[ทำมือ+E-book] Doctor Please อย่าอ่อยมาก...เดี๋ยวยอม

ตอนที่ 5 : [รีอัพ] หมอต้าคนอ่อย : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    25 มี.ค. 63





4

 

          สิ่งที่ผมเห็นคือร่างบางของผู้หญิงคนหนึ่งนอนฟุบอยู่บนโต๊ะของผม ผมเดินเข้าไปใกล้เธอแล้วก้มลงปัดปอยผมที่มาปรกหน้าออก ใบหน้าพริ้มยามหลับทำเอาคนมองเคลิ้มแถมมองต่อเนื่องได้โดยไม่คิดที่จะเบื่อ ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้จนหายใจรดลงบนแก้มนวลของแรลลี่

          ยังไม่ใช่ตอนนี้

          ...มันเร็วไป

        ฟอด~

          ผมจัดการกดปลายจมูกลงไปแล้วสูดเอาความหอมเข้าไปในปอด ตอนแรกคิดว่าเธอคงจะตื่นแต่ก็ไม่ ผมค้างไว้แบบนั้นหลายนาทีก่อนจะผละออกมา แค่หอมแก้มผมยังรู้สึกวูบวาบ เธอทำให้ผมคลั่งได้ดีเลยจริงๆ จากตอนแรกที่กะว่าจะมาเรียกไปที่ห้องตรวจพอมาเห็นเธอนอนหลับปุ๋ยอยู่ความคิดก็เปลี่ยนไป

สงสัยผมต้องรันคิวคนอื่นขึ้นมาแล้วล่ะ

Tar End Talk

 

งืม…” ความรู้สึกสบายส่งผลให้ฉันส่งเสียงครางในลำคอ ค่อยๆเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้น แสงแดดจากภายนอกส่องเข้ามาผ่านม่านตาจนต้องหลับตาลงอีกครั้งแล้วพยายามลืมขึ้นใหม่เพื่อให้ได้ปรับโฟกัส เมื่อปรับโฟกัสได้แล้วสิ่งแรกที่ปรากฏเข้ามาในระยะการมองเห็นของฉันคือหน้าหมอต้าที่เท้าคางกับโต๊ะแล้วส่งยิ้มมาให้ฉันอย่างน่ารัก

ตื่นแล้วเหรอคะ?ริมฝีปากสีชมพูติดคล้ำนิดๆขยับพูด

เขามาที่นี่ได้ยังไง? แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ฉันจำได้ว่าหลังจากที่สำรวจของบนโต๊ะหมอต้าอยู่ดีๆก็เผลอฟุบหลับไป รู้ตัวอีกทีก็เห็นเจ้าของโต๊ะมาอยู่ตรงหน้าซะแล้ว

กว่าจะตื่นนะคะคำพูดของเขาทำฉันคิ้วขมวด หมอต้าที่เห็นท่าทีของฉันเลยพยักเพยิดไปทางนาฬิกาแขวนที่ติดอยู่บนผนัง สายตาฉันเลื่อนไปโดยอัตโนมัติ

โอ้...ไม่นะ

บ่ายสาม!

นาฬิกาหมอเดินเร็วจังเลยนะคะฉันยิ้มแห้งๆส่งไปให้คำพร้อมประโยคเชิงหยอกล้อ ฉันหลับไปเมื่อประมาณสิบโมงครึ่ง ตื่นมาอีกทีตอนบ่ายสาม เกือบห้าชั่วโมงเลยแม่เจ้า

นาฬิกาเร็วหรือลี่ตื่นช้ากันแน่คะ?อย่า...ได้โปรดอย่าถามด้วยสีหน้าจิ้มลิ้มแบบนั้นเลยค่ะ

แฮะๆทำอะไรไม่ได้ก็ยิ้มสวยๆต่อ แต่อยู่ๆก็ฉุดคิดอะไรขึ้นได้เลยถามออกไป แล้วนัด...

หมายถึงนัดตอนสิบเอ็ดโมงน่ะเหรอคะ? รู้สึกเหมือนโดยแขวะทางอ้อมยังไงก็ไม่รู้...ฮือออ

ทำได้แค่เพียงพยักหน้าตอบรับกลับไป หมอต้าหัวเราะชอบใจกับท่าทีของฉัน เขาเอื้อมมือหนามาขยี้เรือนผมของฉันเบาๆ

ช่างมันเถอะค่ะ บอกแล้วว่านัดมาให้หายคิดถึงเฉยๆเขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ยายังไม่หมดใช่มั้ยคะ?

คะ...ค่ะฉันพยักหน้ารับเบาๆ

งั้นก็ทานยาต่อไปจนกว่าจะหมดนั่นแหละพูดจบเขาก็หยุดการกระทำบนศีรษะของฉัน หมอต้าลุกขึ้นเต็มความสูง หมอมีเวรอีกทีตอนหกโมง ไปหาอะไรกินกันก่อนมั้ยคะ? ถือซะว่ารวบมื้อไปเลย เที่ยงกับเย็น

อย่าเลยค่ะ ลี่เกรงใจ...ฉันต้องการจะพูดแบบนี้

เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมปากมันถึงโพล่งออกไปแบบนั้น มันไม่ดูใจง่ายไปหน่อยเหรอให้ตาย

ลี่มายังไงคะ? เอารถมาหรือยังไง?

เอารถมาค่ะ

งั้นไปกับหมอแล้วกัน ช่วงนี้เป็นช่วงเลิกงาน หากเอารถยนต์ไปมีหวังสองชั่วโมงก็ไม่ถึงแน่ๆเลยค่ะ ไม่พูดเปล่าหมอต้าก็เดินมาอ้อมหลังฉัน ความรู้สึกบางอย่างแทรกเข้ามาเมื่อรับรู้ได้ถึงร่างหนาของเขา หัวใจฉันเต้นรัวตอนที่หมอต้าเอื้อมมือมาจับพนักเก้าอี้แล้วลูบไปมาเหมือนจงใจให้ฉันประสาทแตกเล่น เขาค่อยๆดึงเสื้อหนังสีดำออกมาแล้วสวมใส่มันทันทีก่อนจะเดินมาหยิบถุงมือที่โต๊ะและแน่นอนเขาใส่มัน

ไปกันค่ะหมอต้าพูดหลังจากที่ก้มลงหยิบหมวกกันน็อคไปไว้ในมือ ฉันเห็นดังนั้นก็อดออกตัวช่วยไม่ได้

ลี่ช่วยถือค่ะพูดจบก็ดึงหมวกกันน็อคใบโตมาไว้ในมือโดยไม่รอฟังคำอนุญาต หมอต้ามองฉันแวบหนึ่งก่อนที่เขาจะส่งยิ้มบางให้แล้วเดินนำฉันออกไปนอกห้อง

ระหว่างทางที่เดินบอกเลยว่าพวกฉันตกเป็นเป้าสายตาสุดๆ ไม่มองสิแปลก ก็ในเมื่อหมอต้าเขาออกจะหล่อกระชากเวอร์จิ้นซะขนาดนี้ ยิ่งตอนนี้เขาอยู่ในลุคไบค์เกอร์ด้วยแล้วมันยิ่งดูหล่อแบดไปอีก แบดแบบน่ารักๆอะ แบดแบบไม่มีพิษภัย

โอ๊ยอยากจะถวายเวอร์จิ้นให้เลยค่ะ

          หมอต้าเดินมาเรื่อยๆจนถึงลานจอดรถบุคลากรภายในโรงพยาบาล เขาเดินไปหยุดอยู่หน้าบิ๊กไบค์คันสีดำลายแดงแซมๆไว้นิดหน่อย ถึงฉันจะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกรถพวกนี้เท่าไหร่แต่ก็เคยเจอในนิตยสารบ้าง ถ้าจำไม่ผิดยี่ห้อรถมอเตอร์ไซค์คันนี้ของหมอติดอันดับสิบรถบิ๊กไบค์ที่แพงที่สุดในโลกด้วย

          ทั้งหล่อ การงานดีแถมยังรวย

          เหมาะแก่การเป็นพ่อของลูกสุดๆ!

          อย่าจ้องลูกหมอแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวมันก็พังหรอกพูดเชิงหยอกแล้วหัวเราะเบาๆ เรียกรถว่าลูกแถมยังหาว่าฉันจะกินรถอีก นี่ถ้าไม่หล่อฉันโกรธจริงๆด้วยนะ

          จะกินให้ไม่เหลือซากเลย ฉันพูดประชดพร้อมกับมุ่ยหน้าใส่เขา หมอต้ายิ้มให้กับท่าทางของฉันแล้วขึ้นคร่อมรถ เขาเลื่อนรถออกฉันเลยยื่นหมวกกันน็อคไปให้

          ทำไมคะ?หากแต่หมอต้าไม่ยอมรับแถมยังหันมาเอียงคอใส่ฉันอีก น่ารักเกินไปแล้วค่ะ!

          ใส่หมวกไงคะ

          อ๋อ ลี่ใส่เถอะค่ะหมอต้าพูดก่อนจะหันไปมองหน้ารถ ฉันเลยรีบเดินไปขวางเขา

          ทำไมหมอไม่ใส่ล่ะคะ? หมอต้องใส่นะรีบท้วงเขาทันที

          หมอมีแค่อันเดียวค่ะ ลี่ใส่นั่นแหละ

          หมอขับนะ หมอต้องใส่...โอ๊ย!” ความเจ็บแปลบที่หน้าผากแล่นขึ้นทันที ฉันมองหมอต้าตาขวาง บังอาจมากที่มาดีดหน้าผากฉันอะ มันต้องแดงแน่ๆเลย แบบนี้ฉันก็หมดสวยน่ะสิ

          เด็กดื้อ แล้วก็ดีดหน้าผากฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้สายตาดุๆของหมอต้าที่มองมาทำเอาฉันต้องก้มหน้างุดแล้วเดินอ้อมไปด้านหลังโดยไม่ลืมใส่หมวกกันน็อคในมือไปด้วย

           อา...หนักสุดๆ

           เกาะแน่นๆนะคะหมอต้าหันมาสั่งฉันหลังจากที่ฉันขึ้นมานั่งอยู่ข้างหลังเขาเรียบร้อยแล้ว ฉันมองแผ่นหลังของร่างสูงข้างหน้าก็พบกับความประหม่าในใจ ไม่ทันไรฉันก็เริ่มใจสั่นกับเขาซะแล้ว แต่เพราะเขาหล่อหรอก ถ้าเขาไม่หล่อฉันคงไม่ใจเต้นแบบนี้แน่นอน

           รถค่อยๆเลื่อนตัวไปข้างหน้าช้าๆก่อนจะเร่งความเร็วจนฉันต้องเกาะกับเบาะไว้แน่น พยายามเตือนตัวเองไม่ให้เสียหลักไปกอดเขา หมอต้าขับไปเรื่อยๆท่ามกลางรถมากมายรอบด้าน ถ้าฉันขับรถมาสองชั่วโมงคงจะไม่ถึงอย่างที่เขาว่าจริงๆนั่นแหละ รถเยอะอย่างกับอพยพหนีก๊อตซิล่าขนาดนี้

           ระหว่างที่หมอต้าขับรถไปฉันก็ชวนเขาคุยไปเรื่อยถึงแม้ว่าบางครั้งจะไม่รู้เรื่องเพราะหมวกบังไว้อยู่ก็ตามเถอะ หมอต้าเป็นผู้ชายที่อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น เขารุกฉันก็จริงแต่ฉันกลับไม่รู้สึกกลัว กดดันหรืออยากถอยห่างจากเขาเลย มีแต่อยากจะทำความรู้จักกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ ฉันไม่รู้ว่าเวลาที่เขาพูดจาหวานใส่ฉันเขาจะรู้สึกแบบนั้นจริงๆรึเปล่า หรือแค่อ่อยไปตามนิสัย แต่บอกเลยว่ามันทำให้ฉันรู้สึกดีอยู่เหมือนกัน

         เอี๊ยดดด!

         ปึก!

         ความกะทันหันในการเบรกหลังจากขับเข้าที่จอดรถทำให้ฉันที่เหม่อลอยและไม่ทันตั้งตัวเสียหลักพุ่งเข้าไปกระแทกแผ่นหลังกว้างอย่างจัง ความเจ็บร้าวระบมตรงหน้าอกทำอาฉันซูดปากเบาๆ รับรู้ได้ว่าหมอต้าชะงักเล็กน้อยก่อนจะพึมพำ

           นุ่มจังแฮะเพราะมัวแต่สนใจกับหน้าอกตัวเองบวกกับมีหมวกกันน็อคบังไว้อยู่ฉันเลยได้ยินสิ่งที่หมอต้าพูดไม่ชัดนัก ตอนนี้จิตใจอยู่กับก้อนเนื้อสองก้อนของฉันเนี่ยแหละ จากคัพดีพอกระแทกเข้าแรงๆแบบนั้นมันจะบุบจนกลายเป็นคัพซีมั้ยเนี้ยหรืออาจจะบีไปเลย!

           โทษทีค่ะ ลืมตัวไปหน่อยหมอต้าพูดขึ้นมาหลังจากปลดล็อกหมวกกันน็อคฉันออกและเอาไปถือไว้ในมือ เขาถอดถุงมือและเสื้อแจ็กเก็ตออกพลางส่งยิ้มแหย่ๆมาให้ฉันมันทำเอาฉันโกรธไม่ลงเลยแฮะ

           แพ้ทางผู้ชายหล่ออีกแล้ว!

           ไม่เป็นไรค่ะ ลี่ไม่ระวังเอง ตอบตามสไตล์นางเอกละครไทยแล้วลงจากรถ ร้านที่เขาพาฉันมาอยู่ไม่ห่างจากตัวโรงบาลมากเท่าไหร่นักแต่ก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ร้านนี้เป็นร้านไม่เล็กมากและก็ไม่ใหญ่มาก ออกแนวร้านนั่งชิลทั่วๆไป บรรยากาศภายในร้านดูอบอุ่นแถมยังเงียบสงบ การตกแต่งร้านไปในโทนขาวดำสไตล์วินเทจ หมอต้าพาฉันมานั่งที่ริมหน้าต่างในมุมร้านที่ถ้าไม่ตั้งใจเดินไปทางนั้นก็คงไม่เจอ คงจะเป็นเพราะสายตาที่จ้องจะกลืนกินของเหล่าบรรดาผู้หญิงในร้านที่มองมามันเลยทำให้เขาเลือกที่จะนั่งตรงนี้ ก่อนจะเดินไปยังที่นั่งตัวเองฉันก็ปรายตามองผู้หญิงพวกนั้น แววตาของเธอเวลามองฉันมันแสดงออกถึงความไม่พอใจและอิจฉาเอามากๆ ฉันยิ้มให้พวกหล่อนอย่างผู้ชนะ

            ก็มาด้วยกันอะนะ...แถมเขายังชวนฉันด้วย

            สวยกว่าก็เงี้ย อ่อนแอก็แพ้ไปนะจ๊ะ

         อยากทานไรสั่งเลยนะคะ หมอเลี้ยงเองหมอต้าพูดหลังจากที่ฉันเดินลงมานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามและมีพนักงานผู้หญิงมายื่นเมนูให้ ฉันเห็นว่าพนักงานคนนี้ยิ้มยั่วให้กับบุคคลที่มากับฉัน เห็นแบบนั้นมันทำให้ฉันนึกอะไรบางอย่างออก ฉันวางเมนูลงก่อนจะสะบัดผมและเท้าคางกับโต๊ะ ยื่นหน้าไปทางหมอต้าเล็กน้อย ส่งยิ้มหวานให้แล้วพูดจีบปากจีบคอ

             ทำไมหมอต้องเลี้ยงลี่ละคะ?หมอต้าดูเหมือนจะชะงักเล็กน้อยตอนที่เห็นท่าทีของฉันแต่ไม่นานเขาก็กลับมายิ้มโปรยเสน่ห์ต่อ

             ก็เป็นการถ่ายโทษที่หมอเป็นสาเหตุทำให้ลี่ หลับลึก จนไม่ได้ทานข้าวไงคะถึงฉันจะรู้ว่าสิ่งที่หมอเขาพูดหมายถึงการไม่ได้ปลุกฉันก็เถอะ แต่ไอ้น้ำเสียงกับสีหน้าเจ้าเล่ห์ของเขาแถมยังเน้นคำบางคำมันทำเอาฉันคิดไปไกลจนหน้าร้อนวูบวาบ และคงไม่ใช่แค่ฉันเพราะพนักงานสาวคนนั้นก็หน้าแดงไปถึงใบหูแล้วเหมือนกัน

             ต้องโทษหมอคนเดียวเลย ตอนนี้ลี่ เพลีย สุดๆ คงจะต้องสั่งของหวานตบท้ายด้วยแล้วล่ะค่ะเล่นมาแล้วก็ต้องไปให้สุด นี่แหละคติของฉันล่ะ

             ได้ค่ะ เพื่อลี่หมอนั่นยอมเสมอ

            ตึกตัก...ตึกตัก

            อา...หัวใจบ้า แค่เขายิ้มเองจะใจเต้นทำไม?

              อะ เอาอันนี้ค่ะเพราะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มไม่ไหวเลยตัดปัญหาโดยการหันไปสั่งอาหารกับพนักงานโดยไม่ลืมที่จะสั่งของหวาน ว้าว...มีบราวนี่ด้วยของชอบเลย

               หลังจากที่พนักงานรับเมนูเสร็จแล้วเธอก็เดินจากไปทิ้งให้ฉันนั่งอยู่กับหมอต้าสองคน บรรยากาศระหว่างเราเงียบมาก ต่างคนต่างไม่พูดอะไรออกมา เสียงเพลงที่ทางร้านเปิดดังคลอมาเบาๆ

               หึงเหรอคะ? และก็เป็นหมอต้าเองที่ทำลายความเงียบนี้

               ใครหึงกันคะ แค่แกล้งเล่นๆเท่านั้นแหละฉันก้มหน้ามองมือให้กับคำถามของหมอต้า ไม่ได้หึงฉันรู้ดี แค่อยากเอาชนะผู้หญิงพวกนั้นเท่านั้นเอง แต่พอมาคิดดูอีกทีฉันก็ทำเหมือนกับว่าเขาเป็นแค่ของเล่นเลย...

               วันนี้ลี่ไม่มีเรียนเหรอคะ? หมอต้าเลยเลือกที่จะเปลี่ยนประเด็น

               อะ...อ๋อ วันนี้มีวิชาเดียวค่ะแต่อาจารย์ยกคลาสฉันตอบไปตามความจริง ปกติฉันมีเรียนบ่ายโมงแต่โชคดีที่ยัยแองเจลโทรมาเตือนว่าอาจารย์ยกคลาส

               เหนื่อยหน่อยนะคะปีสุดท้ายหมอต้ายิ้มให้ฉันเล็กน้อยเป็นเชิงเห็นใจสุดๆ

               หมอรู้ได้ไงคะว่าลี่เรียนปีสุดท้าย?ฉันจำได้ว่าไม่เคยบอกเขานะ

               คาดคะเนจากหน้าน่ะค่ะ

               หมอว่าลี่แก่เหรอคะ!?” ฉันแว้ดเสียงใส่เขาแล้วสะบัดหน้าหนีอมลมไว้ในปากให้แก้มป่องทำเป็นว่างอนเหมือนเด็กอายุสิบขวบ คือมันติดไง ปกติเวลาฉันงอนฉันก็ทำแบบนี้แหละ พ่อ แม่ เพื่อนหรือยัยแองเจลฉันก็ทำมาแล้วทั้งนั้น

            หมับ

               เฮือก!

               ฉันตกใจจนตัวเกร็งเมื่อหมอต้าขยับตัวมาข้างหน้าแล้วเอื้อมมือมาดึงแก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างกับว่ามันคือมาชเมลโล่ ความรู้สึกร้อนจากฝ่ามือเขาทำให้เลือดในกายสูบฉีดไปอยู่บนหน้า เขายังคงบีบดึงเล่นมันอยู่อย่างนั้นจนฉันเริ่มรู้สึกเจ็บ

               ทำตัวงอนเป็นเด็กๆไปได้ โตจนจะมีผัวได้อยู่แล้วนะคะ

               หมอต้า!” ฉันหันไปตีมือทั้งสองข้างของเขาเบาๆหนึ่งทีโทษฐานที่พูดจาอะไรก็ไม่รู้ แล้วดูท่าทางชอบอกชอบใจของเขาสิ มันน่านัก

               ฮ่าๆ อย่าไปทำท่าทางแบบนั้นให้ใครเขาเห็นนะคะ ฉันเห็นหรอกนะว่าขอบตาเขามีน้ำตาเล็ดอยู่ มันตลกขนาดนั้นเลยรึไง

               ทำไมคะ?ถามไปทั้งๆที่ยังส่งสายตาคาดโทษใส่เขาอยู่

            หวงค่ะ

            ฉันชะงักกึกกับคำพูดของเขา เงยหน้าไปสบตากับร่างสูงตรงข้ามก็พบว่าแววตานั้นไม่มีท่าทีเล่นแต่อย่างใด คำพูดเมื่อกี้ของเขาก็หนักแน่นมาก ฉันละสายตาจากเขามองจานที่พนักงานเพิ่งเอามาเสิร์ฟแล้วก้มลงจัดการโดยไม่ได้พูดอะไรต่อ บทสนทนาของเราทั้งคู่เงียบลงไป เราสองคนก้มลงทานอาหารตรงหน้าก่อนที่จะมีของหวานที่ฉันสั่งมาเสิร์ฟ

               โห้ ทานเยอะจังเลยค่ะหมอต้าอุทานขึ้นเมื่อเห็นของที่วางอยู่บนโต๊ะ

               ไม่เห็นจะเยอะเลย...แค่บราวนี่ลาวา ฮันนี่โทสต์ บิงซูสตอเบอรี่ ปังเย็นชาเขียวแล้วก็เครปโรลเอง

               ก็...นิดหน่อยน่ะค่ะว่าไปพลางตักปังเย็นไป

               ทานเยอะขนาดนี้ไม่กลัวอ้วนเหรอคะ?หมอต้าว่าพลางเท้าค้างด้วยมือข้างเดียวมองมายังฉันที่กำลังเคี้ยวตุ้ยๆอยู่

               อยากกินเยอะก็ต้องออกกำลังกายเยอะค่ะฉันจะออกกำลังกายอาทิตย์ละห้าวันตลอด มันติดมาจนเป็นนิสัยแล้วอะ พอไม่ทำแล้วมันจะรู้สึกแปลกๆ หมอต้าก็กินด้วยกันสิคะ อร่อยมากฉันพยักเพยิดไปยังของหวานที่เหลือ หมอต้าทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่งยิ้มหวานมา

               มือไม่ว่างค่ะ พูดจบก็เอามือทั้งสองข้างไปพาดหลัง ฉันมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจ

               แล้ว?คือไม่เข้าใจจริงๆนะ

               ป้อนสิคะ และคำพูดของเขาทำเอาฉันแทบสำลักบิงซูที่เพิ่งตักเข้าไปออกมา แต่ฉันไม่สำลักมันตามที่พูดหรอกนะ เสียดายแย่

               อย่ามากะล้อนเลยนะหมอต้าฉันเอ็ดเขาไปทีหนึ่งแต่ฝั่งตรงข้ามกับส่ายหน้าไปมาเหมือนเด็ก เขาเริ่มกระทืบเท้า

               อยากกินจริงๆนะแต่มือไม่ว่างเลยค่ะ บอกไว้เลยว่าไอ้ท่างอแงที่เขากำลังทำอยู่ถ้าไม่หล่อจริงทำไม่ได้นะเออ

               นี่จะแกล้งลี่ใช่มั้ยคะ?

               เปล่านะคะ หมออยากกินจริงๆนะ

               อยากกินมากเลยเหรอคะ?

               อืมๆพยักหน้าสองสามที

               งั้นก็ได้ค่ะฉันตอบอยากว่าง่าย จบคำพูดฉันหมอต้าก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ ฉันค่อยๆตักบราวนี่ลาวาที่อยู่ข้างๆมาพอดีคำแล้วหันไปมองหน้าร่างสูงตรงข้ามที่กอดอกรอการป้อนของฉัน ฉันค่อยๆยื่นทั้งมือและหน้าไปหาเขาอย่างค่อยเป็นค่อยไป

               อ้ามนะคะฉันพูดแล้วเลื่อนมือเข้าไปอีกจนจ่อเข้าที่ปากของเขา หมอต้าอ้าปากสายตาก็จ้องที่ใบหน้าของฉัน

               อย่าหวังเลยว่าฉันจะป้อนให้ง่ายๆ

               อืม~” ฉันชักมือกลับเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นปากฉันทันทีทำให้หมอต้ากินได้เพียงอากาศ ฉันส่งเสียงในลำคอแสดงถึงความอร่อยสุดขีด ทำหน้าทำตาให้มันดัดจริตนิดหน่อย บอกเลยว่าตอนเห็นหน้าเหวอของเขาฉันนี่สะใจสุดๆ คิดว่าคนอย่างฉันจะป้อนใครง่ายๆงั้นเหรอยะ ถึงจะหล่อแค่ไหนก็ไม่ทำค่ะ

               ต้องยอมเป็นสามีก่อนถึงจะทำให้...เอิ้กๆ

               เล่นกันอย่างงี้เหรอคะหมอต้าพึมพำเบาๆแต่คือฉันได้ยินไง อย่าลืมสิว่าตอนนี้ฉันยื่นตัวมาจนจะข้ามโต๊ะอยู่แล้ว เพิ่งสังเกตว่าหน้าของฉันอยู่ในระดับเดียวกันกับเขา รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาค่อยๆเลื่อนหน้ามาจนลมหายใจรดลงที่ปลายจมูกของฉัน หัวใจฉันเต้นตึกตักรัวและเร็วมากจนกลัวว่าคนตรงหน้าจะได้ยิน

               มะ หมอจะทำอะไรคะ?ฉันพยายามไม่ให้เสียงสั่นแล้วนะสาบานได้

               เลอะน่ะค่ะหมอต้าว่าก่อนจะให้นิ้วโป้งมาเกลี่ยที่บริเวณมุมปากฉันเบาๆ สายตาของเขายังคงจ้องนัยน์ตาฉันจนสะท้อนเป็นภาพของกันและกัน ฉันรีบหลบตาแล้วผละตัวออกมานั่งที่เดิม

               ขะ...ขอบคุณค่ะ

               ไม่น่าหาเรื่องใจเต้นเลยยัยลี่

               หลังจากนั้นหมอต้าก็ขอช้อนกับพนักงานแล้วช่วยฉันกินของหวานจนหมด บอกเลยว่าอิ่มสุดๆ ตอนแรกมันหิวเลยสั่งๆไปทั้งหมดที่อยากกินพอไปกินจริงๆนี่ถ้าไม่มีหมอต้ามีหวังฉันคงต้องเสียเงินแปล่าแน่ๆ ถึงจะชอบของหวานแบบสุดๆก็เถอะแต่ก็ใช่ว่าจะกินของเลี่ยนห้าอย่างได้หรอกนะ

               ไม่ได้ว่าพออยู่ต่อหน้าหมอต้าแล้วกลัวเขาจะหาว่าฉันเป็นคนตะกละ

               ไม่ใช่จริงจริ๊งงง

               ลี่นี่ชอบพวกของหวานมากเลยเหรอคะ?หลังจากที่เราทั้งคู่จัดการของหวานมหาประลัยนั่นเสร็จหมอต้าก็พาฉันเดินเที่ยวร้านนั้นร้านนี้ก่อนจะเดินย้อนกลับมาที่รถ ฉันเลยตกลงกับเขาว่าจะกลับเลยเนื่องจากใช้เวลากับที่นี่เกือบครึ่งชั่วโมง กินข้าวอีกเกือบชั่วโมง เดินเล่นครึ่งชั่วโมง กะเวลากลับอีกครึ่งชั่วโมงก็จะเหลือเวลาให้หมอต้าเตรียมตัวประมาณครึ่งชั่วโมง

               บอกว่าโคตรชอบเลยจะเหมาะมากกว่าค่ะ

     นั่นสินะคะ เล่นสั่งมาซะขนาดนั้นหมอต้าว่าก่อนจะยื่นหมวกกันน็อคมาให้ฉัน ตอนนี้พวกเราอยู่ที่รถเรียบร้อยแล้วล่ะ

     ก็บอกว่าจะเลี้ยงเลยแกล้งสักหน่อย

     ไม่หน่อยแล้วล่ะค่ะเขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีดำตามด้วยถุงมืองั้นไว้หมอจะทำบราวนี่มาให้ชิมนะคะ

     หมอทำบราวนี่เป็นเหรอคะ?” ฉันถามกลับไปอย่างตื่นเต้น ในหัวก็นึกภาพหมอต้าอยู่ในห้องครัว มือซ้ายถือถ้วยส่วนมือขวาถือที่ตีฟอง

     ช่วงนี้ถูกแม่บังคับให้ทำบ่อยเลยค่ะ พอดีว่าแม่ของหมอชอบทำอาหารมากๆเลย ไว้ถ้าว่างหมอจะชวนไปทานฝีมือแม่นะคะหมอต้าพูดแล้วขึ้นคร่อมบิ๊กไบค์ของตัวเอง

       อา...เขาคงไม่ได้ชวนฉันไปพบแม่เขาหรอกใช่มั้ย?

       ระหว่างทางฉันกับเขาก็คุยกันเรื่องจิปาถะ รถเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนต้องใช้เวลาเกือบสี่สิบนาทีกว่าจะมาถึงโรงพยาบาล ฉันเกร็งสุดฤทธิ์เลยล่ะเวลาที่หมอต้าเบรกแต่ละที ทั้งๆที่คิดว่าเกาะเบาะไว้แน่นแล้วแต่ดันเผลอเซตัวไปชนหลังเขาตอนติดไฟแดงที่ห้าจนได้

     รถลี่จอดอยู่ตรงไหนคะ?ตอนนี้เราสองคนเดินมาอยู่ที่หน้าทางเขาโรงบาลแล้วล่ะ พอถึงปุ๊ปหมอต้าก็ถามฉันปั๊ป

     ตรงลานจอดรถแถวCน่ะค่ะฉันตอบก่อนจะจัดปอยผมที่ลงมาปรกหน้าขึ้นทัดหู

     งั้นเดี๋ยวหมอไปส่งนะคะ

     ไม่เป็นไรค่ะ หมอเข้าไปทำงานเถอะฉันรีบเบรกเขาไว้ก่อน เมื่อกี้ฉันได้ยินเขาคุยโทรศัพท์กับใครสักคนแว่วๆมาว่ามีเคสด่วนอะไรทำนองนี้แหละ วันนี้เขาเสียเวลากับฉันมามากพอแล้วทั้งๆที่ฉันก็เป็นเพียงคนไข้รายหนึ่งของเขาเท่านั้น

     เอางั้นเหรอคะ?หมอต้าทำสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยทำให้ฉันต้องฉีกยิ้มหวานส่งไปให้เขา

     ค่ะ เดี๋ยวถึงหอแล้วลี่จะทักไปค่ะเพราะคิดว่าเขาคงจะเป็นห่วงฉันเลยตอบไปแบบนั้น

       เอ๊ะ...เป็นห่วงเหรอ?

     อย่างนี้สิค่อยน่ารักหน่อยไม่พูดเปล่าหมอต้าก็เอื้อมมือใหญ่มาวางบนศีรษะฉัน เขาลูบมันเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นขยี้จนผมฉันยุ่งไปหมด

       อีกแล้ว...เขาลูบหัวฉันอีกแล้ว

     ไม่มีใครบอกเหรอคะว่าเขาไม่ให้ลูบหัวผู้หญิง ฉันยืนเท้าเอว มองเขาด้วยสายตาหาเรื่อง

     ทำไมคะ? กลัวจะหลงรักหมอ?หมอต้าเลิกคิ้วข้างหนึ่ง แววตาเขาเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์

     เปล่าค่ะ

     “…”

     ผมมันจะยุ่ง!” พูดจบฉันก็รีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นทันที



[อัพครบ]

100% : เจอช็อตนี้เข้าไปตายเลยจ้าาา 

ตอนนี้ปกเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ ไรท์จะเปิดพรีวันที่ 3 เมษาน๊าา ติดตามทางเพจได้เลยเดี๋ยวไรท์จะลงรายละเอียดให้แล้วก็จะมีกิจกรรมแจกนิยายด้วยนะ ไปตามเพจโลดดดด


"อย่ามาลูบหัวกันนะหมอ!..."


72% : คือหมอมันไม่ยอมจริงๆอะ5555 ทำไมอ่อยเก่งขนาดนี้แงงง้

เป็นไรท์เจอเข้าไปอย่างนี้คือใจเหลวเป็นโจ๊กแน่555555


"หึงแน่ๆเลย เขินนะเนี้ย..."


59% : ลี่นางร้ายค่ะท่านผู้ชม555555


"ผู้ชายคนนี้ของฉันย่ะ..."



สปอยปกค่าาาา ติดตามเพจไว้น๊าเพราะไรท์จะมีแจกนิยายด้วย คริคริ


30% :  ไม่เท่าแต่แรลลี่หรอก ไรท์ก็อยากถวายให้ค่ะ55555555555

ไม่รู้ว่ามันจะแจ้งเตือนรึเปล่าเพราะทางเว็บแจ้งมาว่าโดนแบนแง้ แค่หมอต้านางอ่อยแรลลี่มากเกินไปเท่านั้นเองจะแบนกันทำไมมม งอแงงงง



ตอนนี้เรื่องหลักของไรท์จะเป็นเรื่องนี้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยเด้อออ เป็นแนวฟีลกู๊ดไร้สาระเช่นเดิมค่ะ5555555


หอเก่าฉันมีโรคจิตทำให้ต้องย้ายที่อยู่ใหม่
แต่โชตชะตากลับเล่นตลกเมื่อฉันมาเจอเข้ากับ
ตาลุงหน้าหล่อข้างห้องที่ทำตัวหนักกว่าโรคจิตเนี้ยสิ!
"นี่ลุง แก่แล้วก็อย่ามาวุ่ยวายกับหนูดิ"
 "เห็นแก่แบบนี้แต่เอวยังใช้ได้ดีอยู่นะ ลองปะ?"
พูดงี้หมายความว่าไงวะลุง!?



1 เมนต์ = 1กำลังใจน๊า

พูดคุยกันได้ที่
 Facebook : Black Paradises คลิก
Twitter : @black_paradises #หมอต้าคนอ่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1542 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 17:19
    บางหมดแล้ว
    #1,542
    0
  2. #1498 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 12:59
    น่ารักกก
    #1,498
    0
  3. #1497 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 18:30
    อ่อยเก่ง
    #1,497
    0
  4. #1496 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:26
    5555555 นุ่มมากมั้ยคะ
    #1,496
    0
  5. #1495 Atomtood (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:03
    ซื้อEbook หมอต้า แล้วนะคะสนุกค่ะ หมอต้า ขยันอ่อยมากค่ะ
    #1,495
    0
  6. #1494 june29062533 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 22:55
    หมออย่าอ่อยมาก สิ ❤จะวายยยยยย
    #1,494
    0
  7. #1493 firstzy93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 21:34
    แอบฉวยโอลกาวหรอหมอ
    #1,493
    0
  8. #295 MookSkSuaklin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:39
    เดี่ยวมาอ่านนะคะ
    #295
    0
  9. #278 Choticha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 14:01
    อยากสวย อยากเป็นเมียหมอ😄😄😄
    #278
    0
  10. #226 Water33 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 15:25
    ชื่อเหมือนคนที่บ้านเลยอ่ะ
    #226
    0
  11. #183 mybearpp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 00:41
    จะเอาหมอต้าาาา
    #183
    0
  12. #134 BBB_13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 12:45
    มีแอบหอมแก้มด้วย หมอมาไวเคลมไวเลยนะ
    #134
    0
  13. #25 jazsasii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 12:32
    แก้มน้องหอมมากมั้ยค่ะหมอ อิอิ
    #25
    0
  14. #22 taey6070 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 17:44
    รอค่าชอบหมอมากๆ>_<
    #22
    0