24.7 [LUMARK]

ตอนที่ 13 : chapter 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    4 ส.ค. 61








          ใครเขาว่ากันว่าเมื่อการสอบผ่านไปแล้วก็คือจบ ทำไมเขายังต้องมานั่งตามเคลียร์สิ่งที่ยังค้างคาอยู่อย่างนี้ นึกว่าอะไรแบบนี้จะหมดไปตั้งแต่ที่เขาจบมัธยมแต่พอเข้ามหาลัยมาก็พบเจอกับอะไรแบบนี้เหมือนเดิม

 


          เดี๋ยวก็ต้องมาเรียนซัมเมอร์อีก

 


          หลังจากที่ออกมาจากห้องของอาจารย์ที่ปรึกษา มาร์คถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนที่คว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายบนบ่า เหลือบมองร่างสูงที่ได้เข้าเฝ้าพระอินทร์ไปแล้วระหว่างที่รอเขา เสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์สีดำเป็นการแต่งกายประจำตัวของอีกคนไปแล้ว แต่จริงๆแต่งแบบไหนก็หล่อ

 


          นี่เขากำลังอวยแฟนอยู่ในใจ โอเค ยอมรับ

 


          "ตื่นๆ"

 


          มือเล็กเขย่าเข้าที่ไหล่หนาของอีกคน ลูคัสหรี่ตามองเขาเล็กน้อยก่อนที่จะลุกขึ้นยืนตามความสูง รีบลุกแบบนี้เดี๋ยวก็หน้ามืดหรอก

 


          โอเค พูดในเชิงเป็นห่วงอีกแล้ว

 


          เมื่อสิ้นสุดสภาพนักศึกษาปีสอง เขาและลูคัสตัดสินใจกลับบ้านที่ต่างจังหวัดทันที อีกไม่นานก็ต้องเข้ามาเรียนภาคฤดูร้อนเพราะตัวเขาเผื่อหน่วยกิตเอาไว้เรียนซัมเมอร์เอง ในปิดเทอมครั้งนี้เขาก็เลยไม่ได้แพลนว่าจะไปไหนไกลๆหรอก

 


          เป็นเวลาสามชั่วโมงสุดท้ายที่จะได้อยู่หอ เนื่องจากเขากับอีกคนจองตั๋วเครื่องบินในรอบบ่ายสามโมง ลูคัสใช้เวลาอยู่กับการเล่นเกมในมือถือ ต่างจากเขาที่กำลังเก็บนั่นเก็บนี่แบบที่ไม่รู้จักเสร็จสักที

 


          "ลูคัสมาเก็บของ"


          "เดี๋ยวค่อยเก็บครับ"


          "มาเก็บเลย ยิ่งชอบลืมนั่นลืมนี่อยู่"


          "แปปนึง"


 

          มาร์คเริ่มหงุดหงิดแล้วนะ ถ้าคนตัวสูงยังไม่ยอมลงมา เขานี่แหละจะเป็นคนขึ้นไปลากคออีกคน อย่าทำให้โมโหนะลูคัส

 


          "เร็วๆ"


          "เดี๋ยวครับ"


          "พูดคำว่าเดี๋ยวมาสิบรอบแล้วนะ"


          "นี่เดี๋ยวสุดท้ายแล้ว จริงๆครับ"


 

          ใบหน้าของอีกคนยังไม่ละจากหน้าจอโทรศัพท์เครื่องโปรด ถ้าคนตัวสูงสังเกตสักนิดจะเห็นว่าเขาโมโหถึงขีดสุดแล้วนะ

 


          ใครกันแน่ที่ไม่สนใจกัน


 

          มาร์คมองลูคัสอย่างชั่งใจก่อนที่จะแอบปีนขึ้นไปบนเตียงของอีกคน โถมใบหน้าเล็กแนบเข้าที่แผ่นหลังของอีกคนที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ ก่อนที่จะวาดแขนโอบรัดคนตัวสูงจากด้านหลัง ลูคัสลอบมองเขาเล็กน้อยก่อนที่จะเล่นเกมต่อ เนี่ย เห็นมั้ยว่าอีกคนไม่ได้สนใจเขาหรอก สนใจแต่เกม

 


          จริงๆเขาคิดว่ามันงี่เง่าไปหน่อยนะ ที่งอนเวลามีแฟนติดเกม แต่นี่เขากำลังกลืนน้ำลายตัวเองอยู่ มาสัมผัสจริงๆแล้วเข้าใจเลย

 


          "จะจบแล้วครับ"


          "ให้มันจบจริงๆ"


          "มาร์ค"


          "หืม"


          "งอนหรอ"


          "เปล่า"


 

          จะพูดว่าไม่งอนก็คงไม่ใช่ แต่ถ้าจะบอกว่างอนมั้ย มันก็ไม่เชิงอ่ะ มาร์คคิดว่าตัวเองกำลังเรียกร้องความสนใจอยู่ต่างหาก

 


          "แล้วเป็นอะไรครับ"


          "เรียกร้องความสนใจไง"


          "หืม"


          "แบบที่ลูคัสชอบทำ"


 

          คนตัวสูงวางโทรศัพท์ลงก่อนที่จะใช้มือข้างหนึ่งจับเข้าที่จมูกของเขา ออกแรงบีบเบาๆด้วยความมันเขี้ยว มาร์คยู่หน้าลงทันทีเมื่อได้รับสัมผัสของอีกคน ก่อนที่มุมปากของลูคัสจะยกสูงขึ้น

 


          "น่ารัก"


          "อะไร"


          "มาร์คนั่นแหละ น่ารัก"



          มือหนาของอีกคนรั้งต้นคอของเขาเอาไว้ก่อนที่จะโน้มใบหน้าลงมา จมูกโด่งคลอเคลียเข้ากับจมูกเล็กอย่างแผ่วเบา ริมฝีปากอวบอิ่มอันเป็นเอกลักษณ์ของอีกคนกำลังครอบครองริมฝีปากเล็กของเขาอย่างเอาแต่ใจ จนมาร์คเผลอตกใจขบกัดเข้าไปทันที ลูคัสละการกระทำทุกอย่างก่อนที่จะเลิกคิ้วมองคนตัวเล็กอย่างชั่งใจ ปลายนิ้วเรียวของคนตัวเล็กจับเข้าที่ริมฝีปากของคนตัวสูงอย่างเบามือ แต่ไม่นานก็ถูกอีกคนป้อนจูบให้อย่างนุ่มนวล 



          ฮือ พ่ายแพ้เต็มๆ


 




          ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนได้มาเยือนสนามบินประจำจังหวัดอีกครั้ง มือเล็กกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่นก่อนที่จะโทรหาคนคุ้นเคยอย่างคุณแม่ รอบนี้เขาได้นัดแนะกันกับผู้เป็นแม่เรียบร้อยแล้ว ไม่มีวันที่เขาจะเฟลรอบสองหรอก

 


          "ถึงแล้วนะครับ"


          (โอเคค่ะ เจอกันนะคะ)


          "ครับคุณแม่"


 

          ขณะที่รอคุณแม่มารับ เขาใช้สายตาลอบมองคนตัวสูงที่ยังคงเล่นเกมอยู่เหมือนกับตอนที่อยู่หอ มาร์คย่นคิ้วอย่างขัดใจ เขาหงุดหงิดอีกแล้ว โอเค ตอนเป็นเพื่อนกันเขาไม่เคยแสดงท่าทีแบบนี้กับอีกคนเลย แต่ทำไมทุกวันนี้เขารู้สึกว่าที่เขาแสดงออกมันบ่งบอกว่าเขามีสิทธิ์ในตัวของอีกคน

 


          เหมือนกับที่ลูคัสเคยบอกไว้


 

          คบกันมันมีสิทธิ์ทางใจกันมากกว่า เพราะสถานะมันชัดเจน


 

          แต่บางทีการงี่เง่าก็ไม่ใช่เหตุผลที่ถูกต้องสักเท่าไหร่ มาร์คไม่รู้ว่าควรจะแสดงออกอย่างไรในการเป็นแฟนของอีกคน เพราะในเมื่อเขาทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่แรก แต่ก็ทำใจยอมรับในจุดๆนี้ จุดที่เขาเริ่มมั่นใจในความรู้สึกของตัวเอง

 


          เพราะเลือกแล้วอีกนั่นแหละ

 


          คนตัวเล็กพรู่ลมหายใจออกเล็กน้อย มาร์ครู้สึกผ่อนคลายมากกว่าเดิม โอเค ถ้าอีกคนอยากจะทำ เขาก็จะไม่ก้าวก่าย อย่างที่เคยเป็น

 


          ให้เกียรติกันก็เป็นเรื่องที่สำคัญนะ ถ้าหากว่าคบกัน

 


          "มาร์ค"

 


          คนตัวสูงเอ่ยชื่อเขาขึ้นมาแต่ใบหน้าของอีกคนยังจดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์เครื่องโปรด มาร์คขมวดคิ้วเล็กๆก่อนที่จะตอบกลับไป

 


          "ว่า"

 


          เขามองหน้าอีกคนที่กำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่ในใจ มือหนากดล็อกโทรศัพท์ก่อนที่จะย่อนลงในกระเป๋าเป้ของตัวเอง ลูคัสมองหน้าเขาด้วยสายตาที่เขาเองก็อธิบายไม่ถูก

 


          "ไปเที่ยวกันไหม"


          "เที่ยวไหน"


          "บ้านเรา"


          "บ้านลูคัสก็อยู่ข้างบ้านเราไง"


          "ไม่ใช่ครับ"


 

          อีกคนหลุดยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นสีหน้างุนงงของเขา มาร์คเผลอกัดปากเมื่อนึกได้ว่าบ้านจริงๆของลูคัสไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เป็น

 


          ฮ่องกง


 

          ใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงเคลื่อนเข้ามาใกล้ๆกับใบหูของเขา ก่อนที่จะกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน


 

          "มะรืนนี้"


          "..."


          "ไปเดท ที่ฮ่องกงกันนะครับ"


 

          ถ้าไปเที่ยวนี่เราจะไป แต่ไปเดทนี่ไม่ไปได้ไหมอ่ะลูคัส




 

          มาร์คหอบร่างไร้วิญญาณของตัวเองให้เข้ามาอยู่ในห้องนอนจนได้ ก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนเตียงทันที ถ้าคุณแม่ของเขามาช้ากว่านี้ก็คงแย่แน่ๆ สัมผัสวาบหวามที่อีกคนได้ทิ้งไว้บนแก้มนวลของเขายังไม่หายไปไหนเลย มือเล็กทั้งสองข้างจับเข้าที่ใบหน้าของตัวเองก่อนที่จะซบลงกับหมอนนุ่ม


 

          ฮือ ไม่ชินสักที

 


          นี่มันที่สาธารณะนะลูคัส จะมาจูบเขาตรงนี้ไม่ได้ ไม่อายหรือไง แต่เขาอายนะเว้ย


 

          มาร์คครางอื้ออึงในลำคอไปมา พลันคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อครู่ที่แล้วก็รู้สึกหน้าร้อนแปลกๆ ทำไมเขาถึงยังไม่ชินกับการกระทำของอีกคนสักที ทั้งๆที่เขาตกลงปลงใจกับคนตัวสูงไปแล้วนะ

 


          หรือว่าต้องทำบ่อยๆให้ชิน


 

          บ้า คิดอะไรเนี่ยมาร์ค


 

          เสียงเปาะแปะดังขึ้นมาเบาๆเนื่องจากเขาใช้มือข้างนึงตบเข้าที่แก้มของตัวเอง ฮือ ทำไมเขาต้องมานั่งคิดมากอยู่คนเดียวด้วยเนี่ย

 


          แล้วอีกคนจะคิดอะไรหรือเปล่า


 

          ไม่ว่าเปล่ามือเล็กก็ควานหาโทรศัพท์มือถือที่ไม่รู้ว่าตกอยู่ส่วนไหนของเตียงนุ่ม เมื่อหาเจอมาร์คก็ต่อสายหาคนที่ทำให้เขาฟุ้งซ่านทันที

 


          (ครับ)


          "ลูคัส"


          (ว่าไงครับ)


          "เปล่า"


          (วันนี้พูดคำนี้บ่อยเนอะ)


          "..."

 


          มันก็จริงอย่างที่อีกคนพูด วันนี้เขาพูดคำว่าเปล่าไปพร่ำเพรื่อพอๆกับที่อีกคนถามว่าเป็นอะไรนั่นแหละ เพราะเขาไม่รู้จะรับมือกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ยังไง

 


          (รู้ปะ ว่าคำว่าเปล่าของมาร์ค แสดงว่ามีอะไร)


          "แล้วคำว่าเปล่าของลูคัสล่ะ"


          (ก็แปลว่ามีอะไรเหมือนกัน)


          "..."


 

          คนตัวสูงหัดเป็นคนย้อนแย้งตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเงียบใส่ปลายสายไปสักพัก ก่อนที่อีกคนจะเอ่ยปากถามคำถามที่เข้ามาสะกิดใจเขาอย่างจัง

 


          (คิดถึงเราหรอ)


          "แค่โทรหาเฉยๆ ก็แปลว่าคิดถึงแล้วหรอ"


          (ครับ ถ้าเป็นมาร์คเราก็โมเมไปเองหมดนั่นแหละ)


          "งั้นไม่ต้องโมเมหรอก"


          (...)


          "เพราะเราคิดถึงจริงๆ"


 

          ลูคัสเงียบไปสักครู่ มาร์คเริ่มคิดหนักกับการเงียบหายไปของอีกคนแล้วนะ แต่อีกไม่นานปลายสายก็ตอบกลับมา


 

          (มาเปิดประตูบ้านให้หน่อยสิ)


          "เดี๋ยว มาทำไม"


          (เร็วๆสิครับ)


 

          มาร์ครีบกุลีกุจอเพื่อลงไปชั้นล่างทันที มือเล็กยังคงถือสายอีกคนเอาไว้ไม่ห่างไปไหน เร่งฝีเท้าจนบางทีก็เกือบจะเจ็บตัวเอาเหมือนกัน เขาก็ไม่เข้าใจว่าตัวเองจะรีบไปเพื่ออะไร



          "มาทำไมเนี่ย"


          (เคยได้ยินเพลงนี้ปะ)


          "เพลง?"



          คนตัวสูงเดินผ่านประตูบ้านเข้ามาใกล้ๆกับเขาที่ยืนอยู่ตรงนี้อยู่แล้ว มือหนายังคงถือสายของเขาไว้ที่ข้างหูเช่นเดียวกันกับที่มาร์คกำลังทำอยู่ ใบหน้าของคนตัวสูงเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างที่เขาเห็นแล้วยังเผลอยิ้มตาม ถ้าไปยิ้มให้คนอื่นแบบนี้เขาตามหยิกปากจนตายแน่ๆ ขอบคุณที่เป็นแบบนี้กับเขาแค่คนเดียวนะ



          (แค่พูดว่าคิดถึง)


          "..."



          มุมปากของอีกคนยกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่จะกรอกเสียงของตัวเองผ่านโทรศัพท์มือถือที่กำลังต่อสายกับเขาอยู่ มาร์คที่เริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองก็เริ่มยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาปิดเข้าที่ใบหน้าของตัวเอง ใบหน้าเห่อร้อนที่ตอนนี้ต้องเริ่มขึ้นสีแล้วแน่ๆ ทำไมเขาถึงยังเขินอีกคนได้ขนาดนี้นะ




          (ก็จะไปให้ถึง ไปให้เธอได้ซึ้งกับคำที่พูดมา มันมีความหมายให้ฉันนั้นอยากไปหา)



          มาร์คโถมตัวเข้ากอดร่างสูงทันที แต่อีกคนก็ยังไม่เลิกถือสายโทรศัพท์ที่คุยกับเขาสักที ลูคัสหัวเราะขึ้นมาเบาๆก่อนที่จะใช้มืออีกข้างรวบตัวของเขาไว้แน่น ก่อนที่จะฝังจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มของเขาทันที



          (แฟนใครกันครับ ทำไมน่ารักจัง)



          วางสายก่อนสิ เดี๋ยวเราจะตอบ!





 LOADING...

.

.

.

#ยี่สิบสี่ลูมาร์ค




TALK

พระเอกเรื่องนี้เขาร้องเพลงจีบเก่งจังเลยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

197 ความคิดเห็น

  1. #186 FA_WK (@fangylovely) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 13:40
    ฮือออออออน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ารักตัวเท่าโลกเลย!!!;///;
    #186
    0
  2. #185 prk♡ (@king-banana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 00:14
    เขินไปหมดเเล้วววววว
    #185
    0
  3. #178 Fah"still the same about u (@skyandstar) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:38
    ทำไมเราพึ่งเจอเรื่องนี้ กรี๊ดน่ารักเกินไปแล้ว
    #178
    0
  4. #172 แก๊ส (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 01:17

    เขินว้อยยยยยยยยย วไบหสหบไสฟบกสบดกบหบหบ

    #172
    0
  5. #171 กระต่ายราหู (@eikeiwzii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 18:07
    อยากจะเปนลมเพราะความเขิน
    #171
    0
  6. #169 jonginnie141 (@jonginnie141) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:14
    คือความละมุนของลูคัสมันมากเกินไป คือมันเกินไปไม่ไหว หน้าร้อนมาก ร้อนแบบแงงงงงง ลูคัสสสสส
    #169
    0
  7. #167 Fenice_ky627 (@TsunaTYL27) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 01:11
    เขินไปหมดเรย แงงงงง คนมองนุด้วย5555555 นุไม่ได้คุยกับแฟน นุเขินฟิค5555555
    #167
    0
  8. #166 Impeach (@mir_oku) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:18
    บว้าาาาาาาาาา คนเราจะเขินมากขนาดนี้ได้ยังไงงงงงงงง
    #166
    0
  9. #164 nachyxm (@tangmo1512) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 08:24
    โง้ยยย ขอสิงมาร์คแปปนึงได้ไหมม กรี๊ดด ฮืออ ลูคัสไม่อ่อนโยนต่อใจเลยยย รอติดตามนะคะ
    #164
    0
  10. #162 Nbtk0115hwh0301 (@Nbtk0115hwh0301) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 15:43
    ฮื่ออออออออ เราเขินกว่ามาร์คอีกนะะะะ
    #162
    0
  11. #161 typepeach (@fah15394) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 07:16
    เกินไปแล้วว จีบน้องอีกแล้ว อ่ย เขินอทน
    #161
    0
  12. #160 srisa_12 (@warisa_sbk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 00:33
    ฮื่ออออออออออออเกินไปปปป
    #160
    0
  13. #159 SPR_DK (@SPR_DK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 23:24
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด เราจะเขินประหนึ่งตัวเองเป็นน้องไม่ด้าย
    #159
    0
  14. #158 shxj4_ (@vsin357) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 22:05
    จะเสี่ยวเกินไปแล้วลูคัสสสเขินแทนม้าคไปหมดแล้วเนี่ยยยยว
    #158
    0