามปกติ มาร์คมองท่าทางแปลกๆของอีกคนก่อนที่จะถูกมือหนาโอบร่างของเขาไว้เบาๆ กลิ่นกายที่คุ้นเคยทำให้มาร์ครู้สึกสบายใจ มือเล็กคล้องเข้าที่คอของอีกคน ออกแรงให้ศีรษะหนาโน้มลงต่ำ ก่อนที่จะทาบริมฝีปากของตัวเองลงที่ริมฝีปากของคนตัวสูงเบาๆ ไม่ใช่สัมผัสที่วาบหวามและเกินเลยไปกว่าที่เป็น มันเป็นเพียงแค่การแตะกันเพียงเท่านั้น

 


          ลูคัสหลุดยิ้มให้กับการกระทำของคนตัวเล็ก ค่อยๆคลายอ้อมกอดออกแล้วมองใบหน้าอันแดงก่ำ หัวใจวูบไหวมักจะเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่กับมาร์ค

 


          'แฟนของเขา โคตรน่ารักเลย'


 

          มาร์คที่เพิ่งตั้งสติได้ก็ยกมือขึ้นมาปิดบังใบหน้าอันเห่อร้อนของตัวเองทันที ทำไมเขาถึงยังไม่เลิกเขินนะ บ้าบอที่สุดเลย

 


          "เป็นอะไรหรอครับ"


          "เขิน"


          "เขิน?"


          "เขินก็คือเขินไงเล่า!"





 LOADING...

.

.

.

#ยี่สิบสี่ลูมาร์ค




TALK

เพิ่งรู้ตัวว่าแอบดราฟตอนนี้ไว้แต่ไม่กดอัพ มุแง คัมแบคแล้วววววว ต้องต่อให้มันจบสิ ฮึ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

197 ความคิดเห็น

  1. #195 AbsTxz_ (@AbsTxz_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 22:38
    อุแงงงงง คิดถึงมากค้าบบบบ น้องม้าคก็น่ารักเหมือนเดิมเลยฮืออ
    #195
    0
  2. #194 sompond2 (@SOMPOND) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:01
    ติดตามอยู่นะคะ สู้ๆค้าบ
    #194
    0