DOLLS HOUSE [CHANBAEK]

ตอนที่ 1 : dolls house 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 59

 






HEY GIRLS

OPEN YOUR WALLS

PLAY WITH YOUR DOLLS

 

 

 

 


WILL BE THE PERFECT FAMILY

 

 

 

 

 

 

 

 





สวัสดีผมชื่อแบคฮยอนอายุ16 ผมมีพี่ชายหนึ่งคนเขาชื่อลู่หานเขาอายุต่างกับผม8ปี อาจจะเรียกผมว่าลูกหลงก็ได้ ผมเกิดก่อนกำหนดมันอาจจะช็อคหน่อยแต่ผมเกิดตอน7เดือน และต้องอยู่ในตู้อบ แต่พอผมออกมาได้แม่ผู้ให้กำเนิดและครอบครัวของผมกลับปฏิเสธผม

 

 

 






หมอที่โรงพยาบาลบอกว่าผมอาจจะไม่รอด หรือถ้ารอดไม่พิการก็ไม่ปกติ.. เรียกง่ายๆก็ปัญญาอ่อน

 

 

 







แต่ผู้ที่ทำให้ผมฝืนโชคชะตา อยู่รอดมาทุกวันนี้ก็คือป้าแท้ๆของผม ผมรักเธอมากแม้เธอจะเป็นคนอารมณ์ร้อน

 

 

 








เด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่ต้องก้มหน้าก้มตาช่วยงานร้านอาหารไม่ว่าจะเป็นล้างจาน เสริฟอาหาร ไปถึงกระทั่งออกไปจ่ายตลาด มันคงเกิดเด็กไปหน่อยแต่คุณเชื่อเหอะว่าผมตอนนั้น ในวัย8ขวบ ยังมีความคิดและหลายๆสิ่งที่โตกว่าผู้ใหญ่บางคน

 

 

 



เพล้งง

 








จานสีขาวในมือของเด็กตัวเล็กล่วงลงกระแทกพื้นและแตกเป็นชิ้นๆในวินาทีต่อมา เด็กน้อยที่เป็นคนทำมันแตกทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ให้ได้ เขาสำนึกผิดที่เขาทำมันแตก แต่นอกเหนือจากนั้นคือการโดนลงโทษ

 

 

 




“แบคฮยอนแกทำจานแตกอีกแล้วใช่มั้ย” ป้าของผมเดินดุ่มๆเข้ามาหาผม พร้อมกับไม้กวาดที่เธอพึ่งฉวยเอาเมื่อกี้ เด็กน้อยแค่หึป้าที่โมโหจัดก็กลัวจนร้องไห้ออกมาแล้ว ซ้ำยังถูกกระชากจนเซล้มหัวเข่าถลอกและตีซ้ำๆด้วยไม้กวาด

 

 

 




“ฮึกกก แม่ครับ..ผมมขอโทษฮื่ออ” ต่อให้ร้องให้ตาย ด้วยความเจ็บที่ถาโถมเข้ามาซ้ำๆซากๆ เด็กน้อยก็ลงไปดิ้นกับพื้นราวจะขาดใจ เสียงร้องไห้ใสๆและคำอ้อนวอนของเด็กไม่ได้ทำให้ป้าผู้มีศักดิ์เป็นแม่มีท่าทีจะหยุดตีเขาเลย

 

 

 

 

 

 





แต่ต่อให้เธอตีผมให้ตายยังไง

ผมก็ยังรักเธอ

“เพราะเธอคือแม่ของผม”

 

 

 

แม่คนที่ไม่เคยคิดจะทิ้งผม

 

 

 

 






เวลาผ่านไปเด็กน้อยก็โตไปตามเวลา ร่างกายเล็กๆผอมบางนั่นตอนนี้โตเป็นเด็กหนุ่มแล้ว หน้าตาติ้มลิ้มนั่นไม่เคยจะผิดแปลกไปจากตอนเป็นเด็ก ตอนนี้แบคฮยอนอายุ15 และเป็นวันที่เขาต้องจากแม่ไป

 

 




“แบคฮยอนมาหาแม่ซิลูก” หญิงสาวแปลกหน้าเดินลงมาจากรถคันหรูพลางส่งมือมาให้เด็กน้อนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เธอเป็นใคร แล้วทำไมเธอเรียกตัวเองว่าแม่?

 

 




“แบคฮยอน” เสียงเรียกแสนคุ้นเคยจากด้านหลังทำให้เด็กน้อยหันกลับไปหาผู้มีพระคุณทันที

 

 



“แม่มีอะไรจะบอกผมไหม”

 

 



“ลูกต้องกลับไปอยู่กลับครอบครัวจริงๆของลูกแล้วนะ”  หญิงสาววัยกลางคนพูดด้วยน้ำตา เด็กน้อยวิ่งไปกอดผู้เป็นแม่เค้าอย่างรวดเร็วจนพากันเซ สุดท้ายอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้ก็หายไป

 

 

 




รักเท่าไรก็ต้องจากลา

 

 

 

 

 

 




ผ่านมาแล้วกับการอยู่ที่บ้านหลังใหญ่นี้1ปี บรรยากาศเนื่อเบื่อนี้ยังไม่เปลี่ยน ตอนเข้ามาอยู่แรกๆก็ได้ยินคำพูดมากมายถึงแม่ของเขา ว่าที่แม่ยอมให้เขากลับมาอยู่ก็เพราะแม่ต้องการเงิน

 

 

 




แม่ยอมเอาเขาแลกกับเงิน

 

 




บรรยากาศในบ้านใหญ่ไม่ได้อบอุ่น ทุกวันนี้แบคฮยอนจะเรียกหัวหน้าคนรับใช้ว่าแม่อีกคนคงไม่ผิด เพราะมีแต่ป้ามินที่คอยดูแลเขาเสมอ

 

 

 

 




Mom… please weak up

Dad’s with a sult

 

 

แม่ครับ

ตื่นเร็ว

พ่อกำลังอยู่กับ  อีตัว

 

 

 

 





พ่อเคยสัญญาไว้ว่าถ้าสอบได้เกรดดีๆพ่อจะให้สิ่งที่ต้องการ

แบคฮยอนอยากอยู่หอ เด็กอายุ15ปีถือใบเกรดอย่างภาคภูมิใจเมื่อเขาสอบได้อันดับที่1ของสายชั้น  เพื่อให้มีเหตุผลพอที่พ่อจะยอมอนุญาติให้อยู่หอคำพูดมากมายจึงถูกเรียบเรียงไว้ในหัวเรียบร้อยแล้ว แต่พอเข้ามาให้ห้องทำงานของพ่อ เค้าก็เจอเข้ากับภาพที่น่าประทับใจ ภาพของผู้ที่ได้ชื่อว่า พ่อ  กำลังนัวเนียกับเด็กสาว

 

 

 





“บะ..แบคฮยอน”  โอ๊ะดูเหมือนพ่อจะเห็นเราแล้วสิ่

 

 

 

“ออกไปก่อนนะลูก อ่าห์” คนเป็นพ่อไม่มีท่าทีที่จะหยุดการกระทำเหล่านั้น ชายร่างท้วมกับเด็กสาวของเขากำลังเดาเนินบทรักไปเรื่อยๆ ต่อหน้าเขา

 

 

 

 

 

 





Hey girls, look at my mom

She’s got it going on

Ha..

You’re blinded by her jewely

 


เฮ้สาวน้อย ดูแม่ฉันสิ่

ท่านกำลังเล่นละครอยู่แหละ

หว่า.. เธอคงแสบตาเพราะเครื่องเพชรระยิบระยับของแม่ฉันล่ะสิ่

 

 

 




เด็กชายวิ่งออกมาจากห้องพ่อด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นม่านตา

มันบรรยายไม่ถูก ไม่มีความผูกพันกับพ่อ

แต่เรียกได้ว่าเสียใจ

และน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก

 

 





แต่ภาพอันเลวร้ายก็ถูกแทนที่ด้วยภาพแม่ฟุบอยู่กับโต๊ะ เธอนอนหนุบแขนสองข้างของตัวเอง หน้าตาเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เครื่องสำอางราคาแพงหลุดลอกและไหลเยิ้ม สภาพบนโต๊ะมีแต่ขวดเหล้า 

 

 





แม่ที่ไม่เคยจะสนใจใคร เธอสนใจแต่เครื่องประดับเครื่องเพชร กลับร้องไห้เพราะการกระทำของพ่อ เป็นไปได้ว่าเธออาจจะปิดบังความรู้สึกมาตลอด

 

 







แหงสิ่

สามีพาเมียน้อยเข้าบ้าน

จะให้ท่านยิ้มรับก็แปลก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

When you turn your back

She pulls out a flask

And forget his  indentity

 

เมื่อเธอหันหลังกลับไป

ท่านฉันก็ชักขวดเหล้าออกมา

และลืมเรื่องที่พ่อนอกใจ

 

 

 

 

 

 





And your son smoking cannabis

และลูกชายของเขากำลังเสพกัญชา

 



พี่ลู่หานลูกชายคนโตของบ้าน มักเป็นที่รู้จักในสงคมใหญ่ เขาเป็นนักธุระกิจหนุ่ม ผู้สุภาพและเพอร์เฟค..

 




อ๊ะๆ อย่าให้คนอื่นมองทะลุชุดสูทหรูนั่นเชียวล่ะ

ไม่งั้นเค้าจะเจอกายหยาบที่แท้จริง

 

 







ไม่เพียงแค่กัญชา ตัวตนของพี่ลู่หานจริงๆแล้วเป็นนักเที่ยวกลางคืนดีๆนี่เอง ทุกครั้งที่มีข่าวฉาว วันต่อมาข่าวนั้นก็จะหายไปพร้อมด้วยเช็คที่ถูกส่งไปให้กับผู้เขียนข่าว

 

 

 



แต่ความจริงไม่จบแค่นั้น

 







เมื่อคนเป็นพี่..

ย่ำยีน้องชายตัวเอง

 

 







“อ๊ะ..อ้าห์คุณ..จะทำอะไร”

 

“นายโดนมากี่ครั้งนายยังไม่ชินอีกหรอ”

 

“ผมขอร้องคุณหยุดเถอะ อื้อออ”

 

“อ่าห์แบคฮยอนอ่า ครางชื่อฉันสิ่”

 

“อ๊ะๆๆอ๊า”

 

“กูบอกให้ครางชื่อกู!!

 

“ฮึกกก พ..อื้อ.พี่ลู่ อ๊ะ หานนน”

 

“อื้มมม เสียงหวานมากเด็กน้อย”

 

 

 

 

 





ค่ำขืนที่แสนขมขื่นทั้งห้องของพี่ชายเต็มไปด้วยข้าวของเกลื่อนกราด และเสียงครางน่าเกลียดดังระงม  ตาเรียวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่มันเคยไหล ตอนนี้ไม่มีเหลือซักหยด ตวัดไปเห็นรูปครองครัวบนผนังห้อง รูปครอบครัวที่สมบูรณ์แบบคนใครๆก็อิจฉา

 







Places places

Get in your places

Throw on your dress and put on your doll faces

Everyone think that we’re perfect

Please don’t let them look through the curtains

 

 



บ้าน..

จงกลับไปที่ของเธอซะ

สวมชุดนั่น  และทำหน้าเหมือนตุ๊กตา

ทุกๆคนน่ะคิดว่าพวกเราช่างเพอร์เฟค

แต่อย่าให้ใครมองทะลุผ่านม่านนี่มาล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และนี่คือฟิคใหม่ของเรา

ไม่ต้องสงสัยทำไมยอดชายไม่จบแล้วเปิดฟิคใหม่

คือหลังจากสอบมาก็มีเรื่องให้เครียดบ่อยๆ จะให้เขียนเรื่องตลกๆต่อคงไม่ได้

จึงขอพักฟิคยอดชายซักครู่นะ

ฟิคนี้ได้ไอเดียมาจากเพลง dollhouseของ Melaine Martine'z นะ ผสมกับ

ชีวิตจริงของเราบ้าง และบางส่วนที่แต่งเพราะความเศร้าพาไป

รู้สึกเลว พยายามถ่ายทอดความซึมของตัวเองผ่านฟิค แชร์ความดราม่านี้ออกไป เย้ๆ

 

 


พี่หายเศร้าแล้วไปแรดกับน้องปากแดงต่อในยอดชายนะ

 

 

 

1 ความคิดเห็น

  1. #1 SmileBye (@minbell123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 14:18
    เรารอไรท์อัพนะ.. เราชอบแนวนี้~ สงสารแบคมากกกกกก สู้ๆนะคะ:')
    #1
    0