FROM TIME TO TIME [Draco x OC] [End]

ตอนที่ 7 : บทที่ 5 | ว่าที่คู่หมั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 276 ครั้ง
    26 เม.ย. 60


บทที่ 5 | ว่าที่คู่หมั้น



          หลังจากที่ฉันกลับจากหมู่บ้านฮอกส์มี้ดและแยกกับพี่เดรโกแล้ว ฉันก็ไปตามระเบียงทางเดินเพื่อกลับหอเรเวนคลอ แต่ดันปวดฉี่ซะก่อน เลยเลี้ยวเข้าห้องน้ำที่สุดทางเดินข้างหน้า พอฉันทำธุระเสร็จกำลังจะบิดประตูออก ก็มีเสียงผู้หญิงกลุ่มนึงเดินเข้ามา ขี้เกียจเจออ่ะ งั้นรอเขาออกไปก่อนแล้วกัน ฉันตัดสินใจปิดฝาโถส้วมแล้วนั่งรอพวกนั้นออกไป

          "สรุปแล้ว เขาไปฮอกส์มี้ดกับยัยนั่นจริงๆ"

          "ท่าทางข่าวลือจะเป็นจริงแล้วแหละ"

          "แล้วเธอจะทำยังไงต่อแอส" หือ? แอส แอสโทเรียรึเปล่า

          "ก็ไม่รู้เหมือนกัน และถ้าฉันเดาไม่ผิดเดรโกคงไปงานเลี้ยงกับยัยนั่นด้วย" คนที่ฉันคิดว่าเป็นแอสโทเรียพูดขึ้น อ๋อ หมายถึงพี่เดรโกนี่เอง แล้ว ยัยนั่นก็คงเป็นฉันสินะ

          "ทั้งที่เธอเป็นว่าที่คู่หมั้นกับเขาแท้ๆ" คู่หมั้น! เห้ยย ตั้งแต่เมื่อไหร่

          "ช่างเถอะ สุดท้ายคนที่จะได้คู่เขาก็เป็นฉันอยู่ดี ผู้หญิงเอ๋อๆอย่างคริสตินน่ะ มองข้ามไปเถอะ" เอ๋อ! ยัยหัวดำกรีนกราสว่าฉันเอ๋อหรอ

          "แต่ยัยคริสตินนี่ก็ร้ายนะ เห็นอยู่เงียบๆมาตั้งหลายปี ทำไมปีนี้คิดจะจับเขาก็ไม่รู้"

          "เลิกคิดเรื่องยัยนั่นเถอะ กลับหอกัน" หลังจากที่พวกนั้นออกไป ฉันก็ออกมาจากห้องน้ำ รีบขึ้นหอนอนและเล่าทุกอย่างให้ลูน่าฟัง

          "แอสโทเรียเนี่ยนะ เธอเจอศึกหนักแล้วล่ะ" ลูน่าออกความเห็น ใช่ หนักมากๆ

          "นั่นน่ะสิ แล้วเป็นถึงว่าที่คู่หมั้นอีก ฉันจะเอาอะไรไปสู้เล่าาา"

          "ใจเย็นก่อนคริสติน ก็แค่ว่าที่นี่ แสดงว่าเขายังไม่ได้หมั้นกัน เธอก็ยังมีโอกาสนะ"

          "ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ"


          ฉันว่าปีนี้ฤดูหนาวมันมาเร็วนะ นี่เพิ่งต้นเดือนพฤศจิกายนเอง ถึงจะไม่มีหิมะแต่ก็เย็นจนฉันไม่อยากลุกจากที่นอนเลย ดีนะวันนี้เป็นวันอาทิตย์ เมื่อวานฉันเดินหาเบลสกับแพนซี่แต่ก็ไม่เจอ สงสัยอยู่ในหอละมั้ง ส่วนพี่เดรโกก็อยู่หอประธานกับเฮอร์ไมโอนี่ ฉันล่ะนับถือสองคนนั้นจริงๆ สอบก็ต้องสอบ แถมยังมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบอีก ฉันเล่าเรื่องแอสโทเรียให้จินนี่ฟังแล้ว เธอไม่ได้พูดอะไรมาก แค่บอกว่าให้ฉันแย่งตำแหน่งว่าที่คู่หมั้นมาจากแอสโทเรียซะก็หมดเรื่อง พูดเหมือนฉันเป็นตัวร้ายตามละครมักเกิ้ลอย่างนั้นแหละ ถ้าง่ายขนาดนั้นฉันไม่มานั่งกลุ้มใจหรอก

          ก๊อกๆ

          นั่นนกฮูกจากที่บ้านฉันนี่ ฉันลุกไปเปิดหน้าต่างให้มันเข้ามา แล้วหยิบอาหารนกให้มัน ฉันค่อยๆแกะห่อที่มันเอามาด้วย มันคือชุดราตรีสีน้ำเงินยาวเรียบๆ แล้วก็กล่องเครื่องประดับอีกนิดหน่อย ท่าทางแม่จะรู้นะว่ามีงานน่ะ สงสัยศาสตราจารย์มักกอนนากัลเขียนจดหมายบอกผู้ปกครองแน่เลย ฉันหยิบจดหมายที่แนบมาพร้อมกันเปิดอ่าน ข้างในมีรูปถ่ายใบนึง เป็นตอนที่อเล็กซ์กินลูกอมเม็ดทุกรส ท่าทางจะได้รสชาติที่ไม่โอเคเท่าไหร่ เพราะอเล็กซ์แค่กัดไปครั้งเดียวก็คายทิ้งทันที แม่เขียนมาบอกว่ามีจดหมายส่งมาที่บ้านว่าขออนุญาตให้นักเรียนอยู่โรงเรียนในช่วงคริสมาส เพราะมีงานเลี้ยง แม่เลยส่งชุดมาให้ ก็ว่าทำไมแม่ถึงรู้ ฉันเขียนจดหมายตอบกลับไปแล้วส่งให้นกฮูกนำกลับไปให้แม่ด้วย เป็นจังหวะเดียวกับลูน่าที่เพิ่งกลับเข้าห้องมาพอดี

          "อ้าว ตื่นแล้วหรอ นึกว่าจะสายกว่านี้ซะอีก"

          "ฉันก็ไม่ใช่คนที่นอนตื่นสายอะไรสักหน่อย"

          "เอ้านี่ ฉันลงไปกินมื้อเช้ามา เลยเอาแซนวิชกับพายมาฝาก" ลูน่ายื่นแซนวิชกับพายมาให้ เป็นเพื่อนที่ประเสริฐแท้

          "ขอบคุณมากนะลูน่าเพื่อนรัก" ฉันยิ้มให้ลูน่าจนตาหยี ก่อนจะหยิบอาหารมาจากมือเธอ

          "จ้า คุณเพื่อน" ลูน่าตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ วันนี้ตลอดช่วงเช้าฉันอยู่ที่ห้องตลอด แล้วลงมากินมื้อกลางวันพร้อมลูน่า แล้วเหมือนโชคชะตาเล่นตลก ฉันเดินมาถึงหน้าประตูห้องโถงพร้อมกับแอสโทเรียพอดี เธอมองฉันด้วยหางตาแล้วเชิดหน้าเดินเข้าห้องโถงไป ฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำบ้าน และมองยัยหัวดำกรีนกราสที่เดินไปนั่งข้างๆพี่เดรโกหน้าตาเฉย พี่เดรโกก็ยิ้มให้เธอซึ่งฉันเชื่อว่ามันคือยิ้มมารยาท

          "เธอไม่ทำอะไรจะดีหรอ แอสโทเรียนำหน้าไปแล้วนะ" ลูน่าบอกฉัน ทำน่ะฉันทำอยู่แล้ว แต่ปล่อยไปก่อน ฉันขอจับทางยัยนี่แปป

          "ขอฉันสังเกตการณ์ก่อน ช้าๆได้พร้าเล่มงามนะลูน่า" ฉันนั่งกินไปแล้วก็มองสองคนนั้นไปด้วย แอสโทเรียพยายามตักนู่นตักนี่ให้พี่เดรโก ล่าสุดนางหยิบทาร์ตน้ำตาลข้นให้ แต่เขาปฏิเสธ หึ หล่อนไม่รู้หรอว่าเขาไม่ชอบกินทาร์ตน้ำตาลข้น เขาชอบกินพุดดิ้งย่ะ นั่นไงยังไม่ทันขาดคำพี่เดรโกก็ตักพุดดิ้งใส่จาน ฉันน่าจะเสนอหน้าไปนั่งกินด้วยนะจะได้หักหน้ายัยนั่นซะ ท่าทางเบลสกับแพนซี่จะตะหงิดๆยัยกรีนกราสคนน้อง พวกเขาหันมามองฉันที่อยู่โต๊เรเวนคลอซึ่งแน่นอนฉันจับตาดูอยู่ตลอด เบลสส่งซิกให้ฉันว่าเจอกันข้างนอก ฉันบอกลูน่าว่าเดี๋ยวมาแล้วก็ลุกออกไป สองคนนั้นก็ลุกตามมา ฉันเดินห่างจากประตูห้องโถงเล็กน้อยพวกเขาก็เดินมาพอดี

          "เธอมีปัญหาแล้วยัยหนู" เบลสพูดขึ้นทันทีที่เดินมาถึงฉัน

          "แอสโทเรียใช่มั้ย" ฉันตอบกลับไป

          "แสดงว่าเธอรู้เรื่องแอสโทเรียกับเดรโกแล้วสินะ" แพนซี่ถามฉันกลับมา

          "ใช่ หลังจากที่ไปฮอกส์มี้ดนั่นแหละ ได้ยินตอนเธอคุยอยู่กับเพื่อนพอดี"

          "เดรโกก็มาบอกฉันวันนั้น บอกให้ฉันช่วย"

          "ช่วย?"

          "เห็นได้ชัดว่าเขาก็ไม่ยอมรับการหมั้นหมายนี่ เหมือนกัน" แพนซี่พูดขึ้น

          "ใช่ มันบอกว่าทำยังไงก็ได้ให้การหมั้นหมายนี่ไม่เกิดขึ้น ฉันเลยบอกว่ามีสองทาง หนึ่ง เขียนบอกพ่อมันไปตรงๆเลยว่าไม่ต้องการหมั้น ซึ่งเป็นไปได้ยากที่จะสำเร็จ กับสอง บอกไปว่ามีแฟนแล้ว" เบลสอธิบาย

          "ห้ะ แต่เขาไม่มีแฟนนี่"

          "ยังต่างหาก คริสตินเธอต้องเร่งมือแล้วละ ก่อนที่แอสโทเรียจะปาดหน้าเค้กเธอไป" แพนซี่ตอบกลับมา นี่ฉันต้องเร่งมือแค่ไหนเนี่ย

          หลายวันผ่านไปโดยที่ฉันไม่เจอพี่เดรโกเลยนอกจากเวลากินข้าว ถ้าเขาไม่ทำงานประธานนักเรียน ก็อ่านหนังสืออยู่ที่หอ ไม่ก็ซ้อมควิดดิชที่เขาจะมีแข่งในวันพรุ่งนี้ และวันนี้ก็เป็นนัดของกริฟฟินดอร์และเรเวนคลอ ฉันเดินตามฝูงชนที่กำลังไปสนามกับลูน่าและเฮอร์ไมโอนี่ พอถึงอัฒจรรย์เฮอร์ไมโอนี่ก็แยกตัวไปนั่งฝั่งกริฟฟินดอร์กับเนวิลล์ ส่วนฉันกับลูน่าไปที่ฝั่งเรเวนคลอ เรานั่งอยู่แถวบนสุดนั่นทำให้ฉันเห็นคนผมบลอนด์ที่ฝั่งสริธีริน เขากำลังเดินไปนั่งข้างเบลส โอ้ยให้ตายเถอะ ยัยหัวดำนี่ติดหนึบพี่เดรโกขนาดนี้เลยหรอ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้วสิ มาดามฮูชเป่านกหวีด การแข่งขันจึงเริ่มขึ้น ผ่านไปยี่สิบนาที ตอนนี้เรเวนคลอกำลังนำอยู่ ฉันเห็นซีกเกอร์ของทั้งสองบ้านกำลังบินไปทางอัฒจรรย์ของพวกอาจารย์ พวกเขาบินเลียบอัฒจรรย์ไปเรื่อยๆจนในที่สุด

          "แฮร์รี่ พอตเตอร์จับลูกสนิชได้ กริฟฟินดอร์ชนะ!" เอาล่ะ ฉันเบื่อแฮร์รี่ ตอนนี้ทุกคนกำลังเดินลงอัฒจรรย์เพื่อกลับปราสาท แต่ฉันกับลูน่านั่งอีกซักพัก เพราะขี้เกียจไปเบียดเสียดกับคนเยอะแยะขนาดนั้น ฉันมองไปเรื่อยๆจนเห็นแอสโทเรียที่พยายามชวนพี่เดรโกคุย มองจากที่ไกลๆ ฉันเห็นแค่เขาพยักหน้าไม่ก็ถามคำตอบคำ โถ่ น่าสงสาร อยู่กับฉันเขาพูดเป็นวรรคเป็นเวร ดูก็รู้ว่าใครชนะ พอคนเริ่มบางลง ฉันกับลูน่าจึงลงไป ตอนนี้พี่เดรโกกำลังเดินอยู่ข้างหน้าฉันไปประมาณสามเมตร โดยมีแอสโทเรียที่พยายามจะเดินข้างๆเขา แต่เขาก็เดินเร็วๆโดยที่ไม่สนใจเธอเลย ส่วนเบลสกับแพนซี่ก็เดินอยู่อีกข้างหนึ่งของพี่เดรโก

          "ลูน่า เดี๋ยวฉันขอจัดการอะไรหน่อย เธอกลับหอก่อนก็ได้"

          "งั้นเดี๋ยวฉันไปหาเฮอร์ไมโอนี่ละกัน อ้อคริสติน โชคดีนะ" ลูน่าขยิบตาให้ฉัน ซึ่งฉันก็ขยิบตากลับไป ก่อนจะเดินเว้นระยะห่างพี่เดรโกนิดหน่อย แล้วค่อยเรียกเขา

          "พี่เดรโก!" ฉันตะโกนออกไป ซึ่งเขาก็หยุดเดินแล้วรอให้ฉันเดินไปให้ถึงเขา ดูไว้นะยัยหัวดำ ฉันน่ะของจริง

          "ช่วงนี้ไม่เจอพี่เลยอ่ะ เหง๊าเหงา"

          "ช่วงนี้อ่านหนังสือหนักหน่อยน่ะ ทดเวลาที่ต้องไปซ้อมควิดดิช แล้วคนที่เหงาควรเป็นฉันมากกว่ามั้ย ไม่ได้ยินเสียงพูดเป็นต่อยหอยของเธอน่ะ" ฉันเดินคุยกับเขาไปเรื่อยๆ มีสาระบ้างไม่มีสาระบ้าง ฉันเหลือบตามองไปข้างหลังเห็นแอสโทเรียเม้มปากเป็นเส้นตรงเลยล่ะ เพราะเวลาเขาอยู่กับฉัน ฉันแทบจะไม่ต้องชวนคุยเลย แล้วเขาก็เดินรอฉันตลอด สะใจโว้ยยย ฮ่าๆๆ นับวันฉันยิ่งร้ายขึ้นนะเนี่ย จนเบลสกับแพนซี่ที่เดินอยู่ข้างๆต้องยกมือให้

          แอสโทเรียกำลังโกรธ โกรธที่เขาทำตัวห่างเหินไม่เหมือนกับว่าเป็นว่าที่คู่หมั้นกันสักนิดเดียว แล้วยัยคริสตินยังเสนอหน้ามาหาเขาอีก แค่ประโยคเดียวที่เขาพูดกับยัยนั่น มันแทบจะมากกว่าที่เขาพูดกับเธอวันนี้ทั้งวันด้วยซ้ำ เธอชวนคุยเขาก็ทำแค่พยักหน้า ไม่ก็ตอบเท่าที่จะตอบได้ เธอพยายามเดินให้ทันเขาแต่เขาก็เดินไปเรื่อยๆโดยที่ไม่สนใจว่าเธอจะตามทันไหม แต่พอเป็นยัยนี่ เดรโกแทบจะชวนเธอคุยและยังลดระดับความเร็วในการเดินให้เท่ากับขาสั้นๆของยัยคริสตินอีก นั่นทำให้เธอโกรธเข้าไปใหญ่ กว่าเธอจะรบเร้าเรื่องหมั้นกับเดรโกกับพ่อได้ เธอต้องเสียเวลาไปตั้งเท่าไหร่ เธอชอบเขามาตั้งแต่เข้าฮอกวอตส์ แล้วยัยนี่ล่ะตอนไหน นานเท่าเธอรึเปล่า หรืออาจจะเพราะตอนนี้ที่ตระกูลมัลฟอยกำลังจะกลับมารุ่งเรื่องเหมือนเดิม เลยคิดจะจับเขา แล้วเขาก็หลงกล เหอะ ยัยผู้หญิงมักง่าย เธอต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่ทุกอย่างมันจะพังไปมากกว่านี้ ต่อให้ต้องใช้วิธีอะไรก็ตาม!

          เราเดินมาถึงปราสาทและแอสโทเรียก็ขอตัวไปหากลุ่มเพื่อนของเธอทันที จริงๆก็น่าสงสารนะ เมื่อกี้เหมือนเธอเป็นส่วนเกินเลยอ่ะ มันเหมือนเวลาฉันเดินกับพวกจินนี่และเฮอร์ไมโอนี่ ที่มีแฟนกันหมดแล้ว ขนาดลูน่าก็ยังมีเนวิลล์ที่เหมือนจะมาขายขนมจีบอยู่บ่อยๆ จนบางครั้งฉันต้องเดินรั้งท้ายอยู่คนเดียว

          "งั้นฉันขอตัวไปหอประธานก่อน" พี่เดรโกบอกฉันกับเบลสและแพนซี่ แต่เขาก็ยังจ้องฉันอยู่เหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง

          "มีอะไรรึเปล่า" ฉันถามเขาออกไป เพราะท่าทางเขาเหมือนอยากจะพูดอะไรด้วย

          "คือ ฉันจะบอกว่าพรุ่งฉันแข่ง อวยพรหน่อย"

          "เรื่องแค่นี่เอง งั้นขอให้พรุ่งนี้ท้องฟ้าโปร่งจะได้มองเห็นลูกสนิชง่ายๆ แล้วก็ขอให้พี่โชคดี ชนะให้ได้นะ"

          ฉันตบบ่าเขาสองที เสมือนเป็นเพื่อน เขาสูงจนฉันต้องเขย่งเลยอ่ะ จะสูงไปไหน

          "ขอบใจนะ" เขายิ้มเหมือนพอใจกับคำอวยพรของฉัน ก่อนที่ยกมือมาขยี้หัวฉันให้มันยุ่งเล่นแล้วก็เดินจากไป เพราะเขาน่ารักอย่างนี้ไง จะทำใจไม่ให้ชอบได้ไงไหวล่ะ

          "หืม พวกเธอดูเหมือนคู่รักเลยนะ มีอะไรที่ฉันไม่รู้รึเปล่า"

          "นั่นน่ะสิ ไปฮอส์มี้ดมาเป็นไงบ้าง ได้ข่าวว่าไปร้านน้ำชามาดามพุตดี้ฟุตด้วยหนิ" เบลสกับแพนซี่คงเห็นว่าเขาดูมุ้งมิ้งกับฉันผิดปกติเลยถามขึ้น นั่นสิ ฉันก็ว่าเขาแปลกไปนิดหน่อยนะ

          "ก็ไม่ได้มีอะไรนะ เราแค่ไปกินเค้ก เดินเล่น เข้าร้านขนมฮันนี่ดุกส์ จากนั้นก็กลับ"

          "ฉันมีสายสืบนะคริสติน เขาบอกฉันว่าพวกเธอน่ะเดินจูงมือแล้วก็จูบกันด้วย" แพนซี่พูดขึ้น เดี๋ยวนะ จะบ้าหรอ ฉันไม่ได้จูบกับเขาสักหน่อย

          "จะบ้าหรอ! ไม่ได้จูบ เธอไปเอาข่าวมาจากไหนเนี่ย"

          "เธอแน่ใจนะ" เบลสหันมาถามฉัน

          "แน่ใจสิ ปากฉันนะ ถ้าเขาจูบฉันก็ต้องรู้มั้ย"

          "หรือว่าแค่โน้มหน้า แต่ยังไม่จูบ เพราะสายสืบของฉันบอกว่าอยู่ๆไอ้โต๊ะข้างๆก็ทำกาน้ำชาตก พอหันมาอีกทีพวกเธอก็นั่งหลังตรงกันเหมือนเดิมแล้ว" แพนซี่ยังสัณนิษฐานต่อไป เดี๋ยวนะ ตอนกาน้ำชาตกหรอ ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันจ้องตาเขาอยู่ แล้วมันก็นเหมือนจะใหญ่แล้วก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เฮ้ยย อย่าบอกนะว่า เขากำลังจะจูบฉันอ่ะ

          "หน้าแดงอย่างนี้ท่าทางจะใช่ เดรโกนี่ก็ยังไวไฟเหมือนเดิม" เบลสพูดขึ้นมา

          "แผนกำลังจะสำเร็จสินะ ต่อไปก็เรื่องแอสโทเรีย" แพนซี่บอก

          "แค่เธอทำให้มันรู้ตัวว่าชอบเธอ แล้วก็คบกันซะ พ่อมันต้องยกเลิกการหมั้นให้แน่ เธอไม่มีอะไรด้อยกว่าแอสโทเรียสักนิด ยกเว้นความสูงน่ะนะ"

          "ย่ะ ขอโทษนะที่ฉันเตี้ย"


_______________________________________________
มาแล้วค่าาาา
เค้าขอโทษนะตัวเองงง บอกว่าหลังสงกรานต์แต่หลังมาอาทิตย์กว่าเลย
พออากาศร้อนๆแล้วไม่อยากทำอะไรเลยค่ะ ไรท์นั่งๆนอนๆ ปัดโทรศัพท์ไปมาทั้งวันเลย
น้อมรับผิดแต่โดยดี


แอสโทเรีย กรีนกราส
สริธีริน ปี 5

เปิดตัวแอสโทเรียจ้าาาาาา
มีคนทายถูกด้วยว่าเป็นเรื่องหมั้น (ดีจัยยย)
ตอนแรกก็คิดว่าให้แอสโทเรียมามีบทบาทด้วยดีมั้ย เพราะเราแต่งดราม่าแล้วไม่ไปเลย
แต่คิดไปคิดมา มันต้องมีอะไรสักอย่างมากระตุ้นให้คริสตินจีบเดรโกอย่างจริงๆจัง
แบบว่า เป็นความรู้สึกที่ยอมไม่ได้ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างประมาณนี้ค่ะ
แต่ก็จะไม่ดราม่ามากนะ ส่วนแอสโทเรียก็ไม่ได้ร้ายมากขนาดนั้น
ง่ายๆคือ นิยายเรื่องนี้ไม่มีตัวร้ายค่ะ5555555555

ช่วงนี้อาจจะมาลงช้าหน่อยนะคะ อยู่ระหว่างปรับพลอตค่ะ
ตอนแรกเขียนไปถึงบทที่ 8 แล้ว แต่รู้สึกว่ามันมีบางส่วนที่ไม่สมเหตุสมผล
เลยแก้เป็นจุดๆไปค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
คอมเมนท์ทุกคอมเมนท์มีความหมายจริงๆค่ะ ทวงนิยายได้นะ ถ้าเกิดมาช้าไปจริงๆ

รักนักอ่านทุกคนค่าาาา
jujuly
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 276 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #138 ขนม"โมจิ"🍵🍡 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 15:13

    ขออนุญาตขำนะคะ555 แค่กๆขอน้ำหน่อย

    #138
    0
  2. #105 SunDashine (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 23:43
    โฮ้ยยยยยต้องสู้แล้วโว้ย
    #105
    0
  3. #97 FairyF (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 06:25
    ชอบภาษาของไรท์มากอะ นี่พยายามตามเก็บทุกเรื่องที่ไรท์แต่งอยู่ 😊😊
    #97
    1
    • #97-1 jujuly(จากตอนที่ 7)
      17 สิงหาคม 2561 / 10:30
      โง้ยยย ขอบคุณมากๆเลยค่ะ!
      #97-1
  4. #86 NewKanokwan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 00:16
    คืออะไร ไม่รู้-อเธอออว่าเดรโน้มหน้ามาอะ
    #86
    1
    • #86-1 NewKanokwan(จากตอนที่ 7)
      21 เมษายน 2561 / 00:17
      *หรอ..
      #86-1
  5. #53 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 13:38
    โอ้ยชอบบบบบบบบ น่ารักมากกกกก พล็อตที่นางเอกจีบก่อนสนุกมากก
    #53
    0