ไป๋เฟิงมี่ (สนพ.เฟยฮุ่ย)​

ตอนที่ 12 : ว่าด้วยเรื่องอุปโภค-บริโภค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2279 ครั้ง
    3 พ.ค. 62




หลังจากเหตุการณ์ “เรื่องเกลือๆ” คราวนั้นก็ผ่านมาได้สองเดือนแล้ว ตอนนี้โรงเกลือของข้า ก็ได้เปิดทำการใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง และแน่นอน ข้าได้ส่งหนุ่มๆ เข้าไปในป่าขนดินโป่งกลับมาต้มอีกเป็นระยะ 


ก็ไม่ได้เข้าไปบ่อยเท่าไหร่หรอก พอต้มเกลือได้มากหน่อยเพียงพอในปริมาณที่ไว้กินไว้ใช้ ก็หยุดโรงงานผลิต เพราะข้าอยากให้บริเวณที่เป็นดินโป่งได้ฟื้นฟูตัวเองตามธรรมชาติ ไม่งั้นอาจจะมีผลต่อการผลิตเกลือของข้าในระยะยาว


เรื่องน้ำตาลข้าก็ไม่ได้ละเลย ข้าให้พนักงาน (พี่เหอ พี่ชุน พี่เช่อ(ขอท่านพ่อแล้วคนนี้)) เข้าป่า และนำอ้อยออกมา เสร็จแล้วทำการคั้นน้ำ ตกตะกอนเอาสิ่งสกปรกออก แล้วน้ำไปต้ม จนกลายเป็นน้ำเชื่อม 


จากนั้นก็ทำให้ตกผลึกน้ำตาล โดยการทำระเหย เมื่อได้ผลึกน้ำตาล ก็นำมาตำให้ผลึกแตก กลายเป็นน้ำตาลทรายแดง เก็บไว้ปรุงอาหารต่อไป ส่วนน้ำตาลมะพร้าวรอให้ต้นมะพร้าวที่ข้าปลูกโตและออกดอกออกผลก่อน ค่อยมาลองทำกันอีกที


รวมถึงเรื่องการปฏิวัติเครื่องเรือน ข้าก็เริ่มลงมือทำไปแล้วเหมือนกัน หลังจากที่ฝักงิ้วแก่ข้าก็ได้นำมาแกะเอานุ่นข้างในยัดใส่ในหมอน ที่ทำการตัดเย็บใหม่ตามที่ข้าออกแบบ 


แต่เรื่องตัดเย็บนั้นเป็นท่านแม่ พี่เฟยเฟย และพี่เสี่ยวหลาน เพราะข้าไม่มีฝีมือในด้านนี้ เกรงว่าปักผ้าลายดอกไม้จะกลายเป็นลายหยดเลือดซะมากกว่า คนเรามันก็ต้องมีสิ่งที่ตัวเองทำได้ ทำไม่ได้บ้างล่ะเน๊อะ  ข้าไม่ได้เก่งไปหมดทุกอย่างเสียหน่อย เพราะงั้นงานฝีมือพวกนี้ ข้าขอผ่าน


ไม่เพียงแต่หมอนเท่านั้น ข้ายังนำมาทำทั้งที่นอนและผ้าห่มรวมไปด้วย ลาก่อนเตียงแข็งๆ ที่เคยนอน ในหน้าหนาวคงอบอุ่นมากเลยทีเดียว นี่ก็จะเริ่มเข้าหน้าหนาวแล้วด้วย


ตอนนี้ข้าหันเหความสนใจมาอยู่ที่การรังสรรค์รายการอาหารต่างๆ ที่ข้าพอจะทำได้ และแน่นอนมันต้องแปลกตาสำหรับคนในสมัยนี้ ก็แน่ล่ะ ไม่เช่นนั้นข้าจะขายของได้หรอ


พูดถึงเรื่องขายของ ข้าได้ลองทำ “กล้วยบวชชีมะพร้าวอ่อน” ไปวางขายในตลาดหมู่บ้าน ซึ่งผลตอบรับดีเกินคาดมาก วางขายแป๊บเดียวก็หมด ตอนแรกๆ ก็ไม่มีใครสนใจซื้อหรอก เพราะไม่เคยเห็นมาก่อน 


ข้าเลยโฆษณาด้วยการให้ลองชิมคนละนิด เท่านั้นแหละซื้อกลับบ้านกันแทบทุกราย บางคนกลับมาซื้อใหม่ตอนของหมดแล้ว ก็ผิดหวังกลับไป แต่ข้าก็บอกไปนะ ว่าข้าจะทำมาขายเรื่อยๆ แล้วชีวิตการเป็นแม่ค้าขายขนมของข้าก็ได้เริ่มต้น


“คุณหนูเจ้าคะ วันนี้จะทำขนมอะไรดีเจ้าคะ” พี่เสี่ยวหลานถามขึ้น ช่วงหลังมานี่ข้ามีพี่เสี่ยวหลานข้างกายตลอด เพราะท่านแม่ให้มาคอยดูแลข้า ต่างจากพี่เฟยเฟย ที่จะอยู่คอยดูแลท่านแม่ที่ท้องเริ่มใหญ่แล้ว พี่เสี่ยวหลานจึงกลายเป็นผู้ช่วยข้าในการทำอาหารและขนม


“วันนี้ข้าอยากทำน้ำปรุง ไว้ปรุงรสชาติในการทำอาหารเจ้าค่ะ“ ข้าบอกออกไป พรางคิดถึงซอสปรุงรส และบรรดาเครื่องปรุงที่ทำจากถั่วเหลือง ในชาติก่อนข้าติดรสชาติพวกนี้มากเลยนะ จะกินไข่ดาวก็ต้องเหยาะแม๊กกี้ จะกินผัดก็ต้องมีซอสหอย และอีกหลายอย่างที่ต้องปรุงด้วยซอสถั่วเหลือง พอมาอยู่ที่นี่มันรู้สึกโหยหารสชาติเดิมๆ เหลือเกิน


ที่ผ่านมาก็ได้แต่คิด ยังไม่กล้าลงมือทำ กลัวเสียของ ก็ข้าไม่เคยทำมาก่อนนี่ ซื้อกินตลอด ใครจะมานั่งหมักถั่วเหลืองทำซอสกินเองล่ะ แต่ตอนนี้ข้าคงต้องลองดู จะเน่าหรือกลายเป็นซอสถั่วเหลืองลองเสี่ยงดูละกัน


“ทำน้ำปรุง ทำเยี่ยงไรเจ้าคะ เราใช้เกลือในการปรุงอาหารไม่พอหรือเจ้าคะ” พี่เสี่ยวหลานถามด้วยความสงสัย


“น้ำปรุงนี้ ทำมาจากถั่วเหลือง ซึ่งข้าก็ยังไม่เคยลองทำ ได้แต่เคยอ่านเท่านั้น จึงอยากลองทำดู” ข้าตอบพี่เสี่ยวหลานไป พร้อมกับเดินไปทางห้องครัว และเริ่มจัดเตรียมวัตถุดิบและอุปกรณ์


ข้าจะใช้วิธีการหมักแบบที่เคยอ่านเจอมาจากชาติก่อน เป็นวิธีทำง่ายๆ โดย ขั้นแรกนำถั่วเหลืองที่แช่น้ำแล้วมาต้มจนสุก พักให้เย็น จากนั้นนำใส่ภาชนะที่จะใช้หมัก (ในที่นี้ข้าใช้ไห) ใส่ลงไปครึ่งหนึ่งของภาชนะ (สองในสี่ส่วน) 


แล้วก็ใส่ผลไม้รสเปรี้ยวตามลงไปอีกหนึ่งส่วน และใบหม่อนที่ฉีกขยำแล้ว ใส่ตามลงไปอีกหนึ่งส่วน เติมน้ำตาล และตามด้วยเกลือในสัดส่วนเท่าๆ กันจนปริ่มไห ปิดฝาให้สนิท แล้วนำไปวางทิ้งไว้ในที่แห้งสนิทรอเวลาสามเดือน จึงจะเปิดนำน้ำซอสถั่วเหลืองมากินได้


เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ ก็มานั่งพักเหนื่อย รับลมที่ศาลาข้างเรือนที่ประจำ ข้ามีเรื่องกลุ้มใจที่ยังคิดไม่ตกอยู่เรื่องหนึ่ง ข้าคิดมานานแล้วตั้งแต่ข้าเริ่มโตขึ้นมา ข้าไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไรดี หรือมันถึงเวลาแล้วที่ข้าจะต้องทำอะไรสักอย่าง เฮ้อออ...


“คุณหนูมีเรื่องกลุ้มใจอันใดหรือเปล่าเจ้าคะ ข้าเห็นท่านถอนหายใจหลายครั้งแล้ว” พี่เสี่ยวหลานถามขึ้นมา


“อืม ข้ากำลังคิดว่าจะปรับปรุงห้องส้วมใหม่” ข้ากล่าวออกไป ใช่! เรื่องที่ข้ากลุ้มใจก็คือเรื่องห้องส้วมนี่แหละ ตั้งแต่ที่ข้าเข้าห้องน้ำเองได้ แล้วเจอกับส้วมหลุมอันสุดจะบรรยาย 


ข้าก็คิดมาตลอดว่าจะต้องหาทางทำให้มันน่าใช้ยิ่งกว่านี้ ข้าไม่ขอบรรยายนะว่าสภาพมันน่าอนาถขนาดไหน กลิ่นเหม็นขนาดไหน สกปรกขนาดไหน ข้าจะไม่พูด! เข้าส้วมแต่ละทีมันทำให้อาการอยากอาหารของข้าหดหายได้ตลอดเลยล่ะ


“อะไรนะเจ้าคะ! ห้องส้วม! คุณหนูท่านไม่พอใจอันใดกับส้วมเจ้าคะ?” พี่เสี่ยวหลานมองข้าด้วยสายตาเหมือนข้าเป็นตัวประหลาด ท่านไม่สบายรึเปล่า คิดยังไงจะปรับปรุงส้วม!’ อะไรประมาณนี้


“ใช่ ข้าจะทำห้องส้วมใหม่ ที่ใช้อยู่ทุกวันนี้มันไม่ถูกสุขอนามัย”


“อันใดคือ “สุขาอาไม”เจ้าคะ” เสี่ยวหลานไม่เข้าใจที่คุณหนูของนางกล่าว


“เอ่อ...มันก็แบบ...คือมันไม่สะอาด และอาจก่อโรคได้น่ะ” ข้าอธิบาย ลืมตัวเลยเผลอใช้ศัพท์โลกเก่าซะได้


“แล้วคุณหนูจะทำอย่างไรเจ้าคะ”ไป๋หลานถามด้วยความสงสัย


“พี่เสี่ยวหลานไปหยิบกระดาษกับดินสอให้ข้าหน่อยเจ้าค่ะ” ข้าไม่ตอบแต่ใช้ให้ไปเอาของให้แทน


เพียงครู่พี่เสี่ยวหลานก็กลับมาพร้อมกระดาษและแท่งดินสอที่ข้าคิดค้นขึ้น ก็ไม่ได้ทำยากอันใด แค่เอาแท่งถ่านมาตัดเป็นเส้นยาว จากนั้นนำไปยัดใส่ในก้านต้นปอ


ต้นปอข้างในจะมีเยื่อบุนุ่มๆ แค่กำจัดเยื่อบุส่วนนี้ออก ก็จะได้แท่งไม้กลวงข้างใน สามารถยัดแท่งถ่านลงไปได้ จากนั้นก็กลายเป็นดินไว้วาดเขียนได้ ถ่านไม่เปื้อนมือให้สกปรกมอมแมมเลอะเสื้อผ้า เวลาใช้งานก็เหลาเหมือนดินสอตามปกติ  


และตอนนี้ ข้าจะวาดภาพห้องส้วมที่ข้าต้องการปรับปรุงออกมา คงต้องมองหาเอาแบบที่สมัยนี้พอจะมีวัสดุใช้ได้ละนะ


ผ่านไปครึ่งชั่วยาม ข้าก็สามารถเลือกแบบห้องน้ำที่คิดว่าทำได้แล้ววาดมันออกมา ข้าคงต้องเอาไปนำเสนอท่านพ่อก่อน แล้วค่อยวางแผนก่อสร้างต่อไป


แบบส้วมที่ข้าวาดขึ้นมาก็ไม่ได้ทำยากอะไร ก็เหมือนส้วมซึมในชาติก่อน แต่วัสดุที่ใช้ทำ ข้าจะใช้ดินปูนจากภูเขามาขยำกับน้ำอ้อยให้เกิดความเหนียวและยึดเกาะกันได้ดี ก่อเป็นฐานนั่งยอง


 ส่วนตัวท่อที่ต่อออกไปใช้เป็นท่อเหล็กแทนท่อพีวีซี ส่วนรับของเสียข้าจะให้ขุดหลุมลึกสองจั้ง กว้างสามฉื่อ แล้วก่ออิฐฉาบดินปูนภายในหลุม ทำฝาปิดปากหลุมด้วยดินปูน จากนั้นต่อท่อเหล็กจากฐานนั่งออกไปยังหลุมรับของเสีย เวลาขับถ่ายเสร็จก็ราดน้ำเพียงเท่านี้ก็ลดความเสี่ยงเรื่องเชื้อโรคได้ อ้อ ตัวฐานนั่งนี้ทำโรงเรือนคลุมด้วยนะ จะให้นั่งแบบโล่งแจ้งเลยก็กะไรอยู่


ข้าเดินเอาภาพวาดห้องส้วมมาให้ท่านพ่อดูที่ห้องหนังสือ


“ท่านพ่อเจ้าคะ”


“อ้าว มี่เอ๋อ มาหาพ่อมีอะไรหรือเปล่าลูก” ไป๋อี้ชิงเห็นบุตรสาวเข้ามาหาจึงเอ่ยถามขึ้น


“ลูกมีเรื่องอยากหารือกับท่านพ่อเจ้าค่ะ”


“ไหนมีเรื่องอะไร ลองว่ามาซิ” หลังจากท่านพ่ออนุญาต ข้าก็เข้าเรื่องทันที เอาภาพวาดให้ดู อธิบายวิธีการทำ และยกเอาเหตุผลความจำเป็นว่าทำไมอยากปรับปรุงห้องส้วมโน้มน้าวให้ท่านพ่อคล้อยตาม


“อืม มองจากภาพและฟังที่เจ้ากล่าวมา พ่อก็ว่ามันดีนะ แต่มันจะไม่ดูเป็นการใช้น้ำอย่างสิ้นเปลืองไปหรือ ต้องราดน้ำตามทุกครั้ง” ท่านพ่อกล่าวให้ข้อสังเกต ในสมัยนี้เรื่องน้ำก็สำคัญเหมือนกัน น้ำกินน้ำใช้ก็ต้องใช้อย่างประหยัด บางพื้นที่แห้งแล้งไม่มีน้ำจะใช้ก็มี


“ท่านพ่อไม่ต้องเป็นกังวลนะเจ้าคะ เรือนของเรามีระบบน้ำจากน้ำตก ยังไงก็มีน้ำใช้ตลอดไม่ขัดสนแน่นอนเจ้าค่ะ อีกอย่างของเสียที่ออกจากท่อลงหลุมเราสามารถน้ำไปทำเป็นปุ๋ยสำหรับแปลงนาแปลงผักของเราได้เจ้าค่ะ” ข้าสาธยายคุณประโยชน์ของระบบน้ำและปุ๋ยจากของเสียให้ท่านพ่อฟัง


อ๊ะๆ อย่าพึ่งแหวะกันล่ะ ผักอินทรีย์ที่ปลอดสารพิษทั้งหลายก็ได้ปุ๋ยชั้นดีพวกนี้แหละช่วยให้เจริญงอกงาม อีกอย่างข้าไม่ได้จะนำไปรดผักสดๆ เลยเสียเมื่อไหร่ แต่จะนำไปเป็นปุ๋ยบำรุงดิน 


โดยในขั้นการเตรียมดินก่อนการลงผักและข้าวก็ให้นำ “ปุ๋ยพิเศษ” นี้เตรียมคลุกเค้ากับดินแล้วค่อยปลูกผัก ปลูกข้าว ผลผลิตที่ได้มันดีงามมากเลยล่ะ ผักอวบอ้วน ข้าวเม็ดโตรวงใหญ่ เห็นไหม มีแต่ประโยชน์ทั้งนั้น


ส่วนในเรื่องแมลงศัตรูพืชทั้งหลายในแปลงผัก ข้าก็ได้ผลิตยาฆ่าแมลงขึ้นมาจากพืชสมุนไพรที่มี ในที่นี้ข้าใช้สูตรขมิ้นชัน เพราะที่นี่ไม่มีสะเดา ใช้ขมิ้นไปก่อนแล้วกัน มีสรรพคุณไล่แมลงเหมือนกัน


สูตรนี้ก็ทำไม่ยาก นำขมิ้นชันประมาณหนึ่งจิน(ครึ่งกิโลกรัม)มาตำให้ละเอียดแล้วผสมกับน้ำหนึ่งต้าน(ประมาณ20ลิตร) แล้วหมักทิ้งไว้สองวัน จากนั้นนำมากรองเอาแต่น้ำจะได้สารที่เข้มข้น นำไปผสมกับน้ำแปดเซ็ง(8ลิตร) แล้วนำไปฉีดพ่นในแปลงผัก 


ในการฉีดพ่นข้าก็ใช้กระบอกฉีดน้ำที่ทำจากไม้ไผ่ หลักการก็เหมือนปืนฉีดน้ำนั่นแหละ แต่ตรงปลายกระบอกที่ให้น้ำออก เจาะรูเล็กๆ หลายๆ รู เวลาฉีดจะพ่นน้ำออกมาเป็นฝอยๆ ได้


แค่นี้ผักข้าก็ปลอดสารพิษและแมลงรบกวนแล้ว ผลผลิตเวลาเก็บขาย ผักก็ใบสวย ผลไม้ก็ผิวเรียบน่าหม่ำ


“อืม หากเจ้าว่าดี ก็ลองดู พ่ออนุญาต” ท่านพ่อไฟเขียวให้ข้าปรับปรุงห้องส้วมแล้ว เย้ ข้าจะได้ไม่ต้องพะอืดพะอมตอนเข้าห้องน้ำอีกแล้ว


หลังจากโครงการปรับปรุงห้องส้วมของข้าได้รับการอนุมัติจากท่านพ่อ ข้าก็ระดมกำลังพล (พี่เหอ พี่ชุน พี่เช่อ) ให้ช่วยดำเนินการตามที่ข้าวาดและอธิบาย แต่ข้าก็สงสารพวกพี่ๆ นะ มีกันสามคนเองต้องทำงานหนักแย่เลย


ดังนั้น ข้าจึงขอท่านพ่อให้จ้างแรงงานจากคนในหมู่บ้านมาช่วยก่อสร้าง ท่านพ่อก็เห็นดีด้วย แต่กำชับให้ระวังเรื่องความลับต่างๆ ภายในเรือนให้ดี ซึ่งข้อนี้ข้าทำตามอย่างเคร่งครัดเลยทีเดียว


************************

อืม เรื่องกิน เรื่องขับถ่าย เป็นเรื่องสำคัญว่าไหมคะ ทุกคน 

ของมันต้องมี 555

ดีใจที่ทุกคนชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะ และขอบคุณทุกเม้นท์ทุกกำลังใจจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.279K ครั้ง

1,360 ความคิดเห็น

  1. #1354 ch-fort (@ch-fort) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 16:51
    อ่า นางเอกเป็นนักวิทยาศาสตร์ใช่มั้ยคะ จริงๆแล้วอุจาระของมนุษย์ไม่สามารถนำมาทำปุ๋ยให้กับผักสวนครัวได้นะคะ อาจจะใส่พวกไม้ยืนต้นได้แต่ใส่ผักสวนครัวไม่ได้ค่ะ เพราะในอึของเราๆเนี่ยมี อีคอไลล์ที่จะพ่มเพาะอยู่ แล้วถ้ากินเข้าไปจะทำให้เกิดอาการ ขาดน้ำ ท้องร่วงท้องเสีย ถ้ารับเข้าไปในปริมาณมากๆอาจจะมีเลือดออกปนมากับอึค่ะ อันนี้เป็นเกร็ดความรู้เฉยๆนะคะ นิยายสนุกค่ะชอบตรงที่นางเอกค่อยๆทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น ไม่ใช่มาปุ้บเก่งแล้วโชว์เทพใส่คนอื่นเลย ดูมีพัฒนาการ ชอบค่ะ
    #1354
    0
  2. วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 11:20
    อยากให้ไรท์ปรับการเจอหรือการหมักของนางเอกอ่ะ เอาแบบที่เจอวัตถุดิบบางอย่างยากกว่านี้ หรือทดลองหมักทดลองดองอะไรล้มเหลวบ้างก่อนสำเร็จ มันจะได้ไม่ง่ายเกินไปสำหรับการทำครั้งแรก ทำครั้งแรกแล้วได้เลยมันเทพเกิ๊น
    #1149
    0
  3. #864 Need1239 (@Need1239) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 04:46
    เพิ่งได้อ่านนิยายจีนเรื่องแรกเลยที่มีห้องส้วม คือ หลายเรื่องๆมีแต่ห้องอาบน้ำ ตักน้ำใส่อ่างอาบน้ำ นี่เคยคิดนะ ว่าคุณชายคุณหนู ผู้สูงศักดิ์ จะเข้าทุ่งกันยังงัย

    ชอบอ่ะ โคตรชอบ
    #864
    0
  4. #810 parinatsut (@parinatsut) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 02:48
    สนุกมากจนอยากขอบัญชีของไรท์ จะโอนเงินให้แต่งให้อ่านซักร้อยตอน ปล.พระเอกไม่ต้องมีก็ได้ อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนได้เรียนรู้เรื่องต่างๆไปในตัว
    #810
    0
  5. #718 Fleur (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 02:40

    ทุกอย่างก็ใช้ได้นะหลักความรู้ทั่วไปเอาจากโลกนี้แต่ดินผสมน้ำอ้อยนี่งง อีกเรื่องที่ตะหงิดคือนางเอกไม่ใช่อัฉริยะไงแต่ไรท์เน้นคำว่าข้าคิดค้นมากเกินไป ความสมเหตุผสมผลเรื่องต้นไม้ก็ขาดไป อ่านแล้วยังมีจุดแก้อีกเยอะเลยคะสู้ๆนะ

    #718
    0
  6. #629 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:49
    พระเอกค่าตัวแพงมาก 555+
    #629
    0
  7. #554 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 23:31

    ใส่ไแในหลุมลึก จะเอาขึ้นมายังไง แค่คิดก็สยองแล้ว บรึ๊ยยยย ????????????????

    #554
    0
  8. #355 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:26
    เก่งจัง ถ้าอิแม่หลงไปคงจะไม่รอด5555
    #355
    1
    • #355-1 pkst (@pkst) (จากตอนที่ 12)
      18 พฤษภาคม 2562 / 06:21
      KzgzjgkkggkkzjzkkzkkkgkcnkgkdkdkkkggKZgndgkzeerßsSassrzsXxffodžzjNnczbćNfffff
      #355-1
  9. #318 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:40

    แปลกใจเหมือนกันที่แหวะคน มากกว่าแหวะวัวควายค้างคาวไก่

    #318
    0
  10. #110 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:38

    5555555555555

    #110
    0
  11. #109 Sakura1806 (@Pitchanant2547) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 16:57
    Very fun! I want next ep

    Please Plsssss
    #109
    0
  12. #107 nuwalnaka (@nuwalnaka) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 16:05

    อัพเรื่อยๆนะคะไรท์

    #107
    0
  13. #105 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 14:30

    มาต่อค่ะไรท์กำลังสนุกเลย
    #105
    0
  14. #104 ม่อนขามป้อม (@jazz4946) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 13:49
    นึกว่ากังวล เรื่องป้าแดง และนึกว่าจะทำผเาอนามัยไว้ใช้เอง
    #104
    0
  15. วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:03

    อ่านวนไปค่ะ สนุกมากเลยค่ะอ่านซ้ำไปซ้ำมา ฟินเว่อ~~~
    #102
    0
  16. #101 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:25
    รอนะคะ
    #101
    0
  17. #100 Nattapong Thambuacha (@numtham22) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:23
    มาอ่านบทนำแล้วก็บทนี้เลยย​ จะตามไปอ่านเก่าก่อน​ แต่ตอนใหม่ก็มาเร็วๆนะ
    #100
    0
  18. #98 natpapat5665 (@natpapat5665) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:15
    ส้วมนี่สำคัญจริงค่ะนึกภาพตามนางเอกเวลานั่งส้วมโบราณนี่เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้ส้วมออกมาสำเร็จอย่างสวยงาม
    #98
    0
  19. #97 GuiTar (@guitar04) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 09:45

    รอตอนต่อไปจ้าาา อัพบ่อยๆนะคะะะ

    #97
    0
  20. #96 MildLoveGot (@MildLoveGot) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 09:39

    ชอบการเขียนของไรท์มากเลยอ่า♡
    จะรอติดตามนะคะ
    #96
    0