Harry Potter (OC) | Blake: the journey of rude ravenclaw boy #ผมเบลคผมเป็นคนดี

ตอนที่ 4 : 4 | ว่าด้วยเรื่องซอมบี้สิงโตของไลแซนเดอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    28 พ.ค. 62


4

ว่าด้วยเรื่องซอมบี้สิงโตของไลแซนเดอร์






          ผ่านมาเดือนกว่า ๆ แล้วที่ผมมาอยู่ที่ฮอกวอตส์ ผมได้ใช้ไม้กายสิทธิ์สมใจในสัปดาห์ที่สอง วิชาคาถาให้ผมเสกขนนกให้ลอยได้ แม้จะน่าช้ำใจที่ไอ้โจนาสเสกได้ก่อน แต่ขนนกของผมลอยละลิ่วอยู่นาน แถมอยู่สูงอีกต่างหาก ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเลยจัดคะแนนให้ผมสิบคะแนนเหนาะ ๆ


          ส่วนวิชาแปลงร่าง เมื่อก่อนอาจารย์ใหญ่เป็นคนสอนวิชานี้ แต่เมื่อเลื่อนขั้นไปเป็นอาจารย์ใหญ่ หน้าที่นี้จึงตกเป็นของโช แชง เธอเป็นอาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดในโรงเรียน สวยเช้ง และยังเป็นรุ่นพี่ผมอีกต่างหาก


          ศาสตราจารย์แชงให้ทุกคนลองเปลี่ยนกระดุมให้เป็นแมลงทับ และเสกเทียนไขให้เป็นไม้ขีดไฟ เรื่องมันพีคตรงที่เราจะได้เห็นอะไรประหลาด ๆ ในคาบนี้ อย่างเช่นกระดุมบินได้ของเชอริล ดักลาสบ้านกริฟฟินดอร์ หรือจะเป็นไม้ขีดไฟที่ใหญ่เท่าเทียนไขของผมเอง สวนทางกับโรส วีสลีย์ที่ทำได้อย่างสมบูรณ์แบบเพียงแค่ลองเสกในสองครั้งแรก อะไรจะเก่งปานนั้นแม่คุณ


          ศาสตราจารย์ที่หักคะแนนผมกับโจนาสไปคราวนั้นชื่ออาเบอร์ฟอร์ธ ดัมเบิลดอร์ และใช่ฮะ เขาคือน้องชายของอาจารย์ใหญ่คนที่แล้ว เขาสอนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด แก่นของวิชานี้ก็คือป้องกันศาสตร์มืด แต่พวกสลิธีรินกับเรเวนคลอปีโต ๆ บอกว่าอยากลองใช้พวกศาสตร์มืดดูมากกว่า ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ทำให้ผมนึกถึงซานตาครอส แม้ว่าจะไม่ได้พุงใหญ่เหมือนศาสตราจารย์สลักฮอร์น แต่เครายาว ๆ และอารมณ์ขันทำให้ผมชอบอาจารย์คนนี้


          วิชาสมุนไพรของศาสตราจารย์สเปราต์ก็สนุกดี ทำให้ผมนึกถึงวิชาเกษตร ผมเคยปลูกแค่ถั่วงอก แต่พรรณไม้ที่เรือนกระจกนั้นไม่มีถั่วงอกเลยสักต้น แถมแต่ละต้นยังดูไม่น่าไว้ใจ


          วิชาดาราศาสตร์ก็คล้าย ๆ กับที่ผมเคยเรียนมา เรียนเรื่องดวงดาว การโคจรรอบดวงอาทิตย์ รวมถึงความหมายเชิงสัญลักษณ์ต่าง ๆ แต่ข้อเสียของวิชานี้คือเรียนตอนสามทุ่มถึงเที่ยงคืน และศาสตราจารย์ซินิสตร้าก็เป็นคนที่ตรงเวลาอย่างถึงที่สุด ยังดีที่วิชานี้เรียนวันศุกร์ ไม่อย่างนั้นต้องตาดำเป็นหมีแพนด้ากันไปเรียนต่อตอนเช้าแน่นอน


          เรื่องของผมกับโจนาสดังไปทั่วโรงเรียน ตอนนี้ผมได้ฉายาเบลคมือหนักเป็นที่เรียบร้อย ตั้งโดยลูอีพี่ชายของดอมที่อยู่ปีหก เรื่องดี ๆ ของผมน่ะไม่พูดกันหรอก เช่นผมรักแมวมาก ดูแลมันเป็นอย่างดี เรื่องต่อยตีนี่ชอบพูดกันนัก


          ผมกับโคลอี้ตอนนี้คือซี้ปึ้ก ไปไหนไปกัน หลงทางก็หลงด้วยกัน แต่สุภาพสตรีสีเทา ผีประจำบ้านเรเวนคลอก็โผล่มาช่วยบอกทางทุกครั้ง มีวันหนึ่งโคลอี้พาผมเดินไปทั่วคุกใต้ดินหลังจากเรียนวิชาปรุงยาเสร็จ จากนั้นก็เจอทางเข้าหอสลิธีรินโดยบังเอิญ เพราะอัลบัสกับสกอร์เปียสเดินออกมาจากรูปปั้นหินพอดี สองคนนั้นรีบไล่เราใหญ่ กลัวว่าจะรู้รหัสผ่านเข้าหอของพวกเขาเข้า


          อะไรกัน บ้านอื่นใช้แค่รหัสผ่านเองหรอ หอเรเวนคลอกว่าเข้าได้เนี่ยโคตรจะยากเย็น ได้ใช้สมองกันทุกวัน เพราะนกอินทรีย์ที่ติดอยู่หน้าประตูขยันหาคำถามมาถามอยู่นั่น อยากรู้ว่าตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนมาเป็นพันปีเนี่ยมันถามไปกี่คำถามแล้ว


          ผมส่งจดหมายหาตา เล่าเรื่องที่เจอที่นี่ ได้อยู่บ้านเรเวนคลอ เจอเพื่อนดี ๆ อย่างโคลอี้ และหมูป่าขี้โมโหเจ้าเดิมอย่างโจนาส โคลอี้เลี้ยงนกฮูกเหยี่ยวแบบที่ผมอยากเลี้ยงเป๊ะ เราคงมีสัตว์เลี้ยงเหมือนกันถ้าผมไม่ตกลงปลงใจไปกับลูน่าซะก่อน


          ห้องสมุดของโรงเรียนกว้างขวาง มีโซนเปิดใหม่ซึ่งเปิดปีนี้เป็นปีแรกคือโซนหนังสือของมักเกิ้ล ผมเจอนิทานก่อนนอนที่ผมคุ้นเคยดี จนถึงหนังสือปรัชญาและคัมภีร์ไบเบิ้ล ถึงฮอกวอตส์จะหลังเขา แต่ก็รับหนังสือพิมพ์ของโลกมักเกิ้ลมาวางไว้ทุกวัน มันทำให้ผมรู้ความเป็นไปของโลกนู้นบ้าง ส่วนเดลีย์พรอเฟ็ตผมได้อ่านฟรีทุกวันอยู่แล้วด้วยสิทธิหลานชายบรรณาธิการ


          "เห้ยโคลอี้ เกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้จับมือกันด้วยอ่ะ" ผมบอกโคลอี้อย่างตื่นเต้นในห้องสมุด พยายามไม่โหวกเหวกจนเกินไปเพราะเดี๋ยวมาดามพินซ์จะเดินมาบ่น


          "แค่จับมือต้องลงข่าวเป็นเรื่องใหญ่ด้วยหรอ" เธอถาม


          "โห เรื่องใหญ่ดิ เขาเขม่นกันมาเป็นสิบ ๆ ปี แล้วนี่เธออ่านอะไรอยู่" ผมถามโคลอี้ เธอกำลังอ่านหนังสือเล่มหนาจนเกือบจะครึ่งเล่มแล้ว


          "หนังสือเกี่ยวกับพืชมีพิษน่ะ ว่าจะเอาไปเขียนลงในรายงานของศาสตราจารย์สเปราต์"


          "ฉันเกือบลืมแล้วว่าเรามีรายงาน เธอยืมเล่มนี้กลับหอด้วยเลยนะ คืนนี้ฉันจะนั่งปั่น"


          "ได้ ฉันก็จะปั่นคืนนี้เหมือนกัน เพราะว่าพรุ่งนี้มีแข่งควิดดิช"


          "งั้นหรอ บ้านไหนล่ะ"


          "กริฟฟินดอร์กับสลิธีริน"


          ผมพยักหน้า ในโรงเรียนนี้ผมอาจเป็นผู้ชายส่วนน้อยที่ไม่ได้สนใจควิดดิชกับการบินเท่าไหร่ ผมอาจจะดูฟุตบอลจนเข้าเส้นแล้วก็ได้ แล้วผมก็ชอบอยู่บนพื้นอย่างมั่นคงมากกว่าลอยเคว้งอยู่บนอากาศ






          ว่ากันว่าบ้านเรเวนคลอคือบ้านที่รวมเหล่าพ่อมดและแม่มดที่ฉลาดที่สุดเอาไว้ ผมไม่เถียงหรอกนะ ผมอยู่บ้านนี้ ถ้าผมเถียงก็แสดงว่าผมไม่ฉลาดน่ะสิ


          ตอนนี้ผมกำลังนั่งปั่นงานวิชาสมุนไพรกับโคลอี้ในห้องนั่งเล่นรวม คืนนี้คึกครื้นกว่าปกติ พวกรุ่นพี่ต่างทำป้ายสำหรับเชียร์ควิดดิชในวันพรุ่งนี้ ส่วนมากจะเชียร์กริฟฟินดอร์ พวกเขาใส่เสียงสิงโตคำรามลงในแผ่นผ้าที่เปลี่ยนสีเองได้ ส่วนชนกลุ่มน้อยที่เชียร์สลิธีรินก็ไม่น้อยหน้า พวกเขาทำป้ายเป็นรูปงูรัดคอสิงโต และใส่เสียงหมาร้องครางแหง่ง ๆ แทนเสียงคำราม


          ผมรู้สึกอยากไปดูการแข่งขันวันพรุ่งนี้เร็ว ๆ เลย กองเชียร์เรเวนคลออย่างเรานี่ไม่ยอมกันจริง ๆ ฮะ


          "เฮ้เบลค นายว่าสิงโตฉันดูเป็นไง"


          เสียงของไลแซนเดอร์ดังขึ้นพร้อมกับมือที่สะกิดไหล่ของผม ผมละสายตาจะกระดาษรายงานและเงยหน้ามองไลแซนเดอร์


          "สิงโตอะไร เชี่---"


          ผมสะดุ้งตกใจจนเกือบตกจากเก้าอี้ โคลอี้เองก็ยังเอามือทาบอก ไลแซนเดอร์กำลังสวมหัวสิงโตหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวที่มีฟังก์ชั่นให้ร้องคำรามได้ แต่เสียงก็อ่อนปวกเปียกเต็มทน


          "ตกใจอะไรกัน นี่ของที่แม่ฉันประดิษฐ์เลยนะ ฉันแค่สาดสีแดงไปเพิ่ม แล้วก็แต่งให้มีแผลเหวอะหวะเพิ่มเท่านั้นเอง" ไลแซนเดอร์บอก


          "ง่าววว" ลูน่าส่งเสียงขู่ หางชี้ขึ้นและหมอบตัวลงข้างหน้า


          "นายทำแมวฉันกลัวด้วยเนี่ย โอ๋ลูน่า มานี่มา" ผมอุ้มลูน่าขึ้นมากอดแนบอก เกาหัวมันและใช้ตัวบังไม่ให้เห็นสิงโตของไลแซนเดอร์


          "อะไรของนาย ออกจะเท่ เธอว่าไงโคลอี้"


          "เอ่อ... ก็ดีมั้ง แต่ฉันว่ามันน่ากลัวไปหน่อย"


          "ตรงไหน"


          "ทุกตรงเลยไลแซนเดอร์"


          "พวกไม่มีศิลปะ" ไลแซนเดอร์ว่าพร้อมส่ายหน้า ก่อนจะเดินไปหากลุ่มรุ่นพี่ที่ทำป้ายเชียร์สลิธีริน


          เด็กปีหนึ่งบ้านเรเวนคลอส่วนใหญ่เชียร์สลิธีรินกัน เพราะพวกเขาเข้าข้างผม และถือว่าโจนาสแห่งกริฟฟินดอร์คือภัยขนาดย่อม ผมมีพรรคพวกแล้วทุกคน ต่อไปไอ้โจนาสจะต้องสยบแทบเท้าผม หึหึ ขอยิ้มชั่วแบบพวกตัวร้ายในหนังหน่อยเถอะ แต่จริง ๆ แล้วผมเป็นคนดีนะ พวกคุณน่ะรู้ดีที่สุด


          เช้าวันรุ่งขึ้นห้องโถงใหญ่มีแต่คนแต่งตัวและแต่งหน้าตามทีมที่ตัวเองเชียร์ และบ้านเรเวนคลอก็เล่นใหญ่ซะเหมือนลงแข่งเอง


          แมตช์หน้าตอนบ้านเราลงแข่งคงไปเกณฑ์นกอินทรีย์มาบินแปลตัวอักษร


          พวกนักกีฬานั่งกินน้ำกินท่าเติมพลัง ผมแทบไม่รู้จักพวกรุ่นพี่ต่างบ้านเลย แต่นักกีฬาบ้านกริฟฟินดอร์ผมพอคุ้นอยู่บ้าง มีพอตเตอร์คนพี่ ลูอีพี่ชายของดอม แล้วก็ผู้ชายผมสีน้ำตาลหยักศกที่ผมเคยเห็นอยู่กับดอมบ่อย ๆ


          ผมพยายามนั่งห่าง ๆ ไลแซนเดอร์ที่ใส่หัวซอมบี้สิงโตมาพร้อมเชียร์ โคลอี้กับแอนิต้าก็ไม่นั่งกับหมอนั่น ปล่อยให้มันคุยกับพวกรุ่นพี่ไป ขนาดลอร์แกนที่จะมาหายังต้องโบกมือลากลับโต๊ะฮัฟเฟิลพัฟไปเลย เป็นแฝดที่ต่างกันสุดขั้ว


          "ฉันเชื่อว่าตอนที่แม่เขาประดิษฐ์มันไม่ได้น่ากลัวอย่างนี้" แอนิต้าว่า ทำหน้าเหมือนจะเป็นลมยามมองซอมบี้สิงโตของไลแซนเดอร์


          ผมเดินไปอัฒจันทน์เมื่อใกล้ถึงเวลา ผมเลือกนั่งที่บนสุด เพราะข้างล่างมีแต่พวกแต่งคอสตูม และคราบงูที่ผมเคยเห็นพรีเฟ็คถือวันนั้นก็ถูกนำมาตกแต่งด้วย


          ขนลุกขนพองไปหมด ผมเคยบอกรึยังว่าผมไม่ชอบงู จะงูตัวเป็น ๆ งูลอกคราบ หนังงู ลายงู อะไรที่เกี่ยวกับงูน่ะผมไม่ชอบทั้งนั้น แต่ผมเฉย ๆ กับบ้านสลิธีรินนะ ตราบใดที่พวกเขายังไม่เปลี่ยนเนคไทสีเขียวสลับเงินเป็นลายงูไปซะก่อน


          "ตราบใดที่ไลแซนเดอร์ยังไม่ถอดหัวสิงโตตกอับนั่น ฉันจะไม่อยู่ใกล้เขาเด็ดขาด" แอนิต้าบอก เธอขึ้นมานั่งข้าง ๆ โคลอี้ที่กำลังปรับกล้องส่องทางไกล


          "หมอนั่นทำลูน่าตกใจจนวิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้" ผมบอกเธอ ตั้งแต่เช้าจนสายป่านนี้ผมยังไม่เห็นแม้แต่เงาของลูน่าเลย


          "อะแฮ่ม ขอต้อนรับสู่การแข่งขันควิดดิชนัดแรกของฤดูกาล ฉันดอมินีค วีสลีย์ กริฟฟินดอร์ปีสี่รับหน้าที่พากย์ในแมตช์นี้และแมตช์ต่อ ๆ ไปต่อจากไอเดน จอร์ดันที่เพิ่งจบไปปีที่แล้ว"


          เห ผมเพิ่งรู้ว่าดอมมาพากย์เกมควิดดิชด้วย เสียงของเธอขึ้นไมค์และเพราะพริ้งกว่าปกติ


          "เราเปิดฤดูกาลด้วยกริฟฟินดอร์กับสลิธีริน ตอนนี้นักกีฬาเข้าสู่สนามแล้วค่ะ มาไล่รายชื่อกันสักหน่อย คนที่ลงสนามวันนี้มีใครบ้าง"


          พูดเสร็จบอร์ดลอยฟ้าที่อยู่เหนืออัฒจันทน์ฝั่งคนพากย์และอาจารย์ก็เรืองแสง มันแสดงชื่อทีมที่แข่งวันนี้ รายชื่อนักกีฬาที่ลงสนาม ตัวสำรอง พร้อมรูปของนักกีฬาแต่ละคนเสร็จสรรพ และคะแนนศูนย์ต่อศูนย์ แต่ที่ตาเคยเล่าไม่ใช่อย่างนี้นี่ ตาบอกว่าคนพากย์ต้องคอยพากย์และกดคะแนนไปด้วย ท่าทางฮอกวอตส์จะล้ำขึ้นมาบ้างแล้ว


          "ฝั่งกริฟฟินดอร์ นำทีมโดยกัปตันลูอี วีสลีย์ พี่ชายฉันเอง ตำแหน่งเชสเซอร์ และอีกสองคน แอนนา สพินเน็ตต์กับแม็กซ์เวลล์ บัตเลอร์ บีตเตอร์มีร็อกแซนน์ วีสลีย์คนสวยกับซาเวียร์ วู้ดสุดเท่ คีปเปอร์หนีไม่พ้นเจมี่ แม็คล้ากเก้น และขอต้อนรับซีกเกอร์คนใหม่ เจมส์ พอตเตอร์ ลูกพี่ลูกน้องฉันเอง ปรบมือสิ รออะไรกัน"


          ทุกคนบ้าจี้ปรบมือตามที่เธอบอก พวกรุ่นพี่สาว ๆ บางคนยังแถมกรี๊ดให้อีกด้วย


          "ขอบคุณค่ะขอบคุณ ฝั่งสลิธีริน นำทีมโดยกัปตันมาร์ติน ฟลินต์ รับหน้าที่เป็นบีตเตอร์คู่กับดีน ฮิกส์ เชสเซอร์ได้แก่ เดนิส มอร์ฟีย์, โรเบิร์ต มอนทาคิว และเอเซน พุชซีย์ ไม่ต้องยิ้มให้ฉันเอเซน! ถึงไหนแล้ว... คีปเปอร์คือดอมินิก ชาฟิก และซีกเกอร์คนใหม่เช่นกัน มาร์โค โลบูต้า"


          ผมมองซีกเกอร์ของสลิธีริน ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด เขาน่าจะเป็นพี่ชายของมาริลิน ผมทองเหมือนกันเปี๊ยบ โครงหน้าก็คล้ายกัน รวมไปถึงบุคลิกด้วย


          “มาดามฮูชหยิบลูกควัฟเฟิลแล้ว การแข่งจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า มาร์ติน ฟลิตน์กำลังจับมือกับลูอี วีสลีย์ในฐานะกัปตันทีม เฮ้! ฟลินต์ อย่าคิดตีลูกบลัดเจอร์ใส่พี่ชายฉันอีกเชียว--"


          "คุณวีสลีย์!"


          "ค่ะ ๆ ศาสตราจารย์มักกอนนากัล กลับมาที่เกมกันดีกว่า มาดามฮูชเอานกหวีดใส่ปากแล้วค่ะ"


          ปี๊ดดด!


          "เริ่มการแข่งแล้วค่ะ! ตอนนี้ลูกควัฟเฟิลอยู่ฝั่งสลิธีริน มอร์ฟีย์ส่งให้มอนทาคิว และมอนทาคิว... โอ้เมอร์ลิน ทุกคนเห็นนั่นไหม ลูอีแย่งมาได้อย่างสวยงาม ฝั่งลูกบลัดเจอร์ ฟลิต์กำลังตีไปทางเชสเซอร์ของกริฟฟินดอร์ เฮ้บอกแล้วไงว่าอย่าตีใส่พี่ชายฉันอีก... ค่ะ อาจารย์ไม่นอกเรื่องแล้วค่ะ... และลูอีปาลูกควัฟเฟิลลงห่วงได้ กริฟฟินดอร์นำก่อนสิบแต้ม!"


          บอร์ดคะแนนนับคะแนนอัตโนมัติ เห็นชัดกันทั้งสนาม ผมว่ามองจากหอเรเวนคลอก็เห็นนะเนี่ย


          “ชาฟิก ถึงนายจะชื่อคล้ายฉัน ก็อย่าหวังว่าลูอีจะยอมอ่อนให้ล่ะ”


          ยิ่งกว่าเกมก็คนพากย์เนี่ยแหละ ตาผมบอกว่านักพากย์ควิดดิชที่ฮอกวอตส์มีเอกลักษณ์ และมันส่งต่อถึงนักพากย์ทุก ๆ คนเหมือนเป็นวัฒนธรรม ผมเข้าใจละ มันคือการใส่ความเห็นส่วนตัวลงไป บางครั้งก็เป็นเรื่องส่วนตัวของคนพากย์กับนักกีฬา เออเว้ย ตลกดี


          "มอร์ฟีย์กำลังบินไปที่หน้าห่วงแล้วค่ะ และไม่อยากพูดก็ต้องพูด สลิธีรินได้อีกสิบแต้ม นำกริฟฟินดอร์เป็นสี่สิบต่อสามสิบ ตอนนี้ซีกเกอร์ของทั้งสองทีมยังไม่ขยับเขยื้อน ช่างพวกเขาก่อน ร็อกแซนน์ตีลูกบลัดเจอร์ไปทางมอนทาคิว แต่ฟลินต์กันเอาไว้ได้ และนั่นทำให้มอนทาคิวทำแต้มให้สลิธีรินครั้งเป็นห้าสิบต่อสามสิบ นี่แม็คล้ากเก้น ถ้านายป้องกันห่วงไม่ได้ฉันลงไปเล่นแทนแล้วนะ! ฮิกส์ฝั่งสลิธีรินกำลังหวดลูกบลัดเจอร์กับร็อกแซนอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนฟลินต์ที่พยายามหวดใส่คีปเปอร์ของกริฟฟินดอร์ก็ไม่น้อยหน้า แต่อย่าหวังเลย วู้ดเป็นบีตเตอร์ที่ร้ายกาจ นายเห็นกล้ามแขนของเขาไหม ฮอตมาก... โทษค่ะศาสตราจารย์"


          ตอนนี้กองเชียร์บ้านสลิธีรินลุกฮือมาก ๆ ส่งเสียงเชียร์ โบกธงกันอย่างเมามันส์ มีร้องเพลงเยาะเย้ยกริฟฟินดอร์ด้วย ผมเกะเนื้อได้แค่ 'แม็คล้ากเก้นนั้นราชันของเรา' กริฟฟินดอร์ก็ไม่ยอมสิฮะ ร้องเพลงกลับไป 'กัปตันฟลินต์บินเหมือนขี้' นี่เป็นการดูควิดดิชรอบที่สี่ในชีวิตของผม และมันโคตรมันส์


          "แม็คล้ากเก้นวันนี้นายเป็นอะไรเนี่ย! สลิธีรินนำไปหนึ่งร้อยต่อห้าสิบ เอเซนนายไม่ต้องยิ้มเลย การแข่งขันยังคงเข้มข้นต่อเนื่อง ลูอีพยายามแย่งลูกควัฟเฟิลมา แต่มอร์ฟีย์ส่งย้อนหลังให้พุชซีย์ ร้ายกาจมาก ตอนนี้พุชซีย์ไปที่หน้าห่วงอีกครั้ง เมอร์ลิน! แอนนา สพินเน็ตแย่งมาได้ เธอส่งต่อให้แม็กซ์เวลล์ บัตเลอร์ และเยี่ยมยอดมาก บัตเลอร์ขว้างลงห่วงอย่างสวยงาม กริฟฟินดอร์ได้หกสิบต่อหนึ่งร้อย มาต่อกันที่บีตเตอร์บ้าง วู้ดหวดลูกบลัดเจอร์ไปทางดอมินิก ชาฟิกคีปเปอร์ของสลิธีริน ฮิกส์มากันเอาไว้ได้ ซีกเกอร์ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเห็นลูกสนิช เจมส์หาไว ๆ หน่อย ฉันหิวน้ำแล้ว"


          "นี่ นายว่าใครจะชนะหรอ" โคลอี้ถามผม สายตายังคงมองผ่านเลนส์กล้องทางไกล


          "สลิธีรินนำอยู่ งั้นฉันจะตอบสลิธีริน" ผมบอก ความจริงผมอยากให้สลิธีรินชนะนั่นแหละ เพราะกริฟฟินดอร์มีไอ้โจนาสกำลังตะโกนเชียร์ ผมไม่เชียร์บ้านมันแน่ ๆ


          หัวสิงโตของไลแซนเดอร์ทำหน้าที่ของมันได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เขาสั่งให้มันครางเป็นเสียงลูกหมาทุกครั้งที่สลิธีรินได้แต้ม สงสัยพวกรุ่นพี่จะปรับฟังก์ชั่นให้ใหม่ ส่วนกองเชียร์ฝั่งฮัฟเฟิลพัฟเป็นผู้เป็นคนที่สุด แต่ไม่แน่ ถ้าบ้านตัวเองแข่งก็อาจจะหลุดโลกเหมือนกันก็ได้


          "ตอนนี้สลิธีรินนำไปสองร้อยยี่สิบต่อหกสิบ ต้องยอมรับว่าคีปเปอร์ของสลิธีรินมือกาวจริง ๆ และนั่น! เจมส์ พอตเตอร์กับมาร์โค โลบูต้าเคลื่อนไหวแล้ว ทั้งคู่เป็นซีกเกอร์น้องใหม่ที่หน้าจับตามอง แน่นอนว่าฉันไม่ได้แค่หมายถึงหน้าตาอันหล่อเหลาของพวกเขาแน่ ๆ มาดามฮูชเองก็บินตามไปติด ๆ"


          ปี๊ดดด!


          "เจมส์ พอตเตอร์ได้ลูกสนิชแล้ว! เป็นอันจบการแข่งขัน คะแนนคือสองร้อยสิบต่อสองร้อยยี่สิบ แม้กริฟฟินดอร์จะได้ลูกสนิช แต่คะแนนรวมนั้นน้อยกว่า เพราะฉะนั้น สลิธีรินเป็นฝ่ายชนะ เอเซน! ฉันบอกว่าไม่ต้องยิ้มไง"


          กองเชียร์สลิธีรินร้องเฮลั่น ผมก็เหมือนกัน ไลแซนเดอร์ขึ้นมากอดคอกระโดดโลดเต้นกับผม และผมจะทำเป็นเมินซอมบี้สิงโตของมันไป โคลอี้กับแอนิต้าปรบมือเปาะแปะ


          นักกีฬาบ้านสลิธีรินบินฉวัดเฉวียนอยู่ที่หน้ากองเชียร์บ้านตัวเอง พวกเขาปล่อยฟองสบู่รูปงูขึ้นบนอากาศ บ้านกริฟฟินดอร์ก็โชว์ลูกสนิชที่จับได้กับกองเชียร์ของพวกเขา และได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวแม้จะแพ้ก็ตาม


          "ขอบคุณสำหรับวันนี้ พบกับแมตช์ครั้งต่อไปได้ในวันอาทิตย์หน้า เรเวนคลอปะทะฮัฟเฟิลพัฟ"


          ผมว่าอาทิตย์หน้า กองเชียร์เรเวนคลอต้องจัดเต็มกว่านี้แน่ ๆ เลย










- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Talk w/ me :

          ผ่านไปหลายปี ฮอกวอตส์ก็ล้ำขึ้นบ้างอะไรบ้าง แต่ไม่มีไฟฟ้าใช้เหมือนเดิม แป่วววว




ตอนลูน่าทำออกจะน่ารักนะ
นางจะรู้ไหมว่าตอนนี้ลูกชายทำมันกลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว 5555555555


jujuly

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

1,864 ความคิดเห็น

  1. #910 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:26
    แงหัวสิงโตของลูน่า555555 หยิบอะไรเล็กๆ น้อยๆ มาเขียนได้ดีจังเลยค่ะชอบบ ตอนพากษ์ควิดดิชมันส์มากก55555
    #910
    0
  2. #377 Hazel_nut (@hazel-nut) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:57
    พากย์มันมากเลย 555 ดอมกับเอเซนนี่ยังไงงง
    #377
    0
  3. #358 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 13:11
    โถ่ สิงโตของลูน่ากลายเป็นอะไรไปแบ้ววว
    #358
    0
  4. #283 bxnkbkck (@bxnkbkck) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:24

    ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณที่ให้บ้านเราชนะ ดีใจมาก ราวกับเข้าไปอยู่ในเรื่องเอง สนุกมากๆ มันส์จริงๆ อย่างที่เจ้าเบลคว่า เรื่องควิดดิชนี่เราชอบมากเลยล่ะค่ะ คิดว่าถ้าไปฮอกวอตส์จะไปสมัครลงตำแหน่งบีตเตอร์ เป็นตำแหน่งที่ใช้แรงเยอะดี สะใจเวลาได้ตีลูกใส่ทีมตรงข้าม55555555555
    ชอบเรื่องนี้จังค่ะ ไม่เครียด สบายๆ อ่านได้เรื่อยๆ และตลกมาก คิดถึงกลิ่นอายความเป็นฮอกวอตส์ ไม่มีไฟฟ้าไม่มี Wi-Fi ก็ดีแล้ว เพราะเรามีเวทมนตร์ยังไงล่ะ
    #283
    0
  5. #65 Akatsuki Alice (@petchjeed) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 00:51
    เห็นมีมลูน่าแล้วหลุดขำ เอ็นดู55555
    #65
    1
  6. #49 NppNpp (@NppNpp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 23:45
    เห็นเค้าบอกกันว่าเอเดรียนหล่อ เอเซนจะเหมือนกันมั้ย~ ชอบการเขียนของไรท์มากๆเลยค่ะ บรรยายได้มันส์มาก แล้วก็เราพึ่งสังเกตว่าไรท์เป็นคนเขียนคนเดียวกับเรื่องอื่นๆที่อ่านอยู่ด้วย55555 ชอบผลงานมากค่ะ ติดตามคอยแอบดูอยู่นะคะ <3
    #49
    1
  7. #25 Lyra_Selwyn (@Lyra_Selwyn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:20
    เอเซนจะชอบดอมินิคหรือเปล่าน้าา
    #25
    1
  8. #24 Nekoijump (@Nekoijump) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 21:07

    ทำไมรู้สึกว่าฮอกวอตส์มีแต่หนุ่มฮอตๆแซ่บๆยั้วเยี้ยจังเลยคะ>/////< โอ๊ยยย ฟังดอมพากย์โคตรมันส์อะ เอาซะอยากเห็นกล้ามแขนหนุ่มๆเรยยยยฮือออออออ เบลคไม่สนใจลงหน่อยเหรอลูก ไลแซนเดอร์ด้วย ฮุๆ สนุกมากกกกกกกกเลยค่ะ ตลกอะถ้าเป็นหนังคงหนุก55555555///555555

    #24
    1
  9. #20 msyokky (@masitorn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:55
    มีความรู้สึกว่าซาเวียร์ วู้ด จะต้องฮอตมากกกก555555
    #20
    1
  10. #19 XzLeon.IR79 (@All-gpt1123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:36
    "พวกไม่มีศิลปะ"ไลแซนเดอร์ได้กล่าวไว้ 555+
    #19
    1
  11. #18 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:18
    สิงโตนี่หลุดมาจาก walking dead หรือเปล่าลูก เลือดสาดขนาดนี้5555555555555
    #18
    1
  12. #17 rov062 (@rov062) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:08

    มาต่อนะ>\\<

    #17
    1