FROM TIME TO TIME [Draco x OC] [End]

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 | เริ่มแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    4 เม.ย. 60

บทที่ 2 | เริ่มแผน


          วันแรกของการเรียนการสอนมาเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้ ตอนนี้ฉันนั่งเกาหัวอยู่บนเตียงนอนในหอเรเวนคลอ นี่รู้สึกเหมือนนอนไปแค่ครึ่งชั่วโมงเองนะ เพราะเมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ ปกติหัวถึงหมอนก็หลับแล้ว แต่ดันมีเรื่องที่เบลสกับแพนซี่เสนอจะมาช่วยนี่สิ นี่ฉันต้องไปตามจีบพี่เดรโกจริงอ่ะ จะพูดว่าตามจีบก็คงไม่ได้ เรารู้จักกันมาก็นานแล้ว สนิทมั้ยก็สนิทนะ แต่ฉันจะทำยังไงให้เขารู้ล่ะ มารยาก็ยิ่งมีน้อยๆ อยู่ถึงสิบเล่มเกวียนรึเปล่าก็ไม่รู้ ชีวิตรักของคริสตินคนนี้ช่างอาภัพนัก

          "นี่คริสติน เธอทึ้งหัวตัวเองมาสักพักแล้วนะ เดี๋ยวผมก็ร่วงหมดหรอก" ห้ะ! ฉันมองมือตัวเองที่อยู่บนหัวและผมยุ่งๆ ในกระจก โหหห สภาพแบบนี้อย่ามีแฟนเลยฉัน

          "ก็ฉันเครียดนี่ลูน่า" ฉันหน้ามุ่ยตอบลูน่าไป

          "เธอน่ะหรอเครียด มีอยู่ไม่กี่เรื่องหรอก"

          "เธอรู้ได้ไง ฉันอาจจะมีหลายเรื่องก็ได้"

          "อย่างเธอน่ะ ถ้าไม่คิดว่ามื้อนี้กินอะไรดี หรือว่าทำไมวันนี้มันง่วงอย่างนี้ ก็เหลือเรื่องเดียว" ลูน่าเงียบไปและหันมามองหน้าฉัน

          "เรื่องเดรโก มัลฟอยใช่มั้ย" อึ้กกก เหมือนเข้ามานั่งอยู่ในใจ ลูน่าช่างเป็นเพื่อนที่รู้ใจจริงๆ

          "ทำหน้าอย่างนั้นแปลว่าใช่ ทำไมล่ะ เขามีแฟนหรอ?"

          "ไม่ใช่หรอก แต่..." ฉันชั่งใจว่าจะบอกลูน่าดีไหม แต่ถ้าไม่บอกแล้วฉันจะระบายกับใครล่ะ

          "คืองี้นะ เมื่อวานตอนที่เบลสบอกว่ามีเรื่องจะคุยน่ะ..." ฉันเล่าบทสนทนาที่เมื่อวานฉัน เบลส และแพนซี่คุยกันให้ลูน่าฟัง

          "ก็เป็นโอกาสที่ดีนะ"

          "ดีน่ะมันก็ดี แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงให้เขาสนใจ แบบว่าเธอก็รู้ ฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เป็น"

          "น่าจะลองปรึกษาจินนี่นะ เรื่องแบบนี้ถนัดน่าดู" ลูน่าเสนอให้ฉันลองปรึกษากับจินนี่ผู้เจนโลก ไม่ถนัดก็แย่ล้ะ ก่อนคบกับแฮร์รี่ยัยนี่ฮอตใช่เล่น ไม่รู้ว่ามีอะไรดี นอกจากผมแดงๆ ที่ฉันมองว่ามันสวยมากๆ

          "ฉันจะลองดูละกัน แต่ตอนนี้ฉันหิวข้าวมาก" ฉันลุกไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกมาจากหอ ไม่นานฉันกับลูน่าก็มาถึงห้องโถง ฉันเห็นจินนี่ที่โบกมือเรียกพอดี ฉันกับลูน่าเลยมานั่งกินมื้อเช้าที่โต๊ะกริฟฟินดอร์ อยากจะบอกว่าตรงนี้วิวดีมาก ฉันเห็นพี่เดรโกชัดเวอร์ พอเขารู้ตัวว่ามีคนมองก็เงยหน้าขึ้นมา ฉันจึงโบกมือด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเป็นการทักทาย แล้วเขาก็ทำกลับมาเหมือนกัน ก่อนที่ผู้ชายคนที่ชื่อธีโอจะนั่งบังแบบเต็มๆ เดี๋ยวนะ เปลือกกล้วยก็ไม่เก็บยังจะมานั่งบังวิวทิวทัศน์ฉันอีก! ฉันจึงหันกลับมาสนใจโต๊ะอาหาร ตักสตูว์เนื้อเข้าปาก แล้วก็ฟังเฮอร์ไมโอนี่พูดถึงข้อดีของการเป็นประธานนักเรียนที่ทำให้เธอสามารถใช้ห้องสมุดได้นานกว่าปกติ และสามารถเข้าไปในเขตหวงห้ามได้ จริงสิ ฉันจะบอกจินนี่เรื่องเมื่อคืนนี่หน่า ฉันมองหน้าเฮอร์ไมโอนี่ แฮร์รี่ รอนแล้วก็จินนี่ เอาเป็นว่าเล่าให้ฟังทุกคนเลยแล้วกัน

          "นี่ ฉันมีเรื่องจะปรึกษาอ่ะ" ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนฟัง คนที่ตกใจที่สุดคงจะเป็นรอน เพราะเขาไม่คิดว่าคนอย่างแพนซี่จะมาช่วยฉัน

          "ยัยพาร์กินสันนี่ฉันก็นึกว่าจ้องจะงาบมัลฟอยซะอีก เห็นตามหมอนั่นต้อยๆ ไหงกลายเป็นช่วยเธอล่ะ" รอนถามอย่างสงสัย

          "หยาบคายน่าโรนัลด์" เฮอร์ไมโอนี่ปราม

          "แพนซี่แค่สนิทเฉยๆ ตอนแรกก็เหมือนจะชอบนะ แต่กลายเป็นว่าเธอไปปิ๊งรุ่นพี่คนนึงเข้า ก็เลยไม่ได้อะไรแล้ว"

          "ฉันจะบอกไว้เลยนะว่าคู่แข่งเธอเยอะมาก เพราะ 'พี่เดรโกขาาา' ของเธอเนี่ยฮอตปรอทแตก ผู้หญิงชอบเยอะแยะ" จินนี่ถ้าไม่แซะฉันสักวันจะนอนหลับมั้ยนะ พี่เดรโกขาาา อะไรเล่าาา

          "ใช่ แล้ว 'พี่เดรโกขาาา' ของเธอเนี่ยนะ ปากนี่สุดๆ แต่เธอคงไม่น่าจะรู้อ่ะ เห็นคะขากันตลอด" รอนหันมาพูดถึงพี่เดรโกด้วย ฉันก็รู้นะว่าเขาปากร้าย เคยบอกเหมือนกันว่าให้เพลาๆ ลงบ้าง เขาก็เหมือนจะตอบส่งๆ แต่ก็ไม่หยุด นิสัยเสียจริงๆ

          "พี่เดรโกขาาา บ้าอะไรเล่า นี่ซีเรียสนะ แฮร์รี่พูดอะไรหน่อยสิ" ฉันหันไปถามแฮร์รี่ที่นั่งฟังมาตั้งนาน

          "เอาจริงๆ เลยนะ โนคอมเมนท์ แต่ฉันบอกได้แค่ว่าหมอนั่นมันร้ายกาจแบบที่เธอไม่มีวันเข้าใจเลยหล่ะ" นี่ขนาดโนคอมเมนท์นะ

          "ฉันว่าเธอน่ะมีเบลสกับแพนซี่คอยช่วยก็ดีนะ สองคนนั้นสนิทกับมัลฟอย คงทำอะไรให้ง่ายขึ้นเยอะ" ลูน่าออกความเห็น

          "ถูกของลูน่า แล้วเธอน่ะคริสตินถ้าอยากให้มัลฟอยรู้ความรู้สึกของเธอก็กล้าๆ หน่อย"

          "ฉันถึงมาปรึกษาไงล่ะ"

          "งั้นเธอก็ต้องตีเนียนไปจีบเขา เธอทำตัวปกติแบบที่ทำกับเขานั่นแหละ แต่เธอต้องคอยพูดหยอดเขา"

          "พูดหยอด!?" แค่อยู่ด้วยกันก็เขินแย่แล้ว ฉันจะมีสติคิดคำหยอดไหมเนี่ย



          วันนี้ทั้งวันผ่านไปช้าเหลือเกิน ฉันง่วงจนคาบปรุงยาหน้าเกือบจุ่มลงไปในหม้อ ฉันตัดสินใจไม่กินมื้อกลางวัน ขึ้นไปนอนต่อที่ห้องแล้วค่อยตื่นไปเรียนคาบบ่ายต่อ มันเลยทำให้ตอนนี้ฉันหิวมาก ฉันกำลังเดินไปที่ห้องโถงคนเดียว เพราะลูน่าบอกว่าเธอต้องไปที่โรงนกฮูกเพื่อส่งจดหมายถึงพ่อของเธอ จะว่าไปฉันยังไม่ได้เขียนจดหมายถึงแม่เลย แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวถึงประตูห้องโถงก็มีเสียงนึงเรียกซะก่อน

          "ยัยหนูคริสติน!" เรียกแบบนี้ไม่มีใคร เบลสแน่นอน ฉันหันไปตามเสียงก็พบว่าเบลสเดินมากับกลุ่มเพื่อนของเขาที่มีแพนซี่และพี่เดรโกด้วย

          "วันนี้มากินกับเรามา ไม่ได้กินด้วยกันตั้งนาน เนอะเดรโก"

          "นั่นสิ ไม่ได้ดูโชว์กินจุของยัยนี่ตั้งนาน" นี่ถ้าไม่ใช่พี่เดรโกพูดฉันต่อยปากจริงๆ ด้วย

          "เป็นการชวนกินข้าวที่วิเศษมากเลยค่ะ" ฉันประชด

          ฉันตกลงไปนั่งกินกับพวกเขา เพราะสายตาของเบลสที่มองมามันบ่งบอกว่านี่เป็นแผนที่เขาวางไว้ และฉันห้ามปฏิเสธ เบลสน่ากลัวอ่ะฉันถอนตัวตอนนี้ทันไหม

          "เออนี่ ช่วงนี้ได้ยินข่าวลือแปลกๆ ว่าฉันกำลังคบกับเธอยู่ เธอได้ยินบ้างป่ะ" อยู่ๆ พี่เดรโกก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แล้วฉันควรตอบไงอ่ะ

          "ก็ได้ยินนะ มีคนมาถามเหมือนกัน แต่ก็บอกไปว่าไม่มีอะไร" ฉันบอกเขาไปด้วยความสัตย์จริง ไม่บิดเบือนใดๆ ทั้งสิ้น

          "ไม่มีไรจริงอ่ะ" เบลสหันมาร่วมวงสนทนา นายนี่น่าจะโดนเอาเค้กยัดปากนะ

          "หรือนายอยากให้มีอ่ะ" ฉันตอบไปอย่างไม่คิดอะไร แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อจู่ๆ พี่เดรโกก็สำลักอาหารที่กินไปเมื่อกี้ ฉันรีบคว้าแก้วน้ำให้เขา แล้วก็ดื่มมันอึกใหญ่ก่อนหมดแก้ว

          "ถึงกับสำลักเลยหรอ สาวหยอดนิดหน่อยเอง" เบลสแซว หือ? หยอดหรอ เมื่อกี้ที่ฉันพูดคือหยอดหรอ ต้องจำล้ะๆ

          "นั่นสิ ฉันแค่พูดเล่นๆ เองนะ" นี่ แกล้งใสๆ ไม่คิดอะไรไว้ก่อน จะว่าไปฉันก็ใช้ได้นะเนี่ย

          "แค่กๆ อย่าไปพูดเล่นกับใครนะ ดีนะที่เป็นฉัน"

          "แล้วทำไมเป็นนายถึงพูดด้วยได้ล่ะเดรโก" แพนซี่ที่ดูเหตุการณ์อยู่ถามขึ้นมา

          "เอ่อ...ก็ไม่ทำไม เราสนิทกันไงเลยไม่ได้คิดอะไร ถ้าเป็นคนอื่นยัยนี่โดนฟันแน่" ดะ โดนฟัน!? อิตาบ้านี่พูดอะไรน่าเกลียด ก็เข้าใจนะว่าช่ำชองแต่นี่ฉันไง ฉันคริสตินไง

          "งั้นนายฟันแทนเลยสิเดรโก รออะไรล่ะ" เบลสยิ่งพูดให้มันดูแย่ขึ้นไปอีก

          "เอ่อคือ ฉันว่าเราหยุดคุยเรื่องนี้มั้ย มันเริ่มออกทะเลแล้วน่ะ" เรื่องมันเริ่มไร้สาระขึ้นทุกที และฟังยังไงฉันก็เสียหายสุดๆ

          "ถูกของเธอ ใครเป็นคนเริ่มเนี่ย น่าสาปจริงๆ"

          "นายไง/นายไง" เบลสและแพนซี่พูดขึ้นพร้อมกัน เออ พี่น่ะแหละคนแรกเลย เขายิ้มนิดๆเหมือนเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเป็นคนเริ่มต้นบทสนทนานี้ ไม่นานพวกเราก็ทานกันเสร็จ ฉันหันไปเห็นลูน่าที่นั่งอยู่กับพวกจินนี่และกำลังจะลุกออกไป ลูน่าหันมาทางฉันพอดี แล้วขยับปากได้ใจความว่า 'โชคดีนะ' ฉันจึงตอบกลับไปว่า 'เจอกันบนห้อง' จากนั้นฉันก็หันกลับมาและเห็นว่าพี่เดรโกจ้องฉันอยู่

          "คริสติน ตอนนี้เธอว่างไหม"

          "ก็ว่างนะทำไมหรอ"

          "ก็ไอ้พวกนี้อ่ะดิ จะให้ไปห้องสมุดเป็นเพื่อนหน่อยก็ไม่ไปสักคน ขนาดแพนซี่ยังเทฉันเลย เพราะฉะนั้นเธอไปเป็นเพื่อนหน่อย"

          "ก็ฉันไม่ว่างนี่" แพนซี่ที่โดนพาดพิงตอบกลับมา

          "นายก็หาแฟนได้แล้วมั้ง จะได้ไม่รบกวนเวลาแห่งความสุขของเพื่อน"

          "ครับๆ ถ้าหาง่ายขนาดนั้นฉันมีเป็นโหลไปแล้ว"

          "ไม่ใช่ว่ามีใครในใจแล้วหรอ" ประโยคของเบลสทำให้เขาชะงักไปแปปนึง ไม่ใช่แค่เขาหรอกฉันด้วย ลืมคิดไปเลยว่าเขาอาจะชอบใครอยู่ก็ได้

          "มีที่ไหนเล่า ไปเหอะคริสติน" เขาบอกปัด ก่อนจะลุกไป ฉันกำลังจะลุกตามแต่แพนซี่ก็คว้าข้อมือไว้แล้วขยิบตาให้ ฉันหันไปมองเบลส เขาก็ขยิบตาให้เหมือนกัน อ๋อ เก็ทละ แผนไง ที่เขาจะทำให้ฉันได้อยู่กับพี่เดรโกบ่อยๆ ก็ว่าทำไมถึงชวนมากินข้าวด้วย แถมยังพูดจาประหลาดๆ อีก ฉันชูนิ้วโอเคไปให้เขา แล้วเดินตามคนตัวสูงออกไป



          "โห ขยันอ่ะ หนังสือเตรียมสอบทั้งนั้นเลย" ฉันดูหนังสือที่เขาหยิบๆ มาเพื่อเลือกว่าจะยืมเล่มไหนก่อนดี ไม่คิดว่าจะจริงจังขนาดนี้นะเนี่ย ฉันหยิบเล่มนึงขึ้นมาดู 'ผู้บำบัดฉบับเริ่มต้น' ฉันนั่งอ่านหนังสือเขาไปสักพัก ซึ่งหน้าแรกๆ ก็บอกประวัติความเป็นมา ใครเป็นผู้ริเริ่ม จนฉันมาสะดุดอยู่ที่ย่อหน้านึง

'พ่อมดแม่มดที่อยากทำงานเป็นผู้บำบัด จะต้องสอบ
การสอบวัดระดับความรู้พ่อมดแม่มดเบ็ดเสร็จสมบูรณ์ (ส.พ.บ.ส.)
ในปีที่ 7 ของฮอกวอตส์ ให้ได้ระดับดีเยี่ยม หรือ เกินความคาดหมาย
ในวิชาแปลงร่าง, ปรุงยา, สมุนไพรศาสตร์,คาถา
และป้องกันตัวจากศาสตร์มืด'
- ที่มา : บทความผู้บำบัด (Healer)
www.muggle-v.com

          ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาฟิตขนาดนี้ ฉันอ่านไปอีกสักพักจนอยู่ๆ เขาก็ถามฉันขึ้นมา

          "ว่าแต่เธอเถอะคริสติน คิดเอาไว้รึยังว่าจบไปจะทำอะไร"

          "ฉันหรอ อืม..." ส่วนใหญ่เขาไปทำงานในกระทรวงกัน แต่ฉันอยากทำอย่างอื่น อะไรที่มันน่าสนุกแล้วฉันก็มีความสุขกับมัน

          "ก็คิดไว้สักพักแล้วนะ ว่าจะเปิดร้านเบเกอรี่แล้วก็จะคิดค้นสูตรที่ไม่มีใครลอกเลียนแบบได้ ต้องมาซื้อที่ร้านฉันเท่านั้น"

          "น่าสนใจนะเนี่ย คิดสูตรได้แล้วต้องให้ฉันชิมคนแรกนะ"

          "ไม่ได้หรอกค่ะ ต้องคนที่สอง เพราะคนแรกคือฉัน" เรานั่งอ่านหนังสือกันต่อไปสักพักจนใกล้เวลาที่ได้เข้าหอแล้ว ฉันเห็นเขานั่งอ่านหนังสืออย่างไม่ทุกข์ร้อน ฉันจึงเรียกเขา

          "พี่คะ มันใกล้เวลาเข้าหอแล้วนะ"

          "ประธานนักเรียนอยู่ได้ถึงเที่ยงคืน เธออยู่กับฉันไม่เป็นไรหรอก"

          "แต่ฉันง่วงแล้วอ่ะ" ฉันง่วงจริงๆนะ พอท้องมันอิ่มหนังตาก็หย่อน ยิ่งห้องสมุดเวลาคนน้อยๆ อย่างนี้เลยทำให้ง่วงไปใหญ่ เขาคงเห็นหนังตาที่ปรือๆ ของฉันจึงเริ่มเก็บของและนำหนังสือไปยืม

          "กลับหอกัน เดี๋ยวไปส่ง" ฉันกับพี่เดรโกเดินออกจากห้องสมุด ระหว่างทางเราไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมาก เพราะฉันง่วงด้วยแหละ ไม่นานก็มาถึงหอฉัน

          "ถึงแล้ว อย่าลืมอาบน้ำแปรงฟันก่อนล่ะ แล้วค่อยไปนอน"

          "นี่ฉันโตแล้วนะ สั่งอย่างกับเป็นพ่อไปได้"

          "พ่อที่ไหนจะหล่อแล้วก็หนุ่มขนาดนี้" หลงตัวเองชะมัด แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือเรื่องจริง

          "แล้วต้องใช้คำว่าไรอ่ะ สั่งอย่างกับเป็นสามีหรอ"

          "..."

          "..." อ้าว เงียบเลย ฉันมองหน้าเขาก็เห็นว่าเขายังอึ้งๆ กับคำตอบของฉัน เผ่นดีกว่าคริสติน

          "ถ้างั้น ราตรีสวัสดิ์นะ" ฉันมองเขาสักพักเผื่อว่าเขาจะพูดอะไร

          "เอ่อ อะแฮ่ม ฝันดี แล้วเจอกันนะ" ฉันยิ้มตอบเขา ก่อนจะหมุดนตัวเข้าหอไป ฉันเดินขึ้นไปบนห้องก็พบลูน่าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จพอดี

          "เป็นไงบ้าง"

          "เธอว่าฉันจะทำได้ไหมอ่ะ" ฉันถามลูน่าเหมือนคนใจลอย

          "ความรักความผูกพันน่ะมันต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไป สู้ๆนะ"

          "ขอบใจนะลูน่า" ฉันลุกไปอาบน้ำแปรงฟัน ออกมาอีกทีลูน่าก็หลับไปแล้ว นี่ฉันอาบนานหรือว่าอะไร พออาบน้ำเสร็จตาก็สว่าง ฉันเดินไปที่โต๊ะเพื่อเขียนจดหมายถึงแม่

'ถึง แม่, อาราเบลล่า ชาฟีก
          นูมาถึงฮอกวอตส์อย่างปลอดภัยอค่ะ แล้วก็เอาของมาครบ ไม่ได้ลืมอะไร ตอนนี้อากาศที่ฮอกวอตส์เริ่มเย็นแล้ว อีกไม่นานคงเข้าฤดูใบไม้ร่วง
          แม่กับอเล็กซ์สบายดีนะคะ หนูก็สบายดี ไม่ต้องเป็นห่วง เปิดเทอมมามีเรื่องให้ต้องปวดหัวนิดหน่อย แต่ไม่ต้องกังวลค่ะ หนูจัดการมันได้

ปล.จะดีมากถ้าแม่ส่งจดหมายมาพร้อมแฮมเบอร์เกอร์
ปล.2 บอกอเล็กซ์ด้วยว่าพี่สาวคนนี้คิดถึง ถ้าไปฮอกส์มี้ดเมื่อไหร่จะส่งขนมไปให้

ด้วยรัก
คริสติน ชาฟีก'

          ฉันพับจดหมายใส่ซองไว้บนโต๊ะ เตรียมไปส่งพรุ่งนี้เช้า ฉันมองออกไปที่หน้าต่าง ดวงดาวมากมายบนท้องฟ้าทำให้ฉันคิดถึงท่านพ่อ ท่านเป็นคนสอนฉันดูกลุ่มดาว แต่ท่านเสียไปตอนฉันแปดขวบ ด้วยโรคเวทย์มนต์ชนิดหนึ่ง จากที่ตระกูลมีคนน้อยอยู่แล้วก็เหลือแค่ฉันกับแม่ จากนั้นประมาณหนึ่งเดือนแม่ก็พบว่าตัวเองตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว แม่ดีใจมากที่อย่างน้อยท่านพ่อก็ได้มอบของขวัญชิ้นสุดท้ายให้เรา พอคลอดออกมาเป็นเด็กผู้ชายเลยตั้งชื่ออเล็กซานเดอร์ตามท่านพ่อ ตอนนี้อเล็กซ์ก็แปดขวบแล้ว กำลังซนเลยล่ะ หน้าตาคล้ายท่านพ่อมาก ทำให้เรารู้สึกว่าท่านพ่อยังอยู่กับเราตลอด ฉันคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอีกสักพักนึง แล้วก็ไปนอน



          เดรโกเดินกลับหอสริธีรินที่อยู่ชั้นใต้ดิน เมื่อเข้ามาในห้องนั่งเล่นรวมก็เดินมานั่งหน้าเตาผิงที่ยังว่างอยู่ คำพูดของคริสตินทำให้ใจเขากระตุก เธอพูดคำว่าสามีออกมาหน้าตาเฉยได้ยังไง แล้วก็ตอนที่คุยกับเบลสจนเขาต้องสำลักอีก ยิ่งมีข่าวว่าเขากำลังคบกับเธอ ยิ่งทำให้เขาคิดเรื่องเธอมากขึ้น แต่เขากลับไม่พูดปฏิเสธข่าวพวกนั้น เพราะเขาก็ไม่ใช่คนที่จะอธิบายอะไรให้คนที่ไม่สนิทฟังเท่าไหร่ แต่น่าแปลกที่เขากลับไม่เป็นเดือดเป็นร้อนกับข่าวซุบซิบนี่ มันน่าแปลกจริงๆน่ะแหละ เขาตัดสินใจหยุดความคิดไว้เพียงเท่านี้ แล้วขึ้นห้องไป เขาทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยและกำลังล้มตัวลงนอน จังหวะนั้นเขากลับนึกถึงผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลและดวงตาเปล่งประกายสีเดียวกันขึ้นมา
          เหอะ ยัยบ้า ตามมาหลอกหลอนกันขนาดนี้เลยหรอ...


_______________________________________
มาแล้วค่าาาา
เดรโกเริ่มรู้ว่าตัวเองมีใจแล้ววว
แต่มันไม่ง่ายหรอกเนอะ 5555555
ขอเวลาไปแต่งแล้วก็ปรับอะไรนิดหน่อยนะคะ
แล้วเจอกันตอนหน้าค่าาาา

คอมเมนท์ให้กำลังใจ ติ ชมกันได้น้าาา
จะรีบปั่นแล้วมาลงให้เลยค่าาา
jujuly








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #135 ขนม"โมจิ"🍵🍡 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 14:41

    มงต้องลงแล้วปะ555

    #135
    0
  2. #88 kanthamanee0643 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 16:04
    อ้ากกกกกก!ฟินโว้ยยยยย
    #88
    0
  3. #85 NewKanokwan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:53
    หยอดไม่เป็นเลยนะเนี่ยยยย
    #85
    0
  4. #19 JACKAPPLE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 16:31
    รีบรู้ใจตัวเองได้แล้วนะ เดรก
    #19
    0
  5. #15 MoePunCH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 13:50
    หวั่นไหวล่ะสี้~~~
    #15
    0
  6. #12 night (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:56
    ต่อน้าาา
    #12
    0
  7. #11 Nooooi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 23:33
    น่ารักกกกอ่าาา
    #11
    0
  8. #10 NN_RST (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 22:10
    "แล้วต้องใช้คำว่าไรอ่ะ สั่งอย่างกับเป็นสามีเหรอ" เดรกสตั้นไปเลย5555 สองคนนี้น่าร้ากกกกกก <3
    #10
    0
  9. วันที่ 4 เมษายน 2560 / 21:58
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เดรโกน่ารัก
    น่ารักกับคริสตินคนเดียวด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #9
    0