[ทำมือ+E-book] Doctor Please อย่าอ่อยมาก...เดี๋ยวยอม

ตอนที่ 8 : [รีอัพ] หมอต้าคนอ่อย : Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    11 เม.ย. 63




6

         หมอปล่อยลี่นะคะแรลลี่พยายามสะบัดแขนออกทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ได้ผล ผมไม่สนใจท่าทีของเธอแต่ยังคงเหลือบมองแววตาไม่พอใจนั้นเป็นระยะๆ จนตอนนี้เราทั้งคู่เดินมาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากร้านเบเกอรี่มากนัก

            ไม่ปล่อยค่ะผมบอกเสียงนิ่ง หยุดดิ้นได้แล้ว

            ไม่!” ร่างบางตอบฉับพลัน เธอตวัดสายตามามองผมที่ก้มมองอยู่ก่อนแล้ว แววตานั้นดูหงุดหงิดแต่ไม่ใช่เรื่องผมที่ไปขัดจังหวะเธอกับผู้ชายคนนั้นแน่ผมมั่นใจ

             แต่หงุดหงิดเรื่องอะไรวะ?

             นี่กูทำอะไรผิด?

   อ้าว...เชี่ยแล้วไอ้ต้า

            เป็นอะไรคะ?ผมถามแต่ยัยตัวดีกลับไม่ตอบ หนำซ้ำยังกระชากมือออกจากการกอบกุม ผมไม่ได้ขัดขืนอะไรเธอเลยชักมือออกไปง่ายดาย ยัยเด็กขี้งอนดึงถุงบราวนี่ไปจากมือของผม เธอเดินไปนั่งที่โต๊ะไม้หินอ่อนใกล้ๆก่อนจะลงมือแกะถุงนำบราวนี่ขึ้นมาเคี้ยวตุ้ยๆ

            โมโหหิว?

            ค่อยๆกินสิคะผมบอกพลางทรุดตัวนั่งลงตรงข้ามเธอ ดูเหมือนผู้หญิงตรงหน้าจะหงุดหงิดจนลืมไปเลยว่าผมไปเอาเงินที่ซื้อบราวนี่มาจากไหน ซึ่งมันก็ดีขี้เกียจโกหก

            “…” ไม่ตอบ

            คงไม่ใช่โมโหหิว...

            ลี่เป็นอะไรบอกหมอหน่อยได้มั้ยคะคนดี? เพราะพ่อเคยสอนไว้ว่าเวลาจะง้อใครให้พูดเสียงเพราะๆ

            “…” นอกจากไม่ตอบแล้วยังกินบราวนี่นั้นโดยไม่ชวนอีก

           นี้ผมมาถึงจุดๆนี้ได้ยังไง?...

           ...จุดที่บราวนี่สำคัญกว่าคนหล่ออย่างผม!

           ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้นเลยไม่ตอบสินะคะ

         ควับ!

         ทีแบบนี้แล้วหันมาเร็วเชียว

           สนิทกันดีนะคะพูดแล้วเคืองไม่หาย ทั้งๆที่ผมจีบเธออยู่แท้ๆแต่เธอดันไปอ่อยผู้ชายคนอื่น...ต่อหน้าผมเลยด้วยซ้ำ! ยัยผู้หญิงขี้อ่อย!

           ก็ไม่ได้ไปยืนกอดผู้หญิงคนไหนแบบหมอนี่คะ!” แรลลี่พูดกระแทกกลับมา แทนที่ผมจะโกรธเธอแต่รู้ไรมั้ย? ว่าผมรู้สึกเนื้อเต้นสุดๆ มุมปากก็เผลอยกยิ้มอย่างไม่รู้ตัว

           หึงเหรอคะ?

           ตอนแรกก็ไม่อยากให้หงุดหงิด ไม่อยากให้งอน แต่พอแสดงท่าทีว่าหึงผมก็อยากให้เธอเป็นแบบนี้ต่อไป...

           ...รู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มเข้าไปอยู่ในชีวิตของเธอทีละนิด

           คะ...ใครหึงกันคะอย่ามามั่วนะ!” ไอ้ท่าทางเลิ่กลั่กของเธอมันทำเอาผมกลั้นหัวเราะเอาไว้แทบไม่อยู่ ผู้หญิงอะไรเวลาไปต่อไม่ถูกนี้น่ารักชะมัด

           อยากจับมาฟัดซะให้เข็ด

           ...เอาให้ลุกไม่รอด

           คิดไรของมึงวะต้า! พอ! เลิก!

           น้ำหวานเป็นน้องของเพื่อนหมอค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันแค่ทักทายเฉยๆผมอธิบายไปโดยไม่สนใจว่าร่างบางตรงข้ามจะต้องการฟังหรือไม่

           ไม่ได้ถามสักหน่อยเธอบ่นอุบอิบแต่ผมดันได้ยินไง พอดีเป็นคนหูดี...อย่าผวนนะ

           แล้วผู้ชายคนนั้นละคะ? ผมบอกแล้วว่าน้ำหวานเป็นใคร เธอก็ต้องบอกผมว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร

           ตอบให้ดีนะ ตอบไม่ดีมีข้ามขั้น

           ไม่จงไม่จีบมันแล้ว...

            เพื่อนที่มหาลัยค่ะ

           แล้ว?

           แล้ว?แรลลี่เอียงคอมองผม หัวใจผมเต้นกระหน่ำกับท่าทางนั้น นี่เธอจงใจอ่อยผมหรือไม่รู้กันแน่ว่าไอ้ที่เธอทำอยู่เนี้ยมันน่ารัก!

           ทำไมต้องเอาหน้าไปใกล้เขาขนาดนั้นคะ?

          เอาหน้าไปใกล้ยังไงคะ? เธอยังคงถามต่อ

          อย่างงี้ไงคะไม่รอให้เธอตั้งตัว ผมก็สาธิตโดยการยื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างบางจนปลายจมูกเราชนกัน ผมรับรู้ว่าลมหายใจของแรลลี่สะดุด ผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยคู่นั้นที่สั่นระริก มันช่างดึงดูดผมเหลือเกิน  ผมค่อยๆเอียงคอให้ได้องศาแล้วเลื่อนริมฝีปากเข้าไปใกล้ริมฝีปากบางของคนตรงหน้า

         มะ...ไม่ได้ชิดกันขนาดนี้สักหน่อย แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรแรลลี่ก็สะบัดหน้าหนีทำให้ผมพลาดเป้าไปจูบที่แก้มของเธอแทน แก้มเนียนนุ่มของเธอเริ่มขึ้นสีระเรื่อ ตาเบิกกว้าง

อา...หอมจัง

ฟอด!

งั้นเหรอคะผมสูดลมหายใจแรงๆแล้วตีหน้าซื่อกลับมานั่งที่เดิม ยอมรับว่าแค่หอมแก้มเธอมันกลับทำใจหัวใจพองโตอย่างน่าประหลาด

จะทนต่อไปได้นานแค่ไหนวะเนี้ย?

Tar End Talk 


สองวันผ่านไป

หล่อสุดอะฉันเปิดรูปนักร้องน้องใหม่วงบอยแบนด์ให้ยัยแองเจลดู แต่นอกจากเธอจะไม่สนใจแล้วยังมานั่งเหม่ออีกต่างหาก

กำลังอวดผู้อยู่นะอย่ามาเมินกันสิ!

ยัยแองเจล!” ฉันขยับตัวไปตะโกนข้างๆหูเพื่อนสนิท เธอสะดุ้งแล้วหันมาค้อนใส่ฉัน ฉันยักไหล่อย่างไม่แยแส เธอกล้ามาเมินการชมผู้ชายของฉันก่อนทำไมล่ะ ผู้ชายหล่อสำคัญมากนะเฮ้ย

จะตะโกนทำไมเนี้ย?เธอบ่นอุบอิบแล้วก็ก้มลงดูดน้ำสตอเบอรี่
โยเกิร์ตบนโต๊ะต่อ เห็นแล้วฉันก็แอบลอบกลืนน้ำลายเพราะอยากกินแต่ไม่ได้ หมอต้าห้ามเอาไว้

ตั้งแต่วันนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยจนมาถึงวันนี้ที่เป็นวันนัดไปพบเขาที่โรงพยาบาลตอนหกโมงเย็น ใจหนึ่งฉันก็ไม่อยากไปเพราะกลัวว่าเวลาเจอหน้าเขาแล้วจะทำตัวไม่ถูก ก็วันนั้นเขาเหมือนจะจูบฉันแต่ฉันหลบได้ทันเลยโดนแค่แก้ม แต่ถึงอย่างนั้นมันจะทำตัวไม่ถูกอยู่ดีนั่นแหละ

ก็แกไม่ยอมตอบอะ ดูน้องจูเนียร์ของฉันสิฉันยื่นโทรศัพท์ที่ยังคงเปิดรูปสมาชิกในวงไปใกล้ๆแองเจลจนนางต้องดันมันออกเพราะใกล้เกินไป เธอมองโทรศัพท์ฉันแวบหนึ่งก่อนจะถอนหายใจ

ก็ใช้ได้

ใช้ได้อะไร นี่มันโคตรหล่อเลยนะเฮ้ย!” แถมกำลังดังสุดๆอยู่เลยด้วย เรดาห์ตรวจทานคนหล่อของเธอมันหายไปไหนหมดแล้วหะยัยแองเจล

ครืด ครืด

การสั่นระยะสั้นของโทรศัพท์ในมือบ่งบอกว่ามีข้อความส่งมาเพราะเมื่อกี้เพิ่งเรียนมาฉันเลยเลือกที่จะปิดเสียง ฉันชักมือกลับมาดูข้อความในโทรศัพท์ของตัวเองก็พบว่ามันเป็นไลน์ของกลุ่มคณะ

ตีมของคณะเราคือแฟนตาซีนะจ๊ะทุกคน อย่าลืมไปหาชุดด้วยเพราะงานเริ่มจะถึงแล้วฉันอ่านข้อความในไลน์ออกมาเสียงดังเล็กน้อยให้ยัยแองเจลได้ยินด้วยเพราะเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยจะเล่นไลน์สักเท่าไหร่ถ้าฉันไม่บอกมีหวังไม่รู้แหง คนบ้าอะไรอยู่ได้โดยไม่เล่นไลน์วะ

ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์แล้วทับด้วยแจ็กเก็ตได้มั้ย? ดูแฟนตาซีดีออกยัยเพื่อนตัวดีพูดออกมาเสียงเบื่อหน่าย แองเจลเป็นคนที่แต่งตัวเป็นนะแต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าไอ้เสื้อยืดกางเกงยีนส์แล้วทับด้วยแจ็กเก็ตมันแฟนตาซีตรงไหน?

ไม่ได้ยะ งานนี้เราต้องสวย จะได้ไปแอ๊วหนุ่ม

งานที่พวกฉันกำลังพูดถึงคืองานกระชับความสัมพันธ์ของคณะบัญชีและคณะวิศวะที่จะจัดขึ้นภายในเร็วๆนี้ ซึ่งแต่ละคณะก็จะมีตีมไม่เหมือนกันส่วนคณะฉันคือตีมแฟนตาซี

แอ๊วได้ที่ไหนแองเจลบ่นงุบงิบแต่ฉันไม่สนใจ ยังคงกดเลื่อนรูปผู้ชายต่อไปเรื่อยๆ

งั้นพรุ่งนี้ไปเช่าชุดกันพรุ่งนี้ไม่มีเรียนพอดีฉันจึงรีบชวนยัยแองเจลไปเลือกชุด ให้ไปเลือกช้ากว่านี้มีหวังร้านเต็มแน่ๆ มีเตรียมไว้ก่อนไม่เสียหายอะไร

ทำไมไม่ไปวันนี้?อยู่ๆยัยแองเจลก็หันมาถามทำเอาฉันสะอึกไปเลย

ก็...ก็ก็วันนี้ฉันมีนัดกับหมอต้าไงเล่า

“…” ยัยแองเจลเงียบ จ้องหน้าฉันด้วยสายตาจับผิดสุดๆ

เดี๋ยวพ็อตเตอร์จะมารับไม่ใช่เหรอ? ฉันไม่อยากขัดขวางพวกหล่อนหรอกนะยะ เมื่ออับหนทางฉันก็ถือวิสาสะแซวเพื่อนไปในตัว เดี๋ยวนี้จะไปไหนมาไหนพ็อตเตอร์ก็จะไปรับไปส่งเธอประจำ ผัวในมโนSOLD OUT ไปอีกหนึ่งคน

ขัดขวางบ้าอะไรเล่าแองเจลหลบสายตาก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ไปห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา

เคๆยัยแองเจลเดินออกไป ฉันจึงก้มลงเลื่อนรูปดูต่อไป คนนี้ก็หล่อ คนนู้นก็งานดี เลือกไม่ถูกค่ะ ไม่รู้จะมโนคนไหนก่อนดี เครียดมาก!

เธอๆ ระหว่างที่กำลังหวีดผู้อยู่ดีๆก็มีเสียงนุ่มที่ปนหอบดังมาจากข้างหลัง

“…” ไม่รู้ว่าเรียกใคร นั่งดูรูปผัวต่อไปค่ะ

เฮ้! เธอน่ะ

“…” คนนี้ก็หล่อง่ะ

เรียกไม่ได้ยินอ๋อ?” แรงสะกิดที่หัวไหล่ทำให้ฉันละสายตาจากโทรศัพท์ ผู้ชายหน้าหล่อคนหนึ่งยืนทำหน้าบึงตึงอยู่ข้างๆฉัน เขาคือใครอะ ทำไมหล่อจัง?

“…” ดูใบหน้าเนียนขาวกับปากอมชมพูนั้นสิ

เธอๆ เฮ้! ยังอยู่มั้ย?เขาใช้มือปัดไปปัดมาข้างหน้าฉัน

ยะ...อยู่ มีอะไร?ฉันหลุดจากภวังค์พลางทำเป็นเล่นโทรศัพท์ แต่สายตาก็เหลือบมองเขาเป็นระยะๆ หล่อจริงเลยเว้ยพ่อคู้ณณณ!

เธอลืมของไว้ ฉันหาตั้งนาน ฉันเงยหน้าขึ้นมองกระเป๋าเงินของตัวเองที่เขายื่นมาให้ นี่ฉันลืมกระเป๋าเงินอีกแล้วเหรอเนี้ย? เดี๋ยวเปลี่ยนกระเป๋าตามสีมงคลซะเลย

ขอบใจนะ ฉันนี่ทำตกทุกทีเลยฉันรับมาไว้แล้วหัวเราะแห้งๆ

ฉัน แดนนะ เธอ...เขาแนะนำตัว

แรลลี่ฉันก็เลยบอกชื่อตัวเองไปเท่านั้น ไม่รู้จะคุยอะไรต่อดี แดนพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินมาลูบหัวฉัน

เจอก็ทักได้ เรียนคณะเดียวกันพูดจบก็เดินห่างออกไป ทิ้งฉันให้ตกภวังค์อยู่คนเดียว สัมผัสจากฝ่ามือเขายังคงอยู่หากแต่มันแตกต่างกับอีกคนหนึ่งที่ชอบลูบหัวฉันอย่างสิ้นเชิง

ของหมอต้าอบอุ่นกว่า...

แล้วฉันจะไปคิดถึงเขาทำไมเนี้ย!?

ว่าแต่ทำไมช่วงนี้ถึงได้มีแต่ผู้ชายมาลูบหัวฉันล่ะให้ตาย


มาช้าค่ะ

ทันทีที่ฉันเปิดประตูห้องตรวจเข้ามาร่างสูงที่อยู่ในชุดกาวน์ก็ทักในทันใด ฉันก้าวเท้าเข้าไปใกล้ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้เลื่อนตรงข้ามกับเขา

รถติดค่ะฉันตอบยิ้มๆ มาช้าไปเกือบสิบนาที ตอนแรกคิดว่าคงข้ามคิวฉันไปแล้วแน่ๆแต่กลับไม่ใช่เมื่อฉันยื่นบัตรนัดพยาบาลสาวก็บอกว่าให้ฉันเข้าไปเลยหมอรออยู่ก่อนแล้ว

ยาหมดรึยังคะ?หมอต้าหยิบเอกสารมาอย่างขึ้นมามองก่อนจะเลื่อนแมสขึ้นปิดใบหน้า เขาเอื้อมไปหยิบแท่งสแตนเลสบางๆมาถือไว้

เหลืออีกไม่กี่เม็ดค่ะคือความจริงมันควรจะหมดตั้งนานแล้วแหละถ้าไม่ติดว่าฉันลืมเกือบทุกที

อ้าปากค่ะฉันทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย หมอต้าใส่แท่งนั้นเข้ามาสำรวจในโพล่งปากเล็กน้อย เมื่อสำรวจจนพอใจเขาจึงดึงมันออกแล้วเลื่อนแมสลง แอบไปกินน้ำแข็งมาใช่มั้ยคะ? นอกจากมันจะไม่หายแล้วยังแย่ขึ้นด้วย

ฉันหน้าจ๋อยลงทันทีที่เขาจับได้ สาเหตุที่มาช้านอกจากรถติดแล้วคือการที่ฉันแวะซื้อน้ำโกโก้ปั่นข้างทางด้วย จะให้คนติดของหวานอย่างฉันเลิกกินพวกน้ำแข็งพวกนี้ไม่ได้หรอกนะ

ละ...ลี่แค่รู้สึกอยากฉันสารภาพเสียงอ่อย

ถ้าอยากมากก็ห้ามกินไปก่อนสิคะ ทนไม่กินไปแป๊บเดียวดีกว่าพอแย่ก็จะไม่ได้กินเลยดีกว่านะคะ หัดอดทนให้ได้มากกว่านี้หน่อย ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะหมอต้าบอกเสียงดุ บ่นเป็นพ่อเลยแง้

“…ค่ะฉันพยักหน้ารับคำของเขา ไอ้ความรู้สึกที่เหมือนเด็กโดนผู้ใหญ่ดุข้อหาแอบลักลอบกินลูกอมนี่มันคืออะไร?

ถ้ามันแย่กว่าเดิมคงอาจผ่าตัด...

ผ่าตัด!” ฉันโพล่งออกมาก่อนที่หมอต้าจะพูดจบ ไม่เอาไม่ผ่าตัด!

ไม่อยากผ่าตัดก็หายไวๆสิคะ ห้ามกินน้ำแข็งอีกแล้วเข้าใจมั้ย?” คำตอบที่ได้รับคือการพยักหน้าของฉัน หรืออยากให้หมอเป็นคนไปดูแลแทนคะ?

...นี่เขาอ่อยฉันอยู่เหรอ?

หมอโอเคนะคะถ้าลี่ต้องการให้หมอไปอยู่ดูแล ไปวันนี้เลยยังได้ ชัดเลย แบบนี้กำลังอ่อยฉันอยู่ชัวร์

คนอะไรอ่อยด้วยหน้าตาน่ารักแบบนั้นกัน

เดี๋ยวหัวใจฉันมันก็ทรยศเข้าสักวันแล้วฉันเผลอปล้ำเขาจะทำยังไง?

วี๊ดดด คิดบ้าอะไรของแกเนี้ยอิลี่!

ไม่ต้องเลยค่ะหมอ อย่ามาแอ๊วซะให้ยาก

หวา รู้ตัวด้วยแฮะไอ้ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเขามันทำเอาฉันอยากจะเข้าไปตะกุยหน้าหล่อๆนั้นสักสองสามที แต่ติดที่ว่าถ้าทำฉันก็จะไม่มีอาหารตาแถมยังอาจจะโดนแฟนคลับเขาฆ่าให้สักวัน

คราวหลังอย่ามาอ่อยกันแบบนี้อีกนะคะหมอ

ทำไมคะ?

เดี๋ยวหลงพูดอย่างเดียวไม่พอฉันจึงส่งสายตาแพรวพราวไปให้เขาแต่ก็ต้องเกือบหงายหลังตึงกลับประโยคที่ร่างสูงตอบกลับมา

ยอมให้หลงค่ะ

เอาแล้วไง ไม่น่าไปเปิดทางให้เขาสวนกลับได้เลย

ดาเมจช่างรุนแรงเหลือเกินค่ะหมอขา ฮือออ...

เดี๋ยวหมอให้ยาไปเพิ่มนะคะหลังจากที่เงียบมานานหมอต้าก็เป็นฝ่ายพูดขึ้น เขากดพิมพ์อะไรยุกยิกลงบนแป้นพิมพ์ซึ่งฉันคาดว่าน่าจะเป็นรายการยา ฉันจึงลุกขึ้นยืนแล้วโค้งตัวเล็กน้อย

งั้นลี่กลับก่อนนะคะ จะได้ไม่กินเวลานัดคนอื่นด้วย

คนอื่นที่ไหนคะก่อนที่ฉันจะได้หมุนตัวกลับไปหมอต้าก็ชิงพูดดักขึ้นก่อน หมอเลิกเวรแล้วค่ะ ลี่เป็นคนสุดท้าย

ลี่เป็นคนสุดท้าย

ลี่เป็นคนสุดท้าย

คำพูดนั้นวนลูปอยู่ในหัวฉันอย่างกะคนเปิดเล่นวิดีโอซ้ำๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดมันคนละเรื่องกับที่ฉันคิดแต่คนเพ้อฝันแบบฉันจะเหลือเหรอ คิดไกลไปถึงกาแล็กซี่แอนโดเมดาร์แล้วจ้า

ฉันมองหน้าหล่อๆด้านข้างของเขาเพราะกำลังรัวแป้นพิมพ์อยู่

อา...หล่อจังเลย ด้านข้างยังหล่อ

คนสุดท้ายจริงเหรอคะ?ไอ้ปากไม่รักดี ไปหลุดถามเขาแบบนี้ได้ยังไงหะ

กึก และเหมือนว่าเขาจะชะงักกับคำพูดของฉัน ร่างสูงผละมือออกจากแป้นพิมพ์ก่อนจะค่อยๆหันหน้ามามองฉัน

มะ...ไม่ต้องสนใจหรอกคะลี่แค่...ฉันเริ่มลนลาน

อยากให้เป็นคนสุดท้ายมั้ยล่ะคะ?แต่คำถามของหมอต้าทำเอาฉันช็อคกลางอากาศ กลืนคำแก้ตัวเมื่อกี้ทั้งหมดลงคอกลับไป ไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือเล่นเพราะแววตาคู่นั้นเดายากเหลือเกิน

คนสุดท้ายก็ดีสิคะฉันยิ้มบาง หมอจะได้ไม่เหนื่อยแล้วจึงเฉไฉพูดถึงความหมายที่แท้จริงของคำพูดนี่ หมอต้ายืนนิ่งพักหนึ่งเขาจึงยอมพูดออกมา

อ๋อร่างสูงถอนแมสปิดปากออก

“…” ฉันยื่นนิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องมายืนมองเขาอย่างนี้แทนที่จะเดินออกไปแบบคนไข้รายอื่นๆ

ลี่รอข้างนอกแป๊บนะเดี๋ยวหมอออกไปเขาพูดแล้วถอดเสื้อกาวน์ออก คำพูดของเขาทำเอาฉันเอียงคอฉงน

รอ? รอทำไมคะ?หรือเขาจะตรวจเจอว่าฉันเป็นโรคร้ายแรงเลยจะพาไปเอ็กซเรย์!

ไม่นะฉันไม่พร้อมจะเป็นโรคร้ายแรงตอนนี้

 …ผัวยังหาไม่ได้เลยค่ะ!

กลับบ้านพร้อมกันค่ะ

         


[อัพครบ]

100% : กรี๊ดดด ฉันอยากได้หมอ! 

ใครอยากได้หมอก็อย่าลืมสั่งหนังสือนะคะ ขอพื้นที่ขายของแป๊บบบ55555

พรุ่งนี้ไรท์จะเปิดกิจกรรมแจกหนังสือในเพจน๊า อย่าลืมไปติดตามไว้ล่ะอิอิ


"กลับบ้านด้วยกันมั้ยครับ?..."


70% : กรี๊ดดด อยากเป็นนางเอกอะ5555555 อิจฉาสุดไรสุด


40% :  นั่นสิคะจะทนไปได้ขนาดไหน55555555

หมอต้าเปิดพรีอยู่น๊าใครยังไม่มีมาสอยนางไปเร็วววว 

ส่วนอีบุ๊คไรท์เพิ่มตอนพิเศษให้แล้วนะคะใครซื้อไปแล้วก็อย่าลืมไปอ่านน๊าา



ตอนนี้เรื่องหลักของไรท์จะเป็นเรื่องนี้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยเด้อออ เป็นแนวฟีลกู๊ดไร้สาระเช่นเดิมค่ะ5555555


หอเก่าฉันมีโรคจิตทำให้ต้องย้ายที่อยู่ใหม่
แต่โชตชะตากลับเล่นตลกเมื่อฉันมาเจอเข้ากับ
ตาลุงหน้าหล่อข้างห้องที่ทำตัวหนักกว่าโรคจิตเนี้ยสิ!
"นี่ลุง แก่แล้วก็อย่ามาวุ่ยวายกับหนูดิ"
 "เห็นแก่แบบนี้แต่เอวยังใช้ได้ดีอยู่นะ ลองปะ?"
พูดงี้หมายความว่าไงวะลุง!?


1 เมนต์ = 1กำลังใจน๊า

พูดคุยกันได้ที่
 Facebook : Black Paradises คลิก
Twitter : @black_paradises #หมอต้าคนอ่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1514 mildmelodyyy2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 17:46
    รอออออออ
    #1,514
    0
  2. #1513 firstzy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 16:31
    อ่อยเก่งงงง
    #1,513
    0
  3. #1512 Supatra_ja (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 17:19
    นางเอกปล่อยให้ตัวไปมะ ใครๆ ก็จับก็ลูบได้สบายเลย ไม่หวงตัวเลย มิน่าชอบวีดผู้
    #1,512
    0
  4. #1511 mildmelodyyy2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 18:27
    รอน๊าาาาา มีแต่หัวคนลูบหัวนะนางเอกกกก
    #1,511
    0
  5. #1510 firstzy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 14:25
    อะไรเนี่ยเสน่ห์แรงจริงๆ
    #1,510
    0
  6. #1509 mildmelodyyy2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 21:16
    หมอค่ะะะะะ รออัพเลยค่าาา
    #1,509
    0
  7. #1508 firstzy93 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 19:57
    น่ารักกกก
    #1,508
    0
  8. #136 BBB_13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 12:55
    หมออ้อย..หมออ้อนมาก..บอกเลยค่าา
    #136
    0
  9. #34 coolrazoch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 21:24

    เค้าอยากอ่านนนน อัพๆๆๆๆ พลีสสสสส

    #34
    0
  10. #33 บุษกร อ่อนดี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 14:59
    หมอน่ารักกก
    #33
    0
  11. #32 นาน่านะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 05:56

    เอ่อ.....ลี่เอ้ยยย ถ้าหมอจะอ่อยขนาดนี้..จับทำหลัวเลยลูก...อ่อยเบอร์แรงงงงงงงมากกก

    #32
    0
  12. #31 taey6070 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    ไปๆๆเลยยยยย
    #31
    0
  13. #30 กระต่ายจอมซน^^ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:48
    ไปรับหมอสิลูกกกกก
    #30
    0
  14. #29 jazsasii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:08
    ให้เค้าไปรับหมอแทนได้มั้ย อิอิ
    #29
    0