จันทราเร้นสวาท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,268 Views

  • 0 Comments

  • 13 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    153

    Overall
    1,268

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 5/2 อดีตที่ยากลืมเลือน (คัท NC+ นะคะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 พ.ย. 61

ลิ้นเรียวเล็กไล่ต่ำลงมาช้าๆ แต่ละสัมผัสทำให้ร่างกายของมู่จิวซินถึงกับขนลุกซู่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ความรู้สึกวูบวาบแปลกๆ ที่ปริเวณหว่างxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

เจ้าชอบหรือไม่ ประโยคคำถามของไป๋ลี่เซียนคล้ายไม่ได้ต้องการคำตอบจากของเล่นที่นอนแข็งทื่ออยู่ใต้ร่างนาง ทว่ากลับเป็นการพูดลอยๆ เสียมากกว่า เพราะเขาไม่มีแม้แต่แรงจะฆ่าไก่เสียด้วยซ้ำ

แต่ถึงกระนั้นไป๋ลี่เซียนก็ยังรู้สึกพอใจอยู่ลึกๆ การเป็นฝ่ายได้คุมเกมรักช่างเป็นอะไรที่สุขล้นเกินจะกล่าว xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

อื้ออื้อ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ชายหนุ่มได้แต่ร้องประท้วงอยู่ในลำคอเท่านั้น

ฮ่าๆ เจ้าม้าน้อยของข้า อย่ากลัวไปเลย เสียงนุ่มฟังดูรื่นหูเอ่ยเบาๆ คลอกับจังหวะxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

นิ้วเรียวเล็กลากต่ำลงมาเรื่อยๆ จวบจวนถึงxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxหยุดชะงัก ไปลี่เซียนคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะใช้มือของนางxxxxxxxxxxxxxxxxxเบาๆ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

โอ้ว! xxxxเหลือเกิน ไม่รอช้านิ้วมือเรียวงามxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxเอร็ดอร่อย เมื่อลิ้มรสจนพอใจไป๋ลี่เซียนก็จัดการทั้งxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxกระหายหิว

ใบหน้าหล่อเหลาของมู่จิวเซียนพลันแดงก่ำ ตอนนี้ในหัวของเขาขาวโพลนราวกับอยู่ในห้วงฝัน ความรู้สึกหลากหลายพลันประเดประดังเข้ามาทำให้ชายหนุ่มแทบจะเป็นบ้าตายอยู่รอมร่อ มีคนเคยกล่าวกับเขาไว้ว่าการเxxxxxxxxxxxxxxxxxxไม่รู้จักอิ่ม มาตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่ามันคืออะไร รสชาติของการร่วมรักช่างทรมานเหลือเกิน แต่ในขณะเดียวกันก็หวานล้ำจนยากจะถอนตัว

อารมณ์ขัดแย้งฉายชัดในใบหน้าของมู่จิวซิน แต่ทว่าความหฤหรรษ์กลับล่อลวงจิตใจผู้คนพาให้มืดบอด สำหรับมู่จิวซินแล้ว บทเพลงรักนับเป็นอาหารอันเลิศรสที่ชายหนุ่มไม่เคยได้ลิ้มลอง หากเมื่อยามใดได้ลิ้มลองแล้วก็ยากที่จะถอนตัวถอนใจได้

เมื่อลิ้นเรียวเล็กxxxxxxxxxxxxxxxxxหนำใจ ก็ถึงคราวที่โฉมสะคราญจะได้ขึ้นสวรรค์เสียที ไป๋ลี่เซียนxxxxxxxหxxxxxxxxxxเตรียมพร้อมรบ ก่อนที่หญิงสาวxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxนางช้าๆ แม้ว่าxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxรักมามากมาย ทว่าเxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxใบหน้างามนิ่วหน้า

ซู๊xซี๊x!” เสียงสูดปากด้วยความเจ็บปวดของไป๋ลี่เซียนดังก้องไปทั่วเรือน ทว่าโฉมงามผู้คลั่งไคล้ในรสชาติของความเจ็บปวดกลับคลี่ยิ้มจางๆ ด้วยความสุขสม

เจ้าม้าน้อยเจ้าช่างแข็งแกร่งและทรงพลังยิ่งนัก เสียงแหบพร่าราวกระซิบของโฉมสะคราญดังผะผ่าว แต่ในขณะเดียวกันกลับเป็นเชื้อเพลิงชิ้นดีที่จะปลุกxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ดวงตาสีนิลแข็งกร้าวด้วยความทรมาน เขาทรมานที่ไม่อาจครอบครองสตรีไร้ยางอายผู้นี้ได้ นางเปรียบเสมือนนางมารจิ้งจอกที่มีพิษสงร้ายกาจพร้อมจะเด็ดชีวิตผู้คนได้ทุกเมื่อ ในตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่ขบกรามแน่นและเฝ้ามองนางมารจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ผู้นี้ครอบครองเขาราวกับคลื่นพายุ

ร่างอรชรxxxxxxxxxxxxxxxxxxควบอาชาชั้นดี เสียงซี๊ดซาดดังคลอเคลียกับจังหวะขึ้นลงไม่ขาดสาย xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ความxxxxxxxxทำให้หญิงงามต้องกัดริมฝีปากของตนเองเพื่อข่มกลั้นความทรมาน ทว่าความxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

อ๊xอ่xซี๊xxx เอวอรชรพลิ้วไหวตามxxxxxxxxxxxxx ความเจ็บปวดxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ขณะที่ปีศาจสาวกำลังร่ายรำเพลิงxxxxxยู่บนxxxxxx มู่จิวซินพยายามกัดริมฝีปากของตนเองเพื่อไม่ให้มีเสียงxxxxรอดออกมา ตอนนี้ร่างกายบางส่วนของเขาเริ่มจะขยับเขยื้อนได้เองบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีข้อจำกัดแค่อยู่มาก

เสียงสูดลมหายใจลึกด้วยความทรมานดังเป็นช่วงๆ แต่มู่จิวซินก็ทำได้เพียงแบกรับความทรมานปนหวานล้ำนี้ไว้จวนเจียนจะขาดใจ ในตอนนี้ความxxxxxxxxxxxxxxxไปทั่วเรือนกาย ก่อนที่มันจะเริ่มแล่นไปถึงxxxxxxxxxxxxxxx

ซี๊x…” เสียงสูดปากของมู่จิวซินทำให้ร่างอรชรที่กำลังเมามันในเกมxxxxxชะงัก ก่อนที่ดวงตาคู่งามจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลคู่นั้น

เจ้ากำลังจะขึ้นสวรรค์แล้วรึ? ใบหน้างามขมวดคิ้วแต่เพียงครู่เดียวนางก็คลี่ยิ้มจางๆ คล้ายกับรอยยิ้มที่อาบด้วยยาพิษ เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้าได้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยเชียว

ซี๊xxxxอ่xxเสียงสูดปากซี๊ดซาดของไป๋ลี่เซียนดังคลอกับจังหวะxxxxxxxxล่าง กxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx เล่นxxxxxxxxxxxของมู่จิวซินถึงกับกระตุกเกร็งไปทั่วร่างแต่ถึงกระนั้นจังหวะxxxxxxของนางกลับทำเอาร่xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxขีดสุก

เจ้าม้าน้อย ข้าไม่ยอมให้เจ้าขึ้นสวรรค์ก่อนข้าหรอกนะไป๋ลี่เซียนพลางเลียมุมปากอย่างกระหายหิว นิ้วมือเรียวงามพลันผุบเข้าออกจากปากของชายหนุ่มราวกับกระตุ้นและก่อกวน

อื้ออื้อ!” มู่จิวซินพยายามใช้ลิ้นของเขาดันนิ้วเรียวที่กำลังล้อเล่นกับลิ้นของเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่ขณะเดียวกันแรงxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxขึ้นทุกที เรียกได้ว่าตอนนนี้ชายหนุ่มเจอทั้งศึกนอกและศึกในเลยทีเดียว

ด้วยความทรมานปนกระสันซ่านปลุกเร้าให้xxxxxxxxxลันพุ่งออกมาxxxxxxxxxxทันที เมื่อมู่จิวซินได้ไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้ว ร่างทั้งร่างของเขาก็โล่งราวยกภูเขาออกจากอก แต่ทว่าร่างบอบบางที่อยู่บนเหนือร่างของเขาตอนนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น ใบหน้างามสะคราญกลับดำมืดอย่างน่ากลัว

มู่จิวซินเจ้ากล้าทิ้งข้าไว้ที่กลางทางงั้นรึ? และแล้วฝ่ามืองามของสตรีผู้มีความงามพิสุทธิ์ก็ฟาดเพียะไปที่ใบหน้าด้านขวาของชายหนุ่มหนึ่งฉาด

เมื่อความสุขสมปนหวานล้ำก่อนหน้าได้มลายหายไปกะทันหัน ความxxxxxxxxที่มอบความสุขสมให้นางมาบัดนี้ไม่มีอีกต่อไป รสชาติของการถูกฉุดกระชากจากที่สูงลงมาที่หุบเหวลึกสำหรับไป๋ลี่เซียนแล้วนางสุดแสนจะเกลียดชัง เพราะชีวิตของคณิกาหอหมื่นบุปผาเช่นนางจะมีบุรุษสักกี่คนที่เติมเต็มความปรารถนาให้นางได้

ทำไมเจ้าม้าน้อยที่นางสู้อุตส่าห์จับมาได้กลับกระทำหยามเกียรตินางเช่นนี้!  

สารเลว!” คำพูดสั้นๆ ของไป๋ลี่เซี่ยนกลับพังทลายโฉมหน้าที่งดงามดุจเทพเซียนภายในพริบตา กลิ่นอายอำมหิตพลันฉายชัดทั่วเรือนร่างงามในบัดดล

เซียงเซียง ไปเอาผงลืมวิญญาณมาให้ข้าเดี่ยวนี้!” สิ้นคำสั่งของไป๋ลี่เซียนสาวใช้ที่มีนามว่าเซียงเซียงก็รีบนำขวดกระเบื้องขาวขวดเล็กมาให้เจ้านายอย่างรวดเร็ว

ไป๋ลี่เซียนคลี่ยิ้มที่มุมปากอีกครั้ง แต่ทว่ารอยยิ้มของนางกลับเป็นรอยยิ้มที่แฝงด้วยกลิ่นอายข่มขวัญและอำมหิตเจ้าม้าน้อยจงกินมันลงไปซะ!”

มือเล็กของบุปผางามบีบกรามของมู่จิวซินเต็มแรง เล็บเรียวงามจิกเข้าไปที่ผิวหน้าของชายหนุ่มด้วยความโกรธแค้น โกรธแค้นที่เขาบังอาจทำให้นางไม่ถึงสวรรค์ชั้นเจ็ด โกรธแค้นที่เจ้าม้าโง่ตัวนี้กล้ากระทำการหยามเกียรตินาง

ข้าจะให้เจ้ากลายเป็นทาสสวาทของข้าอย่างไม่มีวันลืมหูลืมตา ข้าจะดูดกลืนพลังหยางของเจ้าจนต้องร้องขอชีวิต หากมีครั้งหน้าที่เจ้ากล้าหยามเกียรติข้าเช่นนี้อีก ข้าสัญญาว่าจะสับเจ้าxxxxxxxเจ้าให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น ขณะที่ไป๋ลี่เซียนพูดนางก็พยายามกรอกผงขาวลงไปในปากของมู่จิวซิน ดวงตาคู่งามหยักยิ้มอย่างอำมหิตด้วยความสาแก่ใจ

อื้อๆ อื้อๆมู่จิวซินพยายามจะดิ้นขัดขืน ทว่าแรงของเขาในตอนนี้มีหรือจะสู้แรงผู้ใดได้ สิ่งเลวทรามที่สตรีผู้นี้กระทำไว้กับเขา เขาสัญญาว่าจะเอาคืนนางให้สาสม ดวงตาคมจ้องมองไป๋ลี่เซียนด้วยความเคียดแค้น

หากสายตาของคนเราสามารถฆ่าคนได้ ป่านนี้สตรีไร้ยางอายผู้นี้คงเป็นสตรีคนแรกที่ต้องตายด้วยน้ำมือของเขา และชะตาชีวิตของมู่จิวซินในวันนั้นก็ถูกสตรีแซ่ไป๋ผู้นี้เปลี่ยนมันไปตลอดกาล

......................................................................

ปล. จบตอนที่5 แล้วนะ เซนเซอร์เยอะมาก เพราะมันมีฉาก NCที่ออกอากาศไม่ได้ ถ้ารีดเดอร์อยากอ่านให้จุดใจ เชิญที่ Tunwalai ไม่ก็ Readawrite นะคะ ไม่มีเซนเซอร์แน่นอนค่ะ ^__^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น