FROM TIME TO TIME [Draco x OC] [End]

ตอนที่ 6 : บทที่ 4 | หมู่บ้านฮอกส์มี้ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 264 ครั้ง
    12 เม.ย. 60


บทที่ 4 | หมู่บ้านฮอกส์มี้ด




          นับว่าฉันยังมีโชคอยู่บ้าง เพราะศาสตราจารย์สลักซ์ฮอร์นเข้าห้องสายกว่าฉัน เมื่อหมดคาบฉันก็เอารายงานที่เขาสั่งออกไปส่ง โล่งกระเป๋าขึ้นเยอะเลย

          "ศาสตราจารย์คะ รายงานค่ะ" ฉันยื่นม้วนรายงานของฉันให้เขาไป

          "เสร็จไวดีนี่" เขาพูดกับฉันนิดหน่อยก่อนที่จะเดินออกจากห้องมา ฉันกับลูน่ากำลังไปกินมื้อเที่ยงที่ห้องโถง แล้วรู้อะไรมั้ย ระหว่างที่ฉันส่งงานอยู่ เนวิลล์ค่ะ เนวิลล์มาชวนลูน่าไปงาน ว่าแล้วเชียวว่าสองคนนี้ต้องมีซัมธิง เรานั่งกับจินนี่ที่โต๊ะกริฟฟินดอร์ ฉันเชื่อว่าพวกจินนี่มีคู่ไปด้วยหมดแล้วแหละ คงไม่ต้องถาม

          "เออนี่คริสติน ว่าจะถามตั้งนานละ แต่ฉันลืม" เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้นมา

          "เธอไปพูดจาอะไรแปลกๆใส่มัลฟอยรึเปล่า" แปลกๆหรอ แปลกสุดก็คงเป็นตอนที่พูดว่าสามีละมั้ง

          "เอ่อ ทำไมหรอ" ลองเลียบๆเคียงๆถามไปก่อน ถ้าไม่ใช่ขึ้นมาเดี๋ยวพวกนี้ก็ล้อฉันอีก

          "จู่ๆนายนั่นก็มาถามว่า ถ้ามีผู้หญิงพูดคำว่าสามีใส่ มันหมายความว่าอะไร" โอ้ววว นี่เขาคิดไม่ตกขนาดต้องถามเฮอร์ไมโอนี่เลยอ่ะ

          "แล้วเธอตอบว่าไง"

          "ฉันก็ตอบไปว่า เธอน่าจะสนใจนายอยู่นะมัลฟอย แบบนี้" นี่ขนาดไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูด เฮอร์ไมโอนี่ยังเดาถูกเลยอ่ะ นี่ฉันพูดอะไรเดาง่ายขนาดนั้นเลยหรอ

          "เงียบแบบนี้เป็นเธอใช่มั้ย" จินนี่หันมาถามฉัน ฉันได้ยิ้มแหยๆไปให้

          "โห คริสติน เธอนี่ก็ไม่เบานะเนี่ย อีกหน่อยมัลฟอยเสร็จยัยนี่แน่"

          "เสร็จอะไรเล่า น่าเกลียด" พวกฉันหยุดการคุยไว้แค่นั้นเพราะแฮร์รี่กับรอนเดินมาพอดี พร้อมกับที่พี่เดรโกเดินเข้ามา ถ้าฉันมองไม่ผิด คนที่เข้ามาใหม่จะเป็นนักกีฬาควิดดิชทุกคนเลย บ้านละคนสองคน

          "กริฟฟินดอร์คู่แรกกับเรเวนคลอ แล้วต่อด้วยสริธีรินกับฮัฟเฟิลพัฟ" แฮร์รี่พูดขึ้น อ๋อ นี่ไปประชุมควิดดิชมาสินะ

          "เอ้อ นี่คริสตินยอดยาหยีของเธอเป็นกัปตันทีมละนะ อวดเบ่งชิบ" รอนแขวะ ไม่แปลกใจเลย แต่เขาควบทั้งประธานนักเรียนทั้งกัปตันเลยหรอ

          "เดี๋ยวนี้ ไม่ปฏิเสธแล้วหรอ" แฮร์รี่ถาม

          "ปฏิเสธอะไร"

          "ก็เรื่องเธอกับมัลฟอยไง"

          "ก็ไม่เห็นต้องปฏิเสธเลย เพราะฉันจะจีบเขา" เปล่าหรอกที่จริงฉันปลง ล้อเล่น ฉันจะจีบเขาละ แบบจริงจังเลย จะหยอดทุกครั้งที่มีโอกาส

          "ห้ะ!" ×5

          "เห้ยยย เบาๆ" ฉันบอกพวกเขา เพราะตอนนี้เรากำลังเป็นเป้าสนใจ แม้แต่พี่เดรโกยังมองมาเลย

          "หมายความว่าไง" เฮอร์ไมโอนี่ถาม

          "ก็หมายความว่า ฉันจะจีบเขาไง" ฉันว่าฉันพูดชัดนะเฮอร์ไมโอนี่

          "เธอเอาจริงแล้วหรอ"

          "จริงลูน่า" ฉันพูดอย่างมุ่งมั่น

          "ยังไงก็โชคดีนะ มีอะไรให้ช่วยก็บอก แล้วก็อย่าลืมป้องกันล่ะ ฉันเป็นห่วง" ฉันหน้าแดงเพราะคำพูดของจินนี่ พอทุกคนได้ยินที่จินนี่ก็หลุดขำกันออกมา

          "จินนี่ เธอจะบ้ารึไง ฉันไม่ใช่เธอนะ" พอพูดจบหางตาฉันก็เห็นเป้าหมายที่ต้องชวนไปฮอกส์มี้ดกำลังออกจากห้องโถง ตอนนี้แหละ ฉันรีบดื่มน้ำฟักทองอึกสุดท้ายก่อนจะลุกตามเขาไป

          "เดี๋ยวมานะ" ฉันรีบวิ่งออกมาหน้าห้องโถง คนผมบลอนด์กำลังเดินไปทางห้องสมุด ฉันก้าวเท้าเดินตามเขาไป โอ้ยยย ขาจะยาวไปไหนเนี่ย จากเดินเร็วฉันต้องกลายเป็นวิ่งอ่ะ กว่าจะทันเขา

          "พี่เดรโกคะ!" แฮ่กๆ โอ่ยย เหนื่อย

          "อ้าว วิ่งมาขนาดนี้มีอะไรรึเปล่า"

          "ไปฮอกส์มี้ดกับฉันไหม"

          "เธอว่าไงนะ" ทำไมต้องให้ฉันพูดหลายรอบด้วยเล่า หายใจจะไม่ทันอยู่แล้ว

          "ฉันถามว่า จะไปฮอกส์มี้ดกับฉันมั้ย"

          "กับเธอหรอ ได้สิ แต่เธอไม่ได้จะไปกับเพื่อนเธอหรอ"

          "ไปมาทุกปี เบื่อแล้ว อยากไปกับพี่บ้าง"

          "วันนี้มาแปลก" เขาพึมพำอะไรสักอย่าง

          "คะ?"

          "เปล่าๆ"

          "สรุปพี่ตกลงนะ งั้นเจอกันนะคะ เดี๋ยวฉันไปกินข้าวต่อก่อน ยังไม่อิ่มเลย" ฉันโบกมือลาเขา แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องโถง โดยไม่ลืมขยิบตาให้เบลสกับแพนซี่ เพื่อบอกว่าฉันชวนสำเร็จ ฉันเดินกลับไปที่โต๊ะ ทุกคนก็งงว่าทำไมฉันต้องรีบขนาดนั้น เลยบอกทุกคนไปว่า ไปชวนพี่เดรโกไปฮอกส์มี้ด พวกเขาดูอึ้งๆ ว่าฉันไปเอาความกล้าอย่างนี้มาจากไหน ต้องขอบคุณเบลสกับแพนซี่เลยแหละ พวกเขาทำให้ฉันฮึดขึ้นมา


          ฉันกำลังรอพี่เดรโกอยู่ตรงลานน้ำพุ วันนี้อากาศค่อนข้างเย็น แล้วผมฉันมันก็ไม่แห้งสักที ยังดีที่มีลมนะเนี่ย ฉันรอไม่นานเขาก็เดินมา ตื่นเต้นอ่ะ ฉันไม่เคยไปฮอกส์มี้ดกับเขาเลยนะ อยากมากก็เจอกันที่ร้านไม้กวาดสามอันไรงี้

          "รอนานมั้ย"

          "นานกว่านี้ก็รอได้ค่ะ" ฉันส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจไปให้เขา

          "โอเค งั้นไปกันเถอะ"
เรากำลังเดินไปฮอกส์มี้ด ตอนนี้เข้าใกล้ฤดูหนาว ลมหนาวเริ่มพัดผ่าน ฉันใช้มือทัดผมที่ปลิวไปตามแรงลมจนปรกหน้าให้เข้าที่ ผมของฉันที่ปล่อยยาวไม่ได้มัดปลิวไปถึงออกของคนข้างๆ

          "คริสติน มัดผมไหม เห็นแล้วแกะกะแทน"

          "แต่ผมฉันยังเปียกอยู่เลย ใกล้แห้งแล้วแหละ อีกแปปนึง"

          "มานี่มา เวทย์มนต์มีก็ไม่ใช้" พี่เดรโกจับฉันที่อยู่ข้างๆ ให้หยุดเดิน แล้วหยิบไม้กายสิทธิ์มาจัดการให้มันแห้ง

          "เอ้า มัดซะ แล้วนี่จะตัดมั้ย ยาวจนจะถึงเอวแล้วนะ"

          "แล้วยาวพอจะมัดใจพี่ได้ยังอ่ะ?"

          "..."

          "..."  อ้าวเห้ยยย อย่าเงียบดิ มุกฉันผ่านไหมเนี่ยยย

          "เธอ..."

          "..."

          "เธอกินยาไม่เขย่าขวดหรอ มุกเห่ยมาก ใครสอนมาเนี่ย!"

          สรุป ไม่ผ่าน!!!

          ฉันเดินตามเขาหลังจากที่เขาเดินนำไปก่อนตอนฉันเล่นมุก โหอะไรอ่ะ มาด้วยกันก็ต้องเดินด้วยกันดิ ฉันรีบเดินเพื่อจะได้มาเดินข้างๆพี่เดรโก

          "ฉันอยากกินเค้กอ่ะ"

          "เค้กหรอ"

          "ใช่ ไปร้านมาดามพุตดี้ฟุตกัน"

          "มันจะดีหรอ ร้านนั้นมันออกจะแบบว่าเอ่อ หวานแหวว"

          "นะนะ ไปกัน"ฉันใช้ลูกอ้อน อ้อนเขาแถมยังสบตาปิ๊งๆด้วยนะ ใจอ่อนสักทีสิ

          "โอเคๆ ไปก็ไป" สำเร็จ!!

          ตอนนี้เราเข้ามาอยู่ในร้านแล้ว บอกเลยว่าบรรยากาศนี่อาจจะเลี่ยนกว่าเค้กอีกนะ มีแต่คู่รักทั้งนั้นเลย ไม่นานชาผลไม้ กับเค้กที่เราสั่งก็มาเสิร์ฟ นี่ถ้าเค้กกับชาไม่อร่อยฉันก็ไม่รู้จะชวนพี่เดรโกมายังไงเลยนะเนี่ย

          "อร่อยมั้ยคะ" ฉันถามเมื่อเขาเคี้ยวเค้กช็อคโกแลตของเขาเสร็จ

          "ก้ดี ไม่หวานเกิน เอ้อนี่ สัปดาห์หน้าจะเริ่มควิดดิชละนะ มาเชียร์ด้วยอันนี้บังคับ"

          "ไม่ต้องบังคับหรอก เชียร์อยู่แล้ว" ฉันพูดไปมองตาเขาไปอย่างสื่อความหมาย ตาสีฟ้าซีดของเขามันสวยมาก สวยจนไม่อยากละสายตา ยิ่งมองฉันยิ่งรู้สึกเหมือนมันใหญ่แล้วก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เอ๊ะ ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ หรอ

          เพล้ง!!

          เสียงนั่นทำให้ฉันสะดุ้ง แล้วหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นคู่รักคู่นึงทำกาน้ำชาตก เห้ออ ขัดจังหวะจริงๆ พอฉันหันไปอีกที ฉันก็เห็นพี่เดรโกก้มหน้าก้มตากินเค้กอยู่ เขาหิวหรอ

          "พี่หิวรึเปล่า"

          "เปล่านี่ ทำไมหรอ" เขาเงยหน้ามาพูดกับฉัน เห้ยทำไมหน้าแดงอ่ะ ไม่สบายอ่อ

          "พี่หน้าแดงๆนะ ไม่สบายหรอ" ฉันเอามือไปอังหน้าผากเขา ส่วนอีกมือก็อังหน้าผากตัวเองเพื่อเปรียบเทียบอุณหภูมิ ก็ปกตินิ จากนั้นเราก็กินกันเสร็จ เรามีปัญหากันนิดหน่อยตอนจ่ายเงิน พี่เดรโกยืนยันว่าจะเลี้ยงส่วนฉันยืนยันว่าจะหาร สรุปพี่เขาก็ชนะอยู่ดี เราเดินดูร้านไปเรื่อยๆ จนฉันขอเข้าร้านขนมฮันนี่ดุ๊กส์เพื่อซื้อขนมไปฝากอเล็กซ์ตามที่สัญญาไว้ ระหว่างทางฉันรู้สึกได้ว่ามีคนมองฉันกับพี่เดรโก โดยเฉพาะสาวๆ เหอะเสียใจ คนนี้ฉันจองย่ะ ฉันตอกย้ำความเป็นเจ้าของของตัวเองโดยการยื่นมือไปจับมือเขา เขาหันมายักคิ้วเชิงว่ามีอะไรรึเปล่า ฉันก็เลยบอกว่าเขาเดินเร็ว เดินไม่ทันเลยจับไว้ แล้วเราก็เดินจับมือกันอย่างนั้นจนถึงร้านขนมฮันนี่ดุกส์ฉันจึงเข้าไป ซึ่งเขาบอกว่าขอรออยู่นอกร้าน เพราะว่าข้างในคนเยอะ ฉันเลือกขนมแปลกๆไปจำนวนหนึ่งและนำไปคิดเงิน พอฉันมองไปข้างนอกฉันก็เห็นพี่เดรโกกำลังยืนคุยกับผู้หญิงผมสีเข้มคนหนึ่งและฉันจำเธอได้ เธอคือ แอสโทเรีย กรีนกราสน้องสาวของดาฟเน่เพื่อนของแพนซี่ เมื่อฉันจ่ายเงินเธอก็เดินแยกไปกับเพื่อนของเธอแล้ว ฉันจึงเดินออกจากร้านมาหาคนตัวสูง

          "เมื่อกี้แอสโทเรียหนิ"

          "ใช่ เธอเดินมาถามว่ามาคนเดียวหรอ ฉันเลยบอกไปว่ามากับเธอ"

          "อ้อ" ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามีอะไรมากกว่านั้นนะ ลางสังหรณ์มันแปลกๆ

          Draco's part
          เมื่อสามสี่วันก่อนผมกำลังเดินไปที่ห้องสมุด แต่จู่ๆก็มีผู้หญิงที่ผมคุ้นเคยดีเรียกเอาไว้ เธอถามผมว่าผมจะไปฮอกส์มี้ดกับเธอมั้ย ผมได้ยินตั้งแต่รอบแรกแล้วแหละ แต่ไม่แน่ใจ เลยลองถามอีกรอบ คราวนี้ชัดเลย เธอมาชวนผมเหมือนเธอรู้ว่าผมโดนเพื่อนเทอ่ะ แต่ผมว่าช่วงนี้เธอดูแปลกๆ ตั้งแต่เปิดเทอมมาเธอก็พูดอะไรสักอย่างที่ผมฟังแล้วจักจี้ แต่ก็ใจเต้นแปลกๆ เธอดูมีชีวิตชีวาเวลาอยู่กับเพื่อนของเธอ แต่เธอกลับดูน่ารัก น่าเอ็นดูเวลาอยู่กับผม ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ อย่างวันนี้ที่เธอมาฮอส์มี้ดกับผม บอกตรงๆว่าอยู่กันมาตั้งหลายปีแต่ผมไม่เคยมากับเธอสักครั้ง มีบ้างที่เราบังเอิญเจอกัน แต่วันนี้เธอแปลก เธอทำเหมือนกับว่าวันนี้เรามาเดทกันในฐานะคู่รัก ตั้งแต่ที่เธอเล่นมุกเสี่ยวกระจายนั่นจนทำให้ผมต้องรีบเดินนำเธอเพื่อปกปิดว่าผมนั้นยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหู แล้วตอนนี้เธอก็ยังมารบเร้าว่าจะกินเค้กที่ร้านมาดามพุตดี้ฟุตอีก ร้านนั่นมันมีแต่คู่รัก ถึงผมกับเธอจะมีข่าวลือว่าคบกัน แต่เราก็ไม่ได้คบกันจริงๆนี่ พอเข้าไปในร้านเท่าแหละ คนมองเป็นเบือเลยครับ ส่วนคริสตินก็มัวแต่สั่งขนมสั่งชา ไม่รับรู้สายตาสอดรู้สอดเห็นทั้งสิ้น ผมขออนุญาตว่าเธอว่าซื่อบื้อได้ไหมเนี่ย ไม่นานของที่สั่งก็มาเสิร์ฟ ผมไม่ค่อยกินอะไรที่มันหวานมากเลยสั่งเค้กชอคโกแลตมา ซึ่งมันก็โอเค ไม่ได้หวานอะไรขนาดนั้น

          "อร่อยมั้ยคะ" เธอถามเมื่อผมเคี้ยวเค้กช็อคโกแลตของผมเสร็จ

          "ก้ดี ไม่หวานเกิน เอ้อนี่ สัปดาห์หน้าจะเริ่มควิดดิชละนะ มาเชียร์ด้วยอันนี้บังคับ" ผมบอกเธอถึงควิดดิชที่ผมจะมีแข่งในสัปดาห์หน้า

          "ไม่ต้องบังคับหรอก เชียร์อยู่แล้ว" เธอตอบผมพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามอง ทำให้ผมสบตาสีน้ำตาลของเธอเข้าพอดี ตอนนี้เหมือนโลกหยุดหมุน ผมมองเธอที่ผมเคยเห็นตั้งแต่เด็กๆ มันทำให้ผมรู้ว่าเธอโตขึ้นมาก ต่อให้ผมร้ายกับพวกพอตเตอร์หรือทั่งโรงเรียนแค่ไหน แต่กับเธอผมดูแลดีมาตลอด ผมมองเธอทั้งหน้า ตั้งแต่ดวงตาเป็นประกายซนๆแบบเด็กๆนั่น จมูกที่ปลายรั้นนิดหน่อย จนมาถึงปากเธอ ปากที่เธอคลี่ยิ้ม และยิ้มให้ผมทุกครั้งที่เจอกัน และเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่าง ผมอยากรู้ว่าปากนั่นมันจะนิ่มแค่ไหน มันจะเหมือนกับปากของผู้หญิงที่ผมเคยจูบมารึเปล่า ผมเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เธอ จนกระทั่ง

          เพล้ง!!

          ผมสะดุ้งกับเสียงนั่น และมันทำให้ผมรู้สึกตัว ให้ตายเถอะซัลลาซาร์ เมื่อกี้ผมกำลังจะจูบเธอหรอ ผมรีบกลบเกลื่อนการกระทำเมื่อครู่ด้วยการก้มหน้าก้มตากินเค้กชอกโกแลตซะ

          "พี่หิวรึเปล่า"

          "เปล่านี่ ทำไมหรอ" ผมเงยหน้าขึ้นมาตอบคริสติน

          "พี่หน้าแดงๆนะ ไม่สบายหรอ" อยู่ๆเธอก็เอามือมาอังหน้าผากผม ส่วนอีกมือก็อังหน้าผากตัวเองเพื่อเปรียบเทียบอุณหภูมิ ยัยบ้า เลิกทำให้ฉันใจเต้นสักที! จากนั้นเราก็จ่ายเงินโดยที่ผมเป็นคนเลี้ยงเธอ นั่นให้เธอบ่นเป็นหมีกินผึ้ง ผมฟังเสียงบ่นแจ้วๆนั่นอย่างไม่มีเบื่อ แล้วอยู่ๆเธอมาจับมือผมและบอกว่าเดินตามไม่ทัน มือเธอเล็กแล้วก็นิ่มตามประสาคุณหนูตระกูลผู้ดี ผมกับเธอเดินจับมือกันไปเรื่อยๆ ใช่ว่าผมไม่รู้นะว่ามีคนมอง แต่ทำไงได้ล่ะ จนเธอบอกว่าขอเข้าร้านขนมฮันนี่ดุกส์ ซึ่งร้านนี่คนเยอะมาก ผมเลยเลือกที่จะรอเธอข้างนอกแทน เธอเข้าไปได้สักพักแอสโทเรียก็เดินมาหาผม

          "เดรโก เธอ...มาคนเดียวหรอ"

          "เปล่าหรอก มากับคริสตินน่ะ เธอซื้อของอยู่"

          "เธอได้จดหมายจากคุณลุงลูเซียสรึยัง"

          "อ้อ ได้แล้วแต่ว่ายังไม่ได้เปิดอ่าน แล้วเธอรู้ได้ไงว่าฉันได้จดหมาย"

          "เดี๋ยวเธออ่านก็รู้เองแหละ งั้นฉันไปก่อนนะ" เธอโบกมือลาซึ่งผมทำเพียงแค่พยักหน้ารับ หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องที่ผมคิดนะ

          "เมื่อกี้แอสโทเรียหนิ" คริสตินออกมาจากร้านพอดี

          "ใช่ เธอเดินมาถามว่ามาคนเดียวหรอ ฉันเลยบอกไปว่ามากับเธอ"

          "อ้อ" จากนั้นผมกับเธอก็กลับปราสาท ผมรีบขอตัวกลับหอประธานโดยอ้างว่ายังเคลียร์งานไม่เสร็จ ซึ่งพอไปถึงก็เจอเกรนเจอร์ที่กำลังใส่เสื้อคลุม เธอว่าเธอจะออกไปหาไอ้หัวแผลเป็นกับแฟนผมแดงของเธอ ผมแค่พยักหน้าให้แล้วรีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องส่วนตัว แล้วหยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน เวรเอ้ย พ่อเคยทำอะไรแล้วถามผมสักคำไหมเนี่ย ผมไม่รอช้ารีบออกจากหอประธานและตรงไปที่หอสริธีริน เบลสแกต้องช่วยฉัน!
          End draco's part


_________________________________________
Hi everybody
สวัสดีวันปีใหม่ไทยค่ะ (แต่ทักเป็นภาษาอังกฤษ)
อยู่ช่วงเทศกาลสงกรานต์แล้ว ก็ต้องเล่นน้ำเนอะ
แต่เห็นแดดแล้วขอบายเลยค่ะ 555555555
ใครที่ไปเที่ยวหรือเล่นน้ำสงกรานต์ก็ขอให้สนุกๆเด้อออ
เดินทาง ขับขี่ ปลอดภัยค่ะ

ตอนนี้พี่เดรโกของเราเริ่มแล้วค่ะ
เริ่มจะทนคริสตินไม่ไหวแล้ว 555555555
คือคริสตินก็ยังไม่ได้ทำอะไรมากนะ แต่ที่พี่แกเริ่มสับสนเพราะว่าตัวเองก็ชอบเขาแต่ไม่รู้ตัว
พอคริสตินเริ่มทำตัวเหมือนผู้หญิงที่เคยเข้าหา ก็เริ่มคิดมาก
ยังไงก็ติดตามกันด้วยนะคะ

คอมเมนท์ให้กำลังใจ ติ ชมกันได้เลย
ไม่โอเคตรงไหนจะได้ปรับปรุงเนอะ เจอกันตอหน้าค่ะ ซึ่งอาจจะเป็นหลังสงกรานต์เนอะ
เดี๋ยวดูอีกที รักนักอ่านทุกคนเลยยยยย <3
jujuly


ปล. ตอนแรกอัพไปแล้ว แต่เหมือนตอนมันขึ้นไม่ครบ
ใครที่อ่านแล้วมันเกิดข้อผิดพลาดก็ขอโทษด้วยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 264 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #137 ขนม"โมจิ"🍵🍡 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 15:02

    จดหมายอย่าบอกนะว่าคู่หมั้น?

    #137
    0
  2. #29 guntika4116 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 14:06
    ไรท์มันนานแล้วน่ะมาต่อเถอะ
    #29
    0
  3. #28 kakaa1112 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:20
    ต่ออีกนะคะ ชอบมากเรื่องนี้:)
    #28
    0
  4. #27 MoePunCH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 00:42
    เดี๋ยวเราไปเก็บลุงเซียสให้//โดนสาป
    #27
    0
  5. #26 JACKAPPLE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 00:39
    เดรโกเลือกคนช่วยได้ถูกคนมากอ่ะ 555
    ปล.ว่าแต่ในจม.นี่เรื่องหมั้นป้ะ
    #26
    0