ตอนที่ 82 : Ch.74 Awakened! V - [คริสตัลชายน์/คริสตัลฟอร์ - ขุมพลังที่ต่างกันสุดขั้ว!] - ตอนหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ม.ค. 60


Crystalfall: Awakened!

คริสตัลฟอร์: อเวกเกน!

Ch.74 Awakened! V

[คริสตัลชายน์/คริสตัลฟอร์ - ขุมพลังที่ต่างกันสุดขั้ว!]

ตอนหลัง

“ขอต้อนรับสู่แดนสวรรค์ คุณมือวางอันดับหนึ่งแรคนาร็อค เฟลิกซ์ ดิฟเฟอร์!!

น้ำเสียงอันเย่อหยิ่งของเขาที่เฟลิกซ์จำได้อย่างดีตั้งแต่ในโลกเสมือนในร่างอวตารลูกตาตัวใหญ่

“ดร. ดิไวน์!

“อ้าวๆ ชื่นชมตัวข้าขนาดนี้เลยหรือนี่”

“ละเมออะไรของแกมิทราบ! วันนี้แหละแกต้องชดใช้กับสิ่งที่แกทำทั้งหมด! หนึ่งหมื่นชีวิตที่แกบังอาจพรากไปจากโลกนี้!!

“ไม่สนอันนาแล้วหรือ”

เรื่องที่เขาพูดมาเล่นทำให้เฟลิกซ์สะอึกไปอึดใจ

“ก็มาช่วยด้วยน่ะสิ...อันนา! เธออยู่ไหน!! แม่มาแล้วนะ!

เธอตะโกนหาคนที่เธออยากจะมาช่วยมากที่สุด มองโดนรอบแล้วเห็นแค่พื้นที่แห้งแล้งกับท้องฟ้าสีฟ้าอมขาวที่ถูกสร้างขึ้นจากเครื่องฉายบางอย่างซึ่งมันแทบจะเปลี่ยนให้อยู่เหมือนอีกโลกหนึ่งถ้าไม่ใช่ว่ายังมีพื้นที่ขอบกำแพงและเพดานบางส่วนในพื้นที่ๆ กว้างเอาสนามฟุตบอลนี้ยังเห็นโครงเหล็กที่เป็นของจริงปะปนอยู่

และนั่นทำให้เธอเพิ่งจะรู้สึกตัว

แล้วดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ล่ะ!? มันน่าจะอยู่ที่นี่ด้วยสิ

“หึๆๆ แต่ก็น่าแปลกใจที่เธอมาถึงที่นี่เร็วนัก”

“อย่ามาตอแหล! คิดว่าจะดูไม่ออกหรือไงว่าที่จริงแล้วแกเปิดทางให้เข้ามาเอง!

เธอพูดถึงตอนที่เข้ามาข้างในตึกแล้วเจอกับเหล่าหุ่นยนต์เปิดทางให้เป็นระเบียบจนถึงที่นี่ ชายตรงหน้าได้ยินเช่นนั้นแล้วเอามือกุมศีรษะระเบิดหัวเราะ

“ฮ่าๆๆๆ!!! นึกว่าเธอจะเป็นพวกบ้าใช้แต่กำลังซะอีก”

“เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันเหอะ! แกรีบๆ ยอมแพ้ปิดเจ้าดาร์คไซเบอร์เอลฟ์นั่นและก็ส่งตัวอันนาซะดีๆ! เพราะอีกไม่นานแล้วที่พวกของฉันทั้งกองทัพจะมาที่นี่แล้ว!

“ก็มาเลยสิ ข้าไม่กลัวอยู่แล้ว...เจ้าพวกนั่นไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเธอเลยนะคุณเฟลิกซ์”

“แล้วไอ้ที่โดนลำแสงนั่นจนเดี้ยงรอบหนึ่งละ?”

พอถูกเรื่องจริงที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ประมาณหกชั่วโมงก่อนเจ้าตัวถึงกับสะอึก

“ตอนนั้นถือว่ายังไม่สมบูรณ์ จนกระทั่งตอนนี้สิ่งที่ได้จากตัวเธอทำให้ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์แข็งแกร่งขึ้นอย่างที่ควรจะเป็นแล้ว”

“สิ่งที่ได้....จากฉัน!?

“ในโลกเสมือนก็บอกไปแล้วว่าข้าเอาพยายามดึงความรู้สึกด้านลบออกจากตัวเจ้าด้วยเทคโนโลยีเอเลี่ยนนี่เพราะตัวเธอมันพิเศษกว่าคนอื่นนับหมื่น ผู้ใช้พลังจิตอย่างเธอเพียงคนเดียวมีค่าเท่ากับคนหนึ่งร้อยล้านคน!! และมันน่าจะเป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกที่ได้ตัวเธอมาก...แต่ลูกสาวของข้าอันนากลับวางกับดักในแคปซูลไลฟ์เธอซะอย่างงั้น!! ทำให้ข้าไม่สามารถจะดึงพลังนั่นด้วยการควบคุมโดยตรง! แต่ข้าก็ยังไม่เอะใจเลยว่าลูกสาวข้าจะเป็นคนทำเช่นนั้น...กว่าจะรู้ตัวลูกสาวของข้าก็วางกับดักเยอะต่อไหนถึงไหนแล้ว หึๆๆ แต่ยังดีที่ยังมีหนทางอยู่...ก็แค่สร้างสถานการณ์ที่ทำให้เจ้าต้องสมเพศตัวเองมากๆ เข้าให้ แล้วพลังด้านลบมหาศาลนั่นก็จะไหลมาให้คริสตัลฟอร์ได้กลืนกินเตรียมส่งต่อให้ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์...หึๆ แต่แล้ววันนั้นวันที่เจ้าพวกโง่ข้างนอกนั่นที่ไม่รู้จักคุณค่าของดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ไม่รู้ทำไมถึงรู้การมีตัวตนของเกาะนี่!! ข้าก็เลยให้ลูกสาวของข้าสังหารตัวตนของเจ้าในโลกเสมือนที่บนหอคอยแห่งนั้น...ทำหน้างงแบบนั้นคงไม่เข้าใจใช่ไหมว่าทำไมข้าถึงใช้คำสั่งล้างสมองเจ้าซะ...ก็เพราะอันนาลูกสาวข้าดันวางกับดักไว้อีกนั่นแหละ! ข้าก็เลยต้องป้อนพลังแห่งความมืดให้นางซะและการที่จะล้างสมองเจ้าให้อยู่ในการควบคุมนั้นก็ต้องทำให้เจ้าตกอยู่ในสภาวะจิตแตกสลายซะก่อน ทว่ามันกลับผิดพลาดไปซะทุกอย่าง!! หึๆ แต่นั่นมันก็แค่แผนสำรองเท่านั้นเพราะความจริงแล้วพลังด้านลบที่ได้มาจากเจ้าก็มากพอที่ล่อเลี้ยงแก่คริสตัลฟอร์ทั้งหมดที่ข้ามี! และส่งต่อไปยังดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่แสนงดงามนี่!!!

คำร่ายยาวที่ไขข้องทุกเรื่องที่ข้องใจทั้งในโลกเสมือนและโลกจริงแห่งนี้จบลงด้วยการชูมือขวาขึ้นของเขา ทันใดนั้นบัลลังก์สูงยักษ์ค่อยๆ แปรสภาพจากที่เคยถูกภาพฉายโฮโลแกรมปิดบังอยู่กลายเป็นแท่นคริสตัลสีแดงฉานที่เป็นภาชนะโอบอุ้มดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่เป็นก้อนพลังงานไหลเวียนสีดำขนาดมหึมาที่กว้างกว่า 80 เมตรที่เคยถูกภาพลวงตาปิดบังไว้ก่อนหน้านี้ สายลมอ่อนๆ ที่เธอคิดว่าเป็นแค่ลมพัดธรรมดาแต่มันกลายเป็นว่าเจ้าตัวดาร์คไซเบอร์เอลฟ์นี่เองที่เป็นต้นเหตุของลมที่มันดูดเข้าไปที่ดูเหมือนจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทว่าชายคนนั้นเห็นท่าทีของเฟลิกซ์ที่กำลังหัวเราะ

“หัวเราะ!? อะไรกัน!? ทำไมถึงเจ้าถึงหัวเราะ!? ตามหลักแล้วเจ้าต้องสิ้นหวังหมดอะไรตายอยาก?”

“ก็นะ...”

เฟลิกซ์ถอนหายใจพักชั่วครู่แล้วเงยหน้าขึ้นมาอย่างมุ่งมั่น

“หลงคิดว่าอันนาโกรธและรังเกียจตัวฉันจริงๆ...แต่ในเมื่อมันเป็นเพราะแกยัดเยียดอะไรก็ไม่รู้ให้อันนาเป็นแบบนั้นก็สบายใจขึ้นมาเปราะหนึ่งว่าตัวตนที่เธอมีต่อฉันแปลกๆ ก่อนหน้านี่มันไม่ใช่ตัวตนของอันนาจริงๆ ไงละ!!

กำลังใจที่จะอยากจะช่วยอันนาเอ่อล้นขึ้นมาเต็มเปี่ยมและเธอใช้พีทูสร้างพลาสม่ารูปลักษณ์เป็นแขนที่ใหญ่กว่าปกติให้เชื่อมกับต้นแขนซ้ายของต้นเอง ถึงแม้จะรู้สึกร้อนเหมือนโดนเผาแต่ก็ปรับให้มันเข้ากับร่างกายเธอได้อย่างรวดเร็ว บัดนี้ตัวเธอดูคล้ายในโลกเสมือนคริสตัลฟอร์เป็นอย่างมากเพียงแต่แขนซ้ายจักรกลกลายเป็นแขนซ้ายพลาสม่าสีทองอร่ามที่สร้างออร่าคลุมไปทั้งตัวเธออย่างกับแปลงร่างขั้นสองแทน

หึๆ ไม่คิดเลยว่าทำครั้งแรกแล้วจะได้เลยนะเนี่ย!

หรือเป็นเพราะฉันใช้คริสตัลชายน์เสริมกันแน่นะ!?

เฟลิกซ์กำลังได้ใจอย่างมากที่เธอลองผนวกพลาสม่าพีทูเข้ากับตัวเธอได้สำเร็จเพราะก่อนหน้านี้เธอไม่กล้าที่จะลองเสี่ยงกับตัวเองเด็ดขาด มาในวันนี้ไม่รู้อะไรดลใจเธอให้ทำแบบนี้

แต่ทว่า...

“เซอร์ไพรส์ ข้าเองก็ชอบเซอร์ไพรส์!

เขาพูดจบก็มีเสียงเหล็กเสียดสีกันดังมาจากข้างหลังแท่นคริสตัลฟอร์แล้วเสียงเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเห็นว่ามันเลื่อยออกมาอยู่ข้างๆ ดิไวน์ มันเป็นศัตรูที่เธอเคยเจอกันมาก่อน ณ กลางทะเลที่เธอตกลงมาจากยานบินของ MLA...หุ่นยนต์ปลาหมึกที่มีช่วงตัวใหญ่ขนาดสามเมตรและหนวดเหล็กยาวของมันอีกแปดเส้น แต่ที่แปลกไปจากเดิมคือที่ข้อต่อหลังส่วนหัวของมันเป็นแก้วใสเห็นคนที่ถูกผนึกให้หลับใหลอยู่ข้างใน

“อันนา!!!

“คงจะประทับใจอย่างมากแน่ๆ”

“ชิ!

ให้ตายสิ ฉันน่าจะเดาออกตั้งแต่แรกว่ามันต้องมาไม้นี้!

ถึงเธอจะรู้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ดิไวน์ยิ้มชอบใจแล้วบอกให้เฟลิกซ์ทำตาม

“เจ้า...จงมอบร่างกายให้แต่ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ซะ แล้วเด็กคนนี้จะรอด”

“เฮ้ยๆ! ไหงแก่บอกว่าเอนดูอันนาเหมือนเป็นลูกสาวของแกไง!

“ลูกสาวย่อมเสียสละให้คนเป็นพ่อได้สิ”

“กะ...แก!!!

เฟลิกซ์ไม่รู้จะสรรหาคำด่าอะไรแล้วเริ่มคิดหนัก

แย่ละ...ถ้าเป็นแบบนี้...

ถ้าเป็นแบบนี้ละก็...

ฉันน่ะ...ฉัน...ฉัน...

ความกังวลใจและความเจ็บใจมันเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน ดิไวน์เห็นท่าทางนั้นแล้วถึงกับหัวเราะชอบใจ พีทูที่ใช้สร้างพลาสม่าเป็นแขนเทียมคิดมาเริ่มติดๆ ดับๆ

ฉัน...คือฉัน...เพื่ออันนาแล้วฉันยอมให้—

“เฟลิกซ์!! นี่ฉันเองนะ!

“วิคตอเรีย!?

จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นที่เครื่องสื่อสารข้างหูซ้ายดึงสติเธอไว้ ปลายทางถอนหายใจก่อนที่จะบอก

“อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ เด็ดขาด! นั่นเป็นกับดักเธอน่าจะรู้ดี!

“ปะเปล่าสักหน่อย! ฉันดูออกน่า!

พังแจมเมอร์ได้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย!?

เฟลิกซ์รีบปฏิเสธไปทั้งที่จริงแล้วเกือบจะยอมรับตามเงื่อนไขของดิไวน์

นั่นสินะ ถึงยังไงเจ้าหมอนั่นคงไม่ทำตามหรอก

“เฟลิกซ์...ช่วยเปิดลำโพงได้ไหม อยากให้มันได้ยินด้วย”

วิคตอเรียสั่ง เธอดึงหูฟังก้านสั้นออกมาด้วยมือขวาแล้วกดปุ่มที่มีอยู่ตรงส่วนในตรงกลางแล้วถือชูไว้ เสียงของวิคตอเรียก็ดังมากพอที่จะส่งให้ดิไวน์ได้รู้

“ฉันคือเลขาธิการเวิลด์เจเนอรัลผู้ที่มีตำแหน่งสูงสุด วิคตอเรีย! แกคงรู้จักดีใช่ไหม”

“แน่นอน...แล้วมีอะไรจะคุย? ก่อนที่จะถูกดาร์คไซเบอร์เอลฟ์กลืนกินจิตใจเจ้าจนหมดด้วยผลงานของดิไวน์ผู้นี่!

“เลิกเล่นละครแล้ว! แกไม่ใช่ดร.ดิไวน์ตัวจริงซะหน่อย!!

วิคตอเรียตะโกนลั่นสาย

ไม่ใช่ดิไวน์ตัวจริง?

เฟลิกซ์ได้ยินแล้วยังจับต้นชนปลายไม่ได้ เงยหน้ามองคนตรงหน้าที่ยังคงทำหน้าเรียบๆ อยู่

เอ๊ะ???

“หา!!! พูดเรื่องอะไรนะ!?

“หมายตามที่ว่าไปนั่นแหละ! มีอยู่ในวิเคราะห์คาดการณ์ของดิออลโนว์และกลุ่มนานามิที่แยกไปเพิ่งเจอข้อเท็จจริงเรื่องนี้เอง...เจอตัวจริงของดร.ดิไวน์ที่กลายเป็นศพไปแล้ว!

“กลายเป็นศพ? แต่ตรงที่ฉันอยู่มีเหมือนกันนะเฮ้ย! ศพหน้าคล้ายๆ ดิไวน์เต็มไปหมดเนี่ย!?

“เรื่องนั้นแหละที่จะบอก...ข้อมูลย้อนหลังทั้งหมดบนเกาะที่นี่ที่ได้มา ตอนที่ดิไวน์ยังมีชีวิตอยู่เขาได้...โคลนความคิดตัวเองลงแอนดรอยด์ให้เป็นทาสตัวช่วยโปรเจคบนเกาะนี้แต่ดูเหมือนว่าเขาจะโคลนตัวหนึ่งให้เป็นหัวหน้ากลุ่มโคลนทาสอีกที ในบันทึกเสียงสุดท้ายภายในห้องทำงานที่ดิไวน์โดนขังลืมสิบกว่าปีจนเสบียงที่ห้องถูกขังนั้นหมดเลยอดตายประมาณว่า เขาให้อุดมการณ์แก่โคลนหัวหน้าคนนั้น [มากเกินไป] จนเมื่อตัวดิไวน์เขาเองเริ่มคิดได้ว่าสิ่งที่เขากำลังทำมันอันตรายเกินที่จะควบคุมเลยจะระงับแผนไว้ชั่วคราว แต่ถูกเจ้าโคลนหัวหน้านั่นตัดตอนแทน...และถ้าให้เดาแอนดรอยด์ที่มีโค้ดเนม [หัวหน้า] นั่นก็คือคนที่อยู่ตรงหน้าเธอนั่นแหละเฟลิกซ์”

เรื่องหักมุมที่ซ้อนทับกันอีกทีเล่นทำให้หัวเฟลิกซ์มึนไปชั่วขณะ

“แล้ว...มันหมายความว่ายังไง? ไอ้ที่สิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไรละ?”

“เป็นเพราะความผิดพลาดไม่ก็อุบัติเหตุ...หรือจะเรียกว่าอุดมการณ์แผนเดิมของดร.ดิไวน์ก็ว่าได้...ใช่ไหมคุณตัวปลอม”

“ข้าก็แค่ทำสิ่งที่เป็นตัวข้าเท่านั้น”

ดิไวน์ตัวปลอมตอบด้วยสีหน้าปกติสุดๆ

ทำสิ่ง...ที่ตัวมันเป็น...

หน่อย...หน่อย!!!

“อย่ามาพูดให้ขำนะโว้ย!!! ชีวิตคนเป็นหมื่นๆ ต้องตายเพราะเรื่องผิดพลาดพรรคนั้นหรอ!?

“หึๆๆ มันไม่ใช่ข้อผิดพลาดหรอก”

“ไม่ใช่!? แล้วมันหมายความว่า—”

“เฟลิกซ์!! อย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับมัน!

วิคตอเรียสั่งขัดจังหวะ

“ทำไมละ!? ในเมื่อมัน—”

“จำที่ฉันพูดไม่ได้หรือไง มันเป็นแอนดรอยด์”

“แอนดรอยด์!? แล้วไงมันพรากชีวิตทุกคนไปเลยนะ!

“เพราะมันเป็นแอนดรอยด์ไง ต่างจากเรพลอยด์ที่เป็นวิวัฒนาการอีกขั้น...ตัวแอนดรอยด์มันเป็นแค่หุ่นยนต์ทำตามคำสั่งเพียงแต่มีความสามารถในการเลียนแบบพฤติกรรมมนุษย์เท่านั้นต่างจากเรพลอยด์ที่มีความคิดเป็นอิสระของตนเอง มันทำแม้กระทั่งจัดการตัวคนที่สร้างมันขึ้นมาและตัวมันตรงหน้าเธอในตอนนี้กำลังถ่วงเวลาเพื่อให้ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ของมันชาร์จสมบูรณ์อยู่! ไม่เกี่ยวเรื่องอารมณ์ความแค้นอะไรทั้งนั้น! มันก็แค่ใช้จิตวิทยาซื้อเวลา!!

ความจริงจากวิคตอเรียที่ตบหน้าเฟลิกซ์เข้าอย่างจังให้ได้สติ เธอก้มหน้าลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

นี่ฉัน...โดนมันปั่นหัวตลอดตั้งแต่ต้น

“มาตรการฉุกเฉิน ยกเลิกผลประมวลเลียนแบบมนุษย์และวิเคราะห์ เข้าสู่โหมดคอมแบท”

เสียงที่เคยเหมือนมนุษย์ของแอนดรอยด์ที่มีโค้ดเนมว่า [หัวหน้า] กลายเป็นเสียงที่ไร้จังหวะจะโคน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นตัวของมันกำลังเข้าไปใส่ส่วนหัวของหุ่นยนต์ปลาหมึกยักษ์ที่ถูกเปิดออกเหมือนกับห้องคนขับโดยมีอันนาเป็นตัวประกันที่ข้อด้านหลังมัน และจู่ๆ ทั้งตัวมันก็มีออร่าสีแดงขึ้นมันถูกส่งมาจากคริสตัลฟอร์ทำให้ตัวมันลอยกลางอากาศแต่เคลื่อนไหวเหมือนอยู่ในน้ำแบบแหกกฎฟิสิกส์ทั้งปวงอยู่เหนือหัวสักสิบเมตรได้แล้วดวงตาสีแดงของหุ่นยนต์ปลาหมึกที่เธอจำมันได้ดีกำลังจดจ้องมาที่เธอโดยมีดาร์คไซเบอร์เอลฟ์อยู่เบื้องหลัง

หึๆๆๆ ก็ได้...ตอนนี้ก็แค่กำจัดเจ้านั่นให้ได้สินะ

แต่ก็ต้องระวังอย่าให้โดนอันนาไปด้วย

เฟลิกซ์เอาเครื่องสื่อสารติดข้างหูเหมือนเดิมก่อนที่จะตกใจเพราะเห็นรอบดวงตาของมันกำลังชาร์จพลาสม่าสีแดงยิงใส่เป็นสองลูกขนาดใหญ่กินทั้งตัวหมุนควงสว่านหาเธอ

เวรแล้ว!!

ตูม!!

เพราะไม่ทันตั้งตัว เฟลิกซ์เลยวิ่งแล้วกระโดดหลบจากจุดที่พลาสม่าคู่พุ่งเข้าใส่ตั้งห้าสิบเมตรแต่ก็ยังโดดแรงระเบิดพัดร่างเธอให้กระเด็นไปสามสิบกว่าเมตร ตัวหุ่นยนต์ปลาหมึกแหวกว่ายส่ายหัวกลางอากาศขึ้นสูงกว่าเดิมอีกแล้วมีเลเซอร์นำวิถีเล็งใส่เธอ

เฮ้ย!! อย่าเพิ่ง!!

หวี๊ดดดดดดดดด ตูม!!

เธอรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้ววิ่งหลบลำแสงพลาสม่าสีแดงที่ถูกยิงตามหลังมาติดๆ ก่อนที่จะใช้หมัดซ้ายที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพลาสม่าพีทูของเธอยิงขึ้นไปปักที่ริมผนังด้านหนึ่งแล้วดึงตัวเองขึ้นหลบเลเซอร์ได้หวุดหวิด หุ่นปลาหมึกก็หยุดยิงไปก่อนที่จะแหวกว่ายกลางอากาศซ้ายขวาเหมือนจะทำตัวไม่ให้เป็นเป้าหมายตลอดเวลาอีกครั้ง แล้วกางแขนหนวดทั้งแปดออกแล้วให้ปลายหนวดทั้งหมดรวมทั้งลูกตาเดียวของมันชาร์จพลาสม่าเล็งมาที่เธอ

ให้ตั้งหลักก่อนสิเฮ้ย!!!

มือซ้ายพลาสม่าที่เกาะกำแพงไว้เธอก็รีบปล่อยมันมายกตั้งการ์ดสร้างบาเรียขึ้นมากัน ในขณะที่ตัวเธอกำลังร่วงลงเพราะไม่ได้เกาะอะไรไว้ก็ถูกอนุภาคพลาสม่ากว่าเก้าลำแสงยิงใส่มาเต็มๆ ดันตัวเธอติดกำแพงเข้าอย่างจัง เธอแปลกใจที่ว่าบาเรียที่เธอใช้ความคิดสร้างมันด้วยพีทูขึ้นมายังพอใช้ป้องกันได้แต่ก็ยังเจ็บตัวอยู่บ้างจากการถูกกระแทกหลังและร่วงลงมาที่พื้น

“แฮ่ก...แฮ่ก...”

เฟลิกซ์รีบแหงนคอขึ้นมาดูศัตรูพบว่ามันกำลังไปเกาะที่ฐานรองรับดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่เป็นคริสตัลฟอร์เพื่อดูดพลัง ระหว่างนั้นวิคตอเรียติดต่อเข้ามา

“เฟลิกซ์!! เธอรีบหนีออกมาเร็วเข้า! เดี๋ยวพวกฉันจะจัดการให้เอง”

“พลังมันขนาดนั้นไม่มีใครเอาอยู่หรอก! นี่มันศึกผู้ใช้คริสตัลชายน์กับคริสตัลฟอร์ชัดๆ!!

คิดอย่างงั้นมันไม่แปลกเพราะขุมพลังที่ทั้งสองใช้กันมันก็คือคริสตัลสองประเภทแต่เธอค่อนข้างเสียเปรียบตรงที่ทางนั้นมีที่เต็มพลังนับไม่ถ้วน ส่วนตัวเธอมีแต่คริสตัลชายน์แท่งเดียวที่ใช้ไปแล้วไม่รู้ว่าผลของมันเพียงพอกับการต่อสู้ครั้งนี้หรือไม่

คงต้องทำให้จบเร็วที่สุด...ตัดตัวส่งพลัง, ทำให้เจ้าปลาหมึกนั่นเดี้ยงแล้วช่วยอันนารีบเผ่น!

เฟลิกซ์วางแผนในใจเสร็จก็ตั้งท่าใช้พีทูยืนมือขวาแล้วกำหนดให้พลาสม่าสีทองรวมตัวที่ฝ่ามือแล้วยิงใส่คริสตัลฟอร์ที่โอบอุ้มดาร์คไซเบอร์เอลฟ์

เปล้ง!?

จู่ๆ ก็มีบาเรียสีแดงปรากฏขึ้นรอบตัวคริสตัลฟอร์แล้วหักเหลำแสงพลาสม่าที่เธอใช้พีทูส่งไปขึ้นข้างบนไปโดนรอบเพดานเป็นรอยแหว่งแทน เจ้าหุ่นปลาหมึกที่เกาะแน่นกับคริสตัลฟอร์หันควับแล้วบังคับให้ปลายหนวดสามเส้นตวัดตั้งขึ้นแล้วหักปลายเล็งหาเธอ

มาแล้ว!

เฟลิกซ์ยกแขนซ้ายพลาสม่าขึ้นมาให้เปลี่ยนรูปร่างเป็นโล่ใสยาวคุมทั้งตัว เลเซอร์พลาสม่าทั้งสามเส้นที่ยิงมานั้นเธอรับได้สบายๆ เมื่อเห็นว่ารับมือได้เธอรีบยกโล่พลาสม่าขึ้นแล้ววิ่งเข้าหาทันทีโดยที่อีกฝ่ายพยายามยิงสกัดแต่ทำอะไรโล่ของเธอไม่ได้เลย

ต้องเข้าใกล้มากนี้...มากกว่านี้อีก!

ตูมๆๆๆ!!!

“แม่!!!

เลเซอร์พลาสม่าสีแดงทั้งสามจากหุ่นปลาหมึกยิงใส่พื้นทางซ้ายขวาและข้างหลังตัวเฟลิกซ์จนเกิดควันโขมงจนมองไม่เห็นตัว เฟียน่าหน้าถอดสีดูอยู่ห่างๆ จากหน้าต่างที่เคยถูกปิดไว้ในห้องที่มีศพของดิไวน์ที่อยู่ชั้นสามทางซ้ายของทางเข้าพื้นที่ใหญ่ที่มีดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ เธอเผลอถอยหลังอย่างหวั่นๆ จะออกจากห้องแต่ถูกนานามิรั้งตัวไว้

“เดี๋ยว!!

“ปล่อยนะคุณน้า!!” เฟียน่าพยายามสลัดให้หลุด

“จะไปตายฟรีหรือไงห๊ะ!?

“ไปช่วยแม่ต่างหาก!!

“คิดว่าแม่เธออ่อนแอขนาดนั้นเลยหรือไง!?

พอเฟียน่าได้ยินแบบนั้นก็หันควับเห็นสายตานานามิที่ไม่ได้โกหกเลยเดินกลับไปดูที่ริมหน้าต่างใกล้ๆ ศพดิไวน์อีกครั้ง กลุ่มควันที่ฝุ่งอยู่ก็มีร่างของแม่เธอพุ่งดีดตัวเข้าหาหุ่นยนต์ปลาหมึกด้วยอะไรสักอย่างที่น่าจะเป็นพีทูของเธอแล้วใช้แขนซ้ายที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพีทูฟาดเข้าเต็มๆ ที่ส่วนหัวของมันจนดิ่งกลิ้งล้มกับพื้นไป

“แม่!!!

“บอกแล้ว...แม่เธอไม่ตายง่ายๆ หรอก”

นานามิเท้าเอวบอกอย่างมั่นใจก่อนที่จะรู้สึกเหมือนหน้าแตกหลังจากเห็นเฟลิกซ์กำลังวิ่งเข้าหาอันนาที่ถูกขังในส่วนหนึ่งของหุ่นปลาหมึกยักษ์แต่ไม่ระวังเลยโดนหนวดของมันฟาดกระเด็นไปอีกทางเข้าให้แต่ยังดีที่ไม่เป็นอะไรมากนักเพราะใช้พีทูสร้างบาเรียคุมตัวเองบางๆ ไว้

“แต่ก็...ทำตัวโง่ๆ เป็นบางครั้ง”

“ไอ้พวกที่อยู่ข้างใน ใครว่างมาช่วยฉันทีโว้ย!!

จู่ๆ ก็มีเสียงเรดดังเข้าเครื่องสื่อสารสามคนที่อยู่ในห้องนั้น เดซี่รีบใช้อุปกรณ์ตรวจสอบสถานการณ์

“คุณเรดที่อยู่ข้างนอกตรงทางเข้ากำลังแย่ค่ะ!

“โอเค เดี๋ยวพวกเราจะไปช่วย”

“ขอแยกตัวนะ”

เฟียน่ายืนยันที่จะไปช่วยแม่ให้ได้ นานามิถอนหายใจแล้วตบบ่าเธอ

“เฟียน่า...เธอน่าจะรู้อยู่แล้วไม่ใช่หรือไงว่าเข้าไปก็เกะกะแม่เธอซะเปล่าๆ ความสามารถในการใช้พีทูสัมผัสถึงอันตรายของเธอน่าจะบอกแล้วนี่ว่านั่นไม่ใช่สนามรบของเธอ”

พอถูกความจริงตอกย้ำเข้าไป เฟียน่าเบี่ยงหน้าเหมือนไม่ค่อยอยากจะยอมรับมัน นานามิเสนอทางเลือก

“งั้นไปช่วยเรดเคลียร์พื้นที่ให้ยานแบล็ควิงค์ของฉันลงได้ เวลาที่แม่เธอช่วยอันนาเสร็จก็ได้รีบเผ่นออกจากเกาะบ้าๆ นี่สักที...เดซี่นำทางไปเลย”

“ค่ะ!

นานามิเดินตามเดซี่ไป เฟียน่าเหลือบมองดูการต่อสู้เหนือมนุษย์ดุเดือดอีกครั้งแล้วดันเก้าอี้ที่โครงกระดูกของดิไวน์ใกล้ชิดติดหน้าต่างแล้วกระซิบบอกก่อนที่จะตามคนอื่นไป

“จงดูความพินาศสิ่งที่แกทำไว้”

[การต่อสู้ของเฟลิกซ์และหุ่นยนต์ปลาหมึกยังคงดำเนินต่อไป]

[หลายนาทีต่อมา]

“ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!

เสียงเครื่องจักรปลาหมึกคำรามกรีดร้องใส่หน้าเฟลิกซ์ที่ถูกมันเข้าโจมตีระยะประชิดจับกดบนพื้นมีเพียงบาเรียทั้งคู่ที่สร้างจากแขนซ้ายเธอคั่นกันไว้อยู่เท่านั้น

“ออกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้!!!

ด้วยอารมณ์ที่โกรธจัดเลยเผลอใช้พีทูปล่อยลำแสงผ่านตาซ้ายใส่บาเรียค้างไว้ห้าวินาทีก็เริ่มถูกเจาะได้มันเลยรีบถอยออกมาทันทีและพยายามตั้งหลักกับพื้นแต่ก็ล้มลงไปอีกครั้งเลยเห็นแคปซูลที่ติดอยู่หลังตัวมัน

อันนา!!

เฟลิกซ์ที่เจ็บตาซ้ายอยู่รีบลุกขึ้นจะเข้าไปหา แต่เหมือนมันจะรู้สึกตัวเลยสะบัดหนวดทั้งแปดไปมาอย่างมั่วซั่วและมีไอพลังงานจากคริสตัลฟอร์ที่อยู่ใกล้พอดีกำลังไหลเข้าสู่ตัวมันอย่างกับว่ากำลังฟื้นคืนชีพเลยรีบใช้พีทูยิงเลเซอร์ใส่ที่หนวดมันแต่กลับถูกปัดออกไปซะอย่างงั้น

เอาไงดี!? เลเซอร์พลาสม่าของเราก็ใช้ไม่ได้ผลด้วย ขืนอัดแรงกว่านี้อาจจะพลาดโดนอันนาก็ได้

เฟลิกซ์คิดอย่างถี่ถ้วน ที่เธอต้องค่อยคุมสติตัวเองให้รู้ว่าทำอะไรอยู่ตลอดนั้นเป็นเพราะส่วนหนึ่งจากพีทูในตัวเธอด้วย เธอรู้ดีว่าถ้าไม่ควบคุมันให้ดีๆ อาจจะทำให้คนตายกันเป็นเบือและเอาจริงๆ แล้วเธอสามารถจบเกมกับหุ่นปลาหมึกได้ทันทีถ้าหากไม่มีอันนาเป็นตัวประกันอยู่

แต่ถ้าเป็นตอนนี้ตัดเจ้าหนวดน่ารำคาญได้สบายๆ แน่

เธอยกแขนซ้ายที่เป็นพลาสม่าติดตัวเธอเปลี่ยนรูปร่างจากแขนจักรกลเป็นดาบเล่มยาวกว่าสามสิบเมตรแทนแล้วฟาดลงไปที่ข้างลำตัวหุ่นปลาหมึกเพื่อสับหนวดสี่อันทางซ้ายออกก่อนที่จะสับไปที่ข้างขวาตัดที่เหลือออกจนกลายเป็นหุ่นยนต์ปลาหมึกด้วนหนวดทั้งแปดแล้วการสับครั้งที่สามเธอเห็นไปที่รอยต่อระหว่างส่วนหัวปลาหมึกกับแคปซูลทรงกลมที่มีอันนาอยู่แล้วฟาดมันลงจนแคปซูลนั่นแยกออกจากตัวมันกลิ้งไปทางขวา เธอรีบปลดดาบพลาสม่าติดแขนเธอที่สร้างจากพีทูให้สลายหายไปทันทีแล้วหอบเหนื่อย

ให้ตายสิ...รู้สึกหมดแรงไปทุกที...ไอ้ที่เสริมคริสตัลชายน์มาคงใกล้หมดเต็มแก่แล้วสินะ

แต่ช่วยอันนาได้สำเร็จแล้ว

และก็...

“ตายซะเถอะ!

ตูม!!

เฟลิกซ์ใช้พีทูสาดลำแสงพลาสม่าอีกครั้งใส่ส่วนหัวของหุ่นปลาหมึกที่ไร้การป้องกันจนเกิดระเบิดควันโขมง เธอไม่สนใจว่ามันแหลกละเอียดหรือไม่เพราะมีสิ่งที่สำคัญกว่า

“อันนา! อันนา! อันนา!

เธอวิ่งเข้าไปหาและพยายามหาทางแงะแคปซูลทรงกลมที่ขังอันนาออกแต่ก็หาไม่เจอเลยกางนิ้วชี้ขวาแล้วใช้พีทูสร้างเลเซอร์สั้นๆ มาตัดแคปซูลให้แยกออกจากกัน น้ำที่ขังอยู่ข้างทะลักออกมา ตัวอันนาที่เคยถูกบังคับให้กอดเข่าอยู่ก็คลายออกแต่ยังไม่ได้สติเลยจะทำการซีพีอาร์แต่เมื่อสำรวจร่างกายเพื่อเตรียมความพร้อมแล้วพบกับความจริงที่น่าตกใจ

เฮ้ย...ทำไมตัวอันนา...ไม่สิ เกือบทั้งตัวยกเว้นส่วนหัวกลายเป็นเครื่องจักรละ?

ความอึดอัดใจแปลกๆ เริ่มถาโถมเข้ามา มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ เมื่อได้ดูอันนา

อะไรกัน...ความรู้สึกแบบนี้...

และแล้วก็มีเสียงของคนหนึ่งดังขึ้นก้องไปทั่วสถานที่แห่งนี้ทั้งๆ ที่น่าจะตายไปแล้ว

“อย่าแปลกใจ...ลูกสาวของข้าก็แค่สูญเสียร่างกายเกือบทั้งหมดจากเรื่องเมื่อสิบกว่าปีก่อน”

“ดิไวน์!?

เธอตกใจลุกขึ้นดูตรงหุ่นปลาหมึกที่กลายเป็นซากใกล้ๆ กับฐานดาร์คไซเบอร์เอลฟ์แต่ก็ไม่พบตัวโค้ดเนมหัวหน้าเลย

จากไหนละ!?

“มองก็ข้าสินะ...หึๆๆๆ ตัวข้าที่แท้จริง...ได้สละจากหุ่นนั่นไปนานแล้ว ข้าก็แค่ค่อยบังคับมันเท่านั้นเอง”

“แล้วแกไปมุดหัวอยู่ที่ไหน!?

“ใจกลางคริสตัลฟอร์ที่พร้อมจะผนวกเข้ากับดาร์คไซเบอร์เอลฟ์”

คำตอบนั้นทำให้เฟลิกซ์รีบเบ่งมองตามที่มันว่า ฐานภาชนะของดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่เป็นแร่คริสตัลฟอร์สีแดง ตรงใจกลางข้างบนของมัน มีบางอย่างกำลังเปล่งแสงสีขาวอ่อนๆ เมื่อจ้องมองดีๆ แล้วก็รู้ว่ามันคืออะไร

CPU? สมองของเจ้าโค้ดเนมหัวหน้านั่น!?

“และขอพูดให้หายโง่ก่อนว่า เธอไม่มีปัญญาทำอันตรายถึงตัวข้าหรอก...ยิ่งอ่อนแรงตอนนี้ด้วย”

“เชอะ!

เฟลิกซ์เจ็บใจ ตามแผนเดิมอยากจะพาอันนาหนีไปทันที แต่ถ้าหากปล่อยให้ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ทำงานก็ละโลกนี้ก็จบเห่กันซะก่อน เธอก้มลงลูบหัวอันนา

คอยแม่ก่อนนะ...

และแล้วเธอก็เดินตรงมาหาคริสตัลฟอร์โดยยืนห่างราวๆ ห้าสิบเมตรได้ เงยหน้ามองขึ้นดูดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่ดูใหญ่จากเดิมเมื่อตอนแรกที่มันปรากฏตัวให้เห็น เสียงของศัตรูดังกึกก้องไปทั่วอีกครั้ง

“เจ้า...เจ้าจะใช้โอกาสอันน้อยนิดเพื่อขัดขวางแผนของข้างั้นหรือ?”

“น้อยนิด? อ๋อ...งั้นแสดงว่ายังมีหนทางอยู่สินะ”

“มนุษย์นี่ช่างหวังกับโอกาสอันน้อยนิดซะจริงๆ”

“แน่นอน...เพราะความหวังนั่นแหละที่ทำให้มนุษย์ก้าวข้ามขีดกำจัดหลายๆ อย่างได้”

“หึๆๆๆๆๆๆๆๆ”

เฟลิกซ์เอ่ยอย่างภาคภูมิแต่อีกฝ่ายกลับส่งเสียงหัวเราะในลำคอ

“หัวเราะแบบนั้น มั่นใจนักหรอว่าเรื่องที่แกโดนป้อนยัดเยียดให้ทำมันจะสำเร็จ”

“หึๆๆๆ เพราะข้าได้รู้ถึงประวัติศาสตร์มนุษย์ดีเลยเตรียมสิ่งที่จะทำลายความหวังนั้นไว้แล้ว”

เรื่องประหลาดที่เธอคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินทำให้ชะงักไปชั่วขณะ

ทำลายความหวัง?

“อ๊าก!!!

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน มีลำแสงขนาดเล็กเท่านิ้วสีทองพุ่งเข้ามาถูกข้างหลังบ่าซ้ายทะลุออกไปข้างหน้า เธอเอามือขวากุมช่องว่างร่างกายกลางไหลซ้ายที่หายไปตามสัญชาตญาณเช่นเดียวกับขาซ้ายที่ต้องยันไว้ไม่ให้ล้ม ตาคู่เธอโตเบิกกว้างไม่ใช่เพราะความเจ็บปวดเพียบอย่างเดียว แต่ความเป็นไปได้ที่เข้ามาในหัวว่าเจ้าของลำแสงนี้เป็นของใคร...

หรือว่า...

เฟลิกซ์ค่อยๆ หันกลับไปหาเจ้าของลำแสงที่ไม่น่าจะมีสติลุกขึ้นมาได้ ผู้หญิงผมขาวสั้นที่ยื่นมือขวาชี้มายังตัวเฟลิกซ์ ดวงตาคู่สีแดงกลับยิ่งดูแดงอย่างน่ากลัวเข้าไปอีกเพราะตาขาวก็เธอก็ถูกย้อมด้วยสีแดงเช่นกัน รอยยิ้มที่ฉีกกว้างราวกับคนบ้ากำลังสนุกชอบใจกับสิ่งที่ตนเองทำไปเมื่อครู่

อันนา!?

“หึๆๆ นั่นแหละดีมากลูกสาวของข้า ยามใดที่เจ้าได้เติมเต็มพลังที่แท้จริงก็ย่อมเข้าใจถึงพลังนั่น...ดูรอยยิ้มนั่นสิ ช่างหน้าหลงใหล”

ดิไวน์ตัวปลอมพูดราวกับหลงใหลจริงๆ เฟลิกซ์ทวนเสียงหลง

“เติมเต็ม...พลัง!?

“เจ้าคงคิดว่าที่ข้าให้หุ่นยนต์ของข้าเต็มพลังจากคริสตัลฟอร์เรื่อยๆ เพื่อถ่วงเวลา...อันที่จริงแล้วเติมพลังให้อันนาต่างหากละ หึๆๆๆ อันที่จริงข้าจะเติมเต็มพลังนั่นให้เธอตั้งแต่แรกเลยก็ได้ แต่ข้าชอบให้โอกาสแก่เจ้า โอกาสที่จะรีบทำลายหุ่นยนต์ของข้าไม่ให้เต็มพลังให้แก่อันนามากมาย แต่เจ้ากลับล้มเหลวที่จะทำสิ่งนั้น กลายเป็นเจ้าที่ทำให้อันนาเป็นแบบนี้”

ใครจะไปรู้วะ!!!

เธอตะคอกลั่นตามที่คิดจริงๆ

เจ้านั่นมันสบายใจถึงกับต่อให้ฉันมากขนาดนั้น...ถ้ามันเอาจริงตั้งแต่แรกคง...

“หึๆๆ ชักเริ่มสัมผัสความสิ้นหวังจากตัวเธอได้แล้ว คุณแรคนาร็อค...สิ้นหวังมากกว่านี้! ดูสิ...ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์มันกำลังตอบรับเจ้าอยู่!

เฟลิกซ์ไม่สนใจที่ดิไวน์ตัวปลอมพูดแม้แต่น้อย เธอเอาแต่มองตัวอันนาที่กำลังคลั่งราวกับคนบ้า...เหมือนๆ กับในโลกเสมือนที่บนหอคอยเหล็กกล้า

อันนาโดนไอ้พลังนั่นครอบงำอีกแล้ว...เธอกำลังเจ็บปวด

“คุณแม่...ข๊าาาาาาาาาาาาา”

อันนาเอ่ยอย่างกับคนโรคจิต ค่อยๆ เดินก้าวมาหาทีละเล็กละน้อย บัดนี้เฟลิกซ์ตัวแข้งทื่อทำอะไรไม่ถูก

“อันนา...”

“หนูต้องเจ็บปวดมาตลอดก็เพราะคุณแม่...คุณแม่...คุณแม่!!

อันนา...

ลูกสาวที่เกิดจากโคลน DNA ตัวเธอเองหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าแค่เอื้อมพร้อมยกมือขวาสูงขึ้นโดยที่มือของอันนานั้นมีคมดาบพลาสม่าที่เธอใช้พีทูสร้างขึ้นมาด้วย โค้ดเนมหัวหน้าหรือดิไวน์ตัวปลอมยุแยงชอบใจ

“เอาเลยลูกสาวของข้า! จงชำระบาปแม่ของเธอที่สร้างไว้ซะ!! ทำให้แม่ของเธอกลายเป็นหนึ่งเดียวกับดาร์คไซเบอร์เอลฟ์เลย!! ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!

เสียงหัวเราะนั่นดังกึกก้องไปทั่วและดูเหมือนเฟลิกซ์นั้นจะยอมรับชะตากรรมของตัวเองที่ก่อไว้หลายสิบปีก่อนหลับตาก้มลง

เอาเลย...

“อ๊าก!!!

เสียงร้องเจ็บนั่นทำให้เฟลิกซ์ต้องเงยหน้าขึ้นมอง ร่างของอันนาที่กลายเป็นครึ่งคนครึ่งเครื่องจักรมีกระแสไฟฟ้าช็อตทั้งตัวชักดิ้นก่อนที่จะร่วงลงไปนอน ทุกอย่างอยู่ในความเงียบหลายวินาที

เฮ้ย...

“อันนา!!!

เธอรีบคลานเข้าไปหาประคองคออันนาขึ้นมา ส่วนดิไวน์ตัวปลอมนั้น...

“อะไรกัน!! นี่มันหมายความว่ายังไง!? มันน่าจะปรับปรุงสมบูรณ์แล้วไม่ใช่หรือ? มันไม่น่าจะเกิดขึ้นเหมือนในโลกเสมือน? ลูกสาวของข้า! ทำไมเจ้าต้องทำลายตัวเองด้วย!!

ทำลายตัวเอง!?

“แม่...ค่ะ...”

เสียงแผ่วเบาของอันนาที่ได้สติทำให้คนถูกเรียกน้ำตาไหลไม่รู้ตัว

“อันนา! นี่เธอ...ทำลายตัวเอง!? ไม่จริงใช่ไหม!?

“ก็อะไร...ประมาณนั้นแหละคะ คงเหลือเวลา...อีกไม่นานแล้วสำหรับ...หนู แต่ถ้าไม่...ทำแบบนี้...แม่คงตายด้วย...น้ำมือหนู...แน่ๆ”

สิ่งที่อันนายืนยันยิ่งทำให้เฟลิกซ์โทษตัวเอง มือขวาที่โอบอุ้มศีรษะอันนาสั่นไหวอย่างหนัก น้ำตาไหลหยดลงบนแก้มเธอ

“แม่...ร้องไห้?”

.ใบหน้าที่แปลกใจของอันนาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทั้งๆ ที่ขัดกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้

“อย่าโทษ...ตัวเอง...เลยนะคะ”

ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!

เสียงระเบิดตูมตามเหนือหัว เป็นฝีมือยานรบของเวิลด์เจเนอรัลและไฮเทคอัพเปอร์ที่มาทิ้งระเบิดที่รุกคืบบุกมาถึงตรงนี้แล้วตัวอาคารสั่นครืนมีเศษคอนกรีตตกลงมาไปทั่วอย่างน่ากลัว แอนดรอยด์โค้ดเนมหัวหน้าตะลึง

“บ้าจริง! พวกนั่นทะลวงแนวป้องกันถึงที่นี้แล้วหรือนี่!? หึๆๆ ถ้าเป็นเช่นนั้นคงไม่ต้องรออีกต่อไปแล้ว...เข้าสู่แผนการขั้นสุดท้าย!!

ฐานรองรับดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ที่เป็นแร่คริสตัลฟอร์เปล่งแสงสีแดงจ้าขึ้นมา พื้นดินคอนกรีตแถวนั้นเริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นว่าที่พื้นโดยรอบนั้นก็เป็นคริสตัลฟอร์เช่นกัน ดาร์ดไซเบอร์เอลฟ์เริ่มปล่อยมวลพลังสีดำกลืนกินตัวคริสตัลฟอร์ เฟลิกซ์เห็นท่าไม่ดีรีบแบกตัวอันนาด้วยมือขวามือเดียวที่มีอยู่แล้วใช้พีทูผ่านดวงตาซ้ายทำลายประตูปิดอยู่ถึงแม้จะแสบตาจนลืมไม่ขึ้นก็ตาม

“อันนา! อย่าเพิ่งหลับเด็ดขาดนะ! แม่รู้จักหมอฝีมือดีอยู่! รับรองเขาต้องช่วยลุกได้แน่!

“ไม่...มี...ประโยชน์หรอกค่ะ ทิ้งหนู...ไปเถอะ”

“ไม่!!!

เฟลิกซ์ลั่นปฏิเสธแล้วรีบพาอันนาหนี เจ้าตัวที่สติเรือนลางเอาแต่มองหน้าคนที่เป็นต้นกำเนิด DNA แก่ตนเองแล้วยิ้มอย่างเหม่อลอย ข้างนอกที่เรด เดซี่ นานามิและเฟียน่าพร้อมกับกองกำลังหุ่นยนต์ของไฮเทคอัพเปอร์ที่มาสนับสนุนพอดีกำลังเคลียร์พื้นที่กำจัดพวกหุ่นยนต์ของดิไวน์ที่กำลังถาโถมอย่างทุกทิศทุกทางมา ยานแบล็คเบิร์คของนานามิที่มีคนอื่นขับให้กำลังแล่นลงมาจอด...ซึ่งในขณะเดียวกันที่เฟียน่าเห็นแม่ของเธอแบกอันนาออกมาจากตึกนั้นพอดี

“แม่!!

“รีบเปิดท้ายยานเร็วเข้า!

“เกิดอะไรขึ้น!?” นานามิถาม

“เอาเถอะน่า!! รีบๆ เปิดเร็วเข้า!!ต้องรีบพาอันนากลับไปที่ยานแม่!

เฟลิกซ์ตะคอกเสียงสุดแรงจนเพื่อนสนิทอย่างนานามิยังตกใจรีบวอบอกคนขับที่กำลังเอายานแบล็คเบิร์ดลงจอดให้เปิดท้ายยานทันที ทุกอย่างอยู่ในความโกลาหลจนจับต้นชนปลายไม่ถูก เฟลิกซ์รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนยานแบล็คเบิร์ดที่กำลังแล่นแนวดิ่งขึ้นแล้วโดยมีนานามิ เฟียน่าและเรดที่บังคับให้หุ่นของเธอปรับเป็นแนวนอนราบให้ขึ้นมาในยานแล้วออกมาจากหุ่นมาดูว่าอะไรที่ทำให้เฟลิกซ์หน้าถอดสีได้ขนาดนั้นเป็นเด็กผมขาวที่มีหน้าตาเหมือนกับเฟลิกซ์นอนราบบนที่นั่งเบาะยาวในยาน

“หือ? เด็กคนนี้...”

“อันนา” นานามิตอบแทนให้

“เป็นไซบอร์ก?”

“ไม่หรอก ตอนแรกไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก”

นานามิเลือกตอบแบบห้วนๆ ไม่อยากจะต่อคำถามไปมากกว่านี้เพราะเห็นเพื่อนตัวเองกำลังร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหลไม่หยุดเลยเดินไปที่ห้องคนขับ เฟลิกซ์ที่ไม่รู้จะทำยังไงดีร้องขอความช่วยเหลือ

“ใครก็ได้ที่รู้เรื่องไซบอร์กลมาช่วยฉันหน่อย! มาช่วยยื้อชีวิตให้อันนาที!

“ไซบอร์ก...อย่างงั้นหรอคะ”

“เดซี่!?

จริงสิ...เธอเป็นเรพลอยด์ น่าจะรู้—

เรพลอยด์...แอนดรอยด์...โค้ดเนมหัวหน้า...ดิไวน์...ดาร์ดไซเบอร์เอลฟ์

ช่วงเสี้ยวนาทีที่เธอนึกถึงความเลวร้ายนั้นรีบกว้าปืนพกกระบอกหนึ่งที่อยู่ในยานเล็งใส่เดซี่อย่างสั่นคลอน ทุกคนต่างตกใจ

“แม่!?เฟียน่าผู้เป็นลูกผงะ

“อย่าเข้ามานะ! แกถูกเจ้าแอนดรอยด์นั่นครอบงำแล้วใช่ไหม!!

เฟลิกซ์ที่สติแตกพูดลิ้นพันแต่ยังพอฟังรู้เรื่องและเพราะว่าพอฟังรู้เรื่อง ทั้งเรดและตัวเดซี่เองเลยงงหนัก นานามิเดินกลับมาจากห้องนักบินเพราะได้ยินเสียงเอะอะก็ตกใจไปอีกคน

“เฮๆๆ!! นี่มันเรื่องอะไร?”

“เฟลิกซ์กำลังจะบ้า” เรดตอบแทน

“ไม่ได้บ้า!! เฟลิกซ์ตวาดใส่

“โอเคโอเค” นานามิยกมือทั้งสองห้าม “ฉันไม่รู้เรื่องหรอกนะ แต่เธอ...วางปืนลงก่อนได้ไหม?”

“ไม่รู้เรื่อง!? ฉันต่างหากที่รู้เรื่องมากสุด!! ที่นั่น! ข้างในตึกนั้นฉันเห็นสิ่งที่ดาร์คไซเบอร์เอลฟ์ทำได้...ทำกับอันนาและมันเคยทำเมื่อหลายวันก่อนด้วย! ที่ควบคุมเครื่องจักรนั่น! เดซี่...เธอก็เป็นเครื่องจักรด้วย...ใช่! เพราะฉะนั้นการมีตัวตนของเธอที่นี่มันอันตรายเกินไป!

“ขอแย้งนะคะคุณเฟลิกซ์” เดซี่เมมปากเน้นคำ “ดิฉันไม่ใช่พวกวิวัฒนาการชั้นต่ำเครื่องจักรพรรคนั้นหรอกคะ! ได้โปรดวางปืนลงแล้วให้ฉันเข้าไปดูอาการเด็กคนนั้นทีค่ะ!

“ไม่! ถึงยังไงเธอไม่น่าไว้ใจ! ตอนนี้อาจจะถูกดาร์ดไซเบอร์เอลฟ์ควบคุมแล้วแสร้งทำเป็นมิตรแล้วก็จะฆ่าอันนา!

“เฟลิกซ์!” เรดตวาดใส่ “เลิกโง่งี่เง่าซะที!

“เพื่อน...เธอแค่คิดมากไปเท่านั้นเอง...นะๆๆ”

นานามิพยายามประนีประนอมสุดๆ ค่อยๆ เดินเข้าหาแล้วเอามือกุมไกปืนไว้

ปรี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!

“ยานกำลังถูกมิสไซล์ล็อคเป้า! หาที่จับไว้!!

สัญญาณเตือนดังขึ้นพร้อมคำเตือนจากคนขับ...แต่มันก็สายเกินไป

ตูม!!!

ยานแบล็คเบิร์ดถูกสอยท้ายยานควงหมุนดิ่งลงทางเหนือของเกาะ ที่มาของมิสไซล์นั้นก็คือหุ่นยนต์รบของไฮเทคอัพเปอร์ที่เป็นหนึ่งในกองกำลังสนับสนุนที่เพิ่งขึ้นเกาะ!


53 ความคิดเห็น