ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 26 : ช่วยแล้วขอเลยได้ไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1871 ครั้ง
    17 พ.ค. 62


                


                        หลังจากที่เข้ามาในเรือนกันแล้ว ทุกคนจึงมารวมตัวกันที่ห้องโถงของเรือน ประมุขของตระกูลนั่งเป็นประธานบนโต๊ะเจ้าบ้าน ด้านข้างมีฮูหยินคู่กายนั่งขนาบข้างพร้อมบุตรสาวอันเป็นที่รักในอ้อมกอดของมารดาอีกทอดนึง 


                         ถัดมาเป็นเก้าอี้รับรองแขก มีชายรูปงาม ผู้เป็นประมุขพรรคมังกรทมิฬจับจอง โดยมีคนสนิทยืนเยื้องอยู่ด้านหลัง ส่วนคนอื่นๆ ยืนอยู่รอบๆ เช่นเดียวกับพ่อบ้านเจียงและไป๋เช่อ


                ทุกคนกำลังฟังไป๋เฟิงมี่เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังอย่างละเอียด โดยในช่วงท้ายมีคนสนิทของประมุขหยางเล่าเพิ่มเติมเข้ามา หึ คิดจะให้ท่านประมุขเล่าเองนะหรือ คงมีแต่ความเงียบกระมัง หน้าที่นี้จึงเป็นของคนสนิทไปโดยปริยาย


                “แล้วโจรพวกนั่น ถูกส่งตัวไปให้กับทางการแล้วใช่หรือไม่” ท่านพ่อถามขึ้น เมื่อฟังเรื่องราวที่ข้าเล่าจบ


                “ตายหมดแล้ว.....ขอรับ” หยางเสวี่ยหลงตอบออกไปเสียงเรียบ แต่เมื่อนึกได้ว่ากำลังพูดอยู่กับว่าที่พ่อตา จึงเติมคำลงท้ายที่แสดงความเคารพต่อประมุขของบ้านต่อท้าย

                “ตาย  เอ่อ  ข้าขอถามท่าน ไม่ทราบว่าท่านคือผู้ใด” 

                    ไป๋อี้ชิงได้ฟังคำตอบของบุรุษรูปงามที่ช่วยชีวิตบุตรสาวตน ก็ให้ตกใจ จากที่บุตรสาวเล่าให้ฟัง โจรที่มาปล้นมีจำนวนมากพร้อมมีฝีมือ จนคนของเขาที่ส่งไปคุ้มกันมี่เอ๋อได้รับบาดเจ็บปางตายแทบทุกคน แล้วคนพวกนี้เป็นใครกันจึงสามารถจัดการกับพวกโจรได้อย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ไม่ใช่ทำให้ล่าถอยแต่เป็นการฆ่าทิ้งทั้งหมด


                “ข้าหยางเสวี่ยหลง...."แววตาคมกริบมองสบกับเจ้าบ้าน เอ่ยบอกชื่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบมั่นคง 

                    ".......ประมุขพรรคมังกรทมิฬ” แต่พอจะเอ่ยถึงสถานะตนเอง ประมุขพรรคผู้ยิ่งใหญ่กลับมีความประหม่าภายในใจ แอบชำเลืองมองไปที่สาวงาม ก่อนจะกล่าวสถานะตนออกไป


                “โอ้! ประมุขพรรคมังกรทมิฬ หนึ่งในพรรคที่ยิ่งใหญ่ในยุทธ์ภพนะหรือ” 

               ถ้าเป็นพรรคมังกรทมิฬ ก็ไม่แปลกอันใดเรื่องความเก่งกาจ และเด็ดขาด ตามข่าวลือที่ได้ยินมา การจัดการศัตรูของพรรคมังกรทมิฬนั้น ถือได้ว่าเด็ดขาดไร้ความปราณีอย่างสิ้นเชิง


                ไป๋เฟิงมี่ เมื่อได้รับรู้สถานะของบุรุษที่คอยตามติดนางมาหลายเดือน ก็พลอยทำให้ตกใจอยู่ไม่น้อย นี่นางสนิทสนมคลุกคลีกับประมุขพรรคใหญ่เชียวหรือ เริ่มคิดหนักแล้วสิ นางหาได้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ไม่ แล้วการทำตัวสนิทกันจะมีปัญหาตามมาหรือไม่นะ คนในยุทธ์ภพกับชาวบ้านธรรมดา ช่างต่างกันเหลือเกิน


                ในขณะที่เด็กสาวกำลังคิดถึงข้อแตกต่างทางสังคม ส่วนของท่านประมุขพรรคเองนั้นที่ลอบสังเกตนางมาตั้งแต่แรก ก็กำลังกระวนกระวายใจ เมื่อเห็นท่าทีตกใจในตอนแรกต่อมาก็ขมวดคิ้วเหมือนคิดหนัก จากนั้นท่าทางของนางก็เปลี่ยนไปเป็นนิ่งเรียบ และหลบสายตาจากเขา


                หรือว่านางจะโกธรเขามาก ที่ปิดบังตัวตน ไม่ได้การเขาต้องอธิบายให้นางเข้าใจและขอให้นางยกโทษให้ อุตส่าห์ทำตัวแทรกซึมเข้ามาในชีวิตของนางแล้ว เขาจะไม่มีทางยอมให้ทุกอย่างพังเพราะเรื่องแค่นี้อย่างแน่นอน


                “ข้าต้องขอบคุณประมุขหยางเป็นอย่างมาก ที่ช่วยเหลือบุตรสาวของข้าไว้ในครั้งนี้ สกุลไป๋ติดหนี้บุญคุณท่านประมุขแล้ว”


                ไป๋อี้ชิงกล่าวขอบคุณจากใจจริงหากไม่ได้ประมุขพรรคมังกรทมิฬเข้าช่วยเหลือได้ทันเวลา มี่เอ๋อคงไม่รอดกลับมาสู่อ้อมอกเขาเป็นแน่


                แต่เรื่องขอบคุณก็อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องที่ไม่สบายใจก็อีกเรื่องหนึ่ง บอกตามตรงเขาไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับคนในยุทธ์ภพสักเท่าไหร่ เส้นทางการดำเนินชีวิตของพวกเขาก็ไม่มีส่วนไหนที่ต้องข้องเกี่ยวกันอยู่แล้ว ครอบครัวของเขาเป็นเพียงพ่อค้าธรรมดาเท่านั้นหาได้มีวรยุทธ์ล้ำเลิศที่จะต่อกรกับผู้ใดได้


                “ท่านไป๋อย่าได้เกรงใจ คุณหนูไป๋เคยช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าย่อมต้องตอบแทน แต่ถึงไม่มีเรื่องบุญคุณข้าก็ไม่ปล่อยให้นางเป็นอันตรายอันใดเหมือนกัน” ผละสายตาออกจากสาวงาม หันมากล่าวอธิบายพร้อมแววตามั่นคง จริงจัง ส่งไปให้ประมุขของเรือนเมื่อกล่าวประโยคสุดท้าย


                ไป๋อี้ชิงเมื่อได้ฟังประมุขพรรคหนุ่มกล่าว ก็ให้สงสัย บุตรสาวของเขาไปรู้จักกับชาวยุทธ์ได้อย่างไร ดูเหมือนมีเรื่องที่ทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันมานานมากแล้ว คิดพลางส่งสายตาสงสัยไปยังผู้เป็นบุตรสาว


                “เอ่อ ลูกเคยช่วยพี่หล....เอ่อ ...ประมุขหยาง ไว้เมื่อสี่ปีก่อนเจ้าค่ะ และมาเจอกันอีกทีตอนที่ประมุขหยางเข้ามาช่วยเรื่องลูกหมูเมื่อห้าเดือนที่แล้ว” ข้ารีบอธิบายเมื่อเจอเข้ากับสายตาท่านพ่อ เกือบเอ่ยเรียกอย่างสนิทสนมเสียแล้ว เพราะความเคยชินแท้ๆ เลย


                “เป็นเช่นนั้นเองหรอกหรือ” ถึงจะได้ฟังความจากบุตรสาว แต่ไป๋อี้ชิงก็หาได้กระจ่างใจไม่ ยิ่งสายตาที่ประมุขหยางมองมาที่มี่เอ๋อของเขา ด้วยความเป็นผู้ใหญ่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากแล้ว ไหนเลยจะดูไม่ออก ว่าประมุขหนุ่มผู้นี้สนใจในตัวบุตรสาวของตน


                “นี่ก็เป็นเวลานานแล้วที่เราพูดคุยกัน มี่เอ๋อคงจะเหนื่อยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากแล้ว เดี๋ยวข้าพาลูกไปพักผ่อนก่อนนะเจ้าคะท่านพี่ ประมุขหยางหากไม่ติดธุระอันใด เชิญอยู่ทานมื้อค่ำด้วยกันนะเจ้าคะ ถือว่าเป็นการเลี้ยงขอบคุณท่านและคนของท่าน” 


                         ฮูหยินหนึ่งเดียวของเรือนกล่าวขึ้นมา เพื่อสลายความอึดอัดที่กำลังก่อตัวขึ้น นางมองหน้าสามีก็รู้แล้วว่าเขาต้องการพูดคุยเป็นการส่วนตัวกับประมุขหนุ่มผู้นี้ แต่เรื่องที่จะพูดคุยคงไม่อยากให้บุตรสาวรับรู้ นางจึงเปิดโอกาสให้ทั้งสองได้พูดจากันให้เรียบร้อย


                “ขอบคุณฮูหยินสำหรับคำเชิญ แต่ต้องขออภัยท่านแล้ว คงต้องไว้โอกาสหน้า ครั้งนี้ข้ายังมีเรื่องที่ต้องกลับไปจัดการให้เรียบร้อยก่อน” แม้จะเสียดายโอกาสที่จะตีสนิทกับครอบครัวของนางในดวงใจ แต่เขาต้องกลับไปจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เสียก่อน


                แต่ตอนนี้ คงต้องผ่านด่านว่าที่พ่อตาให้ได้เสียก่อน นั่งจ้องเขม็งหน้าตาเคร่งเครียดขนาดนี้ เขาคงต้องตอบคำถามอีกมากทีเดียว


                “หามิได้เจ้าค่ะ ประมุขหยางมีงานมากมายรอให้ไปจัดการ การเลี้ยงขอบคุณท่านก็เอาตามที่ประมุขหยางสะดวกเถอะเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้ากับบุตรสาวขอตัวก่อน เชิญท่านตามสบาย” กล่าวเสร็จก็เดินจับจูงมือบุตรสาวออกไปจากห้องโถง


                ไป๋เฟิงมี่นั้นยังไม่อยากกลับห้องของตัวเอง นางดูออกว่าบิดากับประมุขหยางมีเรื่องที่จะพูดคุยกัน แต่นางก็ไม่อาจขัดมารดาได้ อีกอย่างลอบสังเกตบิดาแล้ว เรื่องที่จะคุยกัน นางคงไม่อาจอยู่ร่วมฟังได้ จึงได้แต่เดินตามมารดาหลบออกไป


                หยางเสวี่ยหลงส่งสายตามองตามหลังเด็กสาวไปจนสุดทาง โดยการแสดงออกทั้งหมด ตกอยู่ในสายตาเจ้าบ้านอย่างไม่มีตกหล่น


                “อะ แฮ่ม! ประมุขหยาง” ส่งเสียงเพื่อดึงสติของชายหนุ่มและกล่าวเข้าเรื่องทันที “ท่านรู้จักกับบุตรสาวของข้ามานานแล้วหรือ?”

         

                เมื่อได้ยินเสียงกระแอมไอขัดสายตาที่มองตามหลังหญิงสาวไป พร้อมคำถามที่ส่งมาก็ละสายตากลับมาที่เจ้าบ้าน พร้อมตอบคำถามออกไปด้วยความองอาจ


                “ข้ารู้จักนางมาสี่ปีแล้ว” ตอบกลับไปอย่างไม่ปิดบัง เขานั้นรู้จักนางเป็นอย่างดี แต่เรื่องที่นางรู้จักเขารึไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง


                “ข้าจะไม่อ้อมค้อม ประมุขหยางต้องการอันใดกันแน่ ถึงเข้ามาสนิทสนมกับบุตรสาวข้า” ดูท่าคนผู้นี้การพูดตะล่อมถามคงไม่ได้ คงต้องพูดจากันตรงๆ ไปเลยถึงจะได้ความ


                “ข้าขอเรียนตามตรง ข้าพึงพอใจในบุตรสาวของท่าน อยากให้นางมาเป็นฮูหยินของข้าและเป็นนายหญิงหนึ่งเดียวของพรรคมังกรทมิฬ” ตอบกลับอย่างมั่นใจ ไม่มีความลังเล น้ำเสียงจริงจัง ส่งผ่านความน่าเชื่อถือทางสายตาที่มองจ้องกลับไปยังเจ้าบ้านสกุลไป๋


                “ในครั้งนี้ที่เกิดเรื่อง ทำให้ข้าเป็นห่วงนางยิ่งขึ้น ข้าจึงคิดว่าจะขอเป็นผู้ปกป้องและดูแลนางนับจากนี้ และคิดว่าข้าสมควรต้องมากล่าวขออนุญาตจากท่านผู้ซึ่งเป็นบิดาของนางให้ถูกต้องตามธรรมเนียม” 

 

                ไป๋อี้ชิงเมื่อได้ฟังคำตอบจากชายหนุ่มตรงหน้าก็ให้อ้าปากตกใจอยู่พอสมควร นี่ขอกันโต้งๆ อย่างนี้เลยหรือ บุตรสาวเขายังไม่ปักปิ่นเลยนะ เฮ้อ


                แต่ก็มีความพอใจอยู่หลายส่วน ความเด็ดเดี่ยวและความจริงใจที่ส่งออกมาทางแววตาของชายหนุ่ม บ่งบอกว่าสิ่งที่พูดมานั้นกลั่นออกมาจากใจ หาใช่กล่าวส่งๆ เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนต้องการ


                แต่ถึงอย่างไร เขาก็อดห่วงไม่ได้หากบุตรสาวจะคบหากับบุรุษผู้นี้ ชายหนุ่มที่มีบุคลิกท่าทางสง่างามองอาจเปิดเผย รูปก็งามเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อีกทั้งฐานะสูงส่งเป็นถึงประมุขพรรคใหญ่ ชื่อเสียงเลื่องลือเป็นที่รู้จักไปทั่ว


                     ย่อมเป็นที่หมายปองของบรรดาสาวงามทั่วแคว้นเป็นแน่ บุตรสาวของเขาเป็นแค่ลูกพ่อค้าธรรมดา ทำนาปลูกผักขาย ไหนเลยจะมีปัญญาไปสู้เหล่าคุณหนูตระกูลผู้ดีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวได้


                “ประมุขหยาง ครอบครัวข้านั้นเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ทำนาปลูกผักและทำการค้าเล็กๆ พอหาเลี้ยงคนในครอบครัว บุตรสาวของข้าก็เป็นคนธรรมดา ไม่ได้มีชาติตระกูลสูงส่งอันใด 


                    แต่กระนั้นนางก็เป็นดวงใจของข้า ด้วยฐานะของท่านแล้วย่อมต้องมีสตรีสูงศักดิ์มากมายเข้ามาสานสัมพันธ์ บุตรสาวข้าถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวที่บุรุษมีภรรยาเดียว นั่นอาจทำให้นางมีจิตใจที่คับแคบในเรื่องนี้ ซึ่งอาจจะเป็นที่ไม่พอใจของท่านได้”


                “อีกอย่าง ข้าห่วงเรื่องความปลอดภัยของบุตรสาว ท่านเป็นชาวยุทธ์มีวรยุทธ์เก่งกาจเป็นที่เลื่องชื่อ ย่อมต้องมีศัตรูอยู่มากมาย หากศัตรูของท่านเป็นแค่คนธรรมดา ยังพอจะหาทางรับมือและแก้ไขได้ แต่กับชาวยุทธ์ที่มีวรยุทธ์ล้ำเลิศ บุตรสาวข้าไหนเลยจะต้านทานไหว”


                พูดออกไปตามที่ใจคิดแล้วลอบมองอาการตอบสนองของคนตรงหน้า วิสัยบุรุษนั้นเรื่องของสาวงามข้างกายมีมากมายเป็นเรื่องธรรมดา แต่เขาได้พูดความนัยแฝงไปแล้วหากจะคบกับบุตรสาวของเขา ต้องมีนางเพียงคนเดียว หากจะรับสตรีอื่นเข้ามาก็ให้ปล่อยบุตรสาวของเขาไปเสียเถอะ ให้ชัดเจนตอนนี้ ดีกว่าต้องมาเห็นบุตรสาวเสียใจในภายหลัง


                ทางด้านหยางเสวี่ยหลงนั้นเมื่อได้ยินเรื่องที่ว่าที่พ่อตากล่าวออกมา ก็ไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจแต่อย่างใด ความเป็นห่วงบุตรสาวนั้นเป็นเรื่องปกติของบิดามารดาอยู่แล้ว เช่นนี้แล้วเขาต้องสร้างความมั่นใจให้กับครอบครัวนาง ว่าเขาจะสามารถดูแลบุตรสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของคนทั้งบ้านให้ปลอดภัยและมีความสุขได้


                “ข้าไม่สัญญาว่าสิ่งที่ท่านห่วงนั้นจะไม่เกิดขึ้น” มองสบดวงตาของผู้อาวุโสกว่าอย่างไม่หลบสายตา


                “...............”


                “แต่ข้าขอสาบาน ข้าจะมีไป๋เฟิงมี่เป็นภรรยาแต่เพียงผู้เดียว และข้าจะรักและปกป้องนางจากอันตรายด้วยชีวิตของข้า” กล่าวด้วยท่าทีองอาจ มั่นคง น้ำเสียงหนักแน่น จริงใจ


                เขานั้นไม่สันทัดการกล่าวอธิบายอันใด ชอบลงมือกระทำมากกว่า นี่ก็พูดเยอะที่สุดในชีวิตแล้ว แต่ก็นั่นล่ะ ทำอย่างไรได้เล่าหากเขาไม่พูด ว่าที่พ่อตาคงจะไม่เชื่อถือและยอมยกลูกสาวให้เขาเป็นแน่


                เรื่องที่บิดานางห่วงกังวลนั้นต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน ทุกวันนี้ บรรดาเหล่าผู้เฒ่าของพรรคก็สรรหาหญิงสาวมากมายมาเสนอให้เขาเลือก ทั้งชาติตระกูลสูงศักดิ์ ทั้งวรยุทธ์ล้ำเลิศ เรื่องหน้าตาไม่ต้องพูดถึง ล้วนงดงามไร้ที่ติ


                แต่แล้วอย่างไร  เขาไม่ได้รักชอบพวกนางเหล่านั้นเสียหน่อย ที่ผ่านมาก็โดนเขาตอกกลับไปให้หน้าหงายไปหลายรายแล้ว แต่ก็ยังมีพวกที่ดื้อดึงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ หวังจะใช้สาวงามเป็นสะพานไปสู่อำนาจของตน คนพวกนี้ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา เขาแค่ยังไม่จัดการให้เด็ดขาดเท่านั้น เพราะถือเป็นแค่เรื่องไร้สาระ สร้างความรำคาญเพียงเล็กน้อย  

      

                แต่ตอนนี้ดูเหมือนมันจะสำคัญขึ้นมาเสียแล้ว อืม เขาควรจะจดบัญชีไว้ว่าเป็นเรื่องสำคัญต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย มี่เอ๋อจะได้สบายใจ


                ส่วนเรื่องความปลอดภัยของนาง เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ตัวเขานั้นมีศัตรูอยู่มากมาย ถ้าหากรู้ว่าจุดอ่อนของเขาคือนาง ย่อมต้องเป็นเป้าหมายการโจมตีอย่างแน่นอน


                แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็มั่นใจว่าตนเองสามารถปกป้องดูแลความปลอดภัยของนางได้ เขาเป็นถึงประมุขพรรคมังกรทมิฬที่ยิ่งใหญ่ มีวรยุทธ์ที่กล่าวได้ว่าไม่เป็นรองใคร กับแค่ปกป้องคนรักจากอันตราย ถ้าทำไม่ได้ คงไม่กล้าเรียกขานตัวเองว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่แล้ว


                ไป๋อี้ชิงได้ฟังถ่อยคำสาบานจากประมุขพรรคมังกรทมิฬ ทั้งน้ำเสียงที่แน่วแน่ แววตามั่นคง ทั้งท่าทางขึงขังสร้างความพอใจและมั่นใจ ว่าบุรุษผู้นี้มีความจริงใจต่อบุตรสาวของตนอย่างแท้จริง


                เฮ้อ ! เอาเถอะ อุตส่าห์หาข้ออ้างมากมาย คนก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาเป็นเพียงบิดาผู้ให้กำเนิด จะไปบังคับกะเกณฑ์อันใดกับบุตรมากคงไม่ได้ เรื่องนี้คงต้องดูท่าทีของบุตรสาวว่านางมีใจให้กับบุรุษผู้นี้หรือไม่ เขาเลี้ยงมี่เอ๋อให้มีความคิดอิสระ กล้าคิดกล้าทำ ไม่เหมือนบุตรสาวบ้านอื่น ที่เรื่องคู่ครองบิดามารดาต้องเป็นผู้จัดการให้


                แต่สำหรับเขานั้นเคยมีประสบการณ์เรื่องนี้มาก่อน ย่อมไม่คิดจะฝืนใจบุตรอย่างแน่นอน หากลูกรักใคร เขาจะไม่ขัดขวาง เมื่อเห็นว่ามีอันตรายหรือทางที่พวกเขาเลือกเดินนั้นมีความเสี่ยงต่อความผิดพลาด เขาผู้เป็นบิดา ก็จะคอยระวังภัยและแนะนำตักเตือน เป็นที่พึ่งพิงให้กับพวกเขาอยู่ข้างหลังอีกที


                “ในเมื่อท่านกล้าสาบานเพื่อแสดงความจริงใจ ข้าก็ไม่คิดจะขัดขวาง แต่บุตรสาวของข้ายังเด็กนัก ยังไม่ผ่านเข้าวัยปักปิ่น ระหว่างนี้ท่านก็พยายามเอาชนะใจของนางให้ได้ก็แล้วกัน ข้าเลี้ยงบุตรสาวมาไม่เหมือนกับบ้านอื่น ข้าผู้เป็นบิดาจะไม่เข้าไปบังคับจิตใจของนาง ในเรื่องนี้ข้าให้นางเป็นผู้ตัดสินใจ หากท่านรักมีเอ๋อจริง ก็ต้องสามารถเอาชนะใจและทำให้นางรับรักท่านให้ได้ ”


                “ในเรื่องความปลอดภัยของนาง ข้าก็ขอให้ประมุขหยางทำให้ได้ตามคำสาบานที่กล่าวไว้เป็นพอ หาไม่แล้วข้าอาจจะยอมเป็นบิดาใจร้าย ไม่ยอมให้บุตรสาวคบหากับท่านต่อไป” ไป๋อี้ชิงกล่าวสรุปความเสร็จสรรพไม่วายเอ่ยขู่สำทับอีกรอบ


                “ขอบคุณท่านไป๋ที่เชื่อใจข้า ข้าย่อมไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างแน่นอน” น้ำเสียงมั่นคงหนักแน่นตอบออกไป ในที่สุดเขาก็สามารถผ่านด่านว่าที่พ่อตาได้แล้ว


                ไป๋อี้ชิงเป็นบิดาที่ดีและน่านับถือยิ่งนัก ไม่ใช้บุตรเพื่อแสวงหาผลประโยชน์และบังคับจิตใจ แถมยังคอยห่วงใย ระวังภัยอันตรายอย่างเคร่งครัด สมแล้วที่มี่เอ๋อของเขาเติบโตมาเป็นสตรีที่ดีงาม สดใส และน่ารักขนาดนี้ 

                         คิดถึงนางทีไร พาให้อารมณ์ดี หัวใจเต้นแรง มุมปากยกยิ้มอย่างไม่รู้ตัว


                “นี่ก็กินเวลามามากแล้ว ท่านคงมีงานที่ต้องจัดการอีกมาก เอาไว้ครั้งหน้า เชิญประมุขหยางทานอาหารร่วมกันสักมื้อ” ไป๋อี้ชิงเห็นว่าไม่มีเรื่องอันใดจะพูดคุยต่อแล้ว สมควรแก่เวลาต้องแยกย้ายจึงสมควรปล่อยคนให้กลับได้เสียที


                “เช่นนั้น ข้าขอลา ครั้งหน้าข้าย่อมต้องร่วมทานอาหารกับท่านอย่างแน่นอน” หยางเสวี่ยหลงก้มศีรษะเล็กน้อยเป็นการเคารพและลากลับ


***************
เรื่องคนร้ายนั้น ค่อยๆ ดำเนินเรื่องไปนะคะ เราไม่ได้ตัดหรืออย่างไร
แค่ยังไม่ได้กล่าวถึง 
อีก 5 ตอน สต๊อกเราจะหมดแล้ว  ต้องเร่งมือเขียนตุนไว้ก่อน 555 (ผลของคนขี้เกียจคิดว่าเอาไว้ก่อน เลยต้องมานั่งปั่นทั้งงานและนิยาย)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.871K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1205 sissi1968 (@sissi1968) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 09:49
    ไรท์คะ กลับ และ กับ ดูการใช้คำให้ถูกต้องกับประโยคด้วยค่ะ เช่น เขากับข้า และ เขากลับเดินจากไป วิธีการใช้แตกต่าง หากใช้ผิด รูปประโยคและความหมายจะเปลี่ยนนะคะ คำว่า โกรธ เขียนแบบนี้ค่ะ เวลาออกเสียงต้องมี ร ควบกล้ำ คนส่วนใหญ่เวลาเป็นภาษาพูด มักไม่กล้ำ ร เวลาเป็นภาษาเขียนจึงมักเขียนผิด คำที่ไรท์เขียน โกธร จะอ่านว่า โก-ธร แทนจะอ่ารว่า โกรธ นะคะ ฝากไว้ด้วย ถ้าคำไหนไม่ชัวร์ แนะนำถามพี่กู๋ นะคะ เนื้อเรื่องสนุกค่ะ จะติดตามต่อไปนะคะ สู้ๆ ค่ะ
    #1205
    0
  2. #789 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 17:14
    ขอบคุณค่ะ
    #789
    0
  3. #683 fairy_devil (@angle_vempire) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 06:46
    ตลกอ่า... เฮียแบบนี่ก็พูดเยอะสุดในชีวิตแล้ว สู้ ๆ นะเฮีย
    #683
    0
  4. #675 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:14
    ทำให้น้องรับรักให้ได้นะ
    #675
    0
  5. #660 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 12:38
    เย้ ผ่านด่านพ่อตาแล้วเหลือแม่ยาย มี่เอ๋อร์และฟานหานด้วยนะ 555+
    #660
    0
  6. #621 ไร้นาม (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:20

    ท่่านประมุขเตรียมรุกได้เลยงานนี้5555

    #621
    0
  7. #597 nuwalnaka (@nuwalnaka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:47

    รออออออออ

    #597
    0
  8. #594 phanthip5674 (@phanthip5674) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:27

    รอนะค่าาาา
    #594
    0
  9. #589 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:29
    รอจ้าาาา
    #589
    0
  10. #588 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:57

    ##สนุกกกๆๆๆ

    ##สู้ๆไรท์รอติดตามต่อจ้าาา

    #588
    0
  11. #587 Sakura1806 (@Pitchanant2547) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:44
    สมใจอยากแล้วสิท่านประมุข
    #587
    0
  12. #584 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 19:22

    รอนะคะ
    #584
    0
  13. #581 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:24
    สนุกมากจ้า
    #581
    0
  14. #580 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:58
    น้องต้องหัดไว้บ้างนะ
    #580
    0
  15. #576 Aew_ann (@Aew_ann) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 12:15
    ทำไมไม่หัดให้มี่เออป้องกันตัวเองด้วยละเรียนวิชาต่อสู้ดิ อินจัดดด
    #576
    0
  16. #575 dictate (@Kistun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 11:54

    มี่เออ มีครอบครัวที่ดีมากๆ จริงๆ

    #575
    0
  17. #574 byun blue (@fafa22052540) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 11:49

    รอออออออออออออออออ
    #574
    0
  18. #573 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 11:46
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #573
    0
  19. #572 Someonepp (@someonepp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:52

    ท่านพ่อน่ารักมาก มี่เอ๋อโชคดีที่สุดที่เกิดมาในครอบครัวนี้
    #572
    0
  20. #571 moragot5296 (@moragot5296) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:32

    ท่านพ่อตาไฟเขียวให้แล้ว เหลือแต่เกี้ยวลูกสาวให้ได้น้าาาาาา555555

    #571
    0
  21. #570 27602 (@27602) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:25

    ......
    #570
    0
  22. วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:19

    สนุกมากค่ะ ชอบบบบบบบ



    #569
    0
  23. #568 p-dragon2 (@P-dragon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:16

    สู้ๆค่ะไรท์
    #568
    0
  24. #567 ปูโพธาราม (@souwanee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:04
    ผ่านด่านยากไปแล้วที่เหลือก็ผ่านสบาย
    #567
    0
  25. #566 ladygaiga (@ladygaiga) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 10:03
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #566
    0