Harry Potter (OC) | Blake: the journey of rude ravenclaw boy #ผมเบลคผมเป็นคนดี

ตอนที่ 5 : 5 | ว่าด้วยเรื่องของขนมและของหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 329 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


5

ว่าด้วยเรื่องของขนมและของหวาน






          ฮอกวอตส์เนี่ย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศสกอตแลนด์ และถ้าคุณคิดว่าช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่ลอนดอนหนาวแล้ว ที่นี่หนาวยิ่งกว่า!


          ผมใส่เสื้อไหมพรมทับกันสองตัวพร้อมด้วยผ้าพันคอ มันยังไม่ค่อยจะพอเลยฮะ


          หลังจากแข่งควิดดิชนัดแรกมาสองวัน ก็ถึงเทศกาลฮัลโลวีน เทียนไขที่ห้องโถงใหญ่ถูกเปลี่ยนเป็นลูกฟักทองแกะสลัก ขนมหวานก็มีมากกว่าปกติ ทั้งแอปเปิ้ลเคลือบคาราเมลที่เป็นผลไม้ฤดูกาล พายแอปเปิ้ล พายฟักทอง เอาเป็นว่าของหวานมีแต่สิ่งที่ทำจากแอปเปิ้ลและฟักทองเป็นส่วนใหญ่


          โคลอี้ก็กินแต่ของหวานไม่สนใจของคาวเลยฮะ ถึงจะเป็นผลไม้แต่ผมก็กลัวว่าวันนึงเธอจะอ้วนตุ๊ต๊ะแบบไอ้โจนาสไปซะก่อน ช่วงนี้ผมว่าโจนาสผอมลงด้วย ผลพวงมาจากการที่ฮอกวอตส์ไม่มีเดลิเวอรี่พิซซ่าหรือแมคโดนัลด์ ผมเองก็อยากกินแม็คแอนด์ชีส กลับบ้านช่วงคริสต์มาสผมจะกินทุกวันเลย


          "โคลอี้พอเถอะฉันกลัวเธออ้วน" ผมแย่งแอปเปิ้ลเคลือบคาราเมลที่เธอกำลังกินเป็นลูกที่สี่มาจากมือ เลื่อนถาดของหวานไปไว้ไกล ๆ เธอมองตามตาละห้อย


          "ขออีกลูกไม่ได้หรอ" เธอถาม กระพริบตาปริบ ๆ


          "ไม่ เธอหัดกินโปรตีนซะบ้าง ไก่อบน้ำผึ้งนี่อร่อยจะตายไม่รู้จักกิน" ผมเลื่อนจานไก่ไปวางตรงหน้าโคลอี้ เธอแลบลิ้นใส่ผมแต่ก็กินไก่อย่างว่าง่าย


          ไลแซนเดอร์ไปนั่งกินมื้อเย็นกับลอร์แกนที่โต๊ะฮัฟเฟิลพัฟ ส่วนแอนิต้าก็นั่งกับซาบริน่าพี่สาวของเธอที่อยู่ปีสาม เธอเล่นควิดดิชให้ทีมบ้านด้วย


          "นี่ พวกเธอจะเอาขนมกับใครหรอ" อยู่ ๆ แอนิต้าก็ถามขึ้น เธอไถลตัวเองมานั่งข้าง ๆ ผม


          "ขนมอะไรหรอ" โคลอี้ถามตาวาว


          "อ้าว ก็ขนมของพวกอาจารย์ไง อย่าบอกนะว่าพวกเธอไม่ได้ฟังที่ฟรีเฟ็คบอกเมื่อเช้า" แอนิต้าขมวดคิ้ว


          เดี๋ยว เมื่อเช้าพรีเฟ็คบอกอะไรด้วยหรอ?


          "โอเค เดี๋ยวฉันบอกเอง ไปอยู่ไหนกันมา" ซาบริน่าเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย ทำเหมือนกับว่านี่คือวาระแห่งชาติที่ผมต้องฟัง "ที่นี่เขามีธรรมเนียมช่วงฮัลโลวีนกัน เห็นว่าเพิ่งเริ่มมาได้ประมาณสิบปี ทุก ๆ วันฮัลโลวีนอาจารย์แต่ละคนจะแจกขนมให้กับนักเรียน แต่มีกฎอยู่สองข้อง หนึ่ง เธอต้องเลือกที่จะรับขนมจากอาจารย์แค่หนึ่งคนเท่านั้น สอง ต้องทำหน้าตาให้ตลกที่สุดตอนรับของหวาน จะทำอะไรก็ได้ เห็นว่านอกจากจะทำให้เด็ก ๆ สนุกแล้ว พวกอาจารย์เองก็ได้คลายเครียดด้วย" ซาบริน่าอธิบาย


          "แล้วพวกอาจารย์เขาแจกขนมอะไรกันหรอคะ" โคลอี้ถาม


          "นี่แหละจุดไคล์แมกซ์ของวันนี้ เพราะพวกเธอมีสิทธิเลือกได้แค่หนึ่งอย่าง โดยปกติพวกอาจารย์จะให้ขนมอย่างเดิมทุก ๆ ปี เพื่อความเป็นเอกลักษณ์ ส่วนศาสตราจารย์บินส์ไม่ได้ร่วมกิจกรรมนี้ เขาจะเอาอะไรมาแจกล่ะ อย่างศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็จะให้บิสกิตรสนม ศาสตราจารย์ฟลิตวิกให้คัพเค้ก ศาสตราจารย์สลักฮอร์นเป็นไอศกรีม เป็นต้น แต่ถ้าพวกเธออยากได้ใบชาไปชงกินก็ให้ไปหาศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ที่สอนวิชาพยากรณ์ แต่พวกเธอน่าจะยังไม่ได้เรียนกับเธอหรอก"


          "แต่ถ้าฟันโยกแล้วไม่รู้จะจัดการยังไง ก็ไปหาแฮกริด เค้กหินของเขาช่วยได้" พรีเฟ็คเจ้าของคราบงูชะโงกหน้ามาบอกเมื่อได้ยินว่าพวกผมคุยอะไรกัน ผมมารู้ที่หลังว่าเขาชื่อพอล ซิมป์สันอยู่ปีห้า ไอ้ผมก็เรียกเขาว่าพี่ฟรีเฟ็คมาสองเดือน


          "นี่ก็ใกล้ได้เวลาแล้ว ระวังไว้ด้วย ขนมหมดแล้วหมดเลย และทุกคนต้องได้ แต่จะมีแค่คนเดียวที่ไม่ได้ แล้วถ้าใครไม่ได้ขนมล่ะก็ ต้องห้ามกินของหวานจนกว่าจะพ้นช่วงคริสต์มาส และเหยื่อของปีที่แล้วคือโจเซฟ นีตบ้านฮัฟเฟิลพัฟ" ซาบริน่าบอก


          "เบลค! เราต้องได้นะรู้ไหม" โคลอี้บอกหน้าตาตื่น ๆ เธอจับมือผมและเขย่ามันยิก ๆ


          "มีอาจารย์คนไหนให้อาหารแมวไหมฮะ" ผมถามรุ่นพี่ทั้งสองคน ส่วนตัวผมเองก็ไม่ได้ชอบขนมหรือของหวานอะไรมากมาย ผมหาของกินให้ลูน่าดีกว่า


          "จะบ้าหรอ ไม่มีหรอก งานนี้เขาจัดให้เด็กนักเรียนไม่ใช่ให้แมว" พอลบอก


          "นายก็ไม่ต้องไปเอาขนมสิ ถ้าไม่อยากได้น่ะ" แอนิต้าเสนอ


          "โธ่แอนิต้า ถึงฉันจะไม่ได้ชอบของหวานขนาดนั้นแต่มันก็ต้องกินบ้างป่ะ ไม่ให้กินเป็นเดือนคงทรมานตาย"


          แกร๊ง ๆ ๆ


          "ขอเวลาฉันรบกวนมื้อเย็นของพวกเธอสักหน่อยนะ" ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเคาะแก้ว และยืนขึ้นประกาศ "อย่างที่รู้กันว่าวันนี้เป็นวันฮัลโลวีน ตามธรรมเนียมเกือบหนึ่งทศวรรษของเราคือการแจกขนมของเหล่าคณาจารย์ และแน่นอน รวมไปถึงมาดามพรอมฟีย์ มาดามพินซ์ และคุณฟิลช์ด้วย"


          ภารโรงแก่กับแมวผีของเขาก็เล่นด้วยหรอ... ผมบอกเลยว่าคุณนายนอร์ริสของฟิลช์เป็นแมวที่น่ากลัวมาก แก่และขนร่วง ถึงลูน่าจะเล่นกับมันบ้างบางครั้งก็เถอะ แต่คุณนายนอร์ริสก็ทำผมขนลุกอยู่ดี ไม่รู้ทำไม มีข่าวลือว่าแมวนั่นกลับมาจากความตาย เพราะเคยแข็งเป็นหินเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว และนั่นทำให้มันอยู่ยงคงกระพันจนถึงทุกวันนี้ ถ้าเป็นแมวปกติป่านนี้คงได้ตายไปนานแล้ว


          "สำหรับปีหนึ่งที่ไม่รู้ว่ารายการขนมของอาจารย์แต่ละคนนั้นมีอะไรบ้าง ก็ตั้งใจฟังดี ๆ ของฉันคือบิสกิตรสนม, ศาสตราจารย์ฟลิตวิกคือคัพเค้ก, ศาสตราจารย์สเปราต์คือเค้กกล้วยหอม, ศาสตราจารย์สลักฮอร์นคือไอศกรีมวนิลลา, มาดามฮูชคือเชอร์รี่เคลือบช็อคโกแลต, ศาสตราจารย์แชงคือชานมไข่มุก, ศาตราจารย์ซินิสตร้าคือมาร์ชเมลโล่, ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์คือเบอร์ตี้บอตส์เยลลี่เม็ดทุกรส, ศาสตราจารย์เวกเตอร์คือ..."


          ผมนั่งฟังไปเรื่อย ๆ หาวบ้าง เหม่อบ้าง ผิดกับโคลอี้ที่ตั้งใจฟัง เรื่องของหวานคือเรื่องใหญ่สำหรับเธอจริง ๆ


          "...และคุณฟิลช์คือขนมปัง"


          ห้ะ ขนมปัง นั่นมันเป็นขนมหรือของหวานตรงไหน ถึงจะขึ้นชื่อว่าขนมก็เถอะ


          "การแจกขนมจะเริ่มเมื่อมาดามฮูชเป่านกหวีด"


          ปี๊ดดด!


          ทันทีที่ป้านกหวีดเป่าให้สัญญาณ ห้องโถงใหญ่ก็เหมือนสนามรบย่อม ๆ แต่ละคนไปเข้าแถวตามขนมของอาจารย์ที่อยากกิน แถวที่ยาวสุดตอนนี้คือเค้กกล้วยหอมของศาสตราจารย์สเปราต์และชานมไข่มุกของศาสตราจารย์แชงที่ไม่ต้องถ่อไปถึงไชน่าทาวน์


          แถวที่คนน้อยหรือแทบไม่มีเลยคือแฮกริดกับฟิลช์ แต่ก็มีนักเรียนไปต่อแถวอยู่เหมือนกัน คุณเคยเห็นฟิลช์ยิ้มไหมฮะ ถ้าไม่เคยคุณก็จะได้เห็นวันนี้ เป็นบุญตาของผมมาก ภารโรงที่คอยจับจ้องจะลงโทษนักเรียนตอนนี้ยิ้มจนตาหยีและหัวเราะกับเด็กกริฟฟินดอร์ปีเจ็ดที่ล้อเลียนท่าเดินของคุณนายนอร์ริส


          "เอ้าโคลอี้ เธอจะกินอะไรล่ะ" ผมถามเพื่อนผมแดงที่ยังคงเลือกไม่ถูก ส่วนผมนั้นอะไรก็ได้ ตามใจเธอ


          "ฉันไม่รู้เลยเบลค กลัวจะไปต่อแล้วของหมด พอของหมดฉันก็กลัวว่าจะไปแย่งของที่เหลือกับนักเรียนคนอื่นไม่ทัน"


          "ถ้างั้นตามฉันมา"


          ผมพาโคลอี้มาต่อแถวเค้กหินของแฮกริด ซึ่งเป็นแถวที่น้อยที่สุดในตอนนี้


          "นายอยากกินเค้กหินหรอ" โคลอี้ถาม


          "เปล่า แต่ฉันไม่อยากโดนเหยียบตายตอนสุดท้ายที่พวกเขาจะแย่งขนมกัน เด็กปีหนึ่งเตี้ย ๆ อย่างเราไม่รอดแน่"


          "ฉันกำลังเลือกระหว่างไอศกรีมของศาสตราจารย์สลักฮอร์นกับพุดดิ้งคาราเมลของศาสตราจารย์แบ๊บบลิง"


          "แถวยาวเฟื้อยเลย หมดก่อนจะถึงเราแน่ ๆ" ผมมองแถวขนมที่โคลอี้อยากกิน มันยาวมาก ดูยังไงก็รู้ว่าไม่เหลือมาถึงผมกับเธอ "ฉันยังอยากกินของหวานวันละอย่างสองอย่างอยู่ เพราะงั้นฉันไม่เสี่ยงไปต่อแถวแน่ ๆ เธอก็ชอบของหวานซะขนาดนั้น ถ้ากลายเป็นคนที่ต้องอดของหวานขึ้นมาเธอได้ลงแดงตายแน่"


          "นั่นสินะ โอเค เค้กหินก็เค้กหิน" โคลอี้พยักหน้าหงึก ๆ หลังจากคิดทบทวนแล้วว่าควรอดเปรี้ยวไว้กินหวาน


          "อ้าวเบลค โคลอี้ มาต่อแถวแฮกริดเหมือนกันหรอ"


          อัลบัสถามผม เขาเพิ่งเดินมาต่อแถวพร้อมกับสกอร์เปียส


          "ฉันไม่อยากไปแย่งกับคนอื่นน่ะ" ผมบอก


          "แฮกริดเป็นเพื่อนของพ่อฉัน ฉันก็เลยมาต่อ" อัลบัสบอก แต่สายตามองชานมไข่มุกแถวข้าง ๆ ละห้อย


          "รุ่นพี่ฉันบอกว่าเด็กปีหนึ่งมักวิ่งไม่ทันพวกปีโต ๆ เวลาของใกล้หมด ฉันเลยเลือกแถวน้อย ๆ" สกอร์เปียสบอกบ้าง และเขาคิดเหมือนผมเปี๊ยบเลย


          แถวอันน้อยนิดของแฮกริดลดลงเรื่อย ๆ ข้างหน้าของผมคือเด็กผู้ชายสลิธีรินปีไหนสักปีกำลังทำท่าทางเหมือนนกเพนกวิน แฮกริดก็ขำและยื่นเค้กหินจากตะกร้าข้างตัวให้


          "อ่าเด็กปีหนึ่ง ชื่ออะไรล่ะ" เขาถามผม


          "เบลคฮะ, เบลค สเปนเซอร์"


          "โอ้ หลานเจ้าไคล์นี่ รู้ไหมตาของเธอแสบใช่ย่อยเลยล่ะ เอ้า ขอท่าตลก ๆ หน่อย"


          ผมค่อมหลัง ทำหน้าอิดโรย พร้อมกับแกล้งทำเป็นเลียมือตัวเอง ผมกำลังลอกเลียนแบบคุณนายนอร์ริส และใช่ฮะ ผมขโมยความคิดของคนอื่นมา


          "ฮ่า ๆ ๆ ถ้าเธอทำเสียงขู่แบบหมดแรงด้วยจะเหมือนกว่านี้ เอ้านี่ แฮปปี้ฮัลโลวีน"


          "ขอบคุณฮะ"


          ผมรับเค้กหินมาจากแฮกริด และมันแข็งเหมือนหินจริง ๆ ใครฟันไม่โยกเจ้านี่อาจทำให้โยกได้ ส่วนโคลอี้ดันจมูกตัวเองขึ้น พร้อมร้องเป็นเสียงของหมู อัลบัสแลบลิ้น และดึงปากกว้าง ๆ เหมือนตัวตลก ส่วนสกอร์เปียส เขามีปัญหานิดหน่อย เขาไม่รู้จะทำอะไร สุดท้ายเขาก็พูดว่า


          "พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่"


          แค่ประโยคเดียว และแฮกริดก็ขำก๊าก บอกอีกด้วยว่ามันทำให้นึกเดรโก มัลฟอยพ่อของสกอร์เปียส แถมด้วยอาการซึ้งใจที่เห็นสกอร์เปียสกับอัลบัสเป็นเพื่อนกัน ผมก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าพ่อของสองคนนี้ไม่ค่อยจะลงรอยกันเท่าไหร่


          ผมกลับไปนั่งที่โต๊ะตามเดิม แอนิต้าได้คัพเค้ก ส่วนซาบริน่าได้บิสกิต ไม่นานไลแซนเดอร์ก็วิ่งกลับโต๊ะมาพร้อมกับห่อมาร์ชเมลโล่ บอกด้วยว่าเขากับลอร์แกนคือสองคนสุดท้ายที่ได้


          ตอนนี้เริ่มวุ่นวาย ทุกคนเริ่มหาแถวที่ยังมีขนมหลงเหลือ และแถวของฟิลช์กับแฮกริดก็คึกครื้นขึ้นมาเสียดื้อ ๆ


          และสุดท้าย คนที่ไม่ได้ขนมคือไอ้อ้วนโจนาส สมน้ำหน้ามัน อยากจะขำให้ฟันร่วงจริง ๆ






          พอจบจากฮัลโลวีน สถานีต่อไปก็คือควิดดิช บ้านผมกับบ้านฮัฟเฟิลพัฟจะแข่งกันในวันอาทิตย์นี้ และเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่จะเห็นลอร์แกนกับไลแซนเดอร์พูดจาเกทับกัน


          ที่ผมเคยบอกว่าสองคนนี้เป็นแฝดที่ต่างกันสุดขั้วน่ะ ผมขอถอนคำพูด สองคนนี้แม่งโคตรจะเหมือนกัน เพราะพอถึงวันแข่งควิดดิช แฝดคู่นี้ไม่รู้ไปหาชุดมาสคอตนกอินทรีย์กับแบดเจอร์มาจากไหน พวกรุ่นพี่รุมถ่ายรูปกับสองคนนี้ไม่หยุดตั้งแต่เช้า


          ยังดีที่ไลแซนเดอร์ไม่ได้โผล่มาเป็นซอมบี้แบบครั้งที่แล้ว


          "ขอต้อนรับสู่การแข่งขันควิดดิชอีกครั้ง พบกับฉัน ดอมินีค วีสลีย์เหมือนเดิม วันนี้เป็นศึกของเรเวนคลอ บ้านที่ทุกคนให้คำกำจัดความว่าเพี้ยนได้โล่ อืม ท่าจะจริงแฮะ และฮัฟเฟิลพัฟบ้านรักสงบแต่พร้อมตบเมื่อโดนแหย่ วันนี้สแตนด์ของทั้งสองบ้านคึกครื้นทีเดียว"


          ผมจะทำเป็นเมินที่ดอมว่าบ้านผมเพี้ยนไปก็แล้วกันนะ ถึงแม้ว่าทุกคนจะดูเหมือนอย่างนั้นก็เถอะ อากาศหนาวไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรเลยสักนิด ป้ายอันใหญ่มหึมาสีน้ำเงินขอบสีทองแดงพร้อมด้วยนกอินทรีย์ตรงกลางที่สามารถคลุมสแตนด์ฝั่งบ้านเราได้ทั้งหมด เสียงนกอินทรีย์ดังก้องไปทั่วสนาม


          ส่วนบ้านฮัฟเฟิลพัฟก็ไม่น้อยหน้า นอกจากชุดมาสคอตตัวแบดเจอร์ของลอร์แกนแล้ว ก็ยังมีป้ายเชียร์นักกีฬาที่ทำขึ้นกันคนละป้ายไปเลย แถมยังตะโกนว่า 'อินทรีย์ปีกหักอีกต่างหาก'


          "เฮ้! ใครก็ได้เสกตัวอักษรตัวใหญ่ว่าแบดเจอร์ตูดเหม็นหน่อยสิ" รุ่นพี่คนหนึ่งตะโกน


          "ที่ตูดเหม็นน่ะคือสกั๊งค์ไม่ใช่แบดเจอร์!"


          แต่ถึงอย่างนั้นก็มีคนเสกคำว่า 'แบดเจอร์ตูดเหม็น' ออกไป


          "นักกีฬาเข้าสนามมากันแล้ว เอ่อ มาดามฮูชคะ หนูยังไม่ได้รายชื่อเลย... โอเค ฮัฟเฟิลพัฟนำทีมโดยซิกนัส สมิทซีกเกอร์ตาไว บีตเตอร์คือโคล อับบอต และดีแลน โบนส์ เชสเซอร์มีเจมส์ เมนดี้, พาคิน พาร์คเกอร์ และเจส จอห์นสัน ปิดท้ายด้วยคีปเปอร์สาวมากฝีมืออย่างเอสเธอร์ ซัมเมอร์บี ฝั่งเรเวนคลอนำทีมโดยลิเดีย รอสส์ตำแหน่งคีปเปอร์ บีตเตอร์ได้แก่ เพอร์ซีย์ บอยล์และเอ็ดดี้ วอลเทอร์ เชสเซอร์ใช้ทีมเดิมคือ สตีฟ ดาวีส์, ซาบริน่า พิตช์ และวิลเลี่ยม ดักลาส และสุดท้าย ฮานนาห์ แบรดลีย์ในตำแหน่งซีกเกอร์"


          เสียงเฮดังลั่นไปทั่วสนาม ผมกับโคลอี้ทำแค่ส่งเสียงเฮและปรบมือเท่านั้น ถ้าให้ผมกระโดดแบบพอลล่ะก็ผมคงตกอัฒจันทน์ ยิ่งนั่งสูง ๆ อยู่ด้วย และอีกอย่างคืออากาศมันหนาว ให้ผมนั่งกอดตัวเองยังดีซะกว่า


          ปี๊ดดด!


          "เริ่มแล้วค่ะ! ตอนนี้ลูกควัฟเฟิลอยู่กับซาบริน่า พิตช์ เธอขว้างให้สตีฟ ดาวีส์ได้อย่างพอดีเหมาะเหม่ง เข้าไปหนึ่งลูกแล้วค่ะ! เรเวนคลอนำไปสิบแต้ม!"


          เสียงนกอินทรีย์ร้องขึ้นอีกครั้ง ไลแซนเดอร์ขยับปีกของมาสคอตตัวเองพึ่บพั่บอยู่ข้างหน้าผม เกมดำเนินไปเรื่อย ๆ


          "อับบอตกับโบนส์เริ่มโจมตีผู้เล่นแล้วค่ะ ดูเหมือนว่าที่เรเวนคลอนำไปแปดสิบต่อสี่สิบจะทำให้พวกเขาดีแตกซะแล้ว พวกนายหัดดูงานสลิธีรินซะบ้าง ปีที่แล้วฟลินต์หวดลูกบลัดเจอร์ใส่ลูอีจนได้ถ้วยรางวัลไปเลย... ไม่พูดแล้วค่ะอาจารย์... ฮัฟเฟิลพัฟเริ่มเดือดเป็นไฟ บอยล์กับวอลเทอร์ป้องกันเชสเซอร์ทีมตัวเองสุดฤทธิ์ เจมส์ เมนดี้และพาคิน พาร์คเกอร์สลับกันส่งลูกควัฟเฟิลไปจนถึงหน้าห่วง และเมนดี้ส่งต่อให้เจส จอห์นสัน ฮัฟเฟิลพัฟได้ไปสิบแต้ม!"


          ฮัฟเฟิลพัฟเริ่มเดือดเป็นไฟจริง ๆ นั่นแหละฮะ พวกนักกีฬาก็คุยภาษามืออะไรกันก็ไม่รู้ ส่วนบ้านผมตอนนี้ก็บุกรวดเดียว ความหวังอยู่ที่ฮานนาห์ แบรดลีย์แล้วตอนนี้


          "นั่น! ซีกเกอร์หักไม้กวาดกันแล้ว ฮานนาห์ แบรดลีย์มุ่งไปทางทิศใต้ ซิกนัส สมิทตามไปติด ๆ แต่เดี๋ยวก่อน! สตีฟ ดาวีส์เชสเซอร์เรเวนคลอตกจากไม้กวาดไปแล้ว แต่ฉันว่าเรามาสนใจซีกเกอร์กันก่อนดีกว่า พวกเขามุ่งกลับมาทางทิศเหนือ จากนั้นก็หักปลายไม้พุ่งลงพื้น และโอ้โห! เยี่ยมยอดมาก พวกเขากลับมาขนานกับพื้นโลกอีกครั้งได้ทันเวลาก่อนที่จะโหม่งพื้น ฮานนาห์เอื้อมมือแล้วค่ะ! เธอจะได้ลูกสนิชไปครองไหม ให้ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ทำนายกัน!"


          ปี๊ดดด!


          "ฮานนาห์ แบรดลีย์จับลูกสนิชได้! เรเวนคลอชนะด้วยคะแนนสองร้อยสามสิบต่อห้าสิบ!"


          ตอนนี้ผมไม่นั่งปรบมือเปาะแปะอีกแล้ว ผมลุกขึ้น ตะโกนสุดเสียง โคลอี้ก็เหมือนกัน ผมกอดคอกระโดดดีใจกับเธอไปพร้อมกับคนอื่น ๆ มีรุ่นพี่ปีเจ็ดปล่อยนกกระดาษขึ้นฟ้า ก่อนมันจะระเบิดตัวเองเป็นละอองสีน้ำเงิน ยิ่งใหญ่เหมือนได้ถ้วย


          แบรดลีย์บินมาหากองเชียร์ เธอชูลูกสนิชขึ้นฟ้า พร้อมกับเสียงเฮลั่นของเด็กเรเวนคลอและเสียงนกอินทรีย์


          "เอ้า ๆ เรเวนคลอเล่นใหญ่อีกแล้ว แมตช์หน้าพบกันหลังปีใหม่ พวกคุณมีเวลาวิเคราะห์แนวการเล่นของแต่ละทีมไปอีกเดือนกว่า ๆ แมตช์ที่สามพบกันเดือนมกราคม กริฟฟินดอร์กับฮัฟเฟิลพัฟ!"






          ตอนนี้ห้องนั่งเล่นรวมของเรเวนคลอจัดปาร์ตี้ฉลองกันคึกครื้น เปิดเพลงกันเสียงดัง แม้เวลาจะดึกดื่นแต่ทุกคนก็เต็มที่กับงานเลี้ยงเหมือนกับว่าพรุ่งนี้ไม่มีเรียนตอนเช้ากัน


          และใช่ฮะ ผมคือหนึ่งในนั้น กำลังนั่งดื่มน้ำอัดลมที่ไม่รู้ว่าพวกรุ่นพี่ไปหาเอามาจากไหน ของกินมากมายวางอยู่ตรงกลางห้อง แน่นอนว่าโคลอี้ก็สิงอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหนอยู่กับแอนิต้า และไลแซนเดอร์ที่เต้นแร้งเต้นกาไม่สนว่าพรุ่งนี้จะมีแรงไปเรียนหรือไม่ แม้แต่สุภาพสตรีสีเทายังมาร่วมงาน ส่วนศาสตราจารย์ฟลิตวิก เขาเสกให้คัพเค้กเต้นแท๊ปไปทั่ว


          "เบลค! พุดดิ้งฟักทองนี่อร่อยมากเลย นายต้องกินนะ" โคลอี้เดินมาหาผม พร้อมกับยื่นถ้วยพุดดิ้งมาตรงหน้า


          "เธอก็บอกว่าอร่อยทุกอย่างอ่ะโคลอี้" ผมรับถ้วยพุดดิ้งมา ตักชิมคำแรก เออ อร่อย


          "เพราะฉันกินแต่ของอร่อยต่างหาก เออนี่เบลค นายบอกไลแซนเดอร์ให้หยุดเต้นที เขาเต้นเหมือนกับว่าพรุ่งนี้ร่างกายจะกลายเป็นอัมพาตอย่างนั้นแหละ"


          "ไม่อ่ะ ปล่อยมันไปเหอะ ตลกดี"


          โดยรวมแล้ว ที่เขาว่าเรเวนคลอเพี้ยน ๆ น่ะ ผมว่าอาจจะจริงก็ได้


          "เฮ้! ไลแซนเดอร์ นายเต้นคร่อมจังหวะอ่ะ ดูฉันเป็นตัวอย่างนี่"


          "อ้าว เดี๋ยวสิเบลค มากินพุดดิ้งให้หมดก่อน"


          และผมน่ะ... ปกติที่สุดแล้ว











- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talk w/ me :

          สุภาพสตรีสีเทาคือคนที่ปกติที่สุดในตอนนี้ค่ะเบลค...



เด็กพวกนี้มันเป็นอะไรกัน //จ้อง


jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 329 ครั้ง

1,865 ความคิดเห็น

  1. #1502 theMYSTERYman (@TheMystery) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:43
    ‘พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่’ โอ้ยยยยย น้องงงง น่ารักมากค่ะ สกอเปียสลูก น่ารักเกินไปแล้วนะ คิดถึงคนพ่อเลยทีเดียว ประโยค ‘พ่อฉันต้องรู้เรื่องนี้แน่’ นี่เป็นพอตเตอร์มีมอัมตะเลยนะคะ!
    ชอบความพ่อลูกของอัลบัสจังค่ะ ถ้าในเรื่องเขารักกันแบบนี้แต่แรกคงดี ถึงจะไม่มีดราม่าน้องอัลอย่างที่ควรแต่โฟกัสที่เบลคคุงไปเลยก็ไม่แย่ค่ะ
    เบลคก็ยังคงความเบลคไว้ เอาอะไรมาพูดว่าตัวเองปกติ เรเวนคลอบ้านคนเพี้ยน และนายน่ะแหละไม่ปกติสุด!
    #1502
    2
    • #1502-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 5)
      22 กรกฎาคม 2562 / 16:21
      ประโยคเด็ดบ้านมัลฟอยเขาแหละ 555555 น้องอัลนี่โนดราม่าเลยค่ะ เป็นพี่ชายคนกลางผู้อบอุ่นนน
      #1502-1
    • #1502-2 theMYSTERYman (@TheMystery) (จากตอนที่ 5)
      23 กรกฎาคม 2562 / 01:21
      งุ้ย หนูอัลเวอร์อบอุ่น ต้องรีบลบหนูอัลเวอร์เดิมออกด่วนๆ ค่ะ555 เป็นพี่ชายผู้อบอุ่นดีแล้วลูก เรื่องบ้าๆ บอๆ แสบๆ แหกกฎสามร้อยข้อปล่อยตาเบลคทำไปลูก! ไปลีฟยัวไลฟ์อย่างที่หนูควรได้กับเพื่อนๆ นะคะลูก
      //แต่เราก็ยังคิดถึงกระแสความตู้มต้ามของบ้านพอตเตอร์อยู่ดีค่ะ ถถถ ตั้งแต่รุ่นปู่เจมส์แล้ว
      #1502-2
  2. #1331 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 18:26
    ถูกใจสกอเปียสอ่าาา ประโยคนี้ไอชันก็ขำไปด้วย555
    #1331
    0
  3. #1062 Puifai20 (@puifai20) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:47
    555 โอ๊ยชอบเรื่องนี้ ขำจนปวดท้อง
    ได้อ่านมุมมองใหม่ๆ ไม่คิดว่าบ้านเรเวคลอ จะรวมเด็กเพี้ยน ไม่ใช่เด็กอัจฉริยะ 555
    #1062
    1
    • #1062-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 5)
      3 มิถุนายน 2562 / 19:40
      ขอบคุณค่ะ! ดีใจที่ชอบน้าาา
      #1062-1
  4. #911 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:35
    สกอร์เปียส5555555 คือขำของจริง วลีเด็ดมาก5555555555 แน่ใจนะลูกว่าตัวเองปกติอะเบลค เอ็นดูนาง55555
    #911
    0
  5. #759 yumeroyal (@yumeroyal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:51
    ดึกเเล้วพึ่งบอกกับตัวเองว่าต้องเงียบสรุปพออ่านเจอ "พ้อผมต้องรู้เรื่องนี้"โอ้โหหัวเราะดังลั้นบ้านเลย ซวยเเน่ๆตู
    #759
    1
  6. #561 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:53
    สกอเปียร้ายสุดแล้ว ล้อพ่อตัวเอง5555555555555
    #561
    1
    • #561-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 5)
      4 เมษายน 2562 / 12:48
      เป็นมัลฟอยต้องพูดประโยคนี้ 55555555
      #561-1
  7. #378 Hazel_nut (@hazel-nut) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 14:10
    สกอร์เปียสลูก 5555555555 ไม่ไหวแล้วว ลูกมัลฟอยที่แท้ 55555555 ส่วนเบลคก็คือแกมันไม่ปกติตั้งแต่กินยางลบละป่ะ 55555555
    #378
    0
  8. #284 bxnkbkck (@bxnkbkck) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:40
    "พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่" รู้กกกกกกกก 555555555555 อย่าล้อพ่อแบบน้านนนนน จะฟ้องๆ 555555555 ทำเอาคิดถึงเดรโกเข้าไปอีกเลย
    เบลค แกยังกล้าพูดส่าแกปกติสุดอีกเรอะ ไอ่เด็กกวน 55555555 เหนื่อยใจกับแกเหลือเกิน เพี้ยนสมกับเป็นเรเวนคลอ555555555
    #284
    0
  9. #123 autumn morning^^ (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 20:27
    ไม่ใช่เเค่แฮกกริดที่ขำก๊าก นี่ก็ขำก๊ากยาวเลย555 สกอร์เปียนลูก เธอทำให้ฉันคิดถึงเดรก ให้ตายเถอะเมอร์ลิน55555
    #123
    1
  10. #90 samyangirl (@samyangirl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:48
    "พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่" เป็นอะไรที่ขำหนักมากเลยอ่ะ555555555

    รู้สึกแบบคิดถึงวันเก่า งุ้ยยย
    #90
    1
    • #90-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 5)
      15 มกราคม 2562 / 17:51
      คำพูดติดปากเด็กบ้านมัลฟอย 5555555
      #90-1
  11. #82 ` วังเวอเวย์ [?] (@zosoindy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 00:31
    ขำสกอเปียร์ 5555555 เอ็นดูประโยคนี้มันตลกจริงๆ 555555555
    #82
    1
    • #82-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 5)
      3 มกราคม 2562 / 21:01
      เป็นมัลฟอยต้องพูดประโยคนี้
      #82-1
  12. #68 Earn Waranluk (@w-earn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 14:32
    พ่อฉันต้องรู้เรื่องนี้แน่ 5555555 โอ้ย เอ็นดูหนูลูก55555555555
    #68
    1
  13. #33 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:57
    ชะ—ชานมไข่มุกกกกกกกก อาจารย์แชงขาาาาาาา // เจอมุกล้อเลียนพ่อของสกอร์เปียสเข้าไปขำหนักมาก ลู๊กกกกกกก!!! ตอนนี้มีความเอ็นดูคุณฟิลช์ ถถถถถถถถ
    #33
    1
  14. #32 msyokky (@masitorn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:43
    ไม่ค่ะ ไม่มีคนปกติในตอนนี้! 55555555555

    นึกภาพคัพเค้กเต้นแท็บไม่ออกเลยค่ะ ตรงไหนเท้า5555555
    #32
    1
  15. #31 Nekoijump (@Nekoijump) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:28

    แง้ สกอร์เปียสสสสฮืออออโอ๊ยยยยรักอะ พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่5555555555555เอ็นดูอะ อยากดูควิสดิชรอบสลิธีรินกับเรเวนคลอจัง>_< เอาจริงๆแบบเหมือนโคลอี้เป็นแม่ตาเบลคอะ 555555555เหมือนต้องคุมลูก อยากไปเรียนเลยอะค่ะ แต่ดูสภาพเราน่าจะได้เป็นผู้ช่วยภารโรง5555555555555555

    #31
    1
  16. #30 love-novel-pp (@love-novel-pp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:01
    สกอร์เปียสส ชอบๆๆๆ พ่อผมต้องรู้เรื่องนี้แน่
    #30
    1
  17. #29 XzLeon.IR79 (@All-gpt1123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:54
    นี่เบลคปกติที่สุดแล้วหรอ55555
    #29
    1
  18. #28 บอสสึ (@campus_dm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 18:37
    สนุกมากกกกชอบๆๆๆ
    ตลกเบลคมากอ่ะ5555
    #28
    1
  19. #26 Lyra_Selwyn (@Lyra_Selwyn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 18:14
    นายน่ะปกติที่สุดจริงจริ๊ง
    #26
    1