ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 28 : ข้า... ตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2042 ครั้ง
    19 พ.ค. 62


    วันนี้อากาศดี เหมาะแก่การร่ำสุรา .เอ่อ...ไม่ใช่สิ​ ข้าหมายถึงเหมาะแก่การทดลองสุราที่ข้าหมักขึ้นมาจากข้าว ก็เหล้าสาโทดีๆ นี่แหละ อันนี้ทำง่ายสุดแล้ว


ในส่วนที่ทำจากผลไม้ก็กำลังทดลองอยู่ ก็มีทำจากองุ่น และลูกพลับ ซึ่งรสชาติยังไม่เป็นที่น่าพอใจสำหรับข้า ยังต้องปรับสูตรกันอยู่นิดหน่อย



    ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องโจรปล้น นี่ผ่านมาจะครบเดือนแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้ข้าระมัดระวังตัวมากขึ้น ดูท่าศัตรูที่อิจฉากิจการเหลาอาหารสกุลไป๋จะมีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว แต่รายอื่นไม่แสดงตัวออกมาโจ่งแจ้งเหมือนเหลาอาหารหลวนคุน



    ท่านพ่องดการเดินทางเข้าไปดูกิจการเหลาอาหารของข้าเป็นเวลาตั้งครึ่งเดือนแน่ะ ตอนแรกก็จะเป็นเดือนหนึ่งแหละ แต่ข้าอ้างเรื่องการที่ต้องเปิดรายการอาหารใหม่ประจำเดือน ทั้งยังต้องสอนแม่ครัวทำอีก ท่านพ่อจึงยอม

   


บทสรุปของเหลาอาหารหลวนคุนและการตายของหูเป่ย ทำให้ข้าสลดใจเป็นอย่างมาก ข้าไม่เคยคิดเลยว่า การเปิดเหลาอาหารของข้าจะนำมาซึ่งความตายของผู้คนแบบนี้ ทำไมไม่แข่งขันกันอย่างยุติธรรมนะ ใส่ร้ายป้ายสีเข่นฆ่ากันแบบนี้ป่าเถื่อนสิ้นดี!



    เฮ้อ! เลิกคิดเรื่องหดหู่ดีกว่า เรื่องที่เกิดขึ้นถือว่าเป็นบทเรียนให้ข้าได้เรียนรู้และแก้ปัญหา ตอนนี้เป็นเวลาของการทดลองสุราข้าวหมักของข้า สิ่งนี้ข้าจะนำไปเปิดตัวที่เหลาอาหารในเดือนหน้า ซึ่งก็คืออีกห้าวันเท่านั้น



    ที่นี่ไม่ใช่ไม่มีสุรากินกันนะ มีเหมือนกันและเหมือนจะมีเยอะเสียด้วย วัตถุดิบที่ใช้หมักก็มาจากข้าวเหมือนกัน แต่ต่างกันที่รสชาติและฝีมือการหมักมากกว่า เหล้าใครมีสูตรลับทำออกมาแล้วรสดี ก็เป็นที่นิยมและถูกยกย่องเป็นสุราชั้นดี ราคาก็แพงขึ้น



    สุราส่วนมากที่ออกวางขายผ่านการกลั่นให้มีความใส ก็เหล้าขาวดีๆ นี่แหละ แต่ของข้าจะทำแบบสาโท ยังคงความหวานจากข้าวหมัก น้ำสีขาวขุ่นคล้ายน้ำนม สตรีทานง่าย บุรุษทานดี



ระดับความเข้มข้นก็ไม่น้อยหน้า เมาเรื้อนได้เหมือนกัน เคยได้ยินหรือไม่ “รสหวานทานหงายนะ” ซึ่งข้าก็หวังว่าสุราสูตรเฉพาะที่ข้าทำขึ้นจะสามารถตีตลาดได้




    และวันนี้ข้าได้แขกรับเชิญพิเศษมาร่วมชิมและติชมรสชาติสาโทของข้า หืม ใครนะหรือ ก็คนที่ช่วงนี้เข้านอกออกในบ้านข้าบ่อยเหลือก่อน ขยันมาหยอด มาทำให้ข้าใจสั่นอยู่เรื่อย จะใครล่ะ ก็ท่านประมุขหยางเสวี่ยหลงนั่นแหละ



    ตั้งแต่ที่เขาได้พูดคุยกับท่านพ่อในครั้งนั้น รู้สึกว่าเขาจะเดินหน้ารุกข้ามากกว่าเดิมเสียอีก ไม่รู้ไปตกลงอะไรกัน ข้าถามก็ไม่ยอมบอก เอาแต่บอกว่าเรื่องของผู้ใหญ่เขาตกลงกัน



    ฮึ่ย! ข้าก็ผู้ใหญ่นะ อีกสามเดือนก็ปักปิ่นแล้ว พร้อมแต่งงานมีสา...เอ่อ​ ข้าหมายถึงจะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว

    แต่ช่างเถอะ ไม่บอกก็ไม่เป็นไร ข้าไม่ใช่คนชอบเซ้าซี้อันใด



แต่ระดับนี้แล้วย่อมต้องคิดได้ ว่าเรื่องที่พวกเขาคุยกันต้องมีข้าเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน เฮอะ เดาไม่ออกก็บ้าแล้ว ก็ขยันมาหาข้าซะขนาดนี้ แถมท่านพ่อยังดูไม่มีท่าทีจะขัดขวางอันใดเลย



    ช่วงแรกที่มาหานี่ เป็นพ่อบุญทุ่มมาเลย ขนของมากำนัลข้าสารพัด พร้อมหน้าตาหงอยๆ คล้ายคนสำนึกผิด จนต้องถามออกไป และได้รับคำตอบกลับมาว่า ประมุขหยางคิดว่าข้าโกธรที่ตนเองปิดบังตัวตนเอาไว้ก่อนหน้านี้ เขาจึงขนของมีค่าพวกนี้มาขอโทษ




   

    ข้าจึงปรับความเข้าใจกับท่านประมุขใหม่ และบอกกล่าวว่าไม่ได้โกธรเคืองอันใด จากหน้าหงอยๆ จึงมีรอยยิ้มแต่งแต้มที่มุมปากเล็กน้อย แบบฉบับคนซึนนั่นล่ะ แต่แววตานี่ไหวระริกเชียวบ่งบอกว่ายินดีดี๊ด๊าขนาดไหน



    “รสชาติเหล้าหมักของข้า เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะพี่หลง” ถามออกไปพร้อมตั้งตารอคำตอบอย่างตื่นเต้น มันจะดีหรือเปล่านะ จะขายได้รึเปล่า อ่า ลุ้นจริงๆ



    “อืม รสชาติดี” ดวงตาแป๋วที่มองมาอย่างคาดหวังนั่น ช่างน่ารัก น่าเอ็นดูเสียจริง หึ เด็กน้อยของเขาทำอันใดก็อร่อยทั้งนั้นแหละ หรือใครกล้าเถียง



    “ข้าว่าจะวางขายในเหลาอาหารเดือนหน้า พี่หลงว่ามันจะขายได้หรือไม่เจ้าคะ”



    “ได้” หากขายไม่ได้ เขาจะเหมาเอง นางอยากทำอะไร เขาจะสนับสนุนทุกอย่าง



    “ว่าแต่ ช่วงนี้ท่านประมุขว่างงานหรือเจ้าคะ ถึงมีเวลามาหาข้า” ขอแซะหน่อยเหอะ ไม่มีงานการทำหรือไร มาหาข้าสัปดาห์ละสามวันเนี่ย



    “อืม  คิดถึง” ตอบรับเสียงทุ้มอ่อนโยน



    “///” ไป๋เฟิงมี่ตกใจอ้าปากค้าง หน้าแดงหูแดงไปหมด ท่านกล่าวออกมาโต้งๆ หน้ามึนๆ แบบนี้ไม่ได้ ข้าตั้งตัวไม่ทัน คนมันเขิลเป็นนะ ฮึ่ย! ไปต่อไม่ถูกเลยทีเดียว



    “ทะ...ท่านกล่าวอันใด เดี๋ยวท่านพ่อท่านแม่มาได้ยินเข้าหรอก” หลังจากตั้งสติได้ ก็ถลึงตาค้อนใส่ไปหนึ่งที



    “หึ ข้าพูดความจริง เรื่องบิดาเจ้า ไม่ต้องเป็นห่วงขออนุญาตแล้ว” ยังคงส่งสายตาหวานไปให้แม้น้ำเสียงจะราบเรียบ



    “ขอ...ท่านขอท่านพ่อว่าอย่างไรเจ้าคะ” แอบไปตกลงอะไรกันเนี่ย



    “ข้าขออนุญาตคบหากับเจ้าแบบคนรัก รอเจ้าตกลงจะมาสู่ขอ” หยางเสวี่ยหลงกล่าวออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน



    “ทะ...ท่าน”



    “ว่าอย่างไร ตกลงหรือไม่” ฉวยโอกาสกุมมือขาวของหญิงสาวขึ้นมา กล่าวเสียงทุ้มพร้อมส่งสายตาวิบวับ พาให้คนฟังหัวใจเต้นแรง



    “ตกลงอันใดเล่า ข้ายังไม่ปักปิ่นเลยนะ ท่านจะมาขอได้อย่างไร”



ก้มหน้างุด ตอบกลับไป ค่อยๆ ดึงมือออกมาจากการกอบกุม ฮือ นี่ใช่หยางเสวี่ยหลงบุรุษหน้านิ่งพูดน้อยคนนั้นจริงหรือ เหตุใดตอนนี้จึงแสดงออกทางสีหน้าและท่าทางมากมายขนาดนี้ หรือนี่คือตัวจริงของบุรุษผู้นี้กันแน่



    “อีกสามเดือนก็ถึงวันปักปิ่นแล้ว ไม่ได้นานอันใดมาก” กล่าวออกมาหน้าตาเฉย



    “ขะ...ข้า” แววตาลังเลแสดงออกทางสีหน้า จะตกลงเลยดีไหมนะ แต่มันจะดีแน่หรือ ข้าพึ่งโตเป็นสาวนะ ปักปิ่นแล้วแต่งงานเลยมันไม่ใช่



    เอ่อ รู้สึกจะหลุดประเด็นไปนะ ข้าว่าสิ่งที่ควรคิดตอนนี้คือ ข้ารักบุรุษผู้นี้หรือไม่ จะยอมยกทั้งชีวิตจากนี้ให้เขาดูแลจริงหรือ



    เฮ้อ! แต่ข้าก็ไม่เคยใจเต้นแรงกับบุรุษอื่นเลยนะ ทั้งบรรดาลูกค้าที่เหลาอาหาร ที่แวะเวียนมาขายขนมจีบ ทั้งคุณชายลูกเพื่อนของท่านพ่อ



ก็ไม่มีใครทำให้ข้ารู้สึกเขินอาย และคิดถึงเวลาไม่ได้เจอหน้าเหมือนพี่หลงเลย​ อีกทั้งยามมีอันตราย​ หน้าชายผู้นี้ก็ผุดขึ้นมาก่อนใครเป็นอันดับแรก​ เช่นนี้แล้วข้าคงต้องยอมรับตนเองเสียที



    นี่ข้ารักชายผู้นี้เข้าให้แล้วจริงๆ สินะ เอาวะ ชาติก่อนไม่มีมาให้เลือก ชาตินี้หลงเข้ามาแล้ว อย่าให้หลุดมือเลย เดี๋ยวคานฝังเพชรถามหา



    “พี่หลงรักชอบข้าอย่างจริงใจแน่หรือเจ้าคะ ข้าเป็นสตรีใจแคบอยู่สักหน่อย หากมีคนรัก ก็อยากได้บุรุษที่เหมือนกับท่านพ่อ ที่มีท่านแม่เป็นภรรยาเพียงหนึ่งเดียว ท่านยอมรับความใจแคบของข้าได้หรือเจ้าคะ” ก็นะ กันไว้ก่อน เดี๋ยวพอแต่งไป รับเมียรองเข้ามา ข้ามิช้ำใจเร๊อะ



    “ข้าจะมีเพียงเจ้าผู้เดียว ข้าสาบาน” กล่าวอย่างมั่นคงหนักแน่น



    โอ๊ะ! เล่นใหญ่ซะด้วย ถึงขั้นสาบาน อืม แต่ก็ดีหมดปัญหาเมียรองไป ข้าจะได้ไม่ปวดหัวในภายภาคหน้า



    “มี่เอ๋อ นี่เป็นปิ่นหงส์เพลิง เป็นของที่มารดาให้ไว้เพื่อใช้หมั้นหมายว่าที่ภรรยาข้า” หยางเสวี่ยหลงล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเอาปิ่นทองออกมายื่นให้หญิงสาว



    ตัวปิ่นทำจากทองคำแท้ ส่วนหัวเป็นรูปหงส์สยายปีก ตรงส่วนนัยน์ตาและบริเวณหน้าอกหงส์ทำจากทับทิมสีแดงเพลิง มองโดยรวมแล้วช่างเป็นเครื่องประดับที่ให้ความรู้สึกน่ายำเกรงอยู่ในที



มูลค่าก็ดูจะมากมายหาใดเปรียบ บ่งบอกถึงฐานะผู้ครอบครอง จักต้องสูงส่งดุจดังนางพญาหงส์ และต้องเป็นฮูหยินของประมุขพรรคมังกรทมิฬเพียงเท่านั้นที่จะได้ครอบครอง



    หงส์ย่อมต้องคู่กับมังกร



    “หากตกลง จงรับปิ่นอันนี้ไป ในงานปักปิ่นของเจ้า จงใช้มันเพื่อยืนยันการหมั้นหมายของเรา” กล่าวเปิดทางให้นางตัดสินใจ หึ แต่อย่าคิดว่าถ้านางปฏิเสธ เขาจะยอมแพ้นะ ยังไงมี่เอ๋อย่อมต้องเป็นของเขาคนเดียว



    “ข้า...ตกลง เจ้าค่ะ”



เมื่อคิดทบทวนความรู้สึกของตัวแล้วจึงได้ตอบรับกับไป ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย พร้อมยื่นมือไปรับปิ่นมาไว้ที่ตน



    “มี่เอ๋อ เด็กดี” รวบตัวหญิงสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างรักใคร่ระคนดีใจ ในที่สุดเขาก็สามารถคว้าหัวใจนางเอาไว้ได้ อ่า...ช่างน่ายินดียิ่งนัก  คิดพลางลอบสูดกลิ่นกายหอมจากกายบาง



    “ปล่อยข้าก่อนเจ้าค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า มันไม่เหมาะสม” เบี่ยงกายขยับออกจากอ้อมกอดช้าๆ ไม่ให้คนคิดว่ารังข้าเกลียด บุรุษผู้นี้นี่อย่างไรนะ เอะอะจับ เอะอะกอด มือไวจริงเชียว



    “ยังมีข้อตกลงอีกหนึ่งข้อ ข้าอยากให้เราหมั้นกันไว้ก่อน ขอเวลาข้าหนึ่งปีนะเจ้าคะ เราค่อยแต่งงานกัน ยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องจัดการ และข้าอยากทำความรู้จักท่านให้มากกว่านี้ ...ในฐานะคนรัก” ประโยคสุดท้ายตอบด้วยความขัดเขิน



    ใช่ยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าต้องจัดการ ทั้งเหลาอาหารที่พึ่งเปิดได้ไม่นาน ทั้งเรื่องน้องชายตัวน้อยที่กำลังเติบโต ย่อมต้องมีพี่สาวคอยสอนสั่ง และที่สำคัญ ข้าอยากเรียนรู้ช่วงเวลาของการมีคนรัก



พูดง่ายๆก็ช่วงควงหนุ่มนี่แหละ ก็ชาติก่อนไม่มีโอกาส ชาตินี้ก็ขอทำทุกอย่างที่อยากทำหน่อยเถอะ ปีหนึ่งสำหรับการคบหาดูใจ ถือว่าไม่นานนะ กำลังดีใช่หรือไม่



    “แต่งงานแล้วก็ทำได้” คิดๆ อยู่ก็โดนขัดซะงั้น ดูเหมือนจะมีคนไม่พอใจหนึ่งอัตรา หน้ามุ่ยคิ้วขมวดเชียว



    “ข้าขอ นะเจ้าคะพี่หลง น๊า เจ้าคะ” ออดอ้อนสุดกำลัง กระพริบตาปริบๆ สามที ต้องได้ผลข้าใช้กับท่านพ่อมาแล้ว ไม่มีพลาด



    “เฮ้อ! ก็ได้ แค่ปีเดียวเท่านั้นนะ หลังจากนั้นเราจะแต่งงานกัน” ถึงจะขัดใจที่ไม่ได้แต่งเลย แต่เขาไม่สามารถทนสายตาออดอ้อนที่ส่งมาได้ เอาเถอะ นางอยากจะทำอะไร เขาจะตามใจนางทุกอย่าง ถึงแม้จะต้องรอไปอีกหนึ่งปี เขาก็จะรอ!



    “ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่หลงน่ารักที่สุดเลย” ยิ้มกว้างด้วยความสมใจ


หึ เจ้าอยากเรียนรู้ข้าในฐานะคนรักเช่นนั้นหรือ​ ได้สิข้าจะให้เจ้าเรียนรู้เป็นอย่างดี​ คิดอย่างหมายมาดในใจ



********


เขาตกลงเป็นคนรักกันแล้วนะ จะมีเรื่องอะไรเข้ามาอีกรึเปล่าน้าาา


และก็ขอบคุณมากๆ​ ค่ะ​ที่ติดตามนิยายเรา​ จนผลักดันให้ไต่อันดับมาเรื่อยๆ​ ฮือ​ เป็นปลื้มอ่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.042K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1298 Khunpik (@khunapornk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 16:28
    หมั้นกันแล้ว
    #1298
    0
  2. #1288 New-Manee (@Zaop-mepba) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:34
    สนุกทุกตอนค่ะ เราชอบ แต่หลายๆตอนยังคงมีความไม่สมเหตุสมผลอยู่บ้าง
    #1288
    0
  3. #1208 namu_pari (@pawee4533) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 10:14
    หลงน้องขั้นสุดอะพี่
    #1208
    0
  4. #797 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 19:14
    ขอบคุณค่ะ
    #797
    0
  5. #713 MorizticS2k (@MorizticS2k) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 22:05
    การบรรยายมีข้าเยอะไป
    #713
    0
  6. #688 suteera (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:06
    พี่หลงน่ารัก
    #688
    0
  7. #684 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:28

    ชอบค่าา

    #684
    0
  8. #682 skyskynon (@skyskynon) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 04:31
    ชอบอะอยากให้นางเอกมีวิชามั้งจะได้สนุกกว่านี้รวมๆชอบมากจ้า
    #682
    0
  9. #681 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:22

    อยากให้นางฝึกยุทธ์ไม่งั้นชีวิตสั้นแปปเดียวตายแน่นอน ให้นางเติมทรูภายในหนึ่งปี

    #681
    0
  10. #674 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:08
    ปมดราม่าสถานีต่อไปน่าจะมาจากนางหนอนลูกเจ้าหอสามอยากเป็นฮูหยินหัวหน้าพรรคละเปล่า เฮียหลงเคลียร์และปกป้องน้องด่วนนะเอ้อ ไม่งั้นท่านพ่อไม่ได้แต่งแน่เลย
    #674
    0
  11. #673 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:46

    อีพี่หลง! นี่แกคิดอะไรอยู่? พูด!

    #673
    0
  12. #670 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:48

    555 พี่หลงจะทำได้รึป่าวน๊า

    #670
    0
  13. #669 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:44
    ความรักจะเป็นตำนานได้ต้อวตำนานๆ แฮร่!!!ต้องผ่านขวากหนาม รอต่ออ
    #669
    0
  14. #667 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:51

    ได้ควงหนุ่มหล่อทั้งทีต้องควงนาน​ ๆ​ ดีงามค่ะ​ รอไปก่อนนะเจ้าคะพี่หลง5555

    #667
    0
  15. วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:39

    ก็นะ..ชาติที่แล้วหลัวนางก็ไม่เคยมี

    แฟนให้ควงก็อย่าหวังว่าจะมี

    ชาตินี้ขอจัดเต็ม
    #666
    0
  16. #665 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:14

    นางตกลงแล้วแต่พี่หลงเครียทางไว้ดียัง ถ้าผิดพลาดขึ้นมางานเข้าเลยน่ะ มาต่อค่ะ
    #665
    0
  17. #663 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:19
    รุกใหญ่เลยน๊า
    #663
    0
  18. #662 Penny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:04

    เรียนรู้ในฐานะคนรัก สงสัยพี่หลงคงหลอกกินเต้าหู้ 1 ปีในฐานะคนรักแน่นอน

    #662
    0
  19. #661 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 12:58

    รอนะคะ
    #661
    0
  20. #659 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:56
    รอนะคะ
    #659
    0
  21. #657 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:45
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #657
    0
  22. #656 jeesu_ai am i (@ivy_aiyarin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:29
    เมารักตั้งแต่ยังหมักเหล้าไม่เสร็จ
    #656
    0
  23. #654 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:18
    ขออย่าให้มีอุปสรรคเลยนะคะ
    #654
    0
  24. #653 mmmm2816 (@mmmm2816) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:10
    ขออีกกกก
    #653
    0
  25. #652 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:24

    ตกลงรับเป็นแฟนแล้ว หนึ่งปีคิดว่าพี่หลงรอได้แต่ระหว่างรออาจมีการทำความคุ้นเคยมากขึ้นกว่าเดิมทุกวัน ระวังตัวไว้เถอะน้องไป๋ ขอบคุณค่ะ

    #652
    0