Melody of love ปฏิบัติการคลุกวงใน พิชิตหัวใจนายเย็นชา

ตอนที่ 2 : ::Plan One::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ธ.ค. 57

::Plan 1::

แอล อณวัฒน์ พิบูลพงศ์เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นเรียบๆ

ทายาทสายการบินยักษ์ใหญ่ของยุโรปสายเดียวที่มีเจ้าของเป็นคนไทย แอลไม่มีพี่น้องเพราะฉะนั้นตัดปัญหาเรื่องโดนแย่งสมบัติไปได้เลยอีกเสียงเอ่ยขึ้นเพื่อขยายความต่อ

เกิดและโตที่อังกฤษ พึ่งจะย้ายกลับมาอยู่ที่ไทยได้แค่2ปีเพราะคำสั่งของคุณหญิงย่าผู้สูงวัยและเอาแต่ใจอย่างถึงที่สุด ด้วยความที่คิดถึงหลายชายคนเดียวอย่างอดรนทนไม่ไหวถึงได้ยื่นคำขาดว่าถ้าไม่กลับมาก็ตัดย่าตัดหลานกันได้เลย อื้อหือ จัดว่าเด็ดเสียงบรรยายสรรพคุณของริต้าและพั้มพ์ดังขึ้นข้างๆหูของเมอร์เมดที่ถูกเพื่อนบุกมาหาที่บ้านตั้งแต่8โมงเช้า ซึ่งเธอนึกว่าฝันไปในเมื่อยัยพั๊มพ์ที่สุดแสนจะขี้เซานี่นะตื่นก่อนเที่ยงในวันที่ไม่มีเรียน สุดยอดของความอะเมซิ่งกระทิงตกท่อ แล้วพอมาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง แทคทีมกับริต้าลากเมดลงมาจากเตียงแล้วกางโน้ตบุ้คของตัวเองออกพร้อมเริ่มบรรยายสรรพคุณของหนุ่มหล่อที่เจอเมื่อวานแบบละเอียดยิบอย่างกับเป็นคนคลอดเขาออกมาเองยังไงยังงั้น

และเหนือสิ่งอื่นใดนะเมดริต้าละสายตาจากหน้าจอโน้ตบุ้คของพั้มพ์แล้วหันมาส่งสายตาวิบวับใส่เมอร์เมดที่ปากบอกว่าไม่อยากรู้แต่ก็ตั้งใจฟังทุกคำพูดของเพื่อนทั้งสองซะยิ่งกว่าเลคเชอร์ในคลาสซะอีก

เล่นกีตาร์เก่งมากกกกกกกกกกกกกกกก ริต้าลากเสียงยาวอย่างล้อเลียนเมื่อรู้ดีว่าเพื่อนรักของเธอนั้นคลั่งไคล้หนุ่มที่เล่นกีตาร์เป็นขนาดไหน

โอ๊ย แบบนี้ปล่อยไปไม่ได้แล้วนะเงือกน้อยพั้มพ์โพล่งขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเมดแสดงท่าทางสนใจขนาดไหน ไม่เสียแรงที่เธออุตส่าห์อดหลับอดนอนค้นหาข้อมูลของหนุ่มหน้ายักษ์คนนั้นตามคำบังคับขู่เข็ญของริต้า

                แล้วหลังจากนั้นตลอดทั้งช่วงเช้าคุณหนูน้อยของบ้านจินดาวงศ์ก็ต้องใช้เวลาไปกับการนั่งฟังประวัติของชายหนุ่มที่เธอคงต้องยอมรับว่าสนใจมากจริงๆ เพราะเพียงแค่เห็นแววตาของเค้าจากรูปแต่ละรูปที่พั้มพ์เปิดให้ดูก็ทำให้ใจเธอกระตุกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ตลอดเวลาที่นั่งฟังนั้นก็อดคิดกับตัวเองไม่ได้ว่าแผนการที่ริต้าคิดไว้ให้เธอนั้นจะเป็นอย่างไร เพราะเพื่อนทั้งสองคนของเธอนั้นแต่ละคนไม่ธรรมดาเลยซักนิด คนแรกเลยพั้มพ์คิน ไรลา คุณากุล หรือชื่อจีนของเธอคือหวัง เซียงเจียว ลูกสาวเจ้าของคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในฮ่องกง พูดง่ายๆเลยคือเธอเป็นลูกมาเฟียนั่นเอง แต่ดันมีนิสัยที่ห่างไกลกับคำว่าลูกมาเฟียซะเหลือเกิน ก็ในเมื่อพั้มพ์ทั้งหัวอ่อน ใจดี แถมยังใสซื่อสุดๆถึงแม้บางทีจะห้าวๆไปบ้างตามประสาที่โตมากับมาเฟียทั้งโขยงแต่ถึงยังงั้นก็ยังห่างไกลกับคำว่าลูกมาเฟียอยู่ดี แต่เห็นพั้มพ์เป็นแบบนี้เธอก็มีความสามารถที่คาดไม่ถึงอยู่อย่างนึงคือความเชียวชาญด้านคอมพิวเตอร์และระบบติดต่อสื่อสาร จึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมข้อมูลของคนระดับลูกนักธุรกิจสายการบินยักษ์ใหญ่จะมาอยู่ในมือของพวกเธออย่างง่ายดาย นับประสาอะไรกับข้อมูลแค่นี้ในเมื่อขนาดเจาะระบบรักษาความปลอดภัยของตำรวจสากลพั้มพ์ยังทำมาแล้ว ส่วนอีกคนริต้า ลอว์เรนซ์ สาวลูกครึ่งไทย-อังกฤษคนนี้ที่ชอบทำอะไรแปลกๆและคาดไม่ถึงตลอดเวลา เธอไม่รู้พื้นฐานทางครอบครัวของริต้ามากนักเพราะเจ้าตัวไม่เคยพูดถึง รู้แค่ว่าริต้าชอบทำงานพาทไทม์หลายๆอย่าง ทั้งๆที่เมดก็พอจะรู้อยู่บ้างหลังจากที่เป็นเพื่อนกันมาสามปีว่าริต้าหนะรวยมาก เผลอๆอาจจะรวยกว่าเธอและพั้มพ์ด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อริต้าไม่เคยพูดถึงฐานะตัวเอง ก็ไม่มีใครสนใจที่จะถาม จนกระทั่งเข้ามาเรียนที่มหาวิทยาลัยนานาชาติMพร้อมพวกเธอในฐานะนักเรียนทุน เห็นบ้าๆบอๆแบบนี้แต่เชื่อรึเปล่าว่าริต้านะ จบปริญญาเอกมาแล้วสองใบจากมหาลัยชื่อดังของอังกฤษทั้งที่อายุแค่20ปีเท่านั้น! นี่เท่ากับเธอมีเพื่อนเป็นด็อกเตอร์เชียวนะ ริต้าขึ้นชื่อว่าเป็นอัจฉริยะที่ฉลาดเกินกว่าจะมาใช้ชีวิตไร้สาระกับพวกเธอด้วยซ้ำ แต่อาจเพราะนิสัยเพี้ยนๆของริต้าที่ทำให้ไม่ค่อยมีใครเข้าใจการกระทำของเธอซักเท่าไหร่ ริต้าเรียนรู้ จดจำและวิเคราะห์สิ่งต่างๆได้ไวจนน่ากลัว แต่เธอกลับไม่เคยแสดงความสามารถพวกนั้นออกมาให้ใครได้เห็นเท่าไหร่นอกจากพวกเธอสองคนเท่านั้น

เธอสามคนเจอกันเมื่อสามปีที่แล้วที่อังกฤษ ตอนที่เมดไปที่นั่นเพื่อนเรียนภาษาในช่วงปิดเทอม วันนั้นพั้มพ์โดนกระชากกระเป๋าในห้างที่ริต้าทำพาร์ทไทม์เป็นภารโรงอยู่ที่นั่น ใช่! ฟังไม่ผิดหรอก สวยลากไส้แบบริต้านี่แหละทำงานพาทไทม์เป็นพนักงานทำความสะอาดของห้าง ในขณะที่พั้มพ์ไล่ตามโจรกระชากกระเป๋ามาทางริต้า ริต้าก็จัดการเทน้ำถูพื้นจนโจรลื่นหน้าคะมำลงกับพื้น แต่เมื่อมันลุกขึ้นมาได้ โดยที่ไม่มีใครคาดคิดมันก็เอามีดมาจี้คอริต้า ทำให้ริต้าไม่กล้าแม้แต่ขยับตัว แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาทีเมดที่โผล่มาจากทางด้านหลังก็จัดการกับโจรคนดังกล่าวโดยการขยับมือแค่สองครั้งเท่านั้น! ที่แม้แต่ริต้าที่อยู่ใกล้ที่สุดยังมองไม่ทันด้วยซ้ำ เห็นเป็นคุณหนูคนเล็กของบ้านแบบนี้ แต่เมดกลับมีพรสวรรค์ทางด้านการต่อสู้อย่างน่าเหลือเชื่อ ตอนเป็นเด็กเธอโดนลักพาตัวบ่อยจนแทบจะวันเว้นวันด้วยซ้ำจากธุรกิจของพ่อเธอทำให้เธอต้องฝึกศิลปะป้องกันตัวไว้บ้างตามคำแนะนำของหัวหน้าบอดี้การ์ด แต่ยิ่งเรียนศิลปะการต่อสู้เธอก็ยิ่งรู้ตัวว่าเธอชอบและมีความสุขกับการต่อสู้มากแค่ไหน ทุกครั้งที่เธอได้ต่อสู้ประสาทสัมผัสทั้งหมดของเธอจะเปิดกว้าง เลือดในตัวพลุ่งพล่าน เธออาจจะมีพละกำลังไม่เท่าผู้ชายทั่วไป แต่เธอกลับรู้วิธีจัดการกับคนเหล่านั้นแบบที่เธอแทบจะไม่เสียเหงื่อด้วยซ้ำ หลังจากผ่านเหตุการณ์วันนั้นมาพวกเธอทั้งสามคนก็เลยกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันจนถึงทุกวันนี้ เพราะถึงแม้นิสัยของพวกเธอจะต่างกันแบบสุดขั้ว แต่กลับรู้สึกว่าการอยู่ด้วยกันนี่แหละถูกที่ถูกทางที่สุดแล้ว

คุณหนูคะ ป้าเตรียมอาหารเที่ยงไว้เรียบร้อยร้อย เชิญคุณหนูกับเพื่อนๆที่ห้องอาหารเลยค่ะเสียงของป้าสมศรีที่ดังมาจากหน้าประตูห้องทำให้ริต้าหูตั้งหางกระดิก(?)เพราะพูดถึงเรื่องของกินทีไรเป็นต้องมีอาการแบบนี้ทุกที

ไม่ต้องแสดงอาการว่าหิวออกนอกหน้าขนาดนั้นก็ได้ริต้า จะมีใครรู้มั้ยเนี่ยว่าสาวสวยสุดฮอตของมหาลัยจะเป็นคนเห็นแก่กินขนาดนี้เมดแขวะขึ้นมาหลังจากที่เห็นประกายระยิบระยับเมื่อถึงเวลาอาหารของริต้า

โหยเมด ลองเอ็งไปโตที่อังกฤษแบบข้าดูสิ แล้วจะรู้ว่าอาหารไทยหนะมันอร่อยแค่ไหนริต้าแกล้งอมลมเข้าปากแบบที่แสดงออกให้รู้ว่างอนนะง้อด้วย ทำให้เมดได้แต่หัวเราะเบาๆแล้วพูดขึ้นว่า

ถ้างอนข้า อดทานฝีมือป้าสมศรีนะ

ใจร้ายยยยยยยยยย แต่ถึงจะโอดครวญแบบนั้นก็วิ่งไปข้างล่างเป็นคนแรกจนเมดและพั้มพ์ได้แต่หัวเราะตามหลังกับนิสัยเห็นแก่กินของเพื่อนสนิท จนกระทั่งทั้งสามจัดการกับอาหารกลางวันเรียบร้อย ริต้าก็ชวนเพื่อนทั้งสองมาประชุมแผนการลับระดับชาติ(?)เพื่อที่จะหาทางพิชิตใจหนุ่มแบดบอยของเงือกน้อยมาให้ได้

แล้วเราควรจะเริ่มจากตรงไหนดีหละริต้าพั้มพ์ถาม เพราะถึงเธอจะสามารถหาข้อมูลมาให้ได้ แต่เรื่องวางแผนคงต้องยกให้ตัวแม่อย่างริต้าจัดการ เพราะดูเหมือนจะเป็นงานถนัดของเจ้าตัวแสบกินจุประจำกลุ่ม

ไม่ต้องเครียดไป ข้ามีแผนการเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วซึ่งพอได้ฟังแผนที่ว่าจากริต้า ตาตี่ๆของพั้มพ์ก็โตขึ้นเรื่อยๆในขณะที่หน้าขาวๆของพั้มพ์ก็ซีดลงเรื่อยๆเมื่อฟังแผนการของเพื่อนรักจบ เธอก็ชักอยากจะถอนตัวจากแผนการพิชิตใจบ้าๆนี่ที่หากพี่เมอร์ลินรู้ละก็ ศพเธอไม่สวยแน่ๆ แต่เธอรู้จักนิสัยเพื่อนเธอดีว่าเมื่อตัดสินใจแล้วไม่มีทางล้มเลิกแน่ๆโดยเฉพาะริต้า

ในที่สุดก็ถึงเช้าวันจันทร์ที่คุณหนูณัฐนรินทร์รู้สึกว่าเสาร์-อาทิตย์ช่างผ่านไปไวเหลือเกิน เมื่อวันนี้คือวันแรกที่เธอต้องเริ่มแผนการพิชิตใจหนุ่มหล่อคนนั้น เธอคิดไม่ออกเลยว่าคนหล่อขนาดนั้นจะมาสนใจผู้หญิงแบบเธอได้อย่างไร แถมเมื่อคิดถึงแผนการของริต้าก็อดจะทำให้เธอหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้ ทั้งชีวิตไม่เคยคิดเลยว่าต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่เธอก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยอมทำตามแผนการบ้าๆนี่ อาจจะเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้ที่รู้สึกพิเศษกับใครซักคน เมดสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อรวบรวมกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนตัดสินใจเดินมุ่งหน้าไปยังห้องซ้อมดนตรีของมหาลัยที่พั้มพ์สืบมาเรียบร้อยแล้วว่าแอลจะมามหาลัยเช้าเสมอเพื่อมาซ้อมกีตาร์คนเดียว เมดเหลือบมองดูนาฬิกาข้อมือแล้วพบว่านี่เพิ่งจะ7โมงเท่านั้น ทำให้เธอไม่มั่นใจว่าเขาจะมาหรือยัง แต่ก็ไม่ได้หยุดเดินแต่อย่างใด จนเมื่อมาถึงห้องซ้อมเมดก็ลมหายใจสะดุดกับภาพตรงหน้า เพราะแอลกำลังเล่นกีตาร์อยู่ในห้องซ้อมที่เป็นกระจกใจคนเดียว ใบหน้าเคร่งขรึมน่ามองนั้นดูเหมือนจะยิ่งมีเสน่ห์ขึ้นมาอีกเมื่อมีกีตาร์อยู่ในมือเขาแบบนี้ อีกทั้งเสียงกีตาร์ที่เล็ดลอดออกมาจากห้องซ้อมยิ่งขับให้บรรยากาศพาเธอใจเต้นระรัวจนต้องเอามือขึ้นมาลูบอกไว้โดยหวังให้มันเต้นช้าลงกว่านี้หน่อยเพราะเธอกลัวว่ามันจะกระเด็นหลุดออกมาเหลือเกิน เพียงครู่เดียวเท่านั้นแอลก็หยุดเล่นกีตาร์เมื่อเขารู้สึกว่ามีคนกำลังมองอยู่ และเมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็ขมวดคิ้วช้าๆเมื่อจำได้ว่าคนที่ยืนมองเขาอยู่คือคนที่เป็นลมไปเมื่อวานจนเขาต้องอุ้มขึ้นรถเพื่อนเธอที่ถอยรถมาชนรถเขา เมดสะดุ้งนิดๆเมื่อแอลหันมาสบตา จากนั้นเธอก็ค่อยๆสงบสติอารมณ์และค่อยๆเปิดประตูห้องซ้อมเข้าไป

เอ่อ...หวัดดีเมดทักทาย พร้อมกับส่งยิ้มที่เธอคิดว่าคงเป็นรอยยิ้มที่พิลึกสุดๆในเมื่อเธอกำลังตื่นเต้นจนทำสีหน้าไม่ถูกแล้วตอนนี้

มีอะไรแอลถามขึ้นอย่างประหลาดใจเพราะนี่มันพึ่งจะ7โมงเช้าเท่านั้น ปรกติแล้วเวลานี้แทบจะไม่มีใครมามหาลัยด้วยซ้ำเพราะมหาลัยของเขานั้นเป็นมหาลัยอินเตอร์ทำให้คลาสส่วนใหญ่จะเริ่มตอนบ่ายเกือบทั้งหมด

คือฉันมาขอบคุณเรื่องที่เมื่อวานนายช่วยฉันไว้หนะเมดตอบตามบทที่ซ้อมกับริต้ามาเป๊ะๆพร้อมทั้งพยายามควบคุมมือไม่ให้สั่นใจชายหนุ่มสังเกตเห็น ก็จะไม่ให้สั่นได้ยังไงหละในเมื่อชีวิตนี้นอกจากพ่อแล้วเธอเคยเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นซะที่ไหน แถมยิ่งเป็นผู้ชายที่ทำให้ใจสั่นตลอดเวลาที่เข้าใกล้แบบนี้ เธอยืนอยู่ได้ตอนนี้ก็นับว่าเธอเก่งมากแล้วเถอะ

ไม่เป็นไรและก็เป็นอย่างที่คิดไว้เมื่อชายหนุ่มตอบรับเพียงแค่นั้นและทำท่าจะก้มลงไปเล่นกีตาร์ต่อเหมือนไม่ได้สนใจว่าเธอยืนอยู่ตรงนี้ พอเล่นไปได้ซักพักชายหนุ่มก็หยุดเล่นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้มีท่าทีว่าจะออกไป ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตาเหมือนจะถามว่ามีอะไรอีก ทำให้เมดต้องสูดหายใจลึกๆเพื่อรวบรวมความกล้าอีกครั้งก่อนจะพูดว่า

คือฉันมีเรื่องจะบอกนายหนะไม่มีเสียงตอบรับกลับมา มีเพียงสายตาที่ตั้งคำถามและกดดันให้เมอร์เมดพูดต่อ

คือฉันชอบนายนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนมาสารภาพรักกับเขา ทำให้แอลไม่ได้แสดงท่าทีว่าแปลกใจเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนหญิงสาวตรงหน้าจะไม่ได้สนใจเมื่อเธอเริ่มพูดต่อ

ฉันจะจีบนาย เลยมาบอกให้นายเตรียมตัวไว้ และนี่ไม่ใช่ประโยคขอร้อง เพราะงั้นนายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ แล้วนี่เบอร์โทรของฉัน โทรมาด้วยนะ ไปละ บายเมอร์เมดหลับหูหลับตาพูดตามที่ท่องมาทั้งคืนจนจบและยัดโพสต์อิทแผ่นเล็กๆเข้าไปในกระเป๋ากีตาร์ของแอลและหันหลังเดินออกไปจากห้องซ้อมอย่างรวดเร็วโดยที่ชายหนุ่มยังไม่ทันได้พูดอะไรซักคำ อาจจะใช่ที่ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายหนุ่มโดนสารภาพรัก แต่ไอ้การที่มาบอกว่าจะจีบและบอกให้เขาเตรียมตัวนั่นมันคืออะไร แถมเบอร์โทรศัพท์ที่ยัดใส่ในกระเป๋า แล้วไอ้การเดินหนีแบบไม่ฟังคำทักท้วงของเขาเลย ทำให้ชายหนุ่มได้แต่มองตามอย่างประหลาดใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องมาเจอเหตุการณ์ประหลาดกับผู้หญิงพิลึกที่พูดเองเออเองสรุปเองได้ขนาดนั้น ชายหนุ่มสั่นศีรษะเบาๆเพื่อไล่ความคิดในหัวออกไปก่อนจะเริ่มลงมือเล่นกีตาร์ต่อจากเมื่อครู่

                หลังจากที่หลุดออกมาจากเหตุการณ์สุดระทึกขวัญที่สุดในชีวิต เมดก็หมดแรงนั่งลงได้ต้นไม้ในสวนสาธารณะของมหาลัยพร้อมทั้งยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากุมแก้มที่ร้อนระอุและแดกเถือกด้วยความอับอายกับสิ่งที่เธอพึ่งจะทำลงไป ไม่รู้ว่าเธอไปเอาความกล้าและบ้าบิ่นมาจากไหนถึงได้ยอมทำตามแผนการที่ริต้าบอกเธอมาเมื่อคืน

                แผนแรกเลยนะเมด เอ็งต้องทำให้พ่อหนุ่มแอลนั่นจำเอ็งให้ได้ เพราะคนหล่อระดับนั้นต้องมีผู้หญิงเข้าหามากมายอยู่แล้ว แต่จากข้อมูลของพั้มพ์บอกว่าเค้ายังไม่มีแฟน สบายใจได้ เอ็งจะต้องทำให้เอ็งแตกต่างจากผู้หญิงพวกนั้น เพราะถ้าเอ็งไปสารภาพรักเฉยๆ คนหล่อระดับนั้นก็จะปล่อยผ่านไปเหมือนที่แล้วๆมา เอ็งต้องไปสารภาพเลยว่าเอ็งชอบเค้า บอกไปเลยว่าเอ็งจะจีบและห้ามปฏิเสธ แล้วเอาเบอร์ของเอ็งให้เค้าไป รับรองเย็นวันนั้นเค้าต้องโทรหาเอ็งแน่ เชื่อมือข้าเลย

ซึ่งเมื่อมาคิดดูแล้วเธอก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอทำลงไปแล้วจริงๆ สงสัยอยู่กับริต้ามากไปจนนิสัยบ้าๆบอๆมาแล้วก็ได้ แถมเธอยังคิดไม่ออกเลยว่าไอ้วิธีก๋ากั๋นแบบนี้มันจะได้ผลได้ยังไง วันนั้นทั้งวันเธอแทบจะไม่มีสมาธิเรียนเลยด้วยซ้ำ เพราะมัวแต่ตอบคำถามของพั้มพ์ที่ให้เธอเล่าเรื่องเมื่อเช้าให้ฟัง ซึ่งดูพั้มพ์จะตื่นเต้นเหลือเกินกับสิ่งที่เธอไปทำมา ในขณะที่ริต้ากลับเงียบผิดปรกติเอาแต่นั่งยิ้มทั้งวันที่เธอมองยังไงมันก็ดูเป็นยิ้มสยองมากว่ายิ้มสวยในเมื่อแววตาของริต้าเหมือนกำลังคิดสนุกอะไรอยู่ยังไงยังงั้น แถมไอ้เรื่องสนุกของริต้าก็คงต้องเป็นเรื่องของเธออยู่แล้วไม่ต้องสืบเลย และเย็นวันนั้นทันทีที่เธอกลับถึงบ้านก็มีเบอร์แปลกๆโทรมาหาเธอพอดี ทันทีที่รับสายเธอก็ตกใจจนแทบจะทำโทรศัพท์ร่วงเมื่อเธอได้ยินเสียงจากปลายสาย

ฮัลโหลพระเจ้า! เธอจำเสียงเขาได้ แอลโทรหาเธอจริงๆ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น