ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 36 : อีกก้าวของชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1612 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62


    หลังจากที่ข้าตกลงแต่งงานกับพี่หลง เขาก็ได้เข้าไปพูดคุยกับท่านพ่อท่านแม่ของข้าเพื่อแจ้งเรื่องราว และนัดแนะกำหนดการส่งแม่สื่อเข้ามาสู่ขออย่างถูกต้องตามธรรมเนียม


ข้าแอบเห็นท่านพ่อแสดงความเสียใจออกมาอยู่แวบหนึ่ง ท่านแม่กระซิบบอกว่าท่านพ่อใจหาย ที่ข้าจะแต่งงานออกเรือนแล้ว และต้องไปอยู่ที่พรรคมังกรทมิฬ หาใช่สกุลไป๋อีกต่อไป ท่านพ่อจึงมีท่าทางเหงาหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด



     เวลาผ่านมาได้สามสัปดาห์แล้วจากตอนที่ข้าได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้แผลที่แขนก็หายดี และไม่เป็นแผลเป็นด้วยนะ พืชสมุนไพรบำรุงผิวข้าก็พอทราบอยู่บ้าง จะว่าไปมันก็เป็นความรู้ของคนชาติเก่าที่ข้าจากมาเป็นปกติอยู่แล้วว่าว่านหางจระเข้มีสรรพคุณลดรอยแผลเป็นได้


ใช่ สูตรลดแผลเป็นของข้าก็คือว่านหางจระเข้นี่แหละ และยังมีใบบัวบกอีกชนิดหนึ่ง หากนำไปต้มน้ำแล้วดื่มจะสามารถแก้ช้ำในได้ และหากนำใบสดมาบดคั้นเอาน้ำมาทาบริเวณแผล จะช่วยให้แผลหายเร็วลดการบวมช้ำและการเกิดรอยแผลเป็นได้ ซึ่งข้าก็ใช้ทั้งสองสูตรควบคู่กัน ผิวของข้าจึงได้กลับมาเนียนเรียบสวยงามดังเดิม



เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว พี่หลงส่งแม่สื่อเข้ามาสู่ขอข้าพร้อมมอบของขวัญตามธรรมเนียมประเพณี และได้นำวันเดือนปีเกิดของข้าให้กลับไปผูกดวงและหาฤกษ์งามยามดี กำหนดวันแต่งงาน



ซึ่งวันแต่งงานตามฤกษ์ที่ซินแสให้มาก็เป็นสัปดาห์แรกของเดือนหน้า ก็เหลือเวลาอีกเพียงสัปดาห์กว่าๆ แค่นั้นเอง ช่างรวดเร็วยิ่งนัก



ในวันนี้พี่หลงจึงได้ยกขบวนสินสอดมามอบเป็นของหมั้นให้สกุลไป๋ ขบวนสินสอดยาวสุดถนนตั้งแต่หน้าหมู่บ้านยันมาถึงเรือนข้า กว่าท้ายขบวนจะขนมาถึงเรือนก็กินเวลาไปนานพอสมควร โอย ป๋าสายเปย์ของแท้แน่นอน



“ท่านพ่อเจ้าคะ” เมื่อพิธีการตอนกลางวันเสร็จสิ้นไป ข้าจึงเดินมาหาท่านพ่อที่ห้องทำงาน



“อ้าว มี่เอ๋อ มีอันใดหรือไม่” ไป๋อี้ชิงที่นั่งเหม่อทอดสายตาออกนอกหน้าต่าง เมื่อได้ยินเสียงบุตรสาวจึงได้ถามออกไป



ข้าไม่ตอบอันใดท่านพ่อ แต่กลับเดินไปคุกเข่าลงนั่งกับพื้นข้างๆ เก้าอี้ที่ท่านนั่งอยู่ วางแขนทั้งสองข้างลงบนตักท่านพ่อ พร้อมทั้งซบศีรษะลงไปหนุน



“เป็นอันใดไปหรือมี่เอ๋อ ไหนบอกพ่อมาซิ หืม” ไป๋อี้ชิงมองเห็นความสับสนและความไม่สบายใจในแววตาของบุตรสาว จึงได้กล่าวถามออกไป พร้อมกับลูบศีรษะน้อยๆ อย่างนุ่มนวลเพื่อหวังปลอบโยน



“ลูกรักท่านพ่อท่านแม่ ลูกรักคนที่นี่ และลูกก็รักเรือนหลังนี้ เรือนสกุลไป๋ที่ลูกผูกพันธ์มาตั้งแต่เด็ก ท่านพ่อ ลูก…ลูกไม่อยากจากที่นี่ไปเจ้าค่ะ”



ไป๋เฟิงมี่กล่าวความในใจออกมา ตอนนี้นางสับสนยิ่งนัก นางอยากแต่งงานกับหยางเสวี่ยหลงเพราะนางรักเขา แต่ถ้าแต่งแล้วนางก็ต้องย้ายออกจากเรือนไปอยู่พรรคมังกรทมิฬ



สถานที่ที่นางไม่คุ้นเคย ไม่รู้คนที่นั่นจะคิดอย่างไรเกี่ยวกับนาง จะยอมรับและรักนาง เหมือนกับที่คนที่เรือนนี้มีให้เสมอมาหรือไม่ ยิ่งคิดยิ่งหวาดกลัวและสับสนต่อการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น



“มี่เอ๋อ การที่คนเราจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่นั้น หาใช่เพียงร่างกายเท่านั้นที่โตขึ้น ทั้งความคิดและประสบการณ์ในชีวิตวัยเด็กที่ผ่านมาล้วนเป็นบททดสอบให้เจ้าก้าวข้ามผ่านสู่ความเป็นผู้ใหญ่ทั้งนั้น



และการแต่งงานก็เป็นอีกบททดสอบชีวิต ที่จะทำให้เจ้าเติบโตขึ้นอีกหนึ่งขั้น” ไป๋อี้ชิงมองดูบุตรสาวตัวน้อยของเขา ที่เหมือนลูกแมวหวาดกลัวต่อคนภายนอกพยายามซุกซบหาที่หลบภัยจากอันตรายอยู่ตอนนี้



“ในเมื่อตัดสินใจไปแล้ว ก็ต้องกล้ายอมรับผลอย่างกล้าหาญ พ่อกับแม่ก็อยู่ที่เรือนแห่งนี้ไม่ไปไหนหรอก หากคิดถึงอยากมาหาตอนไหนก็ย่อมได้ พรรคมังกรทมิฬก็ใช่จะไกลจากเรือนของเราเสียเมื่อไหร่ เพียงเขาลูกเดียวกั้นเท่านั้นเอง”



ที่กล่าวไปทั้งหมดหาใช่เพียงปลอบใจบุตรสาวเพียงเท่านั้น แต่หากเป็นการเตือนใจตนเองไปด้วย เขาเองก็ใช่ว่าจะยอมรับได้ง่ายๆ เช่นอย่างที่พูด บุตรสาวที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ตอนนี้จะแต่งงานออกเรือนไปเสียแล้ว ใครบ้างจะไม่ใจหาย



แต่ให้คิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วก็ต้องยอมรับและทำใจให้ได้ ด้วยพ่อแม่นั้นไม่สามารถอยู่กับบุตรได้ตลอดไป สักวันก็ต้องล้มหายตายจากลงไปก่อนอย่างแน่นอน



และขืนยังดึงดันให้บุตรอยู่กับตน หากถึงเวลานั้นใครจะคอยอยู่ปกป้อง ดูแลบุตรของเขากันล่ะ ความสุขของพ่อแม่คือการที่ได้เลี้ยงดูและส่งบุตรให้ถึงฝั่ง อยู่รอดได้อย่างปลอดภัยและมีความสุขก็เพียงพอแล้ว แค่นั้นจริงๆ



“ลูกทราบแล้วเจ้าค่ะ ขอบคุณท่านพ่อที่สอนสั่งลูก ลูกสัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมท่านพ่อท่านแม่บ่อยๆ เจ้าค่ะ” ไป๋เฟิงมี่กล่าวกับบิดาด้วยน้ำตา ความรู้สึกตอนนี้คือความตื้นตันและอบอุ่นใจ นางมีครอบครัวที่ดีจริงๆ



“ในเรื่องของเหลาอาหาร พ่อยังอยากให้เจ้าดูแลจัดการเหมือนเดิม ลองเอาไปปรึกษากับประมุขหยางดูว่าเขามีความคิดเห็นอย่างไร”



เหลาอาหารไป๋ฟู่นั้นเขาตั้งใจยกให้เป็นสินเดิมของบุตรสาวอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าหลังจากแต่งงานออกไปแล้ว นางจะยังมีเวลามาดูแลกิจการหรือไม่ จึงให้ลองไปปรึกษากับว่าที่สามีดู จะได้ไม่เป็นปัญหาในภายหลัง



“เจ้าค่ะ ท่านพ่อ” ไป๋เฟิงมี่รับคำบิดา แต่ภายในใจ ได้ตัดสินใจไปแล้วเรียบร้อย ยังไงนางก็จะดูแลกิจการต่ออย่างแน่นอน และเรื่องนี้นางเคยพูดคุยกับพี่หลงแล้ว เขาไม่ติดขัดอันใด มีแต่เสนอตัวเข้ามาช่วยเหลือเพียงเท่านั้น










เสียงดนตรีบรรเลงพร้อมเสียงปะทัดดังสนั่น นำหน้าขบวนเจ้าบ่าวที่นำเกี้ยวมารับเจ้าสาวถึงที่เรือน บุรุษรูปงาม สวมชุดมงคลสีแดงพร้อมหมวกประดับดอกไม้มงคล นั่งบนหลังม้าอย่างสง่างามท่าทางองอาจน่าเกรงขาม นำหน้าขบวนเกี้ยวเจ้าสาว ที่ข้างในยังว่างเปล่า มายังเรือนของเจ้าสาวตามธรรมเนียมพิธีแต่งงาน



วันเวลาช่วงผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากวันที่ประมุขพรรคมังกรทมิฬมามอบของหมั้นให้คุณหนูสกุลไป๋ ก็ผ่านมาแล้วเกือบสองสัปดาห์ และในวันนี้ก็เป็นวันที่ฤกษ์งามยามดีของคนทั้งสอง ที่จะได้เริ่มต้นชีวิตคู่ร่วมกันอย่างที่หวัง ใช่แล้ววันนี้คือวันแต่งงานของพวกเขาทั้งสองคน



ขบวนมาหยุดอยู่หน้าเรือนสกุลไป๋ เจ้าบ่าวลงจากหลังม้าเข้าเคารพบรรพชนของเจ้าสาว และรับตัวเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวเพื่อพากลับไปทำพิธีที่พรรคมังกรทมิฬ



ไป๋เฟิงมี่ตื่นขึ้นมาแต่งตัวตั้งแต่เช้าตรู่ ชุดเจ้าสาวสีแดง ลวดลายสวยงามเป็นมงคลถูกตัดมาอย่างประณีตสวมใส่ให้กับดรุณีน้อยวัยแรกแย้มอย่างพอดีตัว สีแดงของชุดขับผิวสาวที่ขาวนวลละออให้โดดเด่นมองแล้วน่าหลงใหล



ยิ่งดวงหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องประทินโฉมหลากหลายชนิดให้ดูเหมาะสมและสวยงาม ทรงผมที่เกล้าเป็นทรงอย่างสวยงามเป็นระเบียบ ยิ่งเสริมส่งให้ไป๋เฟิงมี่งดงามราวกับเทพธิดาศักดิ์สิทธ์ที่ลงมาจากสวรรค์​


และเมื่อถึงเวลาจึงได้สวมผ้าคลุมหน้าแล้วเดินออกมาจากเรือน



ไป๋เฟิงมี่นั่งรับอาหารมงคลสิบอย่างที่บิดามารดาคีบให้ พร้อมรับฟังการสั่งสอนก่อนออกเรือนตามหลักพิธีการ และเมื่อหยางเสวี่ยหลงมาถึงจึงได้ทำพิธีกราบไหว้บรรพชนเสร็จแล้วจึงไปยังเกี้ยวที่จอดรออยู่หน้าเรือน โดยมีไป๋อี้ชิงผู้เป็นบิดาทำหน้าที่ส่งเจ้าสาวขึ้นเกี้ยวไปยังพรรคมังกรทมิฬ



เมื่อมาถึงพรรคมังกรทมิฬ เจ้าบ่าวรับเจ้าสาวลงจากเกี้ยวและเข้าสู่พิธีการแต่งงานตามประเพณี เริ่มจากคำคับฟ้าดิน คำนับญาติผู้ใหญ่ ในที่นี้ประมุขพรรคพิษโลกันตร์ อ้าวสง เดินทางมาเป็นญาติผู้ใหญ่ให้กับหยางเสวี่ยหลงและร่วมยินดีกับงานมงคลของหลานชาย สุดท้ายคำนับกันและกันของเจ้าบ่าวเจ้าสาว เป็นอันเสร็จพิธีพร้อมส่งตัวเข้าหอ



ไป๋เฟิงมี่ถูกพามารอให้ห้องหอที่มีอาหารมงคลมากมายวางอยู่บนโต๊ะล่อตาล่อใจเป็นอย่างมาก ทั้งอาหารคาว อาหารหวาน ทั้งสุรามงคลกลิ่นหอมชวนลิ้มลอง แต่นางก็ต้องข่มใจ อดทนรอเจ้าบ่าวเข้ามาทานร่วมกันเพื่อให้เป็นไปตามระเบียบพิธีการ



ซึ่งเจ้าบ่าวของนางตอนนี้กำลังทำหน้าที่รับคำอวยพรจากบรรดาแรกเหรื่อ เพื่อนฝูงและเหล่าบรรดาลูกพรรค อยู่ภายนอก



“คุณหนูหิวหรือไม่เจ้าคะ” ไป๋หลานที่ตามมารับใช้คุณหนูของนาง กล่าวถามขึ้น



“ข้าหิวจังพี่เสี่ยวหลาน เมื่อไหร่พี่หลงจะมาสักที” ไป๋เฟิงมี่เริ่มออกปากบ่นเมื่อความหิวเข้าครอบงำจิตใจ นางได้ทานอะไรก่อนออกจากเรือนเพียงแค่ตอนที่ท่านพ่อท่านแม่คีบป้อนเท่านั้น



ซึ่งในตอนนั้นก็กินอะไรไม่ค่อยลงเสียด้วยได้แต่ร้องไห้กอดท่านแม่อยู่ แล้วตลอดทั้งวันกว่าพิธีการจะเสร็จสิ้น นางยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย อาการหิวจึงเข้าโจมตีอย่างหนักในตอนนี้



“ทานซาลาเปาสักลูกไหมเจ้าค่ะ ข้าแอบเอาติดมาด้วย คิดว่าคุณหนูต้องหิวเป็นแน่” นางคิดแล้วเชียวว่าคุณหนูต้องหิวอย่างแน่นอน



ไป๋หลานนั้นขอติดตามมารับใช้ไป๋เฟิงมี่ที่พรรคมังกรทมิฬด้วย ซึ่งนายท่านกับฮูหยินก็ยินดีอนุญาต เพราะก็นึกห่วงบุตรสาวอยู่เหมือนกัน กลัวจะโดนรังแก และไม่มีใครไว้คอยช่วยเหลือ



“ดีจริง อืมม อร่อยที่สุด พี่เสี่ยวหลานยังรู้ใจข้าเหมือนเดิมเลย รู้ว่าข้าจะต้องหิว จึงเตรียมของไว้ให้ข้ากินอย่างนี้ พี่น่ารักที่สุดเลย” ไป๋เฟิงมี่เมื่อมีอะไรตกถึงท้องจึงทำให้อารมณ์ดีขึ้น หัวเราะยิ้มแย้มออกมาได้




ทางด้านหยางเสวี่ยหลง ตอนนี้เริ่มไม่สบอารมณ์อย่างมากแล้ว เขายกจอกเหล้าดื่มเพื่อรับการแสดงความยินดีจนตัวจะแตกตายเพราะน้ำเต็มท้องแล้วตอนนี้ เจ้าคนพวกนี้ก็ไม่ยอมให้เขาเข้าห้องหอไปหาเจ้าสาวเสียที นี่ดีนะเขาเป็นพวกคอแข็ง ไม่อย่างนั้นคงได้เมาหัวทิ่ม เข้าหอไม่ได้กันพอดี



“เสวี่ยหลงเจ้าจะไปไหน บรรดาลูกพรรคและแขกคนที่เหลือยังไม่ได้ยินดีกับเจ้าเลย อยู่ก่อนๆ” อวี้เหวินถง ที่เป็นหัวโจกกลั่นแกล้งเพื่อนรักในคืนนี้กล่าวขึ้น เพื่อรั้งเจ้าบ่าวให้อยู่ต่อ



“ถ้าเจ้ายังไม่ปล่อยข้าไปเข้าหอตอนนี้ ข้าสัญญาว่าจะพาบรรดาหญิงสาวที่เจ้านอนด้วยแล้วทิ้งขว้างไว้ ไปทวงความยุติธรรมกับท่านอาที่สำนักชิวอี้อย่างแน่นอน” หยางเสวี่ยหลงกัดฟันข่มความโกธรและกล่าวออกไป ถ้าเจ้ายังไม่เลิกแกล้งข้า คราวนี้เจ้าพินาศแน่



“เสวี่ยหลงเจ้าใจเย็นๆ ก่อนนะ ข้าแค่แกล้งเจ้านิดเดียวเอง ยังไงข้าก็ให้เจ้าเข้าหออยู่แล้วละน่า นะ นะ แหะๆ”



จบคำท่านประมุข อวี้เหวินถงถึงกลับถอยหลังครูด หน้าเปลี่ยนสี รีบกล่าวประณีประนอมอย่างรวดเร็ว แม๋เจ้าบ้านี่ ช่างเล่นแรงจริงเชียว หากเป็นแบบนั้นเขาคงถูกท่านพ่อจับแต่งงานเป็นแน่ ทีนี้ล่ะชีวิตอิสระคงจบกัน บรือ ไม่เอา ไม่เสี่ยง



“ทุกท่าน พวกเจ้าทุกคน ข้าขอดื่มเหล้าจอกนี้แทนการรับความยินดีจากทุกคน หลังจากนี้ เชิญดื่มกินกันตามสบาย ข้าคงต้องขอตัวไปดูเจ้าสาวก่อน ขอบคุณที่มาร่วมยินดีในวันนี้”



จบคำก็ยกเหล้าขึ้นดื่ม จบในจอกเดียว ถือว่ารับหมดทุกคนแล้วนะ เขาจะได้ไปหามี่เอ๋อเสียที ป่านนี้นางคงรอแย่แล้ว



เสียงโห่ร้องล้อเลียน และแสดงความยินดี ไล่หลังท่านประมุขไปติดๆ แต่ไม่ทำให้เขาสนใจแม้แต่อย่างใด ร่างสูงก้าวเดินดุ่มๆ ไปทางเรือนหออย่างรวดเร็ว เมื่อมาถึงหน้าห้องจึงหยุดสูดหายใจระงับความตื่นเต้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วผลักประตูเข้าไปข้างใน



ไป๋หลานเห็นเจ้าบ่าวเข้าห้องมาแล้ว นางจึงขยับออกไปจากห้องหออย่างรู้หน้าที่ ปล่อยให้คู่บ่าวสาวใช้เวลาอยู่ด้วยกันในคืนมงคล



“มี่เอ๋อ” ส่งเสียงให้ร่างบางรู้ตัวว่าตอนนี้เขาได้เข้ามาแล้ว นางจะได้ไม่ตกใจหากเขาแตะเนื้อต้องตัว



“อ๊ะ พี่หลง มาแล้วหรือเจ้าค่ะ”



ไป๋เฟิงมี่ตกใจเล็กน้อย ด้วยตอนนี้สิ่งที่นางมองเห็นมีเพียงผ่ามือของตนเองที่วางบนตักเท่านั้น เพราะบนหัวนางมีผ้าคลุมเจ้าสาวปกปิดการมองเห็นทุกอย่าง แต่นางก็แอบแง้มสำรวจห้องและของกินบนโต๊ะไปบ้างแล้วเหมือนกัน



“ใช่ ข้ามาหาแล้ว เจ้าหิวหรือไม่” ถามเจ้าสาวด้วยความเป็นห่วง เพราะเขารู้ดีว่านางยังไม่ได้ทานอะไรเลยตลอดทั้งวัน



“หิวนิดหน่อยเจ้าค่ะ” จะให้บอกได้ยังไงว่านางแอบกินซาลาเปาไปแล้ว



“ถ้าเช่นนั้นมาทำให้พิธีกรรมทั้งหมดเสร็จสิ้นกันเถอะ เจ้าจะได้พักผ่อน เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” หยางเสวี่ยหลงกล่าวจบ ก็ใช้คันชั่งเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออก


ใบหน้างดงามราวเทพธิดาเปิดเผยให้เห็นหลังจากไม่มีสิ่งปกคลุม ทำให้ประมุขหนุ่มถึงกลับตะลึงงันเลยทีเดียว มี่เอ๋อวันนี้ช่างงดงามยิ่งนัก งามจนเขาอยากจะเก็บนางไว้เชยชมแต่เพียงผู้เดียว ไม่อยากให้ใครได้ยลโฉมของนางอีกเลย



“พี่หลงเจ้าค่ะ ทานอาหารกันเถอะเจ้าค่ะ” ไป๋เฟิงมี่เอ่ยเรียกสติของสามี อืมใช่ ต้องเรียกว่าสามีได้แล้วเพราะพวกเขาผ่านพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกันมาแล้วนี่นา



“อืม ไปนั่งที่โต๊ะเถอะ” แล้วทั้งสองก็ประคองกันมานั่งที่โต๊ะที่มีอาหารมากมายวางอยู่ หยางเสวี่ยหลงรินเหล้ามงคลลงในชามสองใบ ให้เขากับนาง พร้อมทั้งสลับคีบอาหารป้อนกันไปมาอย่างหวานชื่น จนอิ่มหนำ ปิดท้ายล้างปากด้วยเหล้ามงคลในชาม เป็นอันเสร็จสิ้น



หยางเสวี่ยหลงประคองไป๋เฟิงมี่มาที่เตียง นางก้มหน้างุดด้วยความขัดเขิน พยายามทำใจมาแล้วตั้งแต่อยู่ที่เรือน ทั้งท่านแม่ก็เข้ามาอบรมและสั่งสอนการปรนนิบัติสามีให้ฟังอย่างละเอียดแล้ว



แต่ในยามนี้ เรื่องที่ได้รับการสั่งสอนมากำลังจะเกิดขึ้นจริง นางอดประหม่าตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดี



ฮือ นี่ข้ากำลังจะเสียตัวหรือนี่


*********

ไรท์ไม่แม่นพิธีการแต่งงานนะคะ ขอบรรยายแบบผ่านๆ ผิดพลาดประการใดไม่ว่ากันเนอะ

และขอประกาศ ตอนหน้าเขาจะเข้าหอกัน ซึ่งฉากอัศจรรย์นั้นคงจะลงที่นี่ไม่ได้ จึงจะมาบอกว่าไรท์ลงนิยายไว้สองที่น้าาา มีที่dek d กับ readawrite นะคะ ถือว่าบอกแล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.612K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1003 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 09:19
    รออุ้มหลานเลยทีนี้ 5555555555
    #1003
    0
  2. #1001 lhunsal (@lhunsal) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:35

    อย่า.....................นกนะ

    #1001
    0
  3. #999 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 21:58
    น้องจะเสียตัวแล้วววว
    #999
    0
  4. #995 B'BEAU (@noobowling) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 16:25

    พี่หลงจัดเต็มอย่างหนักหน่วงเป็นแน่ readwrite เราจักต้องพบกันแล้วหนา
    #995
    0
  5. #994 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:54

    ##กำลังจะเสียตัวแร้วจ้าาาา

    ##เป็นกำลังใจให้จ้าาาา

    ##รอๆๆๆมาต่อไว้ๆเด้อ

    #994
    0
  6. #993 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:46

    นางจะเสียจิ้นให้พี่หรงแล้ว คงไม่มีใครมาแกล้งตอนนี้น่ะ มาต่อค่ะไรท์
    #993
    0
  7. #992 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:43

    เตรียมเกาะฝาผนัง!!! 55555

    #992
    0
  8. #991 2511aragon (@2511aragon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:43

    ใต้เตียงยังมีที่เหลือให้เราส่องด้วยป่าว????????????????????

    #991
    0
  9. #990 Pnnk (@Pnnk) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:11
    ว้าวววววว
    #990
    0
  10. #988 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 13:33
    เดี๋ยวตามไปอ่านนะคะฉากนี้ไม่พลาด
    #988
    0
  11. #987 Jney.Dragon (@ilovenack017) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 12:45
    555555 นี่ข้ากำลังจะเสียตัวหรือนี่ จะเขิลหรือขำดี
    #987
    0
  12. #986 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 12:45
    รอนะคะ
    #986
    0