Harry Potter (OC) | Blake: the journey of rude ravenclaw boy #ผมเบลคผมเป็นคนดี

ตอนที่ 44 : 42 | ว่าด้วยเรื่องที่ไม่เคยรู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


42

ว่าด้วยเรื่องที่ไม่เคยรู้





          คืนนั้นผมนอนไม่หลับ พลิกตัวอยู่บนเตียงไปมาจนถึงตีสอง ฝนตกลงมาตั้งแต่บ่ายและยังไม่หยุด อากาศในฤดูร้อนเย็นลงจนต้องหาเสื้อกันหนาวมาใส่ทับเสื้อยืดบาง ๆ ของตัวเอง


          ผมยืดมองเม็ดฝนที่ตกลงมาเกาะหน้าต่าง ข้างนอกยังพอมีแสงไฟจากถนนและตึกรามบ้านช่องให้เห็น ผมถอนหายใจ สิ่งที่เลดี้แคทเธอรีนบอกเมื่อตอนบ่ายยังวนเวียนอยู่ในหัว


          ทายาทอันดับหนึ่งของตระกูล


          ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้อะไรเลย ผมรู้มาตลอดว่าตัวเองมีตำแหน่งอะไรถ้าหากพวกเขาคิดจะนับสายเลือดขึ้นมาจริง ๆ ชีวิตของผมอยู่กับความธรรมดาจนเคยชิน แม้จะเป็นพ่อมดแต่ผมก็ยังเคยชินกับการทำอะไรด้วยสองมือของตัวเองมากกว่าจะหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาเสก


          ผมไม่อยากให้อะไรมันเปลี่ยนไปเพียงเพราะนามสกุลสเปนเซอร์


          เท่าที่ผมรู้ พ่อมีน้องชายสองคน และน้องสาวอีกหนึ่งคน ซึ่งก็คือเลดี้แคทเธอรีน พ่อเป็นลูกชายคนโต และผมเป็นลูกชายคนเดียวของพ่อ เมื่อพ่อไม่อยู่แล้วคนที่ต้องรับตำแหน่งเอิร์ลสเปนเซอร์ต่อจากปู่จึงต้องเป็นผมแทน


          น่าตลก ผมไม่รู้ว่านั่นเป็นความต้องการของคนในตระกูลจริง ๆ หรือเป็นแค่ความต้องการของอาแคท ไม่มีใครติดต่อผมเลยตลอดเวลาสิบสองปีที่ผ่านมา ผมเหมือนถูกตัดขาดกลาย ๆ จากบ้านนั้น และผมเลี่ยงที่จะรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับตระกูลสเปนเซอร์มาตลอด ถึงตอนประถมจะต้องเจอในวิชาประวัติศาสตร์ก็เถอะ


          แต่อยู่ ๆ อาแคทก็โผล่มา มาบอกเรื่องสิทธิ์ในตำแหน่ง พวกเขาจะข้ามหัวผมไปเลยก็ได้ถ้าพวกเขาต้องการ ซึ่งผมก็ต้องการให้ทำอย่างนั้น


          หวังว่าในอนาคตเลดี้แคทเธอรีนจะหาทางออกที่ดีที่สุดได้ และทางออกนั้นจะไม่เปลี่ยนแปลงชีวิตของผม


          ผมเดินออกจากห้อง เปิดตู้เย็นดื่มน้ำ สายตาเห็นไฟในห้องทำงานของตายังเปิดอยู่ ผมวางแก้วน้ำลงบนเคาท์เตอร์ในครัวก่อนจะเดินไปเคาะประตู


          ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ผมอยากให้ความสงสัยของตัวเองกระจ่างขึ้นบ้าง สักเรื่องนึงก็ยังดี


          ก๊อก ๆ


          “ผมเข้าไปนะ”


          “…”


          ไม่มีเสียงตอบ ผมบิดลูกบิดประตูเข้าไป ตากำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าต่าง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผม


          “นอนไม่หลับล่ะสิ”


          “ครับ สงสัยจะเจ็ทแลค”


          ผมเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับโต๊ะทำงานของตา แอบมองกองเอกสารบนโต๊ะไปด้วย มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับกฎหมายของทั้งฝั่งมักเกิ้ลและผู้วิเศษ


          “นั่นใบเกิดผมนี่” ผมชี้ไปทางเอกสารที่ผมคุ้นตามากที่สุด


          “อืม กำลังหาทางให้พวกสเปนเซอร์ไม่ได้ตัวแกไปอยู่” ตาบอกเสียงเรียบ ก่อนจะดับบุหรี่และเดินมาที่โต๊ะ “มีอีกหลายอย่างที่แกไม่รู้”


          “ตาก็บอกผมดิ”


          “เบลค แกยัง–”


          “ยังอะไร ยังไม่พร้อม? ตาเห็นผมเป็นคนยังไง เด็กขี้แงหรอ ตาน่าจะรู้จักผมดีที่สุดนะ”​ ผมแย้ง “มาถึงขนาดนี้แล้ว ผมควรรู้อะไรบ้าง ไม่ใช่จัดการทุกอย่างโดยที่ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย คิดจะทำยังไงกับผมก็ได้ ไปคุยกับอาแคทโดยที่ผมไม่รู้เรื่องสักนิด ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ!”


          ไม่บ่อยหรอกที่ผมจะขึ้นเสียงใส่ตาหรือว่ามีปากเสียงกัน ผมเป็นเด็กดีและเชื่อฟังตามาโดยตลอด เชื่อฟังโดยไม่ซักถามอะไรเลยสักคำ แต่ผมคงทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว ความอดทนมีขีดจำกัด และความอดทนของผมกำลังจะหมดลง


          “ขอโทษฮะ” ผมเอ่ยขอโทษตาที่เผลอเสียงดังใส่


          ตาถอนหายใจ นั่งลงบนเก้าอี้ และพูด “ไม่เป็นไร ว่าแต่เวกัสเป็นไงมั่ง”


          “ร้อน” ผมตอบ “อย่าเปลี่ยนเรื่องด้วย”


          ตาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เอามือประสานกันไว้ที่หน้าท้อง มองหน้าผมสักพักก่อนจะหมุนเก้าอี้ไปทางหน้าต่าง เมื่อสองปีก่อนเลดี้แคทเธอรีนมาคุยกับฉัน” ตามองออกไปข้างนอกหน้าต่าง และเริ่มเล่า “เธอบอกว่าพ่อของเธออยากพาแกกลับไป –ปู่ของแกน่ะ ฉันปฏิเสธทันที แต่ฉันรู้ว่าตามกฎหมายแล้วพวกเขาเรียกร้องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูแกได้ และรู้อีกด้วยว่าพวกเขาจะไม่ทำ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ พวกเขาไม่ยอมขึ้นโรงขึ้นศาลให้เสียชื่อเพียงเพราะต้องการตัวแกแน่ ๆ พวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนหากเรื่องแพร่ออกไปว่าพวกเขาทอดทิ้งทายาทของตัวเอง”


          “แล้วบ้านนั้นจะอยากให้ผมกลับไปทำไม” ผมถามตา แค่ตำแหน่งโง่ ๆ นั่นคงไม่ใช่เหตุผลเดียวหรอก


          “ไม่รู้ ฉันไม่ได้สนใจ เพราะยังไงฉันก็ไม่ยกแกให้ใคร” ตาหมุนเก้าอี้กลับมาหาผม และพูดต่อ “เว้นแต่ว่าแกจะอยากไปเอง”


          “ไม่ ไม่มีวันนั้น ผมไม่ทิ้งตากับยายหรอก” ผมบอกแทบจะทันที


          “หึ เด็กดีจริง ๆ”


          “นี่ใคร ผมเบลคนะ ผมเป็นคนดี ภูมิใจเถอะตาที่มีหลานดี ๆ แบบนี้” ผมพูดยิ้ม ๆ


          “เออ แกเคยทำให้ผิดหวังเสียที่ไหน ออกนอกลู่นอกทางบ้างฉันไม่ตัดออกจากกองมรดกหรอก”


          “อ้าว ทำตัวเหลวไหลได้ก็ไม่บอก” ผมบอกติดตลก ก่อนจะเห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้ว “ผมว่าผมไปนอนดีกว่า ตาเองก็ไปนอนได้แล้ว ร่างกายไม่ได้ฟิตปั๋งเหมือนแต่ก่อนแล้วนะ”


          “ฉันยังไม่แก่ขนาดนั้นน่า”


          “ราตรีสวัสดิ์ครับ” ผมบอกก่อนจะเดินไปเปิดประตู


          “เบลค”


          “…”


          “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ฉันอยากให้แกรู้ไว้ว่าฉันรักแก” ตาพูดด้วยโทนเสียงจริงจัง “ฉันกับจูเลีย เรารักแกมาก”


          ผมยิ้มออกมาเล็ก ๆ ก่อนจะบอกกับตา “ผมก็รักเหมือนกัน รักตากับยายสามพันเลย” ผมยิ้มกว้างและส่งทำมือมินิฮาร์ทส่งไปให้


          “ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมจูเลียถึงบอกว่าแกน่ารักไม่หยุด” ตาอมยิ้มและพูดด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ


          “แน่นอน ผมน่ะโคตรน่ารัก” ผมยักไหล่ “ฝันดีนะตา”


          “เออ ฝันดี”


          ผมปิดประตูห้องทำงานของตาลง ตาไม่ใช่คนชอบพูดคำหวานหรือพูดประดิษฐ์ประดอยให้มากความ ตาไม่ชอบแสดงออกว่ารักอย่างออกนอกหน้าแบบยาย


          ตาเครียด ผมดูออก ไอ้เอกสารมากมายก่ายกองบนโต๊ะของตาไม่ได้มีแค่สูติบัตรของผมเท่านั้นที่สะดุดตา


          มันมีใบมรณกรรมของแม่ด้วย


          แล้วผมก็รู้ ว่าจริง ๆ แล้วคนที่ไม่พร้อมน่ะไม่ใช่ผมหรอก แต่เป็นตัวตาเองต่างหาก




- - - - - - - - - -




          “นายบอกว่านายจะได้เป็นอะไรนะ?”


          “เอิร์ลสเปนเซอร์ที่สิบสอง”


          ผมบอกโคลอี้ที่เบิกตาถามด้วยตาโต ๆ ของเธออย่างไม่เชื่อหูตัวเองเป็นรอบที่สองหลังจากผมเล่าเรื่องดราม่าครอบครัวที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ ให้ฟัง


          เรานั่งอยู่ในร้านเบเกอรี่ของแม่โลล่าที่ตรอกไดแอกอน ผมมาซื้อหนังสือและอุปกรณ์การเรียนอื่น ๆ ส่วนพวกโคลอี้มาซื้อกันไปก่อนแล้วตอนช่วงที่ผมยังอยู่ที่ลาส เวกัส แต่โคลอี้ส่งจดหมายมาบอกว่าถ้าผมจะมาซื้อของวันไหนก็ให้บอกเธอด้วย เดี๋ยวเธอจะมาเป็นเพื่อน


          แต่ผมว่ายัยเต่าหาเรื่องออกจากบ้านมากินขนมมากกว่า


          “อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน ฉันไม่เห็นรู้เลยว่านายมียศมีตำแหน่งรออยู่ในอนาคต” โคลอี้พูดขึ้น ปากเคี้ยวทาร์ตไข่ตุ้ย ๆ และคิ้วขมวดเหมือนพยายามประมวลผลอะไรสักอย่าง “งี้ฉันต้องพูดคำราชาศัพท์กับนายไหม อย่างเช่น ถวายบังคมเพคะนายน้อย เอ๊ะ ใช้ถูกไหมนะ”


          “อย่าเวอร์น่าโคลอี้ ฉันไม่ใช่เชื้อพระวงศ์สักหน่อย ถึงจะมีญาติแต่งงานเข้าราชวงศ์ก็เถอะ” ผมบอกเพื่อน


          สเปนเซอร์เป็นตระกูลขุนนางที่สนิทกับราชวงศ์วินด์เซอร์ของอังกฤษ และยิ่งสนิทเข้าไปอีกเมื่อไดอาน่า สเปนเซอร์แต่งงานกับเจ้าชายชาร์ลส์ และกลายเป็นเจ้าหญิงไดอาน่าที่คนทั่วโลกรู้จัก อีกคนที่เป็นหน้าเป็นตาให้ตระกูลก็วินส์ตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสองสมัยของอังกฤษแถมยังถูกยกให้เป็นรัฐบุรุษด้วย แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้มีบทบาทมากมายอะไรขนาดนั้น เพราะแต่ละคนเขาก็มีการมีงานทำเป็นของตัวเองกัน และไม่จำเป็นต้องขึ้นตรงกับรัฐบาลหรือราชวงศ์


          อย่างเลดี้แคทเธอรีนผมก็ไปสืบมาแล้ว อาแคทเป็นอาจารย์สอนวิชาวรรณกรรมคลาสสิคอยู่ในมหาวิทยาลัย ส่วนพ่อของผมเป็นศัลยแพทย์หรือหมอผ่าตัดอยู่ในโรงพยาบาล บางทีก็เป็นอาสาสมัครไปช่วยเหลือตามที่ต่าง ๆ ที่ขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์


          “เอาอะไรเพิ่มไหม?” โลล่าเดินเข้ามาถาม เธอมาช่วยงานแม่ในช่วงปิดเทอม


          “ขอพุดดิ้งเพิ่มนะโลล่า อ้อ ครัวซองส์ด้วย” โคลอี้บอกทั้งที่กินไปเยอะแล้ว


          “นายล่ะเบลค” โลล่าหันมาถามผมบ้าง


          “เอาชามะลิมาเพิ่มก็พอ ขอน้ำเชื่อมด้วยนะ”


          “โอเค รอแปปนึงนะ” โลล่ายิ้มก่อนจะเดินหายไปทางหลังร้าน


          “แล้วนายจะทำยังไงต่อล่ะ ฟังจากที่นายเล่าแล้วอาแคทดูจะอยากให้นายกลับไปนะ ไม่อย่างนั้นคงไม่ไปหานายถึงคอนโด” โคลอี้ถาม


          “ก็คงไม่ทำอะไร จนกว่าปู่จะตายฉันก็ยังเป็นแค่เบลคธรรมดา ๆ” ผมยักไหล่บอก “อีกอย่างมันก็เป็นแค่สิทธิ์เบื้องต้น ฉันเป็นทายาทอันดับหนึ่งก็จริงแต่ฉันเป็นลูกนอกสมรส เพราะพ่อกับแม่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน ตามหลักแล้วมรดกและทรัพย์สินในส่วนของพ่อฉันจะไม่ได้”


          “ซับซ้อนจังเลย ฉันนึกว่านายจะมีชีวิตเปื่อย ๆ ไปตลอดแบบฉันซะอีก”


          “นั่นน่ะสิ ฉันก็อยู่ของฉันดี ๆ มาตั้งนาน”


          “แต่ก็ดูสนุกเหมือนกันนะ น่าลุ้นดีออก ตื่นเต้น” โคลอี้พูดพร้อมกับทำหน้าตาเหมือนกำลังดูหนังที่ไม่เคยรู้พล็อตเรื่องมาก่อน


          “นี่ยัยเต่า มันไม่สนุกเลยนะ เครียดจะตาย ไหนจะเรื่องพ่อกับแม่อีก จนป่านนี้ตาก็ยังไม่ยอมบอก ขนาดโมโหใส่ก็ไม่เล่าถึงสักแอะ เล่าแต่เรื่องอาแคท” แรก ๆ ผมก็ไม่ได้อยากรู้หรอก แต่ตอนนี้ผมคิดว่าผมควรจะรู้ได้แล้ว นั่นพ่อกับแม่ของผมเลยนะ


          “สืบเองเลยสิ”


          “ขี้เกียจ”


          “อ้าว ไหงงั้นล่ะ”


          “เคยพยายามหาข่าวในหนังสือพิมพ์แล้วหาไม่เจอ ฉันเลยคิดว่าฉันไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้”


          “แต่นายก็อยากรู้ไม่ใช่หรอ”


          “อืม” ผมว่าผมเป็นคนย้อนแย้งว่ะ ใจนึงก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟที่ตาไม่ยอมบอกสักที อีกใจก็ผีขี้เกียจเข้าสิง ไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น “ฉันยังตกลงกับตัวเองไม่ได้ ไว้ค่อยคิดทีหลังก็แล้วกัน”


          “ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็บอกนะ”


          “แน่นอนโคลอี้ เธอได้ช่วยแน่”


          “ยินดีมาก ๆ เลยค่ะนายน้อย กระหม่อมยินดีรับใช้” โคลอี้บอกพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะแบบพวกทหาร


          “พอเถอะน่า เดี๋ยวก็สั่งให้ถูบ้านซะเลยนี่”


          “ได้นะ แต่ต้องพาจีจี้ไปด้วย รับรองเลยว่าสะอาดเอี่ยมอ่อง” ผมส่ายหน้าให้กับคำพูดทีเล่นทีจริงของโคลอี้


          ไม่นานโลล่าก็เอาขนมกับชามาเสิร์ฟ ร้านคนเยอะ แต่ก็เริ่มน้อยลงเพราะบ่ายคล้อยใกล้เย็นแล้ว


          “พุดดิ้งถ้วยสุดท้ายพอดีเลยโคลอี้” โลล่าบอก ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้และนั่งลงด้วยกัน


          “แหมโชดีจังเลย” โคลอี้บอก


          “เหนื่อยไหมโลล่า ฉันเห็นเธอเดินไปเดินมาทั่วร้านเลย” ผมถามโลล่า เธอทิ้งหลังนั่งพิงพนักเก้าอี้คล้ายคนหมดแรง


          “เหนื่อย แต่ก็สนุกดี มันคงจะดีกว่านี้ถ้าใช้เวทมนตร์ได้ ฉันจะได้ไม่ต้องเดินไปทั่วร้านจนขาแทบพันกัน”


          “ถ้าฉันเป็นเธอนะโลล่า ฉันจะตามแม่มาทำงานทุกวันเลย เหนื่อยก็ยอมถ้าได้กินขนมอร่อย ๆ แบบนี้” โคลอี้พูดกับโลล่าก่อนจะตักพุดดิ้งเข้าปาก


          “ทำใจหน่อยนะ ยัยเต่าชอบทำอะไรหวังผล โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับของกิน” ผมบอกโลล่าก่อนจะหันไปหาโคลอี้ “ยัยอ้วนเอ๊ย”


          “ด่าฉันอ้วนเนี่ยนะ? นายก็รู้ว่าฉันไม่รู้สึกอะไร และมันไม่ทำให้ฉันหยุดกินด้วย”​ โคลอี้ยักไหล่และกัดครัวซองส์โชว์


          “นายก็พูดไปเบลค โคลอี้ไม่อ้วนสักหน่อย ฉันว่าผอมลงด้วยซ้ำ เห็นขยันออกกำลังกายกับทีมควิดดิชประจำเลยนี่”


          “โอ้ยโลล่า หมอนี่แหละตัวการ เขาบอกวิลเลี่ยมให้คอยคุมฉัน น่าเบื่อมาก” โคลอี้ได้ทีก็บ่นผมใหญ่ “นั่นก็ไม่ให้กิน นี่ก็กินไม่ได้ จู้จี้จุกจิกยิ่งกว่าพ่ออีก”


          “ก็ได้ผลไม่ใช่หรือไง เธอไม่มีพุงเลยดูสิ ฉันว่าได้กล้ามท้องมาด้วยนะนั่น”


          “แต่จับแล้วมันไม่นิ่มนี่นา”


          “โอเค้ ขอโทษที่ทำให้พุงนิ่ม ๆ ของเธอหายไปนะโคลอี้ เคลเมนไทน์ ฉันเสียใจอย่างสุดซึ้ง” ผมบอกโคลอี้ “แล้วก็ของฝากจากลาส เวกัสก็ไม่ต้ององต้องเอามันแล้ว ฉันจะเอาส่วนของเธอให้โลล่าแทน”


          “ไม่ได้นะ นายตั้งใจจะให้ฉันนายก็ต้องให้สิ” โคลอี้รีบแย้ง


          “ไม่ อยากได้ก็ไปขอพ่อเธอสิ”


          “พวกเธอสองคนเถียงกันตลกดีนะ” โลล่าพูดขึ้นยิ้ม ๆ และผมกับโคลอี้หันไปมองเธอพร้อมกัน


          “ไม่เห็นตลกเลย!/ไม่เห็นตลกเลย!











- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talk w/ me:

          hiiiiiii สอบเสร็จแล้วค่ะ สอบเสร็จปุ๊บก็ป่วยทันที ให้มันได้อย่างนี้สิ แต่ใกล้หายแล้วล่ะ หวังว่านะ 5555555555555

          เริ่มเข้าปมเรื่องครอบครัวแล้วค่ะ ตอนแรกบอกจะแต่งเน้นชิล ไปๆมาๆตาเบลคดันมีเรื่องให้ขยี้เฉย นั่นแหละค่ะ ค่อยๆคลายปมไปพร้อมกับตาเบลค


          มุมความรู้สักนิดดด ปัจจุบันเอิร์ลสเปนเซอร์มีถึงแค่ลำดับที่ 9 นะคะ คือชาร์ลส์ สเปนเซอร์ เป็นคุณพ่อของเลดี้คิตตี้ ถ้าใครติดตามฝั่งราชวงศ์อังกฤษก็น่าจะรู้จักเธอกัน สวยมากค่ะ เขาบอกกันว่าเลดี้คิตตี้สวยเหมือนเสด็จป้า ซึ่งก็คือเจ้าหญิงไดอาน่านั่นเอง ไปหารูปดูกันได้ สวยจริง ไม่จ้อจี้

          ส่วนคุณปู่ของตาเบลคนั้นเป็นเอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 11 ถามว่าเป็นฟิคอนาคตไหมก็จะบอกว่า ไม่ ค่ะ เราแตกไทม์ไลน์ออกมา หรือก็คือมโนเอาเองนั่นแหละ เราไม่รู้ว่าเราสามารถแต่งถึงพวกเขาได้ไหมเพราะพวกเขามีตัวตนอยู่จริงๆ กลัวจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่ ถึงยังไงเขาก็ไม่ใช่สามัญชน อาจจะมีกล่าวถึงบ้างในกรณีเจ้าหญิงไดอาน่ากับวินส์ตัน เชอร์ชิล เป็นความรู้เล็กๆน้อยๆค่ะ


          ตอนหน้าเปิดเทอมปีสี่แล้ว ใครรอรู้ดบอยเฉิดฉายอยู่ก็เตรียมชูป้ายไฟเลยค่ะ




ก็ผอมแล้วมันไม่มีพุงอ่ะเบลค ไม่ชอบ!


jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

1,831 ความคิดเห็น

  1. #1178 lamb_san (@lamb20) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:59
    ดึงดราม่างี้ ตาต้องแย้มๆอีกนิดแล้วหล่ะ ตาเบลคจะได้ตื่รตัวอยากเผือกหน่อยยย
    #1178
    0
  2. #1010 LIVANA (@Natnichadrkt) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 01:53
    โถ่ พ่อรู้ดบอยของเเม่

    ถ้าใครมาทำร้ายลูกเเม่ เเม่จะข่วนหน้ามันเอง ไม่ต้องห่วง
    #1010
    1
  3. #1009 vco9uhgTv8y[ (@tomkamcham) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 22:18
    เธอทำได้ไงเนี่ยโคลอี้ เธอออกกำลังกายจนพุงเธอหายได้ไง...//มองแพลนออกกำลังกายที่ถูกเลื่อนมาจะ2ปีแล้ว
    #1009
    1
  4. #1008 NppNpp (@NppNpp) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    อะไรคือรู้ดบอยหรอคะ
    #1008
    2
    • #1008-1 NppNpp (@NppNpp) (จากตอนที่ 44)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:07
      -บ้าาาาา ขอโทษค่ะ เรานึกไปถึงรูทที่แปลว่าราก นึกว่าตัวละครใหม่555555
      #1008-1
  5. #1007 nimnim9397 (@nimnim9397) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 22:00

    คิดถึงไรท์ คิดถึงเบลค คิดถึงๆๆๆๆๆฮือออออ รักไรท์3000นะคะ เบลคด้วยน้าาาา>3<
    #1007
    2
    • #1007-1 nimnim9397 (@nimnim9397) (จากตอนที่ 44)
      28 พฤษภาคม 2562 / 22:01

      เอาจริงๆคือก็ยังนึกภาพเบลคเป็นเอิร์ลไม่ถูก กลัวไปต่อยใครเขา5555(รักนะถึงหยอก จุ้บๆ)
      #1007-1
  6. #1006 aaaaaaahh (@aaaaaaahh) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    โอ้ยยย ตาเบลคจะต้องได้เฉิดฉายแล้วแหละ คราวนี้ ไรท์กลับมาแล้ววววววว ดีใจจจ
    #1006
    1
  7. #1005 SLYTHERIN'S GIRL (@Lyra_Selwyn) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:53

    คิดถึงไรท์มากกก อย่าลืมไปอัพเรื่องอื่นให้เราด้วยน้าาา รออยู่จ้าาาา
    #1005
    1
  8. #1004 zkdlinx (@zkdlinx) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:52
    คิดถึงตาเบลคมาก รีบมาต่อนะคะไรท์ สนุกก
    #1004
    1
  9. #1003 VelonaWhite-1989 (@VelonaWhite-1989) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:46
    โง้ยยยย คิดถึงไรท์อะ รักไรท์300~
    #1003
    1
  10. #1002 Panitanoey (@Panitanoey) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:04
    รักไรท์นะ3000
    #1002
    1
  11. #1001 sem-pai (@paNG_WArisara) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 17:40

    อ้ากกกก รียมานะรู้ดบอยของเราาาาา
    #1001
    1
  12. #1000 Ghost World (@konata-3-) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:34
    เตรียมป้ายไฟ และพร้อมให้ไรต์ขยี้น้องเบลคอย่างเต็มที่
    #1000
    1
  13. #999 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:22
    เลดี้คิตตี้สวยจริงค่ะ คอนเฟิร์ม!
    ปล. ใช่เลยโคลอี้ ผอมแล้วมันไม่นิ่มมมมมม
    #999
    1
  14. #998 Ts_Cp (@0997128592) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:20
    งุ้ยยยยยย หนูเบลคน่าร้ากกกกก งืมมมรักหนูเบลคมากอยู่แล้ว เนี้ยยยรักมากกว่าเดิมอีก // มาเร็วๆนะคะไรท์
    #998
    1
  15. #997 latent1999 (@the_fate) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:09
    ไรท์กลับมาแล้ว แงงงงง
    #997
    1
  16. #996 Hazel_nut (@hazel-nut) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:38
    เบลคเอ๊ย อยากรู้แต่ติดอย่างเดียวคือขี้เกียจจจจ น่าเขกหัวจริงๆ 5555

    ปล. เลดี้คิตตี้สวยมากจริงๆ ค่ะ จำได้ว่าตอนงานเสกสมรสของเจ้าชายแฮร์รี่ (หรือเจ้าชายวิลเลียมนะ?) มีภาพออกมาคือสวยมากกกกกกก ชุดเขียวผิวขาว สะดุดตามากๆ เลยค่ะ
    #996
    2
    • #996-1 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 44)
      28 พฤษภาคม 2562 / 21:30
      ชุดนั้นคือสวยสะดุดตามากค่ะ เป็นภาพจำเราเลย เสื้อผ้าหน้าผม สมบูรณ์แบบมากกก
      #996-1
  17. #995 ซาราซา เอวาดอร์ (@fongful) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:27
    ผมมันคนดี//เสียงกวนตีนๆ
    #995
    1
  18. #994 Tung_szt (@nobel-lebon) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:17

    สนุกมากเลยค่าาาาา
    #994
    1
  19. #993 MindThanyalak (@MindThanyalak) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:05
    อยากเห็นเบลอเป็นเอิลย์จังเลยยย
    #993
    1
  20. #992 Moragod Thinnamai (@Moragod-T) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    รออยู่ๆ เราจำที่ไรท์เคยบอกได้ ปีสี่มีความรักแล้ววว
    #ทีมมาริลิน
    #992
    1
  21. #991 PanPyPooh (@-pareryhaha) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 14:58

    เตรียมป้ายไฟแล้วหนึ่ง
    #991
    1
  22. #990 poppyyypvc2 (@poppyyypvc2) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 14:50
    น่าสงสารโคลอี้เค้านะค่ะ มันไม่นิ่มไงเบลค นายไม่ใจ55
    #990
    1