ตอนที่ 2 : Gentil

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61


Gentil




          ธีซีอุสกำลังนั่งจ้องเซลีนบนโต๊ะอาหาร เธอโตขึ้นมากจากที่เขาเคยพบเจอเมื่อประมาณหกปีก่อน ตอนนั้นเธออายุสิบเจ็ด กำลังเรียนอยู่ปีสุดท้ายที่วิทยาลัยโบซ์บาตง เขาจำหน้าเธอไม่ได้ จำได้ก็แต่รูปร่างที่นึกออกราง ๆ และเธอเคยตัวเล็กอย่างไร ก็ยังคงตัวเล็กอย่างนั้น


          "จ้องหน้าคนตอนกำลังทานข้าวมันไม่ดีนะคะ" สำเนียงแปร่งหูถูกเปล่งออกมาจากปากหญิงสาว แต่อย่างน้อยสำเนียงก็ฟังง่ายขึ้นจากเมื่อหกปีก่อนอยู่มากโข


          "เธอกำลังจะบอกว่าฉันเสียมารยาท?" ธีซีอุสถามคนที่อายุอ่อนกว่าร่วมสิบปี


          "ก็ประมาณนั้นค่ะ"


          อืม... ไม่คิดจะไว้หน้ากันเลย


          เขาละสายตาจากเธอ และพบว่าสายตาสองคู่ของคนในครอบครัวกำลังจ้องมาที่เขา หนึ่งคู่ตำหนิ ส่วนอีกหนึ่งสงสัย


          "ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" ธีซีอุสบอกแม่ของตน


          "ก็เห็นอยู่ว่าจ้องจนจะเขมือบหัวได้อยู่แล้ว"


          เขายังยืนยันเหมือนเดิมเหมือนที่บอกตัวเองมาหลายปี เขาไม่ชอบเซลีน เดอลากูร์ แค่มื้ออาหารมื้อแรกเธอก็ทำให้เขาโดนแม่ดุ เขาอายุสามสิบกว่าแล้วแต่ยังโดนดุอยู่อีก มันไม่ใช่เรื่อง


          "ไม่เป็นอะไรค่ะมาดาม ความจริงแล้วเมอซิเออร์ธีซีอุสก็ใจด้านนะคะ เขาส่งจดหมายอวยพรวันคริสต์มาสให้ตลอดสามปีที่อยู่อียิปต์เลยค่ะ" เซลีนบอกยิ้ม ๆ ก่อนจะโดนสะกิดจากคนข้าง ๆ


          "ใจดีรึเปล่าเซลีน" นิวท์ช่วยแก้ให้


          "อ้าว ไม่ใช่ใจด้านหรอกหรอ" เซลีนถาม แต่นั่นทำให้ธีซีอุสคิ้วกระตุกไปแล้ว


          "ตรงข้ามกันเลยต่างหาก" นิวท์บอก


          "นั่นแหละ ใจดีก็ใจดี" เซลีนพยักหน้าหงึก ๆ ยืนยันความใจดีของสคามันเดอร์คนพี่ให้คุณนายสคามันเดอร์ เธอหันไปยิ้มให้ธีซีอุส เขาใจดีส่งจดหมายมาอวยพร แต่ข้อความข้างใน มีแค่เธอกับเขาเท่านั้นที่รู้


          ซึ่งธีซีอุสเองก็ไม่ได้ดูเดือดร้อนอะไรหากหญิงสาวต่างชาติคนนี้จะบอกเรื่องในจดหมาย แต่เซลีนไม่ได้ทำอะไรนอกจากยิ้มและลงมือทานอาหารต่อ


          นิวท์กับเซลีนทานอาหารได้เยอะที่สุดในช่วงสามปีที่ผ่านมา พวกเขาคิดถึงอาหารยุโรป คิดถึงอาหารของชาติตัวเอง แม้เชพเพิร์ดส์พายจะไม่ใช่อาหารฝรั่งเศส แต่รสชาติก็ถือว่าเข้าใกล้บ้านเกิดของเซลีนอยู่มาก


          มื้ออาหารจบลงที่คุณนายสคามันเดอร์ยิ้มกว้าง นิวท์กับเซลีนอิ่มท้อง และธีซีอุสกลายเป็นคนไม่มีมารยาทและใจด้านไปโดยปริยาย




          อากาศในตอนเช้าของฤดูใบไม้ร่วงทำให้ธีซีอุสไม่อยากฝืนใจลุกขึ้นจากฝูกที่นอนและผ้าห่มอันอบอุ่นนุ่มสบาย แต่จะไม่ลุกก็คงไม่ได้ เช้าวันจันทร์ เขาต้องไปทำงาน ทุกวันวันละหนึ่งเวลาธีซีอุสจะนึกอิจฉาในหน้าที่การงานของนิวท์เสมอ แต่เมื่ออาบน้ำแต่งกายเรียบร้อยแล้ว ความรู้สึกนั้นก็มลายหายไป เฉกเช่นตอนนี้


          ธีซีอุสสวมเสื้อสูทที่ถูกรีดจนเรียบกริบ ส่องกระจกตรวจตราความเรียบร้อย ก่อนจะหยิบเข็มกลัดโซ่เงินแวววาวขึ้นติดบริเวณประเป๋าเสื้อ และเสียงเปิดประตูห้องของเขายามเช้าตรู่แบบนี้นั้นแทบไม่ต้องบอกว่าเป็นใครเลย


          "แม่วางไว้ตรงนี้นะ"


          "ขอบคุณครับ" ธีซีอุสบอก นิสัยอย่างหนึ่งที่เขาไม่เคยเปลี่ยน คือการดื่มนมอุ่น ๆ ทุกเช้า ซึ่งเขาเองก็ตอบไม่ได้ว่าทำไม


          ประตูห้องของมือปราบหนุ่มปิดไม่สนิท แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรในเมื่อเขากำลังจะออกไปจากห้องอยู่แล้ว ธีซีอุสวางแก้วนมที่ดื่มจนหมดแล้วลงบนโต๊ะ ใช้ผ้าเช็ดคราบนมที่เลอะขอบปาก เขาหันไปทางประตูห้อง เตรียมออกไปทำงานในเช้าวันแรกของสัปดาห์ แต่แล้วเขาก็เซจนล้มหงายหลังลงพื้นเมื่อมีสิ่งมีชีวิตสองตัวรุมกันกระโจนเข้าใส่เขา และตามมาด้วยหญิงสาวที่วิ่งมาตะครุบเจ้าสองตัวนั้นอีกที


          จุก เป็นความรู้สึกเดียวที่ธีซีอุสอธิบายได้ในตอนนี้ เซลีนกำลังนั่งอยู่บนตัวเขา พยายามดึงนิฟเฟลอร์สองตัวที่กำลังแก่งแย่งเข็มกลัดของเขาไปให้ได้


          "อองตวน ฟรานซิส มันไม่ใช่ของของแกนะ หยุดแย่งกันได้แล้ว" เซลีนพูดกับตัวนิฟเฟลอร์ ปากก็บ่นเป็นภาษาฝรั่งเศสที่ธีซีอุสแปลไม่ทัน จนเธอดึงหลังคอของพวกมันขึ้นมาจากเข็มกลัดของเขาได้ในที่สุด "ขอโทษเร็ว" เซลีนจับเจ้านิฟเฟลอร์สองตัวผงกหัวให้ธีซีอุสเป็นการขอโทษ


          "ส่วนเธอน่ะ ลุกไปได้แล้ว ฉันหนัก" เขาบอกเมื่อเธอเริ่มทิ้งน้ำหนักตัวลงมามากขึ้น ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักก็เถอะ


          "อุ้ย! ปาร์ด็องค่ะ" เซลีนรีบลุกขึ้นทันที ตาโตดั่งไข่ห่านของเธอจ้องมองอองตวนและฟรานซิสที่ทำท่าเหมือนหัวเราะเยาะ ก่อนจะพูดภาษาฝรั่งเศสอีกครั้ง และเดินออกจากห้องของธีซีอุสไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "นิวตัน! เมื่อไหร่จะซ่อมกระเป๋าสักที"


          ธีซีอุสกุมขมับ เขายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใช้มือเท้าเอว และมองแม่สาวฝรั่งเศสที่กำลังใช้หัวเข่าเคาะห้องนอนของนิวท์


          สูทของเขายับ ใครจะรับผิดชอบเล่า


          ธีซีอุสถอนหายใจ ก่อนจะเดินออกจากห้อง และลงไปชั้นล่างโดยที่ไม่สนใจการทะเลาะกันเรื่องกระเป๋าของนิวท์กับเซลีนอีก


          และจะบอกอีกครั้ง เขาไม่ชอบเซลีน


          "เกิดอะไรขึ้นเหรอลูก แม่ได้ยินเสียงโครมครามข้างบน"


          นั่นคงจะเป็นเสียงเขาล้ม


          "แล้วนิวท์กับเซลีนคุยอะไรกันเสียงดังแต่เช้าน่ะ" คุณนายสคามันเดอร์ชะเง้อมอง ในมือถือเสื้อโค้ทของตนที่ยังไม่ได้สวมใส่


          "เด็กวัยกำลังโตมั้งครับ" ชายหนุ่มพูดประชด อายุของนิวท์กับเซลีนเลยวัยที่จะเรียกว่าเด็กแล้ว แต่เช้านี้พวกเขากลับทำตัวเหมือนเด็กกันจริง ๆ


          "แม่จะฝากบ้านไว้กับสองคนนี้ได้ไหมเนี่ย" คุณนายสคามันเดอร์ไม่ได้เป็นแม่บ้าน เธอยังคงทำงานที่กระทรวงเช่นเดียวกับเมื่อตอนก่อนแต่งงาน


          ธีซีอุสไม่พูดอะไร เขาหงุดหงิดเกินกว่าจะนั่งทานมื้อเช้าด้วยซ้ำ


          "ผมไปก่อนนะ"


          "ไม่ทานข้าวเช้าก่อนล่ะ นาน ๆ จะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา"


          ก็ถ้าตัดคนที่สีผมไม่เข้าพวกออกไป เขาจะอยู่อย่างไม่ยั้งคิด


          "มื้อเย็นแล้วกันครับ"


          มือปราบหนุ่มก้าวออกจากบ้าน ไม่ต้องการเห็นคนที่ทำเสื้อของเขายับตั้งแต่ตอนเช้าอีก

 



          เซลีนรู้ว่าตัวเองไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของพี่ชายหวงน้องอย่างธีซีอุสนัก ยิ่งได้เจอกันอีกครั้ง เธอก็ยิ่งมั่นใจ เผลอ ๆ เขาอาจไม่ชอบเธอตั้งแต่หกปีก่อนแล้วเสียด้วย


          เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด นิวท์เองก็ก้มหน้าไม่รู้ไม่ชี้ปล่อยให้เธอสงสัยอยู่คนเดียว


          "ไม่ต้องสนใจเขามากหรอก" นิวท์บอกขณะเตรียมอาหารให้แฟรงก์ นกธันเดอร์เบิร์ดที่เพิ่งไปช่วยมาได้ระหว่างทางกลับมาอังกฤษ ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักกับเรื่องของพี่ชายและเพื่อนสาวต่างชาติ


          "แต่ฉันต้องอยู่อีกหนึ่งเดือนนะ" เซลีนท้วง และสาวฝรั่งเศสอย่างเธอก็ไม่เคยเข้าใจหนุ่มอังกฤษเอาเสียเลย ขนาดนิวท์ที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาสามปีในอียิปต์ เธอเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเขานักในบางที


          "ความจริงเธอควรกลับไปได้แล้วนะ ที่ฝรั่งเศสกำลังมีเรื่องอยู่ไม่ใช่หรอ"


          "ก็ยังไม่อยากกลับนี่"


          เซลีนบอก ก่อนจะเสมองไปทางอื่น จับจ้องตัวเดมิไกส์ที่มีขนสีเงินและดวงตาละห้อยกำลังทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้กับเหล่าออคคามี่ และอีกหนึ่งหน้าที่คือคอยเฝ้าไม่ให้พวกนิฟเฟลอร์มาลักเอาไข่เงินของออคคามี่ไป


          "เมื่อเช้าอองตวนกับฟรานซิสไปป่วนพี่ชายของนายด้วย" เซลีนบอก พร้อมกับเหลือบมองไปยังรังที่เต็มไปด้วยเหรียญเงินและอัญมณีแวววาว พวกมันเป็นสัตว์ที่เธอและนิวท์ลงความเห็นเหมือนกันว่าทั้งรักและเกลียด แต่ยังไงพวกเขาก็เกลียดมันไม่ลง


          "ฉันมีอะไรจะสารภาพ" นิวท์บอก และเขาไม่ยอมมองหน้าหรือสบตาเซลีน "ตอนที่เธอกำลังจับอองตวนกับฟรานซิส มีตัวเมิร์ตแลปแอบไปที่สวนของเธอ แล้วมันก็ทำหญ้าเหงือกปลาเสียไปครึ่ง--"


          "นิวตัน! นายคิดจะบอกฉันตอนไหนไม่ทราบ" เซลีนลุกขึ้น และรีบวิ่งไปที่สวนของเธอทันที


          นิวท์ง่วนอยู่กับการดูแลสัตว์วิเศษเกือบทั้งวัน ส่วนเซลีนก็ยุ่งอยู่กับพรรณไม้ที่ฝากปลูกในกระเป๋าของเพื่อนชาย การไปอียิปต์ทำให้พวกเขาได้เจออะไรเยอะแยะ และยังเสียเวลากับพลังไปมากทีเดียว

 



          "เป็นอะไรกันฮึ ข้าวปลาไม่กิน แม่ทำไว้ให้ตั้งแต่เช้า ไม่พร่องลงเลยสักนิด"


          ธีซีอุสกลับมาถึงบ้านในตอนเย็นพร้อมกับเสียงบ่นที่นาน ๆ ทีจะได้ยินจากผู้เป็นแม่


          "ผมไม่หิวนี่ครับ"


          "ผอมกะหร่องอย่างนี้ยังจะบอกไม่หิวอีก"


          นิวท์กับเซลีนยืนก้มหน้า ผมของทั้งคู่มีเศษหญ้าติด ธีซีอุสสังเกตเห็นตัวปัญหาสองตัวเมื่อตอนเช้าเกาะไหล่ของเซลีนทั้งสองข้าง แต่อยู่ ๆ มันก็เงยหน้ามองเขาพร้อมกัน และธีซีอุสยกมือขึ้นกุมเข็มกลัดของตัวเองโดยอัตโนมัติ


          "สวัสดีค่ะ" เซลีนเห็นเขาคนแรก เธอร้องทัก รีบเดินมาหาเขาและยืนหลบอยู่ข้างหลัง แม่ระบายยิ้มและส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าห้องครัวไป


          "ไม่พูดบองซัวร์แล้วหรือไง" ธีซีอุสถาม เพราะเซลีนเผลอพูดฝรั่งเศสบ่อยครั้ง เมื่อเช้าเธอก็ขอโทษเป็นภาษาฝรั่งเศส


          "อยู่อังกฤษก็พูดอังกฤษสิคะ" เธอบอก


          แล้วใครกันที่พูดอีกภาษาเมื่อเช้า


          "นิวท์" ธีซีอุสเรียก เขาอ้าแขนอย่างที่ทำเมื่อวาน แต่นิวท์กลับมองพี่ชายนิ่ง ก่อนจะเดินขึ้นห้องไป ปล่อยให้ธีซีอุสอ้าแขนอยู่อย่างนั้นจนเจ้าตัววุ่นวายสองตัวกระโดดเข้ามาแทน ธีซีอุสถอนหายใจ เขาปล่อยให้พวกมันปีนป่ายและแย่งเข็มกลัดของเขาอย่างไม่นึกห้ามอะไรอีก


          เซลีนขำ เธอเดินไปอุ้มอองตวนและฟรานซิสออกจากตัวของชายหนุ่มที่เริ่มทำหน้าเบื่อโลก และธีซีอุสเซ็งยิ่งกว่าเดิมเมื่อสองตัวและอีกหนึ่งคนกำลังยุ่มยามกับตัวของเขาเหมือนเมื่อตอนเช้าไม่มีผิด ต่างกันตรงที่เขาไม่ได้ล้มลงไปนอนกับพื้น


          เอาเลย อยากทำอะไรก็ทำ


          "คุณเป็นนักกอดอย่างที่นิวท์บอกจริง ๆ ด้วย" เซลีนพูด พลางเกาท้องของฟรานซิสเพื่อให้มันยอมปล่อยเข็มกลัดของธีซีอุสออกมา ส่วนอองตวนวิ่งตามนิวท์ที่ใช้เหรียญทองล่อไปแล้ว


          ชายหนุ่มไม่พูดอะไร เขามองหญิงสาวที่กำลังเขย่าตัวนิฟเฟลอร์ของเธอจนเหรียญทองและเงิน รวมถึงเครื่องประดับมากมายหล่นกองอยู่ที่พื้น เซลีนก้มลงหยิบเข็มกลัดขึ้นมา ตอนนี้เองที่เขาเห็นว่าเธอเสียบไม้กายสิทธิ์ไว้ที่มวยผม


          "นี่ค่ะ" เธอยื่นเข็มกลัดคืนให้เขา เห็นได้ชัดว่าเจ้าฟรานซิสของเธอจ้องตามตาละห้อย ธีซีอุสรับคืนมา ใส่มันลงในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะโบกไม้กายสิทธิ์หนึ่งครั้ง กองเหรียญบนพื้นทั้งหมดลอยเข้ากระเป๋าหน้าท้องของฟรานซิสไปเหมือนเดิม


          "เดี๋ยวก่อน" ธีซีอุสเรียกไว้ก่อนที่เซลีนจะเดินไป เขาเดินเข้าไปใกล้ หยิบเศษไม้ใบหญ้าออกจากเส้นผมสีสว่าง และยัดลงในมือของเธอ "แลกกัน"


          "เห็นไหมคุณใจด้านจริง ๆ ด้วย ไม่เห็นเหมือนที่เหน็บแนมฉันในจดหมายเลย" เซลีนพูดยิ้ม ๆ หากเป็นคนอื่นที่ไม่ได้ชื่นชอบสัต์วิเศษโดนแบบเขาทั้งเช้าและเย็นอาจต้องมีสบถ หรือแสดงน้ำโหออกมาบ้าง แต่สำหรับมือปราบหนุ่มตรงหน้า เขาใจเย็นกว่าที่คิดไว้


          "ฉันชักจะไม่แน่ใจแล้วว่าเธอจำศัพท์ผิด หรือตั้งใจหลอกด่าฉันกันแน่" ธีซีอุสหรี่ตามอง


          "โธ่ ใช้ผิดอีกแล้ว" เซลีนบอก เธออุ้มนิฟเฟลอร์ขึ้นบันได้ ก่อนจะหันมาหาธีซีอุส และพูดกับเขา "Vous êtes très gentil."


          "อยู่อังกฤษก็พูดอังกฤษสิ"


          เซลีนยิ้มกว้างให้ ไม่ได้ต่อความอะไรกับประโยคที่เขาลอกเลียนแบบ เธอขึ้นห้องตามนิวท์ไป ทิ้งให้ธีซีอุสยืนแปลประโยคเมื่อครู่ลำพัง


          You are very kind.













          Talk : เพราะคอนเซปต์ของพี่ธีคือ Love, Kind and Caring ค่ะ มีความเจนเทิลแมน อ้อ Hugger ด้วย ถึงจะไม่ชอบยังไง แต่มาอยู่บ้านพี่เขาแล้วพี่ก็ดูแลดีระดับนึงอ่ะแหละ ช่วงนี้คุณแม่กับพี่ธีต้องรับมือเด็กวัยกำลังซนหน่อยนะ 55555555 ตัวเราเองก็ไม่ได้รู้ภาษาฝรั่งเศสมากนะคะ งูงูปลาปลา ถูไถได้แบบสีข้างถลอกนิดหน่อย

          สำหรับตอนต่อไป อย่างเร็วที่สุดก็ประมาณอีกสองอาทิตย์นะคะ สอบไฟนอลยาวยันกลางเดือนเลย นี่ก็แอบอู้มาแต่งฟิค รู้สึกว่าอะไรๆก็น่าทำไปหมด ยกเว้นอ่านหนังสือนี่แหละ ทำไมกันนะ?


jujuly

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #73 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 14:31

    ติดตามอีกเรื่องค่ะ น้องน่ารักมากค่ะ

    #73
    0
  2. #18 ` mrs cold ♡ (@joongjandi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:09

    อ่านไปแล้วชอบเซลีนมากเลยค่ะ ผู้หญิงแบบนี้แหละค่ะ ควรมาปราบพี่ธีซีอุส (ยิ้ม) แหม จ้องเค้าแทบจะเขมือบ แต่มาหาว่าเค้าทำให้ตัวเองโดนแม่ดุ เอ๊า มันไม่ใช่แม้ะ 55555

    ชอบฉากที่เซลีนจับเจ้านิฟเฟลอร์ให้ขอโทษมากกก แบบบบ..น่ารักมากกกก แต่มาปั่นป่วนชีวิตธีซีอุสดีเหลือเกินน้อ 555 ธีซีอุสคือเป็นอะไรมากมายคะ ประชดประชันเซลีนจั๊งงงง เข้าใจนะว่าไม่ชอบเค้า แต่คุณพี่ก็จ้องจะจับผิดเค้าตลอดเวลาเนี้ย เบื่อ 555

    แต่ชอบตอนท้ายมากเลยค่ะ จบแบบบบบ..น่ารักมากกกก ทำมาแซะ(?)เค้ากลับไปว่าอยู่อังกฤษก็พูดอังกฤษสิ :p แล้วเซลีนเริ่มจะแทรกเข้าไปในใจได้แล้วหรือยังคะ อุตส่าห์ชมว่าใจดีแบบนี้แล้ว เริ่มใจอ่อนแล้วล่ะสิ :p


    เป็นตอนที่อ่านไปแล้วรู้สึกถึงบรรยากาศแบบ..ป่วนไปบ้าง แต่ก็มีความน่ารักมากกกค่ะ เซลีนเป็นสาวฝรั่งเศสที่น่ารักมากกก ชอบการครีเอทตัวละครตัวนี้มาก ปล. สู้สู้กับการสอบนะคะ เข้าใจความรู้สึกที่อยากทำทุกอย่าง ยกเว้นอ่านหนังสือ 555555

    #18
    1
    • #18-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 2)
      14 ธันวาคม 2561 / 17:46
      ดีใจที่ชอบจังเลยค่ะ เซลีนจะมีเรื่องป่วนธีซีอุสตามมาอีก ส่วนเรื่องแทรกเข้าไปในใจต้องรออีกสักหน่อย แต่ใจอ่อนน่ะเริ่มมาแล้ววววว //ขอบคุณมากนะคะ
      #18-1
  3. #17 Moragod Thinnamai (@Moragod-T) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 20:11

    ทำไมนิวท์ไม่ยอมให้กอดล่าาาา เป็นเราจะกอดทั้วันทั้งคืนเลย

    #17
    1
    • #17-1 jujuly (@srnswan) (จากตอนที่ 2)
      14 ธันวาคม 2561 / 17:40
      จะกอดไม่ยอมปล่อยเลยค่าาาาาา 555555555
      #17-1
  4. #16 Lyra_Selwyn (@Lyra_Selwyn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:29

    My hugger แสนน่ารัก

    #16
    1
  5. #15 _ขนมปัง_ (@pattamaporn-7544) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:28

    กอดนิวท์ไม่ได้มากอดดิฉันเถอะค่ะ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~
    #15
    1
  6. #14 PEARpair (@pairpear_19644) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:01
    งุ้ยๆน่ารัก สงสารนักกอดมาก 5555
    #14
    1
  7. #13 KAZEKUNG (@konata-3-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:25

    เอ๊ะ!?มีความอยากให้เซลีนได้กับนิวท์ แล้วให้ขุ่นพรี่มาเป็นของฉัน

    #13
    1
  8. #12 SiphitchaSupa (@SiphitchaSupa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 09:42

    ฉันชอบเรื่องนี้ น้องน่ารักมากเลย~~
    #12
    1
  9. #11 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 08:51
    สงสารคุณพี่อยากกอดน้องได้กอดนิฟเฟลอร์แทน55555555555555
    #11
    1