มายาแค้น

ตอนที่ 19 : 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,589 ครั้ง
    22 ส.ค. 62

18


                “พี่พีทคะ ช่วยชงน้ำหวานมาให้พิมพ์หน่อยได้ไหมคะ ไม่เอาหวานมากนะคะขอพอดีๆ”เสียงแว่วหวานน่ารักของพิมพ์ดาวดังขึ้นท่ามกลางเหล่านักแสดงที่รวมตัวกันแต่งหน้าทำผม ทำให้แต่ละคนต่างพากันชำเลืองมองชายหนุ่มเพียงหนึ่งเดียวในห้องยิ้มๆ

                ปกติแล้วพีทจะถูกสั่งให้รอข้างนอกห้องหรือไม่ก็ไปจัดการธุระในส่วนอื่นๆเวลาที่สิตางศุ์กำลังแต่งหน้าแต่งตัว ซึ่งนั่นทำให้เขาสบายใจที่ไม่ต้องอยู่รวมกับผู้หญิงเยอะๆเพราะถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเกย์ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะชอบเวลาที่ต้องอยู่ร่วมห้องกับหญิงสาวที่บางทีก็กึ่งโป๊เปลือยพวกนี้

                “ได้ครับ น้องพิมพ์อยากได้อะไรเพิ่มหรือเปล่า?”

                “ไม่แล้วค่ะ แต่พี่พีทกลับมาเร็วๆนะคะ พิมพ์หิวน้ำมากเลย”หญิงสาวลากเสียงให้ดูสดใสน่าเอ็นดู แต่ในสายตาของพีทที่ไม่ค่อยชอบนักแสดงสาวหน้าใหม่คนนี้ตีความได้อย่างเดียวก็คือแสแสร้ง!

                หลังจากที่พีทไปชงน้ำหวานแบบไม่หวานมากมาให้พิมพ์ดาว ขณะที่กำลังจะเปิดประตูเข้าห้องก็ได้ยินคนด้านในคุยกันอย่างสนุกสนานจึงหยุดฝีเท้าเพื่อฟัง

                “ดีแล้วล่ะค่ะที่คุณพีทมาดูแลน้องพิมพ์กับคุณธีม ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้คุณพีทเจออะไรมาบ้าง โห....เมื่อกี้นี้นะเรียกได้ว่าห้องพักส่วนตัวแม่นั่นแทบจะระเบิด!

                “ขนาดนั้นเลยหรอคะ?”

                “ใช่ค่ะ...สิตางศุ์พ่นไฟใส่คุณเลขาฯที่มาเป็นผู้จัดการส่วนตัวเป็นชุดๆๆๆ ไม่มีโอกาสให้อีกฝ่ายได้หายใจเลย แถมแผดเสียงดังลั่นห้องไม่กลัวว่าคนอื่นจะได้ยินสักนิด....พูดไปแล้วใครที่อยู่ตรงนั้นต่างพากันตกใจจนกลั้นหายใจลุ้นเลยทีเดียว!

                “คุณพีทเป็นผู้จัดการที่เก่งนะคะ จัดการอะไรได้หลายอย่างและก็รอบคอบมากๆ แถมเป็นสุภาพบุรุษสุดๆเลย โชคดีของน้องพิมพ์นะคะที่ได้เขามาช่วย”เสียงของนักแสดงสาวสมทบในห้องร้องบอกนักแสดงหน้าใหม่อย่างอิจฉา

                “ขนาดนั้นเลยหรอคะ?”

                “คุณพีทน่ะ เห็นถูกสิตางศุ์กดหัวใช้อย่างนั้นแต่เป็นคนทำงานเก่งมากนะคะไม่อย่างนั้นทนอยู่กับคนเอาแต่ใจอย่างแม่นั่นไม่ได้หรอก ใครได้คุณพีทไปถือว่าถูกหวยเลยล่ะค่ะ เพราะนอกจากจะทำงานเก่ง เขายังขยันหางานให้คนที่ตัวเองดูแลอีก สมัยที่ยังเป็นผู้จัดการรวมดูแลนักแสดงหลายคน พวกนั้นก็มีงานเข้ามาเรื่อยๆเลย แต่พอมีสิตางศุ์เข้ามา คุณพีทที่ย้ายไปเป็นผู้จัดการส่วนตัวก็เอาแต่หางานให้สิตางศุ์ไม่หยุด แล้วแต่ละงานนะ เงินดี ชื่อเสียงดี มีแต่รายใหญ่ๆทั้งนั้น!

                เสียงที่พูดกันอย่างตื่นเต้นของคนในห้องทำให้พีทที่ยืนฟังอยู่ยกยิ้มอย่างจนใจ ความจริงแล้วเขาไม่ได้ทำงานเก่งมาตั้งแต่ต้น แต่เพราะต้องคอยรองรับอารมณ์ตลอด24ชั่วโมงของสิตางศุ์ หากไม่กระตือรือร้นมากพอก็ไม่สามารถควบคุมหญิงสาวได้ทันเวลาที่สิตางศุ์นึกอยากจะเหวี่ยงวีนอะไร พีทเองนอกจากจะมีหน้าที่ดูแลคิวงานให้นักแสดงสาวคนดังแล้ว อีกอย่างที่ต้องทำคือคอยยับยั้งความเสียหายที่เกิดขึ้นก่อนที่สิตางศุ์จะมาเจอ นั่นทำให้เขามีประสบการณ์ในการควบคุมสถานการณ์และระมัดระวังเป็นพิเศษในทุกๆเรื่อง

                ส่วนเรื่องหางาน ทางผู้ใหญ่ต่างหากเป็นคนป้อนงานให้สิตางศุ์ด้วยตัวเองและส่งมาให้เขาไปบอกเจ้าตัว ซึ่งหญิงสาวเองก็เป็นพวกบ้างานเต็มขั้น ชอบทำงานจนไม่รู้วันรู้คืน จนใครๆพากันพูดว่าเป็นเพราะเขาอยากกอบโกยค่าตัวจากนักแสดงสาวจึงป้อนงานให้จนสิตางศุ์เกือบประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนทำให้ทุกวันนี้ไม่มีใครกล้าให้เธอขับรถอีกเลย

                จะมีก็ช่วงหลังๆที่สิตางศุ์ย้ายกลับไปอยู่บ้านแล้วนี่แหละถึงเลือกรับงานน้อยลงและมีเวลาพักมากขึ้น

                ......แต่เรื่องที่นักแสดงสาวที่เขาเคยดูแลฟาดงวงฟาดงายกใหญ่ใส่คุณกมล มันก็ทำให้เขาคลายความไม่พอใจลงไปได้พอสมควร

 

                ผู้กำกับและผู้จัดกำลังมองหน้ากันไปมาพร้อมกับมองไปที่นางเอกสาวที่ไม่สามารถเข้าฉากได้เพราะว่าอารมณ์ไม่คงที่เนื่องจากไม่ได้กินข้าวเช้าและผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ดูแลเธอผิดพลาดตลอด ตั้งแต่มาถึงที่หน้าฉากช้าทำให้สิตางศุ์ที่รออยู่ไม่ได้ทบทวนบทละครก่อนเข้าฉาก น้ำที่นำมาให้ไม่ได้อุณหภูมิที่ต้องการหญิงสาวก็เลยไอตลอดเวลา ไหนจะพวกที่นั่งซึ่งเป็นของส่วนตัวกับร่มที่มักจะตั้งอยู่ตามที่ต่างๆเวลาถ่ายนอกสถานที่ก็ไม่มี นั่นทำให้สิตางศุ์เริ่มจะหมดความอดทน

                “สิตางศุ์ผิดเองค่ะที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ขอโทษทุกคนจริงๆนะคะ!”หญิงสาวยกมือไหว้ทุกคนอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้งานล่าช้าแต่ก็ไม่วายที่จะส่งสายตาไม่พอใจใส่ผู้จัดการส่วนตัวที่ยังอยู่ด้านข้าง นั่นทำให้คนที่เห็นรู้ได้ในทันทีว่าปัญหาจริงๆอยู่ที่ตรงไหน เพราะปกติแล้วสิตางศุ์ที่ได้รับการดูแลอย่างดีจากผู้จัดการส่วนตัวคนเก่าก็ไม่เคยมีปัญหาพวกนี้มาก่อน เรียกได้ว่าเขาจัดการกับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของหญิงสาวได้ดีไม่ต้องให้ใครมาเดือดร้อน แน่นอนแหละว่าส่วนหนึ่งนั้นก็เป็นเพราะสิตางศุ์เอาแต่ใจมากเกินไปจนทำให้คนอื่นต้องมาคอยตามเอาใจ ซึ่งตั้งแต่เข้าวงการมาทุกคนก็ต่างรู้ดีอยู่แล้ว ดังนั้นความผิดทั้งหมดที่ทำให้ถ่ายทำไม่ได้ทุกคนจึงโยนไปให้หญิงวัยกลางคนที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆสิตางศุ์แทน

                “ถ้าเป็นอย่างนี้ วันนี้เราถ่ายฉากอื่นไปก่อน สิตางศุ์ก็กลับบ้านไปพักก่อนนะ ดีไหม?”

                “ขอบคุณนะคะแล้วก็ขอโทษด้วยจริงๆค่ะ”หญิงสาวยกมือไหว้ขอโทษทุกคนอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะพึมพำอย่างจงใจให้ทุกคนได้ยิน

                “แต่ถ้ายังมีผู้จัดการส่วนตัวที่จัดการอะไรไม่ได้อย่างนี้ ชาตินี้ก็ไม่รู้ว่าจะถ่ายได้หรือเปล่า!”พูดจบร่างบางก็เดินลิ่วๆจากไปในทันที ทิ้งให้กมลยืนนิ่งอย่างไม่รู้ว่าจะเดินตามนักแสดงสาวไปหรือว่าต้องขอโทษคนตรงหน้าก่อน

                “อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะครับคุณกมล แต่ยังไงช่วยฝากคุณกมลไปบอกคุณชูชัยทีครับ ว่าเป็นไปได้ไหมที่จะให้คุณพีทกลับมาทำหน้าที่เดิม ไม่อย่างนั้นพวกเราคงแย่”ผู้จัดละครที่รู้จักกมลดีขอร้องอย่างเสียไม่ได้ คนที่เป็นเลขาฯหน้าห้องจู่ๆก็ถูกให้มาเดินตามนักแสดงคอยทำทุกอย่าง ยังไงก็ไม่ใช่งานที่ถนัดและไม่ต้องคิดเลยว่าคนอย่างกมลจะดูแลสิตางศุ์ได้ เพราะถึงจะดูแลได้จริงๆละครของเขาก็คงล้มไม่เป็นท่าซะก่อน

                “ดิฉันจะพยายามนะคะ ยังไงดิฉันก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ”

                เพราะถูกอิทธิฤทธิ์ของสิตางศุ์ สุดท้ายผู้จัดจึงตัดสินใจยกกองทำให้หลายคนยิ่งเกิดความไม่พอใจในตัวของสิตางศุ์มากขึ้นไปอีก แต่ถ้าจะมีใครที่ชอบใจในเรื่องนี้ก็คงจะเป็นพิมพ์ดาวที่กำลังใช้ตัวเองเข้าไปพัวพันชิดใกล้กับวราทิตย์ไม่ยอมเลิกราและคิดจะขอติดรถกลับด้วย

                “ขอพิมพ์ติดรถกลับด้วยนะคะพี่ซัน พี่พีทต้องไปส่งพี่ธีมออกงาน พิมพ์ไม่อยากไปด้วย....นะคะ...น้า”มือที่เกาะแขนราวกับปลาหมึกของพิมพ์ดาวทำให้วราทิตย์ที่ยกยิ้มอยู่เสมอไม่รู้ว่าจะเผยสีหน้าจริงๆตัวเองออกไปดีหรือแสแสร้งแกล้งทำต่อไปดี

                “ผมมีธุระ คงไม่สะดวก”

                “ไม่เป็นไรค่ะ ธุระของพี่ซัน พิมพ์รอได้!”หญิงสาวยกยิ้มอย่างเอียงอายโดยมองข้ามเรื่องที่นักแสดงหนุ่มยังคงแทนตัวเองว่าผมอย่างห่างเหิน

                วราทิตย์อยากจะผลักคนๆนี้ออกอย่างนึกรังเกียจ แต่เพราะว่าสถานะของตัวเองในตอนนี้ทำไม่ได้จึงเพียงแต่อดกลั้น ในขณะที่กำลังจะตกปากรับคำพิมพ์ดาวให้จบๆเรื่องไป เสียงยั่วยวนที่คุ้นหูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

                “สิตางศุ์นึกว่าคุณซันกลับไปแล้วนะคะเนี้ย....สิตางศุ์มีเรื่องอยากคุยกับคุณซันพอดี เราไปกันเลยไหม?”สิตางศุ์เยื้องย่างเข้ามาแทรกกลางระหว่างพิมพ์ดาวกับวราทิตย์

                “ไปไหนกันหรอคะ?!”พิมพ์ดาวที่ถูกแทรกจนคล้ายกับถูกผลักก็ย้ายฝั่งยืนเพื่อเผชิญหน้ากับนักแสดงสาวก่อนจะถามขึ้นอย่างไม่พอใจ

                “น้องพิมพ์อยากย้ายงานจากนักแสดงมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของพี่อีกคนไหมจ๊ะ จะได้รู้ว่าพี่ไปไหน”

                “แต่พี่ซันมีนัดกับพิมพ์แล้วนะคะ!

                “อ๋อหรอจ๊ะ....งั้นถามพี่ซันของน้องพิมพ์ดีไหมจ๊ะว่าเขาจะไปกับใคร?”สิตางศุ์อมยิ้มน่ารักพร้อมกับช้อนตาขึ้นมองวราทิตย์ที่กำลังมองหน้าเธออยู่เช่นกัน

                “พี่ซันคะ?!

                “ที่ผมบอกคุณว่ามีธุระก็เพราะว่าผมนัดกับสิตางศุ์เอาไว้ ผมขอตัวก่อนนะ”ชายหนุ่มพูดพร้อมกับดึงตัวสิตางศุ์เดินจากไปทันที แต่ในขณะนั้นสิตางศุ์ก็ไม่ลืมที่จะหันกลับมามองหน้าพิมพ์ดาวก่อนจะยกยิ้มให้อย่างผู้ชนะในสมรภูมิเล็กๆ

                “นายกลับเอง”ทันทีที่มาถึงรถ วราทิตย์ก็ไล่ผู้จัดการส่วนตัวลงจากรถ ส่วนสิตางศุ์เองก็ไม่ได้โกหกเรื่องที่มีธุระกับชายหนุ่มจึงขึ้นรถอย่างไม่อิดออดท่ามกลางสายตาสับสนของพัฒนะและเมื่อมองไปรอบๆตัวก็เห็นคนรักของตัวเองเดินออกมาจึงได้แต่กวักมือเรียก

                “พีทๆ!

                “อ้าว....ยังไม่กลับหรอ....แล้วรถไปไหนล่ะ?”พีทมองรถของวราทิตย์ที่ขับออกไปก็ถามอย่างไม่เข้าใจ

                “เจ้านายพัฒน์ไปไหนก็ไม่รู้กับสิตางศุ์....พีทรู้หรือเปล่า?”

                “พีทไม่ได้ทำงานให้สิตางศุ์ตอนนี้ คนที่พัฒน์ควรถามควรเป็นคุณกมล”พีทรู้ดีถึงความอยากรู้อยากเห็นของพัฒนะ แต่เพราะว่าตอนนี้เขาไม่รู้อะไรจึงให้คำตอบกับคนรักไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาตอบเรื่องของสิตางศุ์ไม่ได้...

 

                บรรยากาศภายในรถคันหรู ทำให้สิตางศุ์รู้สึกอึดอัด เธอจำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่เมื่อไรที่วราทิตย์มักจะไม่ใช้รอยยิ้มปลอมๆบนใบหน้าพูดกับเธอแล้ว ส่วนมากก็มักจะแผ่รังสีเย็นชาไม่น่าเข้าใกล้ออกมาเป็นระยะๆ เจอแรกๆก็ยอมรับว่าตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้แต่พอนานๆไปก็เริ่มชินจนไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้ว

                “นี่เราจะไปไหนกันคะ?”

                “คอนโดฯผม”วราทิตย์ตอบโดยไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างๆสักนิด แม้จะยังไม่พอใจสิตางศุ์ที่ทำตัวไร้มารยาทในวันนั้นและทำให้งานเขาเสียหายในวันนี้แต่เพราะว่าเธอช่วยพาเขาออกมาจากพิมพ์ดาว ทำให้เขาไม่คิดจะต่อว่าอะไรหญิงสาว อีกอย่างที่ห้องเขาก็มีภาพถ่ายของสิตางศุ์ที่ถูกวานให้เอามาคืนอยู่ การที่พาเธอไปที่ห้องก็เพราะว่าให้เธอไปเอาของๆเธอคืน

                “จะไม่เป็นข่าวหรอคะ?”

                “ถ้ากลัว ผมคงไม่พาไปหรอก”คอนโดฯที่เขาอาศัยอยู่แม้จะเป็นของคนอื่นก็จริงแต่ด้วยอิทธิพลของครอบครัวทำให้ตัวเขาเองสามารถอาศัยอยู่โดยหลายเรื่องจะไม่ถูกเผยแพร่ออกไปหากไม่ได้รับอนุญาต เขามีCCTVที่ชั้นของตัวเอง มีลิฟท์ส่วนตัวที่อยู่ใกล้กับที่จอดรถในมุมอับ ทุกอย่างตอบรับกับการเป็นคนดังของเขาอย่างมาก

                “ค่ะ!”สิตางศุ์เบ้ปากให้กับความมั่นอกมั่นใจของชายหนุ่มเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าตัวเองมีเรื่องที่จะขอให้เขาช่วยและอยากจะยืมคนสนิทของเขาแล้วละก็ เธอก็ไม่คิดว่าจะได้มาอยู่บนรถแคบๆสองคนกับนักแสดงหนุ่มจนถึงขั้นต้องไปเยือนที่อยู่อาศัยของเขา

                ตอนนี้ศัตรูเธอมากเกินไปและมีเบื้องหลังคอยหนุนอยู่ เธอจำเป็นต้องมีคนคอยช่วยและคนที่ผุดขึ้นมาในหัวคนแรกก็คือวราทิตย์ อย่างน้อยๆคนๆนี้ก็สามารถทำอะไรเหนือความคาดหมายและไม่อยู่ในแผนของสิตางศุ์มาตั้งแต่ต้น เขาจึงเป็นไม้ตายที่เธออยากจะได้มาไว้ในมือ

                ถ้าการร่วมมือกันครั้งนี้จะต้องแลกอะไรเพื่อทำลายคนเลวพวกนั้นให้ย่อยยับ....เธอก็พร้อมที่จะและอีกครั้งแม้ว่าจะเป็นนรกอีกขุมก็เถอะ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.589K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,066 ความคิดเห็น

  1. #2049 Apple1811 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 เมษายน 2564 / 03:56
    นรกขุมนี้น่าจะลึกสุดแล้วละระวังตัวไว้ให้ดี อิอิ
    #2,049
    0
  2. #1517 Clione (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 17:42
    นางเอกแปลกๆนะ คิดว่าวางแผนมาดีแล้วซะอีก
    #1,517
    0
  3. #1403 PD Vierra (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 13:07

    นางเอกเป็น ไบโพล่าร์ รึเปล่าคะ

    บ้าๆ บอๆ ขึ้นๆ ลงๆ เดี๋ยวฉลาด เดี๋ยวโง่

    #1,403
    0
  4. #1221 juiinarak (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 00:26
    อ่านแล้วงงกะนางเอกย้อนแย้งมาก
    #1,221
    0
  5. #1061 ไรท์ซู่ๆ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 15:50

    นางเอกประสาทแดกมาก แรกๆปูทางมาดีแหละ แต่หลังๆเริ่มปวดหัวแทนแล้ว อ่านแล้วแบบ อืม อิหยังวะ แต่ไม่เป็นไร เรารู้ว่าคนเขียนตั้งใจเขียน เราจะลองอ่านต่อไปนะคะ พยายามเข้าค่ะ สักวันต้องเก่งขึ้นแน่ๆ ??‘?

    #1,061
    0
  6. #899 phrnphak (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 15:42
    มีความรู้สึกว่ามันย้อนแย้งนะคะถ้าเราเป็นนางเอกมีความแค้นขนาดนี้แล้วโดนบังคับขนาดนี้เป็นเราก็คงถอยออกมาให้เจ้าของบริษัทเขาหาทางดันดารามหม่กันเอาเองแล้วตัวนางเอกเองก็ทำเฉยๆตีคืนกลับให้เจ้าของบ.เขารู้มั่งสิว่าในสัญญาตัวนางเอกมีสิทธิ์ที่จะรับงานกใหรือไม่รับงานสัญญาก็เหลือแค่ปีกว่าๆเองมีงานมั่งไม่มีงานมั่งก็คงไม่ลำบากอะไรหรอกมั้งออกมาเป็นนักแสดงอิสระดีกว่าเยอะเลยไปยอมเขาทำไมเอาตัวเองไปเกลือกกลั้วให้ตัวเองเสียหายเจ็บใจอึดอัดใจปล่าวๆ
    #899
    0
  7. #466 bangtanna (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 00:13
    อ่านแล้วป่วยมากค่ะ คือไม่สมเหตุสมผลเลย นางเอกแค้นในอดีตที่ถูกกระทำ แต่พอโดนกดดันแทนที่จะพยายามหาหลักฐานตอกกลับไป กลับใจเย้น หยุดอ่านถึงตอนนี้ก่อนรุ้สึกว่าไม่โอเลย ตอนแรกๆคือ สนุก ลุ้นมาก ชอบมาก ปูเรื่องนางเอกแค้นมากๆ เราคิดในใจว่าย้อนกลับมาคงแก้แค้นหรือไม่ก็ทำชีวิตตนเองให้ดีขึ้น

    แต่มันเหมือนยิ่งอ่านยิ่งไปกันใหญ่ งื้อออ
    #466
    1
    • #466-1 Granet(จากตอนที่ 19)
      8 มิถุนายน 2562 / 04:55
      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ แล้วก็ขอโทษที่ไม่สามารถเขียนได้ตามที่รีดหวัง ขอโทษจริงๆค่ะที่ทำให้สนุกกว่านี้ไม่ได้ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ หากมีโอกาสเขียนเรื่องใหม่ๆจะนำความคิดเห็นของรีดไปพิจารณาพยามยามเขียนต่อไปให้ดีขึ้นนะคะ ขอบคุณคะ?
      #466-1
  8. #189 Dreammimi1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:16

    อืม?เราก็ว่างั้น.

    น่ากลัวพอกัลลลล
    #189
    0
  9. #147 mykray (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 19:56
    น้องงงงง

    ถอยออกมาลูก อย่าไปใกล้คุณเขา จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าเราจะหวงน้องไม่อยากให้เข้าใกล้กับคุณพระเอก
    #147
    0