[ทำมือ+E-book] Doctor Please อย่าอ่อยมาก...เดี๋ยวยอม

ตอนที่ 12 : [รีอัพ] หมอต้าคนอ่อย : Chapter 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    23 พ.ค. 63




10

           

       ฉันทาบชุดนี้ทีชุดนู้นทีกับตัวเองหน้ากระจก วันนี้ฉันมีนัดกับหมอต้า พอเรียนช่วงเช้าเสร็จก็รีบกลับมาเลือกชุดทะเลสไตล์ที่สวยที่สุด ต้องเป็นชุดกระโปรงที่พลิ้วสุดๆ เอาให้แบบลมมาทีกระโปรงปลิวจากปากซอยไปยังท้ายซอย เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งฉันใส่เสื้อดำกางเกงยีนส์ขายาวไปเที่ยวทะเลในขณะที่คนรอบตัวใส่ชุดกระโปรงบานสยายตามสายลม ทำเอารู้สึกเหมือนอยู่ผิดที่ผิดทางซะงั้น

          ไม่นานฉันก็ได้ชุดกระโปรงสายเดี่ยวสีชมพูความยาวเลยเข่าไปนิดนึงให้ความรู้สึกน่ารักๆ จำได้ว่าซื้อมาใส่ตอนปีสามแค่ครั้งเดียว

          ต้องให้หมอชมว่าน่ารักให้ได้

          เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ แล้วฉันจะไปสนใจทำไมล่ะเนี้ย! ...ไม่เป็นไรหรอก เพราะปกติก็แต่งตัวสวยไปอวดผู้อยู่แล้ว สวยๆไว้ก่อนเผื่อฟลุค

           ใกล้ถึงเวลานัดฉันก็ลงมาที่ร้านเบเกอรี่ข้างๆหอ หมอต้าบอกว่าจะมารับฉัน ฉันเลยนัดเขาที่นี่ รอไม่นานก็มีรถยนต์ยี่ห้อหรูคันหนึ่งมาจอดอยู่ข้างหน้าฉัน คนบนรถค่อยๆลดกระจกลงมาจนเห็นว่าเป็นหมอต้า โอเค...มอเตอร์ไซค์ก็หรูรถยนต์ก็หรูถวายตัวให้เลยดีมั้ยเนี่ย

           รอนานมั้ยคะ?

           เพิ่งมาค่ะฉันยิ้มกลับเขินๆพลางสอดส่องไปในรถถึงได้รู้ว่าวันนี้เขาอยู่ในชุดไปรเวท ไม่ได้สวมเสื้อกาวน์ใดๆ แถมยังเป็นเสื้อฮาวายสีดำกับกางเกงสามส่วนดูสบายๆอีกด้วย นั้นมันทำให้เขาหล่อมากยิ่งขึ้นไปอีก

            งั้นขึ้นรถเลยค่ะ

            บรรยากาศในรถไม่ได้เงียบมากนัก เราสองคนถามเรื่องจิปาถะสลับกันไปมา ฉันไม่ได้ถามว่าเขาหายไปไหนมาเพราะคิดว่าเขาคงจะมีเหตุผลส่วนตัวของเขา ก็ตอนนี้เขาก็กลับมาแล้วนิ

            สักพักเราก็ถึงที่หมาย เล่นเอาฉันหลับไปหลายตื่นเลยแหละ ก่อนจะฉันจะดื่มด่ำกับสายลมและทะเลตรงหน้า สายตาฉันก็ชะงักไปเสียก่อน

            ผู้ชาย...

            ผู้ชายเต็มเลยแม่จ๋า!

            โอ๊ย ถอดเสื้อกันยั้วเยี้ยไปหมด ส่วนมากจะเป็นต่างชาติ มีทั้งหญิงทั้งชายแต่ก็นะฉันสนใจแต่ผู้ชาย ดูนั่นดิ...ดูซิกแพคนั่นสิ เนื้อขาวๆ กล้ามเป็นมัดๆ อีกทั้ง...หัวนมสีชมพู~~

            โอ๊ย ทิ้งฉันไว้เถอะ...ทิ้งฉันไว้ที่นี่เถอะ!

            ลี่ดูอะไรอยู่เหรอคะ?เสียงหมอต้าดังมาจากทางด้านหลัง เออว่ะ...ลืมไปเลยว่าเคยมีหมอต้า

           หมอดูพวกผู้ชายตรงนั้นสิคะ หล๊อหล่อฉันพยักเพยิดไปตรงหน้า หวีดผู้ชายกับหมอเสมือนหวีดกับเพื่อน

           เหรอคะ?

           ค่ะ...!” ฉันชะงักกึกทันทีที่มีมือเอื้อมมาปิดตาฉันจากข้างหลัง ลมหายใจอุ่นร้อนรดอยู่ที่ต้นคอฉัน เสียงกระซิบหวานๆดังอยู่ข้างๆหู

           ลี่มองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าหมอเหรอคะ?

           นั่นทำเอาหัวใจฉันหยุดเต้น

          กะ...ก็ปกติของผู้หญิงที่จะมองผู้ชายหล่อนิคะเพราะอย่างนั้นฉันจึงพูดขึ้นด้วยความร้อนรน ไม่เช่นนั้นฉันคงต้องตายตรงนี้เป็นแน่

          แต่หมอไม่อนุญาตหมอยังคงกระซิบอยู่ที่เดิม เสียงนั้นฟังดูอ้อนวอนหากแต่ก็เหมือนจะสั่งอยู่เป็นนัยๆ

          ทะ ทีหมอล่ะคะ หมอก็ต้องมองผู้หญิงสวยๆใช่มั้ยล้าาฉันพยายามแกะมือหมอแต่ประโยคต่อมาทำเอาฉันหยุดกึกพร้อมด้วยความรู้สึกแปลกๆภายในใจ

        ไม่นะคะ หมอไม่เคยมองใครนอกจากลี่

        หมอนี่ล่ะก็ อย่าพูดเล่นสิคะ ลี่คิดจริงนะ หมอยอมปล่อยอ้อมแขนออก มันทำให้ฉันหายใจทั่วท้องอีกครั้ง

          หมอไม่ได้เล่นนิคะ หมอก็จริงจังนะคะ สายตาของหมอไม่มีความล้อเล่นอยู่เลย หัวใจฉันเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ ในขณะที่ฉันทำตัวไม่ถูก หมอต้าก็เป็นคนทำลายความเงียบนี้ ไปเล่นน้ำกันเถอะค่ะ

          ฉันหันไปสนใจทะเลตรงหน้า ไม่รอช้าวิ่งไปที่หาดทรายเพื่อดูดดื่มความรู้สึกผ่อนคลายที่ไม่ได้รับมานาน สายลมที่พัดผ่านมาเอาทั้งไอเย็นและไอร้อนมาให้ เสียงคลื่นกระทบฝั่งฟังรื่นหูเหลือเกิน ฉันไม่ได้มาทะเลเป็นปีแล้วเลยรู้สึกโหยหา ร่างกายต้องการทะเล~

          ฉันถอดรองเท้าไว้บนหาดแล้วเดินลงไปแช่เท้าในน้ำ รอบๆมีคนเล่นน้ำเต็มไปหมดทั้งหญิงทั้งชาย ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ ทั้งคนไทยและคนต่างชาติ

          ฉันเอาผมทัดหูก่อนจะหันไปมองต้าที่ถือโทรศัพท์ไว้ในมือ ฉันกวักมือเรียกเขา หมอลงมาเล่นน้ำเร็ว

          เขาชี้ที่ตัวเอง ฉันพยักหน้า ไม่ล่ะค่ะ ลี่เล่นเถอะ หมอไม่อยากเปียก

          จบคำพูดหมอฉันก็ยิ้มชั่วร้าย ไม่รอช้าฉันก้มลงตักน้ำแล้วสาดไปที่หมอโดยที่เขายังไม่ทันตั้งตัว

          นี่แหนะ!”

หมอต้าชะงัก เมื่อตั้งตัวได้เขาก็เก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋ากางเกง จะเอาอย่างนี้ใช่มั้ยคะ?

ว้าย!” ไม่ทันตั้งตัวหมอต้าก็ลงมาประชิดตัวฉันแล้วสาดน้ำใส่ทันที เล่นทีเผลอนิคะฉันประท้วง

ลี่ก็เล่นทีเผลอนะ หมอต้ายิ้มฉันถึงใช้โอกาสนี้สาดน้ำใส่หน้าหมอต้า

ฮ่าๆ หัวเราะได้ไม่เท่าไหร่ฉันก็โดนเอาคืน เราสาดน้ำกันไปมา สักพักก็หัวเราะออกมาทั้งคู่ก่อนจะสาดน้ำกันไปมาอีกครั้ง


เมื่อใกล้เย็นแล้วเราสองคนก็ตัดสินใจขึ้นมาจากน้ำ ดีที่ในรถของหมอต้ามีผ้าขนหนูอยู่ ฉันเลยใช้ผ้าขนหนูนั้นเช็ดผม และถือว่าโชคดีที่เราทั้งคู่ไม่ได้เปียกมากเท่าไหร่

จ้อก~

อุ้ยฉันอุทานออกมาหลังจากเสียงประท้วงของท้องดังออกมาภายในรถที่มีบรรยากาศเงียบเชียบ หมอต้าเลื่อนสายตามาทางฉัน เขาอมยิ้มเล็กน้อย

หิวเหรอคะ? เขาถาม

ก็นิดนึงค่ะ ไม่อ่ะ หิวโคตร!

งั้นหาอะไรกินแถวนี้ละกันค่ะ หมอต้าหักพวงมาลัยเข้าไปในถนนสายหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยร้านอาหารมากมาย

หมอจะกินอะไรรึเปล่าคะ? ฉันหันหน้าไปถามเขาแต่ไม่นานเสียงของคนด้านข้างก็ดังขึ้นมา

กินลี่ได้มั้ยคะ?

ฉันเขินจนตัวแทบบิดกับคำตอบแกมขี้เล่นของหมอต้าหากแต่ตอนนี้ต้องคีฟลุคสาวมั่นไว้ก่อน

ไม่ได้ค่ะ เจ็บฉันหันไปแขวะใส่เขาแต่สิ่งที่ฉันได้กลับมาคือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และคำพูดสองแง่สองง่าม

เจ็บนิดเดียวค่ะ นอกนั้นมันคือความสุข

พุธโท ธัมโม สังโฆ เย็นไว้อิลี่ เย็นไว้ แกเป็นสาวมั่น แกจะใจอ่อนง่ายๆไม่ได้

กินก๋วยเตี๋ยวกันดีกว่าค่ะ ฉันตัดบทโดยการขี้ไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวขนาดปานกลางร้านหนึ่ง กลัวว่าหากพูดต่อไปฉันคงได้ปล้ำหมอเป็นแน่ ยิ่งอยู่ยิ่งน่ารัก ยิ่งใจอ่อนโว้ย!

หมอต้าไม่พูดอะไร เขาเลี้ยวพวงมาลัยไปยังที่จอดรถก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินเข้าไปในร้าน สั่งเมนูกับพนักงาน รอสักพักก๋วยเตี๋ยวก็มาเสิร์ฟ ฉันนั่งยิ้มเมื่อเห็นหมอลงมือกินอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย โอเค...ฉันว่าคนที่หิวคือหมอมากกว่า

อร่อยมั้ยคะ? ฉันเท้าคางกับโต๊ะแล้วถามหมอ

อร่อยค่ะ หมอตอบทั้งๆที่ยังคงใจจดใจจ่อกับก๋วยเตี๋ยวตรงหน้าอยู่

เอ๋ จะอร่อยสู้ลี่ได้มั้ยน๊า~”

แค่ก!” อยู่ๆหมอก็สำลักออกมา เขาไอสองสามครั้ง

หมอเป็นอะไรมากมั้ยคะ? ฉันรีบถาม หมอชูนิ้วเป็นสัญลักษณ์ว่าโอเค เขาเงยหน้ามองฉัน

รู้มั้ยคะว่าพูดอะไรออกมา?

ละ ลี่แค่ล้อเล่นน่ะค่ะ เห็นหมออ่อยฉันตั้งเยอะฉันก็อยากจะลองอ่อยกลับดูบ้างแค่นั้นเอง

เหรอคะ? หมอกะว่าจะลองชิมแล้วเชียว

โอเค! อยู่เฉยๆแบบเดิมน่ะดีแล้ว

 

หลังจากกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จแล้วหมอต้าก็มาส่งฉันที่หอแต่ก็ไม่วายอ่อยฉันอีกตามเคย

เหนื่อยจังเลยค่ะ ขอขึ้นไปพักที่ห้องของลี่ได้มั้ยคะ?

สายตาออดอ้อนนี่มัน...น่ารัก

ไม่ได้ค่ะ น้องฉันอยู่บนนั้นนะ!

แค่แป๊บเดียวก็ไม่ได้เหรอคะ?หมอต้าเริ่มบู้หน้า ทำเสียงเสมือนว่าเป็นเด็กอายุสิบขวบ ฉันยิ้มให้กับความน่ารักตรงหน้า

ไม่ได้ค่ะหมอบู้หน้าลงกว่าเดิม น้องลี่อยู่ด้วยค่ะ

คะ?จากสีหน้าเศร้าสร้อยก็เปลี่ยนเป็นงุนงงในทันใด

ช่วงนี้น้องสาวลี่มาขออยู่ด้วยค่ะ ลี่ไม่ได้อยู่คนเดียว

หมอต้าประมวลผลกับคำพูดสองแง่สองง่ามของฉัน ไม่นานสายตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์

งั้นไปที่ห้องหมอก็ได้ค่ะ

หมอ!”

ฮ่าๆ หมอพูดเล่นค่ะเจ้าของประโยคหัวเราะเมื่อได้ยินฉันแผดเสียงใส่ เขาเอามือมาวางบนหัวฉันแล้วขยี้มันเบาๆ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

พรุ่งนี้?ฉันเงยหน้าเอียงคองง

อ้าว ก็พรุ่งนี้หมอนัดที่โรงพยาบาลไงคะ ลืมแล้วเหรอ

ฉันนึกสักพักก่อนจะร้องอ๋อ จริงด้วยตามบัตรนัดแล้วครั้งต่อไปก็คือพรุ่งนี้ ตายจริง ลืมไปได้ไงเนี้ย

อย่าลืมสิคะ เดี๋ยวก็ไม่หายหรอกหมอยิ้มจนตาเป็นสระอิ

รับทราบค่ะ! หมอกลับบ้านเถอะค่ะฉันโบกมือลา หมอก็โบกตอบก่อนที่ฉันจะหันหลังกลับเดินตรงไปในหอเพื่อเข้าห้องตัวเอง

ปัง

หลังจากปิดประตูห้องแล้วฉันก็โยนกระเป๋าแล้วรีบกระโดดขึ้นบนที่นอน ซุกหน้าลงกับหมอนพลางกรี๊ดออกมาสุดเสียง

กรี๊ด! หมอบ้า บ้าๆๆๆ

กรี๊ดทำไมเจ๊?ยัยเรวี่เดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ นางก้มลงมองฉันคิ้วขมวดกับพฤติกรรมคล้ายผีเข้าในตอนนี้

เขิน

ฉันผละหน้าจากหมอน เปลี่ยนจากซุกหน้าเป็นเท้าคางแทนพลันตาก็เหลือบไปเห็นโปสเตอร์ยักษ์ใหญ่รูปอปป้าเกาหลีที่ติดบนผนัง

เขิน? เขินอะไร? เสียงเรวี่แว่วเข้ามาให้หูแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ ปากก็พึมพำไปเรื่อยเปื่อย

สงสัยคงต้องแกะออกแล้วมั้ง

อ้าว ทำไมอ่ะ?ยัยน้องตัวดีเดินไปนั่งเช็ดผมหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแต่ก็ไม่วายต่อบทสนทนาให้ฉัน

ก็มีคนสั่งให้ห้ามมองผู้ชายอ่ะดิว่าแล้วก็ซุกลงกับหมอนต่อ กรี๊ดดด!”

               เป็นเอาหนักแฮะนั่นคือสิ่งที่ฉันได้ยินจากปากผู้เป็นน้องสาวที่ทำตัวชิลเสมือนอยู่ห้องตัวเอง

               พรุ่งนี้แกมีเรียนกี่โมง?

               ผ่านไปสักพักฉันก็พลิกตัวมามองยัยเรวี่

               ก็ประมาณสิบโมงอะดูท่าทางชิลๆของมันสิ แล้วบังอาจมาใช้ไดร์เป่าผมของฉันด้วยนะแต่ไม่เป็นไร วันนี้ฉันอารมณ์ดี ไม่ทะเลาะกับใคร อิอิ

               ดีงั้นเก้าโมงปลุกฉันด้วย

               ปลุกทำไมอะ พรุ่งนี้เจ๊ไม่มีเรียนไม่ใช่เหรอ?เรวี่ยอมปิดไดร์เป่าผมแล้วหันกลับมามองฉัน ฉันยิ้มแก้มปริก่อนจะพูดชัดถ้อยชัดคำว่า

               ไปหาหมอ

         


[อัพครบ]

100% : ไรท์ส่งหนังสือและแจ้งเลขแทรคให้ทุกคนแล้วนะคะ สต็อกยังพอมีเหลืออยู่บ้าง ใครอยากได้ทักแชทเพจเลยน๊าา

น่าจะอัพต่อในเว็บแค่สองสามตอนแล้วก็จะหยุดอัพแล้วนะคะ


54% :  วันนี้แอบมาอัปให้ค่ะ555 หลังจากนี้คือต้องขอตัวไปอ่านหนังสือสอบยาวๆเลย แงงงง้



ตอนนี้เรื่องหลักของไรท์จะเป็นเรื่องนี้นะคะ ยังไงก็ฝากด้วยเด้อออ เป็นแนวฟีลกู๊ดไร้สาระเช่นเดิมค่ะ5555555


หอเก่าฉันมีโรคจิตทำให้ต้องย้ายที่อยู่ใหม่
แต่โชตชะตากลับเล่นตลกเมื่อฉันมาเจอเข้ากับ
ตาลุงหน้าหล่อข้างห้องที่ทำตัวหนักกว่าโรคจิตเนี้ยสิ!
"นี่ลุง แก่แล้วก็อย่ามาวุ่ยวายกับหนูดิ"
 "เห็นแก่แบบนี้แต่เอวยังใช้ได้ดีอยู่นะ ลองปะ?"
พูดงี้หมายความว่าไงวะลุง!?



1 เมนต์ = 1กำลังใจน๊า

พูดคุยกันได้ที่
 Facebook : Black Paradises คลิก
Twitter : @black_paradises #หมอต้าคนอ่อย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1547 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 12:00
    2คนนี่หยอดไรกันก็ไม่รู้เสียวววๆดีอิอิอิ
    #1,547
    0
  2. #1544 Keobuasa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 19:46
    รออยู่นร้าาาาาไรท์~~
    #1,544
    0
  3. #1537 firstzy93 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 16:19
    เขินนนน
    #1,537
    0
  4. #1536 mildmelodyyy2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:28
    เขินวุ้ยยยย รอออ
    #1,536
    0
  5. #1535 firstzy93 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 14:26
    หยอดเก่ง
    #1,535
    0
  6. #56 fernlumear (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 14:51
    ลี่คิดอะไรค่ะลูกกก
    #56
    0
  7. #55 taey6070 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 19:46
    รออออวนไป~~~
    #55
    0
  8. #54 tkpooh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 12:29

    น้องลี่ค้าาา แอบหื่นเงียบนะคะ อิอิอิอิ

    #54
    0
  9. #53 แบทเอนไง รู้จักไหม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:27
    ทำไมมีแต่งานดี... งื้ออ อยากได้ซักคนอ่าาา(?)
    #53
    0
  10. #52 54464 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:26
    รอต่อไปค่ะ สนุกกกกกกอิอิ
    #52
    0