ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 5 : อัจฉริยะตัวน้อยกับท่านตาเทพเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2649 ครั้ง
    26 เม.ย. 62


                วัยทารกของไป๋เฟิงมี่ผ่านไปอย่างเรียบง่าย นางเติบโตขึ้นมาจากการเลี้ยงดูของมารดาที่มอบทั้งความรักและความใส่ใจเป็นอย่างดี นางจะได้พบเจอบิดาเดือนละครั้ง ซึ่งวนเวียนเป็นแบบนี้ จวบจนนางอายุย่างเข้าสู่วัยสามหนาว บิดาของนางก็สามารถเก็บเงินซื้อที่นาแปลงหลังเรือนได้สำเร็จ และกลับมาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา

                


               ข้าเฝ้ามองท่านพ่อที่ลงมือพลิกฟื้นที่นารกร้าง ทั้งถางหญ้าออก และปรับพื้นดิน เพื่อให้เหมาะสำหรับการเพาะปลูก ถึงจะดูเป็นงานที่หนักและเหนื่อยสำหรับการที่ต้องทำกันเพียงสองคน แต่ทุกครั้งที่ข้ามองพวกท่าน ก็พบเพียงแต่รอยยิ้มมีความสุขเต็มใบหน้า 


               นี่สินะที่เขาว่ากันความสุขอยู่ที่ใจ ถึงจะเหนื่อยกายแต่ถ้าใจเป็นสุข เราก็มีความสุขได้

                หลังจากปรับพื้นที่เรียบร้อย ท่านพ่อก็ทำการปลูกข้าวสามในสี่ส่วนของพื้นที่ อีกหนึ่งส่วนแบ่งไว้สำหรับปลูกผักไว้กินในครัวเรือน ผักที่ปลูกก็มี ผักกาด กับหัวไชเท้า 


                    ส่วนเรื่องน้ำที่ต้องนำมารดผัก หรือผันเข้าที่นา ก็ไม่ต้องห่วงอันใด เพราะมีธารน้ำไหลผ่านตรงริมเขาติดกับที่นาพอดี น้ำก็มีมาก พอใช้ตลอดปี เนื่องด้วยเป็นน้ำจากภูเขา ก็บอกแล้วที่แปลงนี้ทำเลดี หุ หุ


                แต่ก็มีขัดใจอยู่เหมือนกัน ข้าคิดว่าที่แปลงนี้ น่าจะทำประโยชน์ได้มากกว่าปลูกข้าวกับผักเพียงสองอย่าง ข้าคิดวางแผนไว้ว่าจะแบ่งที่ออกเป็นห้าส่วน 


                    สองส่วนไว้ปลูกข้าว หนึ่งส่วนปลูกผัก ซึ่งผักต้องมากกว่าสองอย่างที่จะปลูก หนึ่งส่วนขุดบ่อเลี้ยงปลาและสร้างเล้าไก่ยื่นออกไปในบ่อ เพื่อจะให้มูลไก่เป็นอาหารของปลาได้ อีกหนึ่งส่วนปลูกไม้ผล จะได้มีผลไม้กินไม่ต้องหาซื้อ


                    ถึงข้าจะเรียนวิทยาศาสตร์มาในชีวิตเก่า แต่ครอบครัวเก่าข้าก็เป็นเกษตรกรเหมือนกัน เรื่องพวกนี้ข้าก็พอมีความรู้อยู่บ้าง ดีล่ะข้าจะนำความรู้ที่มีมาใช้ประโยชน์ที่นี่ให้ดีที่สุด!


                แต่ตอนนี้ ....ข้าพึ่งจะสามขวบความรู้ที่มี...เอาไว้ก่อนล่ะกัน





                วันเวลาผ่านมาได้สามปีแล้ว ตอนนี้ข้ามีอายุได้หกขวบปี นับจากท่านพ่อเริ่มลงมือปรับปรุงที่ทาง ครับครัวของข้า มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นจากแต่ก่อนอย่างเห็นได้ชัด จากไม่มีข้าวสารกรอกหม้อเมื่อยามขัดสนเงินทอง ตอนนี้สามารถปลูกข้าวไว้กินเอง มีผักที่ปลูกเองเอามาทำอาหาร และยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนวัตถุดิบอื่นๆ จากในหมู่บ้านได้ 


                        วันไหนที่ท่านพ่อเข้าป่าล่าสัตว์ หาของป่า ถ้าโชคดีได้สัตว์ใหญ่อย่างพวกกวาง หรือหมูป่า วันนั้นก็จะมีอาหารที่ทำจากเนื้อขึ้นโต๊ะ ท่านแม่ทำเนื้อตุ๋นอร่อยมาก.. ขอบอก พูดแล้วน้ำลายไหล


                นอกจากที่แบ่งไว้กินในครอบครัวแล้ว เนื้อที่เหลือยังสามารถเอาไปขายในหมู่บ้านได้ ทำให้ได้เงินมาใช้ในครอบครัวอีกด้วย 


                         ถามว่าทำไมแต่ก่อนท่านพ่อไม่เข้าป่าล่าสัตว์ ทำไมต้องไปทำงานในตัวอำเภอ  ก็จริงอยู่ที่เข้าป่าแล้วได้เนื้อสัตว์ไว้กินไว้ขายได้ แต่ก็ต้องอาศัยโชคด้วยหากวันไหนไม่มีโชค ก็ไม่มีเนื้อ 


                         และอีกอย่างการขายแค่เนื้อสัตว์ให้กับคนในหมู่บ้าน ไม่ได้ทำให้มีเงินมากพอที่จะซื้อที่นาเป็นของตัวเองได้ อย่างไรการมีที่ทำมาหากินเป็นของตัวเองก็ดีกว่าต้องทำงานหาเช้ากินค่ำไปวันๆ


                “ท่านแม่ ลูกอยากกินปลาเจ้าค่ะ” 

                    

                         ปากน้อยๆ เอ่ยอ้อนมารดา ขอกินปลาย่างตัวโต ที่จับได้จากลำธารเชิงเขา อืม เดี๋ยวรอข้าโตอีกสักหน่อย ข้าจะทำปลาเผาเกลือกินอย่างแน่นอน ตอนนี้ทนกินแบบดั้งเดิมไปก่อนละกัน


                ไป๋อี้ชิง มองดูบุตรสาวที่ออดอ้อนขอกินปลากับมารดา ก็ให้รู้สึกเอ็นดูยิ่งนัก เจ้าตัวน้อย ที่ตอนนี้ร่างกายเริ่มจะไม่น้อยแล้ว เนื่องจากกินเก่งเหลือเกิน ดวงตากลมๆ สดใสแวววาว ผิวขาวผ่องเนียนใสแบบเด็กที่อุดมสมบูรณ์ 


                         ตอนนี้ครอบครัวของเขาไม่ลำบากเหมือนแต่ก่อนแล้วจึงสามารถเลี้ยงดูบุตรสาวให้ดีได้ อาหารครบสามมื้อ มีเนื้อให้กิน ผักผลไม้ ขนมหวานไม่เคยต้องให้อด จนตอนนี้บุตรสาวจะกลายร่างเป็นเสี่ยวเปาเสียแล้ว เห็นนางกินได้ มีความสุข คนเป็นพ่อแม่ก็มีความสุขตามไปด้วย

 

                ครอบครัวของข้ามีความสุขตามประสาชาวบ้าน ทำนาปลูกผักเป็นอาชีพ ตั้งแต่ที่ข้าเริ่มพูดได้ ก็คิดวางแผนหาทางให้ท่านพ่อกับท่านแม่ยอมเชื่อฟังในสิ่งที่ข้าพูด ไม่งั้นแผนการในชีวิตของข้าก็จะไม่เป็นผล 


                    แต่...จะทำยังไงให้ผู้ใหญ่เชื่อความคิดเด็กหกขวบได้กันล่ะ ถึงข้าจะมีอายุถ้านับรวมชาติก่อนก็เกือบสี่สิบปีแล้วเถอะ แต่ในร่างเด็กหกขวบนี่ ก็ลำบากในการทำอะไรต่างๆ เหมือนกัน


                วันนี้ท่านแม่ตามท่านพ่อมาที่แปลงนา ข้าจึงได้ติดสอยห้อยตามมาด้วย ข้ากวาดสายตามองไปรอบๆ สำรวจที่นาของครอบครัวพบว่ามีเนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ เห็นจะได้ ท่านพ่อไม่ได้ทำการเกษตรแบบซับซ้อนอะไร แค่ปลูกข้าวและแบ่งแปลงปลูกผักเล็กๆ เท่านั้น ข้ามองไปที่ลำธารที่ติดกับภูเขา พบว่าแม่น้ำสายนี้เกิดจากน้ำที่มาจากบนภูเขา กลายเป็นน้ำตกและไหลรวมเป็นลำธาร


                ขณะที่นั่งพักเหนื่อยกันในร่มไม้กันสามคน ไป๋ฟิงมี่ขยับปากเล็กเอ่ยกับบิดา “ท่านพ่อ อยากให้น้ำไหลไปถึงเรือนเราหรือไม่เจ้าคะ” ข้าถามท่านพ่อเพื่อเริ่มกุยทางก่อน เห็นท่านแม่เงยหน้ามองมาด้วยความสนใจเหมือนกัน


                “มี่เอ๋อ มันเป็นไปไม่ได้หรอกลูก เรือนเราอยู่ไกลจากลำธารเป็นลี้” ไป๋อี้ชิงตอบบุตรสาวเสียงทุ้มอ่อนโยน เขาคิดว่า บุตรสาวคงมีความคิดแบบเด็กๆ เห็นน้ำไหล ก็อยากให้ไหลไปที่เรือนของตัวเอง เด็กวัยกำลังเรียนรู้ เขาเป็นบิดา จึงต้องคอยสอนและอธิบายให้นางเข้าใจ


                “แต่มี่เอ๋อทำได้ ท่านพ่อเชื่อมี่เอ๋อหรือไม่เจ้าคะ” หน้าตาจริงจัง มองสบตาแป๋วที่ไปบิดา


                         ไป๋อี้ชิงเห็นบุตรสาวทำท่าทางขึงขังเลียนแบบผู้ใหญ่ พยายามให้ตนเชื่อคำพูด ก็รู้สึกขำปนเอ็นดู เจ้าไปได้ท่าทางแบบนี้มาจากไหนกันลูกรัก สงสัยจะทำเลียนแบบคนในหมู่บ้าน เวลาที่พาเข้าไปขายผักในตลาด


                “ไหน เจ้าจะทำยังไง ลองบอกพ่อมาซิ แล้วพ่อจะพิจารณาอีกที” เขาทำท่าทางขึงขังเล่นตามน้ำไปกับบุตรสาว


                ข้าแอบเห็นท่านพ่อกับท่านแม่ขำข้าด้วยล่ะ ฮึ่ย! คอยดูนะ พวกท่านจะต้องอึ้งกับระบบน้ำประปาของข้า


                เนื่องจากอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีอุปกรณ์วาดเขียน ข้าจึงเอากิ่งไม้แห้งที่ตกอยู่ที่พื้น มานั่งวาดลงบนลานดินโล่งๆ ที่ไม่มีหญ้า ปากก็อธิบายรูปภาพที่วาดว่าคืออะไร ให้ท่านพ่อฟัง ผ่านไปราวสองเค่อ ข้าก็สามารถวาดและอธิบายทุกอย่างจนเสร็จ 


                        กว่าจะอธิบายเสร็จได้ ก็กินพลังงานแทบหมดตัว การวาดภาพด้วยแขนป้อมๆ มือเล็กๆ ของเด็กนี่ช่างลำบากเสียจริง ข้าปวดแขนไปหมดแล้ว พรางเบ้หน้า หอบหายใจเหนื่อย


                “ท่านพ่อ เข้าใจหรือไม่เจ้าคะ” ข้าถามขึ้นอีกครั้ง เมื่อเงยหน้าแล้วเห็นท่านพ่อเงียบผิดปกติ เอ รึว่าท่านพ่อจะดูรูปที่ข้าวาดไม่รู้เรื่อง ฮือ~ ทำไงดี ข้ายิ่งวาดรูปไม่สวยอยู่ด้วย ข้าจบวิทย์มานะ ยิ่งไม่ถูกกับศิลปะเสียด้วย อา...ทำไงดี ...ทำไงดี


                ขณะที่เฟิงมี่ตัวกลม กำลังกังวลกับรูปวาดของตัวเอง ทางด้านไป๋อี้ชิงที่ได้ฟังวิธีการและมองภาพวาดของบุตรสาวบนลานดิน ก็ให้ตกตะลึงยิ่งนัก นางบอกว่าอย่างไรนะ อา ใช่ “การทำระบบน้ำประปา” ถึงจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้ แต่วิธีการที่นางวาดและอธิบาย มันทำให้เขาทึ่ง และฉงนใจยิ่งนัก สิ่งที่นางคิดมันดีมาก และสามารถนำมาทำได้จริง 


                    นางคิดได้อย่างไร ขนาดเขาที่เป็นผู้ใหญ่ยังคิดไม่ได้ และไม่เคยมีใครทำด้วย นี่นางเป็นอัจฉริยะใช่หรือไม่ อา เขาหันไปสบตากับภรรยา ก็เห็นนางทำท่าตกใจไม่แพ้กัน


                “มี่เอ๋อ เจ้าไปได้ความคิดนี้มาจากที่ใดกัน ใครสอนเจ้ามาอย่างนั้นหรือ?” เขาถามออกไปพร้อมคว้าตัวนางให้มานั่งบนตักแกร่ง


                เฟิงมี่ที่รู้อยู่แล้วว่านางต้องโดนสอบสวน เอ้ย! ซักถามจากบิดา ถึงความสามารถของนาง ซึ่งนางมีคำตอบไว้ในใจให้อยู่แล้ว


                “ท่านตาบอกมี่เอ๋อ ท่านตาพามี่เอ๋อไปเที่ยวที่นึงมา ที่นั่นไม่คล้ายบ้านเรามากนัก มีคนมากมาย สวมเสื้อผ้าประหลาด ปลูกข้าว ปลูกผักเต็มเลย” เฮย เหนื่อยกว่าจะพูดจบประโยชน์ เป็นเด็กนี่ลำบากจริง พูดมากก็เหนื่อย


                “ท่านตา... ท่านตาไหนลูก แล้วเจ้าไปตอนไหน ในเมื่อเจ้าก็อยู่กับแม่ทุกวัน” ซือเจินถามบุตรสาวด้วยความสงสัย บุตรของนางจะไปไหนได้อย่างไร ในเมื่อนางตัวติดกับลูกตลอดเวลา ไม่เคยให้ห่างกาย


                “ท่านตาพาข้าไปตอนนองหลับเจ้าค่ะ ท่านตาบอกว่าเป็นเทพที่มอบชีวิตให้ลูก เมื่อลูกแปดเดือน ลูกตายแล้ว แต่ท่านตาช่วยไว้” ปากเล็กๆ บอกเล่าเรื่องราวเจื้อยแจ้ว ตาลอบมองท่าทีบิดามารดาเมื่อได้ฟังเรื่องที่นางแต่งขึ้นมา

                ใช่ นางแต่งเรื่องว่ามีท่านตาคนหนึ่ง มาเข้าฝันนางและบอกว่าเป็นเทพที่มอบชีวิตใหม่ให้กับนางหลังจากที่หมดลมหายใจไปเมื่อตอนอายุแปดเดือน 


                    นางเล่าว่าท่านตาชอบมาหานางในตอนนอนหลับและพานางไปเที่ยวยังสถานที่หนึ่ง หึ ก็โลกเก่าของนางนั่นแหละ ทั้งยังสอนหนังสือ สอนเรื่องต่างๆ มากมาย ทีนี้ไม่ว่านางจะกล่าวอะไรออกมา หรือแสดงความเฉลียวฉลาดเทพทรูเกินเด็กห้าขวบ พวกท่านก็จะไม่นึกสงสัยในตัวนางอีก 


                    ก็นะในสมัยนี้ยังเชื่อเรื่องเทพเจ้ากันอยู่นี่นา ขอใช้ให้เป็นประโยชน์หน่อยแล้วกัน แม้จะขัดกับหลักวิทยาศาสตร์ที่เคยเรียนมาก็เถอะ


                สองสามีภรรยาฟังเสียงเล็กๆ เอ่ยเล่าเรื่องราวเจื้อยแจ้ว น้ำเสียงสดไส คล้ายเด็กที่เจอเรื่องตื่นเต้นแล้วอยากเล่าให้พ่อแม่ได้รับรู้ ภายในใจก็ให้ตกใจระคนยินดี แม้จะมีกังวลใจบ้าง


                ซือเจินนั้นนางเชื่อหมดใจว่าลูกได้พบกับท่านเทพจริงๆ อย่างแน่นอน เพราะบุตรของนางไม่มีทางรู้เรื่องที่ตนเองเคยสิ้นลมเมื่อตอนอายุแปดเดือนได้เป็นแน่ และนางก็ไม่เคยเล่าให้ฟัง  แต่เฟิงมี่กับเล่าได้ตรงกับเหตุการณ์นั้นแบบไม่มีตกหล่น 


                    นางดีใจเป็นที่สุดที่ลูกของนางมีเทพคอยปกป้องดูแล แต่ก็อดกังวลใจไม่ได้ ท่านเทพให้ลมหายใจกับลูกของนางได้ แต่ก็สามารถพรากมันไปได้เหมือนกัน นางไม่รู้ว่าท่านเทพจะอยากได้ลูกของนางไปอยู่ด้วยหรือไม่ และเหตุใดถึงมาเข้าฝันแสดงตัวและพาลูกของนางไปเที่ยวเล่นในความฝัน นางควรจะทำอย่างไรดี พรางครุ่นคิดอย่างวิตกกังวล


                ทางด้านไป๋อี้ชิงนั้น ดีใจเป็นอย่างยิ่งที่บุตรสาวได้รับความเมตตาจากเทพเจ้า และยังดูเหมือนจะส่งผลให้มี่เอ๋อของเขากลายเป็นเด็กอัฉริยะ และมีพรสวรรค์ติดตัว ช่างน่ายินดียิ่งนัก


                ไป๋เฟิงมี่เห็นบิดามารดาเชื่อตนอย่างสนิทใจ ก็แอบลอบยิ้มอย่างสมใจ แค่นี้ก็ปูทางดำเนินการตามแผนที่คิดไว้ได้แล้ว ต่อไปครอบครัวของข้าจะต้องรวยขึ้นแน่ๆ แค่คิดก็เห็นเงินลอยมากองตรงหน้าแล้ว



*************


น้องโตขึ้นอีกนิดแล้วค่ะ มาพร้อมกับความเก่งที่ขี้โกงหน่อยๆ 

ขอบคุณที่เข้ามาติดตามกันค่ะ กำลังใจของ reader เป็นแรงผลักดันให้ไรท์แต่งนิยายต่อ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.649K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1283 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 00:45
    ขี้งกแต่เด็กจริงแม่สาวน้อย 555
    #1283
    0
  2. #1147 Soluger (@ThanakonOuadrang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 17:28
    ทำไมไม่บอกท่านพ่อว่า ท่านพ่อเราเลื้ยงปลาได้ใหมเวลาหิวจะไม่ได้เดินไปจับปลาไกลอะไรอย่างงี้
    #1147
    0
  3. #1093 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 22:56
    เราคิดว่าไรท์น่าจะพิมพ์ผิดตรงนี้อ่ะ 'เฮ้อ กว่าจะพูดจบประโยคมันเหนื่อยนะเนี่ย' ไรท์เขียนเป็นประโยชน์อ่ะ
    #1093
    0
  4. วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 03:32
    สดใส...ไสนั้นเอาไว้ใช้กับอย่างอื่น...
    #1007
    0
  5. #910 noknoonum (@noknoonum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 08:24
    1ไร่นิดเดียวเองค่ะ เปลี่ยนเป็น10ไร่น่าจะเหมาะสมกับเนื้อเรื่องมากกว่านะค่ะ1ไร่ทำนาด้วย น้อยไปค่ะ
    #910
    0
  6. #904 Bloody_Mary (@bloody-marry) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 20:59
    สงสัยอยู่หน่อยๆว่านางเป็นนักวิทย์ แล้วกฏและตารางธาตุนางจะได้ใช้มั้ย? จะใช้ได้รึเปล่าเถอะ555+
    #904
    0
  7. #697 nn222777_ (@nn222777_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 12:38
    น้องน่ารักมากกกกก
    #697
    0
  8. #622 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:34
    มี่เอ๋อร์เจ้าเล่ห์นัก 555+
    #622
    0
  9. #592 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 08:07

    น้องเล่นงิ้วตั้งแต่หกหนาวเลยอ่ะ 55555

    #592
    0
  10. #560 Cnkm18 (@mind_momind) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 03:17
    น้องกินเยอะโตไปอ้วนจะไม่งามน้าา
    #560
    0
  11. #546 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:10

    ชอบนางค่ะ

    #546
    0
  12. #503 polomody (@polomody) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 18:10
    อ่านไปยิ้มไป
    #503
    0
  13. #347 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:40
    เก่งนะเรา
    #347
    0
  14. #312 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 17:32
    น่ารักมากรู้กกก
    #312
    0
  15. #20 พลอย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:17

    ชอบมากเลยค่ะ รีดเองก็เป็นนักวิทย์ อยากให้มีไรท์ที่แต่งแบบเอาความรู้ด้านวิทยาศาสตร์แบบเทพๆไปใช้ในอดีต แต่ไม่มีเรื่องไหนมีเลย ถ้าเป็นฟิสิกส์จะดีมาก 55 เพราะรีดจบฟิสิกส์

    #20
    0
  16. #13 Kanchat Passadorn (@kaekai72) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:41

    รอจ้า
    กำลังจะสนุกสนาน
    #13
    1
    • #13-1 sripi (@sripi) (จากตอนที่ 5)
      26 เมษายน 2562 / 08:55
      ขอบคุณที่ติดตามคร้า
      #13-1
  17. #12 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 14:08

    รอนะไรท์ สู้ๆ
    #12
    0
  18. #11 iamagril (@iamagril) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 12:54
    รออออออิ
    #11
    0
  19. #10 tonrang (@tonrang) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 10:38
    พ่อนางบอกว่าท่านตา นึกถึงผู้จากไปเมื่อ 2 ปี คิดถึง ร.๙
    #10
    1
    • #10-1 sripi (@sripi) (จากตอนที่ 5)
      25 เมษายน 2562 / 12:01
      ืท่านเป็นผู้นำของศาสตร์ต่างๆ เราจะระลึกถึงท่านไว้ในใจตลอดไปค่ะ
      #10-1
  20. #9 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 10:04
    รอนะคะ
    #9
    0