FROM TIME TO TIME [Draco x OC] [End]

ตอนที่ 13 : บทที่ 11 | การตัดสินใจของแอสโทเรีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 246 ครั้ง
    18 ธ.ค. 60


บทที่ 11 | การตัดสินใจของแอสโทเรีย



          แอสโทเรีย กรีนกราส เธอเป็นบุตรสาวคนเล็กของตระกูลเพราะฉะนั้นการถูกตามใจจึงเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอ อะไiที่เธออยากได้ เพียงแค่เอ่ยปากทุกคนก็พร้อมจะนำมาให้

          แต่ไม่ใช่สำหรับความรัก...

          จริงอยู่ที่เธอสามารถทำให้เดรโก มัลฟอย ชายหนุ่มที่เธอรู้สึกรักตั้งแต่แรกเห็นนั้นมาเป็นว่าที่คู่หมั้นได้ แต่มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

          แอสโทเรียเคยคิด เคยคิดว่าการได้เฝ้ามองเขาก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ จนกระทั่งเธอสังเกตเห็นความผิดปกติขึ้น มันมักจะมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นคนที่เดรโกแคร์มากกว่าใคร เธอไม่ใช่แม้กระทั่งคู่ควงหรือคนที่เขาคิดจะหว่านเสน่ห์ใส่ด้วยซ้ำ แต่ความรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยที่หาได้ยากของชายคนนี้กลับแสดงออกต่อคริสติน ชาฟีกอย่างไม่ปิดบัง

          ไม่เพียงเท่านั้น ทันทีที่แอสโทเรียก้าวขึ้นรถไฟสายด่วนฮอกวอตส์ในวันเปิดเรียนปีที่ห้าของเธอ ข่าวของเดรโกและคริสตินได้แพร่สะพัดออกไปด้วยใจความว่าพวกเขาทั้งสองกำลังคบหากัน ความรู้สึกริษยาและการอยากเอาชนะเกิดทันทีที่แอสโทเรียรู้ข่าว เธอไม่เคยรู้สึกอะไรเลยตลอดเวลาที่เดรโกคบคนนั้นทีคนนี้ที แต่พอเป็นคริสติน เธอกลับรู้สึก รู้สึกว่าเธอไม่สามารถแพ้ให้กับผู้หญิงคนนี้ได้

          และแผนการของเธอก็เริ่มขึ้นจากตรงนี้ ภายหลังเปิดเทอมได้สองอาทิตย์ ข่าวลือของสองคนนั้นยิ่งหนักขึ้น แอสโทเรียตัดสินใจที่จะเป็นฝ่ายทำในสิ่งที่ผู้หญิงไม่สมควรกระทำก่อน การขอหมั้น

          แอสโทเรียส่งนกฮูกไปหาพ่อในเย็นวันหนึ่ง และวันรุ่งขึ้นเธอได้รับจดหมายจากบิดาว่าเธอนั้นบ้าเกินเหตุ เธอคอยตื้อพ่ออยู่สองสัปดาห์จนเขาใจอ่อนและบอกว่าจะลองคุยกับลูเซียสดู และในที่สุดแผนการของเธอก็สำเร็จ ลูเซียส มัลฟอยตอบกลับมาในอาทิตย์ถัดมาว่าเขานั้นตกลง แอสโทเรียได้ใจจากเรื่องนี้โดยที่ไม่ทันได้คิดเลยว่าเธอนั้นอาจจะได้แค่ตัวเขามา และนั่นก็จริง เดรโกแทบไม่เคยมองเธอในฐานะว่าที่คู่หมั้นเลยสักครั้ง ทั้งยังส่งจดหมายแสดงเจตจำนงอย่างชัดเจนว่าต้องการถอนหมั้นไปให้ลูเซียส และนั่นทำให้ข้อตกลงในการหมั้นเปลี่ยนไป ถ้าหากภายหลังจบการศึกษาแล้วทั้งคู่ยังไม่มีใคร การหมั้นหมายนี้จะถูกนำกลับมาพูดถึงอีกครั้ง

          แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เดรโกและคริสตินยิ่งทวีความสนิทสนมกันขึ้นมากกว่าแต่ก่อน ท่าทางของเดรโกที่แอสโทเรียนั้นคอยสังเกตมาตลอดก็เปลี่ยนไป สายตาที่เขาใช้มองคริสตินไม่เหมือนเดิม และนั่นทำให้เธอตัดสินใจคุยกับคริสติน แต่แทนที่เธอจะใช้คำว่าคู่หมั้นลดความมั่นใจของอีกฝ่ายลงได้ คริสตินกลับใช้ข่าวลือมั่วๆนั่นมาทำให้เธอเสียความมั่นใจซะเอง

          แอสโทเรียกลับไปคิดอยู่หลายคืน ว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ตอนนี้มันคุ้มหรอ เธอเหนื่อยเกินไปหรือเปล่ากับความรักที่เธอทุ่มอยู่ฝ่ายเดียว และแอสโทเรียก็ได้คำตอบ ใช่ เธอเหนื่อย และนั่นทำให้เธอเฟดตัวเองออกมาจากสองคนนั้น ให้ความสนใจกับการเรียนและการสอบที่จะถึง แต่เธอจะไม่พูดว่าเธอนั้นสามารถตัดใจได้แล้ว ในเมื่อเธอยังรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาตอนที่เห็นเดรโกและคริสตินตกลงคบหากันในฐานะคนรักแล้ว ดังนั้นแอสโทเรียจึงตัดสินใจให้เรื่องราวทั้งหมดนี้จบลงในปิดเทอมหน้าร้อนนี้ซะ

          แอสโทเรียเดินออกมาจากเตาผิงของคฤหาสน์มัลฟอยด้วยท่าทางที่ดูเย่อหยิ่งและเรียบนิ่ง

          "ขอโทษที่มารบกวนนะคะ แต่หนูคงปล่อยเรื่องนี้นานกว่านี้ไม่ได้" ลูเซียสได้ยินดังนั้นเขาจึงเดินนำแอสโทเรียไปที่ห้องนั่งเล่น เธอทักทายนาร์ซิสซาร์อย่างเคารพก่อนจะนั่งลง

          "หนูมาเรื่องหมั้นค่ะ" เธอบอกธุระของตัวเองอย่างไม่อ้อมค้อม

          "เรื่องนี้นี่เอง" ลูเซียสพยักหน้าอย่างคาดการณ์เอาไว้แล้ว และนาร์ซิสซาร์ทำเพียงแค่นั่งหลังตรงขึ้น

          "หนูต้องการจะถอนหมั้นค่ะ" สิ้นเสียงของหญิงสาวก็ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองต่างมองหน้ากัน

          "มันอาจจะดูแปลกๆนะคะที่หนูเป็นเริ่มเรื่องนี้เอง แต่กลับมาพูดแบบนี้ แต่หนูเหนื่อยแล้วค่ะ"

          "หนูแน่ใจนะว่าตัดสินใจดีแล้ว" นาร์ซิสซาร์ถามออกไป

          "ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ" แอสโทเรียบอกด้วยเสียงหนักแน่น ลูเซียสถอนหายใจก่อนเอ่ยขึ้น

          "จริงๆแล้วฉันควรจะเป็นฝ่ายขอโทษมากกว่านะ" และนั่นทำให้แอสโทเรียงุนงง

          "หนูอาจจะเป็นคนเริ่มเรื่องหมั้นก่อนก็จริง แต่ที่ฉันตกลงเพราะคิดว่าจะได้ประโยชน์จากมัน เดรโกน่ะเป็นพวกไม่ค่อยเข้าใจตัวเอง ต้องโดนกระตุ้นซะก่อนถึงจะรู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงหรือควรจะทำอะไร ฉันเป็นพ่อ สิ่งที่ฉันคาดหวังจากเขาต่อจากนี้คือการเป็นผู้นำตระกูลและสืบทายาท ฉันเลยตกลงเรื่องหมั้นเผื่อจะทำให้เขาได้รู้หน้าที่ตัวเองขึ้นมาบ้าง ต้องยอมรับนะว่าฉันเองก็ตกใจตอนที่เขาส่งจดหมายมาว่าไม่ต้องการเรื่องหมั้นหมายนี่ ทั้งที่เขาอยู่ในโอวาทเสมอแม้พักหลังเขาออกจะทำอะไรตามใจตัวเองไปซะเยอะ" ลูเซียสหยุดหลังจากพูดออกมายาวเหยียด

          "เขามีคนในใจ" นาร์ซิสซาร์พูดขึ้นบ้าง "คาดว่าหนูคงจะรู้ว่าเป็นใคร แต่เรื่องที่เกิดขึ้นจะให้เขาได้รู้ใจตัวเอง เราเลยตกลง ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะจ๊ะ หนูคงรู้สึกไม่ดี" เธอยื่นมือมากุมมือของแอสโทเรียอย่างต้องการที่จะขอโทษและให้กำลังใจ

          "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูก็ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่ดีนักในตอนแรก"

          สองสามีภรรยายิ้มอย่างเห็นใจไปให้หญิงสาว แอสโทเรียนั้นจัดได้ว่าเป็นหญิงงามคนหนึ่ง บุคลิกเรียบนิ่งและทระนงตนนั้นหาได้ยากจากผู้หญิงสมัยนี้

          แอสโทเรียยิ้มรับก่อนจะสังเกตเห็นสายตาของลูเซียสที่มองเลยเธอไป เธอหันตามสายตาของเขาก่อนจะพบบุคคลที่พวกเขาเพิ่งพูดถึงไปก่อนหน้า

          "เดรโก คริสติน มาแล้วหรอหรอลูก" นาร์ซิสซาร์ลุกขึ้นไปหาบุตรชายทันที

          "ครับ" เดรโกตอบ แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่แอสโทเรีย

          "สวัสดีเดรโก เธอด้วยคริสติน" หญิงสาวเอ่ยทัก เดรโกเพียงแค่ยืนนิ่งๆ ส่วนคริสตินนั้นพยักหน้าให้อย่างงุนงง

          "ถ้างั้นหนูขอกลับเลยนะคะ ขอโทษที่รบกวนซะนาน" แอสโทเรียเอ่ยปากขอตัว เนื่องจากการปรากฏตัวของเดรโกและคริสตินทำให้เธอเริ่มรู้สึกอึดอัด เธอเดินมาตามทางโดยที่จุดหมายนั้นอยู่ที่เตาผิง

          "เดี๋ยว!" แอสโทเรียหยุดเดิน เธอหันไปหาต้นเสียงก่อจะพบว่าเป็นคริสตินที่กำลังวิ่งเหยาะๆมาหาเธอ

          "ไม่ยักรู้ว่าเธอมีธุระกับฉัน"

          "ทำไมถึงถอนหมั้นล่ะ" คริสตินยิงคำถามทันทีโดยไม่สนใจคำพูดถากถางของอีกฝ่าย แอสโทเรียจ้องมองหน้าคนพูดอย่างพินิจ คริสตินนั้นมีแววตาที่งุนงงและสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

          หึ คนดีซะจริงนะ

          "หรือเธออยากให้ฉันแย่งเดรโกมาล่ะ"

          "ก็แน่นอนว่าไม่ แล้วเธอโอเคหรอ" คำถามของคริสตินทำให้แอสโทเรียถามมันอีกครั้งในใจ นั่นสิ เธอโอเคหรอ ตอบได้เลยว่าไม่

          "ไม่ แล้วเธอก็เลิกทำหน้าแบบนั้นใส่ฉันเถอะ"

          "นี่ ถ้าเธอมีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะ"

          "งั้นหรอ ถ้าฉันบอกให้เธอเลิกยุ่งกับเดรโกเธอจะทำให้ฉันได้ไหมล่ะ" คริสตินเงียบไปก่อนจะเงยหน้าและพูดกับแอสโทเรียด้วยเสียงที่มั่นใจและหนักแน่นที่สุดในชีวิต

          "ขอโทษนะ แต่ถ้าเป็นเรื่องนั้นฉันคงทำให้เธอไม่ได้" แอสโทเรียได้ยินดังนั้นก็เดินไปที่เตาผิง พร้อมกับหยิบผงฟลู

          "ดี เพราะถ้าฉันเป็นเธอ ฉันก็ไม่ทำเหมือนกัน" สิ้นเสียงของแอสโทเรียเปลวไฟสีเขียวก็ปะทุขึ้นและร่างของเธอก็หายไป


_______________________________________________

มาแล้วค่าาาา บอกจะมาต้นเดือนนี่ปาไปจะสิ้นเดือนแล้ววว (ขอโต๊ดดด)
เอาล่ะ น้องเขามาถอนหมั้นเนอะ มีคนทายถูกด้วยยยย
อย่างที่เคยบอกไป เรื่องนี้ไม่มีตัวร้ายเทออออ

และ อีกสองตอนเรื่องนี้จะจบแล้ว
ขอบคุณทุกคนที่พาเรามาถึงตรงนี้จริงๆ //*กราบ*
มาติดตามรักกุ๊กกิ๊กของพี่เดรโกกับคริสตินต่อเนอะ
เจอกันอาทิตย์หน้าค่าาาา

รักทุกคนเลยยย
jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 246 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #144 ขนม"โมจิ"🍵🍡 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 16:04

    ดุเดือดเลือดพล่านมากแม่

    #144
    0
  2. #65 Akame (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 16:51
    จีบกันต่อ!!! ฮิ้วววววว!!!!!
    #65
    0
  3. #64 XYCYMN (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 08:50
    ไร้คู่แข่งแล้วเยยยยย้
    #64
    0