ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 9 : “ผู้” บาดเจ็บ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30831
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2366 ครั้ง
    30 เม.ย. 62





เวลาก็ล่วงเลยมาจะย่ำเย็นแล้ว จึงคิดว่าควรจะกลับได้แล้ว เดี๋ยวท่านพ่อท่านแม่เป็นห่วง เดี๋ยวค่อยมาสำรวจใหม่ในวันหลัง ยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าเล็งไว้ 


ทั้งรังผึ้งที่อยู่บนไม้ ทั้งหน่อไม้ที่กำลังแทงยอด ทั้งต้นนุ่นที่กำลังออกฝักสีเขียวยังไม่แก่ อืมข้าว่า หมอนที่ข้าใช้อยู่มันแข็งไปนะ ต้องปฏิวัติเครื่องเรือนใหม่ซะแล้ว เดี๋ยวรอก่อนเถอะเจ้าฝักนุ่น เมื่อเจ้าแก่เราเจอกัน


และยังมีป่าอ้อยที่ขึ้นเยอะเลยแถวดงหญ้า ถ้าไม่มองดีๆ คงมองเห็นเป็นต้นหญ้ากอใหญ่  อา น้ำตาลจากอ้อยก็ไม่เลวนะ


พูดถึงน้ำตาล ในที่ที่ข้าอยู่ ข้ายังไม่เห็นน้ำตาลที่เป็นเม็ดๆ พวกน้ำตาลทราย อะไร พวกนี้เลยนะ แต่ที่นี่ใช้น้ำผึ้งเป็นสารให้ความหวานแทน และมีน้ำตาลแบบก้อนใหญ่ๆ คล้ายน้ำตาลปี๊บ ซึ่งมีราคาซื้อหาแพงเหมือนกัน ข้าว่าต้องเป็นสินค้านำเข้าแน่นอน


ตอนนี้ข้าไม่ห่วงเรื่องน้ำตามแล้ว ต้นมะพร้าวก็มี ต้นอ้อยก็มี การทำน้ำตาลก็ไม่ได้ยุ่งยาก ฮ่า ฮ่า ของดีทั้งนั้น


แต่ตอนนี้คงต้องกลับบ้านก่อน จึงพากันหอบหิ้วของที่หาได้วันนี้เตรียมออกจากป่า แต่ระหว่างที่เดินแวะมาเอามะพร้าวต้นลำธาร ข้าก็เจอเด็กหนุ่มคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บอยู่ข้างลำธาร พี่เหอ พี่ชุน รีบกันข้ากับพี่เสี่ยวหลานไว้ข้างหลังทันที และคอยระวังอันตรายให้


“คุณหนู หลบอยู่ข้างหลังข้านะขอรับ อย่าออกมา” พี่เหอใช้แขนกั้นข้าเอาไว้ เมื่อข้ายื่นหน้าออกมาสำรวจเด็กหนุ่มคนนั้น


“แต่ว่า เขาได้รับบาดเจ็บ เราควรช่วยเขานะเจ้าคะ เข้าไปดูอาการก็ได้เจ้าค่ะ ว่ายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า” ข้าบอกออกไป เห็นคนนอนใกล้ตาย ยังไงข้าก็ไม่อาจใจดำปล่อยผ่านโดยไม่ช่วยได้


“คุณหนูรออยู่ตรงนี้นะขอรับ เดี๋ยวข้าน้อยจะเข้าไปดูเอง” พี่ชุนพูดเสร็จก็เดินไปสำรวจผู้บาดเจ็บทันที


เมื่อเห็นว่าคนเจ็บยังไม่ตายแต่อาการก็สาหัสพอตัวอยู่ ทำให้ไม่สามารถลุกขึ้นมาทำอะไรพวกข้าได้ ข้าจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ จากที่มองด้วยตาเปล่า ชายผู้นี้ถูกทำร้ายมา มีแผลใหญ่บริเวณหน้าอก เลือดออกเยอะมาก อืมน่าจะเสียเลือดมาก ต้องห้ามเลือดเสียก่อน


“พี่เหอ ข้าต้องการดอกแปะเม่ากึงเจ้าค่ะ ข้าเห็นขึ้นอยู่ข้างลำธารถัดจากนี้ประมาณหนึ่งจั้ง” ข้าบอกความต้องการออกไป แปะเม่ากึงหรือหญ้าคา ส่วนของดอกนั้นมีสรรพคุณใช้ห้ามเลือดได้ และถ้านำมาต้มกินน้ำจะช่วยฟื้นฟูกำลังจากอาการอ่อนเพลียได้


พี่เหอรีบวิ่งออกไปตามทางที่ข้าบอกทันที ผ่านไปหนึ่งเค่อ พี่เหอก็กลับมาพร้อมดอกหญ้าคา ข้าจึงให้พี่ชุนไปตักน้ำที่ลำธารมา แล้วจึงบดดอกหญ้ากับน้ำเมื่อได้ที่ ข้าจึงนำมาแปะปิดบาดแผล หวังว่ามันจะได้ผลนะ


ผ่านไปสักพักเลือดก็หยุดไหล แสดงว่าการรักษาของข้าได้ผล แต่ก็วางใจไม่ได้เพราะเสียเลือดมากอาจมีอาการช็อกได้ ข้าล้วงเอายาเม็ดที่ทำจากตังกุย ในเสื้อออกมาหนึ่งเม็ดและป้อนใส่ปากเด็กหนุ่มไป ยานี้มีสรรพคุณบำรุงโลหิตได้


ข้านั่งคิดหนักอยู่ข้างๆ คนเจ็บ จะเอาอย่างไรดี พากลับไปที่เรือนดีหรือไม่ เขาบาดเจ็บสาหัส ถ้าปล่อยทิ้งไว้ได้เป็นอาหารสัตว์ป่าเป็นแน่ แต่ถ้าพากลับไปท่านพ่อท่านแม่จะยินดีช่วยเขาหรือไม่ อืมต้องช่วยสิ ท่านพ่อชอบช่วยเหลือคนจะตาย ใช่ลองพากลับไปดูก่อนละกัน


ขณะที่ข้ากำลังจะบอกให้พี่ชุนพี่เหอพาคนเจ็บกลับไปด้วย ก็มีเสียงแหวกกิ่งไม้มาจากในป่าพร้อมกับร่างชายชุดดำ ร่างกายใหญ่โตกำยำ ดูน่ากลัว ตรงเข้ามาที่พวกข้ายืนอยู่ พี่เหอพี่ชุนรีบเข้ามาปกป้องข้าทันที


“พวกเจ้าทำอันใดคุณชายของข้า” คนมาใหม่ เมื่อมองไปเห็นคุณชายของตนบาดเจ็บสาหัส และยังมีบุคคลสี่คนรายล้อมก็ให้เข้าใจผิดคิดว่า คนพวกนี้ทำร้ายคุณชายของตน จึงตรงเข้ามาด้วยความโกธรเกี้ยวหวังแก้แค้น


“ห..ยุด  หยุดนะฟง” แต่ก่อนที่จะมีการปะทะกันเกิดขึ้น คนเจ็บก็เอ่ยเสียงห้ามไว้เสียก่อน


“คุณชายท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ ใครทำร้ายท่าน ข้าจะจัดการมันให้” ฟงรีบถลาไปหาคุณชายของตนทันทีที่ได้ยินเสียง แต่ส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปทางพวกของเฟิงมี่


“ไม่เกี่ยว.. กับ.. พวกเขา.. คนพวกนี้ .ช่วยข้า..ไว้” คนเจ็บพยายามพูดอธิบาย แต่ก็ลำบากเหลือเกินทั้งเจ็บแผล ทั้งอ่อนล้าจากการเสียเลือด ตอนคนกลุ่มนี้เข้ามาเจอเขา ตลอดจนทำการรักษา เขามีสติครบถ้วนเพียงแต่ไม่มีแรงจะเอ่ยกล่าวอันใดออกมา แรงจะลืมตาแทบจะไม่มี แต่เมื่อตอนที่มีอะไรมาโปะลงที่แผล พร้อมกลิ่นหอมจากกายที่กำลังรักษาแผลให้เขาอยู่ มันทำให้เขาต้องฝืนลืมตาขึ้นมามองเจ้าของกายหอมนี้ว่าเป็นใคร


เพียงลืมตาขึ้น ก็มองเห็นเด็กหญิงคนหนึ่ง ใบหน้าเรียวไข่ ดวงตากลมโตสุกใส จมูกโค้งงอนเป็นสัน ปากจิ้มลิ้มเป็นกระจับ ตอนนี้แม้จะยังเป็นเด็กสาวแต่มีแววโตขึ้นไม่แคล้วหญิงงามเป็นแน่ 


เขาลอบพิจารณาเด็กหญิงตรงหน้าอยู่นาน ยิ่งมองยิ่งทำให้ใจกระตุก หัวใจเต้นเร็วอย่างไม่เคยเป็น ทั้งที่ก็เคยพบสาวงามมาก็มาก แต่ก็ไม่เคยมีใครทำให้เขามีอาการเหมือนเด็กคนนี้เลย อาห์ นี่ข้าเป็นอันใดไปหรือข้าจะเสียเลือดมากไป เลยทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะเยี่ยงนี่ คนเจ็บครุ่นคิดกับตัวเองจนลูกน้องของเขาโผล่ออกมานั่นแหละ


“ข้าต้องขออภัยพวกท่านแล้ว ที่เสียมารยาทไปเมื่อครู่ โปรดอภัยให้ข้าด้วยเถอะขอรับ” เมื่อได้ฟังความจริงจากนายตน ฟงก็ให้รู้สึกละอายที่เข้าใจผิด จึงเข้าไปขอโทษพวกเฟิงมี่


“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านกำลังร้อนใจ ในสถานการณ์เช่นนี้ย่อมคิดไปในทางนั้นได้” ข้ากล่าวออกไปเมื่อเห็นว่าคนเข้ามาขอโทษด้วยรู้สึกผิดจากใจจริง


“เช่นนั้น ไม่มีอะไรแล้ว พวกข้าคงต้องขอตัวกลับก่อน สายกว่านี้จะค่ำมืดเอาได้” ข้าเห็นว่าคนเจ็บมีคนดูแลแล้วจึงขอตัวกลับ ดีเหมือนกันไม่ต้องแบกคนกลับไปที่บ้าน จะได้แบกของที่หาได้กลับไปทั้งหมดในครั้งเดียวไม่ต้องกลับมาเอาใหม่


“เดี๋ยวก่อนคุณหนู” เสียงคนเจ็บร้องเรียกไว้


“มีอะไรหรือเจ้าคะ”


“ข้าขอทราบชื่อ... อึก...ผู้มีพระคุณจะได้หรือไม่...อึก...หากวันหน้ามีโอกาสข้า...ย่อมต้องตอบแทน” เสียงที่เปล่งออกมาอย่างยากลำบาก เนื่องจากอ่อนแรงจากการบาดเจ็บ 


แต่ช่างขัดกับสายตาวิบวับที่ส่งมายิ่งนัก พาให้ใจกระตุกเล็กน้อย เด็กหนุ่มนี่ มองดีๆ ก็หล่อไม่เบานะเนี่ย แต่ทำไมข้ามีความรู้สึกคุ้นเคยกับคนผู้นี้ได้ ข้าคิดในใจ ก่อนจะตอบออกไป


“ข้ามีนามว่า “ไป๋เฟิงมี่” เจ้าค่ะ เรื่องตอบแทนนั้นอย่าได้คิดมากเลยเจ้าค่ะ เห็นคนบาดเจ็บ ข้าพอช่วยได้ก็ช่วยกันไป เพื่อนมนุษย์เหมือนกันเจ้าค่ะ” ข้าตอบออกไป หึ คิดจะตอบแทนข้านั้น หาคนมาซื้อพืชผลการเกษตรข้าสิ ข้าจะได้เปิดเส้นทางการค้าสายใหม่ อา ก็ได้แต่คิดในใจล่ะนะใครจะกล้าพูดออกไปกัน


“คุณหนูไป๋ช่างมีน้ำใจงามนัก ข้า “หยางเสวี่ยหลง” จะจดจำไว้ในใจ...ข้าจะกลับมาทดแทนบุญคุณคุณหนูอย่างแน่นอน” คุณชายเอ่ยให้สัญญาอย่างหมายมั่น อย่างไรข้าต้องกลับมาพบเจ้าอีกแน่มี่เอ๋อตัวน้อย เมื่อถึงยามนั้นเจ้าเตรียมตัวรับการทดแทนบุญคุณจากข้าดีๆ ล่ะ หึหึ


หลังจากที่แยกย้ายจากคนเจ็บที่มีนามว่า “หยางเสวี่ยหลง” ข้ากลับพี่ๆ ก็ตรงกลับเรือนทันที ทุกคนช่วยกันแบกของคนละไม่คนละมือ


พี่เหอกับพี่ชุนใช้ไม้ไผ่ลำยาว แบกหามของที่หามาได้ โดยนำมะพร้าวที่ร้อยเป็นพวงสอดไม้หาม พร้อมทั้งชะลอดินโป่ง 5 ชะลอม พี่เสี่ยวหลานกับข้าสะพายตะกร้าเห็ด พะรุงพะรังกันเชียวล่ะ


“พวกท่านอย่าบอกเรื่องที่เราเจอกับคุณชายหยาง ให้ท่านพ่อกับท่านแม่ทราบนะเจ้าคะ ข้าไม่อยากให้พวกท่านเป็นกังวล” ข้ารีบบอกพวกพี่ๆ ก่อนถึงเรือน แน่ล่ะ! ถ้าท่านพ่อทราบเรื่องมีหวังต้องห้ามข้าเข้าป่าเป็นแน่ ก็มีคนบาดเจ็บในป่าพวกท่านต้องเป็นห่วงอยู่แล้ว


“ขอรับ/เจ้าค่ะ” พวกพี่ๆ ตอบรับคำข้า อา ข้าสบายใจแระ ไปปลูกต้นมะพร้าวดีกว่า อ้อ ข้าลืมบอกไป ข้านำต้นอ่อนมะพร้าวออกมาด้วยนะ มีหลายต้นเชียวล่ะ แทงใบออกมาได้ประมาณหนึ่งฉื่อแล้ว แค่เอาลงดินก็ถือว่าเรียบร้อย รอต้นโตและออกผลมาทำเงินให้ข้า


“วันนี้ข้ารู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน ทั้งกะทิ และเกลือ เอาไว้ทำพรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ขอนอนก่อนดีกว่า” ข้าพึมพำกับตัวเอง แล้วล้มตัวลงบนเตียง แต่นอนได้สักพัก หน้าของคุณชายหยางก็ลอยเข้ามา


“เอ๊ะ ! อันใดกัน ทำไมข้าต้องคิดถึงท่านด้วย” ข้ามุดหน้าเข้ากับหมอนและผ้าห่ม พยายามสลัดภาพคุณชายผู้หล่อเหลาออกไป กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสักพัก ข้าก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน


******************

ผู้ = ผู้ชาย

ผู้บาดเจ็บ = ชายที่บาดเจ็บ   

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ทุกกำลังใจ จาก reader ทุกคนนะคะ

ฮือ ดีใจมากเลย หัดแต่งนิยายเรื่องแรก แล้วมีคนเข้ามาอ่านเยอะ ตอนนี้ยิ้มแก้มปริเหมือนน้องมี่แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.366K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #803 chuxx (@thanthanpudsar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:46
    ปลอกเปลือก>>ปอกเปลือกค่ะ เพิ่งเจอคำผิดครั้งแรกจากเรื่องนี้ ตื่นเต้น 55555
    น้องเจอผู้แล้วอ่ะ รีบโตนะลูก
    #803
    0
  2. #702 nn222777_ (@nn222777_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 13:06
    น้องงงวน่ารักกกมากอดที
    #702
    0
  3. #627 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:23
    พูดถึงพระเอก พระเอกก้อมา

    คือคนที่เรียก มี่เอ๋อร์ในฝันแน่เลย
    #627
    0
  4. #613 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 15:29

    บุญคุณต้องทดแทนนะคุณชายหยาง แต่คุณชายจะทดแทนเช่นไร? เราจะติดตาม!

    #613
    0
  5. #563 Cnkm18 (@mind_momind) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 05:23
    สาระจริงงง
    #563
    0
  6. #551 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 23:05

    'ผู้' ค่ะ 555 ชอบชื่อตอน

    #551
    0
  7. #481 Overlords (@Overlords) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:09
    ไวเกิ้น
    #481
    0
  8. #351 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:05
    พระเอก^^
    #351
    0
  9. #305 maneejunn (@maneejunn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:47
    สนุกดีค่ะ​ แต่มันมีพืช​ ผัก​ ผลไม้ไทยเยอะไปหน่อย​ ไม่งั้นมันจะสมจริงมากกว่านี้อีกค่ะ
    #305
    0
  10. #111 s-min (@s-min) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 09:43
    ไรท์ ชื่อตอนดีมาก ดึงดูดนักอ่าน รอครับ
    #111
    1
  11. #108 Sakura1806 (@Pitchanant2547) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 16:27
    มีความเน้นคำ(ยังไม่ได้อ่านนน555)
    #108
    0
  12. #71 เมย์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 11:54

    ตกลงท่านจะแทนคุณหรือเนรคุณกันแน่ หัวเราะแบบมีเลสนัยมาก55555+

    #71
    0
  13. #64 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 15:52

    เก่งแล้สค่ะพยายามต่อไปค่ะรออ่านอยู่น่ะค่ะ
    #64
    0
  14. #63 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 12:41
    พระเอกรึเปล่านะคนนี้
    #63
    0
  15. #62 GuiTar (@guitar04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 12:35
    เก่งมากค่ะ แต่งนิยายได้น่าอ่านมาก รอตอนต่อไปจ้าา
    #62
    0
  16. #59 ผิง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:31

    มาต่อเร็วๆนะคอยจ้า

    #59
    0
  17. #58 พลอย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:29

    เก่งจังค่ะไรท์ เรื่องแรกก็แต่งสนุกแล้ว

    #58
    0
  18. #57 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:51

    พระเอกป่าวนิ

    #57
    0
  19. #55 piamya (@piamya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:44

    สนุกมากค่ะ รอค่ะ

    #55
    0
  20. #54 natpapat5665 (@natpapat5665) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:35
    สนุกมากค่ะ
    #54
    0
  21. #53 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:26
    รอนะคะ
    #53
    0