เล่ห์พยัคฆ์ลวงมังกร

ตอนที่ 35 : ตอนที่ 33 เกล็ดหัวใจมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 ก.ค. 60

ท่านอ๋องหนานไห่เอ้ากวงเทพมังกรทะเล  ร่างสูงใหญ่ราวภูผายืนเด่นหน้าทัพใหญ่ที่ตั้งรับรอท่าอยู่แล้ว  เทพมังกรทะเลนึกโล่งใจที่เทพชิงหรงมาแจ้งข่าวไว้ก่อนหน้า แต่เหตุใดองคืเง็กเซียนฮ่องเต้ถึงยังเชื่องช้าเฉื่อยแฉะ  อาจเป็นเพราะมัวแต่คิดหาทางจับตัวป่ายจื่อเฉียน  หนวดเคราขาวหนาราวพุ่มสาหร่ายสะบัดแรงๆ เรื่องนั้นเอาทีหลังเถอะ  ศัตรูอยู่ตรงหน้า

“อย่าได้ให้พวกมันแม้แต่ตนเดียวเล็ดลอดออกไปได้ อย่าให้เสียชื่อชาวมังกรแห่งทะเลตะวันออก! เสียงดังก้องราวฟ้าผ่าของอ๋องหนานไห่ทำให้เหล่าทหารทั้งบนผืนน้ำแล้วใต้ท้องทะเลใหญ่ต่างฮึกเหิม ส่งเสียงกึกก้องไปทั้งท้องทะเลกว้าง

เหนือท้องฟ้าของทะเลตะวันออก สองฝ่ายต่างเข้าปะทะกันอย่างดุเดือด ร่างของปีศาจโพ้นทะเลล่วงหล่นลงสู่ท้องทะเลเบื้องล่าง และถูกสัตว์อสูรกัดกิด  ทั้งสองฝ่ายต่างมีกำลังมหาศาล  เกิดเป็นลมพายุใหญ่ ลมหมุนวนเป็นเกลียวใหญ่กลางทะเล คลื่นลมทะเลปั่นป่วน แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น แดนมนุษย์ชาวบ้านต่างหวาดกลัวหาที่หลบซ่อน  แผ่นดินไหวสั่นจนขุนเขาบางที่เกิดหินถล่ม สร้างความเสียหายไม่น้อย  ไม่เว้นแม้เขาอินเทียน  เทพชิงหรงนั่งทำสมาธิอยู่ภายในศาลเจ้าลืมตาขึ้นถอนใจ

“ท่าทางคงยกมากันมากมายทีเดียว”

ห่างออกไปอีกฝากของแผ่นดินแดนมนุษย์  ป่ายจื่อเฉียนยืนโงนเงนตามแรงสั่นสะเทือน  ฝูงนกและสัตว์ต่างๆพากันแตกตื่น นางคาดว่าคงเป็นศึกระหว่างเทพมังกรทะเลกับพวกปีศาจจากโพ้นทะเลเป็นแน่  ท่าทางคงเป็นศึกใหญ่ของท่านอ๋องหนานไห่  ก็ดีเหมือนกันตาเฒ่านั่นห่างหายจากศึกใหญ่มานานเจอเสียบ้างจะได้เลิกฝืดเสียที

“เจี่ยเจี๋ย เกิดอะไรขึ้นกัน” นางแสร้งทำเป็นเอ่ยถามกับเซี่ยเจี่ยเหยียน  ชายหนุ่มยืนกลางลานเงยหน้าขึ้นมองดูท้องฟ้าฝั่งตะวันออก  เมฆครึ้มดำมืดจนน่าใจหาย  ราวกับจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

“เป็นฝีมือของท่านอ๋องหนานไห่ทะเลตะวันออก คงกำลังเปิดศึกกับปีศาจโพ้นทะเลกระมัง”

“หือ ถึงกับยกพวกมากันเลยหรือ” เซี่ยเจี่ยเหยียนพยักหน้า เขาไม่ความวิตกกังวลแม้แต่น้อยในแววตา  แต่เมื่อได้สบตาคมสีสวยของป่ายจื่อเฉียนกลับพบว่านางกำลังคิดจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกไป

“อย่าแม้แต่จะคิด เจ้าในตอนนี้เอาชนะข้ายังไม่ได้ด้วยซ้ำ” นางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ทำปากเบ้ใส่เขา นิ้วเรียวเกี่ยวเชือกเส้นเล็กทีคอตัวเอง

“นี่ๆเป็นเพราะเจ้านี่ต่างหากเล่า แน่จริงท่านก็ดึงมันออก แล้วจะรู้ว่าข้าเอาชนะท่านได้หรือไม่”  เซี่ยเจี่ยเหยียนแค่นยิ้ม เขาใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าผากของนางแรงๆ

“อย่า มา ทำ เจ้า เล่ห์กับข้าเจ้าเสือน้อย!” แล้วหันหลังเดินหนีเข้าไปกระท่อม  ป่ายจื่อเฉียนเบ้ปากแกล้งทำเพื่อให้เขาตายใจ นางจะต้องหาทางหลบเลี่ยงจอมอสูรเพื่อไปหาเทพชิงหรงให้ได้  ลางสังหรณ์บางอย่างรบกวนจิตใจของนางไม่น้อย

 

ตำหนักหมื่นห้อง...จักรพรรดิหยกนอนเอนกายพักผ่อนเพียงลำพัง  แรงสั่นสะเทือนจากทะเลหนานไห่ส่งผลมาถึงสถานที่แห่งนี้ได้  ราวกับฟ้าถล่มดินทลาย  พระองค์ทรงลุกขึ้นไปยังระเบียงทิศตะวันออกเห็นเพียงความมัวสลัวห่างไกล  อีกทั้งยังไม่มีผู้ใดเข้ามารายงานถึงเหตุการณ์เมื่อครู่  แต่ใจกลับนึกไปถึงร่างงามของเทพธิดาเสวี่ยนปี่นางหายไปไหนกัน

เทพธิดาเสวี่ยนปี่ยืนมองไปยังทิศทางของเสียงกึกก้องเคียงข้างกับร่างจำแลงเสวี่ยนฟุ

“มากันแล้วซิน่ะ” นางเอ่ยถามกับน้องชายที่นางรักหนักหนา  ร่างสูงสง่าของสวี่ยนฟุยิ้มพอใจ บัดนี้ไม่เหลือเค้าของเจ้าปีศาจสิบหางให้เห็นอีกแล้ว  เก็บร่างได้อย่างแนบเนียนเว้นเพียงแววตากระด้างเย็นชาเท่านั้นที่ยังคงเป็นมัน

“เจ้ามังกรทะเลเฒ่านั่นฝีมือไม่เลวเหมือนกัน”

“เมื่อไหร่เจ้าจะจัดการกับจักรพรรดิหยกเสียที” นางเดินไปเอนกายถอนใจออกมา เพียงแค่นึกถึงว่าต้องอยู่ชิดใกล้นางก็ก็แทบจะอาเจียรออกมา  ร่างของเสวี่ยนฟุเดินยิ้มเย็นทิ้งกายลงนั่งตรงปลายเท้าของนาง

“พี่หญิงคนงามท่านเบื่อแล้วหรือ”

“ข้าสุดทนแล้ว” นางลูบไล้นิ้วเรียวไปบนแขนแข็งแรง  นางหมายความอย่างที่พูด  ในเมื่อไม่เคยนึกรักมาก่อน  ที่นางจำต้องถวายตัวเป็นเพราะบิดา  แต่ที่จำทนอยู่ในตอนนี้ก็เพราะน้องชายที่นางรัก  ถึงแม้เสวี่ยนฟุจะไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว  ถึงแม้ชายตรงหน้าจะเป็นปีศาจจากหนไหน  ขอเพียงเป็นเสวี่ยนฟุที่นางรักเท่านั้นเป็นพอ  เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยบอกว่าองค์เง็กเซียนฮ่องเต้กำลังเสด็จมา  เสียงฝีเท้าหยุดอยู่หน้าห้อง เทพธิดาเสวี่ยนปีนางค่อยๆลุกขึ้นด้วยมาดนางพญาหงส์  เปิดประตูออกรับชายที่อยู่สูงสุดของตำหนักหมื่นห้อง 

ร่างสูงในอาภรณ์สีเหลืองเรืองรองนั่งลงบนตั่งเตี้ยที่นางชอบนอนอ่านหนังสือ  พระองค์มีสีหน้าวิตกไม่น้อยกับการขอเกล็ดมังกรจากท่านชิงหรง  เขายังคงทำไม่รู้ร้อนหนาวอันใดกับการเชิญ  สีหน้าของพระองค์ทำให้เทพธิดาเสวี่ยนปี่ต้องเข้าบีบหวดให้ผ่อนคลาย

“พระองค์ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนก็ได้เพคะ เกล็ดมังกรไม่ใช่เกล็ดปลาเสียหน่อย” นางเอ่ยค่อนขอดออกมา  นางรอ้อนใจอยากได้เกล็ดมังกรดำของเทพชิงหรงมาครอง  หนึ่งเพื่อแก้แค้นทำให้ชายผู้นี้จะไม่มีสิ่งใดปกป้อง  หนำซ้ำร่างกายก็จะยิ่งอ่อนแอ  เกล็ดมังกรส่วนที่ดีที่สุดและไม่มีใครให้กันก็คือเกล็ดที่ใช้ปกป้องหัวใจ  เสวี่ยนฟุต้องการมันมากเพื่อให้ตนเองแข็งแรงมากกว่านี้  องค์เง็กเซียนยังคงกังวลเช่นเดิม  นางพูดว่าหว่านล้อมเท่าใดก็ยังคงไม่ฟัง

“ข้าต้องได้เกล็ดมังกรมาให้เจ้าให้ได้  เพื่อให้เจ้าได้ปกป้องตัวเอง”   ยิ้มพรายผุดออกจากองค์เง็กเซียนฮ่องเต้  เทพธิดาเสวี่ยนปี่เอนเอียงซบกับอกกว้าง นางแอบยิ้มร้าย  ถึงจะเบื่อหน่ายเพียงใดก็จำทนเพื่อเสวี่ยนฟุเขารับปากว่าจะจัดการให้ในเร็ววัน หลังฉากไม้ฉลุลวดลายงดงามร่างสูงสง่าของเสวี่ยนฟุจำแลง ยืนมองทั้งคู่ด้วยสายตาที่ยากจะอ่าน  ไม่คิดครองทั้งสามภพภูมิ แต่คิดทำลายล้างให้หายสิ้น

...จะกวาดล้างพวกเทพเซียนที่อ้างแต่ความดีบ้าบอให้สิ้น จะสร้างความเท่าเทียมของเหล่าปีศาจทั่วทุกทิศมิให้ด้อยค่าด้วยสองมือนี้ ต่อให้ต้องใช้เวลากี่หมื่นกี่พันปีก็ตาม

สิบหางในร่างของเสวี่ยนฟุเดินมาหยุดยังกบริเวณบ่อน้ำในสวนของเทพธิดาเสวี่ยนปี่  มองลงไปยังเบื้องล่างที่มืดมิด มีเพียงความมืดมนราวกับเป็นบ่อน้ำที่ไร้ก้นบ่อ  ไม่นานไอสีดำจางๆก็ค่อยๆลอยขึ้นมา  รอยยิ้มเหยียดสมใจกับสิ่งที่รอคอย  ความมืดมนในจิตใจต่อให้สูงส่งเพียงใดย่อมมีจุดดำมืดซุกซ่อนอยู่กันทั้งนั้น 

“อีกไม่นานข้าจะครองฟ้า ปีศาจจะเป็นใหญ่ ใครที่ไม่เข้าพวกก็สมควรถูกกำจัด” ตำหนักหมื่นห้องกลายเป็นที่รวมของสิ่งเลวร้าย  จักรพรรดิหยกทรงบ่มเพาะขุมกำลังให้กับสิบหางโดยไม่รู้ตัว  บริวารมากมายล้วนกลายเป็นอาหารของสิบหาง  เหลือเพียงเปลือกสำหรับปีศาจชั้นเลวใช้เป็นที่อาศัยหลบซ่อนเพื่อรอเวลา

เหนือทะเลหนานไห่...

อ๋องหนานไห่เอ้าก่วงร่างกำยำสูงใหญ่กวัดแกว่งง้าวมังกรด้วยความชำนาญศึก  ปีศาจโพ้นทะเลถึงจะมากมายนัก  แต่เหล่าทหารมังกรล้วนเข้มแข็งฮึกเหิม  หากปล่อยให้รอดไปได้แม้เพียงหนึ่งเท่ากับว่ากองทัพมังกรทะเลไร้ความสามารถ  การต่อสูยังคงดำเนินต่อไป  ต่างผลัดเปลี่ยนกำลังเข้าห้ำหั่นกันแทบจะทั้งวันทั้งคืน

กระท่อมหลังน้อยแข็งแรงพอที่จะรับแรงลมที่เกิดจากทะเลหนานไห่  ป่ายจื่อเฉียนนอนหลับสนิทนางไม่สนใจที่จะมายืนดูเหตุการณ์ร่วมกับเซี่ยเจี่ยเหยียน  จอมอสูรยืนนิ่งในความมืดเวลาเริ่มจะใกล้เข้ามาทุกที  คิดหาเหตุผลสารพัดเกี่ยวกับเรื่องของปีศาจจากโพ้นทะเลก็ไม่ได้ความ  สอบถามจากพวกอาวุโสทางฝ่านนั้นก็ยิ่งไม่ได้ความเช่นกัน  ต่าฝ่ายต่างถูกเข่นฆ่าไม่เว้นแต่ละวัน  ปีศาจด้วยกันกลับเข่นฆ่ากันเอง

เป็นคืนที่เขานอนไม่หลับ ในความมืดร่างสูงใหญ่เอาแต่นั่งนิ่งเงียบจ้องมองร่างเพรียวที่หลับคุดคู้ไม่สนความเป็นไปของโลกภายนอก  จากความสงสัยเรื่องอาการบาดเจ็บของนางที่หายได้อย่างรวดเร็ว กับข่าวที่ได้รับเรื่องที่องค์เง็กเซียนต้องการเกล็ดเทพมังกรของชิงหรง ทำให้เขาสรุปความสงสัยออกมาได้ทันที  ตัวอยู่ห่างกันก็เหมือนอยู่ใกล้กัน  

หากนางรู้ว่าเจ้ามังกรเฒ่านั่นแอบเอาเกล็ดเทพมังกรของตัวเองใส่ไว้ในอกให้นาง เพื่อช่วยต่อชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัย นางคงรีบเผ่นออกไปหาเจ้านั่นแล้ว

เขาได้แต่นิ่งเงียบกลืนความรู้สึกของตนลงไปในอก  เกล็ดเทพมังกรดำสำคัญต่อชีวิตตนเองแท้ๆ  หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันกับเจ้ามังกรเฒ่าขึ้นมา 

ข้าจะสู้หน้าเจ้าได้หรือ จื่อเฉียน

ป่ายจื่อเฉียนนางหลับชนิดไม่สนโลกภายนอก  จะฟ้าถล่มหรือดินทลายก็ช่าง  ราวกับร่างถูกห่อหุ้มด้วยสัมผัสบางๆ  หรือจะเป็นความฝันปลายเท้าเปล่าของนางกำลังย่ำเดินไปตามทางเล็กๆในสวนหลังตำหนักชิวเทียน  เศษใบไม้แห้งใต้ฝ่าเท้าของนางส่งเสียงกรอบแกรบ  นางกำลังเดินตามเงาของตนเองที่ทอดออกไปช้าๆ  บางครั้งก็วิ่งไล่ตามเงาของตน  หัวเราะเพียงลำพังกับเงาของตน  สุดท้ายหยุดยืน

หญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินตรงไปที่โต๊ะกลางห้องเพื่อหาน้ำดื่ม  ก็พบกับร่างสูงใหญ่ของเซี่ยเจี่ยเหยียนนั่งอยู่เงียบๆ

“มานั่งทำอะไรเงียบๆมืดๆแบบนี้”

“ก็แค่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย  พรุ่งนี้ข้าจะทำอาหารไว้ให้ เย็นๆข้าถึงจะกลับ”

“ท่านจะไปไหน ให้ข้าไปด้วยได้หรือไม่” เขาส่ายหน้าช้าๆบอกเพียงว่าเป็นธุระเร่งด่วนไปไม่นานก็จะกลับ มิได้ไปเที่ยวเล่น 

“ก็ได้” ป่ายจื่อเฉียนอ้าปากหาวเดินกลับไปนอนคุดคู้ต่อเหมือนเดิม  นางไม่อาจได้เห็นสายตาของจอมอสูรว่า เขากำลังตัดสินใจบางอย่างที่นางเองก็ไม่อาจรู้ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

338 ความคิดเห็น

  1. #322 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 14:52
    เป็นห่วงชิงหรง เป็นห่วงจอมอสูร
    #322
    0
  2. #206 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 22:09
    รอดูชะตาเง็กเซียน

    ปล. องค์เง็กเชียน/ร่วงหล่น/อีกฟาก/ที่คอตนเอง/อาเจียน/บีบนวด/นางร้อนใจ/ยังบริเวณ/การต่อสู้/ทางฝ่ายนั้น/ต่างฝ่าย
    #206
    0
  3. #205 น่ารัก (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 20:30
    เง็กเซียนต้องฉลาดและรู้ทันทุกอย่างสิ ทำไมโง่งมหลงผู้หญิงอ่ะ
    #205
    0
  4. #204 irainii (@Darezo_osca) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    เบื่อเง็กเซียน เบื่อแม่เทพธิดา
    เมื่อไหร่จื่อเฉียนจะหายดี
    สู้กันให้จบๆไปเลยยยยยยย
    เง็กเซียนโง่จริงงงงงงงง
    #204
    1