ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 23 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1879 ครั้ง
    14 พ.ค. 62


                

                         เจ้าคนที่ชอบโวยวายเมื่อเห็นท่าไม่ดี สถานการณ์พลิกผัน จากเป็นผู้เสียหายอยู่ดีๆ ตอนนี้ตนเองกำลังจะกลายเป็นคนผิด มันหวาดกลัวและลนลานเป็นอย่างมาก      ยาพิษนั้นถึงแม้มันจะไม่ได้นำติดตัวมาด้วย แต่ยาถอนพิษนั้นก็มีอยู่ที่มัน


                ในตอนที่เพื่อนมันเกิดความกลัวตามที่นังเด็กนั่นขู่ ว่าพิษจะทำให้ถึงตาย  และจังหวะที่เพื่อนของมันกำลังจะกินยาแก้พิษ มันก็ได้แย่งยาถอนพิษมาไว้กับตัวเองก่อนที่เพื่อนมันจะทำให้เสียเรื่อง มาตอนนี้หากตรวจพบเข้า เรื่องทุกอย่างจะต้องถูกเปิดเผย   ออกมาเป็นแน่ ไม่ได้การมันต้องหนี ขืนอยู่ไปมันไม่รอดแน่


                คิดได้ดังนั้นก็เตรียมกระโจนหลบหนีออกจากร้าน โดยไม่สนใจเป็นห่วงเพื่อนที่นอนเจ็บอยู่แม้แต่น้อย ส่วนคนเจ็บเมื่อเรื่องราวได้เปลี่ยนไปจากที่วางแผน ก็ตระหนกลนลาน พร้อมกับส่งสายตาไปให้เพื่อนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอันใด ก็พบว่าเพื่อนร่วมขบวนการกับมัน กำลังจะหนีเอาตัวรอดทิ้งมันให้รับความผิดคนเดียว “ไอ้เพื่อนทรยศ”


                 คนเจ็บพยายามจะลุกขึ้นและหลบหนีอีกคน แต่ทั้งสองคนก็หาได้หนีรอดไม่ ทั้งมือปราบ ทั้งคนคุ้มกันของร้าน เข้ารวบตัวทั้งสองคนไว้ทันที โดยที่ยังไม่ได้ก้าวเท้าสักข้างด้วยซ้ำ


                “ปล่อยข้านะ! ข้าไม่ได้ทำอันใดผิด เหลาอาหารแห่งนี้ต่างหากที่ผิดไปจับนางสิ!” คนโวยวายเมื่อโดนจับ ปากก็ยังไม่ยอมรับความผิด ร้องตะโกนอยู่ปาวๆ


                “หึ หากเจ้าคิดว่าตนเองไม่ผิด ใยจึงคิดหลบหนี ให้ข้าตรวจค้นดีๆ ก็จบเรื่องแล้ว หากค้นไม่เจออันใด ใครจะทำอะไรเจ้าได้ แต่นี่เจ้ากลับคิดหลบหนีการตรวจค้น เผยพิรุธขนาดนี้ เจ้ายังคิดว่าจะมีใครเชื่อเจ้าอีกหรือ”


                 เมื่อสิ้นการเข้าจับกุมคน พร้อมคำกล่าวของมือปราบของอำเภอ ผู้คนก็กล่าววิจารณ์อื้ออึงกันขึ้นมาอีกรอบ แต่ครั้งนี้ทิศทางความเห็นต่างๆ ล้วนเข้าข้างเหลาอาหารไป๋ฟู่ไปแล้วมากกว่าครึ่ง


                เมื่อกล่าวจบท่านมือปราบก็ไม่รอช้า ทำการตรวจค้นคนทันที ผ่านไปเพียงครู่ การตรวจค้นก็เสร็จสิ้น ผลการตรวจค้นที่ทุกคนเฝ้าติดตามออกมาเป็นที่ประจักษ์ เมื่อทั้งมือปราบและหมอเอ่ยปากกล่าวไขข้อสรุปทั้งหมด


                “ข้าเจอขวดยานี้ในแขนเสื้อของเขา ท่านหมอรบกวนตรวจสอบหน่อยว่าเป็นยาชนิดใด” มือปราบส่งขวดยาที่ค้นเจอในแขนเสื้อของชายขี้โวยวาย ให้กับหมอเพื่อตรวจสอบ


                ท่านหมอรับขวดยามาตรวจสอบทันที แล้วกล่าวขึ้น “ไม่ผิดแน่ขอรับ นี่คือยาถอนพิษว่านหมื่นปี ยาชนิดนี้ออกฤทธิ์เย็นช่วยบรรเทาอาการปวดบวมของลำคอที่เกิดจากพิษ”


                “และจากที่ข้าตรวจสอบร่างกายของคนเจ็บ ตามที่คุณหนูไป๋ร้องขอ ข้าพบว่ามีพิษของว่านหมื่นปีติดอยู่ตามซอกเล็บดังที่ตั้งข้อสงสัยไว้จริงๆ ขอรับ และพิษที่พบยังเป็นชนิดเข้มข้นผ่านการปรุงพิษมาแล้ว ไม่ได้มาจากต้นว่านหมื่นปีสดๆ ที่จะปะปนกับอาหารได้”


                เพียงท่านหมอกล่าวเท่านี้ ทุกคนก็คาดเดาเรื่องราวได้แล้วเสร็จสรรพ ชายสองคนนี้ตั้งใจมาใส่ร้ายเหลาอาหารไป๋ฟู่ โดยการวางยาพิษในอาหาร แล้วใช้ตัวเองเป็นผู้เคราะห์ร้ายได้รับพิษ อาศัยคนเข้าเหลาอาหารเนืองแน่น ป้ายสีทำลายความน่าเชื่อถือของเหลาอาหาร เพื่อหวังให้ได้รับความเสียหาย และไม่มีคนเข้าร้าน


                “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เจ้าจงสารภาพมาว่าพวกเจ้าทำแบบนี้ด้วยเหตุใด!” ท่านมือปราบทำการสอบสวนคนร้ายท่าทางขึงขัง กดดันให้คนร้ายเปิดปากสารภาพ


                “พวกข้าไม่ได้ทำ! ท่านมือปราบช่วยข้าด้วย ข้าถูกใส่ร้าย!” หลักฐานเด่นชัดขนาดนี้ คนยังยืนยันปัดความผิดออกจากตัว แต่ไหนเลยจะเป็นผล ผู้คนล้วนกระจ่างแจ้งเรื่องราวทั้งหมดแล้ว มีแต่สายตาสาปแช่งแกมตำหนิที่ส่งมาให้กับพวกมัน ที่ทำการอุกอาจใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้


                “หึ หลักฐานคาตาขนาดนี้ เจ้ายังไม่ยอมรับผิดอีก ดี! งั้นข้าจะนำตัวเจ้าไปสอบสวนต่อที่กองปราบเอง อยู่ในคุกเจ้าอาจจะสำนึกผิดขึ้นมาบ้าง”


                “ท่านมือปราบ ได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะขอรับ พวกข้าสำนึกผิดแล้ว พวกเราไม่ได้ตั้งใจ คุณหนูอภัยข้าด้วยขารับ คุณหนู.......” พอได้ยินว่าจะต้องได้รับโทษติดคุก จากท่าทีโวยวายไม่ยอมรับกลับรีบลนลานวิ่งมาขอร้อง ทั้งยังพุ่งมาทิ้งตัวคุกเข่าตรงหน้าไป๋เฟิงมี่ เพื่อขอความเมตตา


                หยางเสวี่ยหลงที่ยืนอยู่ข้างๆ ไป๋เฟิงมี่ เห็นคนร้ายพุ่งตรงมาที่นาง เขารีบดึงเด็กสาวเข้าสู่อ้อมกอด ดันตัวนางไปด้านข้างแล้วใช้ตัวเองป้องกันอันตรายให้กับนางแทน


                “เจ้าพอจะบอกได้หรือไม่ เหตุใดพวกเจ้าจึงคิดทำลายเหลาอาหารของข้า เราหาได้เคยมีความบาดหมางกันไม่” เด็กสาวค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมกอดของบุรุษข้างกายด้วยความขัดเขินเล็กน้อย  เมื่อเห็นว่าคนร้ายไม่คิดทำอันตรายอันใดต่อตน จึงสอบถามถึงสาเหตุของการใส่ร้ายในครั้งนี้


                “พวกข้าได้รับการว่าจ้างจากคนผู้หนึ่ง ให้มาทำการใส่ร้ายเหลาอาหารไป๋ฟู่ ทำให้เสียชื่อเสียงและลูกค้าไม่กล้าเข้ามานั่งกินอาหารอีกขอรับ คุณหนูข้าสำนึกผิดแล้วขอรับ ได้โปรดอย่าเอาเรื่องข้าเลยนะขอรับ” 


                         คนสารภาพผิดออกมาและเริ่มสักทอดผู้บ่งการ พร้อมกับพยายามจะเข้ามา กอดขาเด็กสาวให้ยกโทษ แต่ติดที่มีบุรุษหน้าโหดข้างกายนางเตะเจ้าตัวร้ายให้ออกห่างจากเด็กสาวก่อนที่มือจะคว้าได้ชายกระโปรงนางด้วยซ้ำ


                หยางเสวี่ยหลงใบหน้ามืดครึ้ม มองจ้องเขม็งไปยังผู้ร้ายที่ตนเตะโด่งออกไปนอนกระอักเลือดอยู่แทบขาโต๊ะ 


                         หึ กล้าดียังไงคิดจะแตะตัวมี่เอ๋อของเขา ใส่ร้ายป้ายสีกิจการของนาง ทำให้นางต้องทุกข์ใจใบหน้าหมองเศร้า พอเรื่องทุกอย่างถูกเปิดเผย ยังมีหน้ามาร้องขอความเมตตา ช่างหน้าหนายิ่งนัก อย่าคิดว่าเขาจะปล่อยมันไป ทั้งผู้ว่าจ้างและพรรคพวกของมันต้องได้รับโทษที่สาสมที่สุด


                ไป๋เฟิงมี่เห็นท่าทีโกธรขึงของคนข้างกาย จึงใช้มือสะกิด ดึงชายเสื้อเขาเอาไว้ให้ใจเย็นลง เดี๋ยวได้กลายเป็นเรื่องใหญ่กันขึ้นมาอีก พร้อมกับขยับออกมาด้านหน้าเพื่อพูดคุยต่อ


                หยางเสวี่ยหลงเมื่อโดนสะกิดจากเด็กสาว ก็ลดกลิ่นอายสังหารอึมครึมที่ปล่อยออกมาลง ตอนนี้เขาจะยอมตามใจนางไปก่อน แต่เบื้องหลังนั้นอย่าคิดว่าเขาจะยอมปล่อยง่ายๆ


                “เจ้าบอกว่ามีคนจ้างวาน พอจะบอกได้หรือไม่ว่าเป็นผู้ใด” ข้าดึงเข้าเรื่องอีกรอบ ไม่สนใจความมืดครึ้มที่แผ่ออกมาจากคุณชายหยาง พร้อมกับให้จงอิน ผู้คุ้มกันร้านช่วยพยุงชายที่โดนเตะลงไปกอง ให้ลุกขึ้นนั่งมาตอบคำถามของข้าดีๆ


                “ขะ...ข้า...ข้าไม่รู้ขอรับ...ชายผู้นั้นปกปิดหน้าตา ซ้ำยังมีวรยุทธ์ที่สูงส่ง ว่าจ้างพวกข้าด้วยเงินห้าสิบตำลึงให้มาจัดการกับเหลาอาหารไป๋ฟู่ แล้วเขาผู้นั้นก็เร้นกายไปอย่างรวดเร็ว พวกข้าไม่สามารถติดต่อเขาได้ นอกจากคนผู้นั้นจะติดต่อมาเอง” ชายคนร้ายตอบคำถามด้วยท่าทางหวาดกลัวต่อบุรุษที่อยู่ข้างกายเด็กสาว


                มันเป็นแค่อันธพาลหาเช้ากินค่ำ รับว่าจ้างทำงานทุกอย่าง เมื่อมีคนเสนอว่าจ้างด้วยเงินจำนวนมากขนาดนั้น มีหรือจะไม่รีบตะครุบไว้ แต่มันไม่คิดเลยว่านอกจากงานจะไม่สำเร็จเงินไม่ได้แล้ว ตัวเองจะต้องมาโดนจับหมดอิสรภาพทรมานอยู่ในคุกมืดๆ ไม่น่าเลย มันไม่น่าละโมบโลภมากจนทำเรื่องที่ผิดแบบนี้เลย ได้แต่คร่ำครวญเสียใจ


                “คุณหนูไป๋ไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะสืบสวนเรื่องนี้ให้กระจ่าง เอาตัวผู้บงการออกมารับโทษให้ได้อย่างแน่นอน” 


                         มือปราบอู๋ที่มองดูเหตุการณ์อยู่ตลอดกล่าวขึ้นมา ตอนเห็นคนโดนเตะเขาก็คิดจะเข้าไปตักเตือนแล้วว่าไม่ให้ทำเกินกว่าเหตุ แต่เห็นคุณหนูผู้เสียหายห้ามปรามคนผู้นั้นไว้ก่อน จึงได้ยั้งตัวเองไว้ และลอบมองการแสดงออกของคนทั้งสองที่มีต่อกัน ดูยังไงก็รู้ว่าฝ่ายบุรุษนั้นมีใจให้เด็กสาว ก็แสดงท่าทางปกป้อง หวงแหนซะขนาดนั้น


                “ขอบคุณท่านมือปราบเจ้าค่ะ วันนี้ถ้าไม่ได้ท่านมือปราบกับท่านหมอ เข้ามาสืบหาความจริงของเรื่องราวทั้งหมดให้ เหลาอาหารไป๋ฟู่คงต้องมีมลทิน ชื่อเสียงเสียหาย ผู้คนคงหวาดกลัวไม่กล้าเข้าเหลาอาหารของข้าอีก เหลาอาหารไป๋ฟู่ติดหนี้บุญคุณท่านแล้ว”


                “คุณหนูอย่าได้เกรงใจ คิดเป็นบุญเป็นคุณกันเลย ข้านั้นเป็นมือปราบ เป็นคนของข้าราชสำนัก ทำงานเพื่อประชาชน หากมีชาวบ้านเดือดร้อนมาร้องทุกข์ ข้าย่อมต้องช่วยเหลือ เป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว คุณหนูอย่าได้คิดมาก”


                “ข้าก็เช่นกัน ข้าเป็นหมอย่อมมีหน้าที่รักษาคน อีกอย่างข้าก็ได้รับค่าจ้างในการรักษา จึงไม่มีอันใดให้ต้องติดค้าง” ท่านหมอกล่าวออกมาต่อจากมือปราบ


                “เช่นนั้นเหลาอาหารไป๋ฟู่ ขอเลี้ยงอาหารท่านมือปราบและท่านหมอสักมื้อเพื่อเป็นการตอบแทนนะเจ้าคะ 

                         และข้าจะไม่คิดเงินลูกค้าที่นั่งกินอาหารภายในเหลาตอนเกิดเรื่องในวันนี้ เพื่อเป็นการปลอบใจที่ทำให้ทุกท่านต้องมาเจอเรื่องตกใจและทำให้ไม่สบายใจ”


                    กล่าวกับมือปราบอู่และท่านหมอจบ ก็มองไปรอบๆ เหลาอาหารที่ผู้คนยังล้อมรอบมุงดูเหตุการณ์ แล้วจึงแจ้งความประสงค์ออกไป


                หลังจากจบคำคุณหนูเจ้าของเหลาอาหาร ทุกคนที่นั่งทานอาหารในเหลาตลอดการเกิดเรื่อง ก็ยิ้มหน้าบาน พร้อมทั้งกล่าวสรรเสริญคุณหนูไป๋และเหลาอาหารไป๋ฟู่ ที่คิดใส่ใจคิดถึงความรู้สึกของลูกค้า ไม่คิดติดใจกับท่าทีระแวงสงสัยที่พวกตนแสดงออกเมื่อก่อนหน้านี้ ยังให้ทานอาหารแบบไม่ต้องเสียเงินอีก จะมีร้านอาหารที่ใดใจกว้างได้ถึงเพียงนี้ ไม่มีอีกแล้ว


                “เหลาอาหารไป๋ฟู่เปิดให้บริการด้วยความซื่อตรง จริงใจ เพียงหวังทำอาหารที่อร่อยออกมาให้ทุกท่านได้ทานอย่างมีความสุข ไม่เคยคิดร้าย หรือค้ากำไรบนความทุกข์ของลูกค้า ข้าหวังว่าทุกท่านจะยังเมตตาไว้ใจให้เหลาอาหารของเราได้ทำอาหารให้ทุกท่านได้ทานต่อไปนะเจ้าคะ” กล่าวแสดงความจริงใจพร้อมอ้อนขอความนิยมกลับคืนมา และลอบมองปฏิกิริยาคนไปด้วย


                “ฮ้าย! คุณหนูอย่าได้คิดมาก เรื่องที่เกิดขึ้นทุกคนก็กระจ่างแล้วว่าเหลาอาหารไป๋ฟู่ถูกใส่ร้าย ไม่ได้มีความผิดจริงแต่อย่างใด พวกข้าไม่ติดใจอันใดหรอก อีกอย่างอาหารที่นี่ก็รสชาติดียิ่งนัก พวกข้าย่อมต้องกลับมาทานอีกเป็นแน่” หนึ่งในบรรดาลูกค้าเอ่ยขึ้น แล้วก็มีเสียงสนับสนุนจากคนอื่นๆ ตามมา


                “ข้าในนามเจ้าของเหลาอาหารไป๋ฟู่ ขอขอบคุณทุกท่านที่ยังชื่นชอบและไว้ใจในเหลาอาหารของเรา เชิญทุกท่านทานอาหารให้อร่อยเจ้าค่ะ” ข้าจึงส่งยิ้มตอบกลับไปพร้อมกับกล่าวขอบคุณ


                หลังจากจัดการกับผู้ร้ายให้เข้าไปอยู่ในคุกรอการสืบสวนคดี ข้าก็เชิญท่านมือปราบกับท่านหมอไปยังห้องทานอาหารชั้นสอง และจัดการลงมือเข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเอง สร้างความประทับใจให้กับทั้งสองคนเป็นอย่างยิ่ง และทั้งสองยังติดใจในรสชาติอาหารจนเอ่ยปากว่าจะมาเป็นลูกค้าประจำเหลาแห่งนี้ ข้านี่ยิ้มสมใจทีเดียวที่จะได้ลูกค้าเพิ่ม


                แต่เห็นจะมีคนที่ไม่พอใจอยู่หนึ่งคน จะใครล่ะ ก็คุณชายหยางหน้านิ่งนั้นไง พอเห็นข้าจะลงครัวทำอาหารให้ท่านมือปราบกับท่านหมอทาน ก็หน้าบึ้งไม่พอใจ จะไม่ยินยอมให้ข้าทำ 


                    ข้าเลยแก้ปัญหาโดยการทำเผื่อแล้วห่อให้กลับบ้านไปอีกชุด คนจึงมีสีหน้าที่ดีขึ้น แต่ยังไม่วายเอ่ยห้ามข้า ไม่ให้ทำอาหารให้ใครทานพร่ำเพรื่ออีก เฮ้อ! ท่านเป็นอันใดกับข้ากัน มีสิทธิ์อันใดมาห้ามข้า แต่ข้าก็ไม่ได้ต่อความยาวเดี๋ยวก็ถกเถียงกันไม่หยุด ข้าก็เลยรับคำไปเพื่อให้คุณชายพอใจเรื่องจะได้จบๆ


                แล้วเรื่องยุ่งๆ วุ่นวายในวันนี้ก็จบลงด้วยดี เหลาอาหารของข้าก็ยังเป็นที่ชื่นชอบเหมือนเดิม แต่ข้าคงต้องระมัดระวังให้มากขึ้น คนคิดร้ายเริ่มเผยตัว ดีที่ครั้งนี้คนที่ลงมือไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ จึงทำให้จับพิรุธได้ง่าย ครั้งต่อไปอาจจะไม่ได้โชคดีอย่างนี้อีก


                คล้อยหลังจากเหลาอาหารมาได้ไม่ไกล หยางเสวี่ยหลงก็ได้เรียกเงาที่ติดตามออกมาสั่งงานทันที


                “ไปสืบหาคนบงการ” กล่าวสั้นๆ เรียบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงกดดัน จนผู้ได้รับคำสั่งอดหวาดหวั่นไม่ได้ หากมันทำงานไม่สำเร็จ บทลงโทษต่างๆ คงรออยู่อย่างแน่นอน เมื่อจบคำสั่งจึงโค้งกายรับคำและเร้นหายไปอย่างรวดเร็ว


                สั่งงานเสร็จประมุขพรรคผู้ยิ่งใหญ่ก็เดินทางกับพรรคมังกรทมิฬทันที พร้อมกับปิ่นโตอาหารใบใหญ่หนึ่งชุด ที่ถือไว้เองกับมือไม่ยอมให้ใครได้แตะแม้แต่ปลายเถา


*******************
กลับมาเวลาเดิมแล้วค่ะ ช่วงนี้ไรท์งานที่ทำประจำค่อนข้างเยอะหน่อยค่ะ เรื่องคำผิดจึงยังไม่ได้เข้าไปแก้ให้ในแต่ละตอน 

ฮือ ไม่มีเวลาแม้กระทั่งแต่งสต๊อกต่อ ได้แค่อัพให้อ่านกัน ถ้าเจอคำผิดก็เม้นท์ไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวถ้าหาเวลาว่างจะเข้าไปแก้ให้ค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจและติดตาม นิยายเรื่องแรกของเราคร้า  ย้ำนะคะนี่เป็นเรื่องแรก และพึ่งหัดแต่ง ไม่เคยเขียนนิยายเรื่องอื่นมาก่อนคร้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.879K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1257 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 20:45
    พี่หลงจัดการคนบงการด่วน
    #1257
    0
  2. #1160 patiphanpinkham (@patiphanpinkham) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 19:05

    ตึงเอ็นดูแต้ๆ บ่หื้อไค่ได้ใกล้กับข้าวอี้ว่ะ 555

    #1160
    0
  3. #1090 ps.vara (@nokanon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 17:35
    หวงเก่งงงงง
    #1090
    0
  4. #777 Ajrpstupu (@Ajrpstupu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:33
    คนขี้หวงจริงๆ555
    #777
    0
  5. #680 Kam (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:58

    ขนาดอาหารยังหวงซะขนาดนี้ หึหึ

    #680
    0
  6. #672 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:42
    อย่างฮาเลยพระเอก
    #672
    0
  7. #648 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:12
    จ้า ท่านประมุขผู้ยิ่งใหญ่ 555+
    #648
    0
  8. #582 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:29

    อาหารข้า ใครอย่าแตะ 5555

    #582
    0
  9. #475 rubik cube (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 06:46

    wow เราดูคุณผิดไปคุณตัวประกอบชาย รู้สึกหน้าที่ของคุณจะมีเพิ่มแหะ รู้สึกว่าจะเป็นความรัก ความหวงแหน ความอยากช่วยเหลือ อยากปกป้องที่เหล่าผู้ชายในนิยายจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวแหะ OMG หน้าที่ของคุณตัวประกอบชายดูจะเพิ่มขึ้นมานิดๆล่ะนะ **รู้สึกประโยชน์ในตัวของนายจะหมดจริงๆแล้วนะ ลาก่อนคุณตัวประกอบชายที่มีค่าแค่ถูกใช้เสร็จแล้วทิ้งไป

    #475
    0
  10. #472 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 01:53

    ##สนุกๆๆๆๆๆๆๆ

    ##มาต่อๆๆๆๆๆๆ

    #472
    0
  11. #471 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 21:19
    ขี้หวงจริงเชียว
    #471
    0
  12. #470 Xuehua_ns (@manaw_ns) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    ชอบช่วงที่บอกว่าหิ้วปิ่นโตกลับพรรคนี่แหละ จินตนาการถึงผู้ชายตัวโตหน้าดุหิ้วปิ่นโตแล้วก็ขำ555
    #470
    0
  13. #469 หนูเล็ก (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:13

    เก่งจังเลยคุณหนู แ้ขด้วยารทำให้ไปหนึ่งปินโต แฮ่ๆๆถือเองอีกไม่แบ่งใครกินเลยน่ะ. รออ่านต่อร่ะค่ะ สนุกมากๆๆค่ะ

    #469
    0
  14. #468 JikkoHza Xuounoy (@jikkoh-sanrio) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:44
    รออ่านต่อนะค่ะ กำลังสนุกเลย
    #468
    0
  15. #467 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:24

    เรื่องคำผิดรีดนั้นไม่สน รีดสนแค่ไรท์มาอัพต่อรัวๆ ห้ามขี้เกียจนะ

    #467
    0
  16. #466 @_sassygirl_@ (@friday11) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:50
    พี่หยางสายเปย์นี่ไม่เบาเลย
    #466
    0
  17. #465 ZignAture (@ZignPranprapa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:03
    ได้กลิ่น ทะเลน้ำส้มเบาๆ
    #465
    0
  18. #464 somejai2526 (@somejai2526) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 17:49

    ชอบบที่สุดดดดด
    #464
    0
  19. #463 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:40
    คุณพี่ขี้หวงยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะคะ
    #463
    0
  20. #462 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:05

    น่าสงสารคนทำน่ะเจอพี่หยางมีแต่ตายกับตายชัวร์
    #462
    0
  21. #461 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:36
    คือ มีความหวงทุกอย่าง 5555
    #461
    0
  22. #460 0995543591 (@0995543591) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:00

    หวงเก่ง
    #460
    0
  23. #459 hunnay (@hunnay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:56
    อาหยางหวงกระทั่งอาหาร54
    #459
    0
  24. #458 Thatdao026 (@Thatdao026) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:30
    รอจ้าาา อาหยางขี้หวง~~
    #458
    0
  25. #457 p_yew3 (@p_yew3) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:53
    ชอบอาหยาง~
    #457
    0