[ทำมือ+E-book] Doctor Please อย่าอ่อยมาก...เดี๋ยวยอม

ตอนที่ 4 : [รีอัพ] หมอต้าคนอ่อย : Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    17 มี.ค. 63



3

 

Tar Talk

ผมยืนมองรถของแรลลี่จบลับตาก่อนจะหมุนตัวเดินข้ามถนนกลับไป ผมบอกเธอว่าจอดรถแถวนี้แต่ความจริงมันไม่ใช่ รถของผมจอดอยู่ข้างๆร้านนั่นแหละ

วันนี้ผมนัดแรลลี่ให้มาเอากระเป๋าที่ร้านใกล้ๆกับมหาลัยของเธอ พอผมเห็นเธอในลุคนักศึกษาผมนี่แทบจะกระโดดไปหาเธออยู่แล้ว

ผู้หญิงอะไรใส่ชุดนักศึกษาได้น่าฟัดชะมัด

Rrrr

พอผมขึ้นมานั่งบนรถได้ไม่นานโทรศัพท์ก็แผดเสียงขึ้น หน้าจอแสดงชื่อของคนที่โทรมาว่า เพทายเพื่อนสนิทของผม ไม่รอช้าก็เชื่อมกับหูฟังไร้สายแล้วกดรับ

ไง

[มางงมาไงอะไรล่ะไอ้คุณหมอ] เสียงปลายสายอันคุ้นเคยตอบมาแทบจะในทันที

แล้วจะให้ทักว่าไร ไอ้เวรอย่างงี้เหรอ?ผมตอบกลับไปในขณะที่กำลังเลี้ยวรถออกจากซอย

[เป็นหมอแล้วแม่งควรจะสุขุมกว่านี้ป่ะ? ไม่ใช่กวนตีน]

แล้วมีกฎหมายมาตราไหนเขาบอกว่าเป็นหมอแล้วห้ามกวนตีนวะ? ไอ้คนที่นิยามว่าหมอต้องใส่แว่น อยู่เรียบร้อยสุขุมนุ่มลึกนี่ใครวะเพราะแม่งโคตรจะตรงกันข้ามกับผมและกลุ่มเพื่อนหมอของผมโดยสิ้นเชิง

[พอๆ นี่มึงอยู่ไหน?] น้ำเสียงระอาดังออกมาผ่านหูฟัง

เพิ่งออกมาจากร้านนั้น

[ร้านไหนวะ?] มันตอบกลับมาทันที

ร้านนั้น

[เออ! นั่นแหละร้านไหน?] ผมถอนหายใจออกมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้องอธิบายชื่อร้านให้ไอ้ทายฟัง ก็ไม่เข้าใจว่าเจ้าของร้านแม่งจะตั้งชื่อให้มันสับสนทำไม

ร้านนั้นข้างมอ.S อะหลังจากอธิบายจบมันก็ร้องอ๋อออกมา

[อ๋อ...แล้วมึงไปทำไรแถวนั้นวะ?]

ไปเต๊าะเด็ก!

เรื่องของกู มึงมีไร? เรื่องไรจะบอก เดี๋ยวแม่งมาแย่งลี่ไปผมไม่ขาดใจตายเหรอ?

[นี่มึงลืมแล้วไงว่าวันนี้นัดเจอ] เออว่ะ ลืมไปเลยว่าวันนี้มันนัดกันดื่มที่ผับที่มันกับลูกพี่ลูกน้องของมันหุ้นกัน นี่คิดแต่มุกที่จะมาอ่อยลี่จนลืมไปแล้วเนี้ย

ก็กำลังไปเนี้ยไง โกหกนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก เพื่อนกันหยวนๆ

[เออ มาเร็วๆเลยไอ้หมอ] พูดจบมันก็วางสายไปผมจึงมีสมาธิในการขับรถร้อยเปอร์เซ็น ปกติเวลานี้เป็นเวลาทำงานของผมแต่วันนี้ไม่ใช่ กว่าจะหาเวลาว่างได้นี่มันไม่ต่างอะไรกับงมเข็มในบ่อเข็มเลยแหละสำหรับคนที่ทำอาชีพหมอ แต่ก็นะ ทำสิ่งที่ตัวเองรักต่อให้ทำจนไม่ได้พักเลยก็ไม่เหนื่อยหรอก...

ไม่อะ...โคตรเหนื่อย

เนื่องด้วยผับของไอ้เพทายกับมหาลัยอยู่กันไม่ห่างกันมากนักทำให้ผมใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็มาถึง ผมเลี้ยวรถเข้าไปในโซนจอดรถวีไอพีที่มีแต่คนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้นที่จะมาจอดที่นี่ได้ ก็มีเพื่อนไอ้เพทายกับเพื่อนน้องมันนั่นแหละ พวกนั้นแม่งโคตรวีไอพี

กว่าจะมาได้นะ เสียงทักทายดังมาทันทีหลังจากที่ผมเดินเข้าไปในโซนประจำของพวกเรา ผับนี้เป็นผับที่ใหญ่พอสมควรแถมยังมีชื่อเสียงทำให้ถึงแม้ว่าเวลานี้ผับจะเพิ่งเปิดก็มีคนเข้ามาใช้งานไม่น้อยเลยทีเดียว

ผมหันไปมอง กายเพื่อนสนิทของผมอีกคนที่มันยักคิ้วมาให้ทีหนึ่ง ข้างๆมันก็คือไอ้เพทายเจ้าของผับนี่แหละ เราสามคนเป็นเพื่อนมัธยม พอขึ้นมหาลัยก็ดันเรียนที่มหาลัยเดียวกันอีกทำให้พวกผมยิ่งสนิทกันเข้าไปใหญ่ถึงแม้ว่าเราจะเรียนกันคนละคณะก็ตาม พอจบมาแล้วเราก็จะหาเวลาว่างมานั่งดื่มกันเหมือนวันนี้ ผมเป็นหมอ ไอ้เพทายเป็นผู้บริหารธุรกิจของครอบครัวมันส่วนไอ้กายเป็นนักการทูต อาชีพของพวกเราจะหาเวลาว่างนี่แทบไม่มีแถมดันเป็นเวลาที่ตรงกันอีกนี่บอกเลยว่ายากมาก

อย่าว่าไป เดี๋ยวพอมึงเข้าโรงบาลแล้วไอ้ต้ามันไม่ยอมรักษามึงจะทำไง?เสียงไอ้เพทายพูดติดตลก ผมหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับไอ้กายแล้วยกแก้วใสบรรจุแอลกอฮอล์ที่บริกรเพิ่งมาเสิร์ฟขึ้นดื่ม

กูไม่ใจดำแบบมึงพอผมพูดจบไอ้เพื่อนเวรทั้งสองคนก็หัวเราะออกมา ไอ้เพทายเป็นคนที่ร่าเริงแต่เห็นแบบนี้มันก็เป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ ส่วนไอ้กายคนอื่นจะมองว่ามันเงียบๆแต่มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่าไอ้นี่น่ะมันเจ้าเล่ห์แค่ไหน

เป็นไร?เพราะอยู่ๆไอ้เพทายก็เงียบขึ้นมาแถมยังทำท่าทางเครียดๆ คิ้วขมวดเหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่ ไอ้กายมันเลยถามขึ้นมา จริงๆถ้ามันไม่ถามผมก็จะถามนะคนอย่างเพทายเครียดจริงๆจังๆแบบนี้มันหายาก

กูกำลังคิด

คิด?ผมทวนคำ

ว่าอะไรจริงอะไรหลอกจบคำพูดมันก็ยกยิ้มมุมปาก ผมกับไอ้กายพยักหน้าอย่างเข้าใจ ช่วงนี้เพทายมันกำลังเคลียร์กับผู้หญิงของมันอยู่ เห็นมันบอกว่าเธอท้องแต่เธอบอกไม่ท้องอะไรนี่แหละ ขี้เกียจจำ

เดี๋ยวมาอยู่ๆไอ้กายก็คว้าโทรศัพท์แล้วลุกออกไปข้างนอก พวกผมไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของมันสักเท่าไหร่หรอกแต่ดูจากแววตาเมื่อกี้แล้วคงจะมีแผนเจ้าเล่ห์บางอย่างแน่ๆ

มองแต่โทรศัพท์จนจะทะลุเข้าไปแล้วมั้งเสียงของไอ้เพทายฉุดผมให้เลิกมองหน้าจอแล้วเงยหน้าไปมองมัน มันยิ้มให้ผมเป็นเชิงหยอกล้อส่วนผมได้แต่ยิ้มให้มันก่อนจะก้มลงมาดูเวลาต่อ อืม...คงจะถึงแล้วมั้ง

ผมเปิดเข้าไปในแอพพลิเคชั่นไลน์แล้วยิ้มในใจ

เขาว่ากันว่าผู้หญิงชอบผู้ชายเอาใจใส่

Tar End Talk

   

ติ๊ง!

พอมาถึงห้องได้ไม่นานเสียงข้อความไลน์ก็ดังขึ้น ฉันก้มลงหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนหัวนอนแล้วมาเปิดดูว่าใครเป็นคนส่งเข้ามา

Tar Tar : ถึงห้องยังคะ?

นี่สรุปหมอต้าเขาจะรุกฉันจริงๆใช่มั้ยเนี้ย?              

แล้วคิดว่าฉันจะตอบเหรอ...

แรลลี่ไงจะใครล่ะ : ถึงแล้วค่ะ

ตอบสิ นั่นคนหล่อนะ...

ติ๊ง!

ฉันที่กำลังจะเดินไปเปิดโทรศัพท์เพื่อหยิบแอปเปิ้ลที่ปอกไว้เมื่อเช้ามากินก็ต้องหยุดความคิดลงเมื่อมีเสียงไลน์ดังขึ้นอีกครั้ง พอหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นคนเดิมที่คุยกันเมื่อกี้ อะไรกันฉันเพิ่งจะตอบกลับไปเอง อ่านเร็วไปแล้วมั้ง

Tar Tar : พรุ่งนี้อย่าลืมมาตามนัดนะคะ

จริงด้วย ลืมไปเลยว่าเคยมีนัด ความจริงฉันก็แค่ต่อมทอนซิลอักเสบเองนะ คิดว่าไม่ได้ร้ายแรงอะไรมากด้วยแค่เล็กๆน้อยๆ แต่หมอต้าเนี่ยสิ นัดฉันยังกะว่าเป็นทอนซิลอักเสบขั้นรุงแรงแบบจะบวมเป่งและแตกภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงอย่างนั้นแหละ แต่ก็นะ...ถ้าไม่ติดว่าหมอหล่อฉันไม่ไปหรอก!

 

วันต่อมา

เอาล่ะ วันนี้ไม่มีเรียนซึ่งปกติฉันก็คงจะออกไปเที่ยวห้าง ดูหนัง ฟังเพลงอะไรแบบนี้แล้ว แต่ก็ไม่ใช่สำหรับวันนี้ อย่าลืมสิว่าวันนี้ฉันมีนัดที่โรงบาลนะ นัดสิบเอ็ดแต่ตอนนี้ฉันอยู่ที่โรงบาลแล้วล่ะ...ในเวลาสิบโมง

ก็มันว่างนิ...ไม่ได้อยากจะมาเจอหมอต้าเร็วๆหรอกนะ

รอสักครู่นะคะทันทีที่ฉันยื่นบัตรนัดให้พยาบาลสาวเธอก็พูดตอบกลับมายิ้มๆ ฉันยิ้มตอบให้เธอแล้วเดินไปรอที่เก้าอี้รอตรวจ ที่นี่เป็นโรงบาลใหญ่ทำให้คนเยอะพอสมควร ฉันนั่งได้ไม่นานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกม เป็นพวกที่อยู่เฉยๆไม่ได้มันเบื่อต้องหาอะไรมาทำตลอด นี่กว่าจะหาเกมสนุกๆที่ไม่ใช้เน็ตได้นะเนี้ย ไม่รู้ทำไมเกมสมัยนี้ต้องใช้เน็ตกันทั้งนั้นเลย เห็นใจคนไม่มีเงินเติมเน็ตอย่างฉันบ้าง

เดี๋ยวแม่ก็รับสมัครผัวรวยซะเลยนี่! แบบถ้าหล่อจะรับพิจารณาเป็นพิเศษ

อ๊ะฉันเงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองเพราะเมื่อยคอแต่ก็ต้องหยุดชะงักและถูกตรึงไว้ด้วยออร่ารัศมีความหล่อของคนที่อยู่เบื้องหน้า รัศมีที่ตอนแรกฉันคิดว่ามีเฉพาะพวกห้าเทพที่มหาลัยแต่กลับหมอต้าและคนตรงหน้านี่มันดันมีรัศมีนั้นอยู่ด้วย!

มองหน้าผมนานไปแล้วนะครับ มีอะไรรึเปล่า?อา...อายจังโดนเขาจับได้ว่าแอบมองซะงั้น

อะ เอ่อ...คือว่าฉันลุกขึ้นยืนพยายามจะหาข้ออ้าง

อ้าวไอ้เพทาย มาแล้วเหรอ?ก่อนที่ฉันจะนึกคิดคำแก้ตัวว่าไม่ได้มองเขาก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาแทรกพร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ฉันมาหาในชุดกาวน์ดูดีลุคคุณหมอสุดอปป้า เขาเดินออกมามองผู้ชายตรงหน้าฉัน ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจฉันแต่พอหันมาเห็นฉันเท่านั้นแหละ...รีบเดินมาฉุดมือฉันไว้เลยจ้า

ทำไมมาเร็วจังคะ?โอ้ว ท่าทางแบบนี้มันเหย้ายวนใจเหลือเกิน

อ้าว นี่มึงรู้จักน้องคนสวยคนนี้ด้วยเหรอวะไอ้หมอ?คนที่หมอต้าเรียกว่าเพทายมองหน้าฉันก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองมือฉันที่ถูกหมอต้ากุมไว้สลับกับหน้าฉันและหมอต้าไปมา

เรื่องของกู มึงไปสนใสเมียกับลูกมึงเหอะอ้าว พี่เพทายสุดหล่อมีลูกมีเมียแล้วเหรอคะ? แรลลี่คนสวยเสียดายจังเลยค่ะ

เออ ไอ้เมียน่ะสนอยู่แล้ว...แต่ลูกยังหาไม่เจอคุยไรกันอะ? อิลี่งงค่ะบอกเลย

มึงไปรอในห้อง ลี่ตามหมอมาก่อนนะคะ ต้นประโยคคุยกับพี่เพทายเสร็จก็หันมาพูดกับฉันพร้อมกับดึงข้อมือฉันให้ตามเขาไปอีกทาง ฉันที่ยังงงๆอยู่ก็เดินตามไปเงียบๆ ฉันไม่รู้ว่าหมอต้าจะพาฉันไปไหนแต่เขาคงไม่พาฉันไปทำมิดีมิร้ายหรอก หน้าออกจะแอ๊บแบ๊วใสซื่อขนาดนั้นแถมนี่ยังอยู่ในเขตโรงบาลอีกด้วย

ไม่นานหมอต้าก็พาฉันมาหยุดอยู่ที่ห้องๆหนึ่ง ฉันเงยหน้าขึ้นมองถึงได้รู้ว่ามันเป็นห้องส่วนตัวของหมอ เขาผลักประตูเข้าไป ในห้องเป็นห้องใหญ่ที่มีโต๊ะทำงานอยู่สามตัว ร่างสูงดึงฉันไปที่โต๊ะริมสุดติดกำแพง

เหลืออีกตั้งชั่วโมง อยู่รอที่นี่ก่อนนะคะ ข้างนอกคนมันเยอะเดี๋ยวพอถึงเวลานัดแล้วหมอจะไลน์มาบอกนะคะ พูดจบหมอต้าก็ลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน สัมผัสที่อบอุ่นทำเอาตัวฉันแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกจนกระทั่งเขาเดินออกไปฉันก็ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

อะไรกันลี่ หมอต้าก็แค่ลูบหัวเองทำอย่างกับว่าไม่เคยโดนผู้ชายลูบหัวอย่างนั้นแหละ...พ่อไง พ่อแกเคยลูบหัวแกนะ!

หลังจากที่ฉันตั้งสติได้ก็กลับมาสนใจโต๊ะตัวที่ฉันยืนอยู่ข้างหน้าต่อ โต๊ะนี้คงจะเป็นโต๊ะของหมอต้าเพราะบนโต๊ะมีรูปเขาวางไว้อยู่ ฉันหยิบมันขึ้นมาดูอย่างถือวิสาสะ ในรูปมีผู้ชายอยู่สามคน คนทางซ้ายคือพี่เพทายคนที่ฉันเจอเมื่อกี้ คนตรงกลางคือหมอต้าและคนถัดไปคือใครไม่รู้ฉันไม่รู้จักแต่ที่รู้คือหล่อมาก! ทั้งสามคนหล่อแบบกันกินไม่ลงเลยทีเดียว ยิ่งกอดคอยิ้มแฉ่งแบบนั้นมันยิ่งเพิ่มออร่าความหล่อขึ้นเป็นทวีคูณ จำเป็นต้องหล่อขนาดนี้มั้ยคะพ่อคุณ

หมอต้าให้ฉันมารอที่นี่ งั้นฉันก็มีสิทธิ์นั่งที่โต๊ะเขาใช่มั้ย?

ดูเหมือนเจ้าของโต๊ะที่เหลือจะไม่อยู่ นั่งๆไปเหอะฉันไม่ได้เข้ามาโดยพลการสักหน่อย หมอต้าสุดหล่อเป็นคนพามาต่างหาก

แต่ว่านะ...นี่สาบานว่าโต๊ะคุณหมอ?

ที่เก้าอี้มีแจ็กเก็ตหนังสีดำพาดไว้อยู่ บนโต๊ะก็มีถุงมือสีดำที่เข้าชุดกับแจ็กเก็ตวางริมโต๊ะส่วนข้างๆคือหมวกกันน็อคทรงที่พวกบิ๊กไบค์ชอบใส่แถมยังมีหูฟังสีแดงยี่ห้อดังวางอยู่กลางโต๊ะอีกต่างหาก ถ้าไม่ติดว่ามีปฏิทินที่เขียนเวลานัดคนไข้ โน๊ตบุ๊คที่มีโน๊ตอะไรต่อมิอะไรติดอยู่และเอกสารกองโตที่วางอยู่ใต้โต๊ะฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะเป็นหมอหรอกนะ

ถึงหมอต้าที่รักกก

ฉันเหลือบไปเห็นซองจดหมายสีขาวที่วางอยู่กลางโต๊ะ สายตาก็ไล่อ่านตัวอักษรที่เขียนไว้หน้าซองคิ้วฉันก็ขมวดเข้าหากันทันที

คือวางอยู่บนโต๊ะหมอต้า

จ่าหน้าซองก็ถึงหมอต้า

มันเป็นของส่วนตัวของหมอต้า

ฉันไม่ควรที่จะยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเขา...

หมอต้าคะ ตอนนี้รู้สึกไม่สบายตัวจังเลย อยากมีหมอหล่อๆอย่างหมอต้ามาคอยดูแล เพราะว่า...

รู้ตัวอีกทีก็เปิดอ่านซะแล้ว...

อ่านข้อความในจดหมายแล้วก็ต้องเบะปาก นี่มันจดหมายรักชัดๆ! ความจริงมันก็แล้วแต่เขานะว่าจะมีใครมาจีบเพราะเขาก็เป็นหนุ่มหล่อ แต่ทำไมฉันถึงได้รู้สึกหงุดหงิดแบบนี้ล่ะ?

ปึก!

ฉันทุ้งศอกเข้าไปที่โต๊ะอย่างหัวเสีย โดยไม่รู้ว่ามันทำให้ลิ้นชักเปิดออกอย่างไม่รู้ตัว ฉันก้มลงไปมองด้วยความอยากรู้ พอเห็นว่ามีอะไรสีชมพูฉันก็ดึงลิ้นชักออก ภาพตรงหน้าที่ปรากฏคือจดหมายนับสิบๆซองวางเรียงกระจัดกระจายอยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไอ้จดหมายสีชมพูพวกนั้นคืออะไรถ้ามันไม่ใช่จดหมายรัก

ที่สงสัยคือนี่มันสมัยไหนกันแล้ว ยังใช้จดหมายกันอยู่เหรอ?

โอ๊ย...คนสวยเพลีย

 

Tar Talk

มึงรู้จักน้องคนสวยนั้นได้ยังไงวะ? คำถามหลุดออกจากปากไอ้เพทายทันทีที่ผมกลับมาในห้องตรวจหลังจากไปส่งแรลลี่ที่ห้องพักของผมและพี่ๆอีกสองคน ก่อนหน้านี้ผมนัดเธอสิบเอ็ดโมงแต่เธอดันมาก่อนหนึ่งชั่วโมงและที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือผมเห็นเธอคุยกับไอ้เพื่อนตัวแสบนี่เนี่ยสิ

เสือกด่าเสร็จก็เดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ วันนี้ช่วงสิบโมงถึงสิบโมงครึ่งผมว่าง ไอ้เพทายจึงมาหาผมเพราะมีเรื่องวานให้ช่วย มันมองหน้าผมแล้วยิ้มกรุ่มกริ่ม

น้องเขามีแฟนยังอะ?เพทายก็คือเพทาย มันยังคงพูดต่อไม่สนใจคำด่าของผม อยู่กับพวกผมนี่แม่งโคตรกวนตีนพออยู่กับคนอื่นนี่มาดขรึม

“…”

ถ้ากูจะจีบ...

อยากตายก็ลองดูผมพูดขัดก่อนที่มันจะพูดประโยคไร้สาระนั่นต่อ ในมือก็ควงปากกาเล่นอย่างที่ชอบทำ อยากจะอัดเสียงไปให้เมียมันฟังเหลือเกินไอ้ประโยคเมื่อกี้

ใจเย็นดิกูล้อเล่นมันยกมือเป็นเชิงห้ามทัพ กูมีลูกมีเมียแล้วนะเฮ้ย ถึงไม่รู้ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนก็ตามเหอะ

ถ้ามึงจะมาพูดเรื่องไร้สาระก็เชิญกลับครับ ไม่ได้ว่างตลอดเวลาคิดว่าเป็นหมอนี่มันว่างนักรึไงหะ! อยากจะด่าเป็นภาษาเยอรมันแต่ติดที่ว่าพูดไม่เป็น

เฮ้ย...อย่าไล่เพทายรีบพูดก่อนจะยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลมาให้ผม นี่ที่กูวานให้หาคนส่งให้หน่อย กูอยากรู้ว่าเป็นใคร

ผมรับซองนั่นมาก่อนจะเปิดดูเอกสารข้างใน มันคือข้อมูลของการพูดคุยกันระหว่างคนสองคน

อ๋อ...ลืมบอกไปสินะว่านอกจากหมอแล้วผมเป็นแฮกเกอร์

แล้วไอ้เพทายมันก็อยากให้ผมหาว่าคนที่อยู่ในบทสนทนานี้นอกจากมันแล้วคือใคร

เออๆ แต่อาจจะนานหน่อยเพราะช่วงนี้กูยุ่งผมใส่เอกสารไว้ในกระเป๋าเป้ของตัวเอง หลังจากสิบโมงครึ่งผมก็มีนัดกับคนไข้ยาวเลย แต่ตอนนี้กำลังใจจดใจจ่อกับคนไข้ที่นัดตอบสิบเอ็ดโมง

ยุ่งกับน้องคนสวยนั่นเหรอ?ไม่ทันไรมันก็แซวผมด้วยแววตาหยอกล้อ ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนผมคงจะฉีดยาชาให้มันไปแล้ว เอาให้ชาไปทั้งปากจนพูดไม่ได้

แซวกูอีกรอบกูไม่หาให้

ใช่เรื่อง กูจะให้มึงหานิสัยเอาแต่ใจมาอีกแล้ว กูจะบอกว่านานๆสิดี กูจะได้มีข้ออ้างอยู่กับวานานๆมันหมายถึงเอวาเมียมันน่ะ

เออๆ ไปได้แล้วกูจะทำงาน

หลังจากที่ผมไล่ไอ้เพทายไปได้ซึ่งกว่ามันจะไปได้นี่ก็แทบจะให้ยามมาลากไปอยู่แล้ว ผมก็ให้พยาบาลเรียกคนไข้ที่นัดมาตามเวลา กว่าจะผ่านแต่ละเคสไปได้เล่นเหงื่อตกไปหลายรอบโดยเฉพาะคนไข้ผู้หญิง บางคนก็ไม่เท่าไหร่หรอกแต่บางคนเนี่ยสิ เหมือนจะมาตะครุบหัวผมอยู่แล้ว ถึงจะโดนคนไข้อ่อยมานับไม่ถ้วนแต่เจอบางกรณีมันก็รับไม่ไหวหรอกนะ

เวลาล่วงเลยมาจนผมเหล่มองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้ใกล้จะสิบเอ็ดแล้ว จะถึงเวลานัดของผู้หญิงแสนสวยที่นั่งรออยู่ในห้อง ระหว่างรอคนไข้คนก่อนจะถึงแรลลี่ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

Tar Tar : จะถึงนัดแล้วนะคะ

เงียบ...

ไร้การตอบรับ ไม่ขึ้นว่าอ่านด้วยซ้ำ

Tar Tar : มารอหมอที่หน้าห้องตรวจได้เลยนะคะ

พอลองส่งไปอีกครั้งเลยรอสักพักก็ผลตอบรับเหมือนเดิม เงียบเชียบสุดๆ ผมขมวดคิ้วมองโทรศัพท์ในมือก่อนจะวางลงบนโต๊ะเพราะคนไข้ที่กำลังเดินเข้ามา ใช้เวลาไม่นานเคสนี้ก็จบลงเนื่องด้วยคนไข้รายนี้เจ็บคอเพราะใช้เสียงมากไปหน่อยเลยให้ยาไปกินรักษาแทน

ผมเดินออกมานอกห้อง บอกพยาบาลว่าจะไปทำธุระแล้วก็ตรงดิ่งมาที่ห้องพักของตัวเองทันที ผมหยุดอยู่ที่หน้าประตูก่อนจะผลักมันเข้าไปเบาๆ และภาพตรงหน้าทำเอาผมชะงัก

อะ...อ้าว

               



[อัพครบ]

อ่านเรื่องของกาย  คลิก

ดูแลตัวเองกันด้วยนะค่าาาา เป็นห่วงเด้อ

แรลลี่จ๋าาา หนูอย่าไปกังวลไป หนูน่ะตัวจริง! ท่องไว้ลูกๆ

ส่วนคุณหมอหวงเบอร์แรง กับเพื่อนยังหวง5555555


แปะเมจกายกับเพทายหน่อยย


เพทาย 

CAST : Mino



กาย

CAST : S.coups



ตอนนี้เรื่องหลักของไรท์จะเป็น2เรื่องนี้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยเด้อออ เป็นแนวฟีลกู๊ดไร้สาระเช่นเดิมค่ะ5555555


หอเก่าฉันมีโรคจิตทำให้ต้องย้ายที่อยู่ใหม่
แต่โชตชะตากลับเล่นตลกเมื่อฉันมาเจอเข้ากับ
ตาลุงหน้าหล่อข้างห้องที่ทำตัวหนักกว่าโรคจิตเนี้ยสิ!
"นี่ลุง แก่แล้วก็อย่ามาวุ่ยวายกับหนูดิ"
 "เห็นแก่แบบนี้แต่เอวยังใช้ได้ดีอยู่นะ ลองปะ?"
พูดงี้หมายความว่าไงวะลุง!?



  
'เขาบอกว่าผู้ชายในผับไว้ใจไม่ได้'
นั่นเป็นคติประจำและสามารถทำให้ฉันหลุดรอดมาถึงทุกวันนี้
จนกระทั่งวันหนึ่ง...มันกลับพังทลายลงเพราะดันเจอเข้ากับ 'คิว'
บาเทนเดอร์คนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาพร้อมกับประโยคที่พูดกับฉันว่า
"ขืนพี่มาดื่มบ่อยขนาดนี้มีหวังหมดตัวแน่
เอาอย่างนี้มั้ยครับ...พี่ลองมาดื่มในห้องผมดู ผมชงฟรีไม่คิดเงินครับ"


1 เมนต์ = 1กำลังใจน๊า

พูดคุยกันได้ที่
 Facebook : Black Paradises คลิก
Twitter : @black_paradises #หมอต้าคนอ่อย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1492 firstzy93 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 21:28
    หลับใช่มั้ย
    #1,492
    0
  2. #1491 040441 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 20:39
    อ้าวหลับ
    #1,491
    0
  3. #1442 manejanb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 18:04

    ชอบบ​บ​
    #1,442
    0
  4. #932 MyMINO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 16:58
    มีตอนของเพทายมั้ยคะ แหะๆๆ
    #932
    0
  5. #886 พระพายนารี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:28

    เป็นหมอแล้วยังเป็นแฮกเกอร์ด้วย หมอคะ? จะเก่งไปไหนคะหมออออ

    #886
    0
  6. #514 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 20:24
    ขอสามหนุ่มห่อใส่ถุงกลับบ้านค่ะ
    #514
    0
  7. #306 Choticha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 21:17
    เป็นนี่ จะไปรับเลยจ้า 😁😁😁
    #306
    0
  8. #305 JitchutaP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:55
    เห้ออออเจอจดหมายเป็นกองอย่างงี้ก็ต้องยิ่งระวังตัวไหม ใครก็ต้องคิดว่าหล่อว้านรึป่าว นี่อ่อยเล่นๆไหม เช็คเรตไรงี้
    #305
    0
  9. #21 miramari (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 08:00
    โอ๊ยยยย อ่อยได้ใจ
    #21
    0
  10. #20 Kanyavee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:16
    หลับ?.....ปะ
    #20
    0
  11. #19 NaWatson & Sherlan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:21

    รอออออออต่อปายยยยยยย หมอขี้อ่อย

    #19
    0
  12. #17 taey6070 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 14:28
    หมออ่อยเเรง
    #17
    0
  13. #16 taey6070 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 06:53
    รอออออออออออออ~~~
    #16
    0
  14. #15 janjawwz2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:35
    รอออ มาต่อเร็วๆนะคะ~
    #15
    0
  15. #14 janjawwz2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:34
    งื้อออ แพ้หมอคืออ่อยค่ะ ทำไงดี-///-
    #14
    0