จันทราเร้นสวาท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,634 Views

  • 2 Comments

  • 14 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    83

    Overall
    1,634

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 7 เสพสม (cut NC 28+)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 พ.ย. 61

​ตอนที่ 7 เสพสม

“ตั่x ตั่x ตั่x”

เสียงเนื้xxxxxxxxxxไปทั่วห้อง เสียงxxxxxxxxxxxขาดใจตายของโฉมสะคราญดังระงมไม่เป็นจังหวะ เบื้องใต้xxxxxxxxxxxxxxxx ความคxทxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxไม่รู้ล้ม ร่างอรชรอ้อนแอ้นxxxxxxxxxxxxกันxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxไม่รู้เบื่อ

“ซี๊x…อ่xxx” ร่างอรชรอ้อนแอ้นทั้งสองนางxxxxxxxxxxxxไปมา ไป๋ลี่เซียนกำลังควบxxxxxxxxxxxxx ส่วนซูเหมยฮวากลับเอาดอกไม้งามxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

จังหวะxxxxxxเป็นไปตามท่วงทำนองxxxxxxx ไฟราคะที่แสนร้อนรุ่มปลุกปั่นให้สติของพวกนางเลื่อนลอย ในทุกครั้งxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxไปทั่ว

มู่จิวซินต้องทนxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxไม่อาจขัดขืน หญิงงามที่อยู่xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxไม่ยอมปล่อยให้เขาได้พักหายใจ ความทรมานระคนxxxxxxxxxxxxxxxxxแทบจะขาดใจตายไปเสีย ทว่าพิษในกายของเขากลับปลุกเร้าให้ร่างกายของมู่จิวซินxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxแทบไม่หยุด

เพลิงสวาทกำลังร้อนรุ่มดุจไฟสุมทรวง ห้วงxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxลงตัว เมื่อเหล็กกล้าถูกตีให้ร้อนมีหรืออาวุธจะไม่แข็งแกร่ง มู่จิวซินเปรียบเสมือนแกะน้อยที่อยู่ใต้อำนาจของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ เมื่อพิษเสน่หาบวกกับการถูกรสสวาทล่อลวง ความอดทนและแข็งขืนก็หายไปโดยปริยาย xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxชักนำจิตวิญญาณพานให้ผู้คนเคลิบเคลิ้ม

“อ่x…ซี๊x…เอxอีx…” ซูเหม่ยฮวาอ้าปากร้องxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxบดขยี้ด้วยxxxxxปรารถนา ความxxxxxxxxxxxxxxxxxxxช่างถูกใจนางเสียจริงๆ ยิ่งตอนที่มู่จิวซินxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxสุขใจ

“น้องเหม่ยฮวาอย่ารุนแรงกับเจ้าม้าน้อยของข้านัก ข้าเกรงว่าของเล่นของข้าจะอิ่มน้ำเสียก่อน ฮ่าๆ” ริมฝีปากแดงราวดอกท้อของไป๋ลี่เซียนคลี่ยิ้มอย่างสุขล้ำ xxxxxxxxxxxที่นางกำลังxxxxxxxจากบุรุษผู้นี้ช่างถูกใจนางเสียจริงๆ เสียอย่างเดียวที่เจ้าม้าตัวนี้ไม่ยอมxxxxxxนางเลยสักครั้ง ในแต่ละครั้งที่xxxxxxxเจ้าม้าหัวดื้อผู้นี้เอาแต่ทรมานและล่อลวงนางอยู่เช่นนี้

การxxxxxxxxxxxxxxxก็ดีอยู่หรอก ทว่าการได้xxxxxxxxxxxxxxxxxให้นางรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย หากจิวซินรู้งานเช่นม่อจื่อคงดีไม่น้อย แต่เสียดายที่ม่อจือได้จากนางไปแล้วตลอดกาล

เมื่อนึกถึงม่อจื่อxxxxxxxxxxxxxxไป๋ลี่เซียนก็ชะงักค้างขณะที่xxxxควบม้า ดวงตาเรียวงามดุจพระจันทร์เสี้ยวทอประกายหมองหม่น ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มจางๆ ก่อนจะเอ่ยชื่อบุรุษที่นางเคยxxxxไม่รู้ลืม

“ม่อจื่อ…อ่xx”

เพียงชื่อๆ นี้ที่หลุดออกมาจากปากไป๋ลี่เซียนก็สามารถจุดประกายเคียดแค้นในแววตาของเซียงเซียงได้แล้ว หญิงสาวกำหมัดแน่นด้วยความเคียดแค้นและชิงชัง ประกายอำมหิตฉายชัดในดวงตาคู่เล็กที่จ้องมองภาพบัดสีอยู่เบื้องหน้านาง

เสียงเบาหวิวคล้ายกระซิบหลุดออกมาจากปากของหญิงสาว “พี่ม่อจื่อข้าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าวันนี้ข้าจะต้องตายพร้อมกับนางก็ถือว่าคุ้ม อย่างน้อยท่านจะได้ไม่เหงาอีกต่อไป พี่ม่อจื่อข้าจะทำทุกอย่างให้มันจบลงเสีย ข้าจะทำให้สตรีหน้าหนาและไร้ยางอายผู้นี้ตายไปเสีย อย่างน้อย…” ที่บนนั้นท่านจะไม่เหงาเพราะข้าจะไปอยู่กับท่านที่นั้นด้วย

ความรักของคนเราช่างเปรียบเสมือนพิษร้ายที่คอยกัดกินใจผู้คน หากวันนั้นนางไม่รับปากพี่ม่อจื่อ มีหรือสตรีต่ำช้าผู้นี้จะมีโอกาสได้ลอยหน้าลอยตาสมสู่สวาทราวกับสัตว์เดรัจฉานเช่นนี้ เพราะความรักที่แสนโง่งมของพี่ม่อจื่อทำให้บุรุษที่นางแอบรักจนหมดใจมอบทั้งชีวิตและลมหายใจให้สตรีสารเลวผู้นี้ 

..........................................................................................................

ปล. ท่านนักอ่านไม่ต้อง งง นะคะ ว่าทำไมเรื่องมันสลับกันไปมากับอดีตและปัจจุบันจนมั่วซั่วไปหมด เพราะนิยายเรื่องนี้มันไม่มีพล็อตตั้งแต่ต้น (ฮ่าๆๆๆ ขำเหมือนคนไม่เต็ม) แต่ไรท์พยายามจะดึงทุกๆ อย่างให้เข้ามารวมกันเป็นเรื่องเดียวกัน (ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นไง ต้องติดตามค่ะ ^^) นิยายเรื่องนี้ก็เลยเปรียบเสมือนคนไปเดินป่า(รึเปล่าไม่รู้) เผลอๆ เดินไปลึกๆ อาจจะเจอกับอนาคอนด้าตัวใหญ่ก็ได้ 5555+ ใครจะไปรู้ (สมงสมองเริ่มไปแล้วนะคะ 55555  ^___^)

สุดท้ายนี้... ไรท์จะพิมพ์ว่าอะไรอ่ะ(?) เอาเป็นว่าขอบคุณนะคะที่สละเวลามาอ่านนิยาของไรท์ (^___^) ขอบคุณค่ะ มีไรติเตียนกันได้นะคะ :P ขอบคุณอีกครั้งค่ะ  เด๋วตอนหน้ามาใหม่ค่ะ จุ๊บๆๆๆ >3<

..................................................

No cut NC  เชิญ ที่ Tunwalai และ readawrite นะคะ รีดเดอร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น