ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 31 : ญาติเช่นนั้นหรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2197 ครั้ง
    22 พ.ค. 62


 

                พิธีปักปิ่นของไป๋เฟิงมี่เสร็จสิ้นไปอย่างเรียบร้อย ถึงแม้ว่าจะมีเหตุการณ์ที่ไม่ได้อยู่ในแผนการเกิดขึ้นก็ตาม แต่นั้นไม่ได้ทำให้คนสกุลไป๋ยิ้มมีความสุขได้อย่างเต็มปากนัก เพราะยังมีเรื่องค้างคาที่รอให้จัดการอยู่ภายในเรือน และเหมือนจะเป็นเรื่องที่ทำให้บรรยากาศดูอึดอัดมากเสียด้วย


                “จะให้ข้าอยู่ด้วยหรือไม่” หยางเสวี่ยหลงถามกับคนรักเมื่อจับสัมผัสบรรยากาศตึงเครียดได้


                “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ขอข้ากับท่านพ่อจัดการกันเองก่อน พี่หลงกลับไปก่อนนะ ขอบคุณมากนเจ้าค่ะ”


                “เอาเช่นนั้นก็ได้ ข้ากลับก่อนนะ หากมีเรื่องอันใดเจ้าเรียกใช้เงาของข้าได้ตลอด” พูดเสร็จก็กลับออกไปจากเรือน เขาจะปล่อยให้จัดการกันเองก่อน หากจัดการไม่ได้เขาจะช่วยจัดการเอง


                “พวกเจ้าเฝ้าระวังให้ดี แล้วรายงานข้าด้วย” ออกมาหน้าเรือนก็ส่งกำชับเงาอีกที


                “ขอรับท่านประมุข” รับคำและเร้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย

 

 



                “นายท่านว่าน มาเยือนสกุลไป๋ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอันใดหรือไม่” ไป๋อี้ชิงกล่าวกับคนที่นั่งอยู่ในโถงเรือนขณะนี้


                หลังจากที่เสร็จงานปักปิ่นของมี่เอ๋อ และแขกที่มาร่วมงานก็ได้ทยอยกันกลับไปหมดแล้ว เขาก็ได้เชิญ ว่านชางเลี่ยงเข้ามาพูดคุยกันต่อ


                “น้องรองไยเรียกพี่ใหญ่ซะห่างเหินเช่นนั้นเล่า เราเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกันแท้ๆ ถึงมารดาของเจ้าจะเป็นแค่อนุก็เถอะ” ว่านชางเลี่ยงกล่าวออกมาสบายๆ แต่คนที่ได้ฟังย่อมจับน้ำเสียงของการเยาะหยันได้


                “เป็นสกุลว่านที่ตัดขาดจากข้ามาได้สิบหกปีแล้วมิใช่หรือ ข้าก็ยินยอมตามความต้องการของพวกท่าน ไม่หวนกลับ ไม่ติดต่อ ไม่ยุ่งเกี่ยวอันใดด้วยแล้ว เหตุใดจึงคิดจะมารื้อฟื้นอีกเล่า” ไป๋อี้ชิงกล่าวตอกย้ำความจริงกลับไป


                “หึ ตอนนี้ได้ดิบได้ดี ร่ำรวยขึ้นแล้ว คงไม่เห็นหัวตระกูลเก่ากระมัง ช่างอกตัญญูยิ่งนัก ค่าเลี้ยงดูเจ้าจนเติบใหญ่ขึ้นมา จนปีกกล้าขาแข็ง มายืนสามหาวกับข้าเยี่ยงนี้ ไม่คิดจะคืนให้กับสกุลเดิมหน่อยหรือไร”

               

                ไป๋อี้ชิงนั้นเป็นบุตรชายคนรองของสกุลว่าน บิดาเป็นพ่อค้าเกลือของเมืองหลวง มารดาเป็นเพียงอนุคนที่สองของบิดา เมื่อเขาอายุได้สิบเอ็ดขวบมารดาได้เสียชีวิตลง เขาจึงได้เข้ามาอยู่ในความดูแลของฮูหยินใหญ่ ซึ่งก็คือมารดาของว่านชางเลี่ยง


                ด้วยเพราะไป๋อี้ชิงและว่านชางเลี่ยงเกิดมาอายุใกล้เคียงกัน ห่างกันแค่ปีเดียว เวลาเดินทางไปทำการค้าต่างเมือง บิดาก็จะพาไปด้วยทั้งสองคนเพื่อให้ได้เรียนรู้งาน ไป๋อี้ชิงยิ่งโตยิ่งฉายแววความสามารถด้านการค้าที่โดดเด่น ทำให้ได้รับคำชมจากคู่ค้าของบิดาอยู่หลายครั้ง ผิดกับว่านชางเลี่ยงที่ไม่ค่อยจะมีหัวด้านการค้า เรียนรู้ได้แต่ไม่โดดเด่น


                ด้วยเหตุนี้ไป๋อี้ชิงจึงเป็นเหมือนหอกข้างแคร่ สำหรับฮูหยินใหญ่และบุตรชาย ทั้งสองจึงหาโอกาสกลั่นแกล้ง และจัดการไป๋อี้ชิงให้ออกจากตระกูล เพื่อจะได้ไม่มาแย่งตำแหน่งผู้สืบทอดกิจการตระกูลว่านในภายภาคหน้า ซึ่งประจวบเหมาะกับเรื่องการเลือกคนรักของไป๋อี้ชิง ทำให้บิดาของเขาโกธรเป็นอย่างมาก จึงเชื่อคำยุยงของฮูหยินใหญ่จนไล่ไป๋อี้ชิงออกจากบ้านและตัดขาดออกจากตระกูล


                “ท่านต้องการสิ่งใดกันแน่” ไป๋อี้ชิงตอบกลับเสียงเรียบ


                “ข้าจะมาแจ้งข่าวแก่เจ้าว่าท่านพ่อสิ้นแล้วเมื่อเดือนก่อน” ว่านชางเลี่ยงกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติ หาได้มีความเสียใจอันใดไม่


                “.....เช่นนั้นหรือ” ไป๋อี้ชิงตกใจอยู่ไม่น้อยที่ทราบว่าบิดาสิ้นแล้ว แต่ก็ยังสงบนิ่งได้อยู่

               

                ไป๋อี้ชิงยอมรับว่าในตอนนั้นเขาเสียใจอยู่มากเหมือนกัน ที่บิดาถึงกับไล่เขาออกจากสกุลเพียงเพราะขัดคำสั่งเรื่องการแต่งงาน แต่เมื่อสงบจิตใจลงได้และกลับมาทบทวนดู มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด เพราะบิดาหาได้รักเขามากมายดังที่แสดงออกให้คนภายนอกได้เห็น


                บุตรชายที่บิดารักมีเพียงบุตรของฮูหยินใหญ่ เขาผู้เป็นลูกอนุเป็นเพียงผู้ที่บิดาวางเอาไว้ให้คอยช่วยเหลือว่านชางเลี่ยงเท่านั้น ที่สอนสั่งและเข้มงวดเรื่องการค้าขายเพราะเห็นความสามารถของเขา ว่าจะสามารถนำพาให้การค้าของสกุลเดินไปได้ด้วยดีภายใต้การนำของว่านชางเลี่ยง 


                    หากแม้เพียงบิดาแสดงออกว่ามีความรักมอบให้เขาสักนิด ไม่เห็นเขาเป็นเพียงข้ารับใช้คนหนึ่ง เขาอาจจะคิดหวนกลับคืนเข้าสู่ตระกูลเดิมไปแล้ว


                แต่ในความเป็นจริง ตั้งแต่เด็กจนโต บิดาหาได้ใส่ใจดูแลเขากับมารดาไม่ เมื่อสิ้นมารดา เขายิ่งเหมือนตัวคนเดียว ดีหน่อยที่เขามีความสามารถโดดเด่นขึ้นมา จนทำให้บิดาสนใจ แต่ก็ไม่ใช่ด้วยความรัก เลี้ยงไว้เพื่อใช้งานเหมือนเป็นคนงานในเรือนคนหนึ่งเท่านั้น 

                    เขาไม่ทราบหรอกว่าท่านแม่มาเป็นอนุของท่านพ่อด้วยเหตุใด ไยถึงได้แสดงท่าทีเหมือนคนไม่ได้รักกันให้เขาเห็นอยู่บางครั้ง


                ดังนั้น การที่เขาหลุดพ้นและตัดขาดจากตระกูลว่าน มันทำให้ชีวิตเขามีอิสระ และมีความสุขมากขึ้น ถึงจะลำบากไปบ้างแต่เขาก็สามารถผ่าฟันจนสร้างทุกอย่างในวันนี้ขึ้นมาได้ แล้วเหตุใดวันนี้ ครอบครัวที่คิดว่าได้ตัดขาดกันไปเป็นสิบกว่าปีแล้ว ถึงอยากกลับเข้ามาในเส้นทางชีวิตของเขาอีกครั้ง


                “และข้าก็มาเพื่อให้เจ้าได้ตอบแทนบุญคุณท่านพ่อและตระกูลว่าน ถึงเจ้าจะออกมาจากตระกูลเป็นสิบกว่าปีแล้ว แต่อย่างไรเจ้าคงไม่ลืมว่าตระกูลว่านเป็นผู้ชุบเลี้ยงเจ้ามาจนเติบใหญ่ ทั้งสอนสั่งวิชาต่างๆ จนนำมาเปิดกิจการถีบตัวเองขึ้นมาจากชนชั้นล่างเช่นนี้ได้”


                “ท่านต้องการอันใดก็กล่าวมาเถอะ อย่ามัวอ้อมค้อมอยู่เลย” ไป๋อี้ชิงกล่าวเสียงเรียบ


                “ข้าต้องการเส้นทางการค้าของเจ้า ที่เปิดไปสามอำเภอหลัก มันไม่ได้ยุ่งยากอันใด เพียงแค่ช่วยเจรจาเปิดการค้าเกลือของข้าเข้าไปทั้งสามเส้นทางนี้ หวังว่าเจ้าจะไม่ปฏิเสธนะ”


                “เหตุใดท่านไม่เจรจาเองเล่า ตระกูลว่านเป็นคหบดีใหญ่ เส้นสายทางการค้าก็มากมาย กับแค่เรื่องเปิดเส้นทางสามอำเภอจะไปยุ่งยากอันใด” ไป๋อี้ชิงนั้นไม่สงสัยหรอกว่าทำไมคนผู้นี้จึงมาให้เขาเปิดการค้าให้ เพียงแต่ลองพูดหยั่งเชิงดูเท่านั้น


                เส้นทางการค้าสามอำเภอนี้ เป็นสามอำเภอที่ใหญ่เกือบเท่าๆ เมืองหลวง มีชายแดนติดกับแคว้นอื่น จึงทำให้การค้าขายได้ผลกำไรมากกว่าเส้นทางอื่น ซึ่งการเปิดเส้นทางการค้านั้นก็ยากตามไปด้วย เพราะต้องผ่านด่านการตรวจคุณภาพสินค้าที่เข้มงวด ตรวจประวัติพ่อค้าอย่างละเอียด และสุดท้ายคือการรับประกันสินค้าว่าต้องมีส่งอย่างสม่ำเสมอ


                และกว่าเขาจะพิสูจน์สินค้าให้เป็นที่ต้องการและเปิดเส้นทางได้ก็ต้องใช้เวลาอยู่นานพอสมควร เช่นนี้แล้วว่านชางเลี่ยงคงสืบประวัติเส้นทางการค้าของเขามาแล้ว จึงได้เข้ามาพูดเรื่องนี้


                “เจ้าจะปฏิเสธข้าหรืออย่างไร แค่รวมสินค้าของข้าเข้าไปในเส้นทางการสินค้าของเจ้าแค่นั้น มันจะอะไรนักหนา” ว่านชางเลี่ยงเริ่มโวยวาย ไม่พอใจที่จะโดนปฏิเสธ


                เขาต้องการเปิดเส้นทางการค้าสามเส้นนี้ เพราะเล็งเห็นผลกำไรที่จะตามมา แต่พอลองเข้าไปเจรจา กลับพบว่ามีพ่อค้าเกลือที่เข้ามาค้าขายอยู่แล้ว เขาจึงไม่สามารถแทรกเข้าไปได้ 


                         จึงคิดจะใช้เส้นทางการขายพืชผักของอี้ชิงเป็นตัวพาสินค้าของเขาเข้าไป เปิดขายตัดราคานิดหน่อย และหากมีปัญหาอันใดเกิดขึ้น ตระกูลว่านจะไม่เสียชื่อเสียง แต่จะเป็นอี้ชิงที่ต้องแก้ปัญหาทั้งหมด แค่นี้เขาก็นั่งกระดิกเท้ารอรับเงินอย่างเดียวเป็นพอ


                “ในเรื่องนี้เห็นทีว่าข้าจะช่วยท่านมิได้ ท่านเองก็น่าจะรู้ว่ามีการเข้มงวดขนาดไหน ในการส่งสินค้าเข้าไป และข้าคงไม่เอากิจการของครอบครัวไปเสี่ยงอย่างแน่นอน” ไป๋อี้ชิงกล่าวน้ำเสียงหนักแน่น การกตัญญูนั้นมีหลายหนทาง ไยเขาต้องแสดงความกตัญญูด้วยความเดือดร้อนของครอบครัวเล่า


                “จะ...เจ้า...ช่างอวดดีนัก ดี แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าการแข็งข้อกับข้า พวกเจ้าจะเจออะไรบ้าง หึ ในเมื่อกล้าขนาดนี้ คงไม่สนสินะว่าถ้าคนภายนอกนำไปเล่าลือว่า นายท่านไป๋อี้ชิง ที่น่านับถือเป็นคนอกตัญญู ละทิ้งตระกูลเดิม ใจดำไม่ให้ความช่วยเหลือในเรื่องที่สามารถช่วยได้ ดูสิความน่าเชื่อถือของเจ้ายังจะหลงเหลืออยู่หรือไม่”


                ว่านชางเลี่ยงโมโหอย่างที่สุดที่โดนปฏิเสธ เขาไม่นึกว่าคนที่เคยเป็นลูกไล่ตั้งแต่เด็กจะกล้าแข็งข้อได้ หึ มาดูกันว่าสกุลพ่อค้าหน้าใหม่อย่างสกุลไป๋ กับตระกูลคหบดีเก่าแก่และใหญ่โต ใครจะน่าเชื่อถือกว่ากัน


                “อย่างนั้นก็แล้วแต่ท่านเถอะ ในเรื่องความกตัญญูของข้านั้น ท่านกับฮูหยินใหญ่น่าจะทราบดี ว่าความจริงเป็นเช่นไร และข้าก็ถูกตัดขาดจากตระกูลเดิม หาใช่หนีหายออกมาเองไม่ ในเรื่องนี้ผู้อาวุโสในหมูบ้านก็ทราบกัน หรือแม้แต่คนในตระกูลว่านก็รับรู้ ในเหตุการณ์คราวนั้น เช่นนี้แล้วเป็นใครที่ทอดทิ้งใครท่านตรองดูเถอะ”

 

                “ได้...ได้ ตอนนี้เจ้าปีกกล้าขาแข็งแล้วสิ ถึงกล้ามาขู่ข้า ตอนนี้เจ้าถีบตัวขึ้นมาจากชนชั้นต่ำได้แล้วนี่ แต่เจ้าก็เป็นได้แค่ของปลอมเท่านั้นแหละ คิดจะเสริมตนให้สูงส่งอย่างไร ก็ยังขี้ข้าอยู่ดี ข้าจะรอดูวันที่เจ้าหมดสิ้นทุกอย่าง แล้ววันนั้นอย่าได้คิดซมซานกลับมาตระกูลว่านให้ข้าช่วยเหลือก็แล้วกัน”


                ทุกคำพูดทุกการกระทำของคนที่อ้างตัวว่าเป็นลุง ไป๋เฟิงมี่ได้รับรู้และเห็นแล้วอย่างกระจ่างใจ นี่หรือคนที่บอกว่าเป็นญาติกัน ทั้งดูถูกเหยียดหยาม ทั้งการยกตนข่มท่าน ข่มขู่ว่าร้ายเพื่อผลประโยชน์ของตนเองอย่างหน้าด้านๆ ดีนะให้พี่เฟยเฟยพาน้องชายออกไปแล้ว เรื่องพวกนี้ไม่สมควรให้เด็กเรียนรู้ดีที่สุด ถ้อยคำจากคนที่เรียกตัวเองว่าชนชั้นสูง ช่างต่ำทรามเสียจริง


                “ท่านคงหมดเรื่องเท่านี้แล้วกระมัง เช่นนั้นเชิญท่านกลับที่พักเถอะ เดี๋ยวจะมืดค่ำเสียก่อน การเดินทางจะลำบาก” ไป๋อี้ชิงสรุปความและเอ่ยปากไล่คนแบบอ้อมๆ


                “เห๊อะ ไม่ต้องไล่ ข้าก็ไม่คิดจะพักที่เรือนของเจ้าหรอก เรือนเล็กออกขนาดนี้ ห้องหับคงเท่ารูหนู ข้าเคยแต่นอนในคฤหาสน์ใหญ่โต โรงเตี๊ยมชั้นหนึ่ง กินอาหารราคาแพง หึ ที่นี่คงจะไม่สามารถรับรองข้าได้กระมัง” พูดไปพลางยิ้มหยันไปด้วย


                “เช่นนั้นนายท่านว่านอย่าได้ไปทานอาหารที่เหลาอาหารไป๋ฟู่นะเจ้าคะ ที่นั่นเป็นเหลาอาหารของสกุลไป๋ อาหารคงจะไม่ถูกปากนายท่านเพราะสกุลไป๋เป็นชนชั้นชาวบ้าน อาหารที่บริการคงไม่สามารถรับรองนายท่านว่านได้” ไป๋เฟิงมี่เหลือทนกับพฤติกรรมอวดรวย ดูถูกคนอื่น จึงได้เสียมารยาท เอ่ยแทรกบทสนทนาของผู้ใหญ่


                “อะไรนะ เหลาอาหารไป๋ฟู่เป็นกิจการของพวกเจ้างั้นหรือ นั่น...เป็นไปได้อย่างไร” ว่านชางเลี่ยงตกใจอยู่ไม่น้อยที่ได้ทราบว่าเหลาอาหารขึ้นชื่อ ทั้งเรื่องรสชาติ ความแปลกใหม่และการบริการ จนคิดว่าจะไปลิ้มลองอยู่สักครา เป็นของสกุลไป๋ที่อี้ชิงดูแลอยู่


                เขาจะไม่ทราบก็ไม่ผิดเพราะ เรื่องที่สืบมาเน้นหนักกิจการขายผักผลไม้และเส้นทางการค้ามากกว่า ส่วนกิจการอื่นๆ ไม่ได้มีอยู่ในรายงาน  เป็นความผิดพลาดของเขาเองที่ไม่รอบคอบในการตรวจสอบ ถึงได้โดนเด็กมันย้อนได้ เจ็บใจนัก


                ไม่นึกว่าอี้ชิงจะสามารถสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างเรือนให้ใหญ่โต ร่ำรวยมีฐานะขึ้นมาได้ คิดแล้วก็รู้สึกอิจฉายิ่งนัก หากไม่เพราะมันได้ร่ำเรียนการค้ามา มีหรือมันจะเก่งกว่าเขา หึ ไม่มีทาง เขาไม่มีทางให้มันได้ดีไปกว่าเขาหรอก


                รู้ว่าทำกิจการค้าขายจนร่ำรวยขึ้น เขาก็ตกใจมากพอแล้ว นี่ยังครอบครองกิจการเหลาอาหารขึ้นชื่ออีก มันจะได้ดีเกินหน้าเกินตาเขาไปแล้ว ไม่ได้การเขาต้องหาวิธีจัดการกับมันให้ได้


                “เหลาอาหารใหญ่ๆ ขึ้นชื่อมีอีกตั้งเยอะ ข้าไม่ลดตัวไปกินอาหารบ้านๆ แบบนั้นหรอก อ้อ ให้รถม้าไปส่งข้าที่โรงเตี๊ยมในอำเภอด้วย เร็วๆ ด้วยล่ะ ข้าอยากพักผ่อนแล้ว” เอ่ยสั่งเหมือนตัวเองเป็นเจ้านายสั่งลูกน้องก็ไม่ปาน


                ช่างน่าด้านไร้ยางอายเสียจริง คนๆ นี้ ดูถูกดูแคลนเขาแล้วยังร้องขอความสบายจากเขาอีก นี่ท่านพ่อเป็นพี่น้องกับคนผู้นี้จริงหรือ เหตุใดจึงมีนิสัยต่างกันขนาดนี้ ไป๋เฟิงมี่ได้แต่คิดในใจ


                “เฮ้อ! เชิญขอรับ ข้าจะให้รถม้าของสกุลไปส่ง” ไป๋อี้ชิงได้แต่ถอนใจด้วยความหน่ายพฤติกรรมของว่านอี้ชิง เอาเถอะไปส่งจะได้จบๆ ยังไงก็ถือได้ว่าเขาเป็นพี่ชายร่วมบิดาและเป็นแขกคนหนึ่งของสกุล


                หลังจากว่านชางเลี่ยงกลับไปแล้ว สมาชิกเรือนสกุลไป๋ก็ได้มารวมตัวกันในห้องหนังสือ เพื่อหารือถึงเรื่องที่พึ่งได้ทราบมา


                “ท่านพี่เจ้าคะ มันจะไม่มีปัญหาตามมาใช่หรือไม่” ไป๋ซือเจินกล่าวกับสามีด้วยท่าทางเป็นกังวล


                “เจ้าวางใจเถอะ คนผู้นี้ถนัดแต่กลั่นแกล้งแบบเด็กๆ ใจร้อน ไม่รอบคอบ แผนที่คิดได้นั้นไม่เกินที่ข้าจะรับมือ ในเรื่องชั้นเชิงหรือเล่ห์เหลี่ยมทางการค้านั้นหาได้มีไม่ ยิ่งตอนนี้สิ้นผู้นำตระกูลอย่างท่านพ่อไป บรรดาคู่ค้าต่างๆ คงเบนตัวออกห่าง เพราะรู้นิสัยและความสามารถว่าว่านชางเลี่ยงไม่สามารถดูแลกิจการให้เจริญก้าวหน้าได้ เขาจึงดิ้นรนเพื่อจะมาขอให้ข้าเปิดเส้นทางใหม่ให้อยู่นี่อย่างไร” ไป๋อี้ชิงอธิบายให้ทั้งภรรยาและบุตรสาวฟัง


                “ท่านพ่อเจ้าคะ เช่นนั้นเราต้องคอยวางแผนรับมือกับปัญหาที่เขาจะสร้างให้เราเช่นนั้นหรือเจ้าคะ  เหตุใดเราไม่ชิงลงมือก่อน จัดการไม่ให้มาสร้างปัญหากับเราได้” ใช่ ทำไมจะต้องมานั่งคอยตั้งรับ ในเมื่อรู้ว่าจะเกิดปัญหา ทำไมไม่จัดการต้นเหตุให้เด็ดขาดไปเลย


                “เฮ้อ! เอาเถอะ เรื่องนี้เดี๋ยวพ่อจัดการเอง คนผู้นี้พ่อรู้นิสัยใจคอเป็นอย่างดีตั้งแต่เด็ก หากล้ำเส้นมากเกินไปพ่อก็ไม่ปล่อยไว้อย่างแน่นอน ถึงจะเป็นพี่ชายร่วมบิดาก็เถอะ” ไม่ใช่ว่าเขาประมาทอย่างไร แต่เขารู้ว่าตอนนี้ตระกูลว่านกำลังตกต่ำลงเรื่อยๆ ฉะนั้นจึงรู้ว่าจะต้องเล่นงานจุดไหน คนผู้นี้ถึงจะสิ้นฤทธิ์ ไม่สามารถกลับมาสร้างความเดือดร้อนให้เขาได้


                “ถ้าท่านพ่อมีอะไรให้ลูกช่วยก็บอกมาได้เลยนะเจ้าคะ ลูกยินดี” ไป๋เฟิงมี่กล่าวอย่างเป็นห่วงบิดา


                “ขอบใจเจ้ามากมี่เอ๋อ ไม่มีอันใดแล้วพวกเจ้าไปพักเถอะ” ไป๋อี้ชิงกล่าวปิดการหารือและสั่งแยกย้าย

 

 

                เป็นไปตามคาด สองวันต่อมา มีข่าวลือเพื่อลดความน่าเชื่อถือของผู้นำสกุลไป๋ ว่าเป็นคนอกตัญญูขนาดตระกูลเดิมยังกล้าทอดทิ้งไม่ให้ความช่วยเหลือ นับประสาอันใดกับคู่ค้าที่ในภายหน้าหากหมดประโยชน์ ก็จะโดนสกุลไป๋ทอดทิ้งเหมือนกัน

ข่าวนี้สร้างความกังขาให้กับคู่ค้าอยู่พอสมควร แต่ในเรื่องนี้ท่านพ่อได้วางแผนรับมือไว้อยู่แล้ว จึงไม่มีผลกระทบอันใด


                คู่ค้าที่ทำการค้าร่วมกันกับสกุลไป๋ ใช้ระบบเหมือนเพื่อนสนิทมิตรสหายกันมากกว่า หากมีเรื่องอันใดเกิดขึ้น ก็จะมีการประชุมชี้แจงให้เข้าใจโดยทั่วกัน อีกทั้งยังมีความไว้ใจกันในระดับหนึ่ง ไม่อย่างนั้นจะทำการค้ากันได้ยืดยาวตลอดมาเช่นนี้หรือ กับเรื่องข่าวลือเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ไม่ทำให้ความน่าเชื่อถือสั่นคลอนลงได้หรอก


                ซึ่งท่านพ่อก็โต้กลับได้เจ็บแสบเหมือนกัน อาศัยเส้นสายทางการค้าที่มี สร้างความปั่นป่วนให้กับการค้าตระกูลว่านได้พอสมควร ทั้งเรื่องปัญหาภายในที่มีคนขัดผลประโยชน์กันเองในตระกูล ท่านพ่อก็แค่ยุยงนิดหน่อย นายท่านว่านชางเลี่ยงคงมีเรื่องทำอีกนานกว่าจะมีเวลาหันมาเล่นงานสกุลไป๋ เรื่องญาติๆ ที่โผล่มาแบบไม่ได้ตั้งใจของข้าจึงอยู่ในเกณฑ์ควบคุมได้


                เอาเถอะในอนาคตหากต้องถึงมือว่าที่สามีข้า ตอนนั้นตระกูลว่านคงสิ้นชื่อ ถ้าหากยังไม่ยอมหยุดล่ะนะ ข้ารู้ว่าท่านพ่อยังเห็นพวกเขาเป็นญาติอยู่จึงไม่เล่นจนถึงชีวิต แต่กับข้าไม่ใช่ เพราะหาได้มีความผูกพันเช่นนั้นไม่ หากร้ายยิ่งกว่านี้เห็นทีคงปล่อยไม่ได้ แต่อาจต้องพึ่งพี่หลงให้ทำแบบลับๆ ข้ากลัวท่านพ่อเสียใจ


*******************

เอามาส่งก่อนจะขอลาหยุดออกปฏิบัติงานนอกพื้นที่ จะได้ไม่ค้างกัน อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.197K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1289 New-Manee (@Zaop-mepba) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:51
    เห็นนางเอกอ้างชื่อพระเอกว่าโหดเ-้ยมบ่อยๆ แต่พฤติกรรมของทั้งพระนางออกแนวเป็นคนใจดีใจอ่อนให้อภัยคนไปทั่วโดยไม่คิดแก้แค้นใคร ก็ขัดกับหลักลักษณะนิสัยที่แท้จริงๆๆนะ
    #1289
    0
  2. #1277 poppkg-108 (@poppkg-108) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 18:13

    รอออออ
    #1277
    0
  3. #912 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 10:39
    ไป๋อี้ชิงถอนหายใจหน่ายกับพฤติกรรมของว่านอี้ชิง ผิดชื่อเด้อออออ
    #912
    0
  4. #822 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:58

    ##ทำงานเสร็จแร้วอย่าลื่มมาต่อให่หายคิดถึงนะไรท์์

    ###เป็นกำลังจัยให้จ้าสู้น่าตั้งจัยทำงานนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #822
    0
  5. #820 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:11
    ตอนตั้งตัวได้ขบวนการญาติก็มา รอค่ะ
    #820
    0
  6. #819 butterfly_sp (@butterfly-sp) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:22
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #819
    0
  7. #818 SomponratMalasut (@SomponratMalasut) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 14:56
    ดีๆๆๆ จัดเต็มไปเลยน้องมี่
    #818
    0
  8. #817 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 07:47

    รอนะคะ
    #817
    0
  9. #816 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:34

    คนนิสัยไม่ดีต้องสั่งสอนซะบ้าง

    #816
    0
  10. #814 Kam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 20:46

    หน้าด้านจริงๆ ด้วย

    #814
    0
  11. วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 17:28
    น้องจะวิ่งไปฟ้องพี่หลงซะเเล้ว
    #813
    0
  12. #812 Vivian_🥀 (@0906193532) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:08
    สนุกมาก
    #812
    0
  13. #811 กางเกง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 09:51

    ญาติแบบนี้ไม่มีเสียดีกว่า

    #811
    0
  14. #809 ooppaaaaaa (@ooppaaaaaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 01:22

    สนุกมากค่ะ
    #809
    0
  15. #805 thipa1595 (@thipa1595) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 23:48
    สนุกค่ะ

    ชอบๆๆ

    ขอบคุณนะคะ
    #805
    0
  16. #804 Mylove_Mind (@Mylove_Mind) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:14

    ขอบคุณค่ะ รีบๆกลับมาต่อนะ สู้ๆ

    #804
    0
  17. #801 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:42
    ขอบคุณค่ะ
    #801
    0
  18. #796 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    วุ่นวาย แกล้งกันไปมา เสียเวชา ให้พี่หลงไปฆ่าทิ้งก็สิ้นเรื่อง
    #796
    0
  19. #795 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 18:16

    ลุงโรคจิต

    #795
    0
  20. #794 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:57
    เดะจะสิ้นตระกูลว่านนะ หึหึ //เตือนแล้วนะ
    #794
    0
  21. #792 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:29

    ตระกลูว่าน หน้าด้านจริงๆ

    #792
    0
  22. #788 nwongread (@nwongread) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:10

    รอติดตามนะคะ สนุกมาก ๆ เลยค่า

    #788
    0
  23. #787 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    จัดการเลยบอกพี่หลงคำเดียวจบ
    #787
    0
  24. #786 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 16:08

    ###สนุกๆๆๆๆจัดการมันเรยจ้าาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-07.png

    #786
    0
  25. #784 fong (@kanka) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 15:37
    ติดตามครับ
    #784
    0