ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 43 : อยากกินต้องได้กิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1324 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


                ตั้งแต่รู้ว่าตนเองท้อง ไป๋เฟิงมี่ก็ต้องปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตประจำวันบ้างเล็กน้อย จากที่ต้องตื่นมาออกกำลังกาย และฝึกวรยุทธ์ตอนเช้า แต่พอท้องกลับต้องตื่นมาดูแลสามีซะงั้น ท่านประมุขแพ้ท้องแทนภรรยาหนักมาก ทานข้าวไม่ค่อยจะได้ ทานได้แต่อาหารและผลไม้ที่มีรสออกไปทางเปรี้ยว ซ้ำยังเหม็นกลิ่นต่างๆ รอบตัวอยู่เนืองๆ พาลให้อาเจียนจนหมดเรี่ยวหมดแรง


                จะมีก็แต่กลิ่นกายของภรรยาเท่านั้นที่พอจะช่วยบรรเทาอาการได้  ในช่วงนี้จึงเห็นท่านประมุขตัวติดกับฮูหยินอยู่ตลอดเวลา ขนาดประชุมพรรคยังลากฮูหยินไปนั่งด้วยข้างๆ เพื่อคอยสูดกลิ่นหอมจากกายบาง อย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ที่เคยมีมา กลายเป็นคนติดเมียอย่างแท้จริง


                ส่วนตัวไป๋เฟิงมี่เองนั้น ไม่มีอาการแพ้ท้องให้เห็นแต่อย่างใด จะมีก็แต่อารมณ์ที่หงุดหงิดง่าย และการกินเก่งนอนเก่งขึ้นเท่านั้น อาการพวกนี้นับเป็นการแพ้ท้องรึเปล่านะ ส่วนพวกอาการอยากกินอาหารแปลกๆ แบบฉบับคนท้องที่เคยได้ยินมานั้น ไม่ได้เกิดกับนางแม้แต่น้อย ทุกอย่างปกติดี นี่ถ้าท่านหมอไม่ตรวจนางคงยังไม่รู้ตัวว่าตั้งท้องเป็นแน่


                เมื่อผ่านเข้าช่วงเดือนที่สี่ย่างเดือนที่ห้า ท้องของไป๋เฟิงมี่ก็นูนออกมาให้เห็นชัดขึ้นว่ากำลังตั้งครรภ์ แต่การดำเนินชีวิตของนางก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น จากการกินและทำอาหารตามใจตน


                “พี่หลง วันนี้อยากทานอะไรเจ้าคะ เดี๋ยวข้าจะลงครัวทำให้ทาน” ไป๋เฟิงมี่สอบถามสามีที่นอนหนุนตักนางพลางป้อนองุ่นใส่ปากให้อย่างเอาใจ


                ใช่แต่จะมีแค่สามีที่อยากใกล้ชิดตัวติดนาง แต่ไป๋เฟิงมี่เองก็รู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆ กับสามีเหมือนกัน มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก รู้แต่ว่าไม่อยากห่างกาย นี่เจ้าก้อนแป้งในท้องคงจะรักบิดามากกระมัง ถึงทำให้รู้สึกเยี่ยงนี้ แต่จะว่าไปลูกของนางก็แสบสันไม่ใช่น้อย ตัวเท่ากำปั้นแต่เล่นงานบิดาซะอยู่หมัดเลยทีเดียว


                “อืม อยากกินต้มยำ แล้วก็หมูมะนาว” ท่านประมุขตาวาวขึ้นทันทีที่นึกถึงรายการอาหารที่ภรรยาเคยทำให้ท่าน เขาไม่รู้หรอกว่าภรรยาไปได้สูตรมาจากไหน รู้แต่ว่ามันอร่อยมาก และรสชาติจัดจ้านชวนให้หายคลื่นใส้อาเจียนได้


                “อืม เอาเป็นต้มยำปลานะเจ้าคะ นี่ถ้ามีกุ้งก็ดีสิ ข้าจะทำต้มยำกุ้งให้ท่านทาน รับรองซี๊ดซ๊าดมากแน่นอน” กล่าวพลางนึกถึงรสชาติของต้มยำกุ้ง อืม คิดแล้วก็อยากกินขึ้นมาเหมือนกันนะเนี่ย


                “อันใดคือ ชี้ฉ่า” ท่านประมุขไม่เข้าใจคำศัพท์แปลกๆ ที่ภรรยากล่าวออกมาจึงถามกลับไป


                “เอ่อ มันก็คือรสชาติจัดจ้าน เปรี้ยวจี๊ดสมใจยังไงล่ะเจ้าคะ”


                “แล้วกุ้งที่ว่า หน้าตามันเป็นเช่นไร” เมื่อได้ยินคำว่าเปรี้ยวจี๊ดสมใจ ประมุขหนุ่มตาวาวขึ้นมาทันที มันต้องอร่อยมากแน่ๆ


                “กุ้งเป็นสัตว์ทะเลเจ้าค่ะ ที่ข้าเคยคุยกับท่านไว้เรื่องอาหารทะเลเมื่อคราวก่อนโน้น การจะหาอาหารทะเลได้ต้องไปที่ท่าเรือเจ้าค่ะ” ไป๋เฟิงมี่อธิบายรายละเอียดกับสามี


                “อืม” รับคำเสร็จก็เงียบไป ไป๋เฟิงมี่จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ สงสัยสามีแค่อยากรู้เฉยๆ


                และในวันนั้นท่านประมุขก็ได้ทานอาหารที่อยากทานโดยฝีมือภรรยา ตบท้ายล้างปากด้วยน้ำกระเจี๊ยบเปรี้ยวหวานกำลังดี


                ผ่านมาสามวัน ไป๋เฟิงมี่จึงได้ประจักษ์แล้วว่าที่เคยพูดคุยเรื่องอาหารทะเลนั้น สามีหาได้ปล่อยผ่านอย่างที่แสดงออกไม่ ก็ดูตอนนี้สิ บรรดากุ้งทะเลตัวโตๆ นอนเรียงรายอัดแน่นในเข่งซึ่งเป็นภาชนะที่ใช้ขนส่งของจากท่าเรือ นี่กะจะกินกันทั้งพรรคเลยหรืออย่างไร


                น่าเสียดายที่สมัยนี้ยังไม่ล้ำหน้าเรื่องการขนส่งอาหารทะเล จึงทำให้เกิดเน่าเสียไปก็มาก แต่ดีหน่อยที่นี่อากาศเย็นหากไม่อัดจนแน่นเกินพอดี ก็จะได้อาหารทะเลสภาพดีมาทำอาหารอย่างคุ้มเงินที่เสียไป แต่อย่าถามหาความสด เพราะมันคงยากมากจากระยะทางที่ขนส่งมา นี่ถ้ารู้จักใส่กล่องไม้เอาเกลือโรย โปะด้วยหิมะ คงได้กุ้งสดๆ มากินแล้ว


                “นี่มันมากไปหรือไม่ จะกินกันทันหรือ ของพวกนี้ยิ่งเน่าเสียง่ายอยู่ด้วย” ไป๋เฟิงมี่บ่นไปตามประสาคนเสียดายของ แต่ก็หาได้ทำให้สามีเดือดร้อนอันใดไม่


                “เสียก็ทิ้ง” ท่านประมุขผู้ไม่สนใจกับปัญหาเล็กน้อยกล่าวออกมาหน้าตาเฉย


                “ฮึ รวยเหลือเกินเจ้าค่ะ ไม่เสียดายของเลย กินทิ้งกินคว้าง ลูกแม่เจ้าอย่าได้เอานิสัยบิดามาใช้เชียวนะ” ส่งค้อนไปให้สามีหนึ่งทีพร้อมกล่าวกระทบด้วยความหมั่นใส้สามี พลางลูบท้องตนเองคุยกับบุตรในท้องกันสองคนแม่ลูก


                “อืม ไม่โกธรนะ” เมื่อเห็นภรรยาหงุดหงิดจึงขยับเข้ามากอด พร้อมกับออดอ้อนด้วยท่าทางน่ารักจนไป๋เฟิงมี่อยากจะงอนนานๆ ก็ทำไม่ลง


                “เฮ้อ ! เจ้าค่ะ ท่านพี่ไปพักก่อนเถิด เดี๋ยวข้าจัดการกับกุ้งพวกนี้ก่อนและจะตามไป” บอกกับผู้เป็นสามีเสร็จ ก็หันไปสั่งงานบ่าวรับใช้ให้จัดแจงแบ่งกุ้งออกมาจากเข่ง


                หยางเสวี่ยหลงเมื่อเห็นว่าภรรยาหันไปยุ่งเรื่องอาหารทะเลแล้วจึงยอมแยกออกไปจัดการงานในส่วนของตนเองบ้าง ตอนนี้ภรรยาของเขาท้องได้เกือบจะห้าเดือนแล้ว อาการแพ้ท้องแทนเมียก็ดีขึ้นมากแล้ว จะยังหลงเหลือแค่อาการอยากกินของรสเปรี้ยว และเหม็นกลิ่นพวกขนมหวาน เมื่อได้กินก็จะอาเจียนออกมา ส่วนอาการอื่นๆ ที่เคยเกิดก็หายไปจนหมดแล้ว เขาจึงสามารถกลับเข้าไปทำงานในพรรคได้อย่างปกติ


                ไป๋เฟิงมี่จัดการให้คนคัดแยกกุ้ง ออกเป็นสามกลุ่ม คือ กลุ่มที่เน่าเสียไม่สามารถใช้ทำอันใดได้ให้คัดออกและนำไปผลิตเป็นอาหารสัตว์ต่อไป กลุ่มที่สองคือกลุ่มที่มีสภาพใกล้จะเน่าเสีย ในส่วนนี้ให้เลาะเปลือกออกเอาเฉพาะส่วนเนื้อและมันกุ้งออกมา ทำมันกุ้งไว้คลุกข้าวกิน


                และเนื้อก็นำไปสับให้ละเอียดนำมาทำ ลูกชิ้น และตากแห้งเพื่อนำมาทำอาหารอย่างอื่นต่อไป กลุ่มที่สาม คือกลุ่มที่ยังมีสภาพดี มีความสดหลงเหลืออยู่ ในส่วนนี้จะแบ่งออกมาทำต้มยำกุ้ง และกุ้งย่างน้ำจิ้มซีฟู๊ด ซึ่งมองจากปริมาณแล้วส่วนนี้จะเหลือน้อยที่สุด คงพอดีกับที่จะทำอาหารทานกันได้สักสองมื้อกระมัง อืมทำหมดเลยแล้วกัน


                เมื่อสั่งงานเรียบร้อยก็จัดแจงหาวัตถุดิบและเครื่องปรุงสำหรับทำอาหาร พร้อมทั้งสอนคนในครัวไปในตัว จะได้ทำเป็นในคราต่อไป ผ่านไปสองชั่วยามอาหารทุกอย่างและการถนอมอาหารก็เสร็จเรียบร้อย และเป็นเวลาอาหารกลางวันพอดี ไป๋เฟิงมี่จึงให้ตั้งโต๊ะอาหาร ส่วนตัวนางนั้นขอไปอาบน้ำชำระร่างกายใหม่เสียหน่อย กลิ่นเครื่องปรุงและวัตถุดิบติดตามตัวจนรูสึกไม่สบายตัว


                ท่านประมุขพรรคมังกรทมิฬผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ตอนนี้นั่งทานอาหารอย่างตะกละตะกลาม โดยไม่สนใจสายตาจับจ้องของภรรยาและคนสนิทเลยแม้แต่น้อย หลังจากที่ภรรยาสอนวิธีการกินกุ้งที่ถูกต้อง จากนั้นท่านประมุขก็ไม่สนใจสิ่งใดอีกเลย จัดการแกะกุ้งเผาจิ้มน้ำจิ้มรสเด็ด พร้อมทั้งซดน้ำต้มยำด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย


                แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นกับลืมเมีย เพราะท่านประมุขยังมีแก่ใจแกะกุ้งแล้ววางให้ภรรยากินบ้าง แต่ก็แค่ห้าตัว ห้าตัวเท่านั้นจริงๆ นอกเหนือจากนี้ เห็นทีฮูหยินคงต้องแกะกินเอง และต้องรีบโดยไว เพราะจำนวนกุ้งที่คิดไว้ว่าจะแบ่งกินสองมื้อ ตอนนี้ลดปริมาณลงเรื่อยๆ และมีแนวโน้มว่าน่าจะไม่ถึงมื้อเย็นกระมัง


                “ไม่นึกว่ากุ้งจะอร่อยขนาดนี้ ข้าจะให้ฟงไปซื้อมาอีก” หลังจากจัดการกับบรรดากุ้งทั้งหลายจนอิ่มหนำ หยางเสวี่ยหลงก็เอ่ยกับภรรยาเพื่อบอกล่าวความต้องการ


                “ทานแต่พอดีเถอะเจ้าค่ะ อาหารพวกนี้ทานมากไม่ดีต่อร่างกาย เอาเป็นเดือนละครั้งก็พอ แล้วถ้าจะไปซื้อที่ท่าเรือ ข้าจะบอกวิธีขนส่งให้นะเจ้าคะ กุ้งที่ได้มาจะได้สดใหม่ รสชาติจะยิ่งดีกว่านี้มาก” ใช่กินมากเดี๋ยวคอเลตเตอรอลถามหากันพอดี กินแต่พอควร อย่าให้บ่อยและมากเกินไป


                “พี่หลงมีเรื่องไม่สบายใจอันใดหรือไม่เจ้าคะ ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย เหมือนมีเรื่องกลุ้มใจ” ไป๋เฟิงมี่สังเกตสามีมาสักพักแล้ว เห็นหัวคิ้วขมวดเคร่งเครียดอยู่ตลอด ถึงจะทำเป็นไม่มีอะไร แต่นางที่อยู่กับเขาตลอดเวลาย่อมต้องมองออกอย่างแน่นอน


                “อืม มีปัญหานิดหน่อย เจ้าไม่ต้องกังวล” ตอบกลับภรรยาเพื่อไม่ให้คิดมากตาม นางกำลังท้องอยู่ ต้องไม่ให้เครียดเดี๋ยวจะกระทบกับลูกในท้อง


                “ลองเล่าให้ข้าฟังสิเจ้าคะ เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง อย่างน้อยก็ช่วยรับฟังได้ พี่หลงจะได้ไม่เครียดมาก” ไป๋เฟิงมี่พยายามตะล่อมถามสามี


                “อืม มันมีปัญหาข่าวรั่วไหล” ในที่สุดท่านประมุขก็ยอมเล่าปัญหาให้ภรรยาฟัง


                “อย่างไรเจ้าคะ”


                “จดหมายที่ส่งออกไปเพื่อแจ้งข่าว หรือรายงานข่าวระหว่างสายข่าวกับพรรค ถูกศัตรูแอบอ่าน ทำให้แผนการที่วางไว้รั่วไหล และทำให้งานผิดพลาดอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะคำสั่งจากข้าที่ส่งออกไป ข้าคิดว่าคนส่งข่าวต้องเป็นหนอนบ่อนไส้ แต่กำจัดไปแล้ว ก็มีคนใหม่มาแทนอีก มันแก้ไม่ถูกจุดสักที เฮ้อ!"


                หยางเสวี่ยหลงเมื่อได้ระบาย จึงเล่าอย่างละเอียดให้ภรรยาฟัง มันก็จริงอย่างที่ไป๋เฟิงมี่บอก เมื่อได้ระบายออกไป เขาก็รู้สึกดีขึ้น ไม่หัวร้อนมากเท่าไหร่


                “เช่นนั้นลองวิธีของข้าไหมเจ้าคะ” ฮูหยินท่านประมุขกล่าวกับสามีด้วยดวงตาวิบวับ มีแผนการ

 



                ผ่านมาสองสัปดาห์ ผลของการส่งข่าวด้วยวิธีที่ภรรยาแนะนำ ทำให้ท่านประมุขสามารถจัดการกับปัญหาต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งไม่มีการรั่วไหลของข่าวแม้แต่น้อย วิธีนี้แม้แต่คนสนิทประมุขยังไม่รู้ว่าทำเช่นไร มีแต่ประมุขกับคนรับสารเท่านั้นที่รู้กัน


                บรรดาลูกพรรคต่างสรรเสริญท่านประมุข ที่เก่งกาจสามารถวางแผนจัดการปัญหาได้อย่างเฉียบขาด และฉับไว ทั้งการข่าวก็มั่นคงไม่มีการรั่วไหล ยิ่งทำให้ประมุขพรรคมังกรทมิฬเป็นที่น่าเกรงขามของชาวยุทธ์


                “วิธีของเจ้าได้ผลดีมากทีเดียว เจ้าไปเรียนรู้จากที่ไหนกันรึ” หยางเสวี่ยหลงกอดภรรยาที่นั่งอยู่บนเตียงภายในห้องนอน มือก็ลูบไปที่หน้าท้องของภรรยาเพื่อทักทายบุตร และเอ่ยเล่าผลของการนำวิธีที่ไป๋เฟิงมี่แนะนำไปใช้ในการส่งข่าว และผลที่ออกมามันดีเกินคาด


                “ข้าเคยเอามาเล่นตอนเด็กๆ เจ้าค่ะ และค้นพบโดยบังเอิญ” ไป๋เฟิงมี่ตอบสามีไป แต่ที่กล่าวไปนั้นล้วนไม่เป็นความจริง เพราะวิธีที่นางใช้นั้น เป็นการเล่นกลทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น  นางเป็นนักวิทย์มาก่อนจึงคิดได้และไม่แปลกอันใด แต่กับคนที่ไม่ได้เรียนมา มันย่อมเป็นสิ่งมหัศจรรย์และน่าเหลือเชื่อ


                วิธีที่ว่านั้นก็ไม่ใช่อะไรมาก ไป๋เฟิงมี่เรียกมันว่า ตัวหนังสือล่องหน คือวิธีการใช้น้ำมะนาวแทนหมึก จุ่มพู่กันและบรรจงเขียนลงไปในกระดาษ ซึ่งเมื่อกระดาษแห้งจะไม่เห็นเป็นตัวหนังสือ จะมีแค่กระดาษเปล่าๆ เท่านั้น และเมื่อนำกระดาษที่เขียนเสร็จแล้วไปอังไฟ หรือความร้อน ตัวหนังสอจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาให้เห็น


                ไป๋เฟิงมี่แนะนำวิธีนี้ให้สามีในการส่งข่าว โดยให้เขียนคำสั่งลวงด้วยหมึกธรรมดาไว้เพียงครึ่งหน้ากระดาษ โดยเน้นย้ำปิดท้ายว่าเมื่ออ่านจบแล้วให้เผาทิ้งทันที ส่วนอีกครึ่งหน้าให้เขียนข้อความลับที่ต้องการส่งข่าวด้วยน้ำมะนาว 


                         เมื่อมีคนแอบอ่านก็จะได้คำสั่งลวงไปแทน ส่วนคนรับสารตัวจริงเมื่อได้อ่านข้อความเสร็จย่อมต้องเผาทิ้งตามคำสั่ง แล้วเมื่อส่วนที่เป็นข้อความลับโดนความร้อนก็จะปรากฏข้อความออกมา เพียงเท่านี้การส่งข่าวก็สำฤทธิ์ผลแล้ว


                ช่วงนี้ประมุขพรรคมังกรทมิฬจะเข้มงวดกับเวรยาม และคนเข้าออกพรรคเป็นพิเศษ เพราะภรรยาตั้งท้องและมีความเสี่ยงว่าศัตรูจะเล่นงานจุดอ่อนของเขา ซึ่งก็คือฮูหยินหนึ่งเดียว ดังนั้นเวรยามจึงหนาแน่น 

                         อาหารการกินก็ต้องมีการทดสอบพิษอย่างเข้มข้น ไป๋เฟิงมี่ถึงแม้จะอึดอัดกับการถูกดูแลอย่างมากเกินไป แต่ก็เข้าใจได้ และยอมทำตามแต่โดยดี เพื่อลูกที่จะเกิดมา นางจะไม่หาเรื่องใส่ตัวเด็ดขาด

**********************************
มาแล้วคร้า  ต้องกราบขอโทษ reader ทุกคนเป็นอย่างมากที่หายไปนานค่ะ ฮือ เราผิดเอง พอดีมีงานด่วนเข้ามา และต้องเดินทางไปต่างประเทศกระทันหัน ไฟล์นิยายไม่ได้ติดไปด้วย และก็ไม่ได้เข้ามาแจ้งก่อน หวังว่าจะให้อภัยกัน ขอโทษอย่างแรง และก็ต้องขอโทษกันก่อนอีกว่าช่วงนี้ไรท์จะหายไปบ่อยนะคะ งานชุมเหลือเกิน เฮ้ย! อยากจะลาพักร้อนซะเหลือเกิน

อ่ะ เอาอาหารมาปลอบใจ และเป็นเครื่องเซ่น อภัยกันน้าาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.324K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1322 maemousa27 (@maemousa27) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 14:54
    มาเถอรอยุ
    #1322
    0
  2. #1249 Someonepp (@someonepp) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 17:42
    หิวกุ้งเลยจ้าาา
    #1249
    0
  3. #1248 Cnkm18 (@mind_momind) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 16:38
    สู้ๆนะคะไรท์ ไฟท์ติ้งงงง
    #1248
    0
  4. #1247 หนูเล็ก (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 16:18

    กุ้ง กุ้ง นำ้ลายไหลติ๋งๆๆเลยค่ะ แต่คลอเรสเตอร์รอลสูงดีจัง555

    #1247
    0
  5. #1246 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 14:52
    กิวจัดเลย
    #1246
    0
  6. #1242 068981 (@068981) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 11:46

    ไม่มีตากเป็นกุ้งแห้งบ้างหรือ555 หายไปบ้างไม่เป็นไรขออย่าเทกันก็พอจ้า

    #1242
    0
  7. #1241 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 06:42
    หิวเลยจ้า 5555
    #1241
    0
  8. #1240 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 02:41

    ท่านประมุขยังดีนะท่ีแบ่งกั้งให้ดมียกินบ้างไม่งั้นคงกินคนเดียวหมดเพราะอร่อย ^_^

    #1240
    0
  9. #1239 yeenpanta123 (@yeenpanta123) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 23:44

    แหม๋ดันมาเห็นภาพตอนนี้ซะด้วยทำร้ายยยมากกกก
    #1239
    0
  10. #1238 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:30
    สู้ๆจ้าาารอต่อออ
    #1238
    0
  11. #1237 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:09
    รออ่านนะคะ
    #1237
    0
  12. #1235 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:20

    ไรท์ที่ลงรูปนี่ตั้งใจมาเซ่นรีดหรือทรมานรีดกันแน่ น้ำลายไหยย้อย

    #1235
    0
  13. #1234 atittays (@atittays) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:04
    สนุกค่ะ รอๆ
    #1234
    0
  14. #1233 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 20:46

    หิวจังอยากกินเลยค่ะ

    #1233
    0
  15. #1231 phrnphak (@phrnphak) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 20:18
    เห็นรูปแล้วหิวเลยค่ะน้ำลายไหลสามหยด5555
    #1231
    0
  16. #1230 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 20:02
    สนุกค่ะ รอๆ
    #1230
    0
  17. #1229 oom_pch (@TMNO) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 19:40
    จุ้งงงงงงง อยากกินกุ้งเผาเลย
    #1229
    0
  18. #1228 ChiresuAki (@ChiresuAki) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 19:13

    ดีนะอัพหลังกินข้าวแล้ว หึๆ ภาพไม่ได้ผลหรอก หึหึหึๆๆๆๆ
    #1228
    0
  19. #1227 thoobnsmkam (@thoobnsmkam) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 19:00
    พอกับมาก็เอาของมาล่อซะงั้น
    #1227
    0
  20. #1226 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:58
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #1226
    0
  21. #1225 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:57

    หิวข้าว อยากกินกุ้งไปตลาดแปบ
    ชอบๆ นึกว่าบุพเพสันนิวาส ให้น้องเอาอาหารไทยๆมาอีกไรท์
    #1225
    0
  22. #1224 371371 (@371371) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:52

    พักผ่อนมากๆนะคะ ไรท์
    #1224
    0
  23. #1223 Veneta (@0631291035) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:48

    หากเป็นเรื่องอื่นนางเอกคงจะดิ้นรนหาเรื่องใส่ตัว แล้วมาบอกว่าไม่น่าเลยอะไรแบบนี้

    #1223
    0
  24. #1222 hydrangeapink (@hydrangeapink) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:46
    หืวเลยค้าาา
    #1222
    0
  25. วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 18:45

    ภาพประกอบ....

    #1221
    0