[ทำมือ+E-book] Doctor Please อย่าอ่อยมาก...เดี๋ยวยอม

ตอนที่ 2 : [รีอัพ] หมอต้าคนอ่อย : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,155 ครั้ง
    17 มี.ค. 63



1


ตึง!

ฉันรีบปิดประตูลงทันทีที่หมอพูดจบประโยค ในใจเต้น ‘ ตึกตักๆ ’ แรงมาก เหงื่อนี่ชุ่มไปหมดทั้งตัว คือปกติก็เป็นคนแพ้คนหล่ออยู่แล้วไงแถมหมอต้ายังเป็นคนที่หล่อเอามากๆเลยด้วย ถ้าไม่ติดตรงที่เขาใส่เสื้อกาวน์ฉันก็นึกว่าเขาเป็นอปป้า! แล้วไหนจะคำพูดสองแง่สองง่ามของเขาอีกล่ะ ถึงฉันจะบ้าคนหล่อแค่ไหนแต่ก็ไม่เคยออกนอกหน้ากับคนที่ไม่รู้จักมากเท่าไหร่ ชอบก็แบบกรี๊ดในใจไม่ได้ไปอ่อยเขาหรือจีบเขาหรอกนะ

แต่หมอต้ากำลังเต๊าะฉัน!!!

และนั่นมันทำให้ฉันไปต่อไม่ถูกเพราะชีวิตนี่ไม่เคยโดนใครจีบและรุกหนักขนาดนี้มาก่อน

“คนไข้เป็นอะไรรึเปล่าคะ? หน้าแดงเชียว” เสียงพยาบาลทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ มือสองข้างก็ประกบเข้ากับแก้มของตัวเองก่อนจะรู้สึกว่ามันร้อนขึ้นมาก นี่ฉันเขินจนหน้าแดงเลยเหรอ?

“…” ที่เงียบนี่ไม่ใช่ไรนะ อึ้งอยู่

“ดิฉันเข้าใจนะคะ หมอต้าเขาหล่อย่อมมีคนไข้เขินเป็นธรรมดา บางคนนี้ถึงขั้นช็อคเข้าห้องไอซียูเลยนะคะ” พยาบาลสาวพูดต่อ สงสัยเธอคงจะเข้าใจผิดว่าฉันเขินเขา มันก็ถูกส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนมันเพราะการจู่โจมแบบกะทันหันนั่นต่างหาก

“หมอต้านี่เขาเต๊าะคนไข้บ่อยมั้ยคะ?” ฉันอาศัยจังหวะนี้ถามพยาบาลตรงหน้า เธอยิ้มพร้อมกับส่ายหัวเล็กน้อยก่อนคำพูดถัดมาจะทำฉันยืนอึ้งยิ่งกว่าเดิม

“ไม่นะคะ มีแต่คนไข้ตามจีบหมอต้า ยังไม่เคยเห็นหมอต้าจีบใครเลย”

นี่ฉันเป็นคนแรกสินะ? ต้องดีใจมั้ยเนี้ย!...

หลังจากนั้นฉันก็รอรับยาแล้วรีบบึ่งรถกลับมาที่หอทันที ในใจนี่ก็ฟุ้งซ่านสุดๆ ไม่รู้ว่าหมอต้าเขาเต๊าะฉันจริงๆหรือแค่หยอกเล่นเท่านั้น คือเข้าใจใช่มั้ยว่ามันแบบอิมพอสสิเบิ้ลมากที่คนหล่ออย่างเขาซึ่งเคยโดนแต่คนไข้จีบจะมาจีบคนไข้อย่างฉัน แต่ยังไงฉันก็คิดว่าเขาคงจะพูดเพื่อให้ฉันหายเกร็งมากกว่า

เมื่อมาถึงหอฉันก็จัดการซักชุดนักศึกษาและเสื้อผ้าอื่นๆ คือตอนนี้ฉันเป็นนักศึกษาปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งน่ะ เพราะว่าบ้านฉันกับมหา’ลัยอยู่ห่างกันไกลโขเลยล่ะ ทำให้ฉันต้องออกมาเช่าหออยู่ที่นี่ มันก็ใหญ่ อยู่ใกล้มหา’ลัยแถมยังถูกอีกด้วย 

รอสักพักเครื่องซักผ้าก็ทำงานเสร็จ ฉันจัดการเอาผ้าออกมาแล้วเดินไปตากไว้ที่ริมระเบียง

ตึ๊ง!

เสียงข้อความไลน์ดังออกมาจากโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกหน้าโซฟา ฉันวางผ้าลงแล้วเดินออกไป ก้มมองหน้าจอที่แสดงข้อความคนที่ไม่รู้จัก แต่พออ่านชื่อดีๆและข้อความในนั้นมันก็ทำใจฉันเต้นแรงขึ้นมากกว่าเดิมแถมยังตอกย้ำบางสิ่งบางอย่าง...

Tar Tar : อย่าลืมมาตามนัดนะครับ

หมอต้าเอาจริง!


“แล้วแกจะเอายังไงต่ออะ?” ฉันกรอกเสียงไปในโทรศัพท์ขณะที่นั่งอยู่ในห้องของตัวเองเพราะวันนี้ไม่มีเรียน รอไม่นานก็ได้ยินปลายสายถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

[ก็ต้องพยายามต่อไปอะ ตื๊อเท่านั่นที่ครองโลก!] ‘แอลเจล’ หรือก็คือเพื่อนที่มหา’ลัยของฉันตอบเสียงเนือยๆ ตอนนี้เธอกำลังตามตื๊อ ‘พ็อตเตอร์’ หนุ่มหล่อแสนเย็นชาจากห้าเทพที่โด่งดังในมอ.ฉันให้เขายอมถ่ายรูปด้วยแต่ดูเหมือนทางนั้นจะไม่เล่นด้วยสักเท่าไหร่ แองเจลเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจอะไรโดยเฉพาะผู้ชายผิดกลับฉันที่บ้าคลั่งหนุ่มหล่ออย่างมาก แต่ถ้าเธอสนใจอะไรขึ้นมาละก็จะตามตื๊อแบบเจ้ากรรมนายเวรเลยแหละ

“น่าๆ สู้ต่อไปเว้ย” ฉันให้กำลังใจเพื่อนก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ “เมื่อวานฉันไปหาหมอมาด้วยแหละ”

[แกเป็นอะไร! ไปหาหมอทำไม?] เพราะความตกใจเกินเหตุของคนที่อยู่ปลายสายทำให้ฉันรีบปฏิเสธออกมาแทบจะทันที

“ไม่เป็นไรแค่เจ็บคอเฉยๆ หมอบอกว่าเป็นต่อมทอนซิลอักเสบ” พูดไปก็คิดถึงหน้าหมอต้าไป คนอะไรหล่อ

[เฮ้อ...แล้วไป] แองเจลถอนหายใจออกมาทำเอาฉันยิ้มกับการเป็นห่วงของเธอ

“แต่แกรู้มั้ยว่าฉันเจออะไร?”

[…] ปลายสายเงียบคล้ายรอให้ฉันพูดจึงไม่รีรอ

“หมอเว้ย!หมอหล่อมากอะแก คืออปป้าชัดๆ! คือหล่อขาวใส เสียงก็นุ๊มนุ่ม พูดเพราะด้วยนะแก โอ๊ย! จะบ้าตาย” ฉันพูดออกไปรัวและเร็ว ในหัวก็เพ้อฝันถึงหมอต้า คือถ้าเขาไม่ออกตัวเต๊าะฉันมากขนาดนั้นฉันก็คงเต๊าะเขาไปแล้ว เต๊าะแล้วแบบพอดีอะ ทีเดียวแล้วหยุด คือเข้าใจอารมณ์คนขี้อ่อยมั้ย? แบบขอให้อ่อยแต่ไม่เคยโดยอ่อย พอหมอต้าพูดแบบนั้นมาฉันก็เลยทำตัวไม่ถูก คือสารภาพว่าเพิ่งเคยเจอครั้งแรก 

[…] แองเจลเงียบอีกครั้งตามคาด ฉันมักจะพูดเรื่องผู้ชายให้เธอฟังส่วนเธอมักจะฟังผ่านๆหูไปแต่ก็ไม่ได้ห้ามให้ฉันหยุดพูดเราเลยเข้ากันได้ดี เพราะฉะนั้นฉันเลยเลือกที่จะไม่บอกว่าหมอต้าเขาเต๊าะฉัน เธอคงจะไม่เชื่อแน่ๆ

ขนาดฉันยังไม่เชื่อเลย...

หรือฉันจะฝันไปวะ? ไม่หรอกมั้ง ไม่น่าจะฝันเป็นตุเป็นตะขนาดนั้น

“งั้นฉันวางก่อนนะแก ว่าจะไปหาอะไรกินที่ริมน้ำหน่อย หิว” ฉันกรอกเสียงลง พอแองเจลตอบรับมาทำให้ฉันกดวางสาย วันนี้ที่ริมน้ำมีตลาดนัดฉันเลยกะว่าจะไปหาอะไรกินที่นั่น มันอยู่ห่างจากหอฉันไม่ไกลเท่าไหร่ ว่าแล้วก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วหยิบกุญแจรถลงไปข้างล่าง

ทันทีที่รถมาจอดอยู่ข้างทางฉันก็คว้ากระเป๋าสะพายมาสะพายไว้ที่ไหล่ เดินออกมาจากรถแบบสวยๆสไตล์แอลเจลีน่า โจลี่ ฉันเดินไปข้างหน้าจนหยุดอยู่หน้าตลาดนัด กลิ่นหอมโชยมาแต่ไกลทำเอาฉันน้ำลายหก ฉันสาวเท้าเข้าไปสอดส่องหาของกิน สักพักสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ขนมสายไหม ไม่รอช้าฉันก็รีบพุ่งเข้าไปทันที

“เอาชุดหนึ่งค่ะ” ฉันเป็นพวกชอบของหวานเอามากๆเลยน่ะ

“รอสักครู่นะครับ” ด้วยความที่คนมันเยอะบวกกับพ่อค้ามีแค่คนเดียวแต่ทำทุกอย่างส่งผลให้ฉันต้องยืนรออยู่ที่หน้าร้าน

แต่ไม่เป็นไรเพื่อขนมสายไหมสุดอร่อยแค่นี้ทนได้!

“คุณแรลลี่นี่นา” ระหว่างที่ฉันกำลังก้มหน้าเล่นเกมในโทรศัพท์เพื่อฆ่าเวลาก็มีเสียงนุ่มแสนคุ้นเคยดังมาจากทางข้างหลัง

“…” ฉันจึงเงยหน้าดู...

“บังเอิญจังเลยนะครับ” และใช่อย่างที่คิด เจ้าของเสียงนุ่มนวลคนนั้นคือคนหล่อออร่ากระจัดกระจาย คนที่เต๊าะฉันเมื่อวาน

หมอต้าไงจะใครล่ะ!

“คงจะเป็นพรหมลิขิตมั้งคะ” ฉันพูดเสียงกระท่อนกระแท่นพลางส่งยิ้มแพรวพราวไปให้ หมอต้าชะงักเล็กน้อยก่อนจะกลับมายิ้มน่ารักใหม่

เอาซี่...รู้จักอิลี่น้อยไปซะแล้ว

เต๊าะมาเต๊าะกลับไม่โกงค่ะ!

“พูดแบบนี้มีคนสนับสนุนค่าเทอมรึยังครับ?” เอ้าเวร! ไงล่ะอิลี่ โดนเขาสวนกลับมาแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้เล่นเอาไปต่อไม่ถูกเลย หาเหาใส่หัวมั้ยล่ะ

“ค่าเทอมแพงมากนะคะ” ทำได้แค่ยิ้มแห้งๆไป

“ไม่เป็นไรครับ หมอรวย”

เฮือก! ไม่หล่อจริงพูดไม่ได้นะคะคำนี้

“อ๊ะ!” ฉันร้องตกใจที่อยู่ดีๆหมอต้าก็โน้มตัวเข้ามาหาฉัน เขาเอี้ยวตัวไปข้างหลังฉันเล็กน้อย การจู่โจมแบบกะทันหันทำเอาฉันยืนนิ่ง ลมหายใจติดขัด เลือดทั้งหมดพร้อมใจกันไหลเวียนรวมที่หน้าจนแดงแปร๊ด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะหน้าหล่อๆของเขา ก็บอกแล้วไงว่าฉันแพ้คนหล่อ!

“ใบไม้ติดน่ะครับ” เขาผละออกจากฉันแล้วชูเศษใบไม้ขึ้นมาให้ดู

“ได้แล้วครับ” ไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไรก็มีเสียงพ่อค้าดังเข้ามา เขาวางขนมสายไหมที่ฉันสั่งไว้ในตะกร้า ฉันจึงก้มลงหากระเป๋าตังค์ในกระเป๋าสะพายเพื่อที่จะเอามาจ่ายเงินและหนีไปจากหมอต้าสักที อยู่ต่อไม่ดีแน่ๆ ไม่ดีเลย

ไม่ดีต่อใจเลยสักนิด!

เอ๊ะ! แต่เดี๋ยวนะ...

“เป็นอะไรเหรอครับ?” หมอต้าที่เห็นว่าฉันมัวแต่คุ๊ยกระเป๋าจนแทบจะเทออกมาได้อยู่แล้วถามขึ้นมาเสียงฉงน ฉันเงยหน้ามองเขาเล็กน้อยก่อนจะทำหน้าตกใจ

“กระเป๋าหายน่ะค่ะ” ใช่แล้ว...กระเป๋าตังค์ฉันหาย!

ทั้งๆที่จำได้ว่าก่อนหน้านี้หยิบมาแล้วแท้ๆ

“จำได้ว่าหยิบมาแล้ว สงสัยคงจะลืมไว้ในรถ” ฉันลองพยายามนึกดูว่าลืมไว้ที่ไหนรึเปล่า ในใจก็เลยตีไปว่าวางไว้ในรถเพราะฉันจำได้ว่าฉันหยิบมันมาแล้ว ฉันไม่ได้ขี้ลืมขนาดนั้นนะ

“งั้นเดี๋ยวหมอออกให้เองครับ” คำพูดของหมอต้าทำเอาฉันที่กำลังค้นกระเป๋าอยู่เงยควับมองเขาทันที เจ้าตัวยิ้มร่าเริงฉบับของเขา

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ เกรงใจหมอเปล่าๆ” ฉันตอบอย่างสุภาพ คือเกรงใจเขาจริงๆนะอีกอย่างเรายังเพิ่งเจอกันเป็นครั้งที่สองด้วย เขาจะใจป๋าสายเปย์แบบนี้ไม่ได้นะ ทั้งหล่อ ทั้งใจดี

มันรู้สึกอยากได้!

“เกรงใจอะไรกันครับแค่นี้เอง”

“ก็ไม่ได้หรอกนะคะ” ฉันรีบปฎิเสธเสียงแข็ง

“มีปัญหาก็ต้องช่วยกันสิครับ”

“…” ฉันเงียบประมวลคำพูดของหมอ

“แต่ถ้าลี่อยากตอบแทน” อยู่ๆเขาก็เปลี่ยนสรรพนามในการเรียกฉัน ร่างสูงเว้นช่วงประโยคให้ดูน่าเร้าใจ “คืนนี้ก็ไปที่ห้องหมอสิครับ”


Tar talk

เธอเดินไปแล้ว...

ผมมองแผ่นหลังเล็กของผู้หญิงแสนสวยที่เดินหนีไปจนลับตาแล้วหยิบกระเป๋าตังค์สีชมพูของผู้หญิงที่ซ่อนไว้ข้างหลังออกมาดู ก่อนหน้านี้ผมเอื้อมมือไปดึงกระเป๋าของเธอมาเพื่อที่จะได้หาข้ออ้างคุยกับเธอ

จนปัญญาขนาดเป็นโจรตั้งแต่เมื่อไหร่วะ?

ผมจะเล่าเหตุการณ์ให้ฟังใหม่นะเผื่อทุกคนลืม...

เมื่อวานผมเจอผู้หญิงหน้าตาสละสลวยแถมเซ็กซี่ไปในคราวเดียวกันมาหาผมที่ห้อง ไม่ใช่ห้องนอนผมหรอกนะอย่าคิดลึกสิถึงแม้จะมีผู้หญิงมาหาที่ห้องเป็นประจำก็เถอะที่ผมบอกหมายถึงห้องตรวจน่ะ และใช่...เธอเป็นคนไข้ของผม คือปกติด้วยหน้าตาอันหล่อเหลาของผมมันก็ทำให้มีคนไข้มาจีบแทบจะทุกครั้งแล้วไง คือไม่ได้อวยนะเว้ย! แม่งเรื่องจริง 

แต่แบบหน้าตาเธอที่แบบธรรมชาติและบางสิ่งบางอย่างที่มันดึงดูดของเธอมันทำให้ผมอยากได้จนเผลอทำบางสิ่งบางอย่างที่ไม่คิดว่าตัวเองจะทำออกไป...

...ผมจีบเธอ

...ผมอ่อยเธอ

อ่อยหนักมากด้วย...

โดนคนไข้จีบมาตลอดขอจีบคนไข้บ้างเหอะ!

อ๋อ...และเธอก็เป็นเจ้าของกระเป๋าสีชมพูใบนี้ 

ผมค่อยๆเปิดกระเป๋าเธอออกแล้วเริ่มค้นทางสายตา ภายในไม่มีอะไรมาก มีเพียงเงินไม่มากเท่าไหร่ บัตรประชาชน บัตรเอทีเอ็ม...และบัตรนักศึกษา

ผมดึงบัตรนักศึกษาของเธอขึ้นมาดูอย่างถือวิสาสะ คือมันเสียมารยาทตั้งแต่ไปเอากระเป๋าของเธอมาแล้วนั่นแหละ แต่ทำไงได้ในเมื่อคนมันชอบ คนมันอยากได้นี่หวา ผมมองข้อมูลในบัตรแล้วคำนวณคร่าวๆก็คาดว่าเธอน่าจะอยู่ปีสุดท้ายและอายุน้อยกว่าผม4ปี แต่อายุน้อยกว่าแล้วไง? เด็กแล้วไง?

เด็กๆสิเคี้ยวอร่อย...

หืม?

ผมจ้องไปที่โลโก้มหาวิทยาลัยที่อยู่ข้างบนของบัตรนักศึกษาของเธอแล้วก็ต้องขมวดคิ้วออกมา ไม่นานก็คลี่ยิ้มก็อย่างพึงพอใจ

...บังเอิญจริงๆ

Tar End Talk

[อัพครบ]

ตอนรีไรท์ก็แบบเอ๊ะ หมอต้านางอ่อยขนาดนี้เลยเหรอ5555555555

อิหมออออ นี่ถึงขั้นเป็นขโมยเลยเหรอย่ะ! อาการหนักนะเรา

ส่วนแรลลี่จ๊ะ หนูสู้รุ่นใหญ่ไม่ได้หรอกลูก ประสบการณ์มันต่างกันนน


ตอนนี้เรื่องหลักของไรท์จะเป็น2เรื่องนี้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยเด้อออ เป็นแนวฟีลกู๊ดไร้สาระเช่นเดิมค่ะ5555555


หอเก่าฉันมีโรคจิตทำให้ต้องย้ายที่อยู่ใหม่
แต่โชตชะตากลับเล่นตลกเมื่อฉันมาเจอเข้ากับ
ตาลุงหน้าหล่อข้างห้องที่ทำตัวหนักกว่าโรคจิตเนี้ยสิ!
"นี่ลุง แก่แล้วก็อย่ามาวุ่ยวายกับหนูดิ"
 "เห็นแก่แบบนี้แต่เอวยังใช้ได้ดีอยู่นะ ลองปะ?"
พูดงี้หมายความว่าไงวะลุง!?



  
'เขาบอกว่าผู้ชายในผับไว้ใจไม่ได้'
นั่นเป็นคติประจำและสามารถทำให้ฉันหลุดรอดมาถึงทุกวันนี้
จนกระทั่งวันหนึ่ง...มันกลับพังทลายลงเพราะดันเจอเข้ากับ 'คิว'
บาเทนเดอร์คนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาพร้อมกับประโยคที่พูดกับฉันว่า
"ขืนพี่มาดื่มบ่อยขนาดนี้มีหวังหมดตัวแน่
เอาอย่างนี้มั้ยครับ...พี่ลองมาดื่มในห้องผมดู ผมชงฟรีไม่คิดเงินครับ"


1 เมนต์ = 1กำลังใจน๊า

พูดคุยกันได้ที่
 Facebook : Black Paradises คลิก
Twitter : @black_paradises #หมอต้าคนอ่อย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.155K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1487 firstzy93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 21:44
    ถึงกับขโมย
    #1,487
    0
  2. #1467 a31082529 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 15:03
    อยากเจอร้ายๆแบบนี้มั่งอ่ะ
    #1,467
    0
  3. #1465 ppla2524 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 21:08
    อีพีหมอมันร้ายยย
    #1,465
    0
  4. #1459 Flamingooo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 22:06
    แหม่หมอออออ
    #1,459
    0
  5. #1370 RungarunSch (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 17:08

    พี่หมออออออออ

    #1,370
    0
  6. #1081 ku_ro (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 20:25
    หมอเนี้ยนเนียน
    #1,081
    0
  7. #970 NatthayaJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 02:28
    บังเอิญไรจ๊ะ?? ^^
    #970
    0
  8. #960 150221 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 12:52
    บังเอิญจริงๆนะหมอต้ากล่าวไว้
    #960
    0
  9. #884 พระพายนารี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 17:16

    หมอออ หมอจกกระเป๋าเงินตอนหยิบใบไม้ออกจากหัวใช่มั้ยยย สกิลนี้มันเท่สุดๆไปเลยย

    #884
    0
  10. #858 creamlyz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 07:24
    ร้ายนะหมอต้า555
    #858
    0
  11. #824 Disk Nara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 16:29
    เปล่าๆ*****
    #824
    0
  12. #696 นึกอะไรไม่ออก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:52
    หมดคำสิเว้า หมอต้าควรเปลี่ยนชื่อเป็นหมออ้อย55555
    #696
    0
  13. #590 jykss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 20:46
    หมออย่างอ่อย
    #590
    0
  14. #512 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 20:16
    หมอหรือโตรเนี่ย!!?55
    #512
    0
  15. #352 Sadoria Dorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 13:01
    เป็นหมอแน่เหรอเราน่ะ
    #352
    0
  16. #303 siranyaa_jeen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 19:54
    อยากได้แบบนี้อ่า
    #303
    0
  17. #291 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 16:50
    หมอค่ะค่าเทอมยังม่มีไคจ่ายให้เลยอ่ะค่ะ 5555
    #291
    0
  18. #288 JitchutaP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 15:40
    อืหมอหัวขโมยยยยยย นี่หน้าตาไม่ช่วย เรียกตำรวจแล้วนะ สยอง!
    #288
    0
  19. #275 comtoontrans (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 13:14
    ยอมเล้ย. ถึงขนาดเป็นโจรอ่า ไปจนสุดจริง ๆยอมหมอแกเลย
    #275
    0
  20. #191 warn1701 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 16:29
    ชอบน่าอ่านมากคร้า
    #191
    0
  21. #132 BBB_13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 12:23
    หมอต้า อาการหนักนะคะ อิอิ
    #132
    0
  22. #125 Parichat Changtam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 20:22
    ยอมใจความเป็นโจร565555555555555555
    #125
    0
  23. #94 Pink Gerbera (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:57
    แพ้หมออ่าาาาา ทำไงดี งื้อออออ
    #94
    0
  24. #10 Siny♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:32
    อาชีพพระเอกเรื่องนี้นั่น
    1.เป็นหมอ
    2.เป็นเกษตรกร (ปลูกอ้อย)
    3.เป็นโจร
    555+ พีคไปอีกท
    #10
    0