Harry Potter (OC) | Blake: the journey of rude ravenclaw boy #ผมเบลคผมเป็นคนดี

ตอนที่ 27 : 26 | ว่าด้วยเรื่องปลาหมึกยักษ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 330 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


26

ว่าด้วยเรื่องปลาหมึกยักษ์






          "ขอต้อนรับนักเรียนทุกคนเข้าสู่วิชาพยากรณ์ศาสตร์ วิชานี้เธอจะได้เรียนรู้ศิลปะแห่งการอ่านโชคชะตา จงเปิดใจของพวกเธอให้กว้าง และมองไปยังอนาคตอันกว้างไกล..."


          เอ่อ ผมว่าก่อนที่จะเปิดใจอาจารย์เปิดหน้าต่างห้องเถอะ คิดจะรมควันนักเรียนหรือไง!


          ศาสตราจารย์ซีบิลล์ ทรีลอว์นีย์คืออาจารย์สอนประจำวิชาพยากรณ์ศาสตร์ เธอแต่งตัวเหมือนพวกยิปซีและใส่แว่นตาโต ๆ เหมือนแว่นขยาย ข้างหลังฉากกั้นญี่ปุ่นมีควันเทียนหอมกลิ่นลาเวนเดอร์ลอยฟุ้ง มันก็หอมดีอยู่หรอก ถ้ามันไม่ตลบอบอวลจนเกินไปแบบนี้


          "อาจารย์ครับ แค่ก ๆ เปิดหน้าต่างได้ไหมครับ" สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหว แล้วเป็นหน่วยกล้าตายของคนในชั้นเรียนไป


          "ไม่ได้ ๆ วันนี้คืนเดือนมืด สิ่งไม่ดีทั้งหลายจะเข้ามา" อาจารย์ทำเสียงน่ากลัวใส่ผม ก่อนจะเมินเรื่องหน้าต่างแล้วสอนต่อ


          อาจารย์! มัน! อบ! อ้าว! โว้ย!


          "อย่างนี้ต้องปิดหน้าต่างทั้งปราสาทเลยไหมคะ"


          "โรส! เธอเข้ามาตอนไหน"


          ทุกคนหันไปมองที่โต๊ะของเชอริล เออนั่นดิ ผมนึกว่าโรสไม่ได้เรียนวิชานี้ซะอีก


          "ก็นั่งอยู่ตรงนี้ตลอดแหละ" โรสบอก ก่อนจะหันไปคาดคั้นเอาคำตอบกับอาจารย์ต่อ "ว่าไงคะอาจารย์"


          "อย่าคุณวีสลีย์ อย่าริอาจท้าทาย!" ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์มองโรส ก่อนจะกวาดสายตามองไปทั่วห้องเรียน แล้วมาหยุดที่ผม "เธอ!"


          "ฮะอาจารย์" ผมขมวดคิ้วใส่ นี่ผมคิดถูกรึเปล่าที่เรียนวิชานี้ ผมหันไปมองแอนิต้าแต่เธอทำแค่ยักไหล่มาให้เท่านั้น


          "คุณตาของเธอ คุณตายังอยู่ดีใช่ไหม"


          อ้าว แช่งตาผมหรอ


          "อยู่ดีครบสามสิบสองไร้โรคภัยครับ"


          "ฉันว่าเธอควรเช็คดูใหม่นะหนุ่มน้อย" ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์เดินมาตบบ่าผมเบา ๆ ก่อนจะเดินไปหานักเรียนคนอื่น


          ผมได้แต่มองตามอาจารย์อย่างงง ๆ


          "นายเขียนจดหมายหาคุณตาคืนนี้เลยนะเบลค ฉันเสียวแทน" โคลอี้กระซิบกับผมเบา ๆ


          "ตาฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า" ผมบอก ก่อนจะหันไปหาแอนิต้าที่นั่งหลับตา "นี่แอนิต้า ตาฉันยังอยู่ดีใช่ไหม"


          "เขียนจดหมายไปหาก็ดีนะ" แอนิต้าบอกผม "ผู้ปกครองต่อให้จะงานยุ่งแค่ไหนเขาก็รอจดหมายจากลูกหลานทั้งนั้นแหละ"


          "แต่ฉันก็เขียนทุกเดือนนะ"


          "งั้นนายก็เปลี่ยนทุกอาทิตย์"


          "เรื่องนั้นไว้ก่อน ฉันแค่อยากรู้ว่าตายังอยู่ดีใช่ไหม"


          "แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง"


          "อ้าว"


          "ไม่ต้องอ้าว ฉันไม่ได้เก่งขนาดที่จะรู้ความเป็นไปของคนที่อยู่ไกลถึงลอนดอนนะ" แอนิต้าบอกเสียงเขียว "แต่เดี๋ยวคืนนี้ดูไพ่ให้"


          "ขอบคุณมากแอนนี่"


          "นายก็ถามอาจารย์สิ" ไลแซนเดอร์บอกผม


          "ถามให้แช่งน่ะสิ" เอาจริงผมโกรธนะ มาทักผมแบบนี้ได้ไงเนี่ย


          "ฉันเห็นอนาคตของเธอแล้วคุณวีสลีย์!"


          แล้วเสียงของอาจารย์ก็เรียกความสนใจจากผมอีกครั้ง คราวนี้อาจารย์หยุดอยู่ที่โต๊ะของโรสกับเชอริล


          "สีดำ เปียกโชก และเสียงกรีดร้อง..."


          แล้วอาจารย์ก็ทักคนไปทั่วแบบนี้เกือบทั้งคาบ แม้กระทั่งมาริลินเธอก็ทักว่าให้ดูแลสัตว์เลี้ยงของตัวเองดี ๆ


          ทักแบบนี้ยูตะต้องเขมือบแมรี่เข้าสักวันแน่


          "ฉันว่ามันไร้สาระ! เดาสุ่มทั้งนั้น ไม่เห็นจะมีตรรกะตรงไหนเลย"


          "พยากรณ์นะโรส มันไม่มีตรรกะหรอก อย่างที่อาจารย์บอก เธอต้องเปิดใจ"


          "วิชาตัวเลขมหัศจรรย์มีประโยชน์กว่าเยอะเลย"


          ผมมองตามเสียงงุ้งงิ้งของโรสกับเชอริลที่เดินผ่านหน้าผมไป ผมก็เคยคิดว่าเรื่องพวกนี้ไร้สาระนะ จนกระทั่งผมเจอแอนิต้ากับซาบริน่า


          "นี่แอนิต้า ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์เขาเป็นนักทำนายจริง ๆ หรอ ฉันไม่เห็นรู้สึกอย่างนั้นเลย เหมือนยายแก่เสียสติมากกว่า" ผมถามแอนิต้าระหว่างเดินลงบันไดวน


          "เบลค นั่นอาจารย์นะ พูดดี ๆ หน่อย" แล้วโคลอี้ก็ดุผม


          "นั่นสิ เธอยังดูมีอะไรกว่าเลยแอนิต้า" เคลวินพูดขึ้น


          "ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์เป็นนักทำนายจริง ๆ แต่เธอแค่แสดงออกมาไม่ค่อยขลังแล้วก็ดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่านั้นเอง" แอนิต้าอธิบาย


          "ไม่ใช่ไม่ค่อยแล้ว นี่มันโคตร ๆ" ไลแซนเดอร์บอก


          "เอาน่า เปิดใจให้กว้าง แล้วมองไปในอนาคตตต" แอนิต้าบอกอย่างเริงร่าและล้อเลียนประโยคของอาจารย์ ก่อนจะกอดคอเคลวินแล้วเดินไปทางห้องโถงใหญ่


          ส่วนผม โคลอี้ และไลแซนเดอร์เดินออกนอกปราสาทเพื่อไปเรียนวิชาการดูแลสัตว์วิเศษต่อ


          คอยดูนะ เรียนจบเมื่อไหร่ผมจะสนับสนุนให้แอนิต้าไม่ก็ซาบริน่ามาสอนวิชานี้แทนศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์


          "ไม่ต้องคิดมากหรอกมาริลิน รู้ไหมพ่อของฉันเคยโดนทักว่าจะตายตอนปีสามด้วย แต่สุดท้ายก็อยู่มาจนถึงทุกวันนี้"


          "นายก็พูดได้สิ แมรี่มีจอมเขมือบอย่างยูตะจ้องอยู่นะ"


          ดูเหมือนยายแก่เสียสติจะทำให้เด็ก ๆ เริ่มระแวงกันซะแล้ว


          วิชาการดูแลสัตว์วิเศษสอนโดยแฮกริด เขาเป็นทั้งคนดูแลสัตว์ คนปลูกผัก คนดูแลโรงเรียนและอาจารย์ในหนึ่งเดียว รับจ๊อบเยอะมาก อยากรู้จังว่าอาจารย์ใหญ่ให้ค่าตัวเท่าไหร่


          "ปีสามมารวมกันตรงนี้!"


          เสียงของแฮกริดดังขึ้นเมื่อผมเดินลงเนินมาจนถึงบริเวณชายป่าต้องห้าม เด็กส่วนใหญ่ในชั้นเรียนก็คือเด็กที่เรียนวิชาพยากรณ์มาด้วยกันก่อนหน้านี้


          "ไลแซนเดอร์! ฉันเพิ่งนึกได้" อยู่ ๆ ลอร์แกนก็รีบเดินตรงมาหาแฝดของตัวเอง "ตอนนายไปนอนบ้านเบลคฉันไม่สบายใจเลย หลับ ๆ ตื่น ๆ ทั้งคืน มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า


          อ่า เซ้นส์ฝาแฝด ผมกับโคลอี้มองหน้ากัน ไอ้มีน่ะมีแน่ ๆ และแฝดนายเกือบไม่รอดแล้วลอร์แกน


          "ไม่มี๊ อะแฮ่ม" ไลแซนเดอร์กระแอม เพราะเมื่อกี้นี้เสียงเขาสูงมาก "ไม่มี ฉันปกติทุกอย่าง นายกินน้ำชาก่อนนอนรึเปล่า ก็เลยนอนไม่ค่อยหลับ"


          "อืม อาจจะ แต่นายไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ค่อยโล่งอกหน่อย ฉันกับแม่ก็นึกว่านายเป็นอะไรไป" ลอร์แกนตบหลังไลแซนเดอร์เบา ๆ ก่อนเดินกลับไปหาจอชกับโลล่าเหมือนเดิม


          "เกิดก่อนแค่สองนาทีแท้ ๆ แต่ทำตัวเหมือนโตกว่าฉันสิบปี" ไลแซนเดอร์ส่ายหน้า "นี่พวกนาย เรื่องคืนนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยนะ ให้ตายฉันก็ไม่บอกลอร์แกนแน่"


          "ฉันก็ไม่อยากพูดถึงมันเหมือนกันแหละ" โคลอี้บอก "ใครจะไปอยากพูดกันว่าโดนผีแกล้งเพราะมีเพื่อนหล่อ"


          "แต่เธอกำลังพูดอยู่นะโคลอี้ และขอบคุณที่ชมว่าฉันหล่อ" ผมบอก ก่อนที่โคลอี้กับไลแซนเดอร์จะรีบสาวเท้าไปรวมกับกลุ่มของลอร์แกนทันที


          "เฮ้! เธอเดินหนีฉันไปแบบนี้ไม่ได้นะโคลอี้"


          ดูสิ ผมพูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้ แล้วโคลอี้เลิกเข้าข้างผมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย


          "ถ้าเป็นฉันฉันก็เดินหนีนะ"


          "หรือเธอจะปฏิเสธว่าฉันหล่อล่ะแมรี่"


          ผมหันไปบอกมาริลินที่เพิ่งเดินมา ส่วนพวกอีริดานัสเดินนำไปคุยกับไลแซนเดอร์แล้ว


          "นายน่ะหรอ" มาริลินกอดอกพร้อมกับมองหน้าผมนิ่งประมาณห้าวินาที ก่อนจะพูดต่อ "ก็ดูดีกว่าตอนปีหนึ่ง อย่างน้อยก็สูงขึ้น"


          "แค่นี้?"


          "แล้วก็เสียงแตก ที่เหลือก็ชมตัวเองก็แล้วกันนะ หลงตัวเองอยู่แล้วนี่"


          จะมีสักครั้งไหมที่มาริลินไม่แซะผม หรือด่าอ้อม ๆ น่ะ


          "แต่เธอเหมือนเดิมเลย" ผมหันไปบอกเธอ "เป็นป้าวัยทองขี้บ่นเหมือนเดิ-- โอ้ย!"


          ผมยังพูดไม่ทันจบประโยคมาริลินก็เหวี่ยงกระเป๋าเข้าหลังผมเต็ม ๆ มันเจ็บนะเนี่ย!


          "ไอ้ผู้ชายหยาบคาย"


          มาริลินพูดแค่นั้นแล้วก็รีบเดินหนีผมไปอีกคน ทำไมพูดความจริงแล้วถึงรับไม่ได้กันนะ หน้าบางกันจริง ๆ เลย


          "มาทางนี้ ๆ เดินตามมาเลย"


          แฮกริดเดินนำไปทางริมทะเลสาบ ลมพัดเอื่อย ๆ ในวันที่อากาศร้อนแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น อย่างน้อยก็ไม่เหงื่อแตกเหมือนตอนนั่งอยู่ในห้องเรียนของศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์


          "เอาล่ะ ๆ หยุดกันตรงนี้" แฮกริดยกมืออันใหญ่ยักษ์ของตัวขึ้นเป็นเชิงให้พวกเราหยุดเดินต่อ "ไม่ต้องแนะนำตัวกันมากร้อก พวกเธอรู้จักฉันกันตั้งแต่ปีหนึ่ง คาบแรก! เราจะเรียนเรื่องปลาหมึกยักษ์ เอ้า! อย่าเพิ่งทำหน้าอย่างนั้น พวกเธออยู่ฮอกวอตส์กันจนเข้าปีที่สามแล้ว รู้อะไรเกี่ยวกับปลาหมึกยักษ์ในทะเลสาบของเราบ้าง"


          หลับตาก็รู้ว่าใครจะเป็นคนยกมือขึ้นตอบ โรส วีสลีย์แน่นอน


          "ว่ามาเลยโรส"


          เห็นมะ ผิดไปจากที่ผมคิดซะที่ไหน


          "ปลาหมึกยักษ์ ที่จริงมันเป็นสัตว์ธรรมดา ๆ แต่ตัวที่อยู่ในทะเลสาบนั้นพิเศษกว่าตัวอื่น โดยปกติแล้วปลาหมึกยักษ์เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในน้ำเค็ม ไม่สามารถอยู่ในน้ำจืดได้ อีกทั้งแรงดันใต้น้ำและแสงอาทิตย์ไม่เหมาะสมต่อพื้นฐานร่างกายของมัน และไหนจะเรื่องอาหารการกิน โดยรวมแล้วสภาพแวดล้อมในทะเลสาบไม่เหมาะสมกับมันเลย"


          "ถูกต้อง ให้กริฟฟินดอร์สิบแต้ม ทะเลสาบแบบนี้ไม่ควรมีปลาหมึกยักษ์หรอกจริงไหมล่ะ คำถามต่อไป มันแก้ปัญหาพวกนี้ยังไง ทั้งสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม และอาหาร"


          "ออกจากทะเลสาบบ้างเป็นบางครั้งค่ะ"


          โรสตอบเสร็จทุกคนในชั้นเรียนก็มองเธอทันที รวมถึงผมด้วย ออกจากทะเลสาบเนี่ยนะ? จะออกไปทางไหน


          "เมื่อก่อนฮอกวอตส์เคยเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันประลองเวทย์ไตรภาคี และโรงเรียนที่อยู่ทางสแกนดิเนเวียอย่างเดิร์มสแตรงก์เดินทางด้วยเรือ และมาโผล่ที่ทะเลสาบนี้ หนูเลยคิดว่าใต้ทะเลสาบต้องมีช่องทางออกไปที่ทะเลด้านนอกได้แน่ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง"


          "เยี่ยม เยี่ยมมาก บวกให้อีกสิบแต้ม" แฮกริดปรบมือ เด็กกริฟฟินดอร์คนอื่น ๆ ก็ปรบมือไปด้วย วิชาเดียวก็ทำคะแนนให้บ้านแล้วตั้งยี่สิบคะแนน นับถือจริง ๆ


          "ที่มันยังอยู่ในโรงเรียนเราก็คงเพราะผูกพันแหละนะ เด็กโรงเรียนเราน่ารักออกจะตายไปนี่เนอะ" แฮกริดบอกอย่างยิ้มแย้ม เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่ไจแอ้นท์ --ปลาหมึกยักษ์ ลอยขึ้นมาพอดี แหม รู้งานแฮะ


          "เห็นหนวดมันแล้วก็อยากกินปลาหมึกย่าง" ไลแซนเดอร์พูดขึ้น


          "ฉันอยากกินทาโกะยากิมากกว่า" โคลอี้บอกอีกคน


          "ฉันว่าปลาหมึกผัดไข่เค็มก็เข้าท่านะ" จอชหัวกะทิก็ร่วมวงคิดเมนูปลาหมึกด้วย


          "ปลาหมึกยัดไส้ดีกว่า ใส่ไส้ให้พุงมันโต ๆ แล้วก็ปรุงให้อร่อย ๆ" อีริดานัสก็มาแจมอีกคน


          "หมึกมะนาวต่างหาก พูดแล้วก็น้ำลายไหลเลย" แล้วผมก็อดไม่ได้ที่จะเสนอเมนูเพิ่มไปอีก


          "หิวกันหรือไง" และก็เป็นมาริลินที่เบรกความคิดทุกคน


          "ใช่!" พวกผมบอกเธอ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว ไม่แปลกหรอกที่พวกผมจะเห็นพี่ไจแอ้นท์ที่กำลังใช้หนวดจับก้อนหินที่โจนาสโยนให้เป็นอาหารอันโอชะน่ะ


          "นายทำอย่างกับมันเป็นหมาแน่ะโจนาส" โรสบอกโจนาสที่กำลังสนุกกับการปาก้อนหินให้พี่ไจแอ้นท์จับ


          ตุ้บ!


          เชี่ย เอาละไง ไอ้โจนาสปาหินไปโดนหัวของพี่ไจแอ้นท์เข้าเต็ม ๆ มันค่อย ๆ ว่ายเข้าหาฝั่ง ในขณะเดียวกันพวกนักเรียนก็ถอยให้ห่างจากริมน้ำมากที่สุด


          หาเรื่องจริง ๆ เลยไอ้นี่


          "โว้ว ใจเย็น ๆ" แฮกริดคุยกับมัน แต่เหมือนจะไม่ทันแล้ว


          ซ่า!


          "กรี๊ดดดด!"


          "ว๊ากกกก!"


          อึ๋ยยยย~ ผมทำหน้าหยีทันที ตอนนี้ตัวของโจนาสกับโรสเปียกโชกและเต็มไปด้วยหมึกสีดำที่พี่ไจแอ้นท์ปล่อยออกมา สงสารก็สงสารนะ แต่ขอขำก่อน


          "ฮ่าฮ่าฮ่า มาร์คหน้าหรอโจนาส" ไม่ให้ผมขำได้ไงอ่ะ หน้าโจนาสกับโรสโคตรจี้ เสียดายไม่ได้พกโทรศัพท์มา ไม่งั้นจะขอเซลฟี่ซะหน่อย


          "เงียบไปเลยเบลค!" โจนาสตะโกนกลับมา พร้อมกับลูบหมึกสีดำที่เลอะหน้าจนเห็นแต่ลูกตาออกไปด้วย


          "ถ้างั้นวันนี้เลิกเรียนแค่นี้! แยกย้ายได้" แฮกริดบอก ก่อนจะไล่พี่ไจแอ้นท์ให้กลับลงน้ำ ส่วนผู้เคราะห์ร้ายอย่างโรสกับโจนาสก็ได้แต่แบกตัวเองไปหามาดามพรอมฟีย์


          "จริงสิ!" อยู่ ๆ โคลอี้ก็โพล่งขึ้นระหว่างที่เรากำลังเดินกลับปราสาท


          "อะไรยัยเต่า เมื่อเช้าลืมแปรงฟันหรือไง"


          "ไม่ใช่" โคลอี้ส่ายหัวไปมา "ที่อาจารย์ทำนายให้โรสไง สีดำ เปียกโชก แล้วก็เสียงกรีดร้อง เมื่อกี้นี้มันเกิดขึ้นทั้งหมดเลยนะ"


          เออว่ะ จริงด้วย ตัวเลอะหมึกสีดำ แถมยังเปียกน้ำจนเสื้อผ้าโชกไปหมด แล้วสองคนนั้นก็ร้องซะเสียงดังอีก


          "ตายล่ะ แมรี่!"


          "เฮ้! มาริลิน เธอจะไปไหน ไม่กินมื้อเที่ยงหรอ" อัลบัสตะโกนถามมาริลินที่อยู่ ๆ ก็รีบวิ่งออกไปทันที


          "เพราะนี่เป็นมื้อเที่ยงไง ยูตะต้องหิวแน่ ๆ และมันจะกินแมรี่ของฉัน!"


          มาริลินหันมาบอกเสร็จก็รีบวิ่งสี่คูณร้อยไปทางคุกใต้ดินทันที


          "ยูตะมันกินแต่สัตว์ที่ตายแล้วไม่ใช่หรอ" สกอร์เปียสพูดขึ้น


          "ปล่อยไปเถอะ เป็นฉันฉันก็ระแวง ยิ่งศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ทักมาอย่างนั้นด้วย" อีริดานัสบอก


          เดี๋ยวนะ ที่ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ทัก... ฉิบหายแล้ว!


          "อ้าว เบลค! นายจะวิ่งไปไหน"


          "ส่งจดหมายหาตา! ฉันขอยืมฟินน์นะโคลอี้!"


          บ้าเอ้ย! ผมรีบวิ่งไปทางโรงนกฮูกทันที อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะตา อย่าเพิ่งงงงง











- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talk w/ me :

          เราว่าทรีลอว์นีย์ก็ถือว่าทายแม่นนะ อย่างน้อยสมัยแฮร์รี่ก็ทายถูกหลายอย่างเด้อออ แต่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลยจ้าาา

          โคลอี้ได้พริงเกิ้ลส์แล้วก็เมินตาเบลคไปเลย อวยเพื่อนอีกลูก เผื่อเบลคจะพาไปกินชาไข่มุกอีก 555555555555


ในส่วนของเบลคกับมาริลินตอนท้ายนั้น....


เอ้าาา วิ่งงงงงงงง!


jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 330 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,697 ความคิดเห็น

  1. #932 มออานอซอเอ X Grill. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    ทำนายกันผลทันตาเห็นมากจ้า555555 คุณตาอย่าเป็นอะไรนะอยู่เฟี้ยวฟ้าวกะเลาก่อนน;-;
    #932
    0
  2. #493 bxnkbkck (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:07
    โอ๊ยตอนนี้555555555 บันเทิงมากกก จริงนะคะ ศจ.ทรีลอว์นีย์คือทายแม่นมาก แต่ลักษณะท่าทางคือทำให้ไม่น่าเชื่อถือ5555555 ยิ่งถ้าเด็กเป็นคนใช้ตรรกะในการคิด วิชานี้ก็จบแล้ววว มันหาตรรกะไม่ด้ายยย
    โรสก็คือลูกแม่เฮอร์ไมโอนี่จริงๆ สุดยอดมาก อ่านแล้วเหมือนถอดแบบแม่มาเลย555555555
    #493
    1
  3. #441 J-Jads (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:13
    จริงๆแล้วเบลคอาจจะคู่กับโจนาส55555555555
    #441
    2
    • #441-1 GG-Paderak(จากตอนที่ 27)
      24 สิงหาคม 2562 / 02:37
      ตายแล้ว เรือเดียวกัน
      #441-1
    • #441-2 Ticha4032548(จากตอนที่ 27)
      18 ตุลาคม 2562 / 18:57
      +++ สาววายถูกใจสิ่งนี้~~
      #441-2
  4. #437 lamb_san (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:44
    ขำความระแวงเต็มสูบมากว่ายูตะจะกินต่ายตัวเอง555555 สัตว์เลี้ยงพี่น้องคู่นี้ ถ้าปล่อยไว้ด้วยกันคือหายนะ555555555
    #437
    1
  5. #424 Lyra_Selwyn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:53
    มาริลินต้องเป็นนางเอกแน่เลย
    #424
    2
  6. #423 2002M19 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 16:17
    คิดถึงไรท์มากจุ้บ หลังจากเบลคกับมาริลินวิ่งนี่ ซาวน์รันขึ้นมาเลย ขำ นางเบลคเเหย่มาริลินเก่งเเหมะ
    #423
    1
  7. #421 SunDashine (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:26
    ยูตะ55555จะกินแมรี่มั้ย
    #421
    1
  8. #420 Hazel_nut (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:25
    วิ่งสี่คูณร้อยเป็นยูเซน โบลล์ไปเลยจ้า 55555555555 ตาของเบลคจะเป็นอะไรไหมเนี่ย เริ่มเข้าปมเรื่องหรือยังเอ่ย
    #420
    1
  9. #417 Zeron.0912 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:09
    วิ่งโล้ดเลยเบลค! อะแห่ม ถ้าเทอสงบปากเก๊กหน่อยเป็นสุภาพบุรุษช่วยผู้หญิง(ผู้ชายก้ไม่เว้น..-//-)เทอจะหล่อมากเบลค
    #417
    7
  10. #415 msyokky (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:45
    สรุปแล้วฮิปโปกริฟฟ์อันตรายเกินไปสำหรับเด็กปีสามสินะคะ555555

    ตลกเบลค ไม่รงไม่รอแอนิต้าดูไพ่ก่อนแล้วหรอลูกกก
    #415
    1
  11. #408 tingtingg4213 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:44
    สวมวิญญาณ

    the flash เลยลูกกก 555555
    #408
    1
  12. #405 นักอ่านยามวิกาล (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 18:37
    55555 จังหวะซิทคอมแท้
    #405
    1
  13. #404 licey (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 18:26
    อยากให้รุ่นพ่อแม่มาเปิดประสบการณ์การทักของแม่หมอ--
    #404
    1
  14. #403 ดอกไม้กวน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:36
    ป้าเลิกทักคนเถอะ ระแวงกันหมดเลย
    #403
    1
  15. #402 nyymmpph (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:30
    เบลคนี่มันหลงตัวเองจริงๆๆๆๆๆ (แต่ก็หล่อจริงเถียงไม่ได้) น้องโคลอี้พอได้ขอกินแล้วเบลคก็ไม่สำคัญอีกต่อไป หมดประโยชน์555555555
    #402
    1
  16. #400 tayahey (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:12
    เบลควิ่งงงงงงงงงงงงงงงงง
    ไปส่งจดหมายหาตาเร๊ววววว
    น้องโรสก็คือเฮอร์ไมโอนี่ย่อส่วนเวอร์ชั่นสอง55555555
    #400
    1
  17. #398 HellomyDid (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:19

    เบลควิ่ง! RUN!! RUN!!

    #398
    1
  18. #397 Sun&Moon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 16:02
    โรสนี่ลูกแม่มากจริงๆ 5555555555555 ทรีลอว์นีย์ต้องเลิกแช่งคนแล้วจะดูน่าเชื่อถือขึ้นค่ะ// เบลค วิ่งดิเบลค วิ่ง!
    #397
    1
  19. #396 KAZEKUNG (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:52

    4x100 ไปเลยจ้าาาาา

    #396
    1
  20. #395 Mari'n lukiji (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:42

    โอ้ยยย ไรต์อัปเเล้วเเต่ของเราเรายังไม่อัพส่วนของวันนี้เลยยย

    ว่าเเล้วก็ไปอัพบ้างดีกว่า

    สู้ๆนะคะ
    #395
    1
  21. #394 knom9297 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:31

    เย้อัปแล้วๆๆๆๆ
    #394
    1