Harry Potter (OC) | Blake: the journey of rude ravenclaw boy #ผมเบลคผมเป็นคนดี

ตอนที่ 12 : 12 | ว่าด้วยเรื่องผู้ชายที่มีงู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 389 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


12

ว่าด้วยเรื่องผู้ชายที่มีงู






          ลอนดอนฝนตกอีกแล้ว ผมกำลังนึกอยู่เลยว่าฝนต้องตกลงมาแน่ ๆ เพราะสองสามวันที่ผ่านมาอากาศร้อนอบอ้าวเป็นบ้า แล้วก็ฝนก็ตกจริง ๆ มันก็ดีอยู่หรอก แต่ไม่ใช่กับตอนที่ผมอยู่ข้างนอก


          พรุ่งนี้ผมเปิดเทอม และเวลาห้าโมงเย็นแบบนี้ผมควรจะกลับห้องไปเก็บกระเป๋าไม่ใช่มาอยู่ในซุปเปอร์แบบนี้ ผมลืมซื้อของ ของสำคัญด้วย ผมลืมซื้อพริงเกิ้ลส์ไปฝากโคลอี้ แล้วผมก็ลืมซื้ออาหารแมวยี่ห้อที่ลูน่าชอบกิน


          "ซื้อไปถมที่หรอเบลค"


          "แต่มันหมดจริง ๆ นะโรเจอร์"


          ผมบอกโรเจอร์ที่มองรถเข็นใส่พริงเกิ้ลส์กับอาหารแมวด้วยหน้าตาเหมือนผมกำลังทำอะไรประหลาด ๆ


          "ค่อยให้ตาส่งไปให้ก็ได้มั้ง"


          "ไม่ได้ฮะ ถ้าหมดก่อนแล้วขาดช่วงจนลูน่าต้องกินอย่างอื่นแทนมันจะงอนผม ตอนนี้เรียกแล้วก็ยังไม่มาเลย แถมยังยึดโซฟาฝั่งที่ผมชอบนั่งอีก"


          เดี๋ยวนี้ลูน่าเล่นตัวละฮะ แต่ก่อนออเซาะ ให้ทำอะไรก็ทำ ให้กินอะไรก็กิน ตอนนี้เริ่มเหิมเกริมแล้ว


          จ่ายเงินเสร็จผมกับโรเจอร์ก็ช่วยกันแบกของใส่หลังรถส่วนตัวของโรเจอร์ แต่ไม่วายบ่นกระปอดกระแปดตลอดทางเพราะมันหนัก แล้วก็พูดถึงกล้ามเนื้อไบเซพไตรเซพที่ผมไม่เข้าใจ รถพี่เขาค่อนข้างรก เขาบอกผมว่าช่วงนี้ไม่มีเวลาจัดของ แถมตอนนี้จะไม่มีปิดเทอมแล้วเพราะขึ้นปีสี่ (โรเจอร์บอกว่าเขาเรียกชั้นคลินิกกัน) ต้องเป็นนักศึกษาแพทย์อยู่ตามวอร์ดโรงพยาบาล


          "ไหนเล่าเรื่องที่โรงเรียนซิ เห็นเขาบอกกันว่ามีนางเงือกด้วย" โรเจอร์ถาม


          "น่าจะมีนะ แต่ผมยังไม่เคยเห็นเลย เห็นแต่ปลาหมึกยักษ์กับตัวเคลปี้" ผมพอจะรู้มาว่าชาวเงือกที่อยู่ในทะเลสาบที่ฮอกวอตส์แตกต่างจากชาวเงือกในอุดมคติของมักเกิ้ลอย่างสิ้นเชิง ไม่สวยเสียงเพราะอย่างแอเรียล แต่ตาผมเคยบอกว่าต้องอยู่ในน้ำถึงจะฟังพวกเขารู้เรื่อง และความจริงแล้วชาวเงือกร้องเพลงเพราะมาก


          หรอ... สงสัยต้องลองลงน้ำบ้างแล้ว


          "แล้วมีผู้หญิงสวย ๆ ไหม โคลอี้ที่นายพามาโตอีกหน่อยก็น่าจะสวยนะ"


          "ก็ถ้าไม่อ้วนตุ๊ต๊ะไปซะก่อนน่ะนะ พวกสวย ๆ ก็มีแหละ ผมรู้จักคนนึง มีเชื้อวีล่าด้วย"


          "จริงอ่ะ เขาว่ากันว่าสวยเหมือนต้องมนตร์เลยนะวีล่าน่ะ"


          "ก็สวยนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกต้องมนตร์ขนาดนั้น แม่เธอเป็นลูกเสี้ยว เธอก็คงจะเศษเสี้ยว แต่ก็สวยอยู่ดี"


          "ฟังพูดเข้า สวยขนาดนั้นก็จีบเลยสิ หรือแนะนำฉันไปก็ได้ หล่อ โสด เก่ง ดีกรีหมอ"


          "เสียใจด้วยฮะ ดอมมีแฟนแล้ว"


          "ดอม? ชื่อเหมือนผู้ชายเลย"


          "ใช่มะ ผมก็คิดเหมือนกัน ดอมมินีค วีสลีย์"


          โรเจอร์ตาโตพร้อมกับหันหน้ามาทางผมก่อนจะหันกลับไปดูทางต่อ


          "ครอบครัวคนดังนี่น่า เจอพอตเตอร์ไหม" โรเจอร์พูดน้ำเสียงตื่นเต้น


          "เจอฮะ เจมส์กับอัลบัส พอตเตอร์ ผมเคยเจอแม่พวกเขาผ่าน ๆ ด้วย เอ้อ พี่เกิดทันช่วงสงครามไหม"


          "ทันนะ แต่ตอนนั้นสองสามขวบเอง จำไม่ได้หรอก แต่ฉันทันเรื่องแม่ของนายนะ ดังอยู่ช่วงนึงแล้วก็เงียบไป"


          ผมรีบหันมองหน้าโรเจอร์ทันที พี่เขาไม่เคยบอกเลยว่ารู้เรื่องแม่ของผมด้วย อันที่จริงก็ไม่มีใครบอกผมสักคนแม้กระทั่งตา


          "เรื่องอะไรหรอฮะ"


          "นายไม่รู้หรอ" โรเจอร์ถาม


          "ไม่รู้ ตาไม่เคยบอก"


          "ถ้างั้นถามตาดีกว่าเบลค ฉันคนนอก ไม่สมควรพูด"


          "ทำไมล่ะฮะ" ผมเริ่มขมวดคิ้ว ทุกคนดูจะไม่อยากให้ผมรู้เรื่องพ่อกับแม่


          "มันเกี่ยวข้องกับกฎหมายน่ะ ฉันบอกได้แค่ว่าแม่นายเล่นผิดคน"


          เอาล่ะ ผมเคยคิดว่าพ่อกับแม่ผมไม่น่าจะมีเรื่องลึกลับซับซ้อน แต่ตอนนี้คงต้องคิดใหม่แล้ว


          พอผมกลับถึงห้องสิ่งที่ผมทำไม่ใช่เก็บกระเป๋า แต่กลับเป็นรื้อหนังสือพิมพ์ที่ถูกเก็บไว้แทบทุกฉบับในห้องทำงานของตาแทน เมื่อสิบปีก่อนต้องมีอะไรแน่ ๆ ถ้ามีทำไมตาถึงไม่บอกผมล่ะ


          เรื่องมีเงื่อนงำแบบนี้ไม่เข้ากับผมเลยสักนิด


          "เมี๊ยว~"


          "รอก่อนลูน่า" ผมตะโกนบอกลูน่าที่กำลังร้องหิวข้าว


          ไม่มี ไม่มีเลย หนังสือพิมพ์หายไปตั้งแต่ช่วงปลายปี 2007 จนถึงปลายปี 2008 ผมเก็บทุกอย่างให้เหมือนเดิม เดินมานั่งที่โซฟาและเริ่มคิด


          มันจะเกี่ยวกับเรื่องตระกูลสเปนเซอร์ไหมนะ แต่พวกเขาเป็นมักเกิ้ลนี่


          "เมี๊ยว~"


          "เออ ๆ รู้แล้ว ๆ ขี้โวยวายจริง"


          ผมเดินไปหยิบชามอาหารของลูน่า ก่อนจะใส่ปลาซาบะย่างให้กิน ลูน่าชอบกินอาหารเปียก อาหารเม็ดกินบ้างแต่ก็จะร้องบ่นหน่อย ๆ ตอนอยู่ฮอกวอตส์ก็ชอบสะกิดขอปลาทูน่าประจำ พอผมไม่ให้ก็ไปขอคนอื่น


          "กลับมาแล้ว" เสียงตาของผมดังขึ้น ถึงหน้าตาจะล้า ๆ แต่ก็ดูอารมณ์ดีเป็นปกติ


          ผมควรถามไหมนะ หรือรอให้ตาเล่าเองดี เห็นใจดีแบบนี้แต่เวลาดุโคตรน่ากลัว


          "เป็นไงบ้างฮะ"


          "ก็เหมือนเดิม ไปซื้อของเป็นไงบ้าง" ตาถามพร้อมกับหยิบถั่วพิสตาชิโอมาแกะกิน


          "ก็ดีฮะ ได้ขนมกับอาหารแมว แล้วก็แพ็คปากกากับลิควิด"


          ตามายืนมอง ๆ ถุงจากซุปเปอร์ของผม ก่อนจะทำหน้าเหมือนกับโรเจอร์เปี๊ยบ


          "เอาไปถมที่หรอ หมดก็ให้ฉันส่งไปให้ใหม่ก็ได้ จะขนไปทำไมเยอะแยะ"


          "ไม่ได้นะตา ถ้าตาส่งมาไม่ทันแมวที่ผมเลี้ยงไว้สองตัวต้องบ่นกันระงมแน่"

          

          "สองตัว?"


          "ลูน่ากับโคลอี้ไงฮะ" ผมไม่น่าให้โคลอี้ลองพริงเกิ้ลส์รสซาวครีมกับหัวหอมเลยจริง ๆ เธอร้องอยากกินไม่หยุดหย่อน


          "ฮ่า ๆ งั้นหรอ งั้นเอานี่ไปฝากแมวอีกตัวของแกด้วย" ตายื่นถุงพุดดิ้งร้านประจำมาให้ ให้ตายสิ พรุ่งนี้ยัยโคลอี้ร้องกรี๊ดแน่


          ก๊อก ๆ


          เสียงนกฮูกเคาะกระจก มันบินอยู่ท่ามกลางพายุฝนอย่างน่าสงสาร ผมเดินไปเปิดหน้าต่าง มันบินเข้ามาอย่างว่องไว พร้อมกับสะบัดน้ำจนกระเซ็นไปทั่ว เอกสารที่ผูกมากับขาไม่เปียกเลยสักนิด ตาแกะเอกสารนั่นออก และนกฮูกตัวนั้นก็บินไปเกาะบนขอนไม้กับโรม –นกฮูกโรงนาของตา มันน่าจะรอให้ฝนซาก่อนถึงจะบินกลับ


          "อะไรหรอฮะ" ผมถาม และคาดว่าคำตอบก็น่าจะเดิม ๆ


          "หมายศาล" นั่นไง ตาคงเจอคนฟ้องร้องอีกแล้ว ล่าสุดตาเพิ่งแฉธุรกิจค้าสัตว์ผิดกฎหมายไป แฉขนาดนั้นไม่โดนตามเก็บก็ดีเท่าไหร่แล้ว


          "คิดจะเล่นกับอะไรแบบนี้ก็ต้องเจออย่างงี้แหละ ดูไว้เบลค ถ้าแกคิดจะมาทำงานแบบฉันล่ะก็แกต้องกล้าได้กล้าเสียนะรู้ไหม" ตาบอกเสียงเข้ม แต่ก็ไม่ได้จริงจังนัก แถมยังขำเล็ก ๆ ด้วย


          "งั้นผมจะโคกับเดอะควิบเบลอร์ เปลี่ยนเป็นหนังสือพิมพ์สัตว์โลกน่ารัก"


          ผมกับตาขำกันออกมา ตาเดินไปแกะถั่วและยื่นให้นกฮูกจากกระทรวงฯกิน ไม่ลืมที่จะยื่นให้โรมด้วย มันส่งเสียงใส่กันเหมือนกับคุย บางทีนกที่มาจากกระทรวงอาจกำลังบ่นอยู่ก็ได้


          'นี่แก ข้างนอกฝนตกหนักมากเลย ขนฉันเปียกไปหมดแล้ว'


          'ฉันอยู่แต่ในห้อง ออกไปข้างนอกบ้างบางครั้ง แต่เจ้านายฉันใจดีมาก โดยเฉพาะนายน้อย นอกจากหล่อแล้วยังชอบแบ่งขนมให้กินด้วย'


          ผมว่ามันอาจกำลังคุยกันแบบนี้แน่เลย


          และสุดท้ายผมก็ไม่ได้ถามอะไรตา เรื่องบางเรื่องไม่รู้อาจจะดีกว่า อีกอย่างผมก็อยู่แบบไม่รู้มาได้ตั้งสิบกว่าปี ไม่รู้ต่อไปก็ไม่น่าจะเป็นอะไรมั้ง

 





          รถไฟออกจากชานชาลามาได้สักพักแล้ว เป็นอย่างที่ผมคาด โคลอี้กรี๊ดแตกตอนผมยื่นพุดดิ้งและพริงเกิลส์ถุงโตให้ ในตู้รถไฟมีแค่ผม โคลอี้และเคลวินที่หลับใหลไปทันทีที่รถไฟออก ไม่รู้ไปอดหลับอดนอนมาจากไหน ส่วนไลแซนเดอร์ไปนั่งกับลอร์แกน (ผมได้ยินแฝดสยองคุยกันเรื่องมาสคอตโชกเลือดด้วย) และแอนิต้าก็ไปนั่งกับซาบริน่า


          เรามาถึงสถานีที่ฮอกส์มี้ดในช่วงเย็น ฟ้ามืดและฝนตกลงมาปรอย ๆ เคลวินที่หลับเต็มอิ่มมาตลอดทางชี้ให้ดูเหล่าเด็กปีหนึ่งตัวกะเปี๊ยกที่กำลังเข้าแถวอยู่กับแฮกริด


          "พี่ครับ"


          มีเด็กผู้ชายปีหนึ่งท่าทางสลึมสลือคนนึงทักผม เด็กคนนั้นชี้ไปทางแฮกริดและแถวของเด็กปีหนึ่ง 


          "พวกเขาจะพาผมไปไหน"


          "ปราสาทไง" ผมตอบ พลางกระชับลูน่าที่ดิ้นขลุกขลิกอยากลงไปเดินนวยนาดที่พื้นเต็มแก่


          "แล้วทำไมพวกพี่เดินไปอีกทาง?" เขาเอียงคอถามอย่างสงสัย


          "ทางนี้สำหรับเด็กเก่า เด็กใหม่อย่างหนูไปทางนั้นนะลูก" เคลวินบอก


          "มันน่ากลัวแล้วทางก็ดูลำบาก ผมไปกับพวกพี่ได้ไหม"


          เด็กคนนี้ใช้ได้เลย อยู่แค่ปีหนึ่งก็คิดจะออกนอกกรอบแล้ว จะว่าไปผมก็เคยคิดทำนองนี้เหมือนกันตอนเดินตามแฮกริดไปได้เกือบครึ่งทาง


          "ไม่ได้นะ เธอจะต้องเข้ารับการคัดสรรกับพวกเพื่อน ๆ ก่อน" โคลอี้พูดอย่างใจดี


          "ไปอยู่กับเพื่อนไป ทางนั้นไปได้แค่เฉพาะปีหนึ่งนะ ครั้งเดียวในชีวิต" ผมบอก และเด็กคนนี้เริ่มมีท่าทีลังเล


          "ก็ได้ครับ" สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจเดินหันกลับไปรวมกับเพื่อน ๆ


          ผมเดินแยกไปอีกทาง ต่อแถวขึ้นรถม้าที่ไม่มีม้าลาก พวกผมเป็นกลุ่มสุดท้ายที่มาถึงแถวเพราะมัวแต่คุยอยู่กับเด็กปีหนึ่ง ข้างหน้าเป็นกลุ่มสลิธีรินที่นำโดยอีริดานัสเจ้าเดิม


          และลูน่าดิ้นอีกแล้ว เนี่ย แต่ก่อนก็อ้อนให้อุ้มอยู่เรื่อย ตอนนี้ทำมาเป็นหวงเนื้อหวงตัว


          "พื้นมันแฉะลูน่า อยู่นิ่ง ๆ พอเข้าปราสาทแล้วจะไปเล่นที่ไหนก็เชิญ"


          "ไงเบลค" อีริดานัสทัก และหันไปทักโคลอี้กับเคลวินด้วย อัลบัส สกอร์เปียสและมาริลินที่มีกระต่ายสีขาวอยู่บนหัวก็หันมาทักด้วยอย่างพร้อมเพรียง


          มาริลินทำให้กระต่ายเชื่องจนอยู่บนหัวนิ่ง ๆ แบบนั้นได้ยังไง ผมจะเอาไปทำกับลูน่าบ้าง ขนาดบอกว่าพื้นเปียกยังจะดิ้นอีก ไอ้ดำนี่! รู้งี้ซื้อนกฮูกเหยี่ยวตั้งแต่แรกก็ดี


          "ปีสองแล้ว ตื่นเต้นเนอะ" สกอร์เปียสบอก สีหน้าชื่นมื่นต่างจากตอนปีหนึ่งลิบลับ


          "นายตื่นเต้นที่จะมีน้องต่างหาก" เป็นอัลบัสที่พูดใส่หน้าสกอร์เปียส


          "เป็นนายจะไม่ตื่นเต้นเลยหรือไง น้องเลยนะ น้องงงงงงง"


          "ฉันมีน้องแล้วโทษที"


          "เอาอีกแล้ว" มาริลินบ่นเบา ๆ ก่อนจะขยับตัวมายืนข้างโคลอี้กับเคลวิน


          "ถ้าเธอรำคาญก็มานั่งกินมื้อค่ำกับเราได้นะสาวน้อย" เคลวินชักชวน


          "ไม่เป็นไร แค่นี้ก็โดนคนบ้านเดียวกันเหม็นหน้าจะแย่" มาริลินบอก "ฉันแค่มีเพื่อนผู้ชายเยอะเอง ประสาท!"


          "เขาอาจจะเหม็นหน้าที่เธอขี้บ่นรึเปล่า ไม่ใช่เรื่องมีเพื่อนผู้ชายหรอก" ผมแกล้งล้อเธอ


          "นี่ก็อีกคน โคลอี้ฉันจะบอกเธออีกทีนะ มากินมื้อค่ำที่โต๊ะสลิธีรินได้" มาริลินกลอกตาใส่ผมก่อนจะหันไปพยายามแย่งโคลอี้อย่างซึ่ง ๆ หน้า


          เธอจะมาแย่งเพื่อนผมไปอีกแล้วอ่ะ


          "โต๊ะเรเวนคลอมีความสุขดี ขอบใจที่ชวนเพื่อนฉันนะมาริลิน" ผมรีบดึงโคลอี้มาไว้ข้างตัวทันที กลัวว่าเธอจะโดนเกลี้ยกล่อมจนย้ายไปนั่งกับสลิธีรินจริง ๆ ซะก่อน


          และโคลอี้ก็ได้แต่มองเหตุการณ์อย่างงง ๆ


          จากนั้นมาริลินก็มองเลยไปข้างหลังผม ก่อนจะรีบเก็บกระต่ายที่อยู่บนหัวและยัดไปหลบไว้ในเสื้อคลุม ผมหันไปมองข้างหลัง กลุ่มเด็กสลิธีรินปีสี่กำลังเดินมาต่อแถว ผมนึกว่าผมเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้วซะอีก หนึ่งในนั้นมีมาร์โคพี่ชายของมาริลินด้วย ผมรีบเดินนำหน้าไปแทรกตัวกับพวกอัลบัสทันที อุ้มลูน่าให้แน่นที่สุด ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ามาริลินรีบเก็บกระต่ายทำไม เพราะมาร์โคมีงูตัวเป้งเลื้อยพันอยู่รอบคอกับแขนยังไงล่ะ!


          "ไม่เอาน่าแมรี่ อย่าเห็นยูตะของพี่เป็นฆาตกรได้ไหม" มาร์โคบอกกับน้องสาวของตัวเอง แมรี่เป็นชื่อย่อของมาริลิน และยังเป็นชื่อของกระต่ายสีขาวของเธอด้วย


          "พี่ก็บอกมันสิว่าอย่าจ้องแมรี่ของน้องเหมือนจ้องเหยื่อ" มาริลินโต้กลับไป เธอเดินหนีพี่ชายมาอยู่กับอีริดานัสแทน ส่วนโคลอี้กับเคลวินที่เดินตามมาก็จ้องงูของมาร์โคอย่างหวาด ๆ แต่ก็อยากรู้อยากเห็นไปพร้อมกัน


          สุดท้ายพวกเราทั้งหมดก็นั่งอัดกันบนรถม้าเที่ยวสุดท้าย โดยผมพยายามนั่งชิดติดริมในสุด นั่งให้ห่างจากมาร์โคและงูของเขา มาริลินก็ทำเหมือนกันโดยเธอนั่งฝั่งตรงข้าม และกลายเป็นว่ามาร์โคปล่อยงูให้เลื้อยมาหาผมกับมาริลิน ก่อนจะหันไปหัวเราะขำกับเพื่อน


          "เมี้ยว!"


          ลูน่าร้องโวยวายและเกาะติดผมแน่นผิดกับก่อนหน้านี้ที่ดีดดิ้น ผมเองก็กอดลูน่าแน่นกว่าเดิม ให้ตายเถอะโว้ย ผมไม่ชอบงู!


          "พอกันทั้งแมวทั้งเจ้าของ" มาริลินบอกออกมา


          "เธอก็กอดกระต่ายตัวเองแน่นเหมือนกันนั่นแหละ"


          "ก็ฉันกลัวยูตะมันจะกินแมรี่นี่"


          "ฉันก็กลัวยูตะมันจะกินลูน่าเหมือนกัน หรือแย่ไปกว่านั้นคือมันจะกินฉันด้วย" มีอะไรรับประกันล่ะว่างูของมาร์โคจะไม่กินผม งูกินคนมีให้เห็นเยอะแยะไป อนาคอนด้าอย่างงี้ สร้างเป็นหนังมาก็ตั้งหลายเรื่อง


          "เด็กพวกนี้นี่ จะกลัวอะไรกันนัก" มาร์โคดีดนิ้วเรียกงูหลามของตัวเองเหมือนเรียกหมา และมันก็ไปหาเจ้าของอย่างว่าง่าย "ยูตะกินแต่สัตว์ที่ตายแล้วต่างหาก"


          "ฉันว่ามอง ๆ ไปมันก็น่ารักดีนะ" อีริดานัสบอก


          "น่ารักบ้านนายสิ! / น่ารักบ้านนายสิ!" ผมกับมาริลินพูดขึ้นพร้อมกัน


          "อ่อนโยนกันหน่อยสิ ป่านนี้ยูตะน้ำตาตกในแล้วมั้ง มันก็แค่งูเอง" โคลอี้บอก


          บนรถม้านี้คงจะมีแค่ผมกับมาริลินที่ไม่ชอบยูตะ คนอื่นก็หวาด ๆ แต่ก็ไม่ถึงกับกลัว ยิ่งมาร์โคบอกว่ามันเชื่องมากก็เริ่มมีคนเล่นกับมัน โดยเฉพาะอีริดานัสที่เริ่มเป็นลูกคู่แกล้งมาริลินไปแล้ว และผมก็ได้แต่นั่งตัวลีบ ภาวนาให้มาร์โคไม่เปลี่ยนเป้าหมายมาหาผมแทน

 





          หนึ่งปีที่แล้วผมคือหนึ่งในเด็กที่ยืนหน้าห้องโถงเพื่อรอการคัดสรร มาวันนี้ผมคือคนที่นั่งดูพวกเขาแทน จะว่าไปเวลาก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันเนอะ


          ผมนั่งมองศาสตราจารย์สเปราต์เรียกชื่อ ผมจำได้ว่ามันนานมากกว่าจะถึงชื่อของผม


          "พุชซีย์, เซดริก"


          อ่า นั่นมันเด็กผู้ชายคนที่ทักผมนี่ ศาสตราจารย์สเปราต์วางหมวกลง ใช้เวลาเกือบหนึ่งนาทีหมวกก็ตะโกนชื่อบ้านออกมา


          "เรเวนคลอ!"


          เอ้า ได้อยู่บ้านเดียวกันด้วย ผมปรบมือและยิ้มให้เจ้าหนูเซดริกที่วิ่งหน้าชื่นมานั่งข้าง ๆ เคลวิน


          "พวกพี่ที่สถานีรถไฟนี่" เซดริกทักอย่างยิ้มแย้ม "ผมนึกว่าผมจะได้อยู่สลิธีรินกับพี่ชายแล้ว"


          "เธออยู่ถูกบ้านแล้วล่ะ เพราะเรเวนคลอคือที่สุด ฉลาดที่สุด หอนอนวิวดีที่สุด ครีเอทีฟที่สุด กิจกรรมในห้องนั่งเล่นรวมเยอะที่สุด รุ่นพี่ใจดีที่สุด และที่ขาดไม่ได้ หน้าตาดีที่สุดจ้า" เคลวินโฆษณาบ้านกับเหล่าเด็กเรเวนคลอน้องใหม่ และผมเห็นด้วยนะที่บอกว่าเรเวนคลอหน้าตาดีที่สุด


          "ฉันว่าจะต้องมีสักคนสองคนแหละที่บ้าควิดดิชและชอบประดิษฐ์เหมือนฉัน" ไลแซนเดอร์บอก เขามองดูเด็กแต่ละคนเพื่อนหาโหงวเฮ้งของนักประดิษฐ์


          เออ อะไรก็ได้ แต่อย่าประดิษฐ์อะไรสยอง ๆ ก็แล้วกัน


          "แค่นายฉันก็ยากจะรับมือแล้วนะไลแซนเดอร์" แอนิต้าบอกโดยมีโคลอี้พยักหงึก ๆ อย่างเห็นด้วย


          "เบื่อคุยกับพวกไม่มีศิลปะ เนอะไคลีย์"


          "ถูกต้องที่สุดไลแซนเดอร์" เคลวินหันมาสมทบพร้อมกับดีดนิ้ว


          จากนั้นอาจารย์ใหญ่มักกอนนากัลก็เคาะแก้ว เธอเดินออกมากล่าวปราศรัยข้างหน้าเหมือนปีที่แล้ว


          "นี่ก็ปีการศึกษาใหม่แล้วนะ พวกที่เคยตัวเล็ก ๆ ตอนนี้ก็โต ๆ กันหมดแล้ว เพราะงั้นอย่าให้ฉันต้องบอกซ้ำเลยว่าป่าต้องห้ามคือเขตหวงห้ามสำหรับนักเรียน หวังว่าปีหนึ่งปีนี้จะเข้าใจนะ ช่วยเป็นตัวอย่างให้รุ่นน้องปีหน้าหน่อยเถอะ"


          มีนักเรียนหลายคนหัวเราะ ท่าทางอาจารย์ใหญ่จะพูดอย่างนี้ทุกปีจริง ๆ จะว่าไปผมยังไม่เคยเข้าไปในป่าต้องห้ามเลย จัดทัวร์สักรอบดีไหมนะ?


          "อย่างที่พวกเธอทราบ ศาสตราจารย์ซลักฮอร์นได้ขอเกษียณแล้ว ฉันอยากแนะนำอาจารย์สอนวิชาปรุงยาคนใหม่ของพวกเธอ และแน่นอนอาจารย์ประจำบ้านสลิธีรินคนใหม่ด้วย ศาสตราจารย์เบลส ซาบินี่"


          เสียงปรบมือต้อนรับอาจารย์คนใหม่ดังขึ้น ศาสตราจารย์ซาบินี่ลุกขึ้นค้อมหัวเล็ก ๆ ทักทายนักเรียนก่อนจะนั่งลง เขามีผิวสีเข้ม ผมตัดสั้นทรงสกินเฮด หน้าตาดี อย่างน้อยเคลวินก็ปรบมือยิ้มแย้มและสะกิดแอนิต้ายิก ๆ


          "หล่อเข้มมาก" เคลวินบอกพร้อมกะบปรบมือรัว ๆ


          "การคัดตัวนักควิดดิชจะมีขึ้นในปลายสัปดาห์หน้า สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมติดต่อได้ที่มาดามฮูช แต่ก่อนอื่น คืนนี้ขอให้หนักพุงนะ เริ่มงานเลี้ยงได้"


          ศาสตราจารย์มักกอนนากัลลูบท้องของตัวเองประกอบพร้อมกับยิ้มแป้น ผมล่ะอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้จริง ๆ ใช่ว่าจะได้เห็นอาจารย์ใหญ่จอมเฮี้ยบยืนลูบพุงและยิ้มแบบนั้นได้บ่อย ๆ เสียเมื่อไหร่











- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talk w/ me :

          อาจารย์คนใหม่คือเบลส ซาบินี่ค่าาาาา มาชิงตำแหน่งอาจารย์ที่เด็กที่สุดจากอาจารย์แชงแล้ว ว่าแต่วันฮัลโลวีนจะแจกอะไรดีคะอาจารย์ซาบินี่???

          พบเจอคนหวงสัตว์เลี้ยงสองอัตรา 5555555555 มาริลินไม่เท่าไหร่ แต่อิเบลคคือกลัวงูกินตัวเอง ใจเย็นลูก แค่งูหลามแสนเชื่องของพี่มาร์โคเอ๊งงงงงงง



"ยูตะออกจะน่ารัก กลัวอะไรกันนนน"


          ปล. ขออนุญาตไม่ขึ้นรูปน้องงูหลามยูตะนะคะ ตัวใหญ่มากจะเป็นลมมมมม เราเป็นคนไม่ชอบพวกสัตว์เลื้อยคลานค่ะ แต่ไม่ถึงขนาดกลัว คือมันอยู่ตรงกลางระหว่างไม่ชอบกับกลัวนั่นแหละ แต่บางทีเราก็มองพวกเขาด้วยฟิลเตอร์น้องได้นะ ว่าจะลองปลดล็อคตัวเองด้วยการไปจับงูดูสักครั้ง แต่น่าจะยังไม่ใช่เร็วๆนี้ แหะๆ


jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 389 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,695 ความคิดเห็น

  1. #2574 Lalilyn.laily (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:13
    ผิดคาดอ่ะ พี่เบลสสส พ่อหนุ่มคมเข้มของน้อง
    ปล.พี่มาร์โคดีมาก ชอบนะคะ อยากได้
    #2,574
    0
  2. #2536 myQ_min (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 02:28

    เบลคงูจะไม่กินหนูแน่นอนลุก

    #2,536
    0
  3. #2417 piinkhyun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:15
    เบลสสสสส คิดถึงมาก!
    #2,417
    0
  4. #2240 dissilyn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 10:29
    เบลสมาเป็นอาจารย์สอนปรุงยาพวกเธอร้องไห้แน่ น่าลองให้เชมัสมาเป็นอาจารย์สอนวิชาคาถา5555555555 ตู้มต้ามแน่ค่ะคุ๊นนนนนนนนน
    #2,240
    0
  5. #1338 Piszerel (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 20:19
    แปปนะคะ รูปล่างคือดีม๊ากกกกกกก!!
    #1,338
    0
  6. #1269 I_was_as_I (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 07:21
    เมจมาร์โคนี่มครเหรอคะไรท์ หล่อมากแม่ หล่อปะล้ำปะเหลือ หล่อออ
    #1,269
    2
    • #1269-2 I_was_as_I(จากตอนที่ 12)
      26 มิถุนายน 2562 / 19:08

      //กราบไรท์
      #1269-2
  7. #390 Hazel_nut (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:21
    อ้าวเป็นเบลสนี่เอง 555 เดาพลาด ตลกเจ้าเบลค บรรยายนกฮูกคุยกันได้น่าตบมาก โอ๊ยย เด็กบ้า 5555555
    #390
    0
  8. #387 kollyloki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:46
    มาร์โคน่ารักกกกกก อ๊ายยยยย
    #387
    1
  9. #292 bxnkbkck (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 01:27
    เบลสสสสสสสส อมกกกกกก เกร้ดดดดดดด ปิดปากแทบไม่ทัน คือดีมากๆ เบลสอะเบลส เบลส ซาบินี่เลยนะ คิดถึงศิษย์เก่าสลิธีรินเหลือเกิน คิดถึงธีโอด้วย ไหนจะแพนซี่ แดฟเน่ แงงงง
    เบลคจ๊ะ เรเวนคลออาจจะหน้าตาดี แต่บ้านเราสลิธีรินก็ไม่แพ้นะ ดูหน้ามาร์โคซะก่อน หล่อมากกกกกก เมจดีมากค่ะไรท์ 10 10 10
    #292
    0
  10. #116 Nekoijump (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 10:22

    บ้านสลิธีรินคืออาณาจักรหนุ่มหล่อที่แท้55555555แต่เรเวนคลอก็งานดีนาจาาาาาาา welcomeตาเบลคคืนสู่ฮอกวอตส์นะลูก 5555555555555555

    #116
    1
  11. #104 Frankie_tongza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 02:08
    Welcomค่ะเบลส ปรบมือ!!!
    #104
    1
    • #104-1 jujuly(จากตอนที่ 12)
      16 มกราคม 2562 / 22:11
      ยินดีต้อนรับกลับฮอกวอตส์
      #104-1
  12. #103 iHolic (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:01
    ขอดีเฟนด์ให้บ้านงูนิดนึง สลิธีรินต่างหากที่ศูนย์รวมคนหล่อ 55555
    ว่าแต่เบลสมาเป็นอาจารย์เหรอเนี่ย... /กระซิบบอกเด็กๆว่าหนีไปลูก อาจารย์จะพานักเรียนแหกกฏเองล่ะสิไม่ว่า ถถถถถถ
    #103
    1
    • #103-1 jujuly(จากตอนที่ 12)
      15 มกราคม 2562 / 23:18
      สลิธหล่อแบบไม่พูดมาก ส่วนเรเวนคือมั่นหน้าค่ะ 5555555

      เบลสอาจจะมาแบบอาเบอร์ฟอร์ธก็ได้ ดูเด็กทะเลาะกันให้เสร็จก่อนแล้วค่อยเข้าไป ชิวๆ
      #103-1
  13. #102 Glassofwine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:44

    มายืนยันว่าบ้านเรเวนคลอหน้าตาดีที่สุดค่ะ /โบกมือเบาๆ พร้อมโปรยยิ้ม
    #102
    1
  14. #101 msyokky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 22:36
    สลิธีรินนี่ ศูนย์รวมคนหล่อสินะคะ...

    ยูตะต้องน่ารักแน่เลยค่ะ คือแค่ชื่อก็รู้แล้วว่าต้องหน้าตาดี
    #101
    1
  15. #100 SunDashine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:49
    โครตตตต55555
    #100
    1
  16. #99 NppNpp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:33
    อื้อหือเบลส5555 อยากรู้ว่านางจะเป็นอาจารย์แบบไหน
    #99
    1
  17. #98 Alice12 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:22
    มาแล้วในที่สุดก็มาาา
    #98
    1
  18. #96 Moragod Thinnamai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:35

    เรเวนคลอหน้าตาดีสุดจ้าาาา นี่คือ

    ปล.เราก็เด็กบ้านเรเวนคลอเหมือนกัน อิอิ

    #96
    1
  19. #95 CARROT~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:31
    มาร์โคหล่อมากกกก!!! อย่างงี้มันต้องจิ้นนน55555 #มาร์เบลค เดี๋ยวนะ55555 เรือแบบโคตรผี อห.555555555
    #95
    1
  20. #94 Mizuru_San (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 18:52
    ถ้าไรท์ได้แตะน้องงูสักครั้งแล้วจะชอบค่ะ!(ประสบการณ์ตรง--) เกล็ดน้องเย็นๆเราชอบมาก!

    เบลคปมพ่อแม่หนูดูมีอะไรอะ5555 ว่าแต่ลูน่าเดี๋ยวนี้คือตกทาศได้แล้วคือยืดคอเชียวนะะ
    #94
    2
  21. #93 Lyra_Selwyn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 18:22
    บ้านสลิธีรินหน้าตาดีที่สุดนะจ๊ะเบลค
    #93
    1
  22. #92 Sun&Moon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 18:17
    เบลสสสส กรี๊ดดดดดด 555555555 ลูน่าเดี๋ยวนี้ลายคุณหญิงออกนะคะ เริ่มเรื่องมากกับเจ้าทาสเบลคเสียแล้ว
    #92
    1
  23. #91 ployyuun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 18:11
    ตาเบลคช่างน่าเอ็นดูจริงๆ
    #91
    1