เล่ห์พยัคฆ์ลวงมังกร

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 28 ข้อเสนอของปีศาจ(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

ในแดนมนุษย์เวลาช่างเดินไปอย่างรวดเร็วยิ่งนัก  เซี่ยเจี่ยเหยียนต่อเส้นเอ็นให้กับป่ายจื่อเฉียน ในแต่ละวันล้วนทรมานยิ่ง  เขาต้องทนเห็นนางอดทนกัดฟันอยู่เช่นนี้  ในเมื่อนางอดทนเจ็บปวดกายได้ เขาก็ควรจะอดทนเจ็บปวดใจให้ได้  นับวันนางเริ่มผ่ายผอมเพราะการรักษาและมีอาการไข้สูงอยู่ถึงสามวัน  วันที่สี่ก็ยังคงมีไข้สูงเช่นเดิม  จอมอสูรหนวดเคราขึ้นครึ้มจนเหมือนมหาโจร  เขาทั้งเฝ้าไข้ ป้อนน้ำ ป้อนอาหาร จนมิได้หลับได้นอน

ร่างเพรียวบางกระสับกระส่ายเพราะพิษไข้  เซี่ยเจี่ยเหยียนรีบใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดร่างกายของนางเพื่อลดอาการไข้สูง  สภาพร่างกายของนางในตอนนี้อ่อนแออย่างมาก  เขามองเชือกที่มัดรอบคอของนาง  อยากแกะทิ้งไปให้ไกลแต่ถ้าหากทำเช่นนั้น  พวกทหารของแดนนสวรรค์จะรู้ได้ทันทีว่านางอยู่ที่ไหน

“บ้าที่สุด...จื่อเฉียนอดทนไว้ อดทน” เขาใช้ผ้าเช็ดไปตามร่างกายของนางโดยไม่ใช้ผ้าปิดตา  ความเป็นห่วงทำให้เขามองข้ามเรือนร่างของนางเสียสิ้น  ปากพึมพำขอให้นางฟื้นคืนโดยเร็ว ส่วนตนเองนั้นก็แทบจะสิ้นเรี่ยวแรงอยู่รอมร่อ  

คืนวันที่แสนทรมานของเซี่ยเจี่ยเหยียนและป่ายจื่อเฉียนยังคงดำเนินไปในแดนมนุษย์ 

 

ตำหนักหมื่นห้อง...

วันคืนพ้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าในแดนสวรรค์  องค์เง็กเซียนฮ่องเต้เสด็จมาหาเทพธิดาเสวี่ยนปี่แทบจะทุกวัน  นางพอใจที่พระองค์เสด็จมาหา  นับวันนางยิงทวีความงดงามจนพระองค์แทบจะกลืนกินร่างงามของนางในทุกครั้งที่เสด็จมา  แม่เทพธิดาผู้งดงามเอ๋ย เจ้างามล้ำกว่าครั้งที่เจ้าเข้าถวายตัวครั้งแรกเสียอีก

“หึๆ..จงเสพสมกันเสียให้พอ ตัณหาราคะ ความโลภ ความมืดดำในใจเทพเซียนขั้นสูงแบบนี้ เป็นอาหารอย่างดีให้กับข้า” เสียงแผ่วเบาจากความมืดเบื้องหลังของเทพธิดาเสวี่ยนปี่  ความมืดที่เกาะกุมชีวิตของนางมานานหลายร้อยปี ความมืดที่นางยินดีรับด้วยความเปรมปรีด์  รอยยิ้มหวานเคลือบด้วยพิษร้าย ซึ่งนางยินดีรับข้อเสนอของปีศาจจากโพ้นทะเล  ต่อให้นางต้องแตกดับไปพร้อมกับชาวสวรรค์ชั้นฟ้า หรือจะพบกับความวิบัติเท่าใดนางก็ยินดี เพื่อแก้แค้นให้กับน้องชายนอกไส้ของนางที่รักนักหนา

“ฝ่าบาท เรื่องที่หม่อมฉันขอเป็นอย่างไร้บางเพคะ” นางชม้ายชายตาหวานเชื่อมไปยังร่างกำยำที่สวมเพียงเสื้อแขนยาวสีทองอร่ามคลุมกายแกร่ง  เส้นผมสีดำสนิทเป็นมันยาวสยายเต็มแผ่นหลังกว้าง  พระองค์นั่งชันเข่าขึ้นข้างหนึ่งแล้ววางแขนลง  โดยมีร่างอวบอิ่มเย้ายวนคลอเคลียอยู่ข้างหลัง

“เรื่องนั้นข้าส่งบริวารไปเชิญท่านชิงหรงแล้ว  แต่ตอนนี้ท่านชิงหรงเข้าฌานอยู่ที่เขาอินเทียน  ไม่สามารถเข้าไปรบกวนได้ เจ้าใจเย็นรอก่อนเถอะ” พระองค์แตะแก้มเนียนของนางเบาๆ  เทพธิดาเสวี่ยนปี่แสร้งทำเป็นถอนใจ นางโผกายทิ้งตัวลงกับฟูกหน้านุ่มซุกใบหน้างามลงแล้วสะอื้นเบาๆ

“โถๆ เจ้าอยู่กับข้าไม่มีอันตรายอันใดเข้าถึงตัวเจ้าได้เป็นแน่”

“แต่...แต่ว่า”

“ป่ายจื่อเฉียน นางถูกตัดเอ็นมือเอ็นเท้าทั้งสองข้าง ไม่มีทางที่จะกลับมาแก้แค้นเจ้าหรือข้าได้ อีกทั้งข้าส่งทหารออกตามหาทั้งสามภพภูมิไม่นานต้องเจอนางกับผู้ที่พาหนี” เทพธิดาเสวี่ยนปี่ยันกายขึ้นกระพริบตา  นางไร้อาภรณ์ปิดกายโอ้อวดทรวงทรงท้าทายสายตาจักรพรรดิหยก  เมื่อเห็นสายตาวามวาวของพระองค์เข้า นางแสร้งทำเป็นเอียงอายลุกขึ้นกอดเอวแข็งแรงเอาไว้แล้วออดอ้อนฉอเลาะ

“ฝ่าบาท ท่านช่างดีต่อข้ามากมายนัก แต่ไม่นานท่านต้องพ้นจากตำแหน่งนี้แล้ว หม่อมฉันเสียดายความสามารถของพระองค์เพคะ” จักรพรรดิหยกพระองค์หันกลับมารวบร่างงามเข้ามากอด เขี่ยเส้นผมสีดำสลวยนุ่มให้พ้นไปจากเนินอกอวบ

“ช่วยไม่ได้ หากผู้มีบุญบารมีมากกว่ามา ข้าก็ต้องหลีกทางให้” มือใหญ่เค้นคลึงร่างงามที่ยังคงแสร้งทำเป็นสะท้ายอายของนางด้วยความเพลิดเพลิน

“ถ้าเช่นนั้น ข้า ข้าคงต้อง...ฮือๆ” นางปัดมือของเขาออกไปจากเนินอกของตนเอง น้ำตาหยดเผาะ “ข้ามิต้องตกเป็นของผู้ที่มาแทนท่านอย่างนั้นหรือ ไม่ ข้าไม่ยอม” ร่างงามสะอื้นไห้  จักรพรรดิหยกเห็นแล้วให้สงสารได้แต่ถอนใจ จู่ๆนางก็เงยหน้าขึ้น

“หากข้าช่วยให้ท่านได้อยู่ต่อไป ข้าก็ไม่ต้องตกไปเป็นของผู้อื่น”

“เจ้าจะช่วยอะไรข้าได้กัน” พระองค์ทำหน้าฉงน  เทพธิดาผู้มีความงามเป็นเลิศอำนาจของนางมีเพียงสร้างความรื่นรมย์ให้กับพระองค์เท่านั้น จะมีความสามารถอันใดได้กัน ของวิเศษก็ไม่มี

“ได้ซิเพคะ หากพระองค์ยอมทำตามที่หม่อมฉันแนะนำ รับรองว่าพระองค์จะได้ดำรงตำแหน่งอันยิ่งใหญ่นี้ไปอีกนานเท่านาน และอาจจะได้ครองไปถึงอีกฝากของทะเลกว้างก็เป็นได้” องค์จักรพรรดิหยกนิ่งคิด สงสารนางอันเป็นที่รักอย่างยิ่ง  หากนางต้องกลายเป็นสนมขั้นต่ำให้กับจักรพรรดิหยกองค์ใหม่  เขาเองก็ไม่ยินยอมเช่นกัน

“แล้วข้าต้องทำอย่างไรบ้าง” เทพธิดาเสวี่ยนปี่ยิ้มหวาน สองแขนกลมกลึงรั้งร่างแข็งแรงให้โน้มเข้าหา  ขบเม้นติ่งหูเบาๆ

“ขอเกล็ดมังกรของเทพบรรกาลมาให้ได้ก่อน  เรายังมีเวลาพอที่ครอบครองกำลังทหารของท่านเทพมังกรทะเล” จักรพรรดิหยกผู้มืดบอดพลิกร่างของนางขึ้นให้นั่ง ส่วนตนเองเป็นฝ่ายนอนราบกับที่นอนนุ่มอันแสนยุ่งเหยิง

“ท่านจะได้ครองกำลังทั้งแผ่นฟ้าและผืนน้ำ” นิ้วเรียวสวยเขี่ยไล้ไปบนแผ่นอกแข็งแรงกำยำช้าๆ “ต่อให้ป่ายจื่อเฉียนกลับมาได้ก็สายไป” นางยิ้มเหยียดชั่วร้าย แต่ในสายตามืดบอดนั้นกลับเห็นนางงดงามยิ่งนัก ดวงตาสวยซึ้งมองร่างกำยำแข็งแรงขององค์เง็กเซียนฮ่องเต้  ชายผู้มีเพียงบุญบารมีท่วมท้น หาได้มีฤทธาอันใด หัวอ่อนว่าง่ายไม่มีความเด็ดขาด  ในหัวของนางนั้นแสนจะขยะแขยงกับเขาผู้นี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรมา  แต่เพื่อความสำเร็จในสิ่งที่ต้องการนางจำยอมทน  ยั่วยวน และหลับนอนกับชายผู้นี้  และทุกครั้งที่ร่วมเสพสม นางจะสร้างภาพมายาให้กับเขา ให้มีใบหน้าเป็นของเซียนเสวี่ยนฟุน้องชายนอกไส้ผู้หล่อเหลาของนาง ดวงตาของนางปิดลงแล้วลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง  ใบหน้าของเซียนเสวี่ยนฟุปรากกฏขึ้นมาแทนใบหน้าขององค์จักพรรดิหยก  เขานอนทอดร่างกำยำน่าหลงใหลอยู่ใต้ร่างของนาง  ส่งยิ้มหวามหวานเชิญชวนสองมือใหญ่กอบกุมปั้นท้ายงามรั้งร่างของนางให้ขยับเข้ามา

ความชั่วร้ายคืบคลานเข้าใกล้ทีละนิดและทีละนิด โดยไม่มีใครในตำหนักหมื่นห้องได้ระแคะระคายแม้แต่น้อยว่าความชั่วร้ายฝังรากลึกอยู่ที่แห่งนี้มาหลายร้อยปีแล้ว

เทพชิงหรงนั่งทำสมาธิหลับตานิ่ง ทำทีเป็นไม่สนใจต่อคำเชิญขององค์เง็กเซียนฮ่องเต้  พระองค์อ้างว่ามีเหตุที่จะต้องหารือเรื่องของสิบหาง บริวารที่นำความมาแจ้งไม่สามารถเข้าไปภายในเขตเขาอินเทียนได้  ต่อให้ฟ้าสะเทือนก็มิอาจล่วงล้ำเข้ามาในอาณาเขตของเขาที่ครอบคลุมเขาอินเทียนเอาไว้ได้ ทุกชีวิตจะปลอดภัยหากอยู่ในที่ทางของตนเอง  ซึ่งทั้งหมดต่างระวังภัยร้ายจากแดนไกล  แต่ที่ไม่มีใครคาดคิดคือ องค์จักรพรรดิหยกทรงทำสัญญากับเจ้าปีศาจชั่วร้ายโดยมีเทพธิดาเสวี่ยนปี่เป็นผู้ชักนำ

...หรือปีศาจจากโพ้นทะเลจะเข้าครองแดนตะวันออกได้กัน!


กราบเรียน รีดเดอร์ มิต้องตกสะดุ้งจนเรือนไหว หากอ่านไปแล้ว พบว่าแม่นางเสวี่ยนปี่ใช้วิธีอะไรครอบงำผู้นำชาวสวรรค์ ตอนต่อไปจะเป็นที่มาของเสวี่ยนปี่กับเสวี่ยฟุ และเหตุที่ท่านชิงหรงน๊อตหลุดจ้า 

ขอบคุณที่ติดตาม รักรีดเดอร์ทุกคนเลย

เหมือนเดิม ติดเตียนกันได้ อะไรควรไม่ควร ไรท์ผู้โง่งมจะได้รีบแก้ไขให้ถูกให้ควร 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

338 ความคิดเห็น

  1. #196 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 00:21
    โง่หลายตายซะเง็กเซียน
    #196
    0
  2. #184 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 23:49
    ไม่แปลกใจหรอกค่ะ เมื่อดูจากพฤติกรรมแล้วน่ะนะ

    ปล. เปรมปรีดิ์ /เป็นอย่างไรบ้างเพคะ/รอก่อน/เสียดาย...เพคะ/ได้ซิเพคะ/อีกฟาก/ขบเม้ม/บรรพกาล/พอที่ (จะ)/สวยซึ้ง/ขยะแขยง/องค์จักรพรรดิหยก/ยิ้มหวามหวาน/โดยไม่ (มี) ใคร
    #184
    0
  3. #181 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:24
    เมื่อไหร่เง็กเซียนจะโดนกินแล้วตายไปซะทีค้า ตายไวๆน้าเจ้าโง่
    #181
    0
  4. #180 irainii (@Darezo_osca) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:59
    โอ้ยย เง็กเซียนจะโง่อะไรขนาดนี้ !!!""
    #180
    0