#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 6 : โกโกที่ 5 : ไม่แต่งด้วยหรอก!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,954 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

ก็จะดื้อ5

 

 

พอเดินมาถึงห้องนั่งเล่น ตะนิดก็เห็นว่าแม่นั่งหัวเราะอยู่พี่ชายอย่างสนิทสนม ส่วนอัลฟ่าโรคจิตนั่นก็เดินไปนั่งโซฟาฝั่งเดียวพี่ชาย เขาเลยเดินเข้าไปนั่งเบียดด้วย พอเงยหน้ามาอีกทีก็เจอสายตาของแม่กระพริบมองงงๆ

 

“ตะนิดไปเบียดพี่เขาทำไมลูก มานั่งตรงแม่ก็ได้”

“...”

 

ไม่อยากไปนี่นา...

ตะนิดเม้มปากแน่น อาจจะเพราะเพิ่งผ่านเหตุการณ์ให้รู้สึกใจหวิวๆ มา ตอนนี้เขาไม่อยากอยู่ห่างกับกลิ่นลาเวนเดอร์นี่เลย

 

“ให้นั่งตรงนี้ก็ได้ครับ ไม่ได้เบียดอะไร”

“แต่...”

“เอ้ยยย ผมไปนั่งตรงนั้นก็ได้ จะได้ไม่เบียด” เป็นชายที่ลุกขึ้นย้ายที่นั่งไปนั่งที่อื่นให้แทน ดูเหมือนเสียสละ แต่แท้จริงคือมือของไอ้เพื่อนเวรหยิกเนื้อสะโพกเขาแทบขาด พอเจอคู่หน่อยล่ะเพื่อนเป็นหมาเชียว น้องนิดนั่นเขาก็เจอก่อนแท้ๆ

“แล้วนี่คณิตไปไหนล่ะเนี่ย แม่ให้ไปตามตะนิดกับคุณภาสมาแท้ๆ”

“เดี๋ยวก็คงตามมาครับ” ภาสเอ่ยตอบแทน

 

คุณนิตยาปรายตามองลูกชายคนเล็กที่นั่งเบียดแขกจนตัวลีบอยู่ด้วยสายตาเอ็นดู เมื่อวานเธอน่ะตกใจแทบตายที่เห็นลูกชายโดนหิ้วพาดบ่าเข้าบ้านมาด้วยอัลฟ่าแปลกหน้าสองคน แต่พอสอบถามเล่าเรื่องแล้วเธอก็รู้สึกโล่งใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก

 

... คู่แห่งโชคชะตา

 

เหมือนเจอสิ่งที่เหมาะสมที่สุดในเวลาที่ต้องการที่สุด แถมพิจารณาอัลฟ่าคู่ของลูกชายเธอแล้วก็ดูท่าทางไว้ใจได้ วันนี้เธอตื่นเช้ามาเสิร์ชประวัติจากนามบัตรที่ได้มาเมื่อวานก็ค้นพบว่าเป็นเจ้าของบริษัทนำเข้ารถยนต์ชื่อดัง นามสกุลที่ห้อยท้ายเป็นชื่ออังกฤษนั่นทำให้เธอเข้าใจทันทีว่าทำไมอัลฟ่าคนนี้ถึงตัวใหญ่กว่าอัลฟ่าปกติที่เธอเคยเจอ

 

“ตะนิด...” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง เป็นคณิตในใบหน้าเศร้า

“อ้าว คณิตลูก... เกิดอะไรขึ้น”

“ต๋า กูขอโทษ”

“...”

“คณิตขอโทษ”

“...”

“ตะนิดอย่าโกรธคณิตเลย ขอโทษ ผิดไปแล้ว ไม่ทำอีกแล้ว”

 

คุณนิตยามองหน้าแฝดคนพี่ด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะสลับหันกลับมามองหน้าแฝดคนน้อง ตะนิดเบะปากน้ำตาคลอก่อนที่จะลุกขึ้นวิ่งเข้าไปกระโดดกอดพี่ชายเต็มแรง เสียงร้องไห้จ้าดังลั่นบ้านทำเอาคนเป็นแม่ทำตัวไม่ถูก

ปกติแล้วลูกแฝดเธอมักจะทะเลาะกันจนคนน้องร้องไห้อยู่บ่อยๆ

... แต่ไอ้ที่คนแฝดพี่ร้องไห้ด้วยเนี่ย แทบจะไม่เคยเลย

 

“อะแฮ่ม...” ท่ามกลางความงง เสียงกระแอมของภาสก็ดังขึ้นขัด ดวงตาดุใต้แว่นตวัดมองพี่น้องด้วยความไม่พอใจ

...เมื่อกี้ยังนั่งเบียดเขาด้วยความกลัว พอพี่ชายมาขอโทษหน่อยก็วิ่งแจ้นกลับไปกระโดดกอดเหมือนไม่เคยทะเลาะกันมาก่อน

 

ตะนิดที่สะอื้นถูกพี่ชายฝาแฝดจับวางลงบนพื้น พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าคณิตเองก็ร้องไห้ออกมาด้วย คนตัวเล็กเลยยกมือขึ้นปาดน้ำตาให้ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็น้ำตาไหลออกมาเช่นกัน

 

พวกเขาเป็นแฝดกัน

เมื่อไหร่ที่อีกฝ่ายรู้สึกแย่ก็จะรู้สึกแย่ตามไปด้วย

 

“หายโกรธแล้ว ไม่ร้อง”

“อืม”

“คณิตอึ๊บดิ อย่าร้อง เดี๋ยวร้องด้วย”

“จะร้องทำไม ยุ่งว่ะ”

“คณิตอย่าดุกูนะ เดี๋ยวโกรธต่อแม่ง”

“ขู่หรอ มึงเป็นแค่ตะนิดมาขู่กูหรอ”

“อะแฮ่ม”

“ส้นตีนติดคอหรอวะภาส กระแอมเก่ง” ชายแอบหัวเราะเยาะเพื่อนหน้าดุเบาๆ พี่เขามาก็หมากันหมดแหละ คู่ทงคู่แท้สุดท้ายก็กลายเป็นแค่ลาบาดอร์เนาะ

ภาสเดาะลิ้นหงุดหงิดกับภาพที่สองพี่น้องกระหนุงกระหนิงหัวเราะกันคิกคัก โดยเฉพาะแมวน้อยกลิ่นแป้งเด็กนั่นที่กลับมายิ้มแฉ่งแก้มยกจนตาปิด เออ ให้มันได้แบบนี้ ต่อให้อยากเดินเข้าไปจับแยกแค่เขาก็รู้ตัวเองดีว่าไม่สิทธิ

 

“เอ้า โอ๋กันเสร็จแล้วก็มานั่ง ทั้งคู่เลย”

“ครับ” สองฝาแฝดเดินมานั่งข้างแม่ คณิตมองหน้าแขกอัลฟ่าตรงหน้าทั้งสองคนก่อนจะหยุดสายตาที่ภาสที่ แผ่ออร่าอัลฟ่าแท้ออกมาผ่านรูปร่าง จริงๆ เมื่อกี้ในห้องเขาก็พอรู้แล้วว่าคนตรงหน้า

 

น่ากลัว

ให้สู้กันก็แพ้เห็นๆ แพ้ตั้งแต่สรีสระไปยันกลิ่นฟีโรโมนอ่อนๆ นั่น

พอเห็นว่าภาสย้ายสายตาไปมองตะนิด คณิตจึงเอื้อมมือไปโอบร่างแฝดน้องให้เบียดเข้ามา ซึ่งเจ้าแมวเองก็อำนวยความสะดวกเป็นอย่างดีด้วยการซุกแฝดกลับตามปกติที่ทำ

 

กวนตีน...

ภาสข่มเขี้ยวอยู่ในใจ

 

“ว่าแต่ที่นิดไปเดทกับคุณชายเป็นไงบ้าง เจ้าตัวแสบไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลย”

“อ๋อ ก็โอเคครับ สนุกดี เนาะ” ชายส่งยิ้มไปให้ตะนิด

“ใช่ๆ ไปเล่นหนีบตุ๊กตากันด้วย พี่ชายห่วยมาก หมดไปห้าร้อยไม่ได้สักตัว”

“แฉกันแบบนี้เลยหรอครับ” ชายหัวเราะออกมา ตะนิดเองก็หัวเราะกลับเมื่อนึกย้อนกลับไปวันนั้น ไม่รู้เรียกเดทได้ไหม เขารู้สึกเหมือนไปเที่ยวกับเพื่อนมากกว่าเสียอีก

“ที่แม่อยากให้นิดรีบหาคู่เพราะเขาเริ่มฮีท”

“แม่!!!!” ตะนิดโวยวายลั่น “แม่พูดเรื่องฮีททำไมเนี่ย!!!” แก้มของตะนิดขึ้นสีแดงเป็นมะเขือเทศ ถึงจะรู้เป็นสากลอยู่แล้วว่าโอเมก้าฮีทได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องที่เอาออกมาคุยเป็นทอปปิคกับคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันได้สองสามครั้งเสียหน่อย

“คุณพ่อกับคณิตเองก็เป็นอัลฟ่า เวลาตะนิดฮีทก็ต้องขังทั้งสองฝ่าย”

“แม่ พูดอะไรเนี่ย ไปใหญ่แล้ว”

“แม่แค่กลัวว่าเกิดนิดฮีทในวันที่แม่ไม่อยู่แยก มันอาจจะเลวร้ายไปกว่านี้เลยอยากให้นิดรีบ อ่า.. ภาษาแม่ก็คงเรียกว่า... ออกเรือน”

“ห๊ะ!!!!” เสียงโวยวายของสองแฝดดังขึ้นพร้อมกัน คณิตขมวดคิ้วมุ่นส่วนตะนิดก็ได้แต่เลิ่กลั่กมองหน้าแม่กับคณิตสลับกัน

คนเป็นแม่ไม่แม้แต่จะหันไปมองสองลูกชายที่โวยวาย ดวงตาสวยของเธอจ้องนิ่งไปที่อัลฟ่าตัวใหญ่ที่จ้องเธอกลับไม่วางตา

 

“คุณภาสว่ายังไงคะ?”

 

ตะนิดอุทานห๊ะออกมาลั่นห้องอีกรอบ ชวนพี่ชายคุยใครแต่ไหงวกไปถามเสี่ยโรคจิต เขางงไปหมดแล้ว งงตั้งแต่พูดเรื่องฮีทออกมา งงที่พูดเรื่องจะให้เขาออกไปอยู่ที่อื่น

 

“แม่...”

“ผมยังไม่สะดวกเรื่องแต่งงาน” ภาสไขว้มือเข้าหากัน ดวงตาดุใต้กรอบแว่นสี่เหลี่ยมจ้องตอบเจ้าของบ้านนิ่ง อัลฟ่าหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ถึงรังสีแปลกๆ จากเบต้าตรงหน้า

เป็นเบต้า แต่กลิ่นอายกลับดูน่าเกรงขาม

คงเพราะความเป็นแม่คนสินะ

 

“เดี๋ยวแม่ แม่ถามผิดคนป่ะ นิดไปเดทกับพี่ชายนะ”

“แต่นิดเป็นคู่แห่งโชคชะตากับคุณภาสนี่ลูก”

“คู่แห่งโชคชะตา? ไม่ใช่ว่ามันเป็นนิทานหรอ” ตะนิดขมวดคิ้วหันไปหาแฝดพี่

“...” คณิตไม่ได้ตอบอะไรไปเพียงแต่มองหน้าแม่อย่างต้องการคำตอบ

“คู่แห่งโชคชะตาน่ะสร้างมาเพื่อกันและกัน...”

“...”

“เหมือนที่มีแค่นิดที่ได้กลิ่นลาเวนเดอร์จากคุณภาสไงลูก”

“ห๊ะ...”

“ปัจจุบันคู่แห่งโชคชะตาน่ะเกิดขึ้นได้ยากมาก และเมื่อโอเมก้าเจอคู่ของตัวเอง ต่อมฮอร์โมนจะเริ่มทำงานผิดปกติ ผลเสียคือเซอร์เคิลฮีทของลูกก็จะรวน ไม่ได้สามารถเดาได้ว่าจะฮีทอีกเมื่อไหร่หรือถี่แค่ไหน เพราะงั้น...” คนเป็นแม่เม้มปากชั่วครู่ “คุณภาสคิดอย่างไรกับเรื่องนี้คะ”

“...” ภาสกระชับมือที่ประสานกันอยู่บริเวณเข่าแน่น เขาไม่คิดว่าจะถูกถามคำถามนี้มาก่อนทำให้ตั้งตัวไม่ถูก

“แต่ถ้าคุณภาสไม่สะดวก แม่ก็ไม่ตื๊อหรอกค่ะ สบายใจได้”

“...”

“เพราะแม่เองก็เพิ่งได้คอนแทคลูกชายของเพื่อนแม่มาพอดี อัลฟ่าลูกครึ่งสเปน ถ้านัดคุยช่วงบ่ายพรุ่งนี้ตะนิดจะว่าไงล่ะลูก”

 

ว่าไงอะไร งงไปหมดแล้ว

ตะนิดจับแขนเสื้อคณิตกระตุกยิกๆ ให้อีกคนอธิบายเหตุการณ์ คณิตเองก็ได้แต่ขมวดคิ้วพยายามตามสถานการณ์ตรงหน้าให้ทัน แม้จะรู้สึกตกใจจนแทบคิดอะไรไม่ออกตั้งแต่รู้ว่าอัลฟ่าหน้าดุคนนั้นเป็นคู่แห่งโชคชะตาของน้องตัวเองแล้ว

 

“ตะนิดอยู่ในช่วงตารางฮีทรวน ผมว่าไม่เหมาะที่จะให้น้องไปเดทกับใครในตอนนี้” ภาสพูดขึ้นนิ่งๆ

“แม่ให้นิดพกยาอยู่เสมอ”

“ยาระงับไม่ได้แก้ปัญหาได้เสมอนะครับ”

“งั้นคุณภาสคิดว่ายังไงดีล่ะคะ” ภาสรู้สึกเหมือนกำลังโดนไล่ต้อน เขาคิดว่าเรื่องแต่งงานยังเร็วเกินไป ทุกอย่างกระชั้นชิดมากจะให้ตอบตกลงไปเลยก็กระไรอยู่

แต่ทว่า

พออีกฝ่ายยกเรื่องที่จะให้ตะนิดไปดูตัวกับอัลฟ่าอื่นในช่วงที่ใกล้จะฮีทนั่นทำให้เขาร้อนรน ถึงจะไม่ได้แสดงออกไปชัดเจน แต่เขาก็รู้ว่าตัวเองกำลังสับสนอย่างหนัก

 

“แม่ แต่นิด...”

“ผมขอเวลา” ภาสตอบสวนออกมา

“แม่ไม่ให้ค่ะ”

“...”

“เพราะการเจอกันของทั้งคู่ทำให้สถานการณ์ในบ้านมันแย่ขึ้น การที่แม่เดาช่วงเวลาเกิดฮีทของตะนิดไม่ออก อาจเป็นวันนี้ตอนที่กินข้าวเย็น หรือเป็นวันพรุ่งนี้ตอนแม่ออกไปตลาด เลวร้ายที่สุดก็อาจจะเป็นตอนตะนิดออกไปเรียนหรือไปเที่ยวที่ไหนคนเดียว เพราะงั้นรบกวนตัดสินใจตอนนี้ด้วยค่ะ” ตะนิดกอดแขนคณิตแน่น ถึงจะรู้ดีว่าแม่เป็นคนเด็ดขาด แต่ก็ไม่ได้อยากให้แม่มาเด็ดขาดในเรื่องที่ให้เขาออกไปอยู่กับคนอื่นเสียหน่อย!!!

“ถ้าผมตกลง...”

“ตะนิดจะต้องไปอยู่กับคุณตั้งแต่วันนี้”

“แม่!!!!” เป็นคณิตที่โวยวายออกมาลั่น

“ถ้าผมปฏิเสธ”

ก็ไม่มีข้อเสนอนี้อีกค่ะ”

 

ชายกลืนน้ำลายเอื๊อกกับสงครามตรงหน้า ถึงเขาพอจะรู้ว่าคุณอามานิตที่ทำงานกับพ่อเขาเป็นคนเด็ดขาดมากแต่ก็ไม่คิดว่าภรรยาอย่างคุณนิตยาเองก็เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน แม้ภาสจะหน้านิ่งไม่ได้แสดงอะไรออกไปแต่เขารับรู้ได้จากการเป็นเพื่อนมันมาจะสิบปีว่าตอนนี้ภายในมันกำลังว้าวุ่นอย่างมากแน่ๆ

 

“นิดตกลง”

“ตะนิด!!!” คณิตตะโกนลั่นเมื่อจู่ๆ แฝดตัวเล็กก็พูดขึ้นกลางป้อง ภาสหันขวับไปหาต้นเสียงก็พบว่าเจ้าแมวน้อยยืนกำมือแน่น ดวงตากลมโตนั่นเอ่อคลอด้วยน้ำตา

“แค่แต่งๆ ไปก็จบใช่ไหม แค่นิดออกไปจากบ้านนี้ คู่แห่งโชคชะตาอะไรมันไม่เห็นสำคัญอะไรเลย แม่แค่หาใครก็ได้มาดูแลนิด ไม่ต้องเป็นเสี่ยโรคจิตนี่ก็ได้ ใครก็ได้ใช่ไหม” ตะนิดพูดถึงทั้งน้ำตา

“ตะนิด”

“ถ้าเสี่ยไม่อยากก็ไม่เห็นต้องยัดเยียดเลยแม่ เดี๋ยวนิดออกไปหาคู่เองก็ได้ ให้ใครมากัดก็ได้ใช่ไหม” แขนเล็กยกขึ้นปาดน้ำตาป้อยๆ สิ้นประโยคนั้นภาสก็กำหมัดแน่น ใจเขาที่สับสนร้อนรนกลับร้อนรนหนักกว่าเก่าจนแทบระเบิดเพียงเพราะเจ้าแมวน้อยพูดประโยคว่าจะออกไปให้ใครก็ได้กัดคอ อัลฟ่าหนุ่มถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคู่สนทนา

“ได้ครับ ผมตกลงรับข้อเสนอ”

“เสี่ยโรคจิต”

“ฉันว่าบอกว่าให้เธอเรียกว่ายังไง” ภาสปรายตามองแมวน้อยที่ยืนปาดน้ำตาป้อยๆ

“ไม่แต่ง ไม่แต่งด้วยหรอก!!!”

“เออ ไม่ให้แต่งเหมือนกัน!!!” คณิตตะโกนพร้อมกับตวัดแขนขึ้นโอบร่างของตะนิดเข้ามากอด

“คณิต ปล่อยน้อง”

“แต่แม่...”

“เชื่อแม่”

“ผม”

“ถ้ามันเกิดอะไรขึ้น คนเสียใจสุดคือคณิตเอง ลูกรู้ดีกว่าใคร”

 

คณิตชะงักตัว อีกแล้วกับคำนี้

 

... คนเสียใจที่สุดคือเขา

 

มือของเขาที่โอบกอดตะนิดไว้แน่นๆ ค่อยคลายออกจนในที่สุดก็หมดแรงร่วงลง หากไม่ใช่ว่าเพราะครั้งหนึ่งสัญชาตญาณสัตว์ป่าเฮงซวยเคยครอบงำเขาจนเกือบขาดสติจะพุ่งเข้าหาตะนิดตอนฮีทเขาก็คงจะยืนกรานค้านหัวชนฝาให้ได้อยู่หรอก

 

ใช่...

ถ้าอะไรเกิดกับตะนิดโดยเขาเป็นต้นเหตุ

เขาเองนั่นแหละที่เสียใจที่สุด

 

“คณิตอย่าปล่อยมือ” ตะนิดหยิบมือคณิตขึ้นมาวางที่ไหล่ตัวเองเหมือนเดิม คนตัวเล็กซุกหน้าเข้ากับอกพี่ชายตัวเองอย่างต้องการหาที่พึ่ง

“ตะนิดลูก ที่ลูกพูดว่าแค่ใครก็ได้นั่นมันไม่จริงเลย”

“ฮึก...”

“เพราะเขาเป็นคู่แห่งโชคชะตาของลูก แม่ถึงรู้ว่าเขาจะดูแลลูกได้”

“แต่แม่...”

“ถ้าวันไหนเขาดูแลลูกไม่ได้แค่โทรมาหาแม่ แม่จะไปรับกลับมา”

“แต่นิดไม่ได้รักเสี่ยโรคจิต ฮึก ไม่ได้รักเลย แต่งงานได้ยังไง ไม่ได้รักนะ” คุณนิตยายิ้มบาง

 

ตอนนี้ยังไม่รัก

แต่ต่อไปคงหนีไม่พ้น

ภาพสายตาอัลฟ่าหนุ่มที่มองลูกชายโอเมก้าของเธอเมื่อวานก่อนขอตัวกลับออกไปยังติดอยู่ในความทรงจำ ส่วนลูกของเธออย่างตะนิดก็หลับปุ๋ยกอดเสื้อพี่เขาไว้แน่นขนาดนั้น

สำหรับโอเมก้าแล้วนั้น การสืบพันธุ์เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และมันคงดีกว่าหากเกิดจากความรักไม่ใช่การบังคับทำร้ายร่างกายแบบที่ปรากฏในข่าวอยู่บ่อยๆ

 

“งั้นก็ทดลองไปอยู่ด้วยกันก่อนไหมล่ะครับ ถ้าเกิดไม่ใช่จริงๆ ก็ค่อยว่ากัน” ท่ามกลางความอึดอัด ชายก็พูดขึ้นพร้อมกับยกยิ้ม ส่วนภาสก็ตวัดสายตามองเพื่อนอย่างรวดเร็ว

“พี่ชาย...”

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณแม่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวผมช่วยดูแลตะนิดให้อีกที” ภาสหักข้อกระดูกอย่างใจเย็น ในใจเขาอยากยกมือขึ้นตบหัวเพื่อนข้างๆ ให้เต็มแรงข้อหาเสนอหน้ามาทำคะแนนในตอนที่เขากำลังเผชิญปัญหา เป็นแค่พี่ชายก็อยู่นิ่งๆ ในโซนพี่ชายไปสิวะ

“ได้ยินแบบนั้นแม่ก็สบายใจนะคะเนี่ย”

“แม่...”

“แต่เก็บของไปวันนี้ก็คงไม่ทันหรอก ไว้ค่อยไปวันอื่นแล้วกัน” คณิตพูดขึ้นพร้อมกับลูกหัวแฝดน้องตัวเองไปมา

“วันนี้ก็เอาแค่ของจำเป็นก่อนก็ได้ วันพรุ่งนี้คณิตค่อยทยอยเอาของไปให้ตะนิดก็ได้นี่”

“แต่แม่...”

“คณิตจะได้ไปดูสถานที่เลยทีเดียววันพรุ่งนี้ไงลูก ถ้าไม่โอเคก็เอาน้องกลับมา ดีไหม” คนเป็นแม่ยื่นข้อเสนอ คณิตพอได้ยินข้อเสนอก็ชะงัก ถึงจะไม่เข้าใจว่ามันดีกว่ายังไง แต่พอได้ยินคำว่าเอาน้องกลับมาท้ายประโยคก็รู้สึกมันเป็นข้อตกลงที่ดีไว้ก่อน ภาสมองภาพตรงหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นนวดขมับ

ดูเหมือนคู่แห่งโชคชะตาเขา

จะมีแม่ที่ค่อนข้างรับมือด้วยยากอีกต่างหาก มองเกมขาดจนน่าตกใจ

 

“ต้องไปเลยหรอ วันนี้เลยหรอ” ตะนิดเลิ่กลั่กกระตุกชายเสื้อคณิตยิกๆ

“วันนี้ก็ไปก่อน เดี๋ยววันพรุ่งนี้กูหาเรื่องเอามึงกลับมาเอง ถ้าถึงที่ห้องแล้วรีบหาห้องนอนตัวเอง ล็อคห้องแล้วไม่ต้องโผล่ออกมาเลยนะเข้าใจไหมตะนิด” ตะนิดพยักหน้าหงึกๆ ฟังแฝดพี่อธิบายแผนการเอาตัวรอดจากเสี่ย ภาสที่นั่งฟังอยู่ไม่ไกลก็ได้แต่ลอบถอนหายใจกับบทสนทนาของเด็กทั้งสอง

 

อย่างแมวดื้อน่ะหรอจะขังตัวเองไว้ข้ามวัน

เผลอๆ หิวก็ยอมแพ้แล้ว

 

ว่าแต่ยังไม่ทันจะได้ย้ายเข้าก็วางแผนจะย้ายออกก่อนแล้ว

... เขาจะรับมือกับแฝดคู่นี้ไหวไหมเนี่ย

 

 

--- TALK

 

ตอนต่อไปน้องจะบุกรังพี่คืนแล้วค่ะ ระวังตัวไว้เลย!!!

น้องจะรังแกให้พี่ปล่อยน้องกลับบ้านให้ดู!!!

 

 

ช่วงพูดคุยจริงๆ คือเราไม่ได้อยากให้เรื่องนี้มีดราม่าที่หนัก (ไม่อยากให้มีดราม่าเลยด้วย)

ตั้งใจเขียนแก้เครียด ไม่ได้มีปมอะไรมากมาย เอาไว้อ่านเวลาอยากหนีจากวันหนักๆ

ถ้าใครชอบอ่านนิยายมีปม มีเนื้อเยอะๆ ข้ามเรื่องนี้ไปได้เลยนะคะ ;---;

 

และใช่ค่ะทุกคน ใช่ค่ะ~ ทางเรามีปกนิยายแล้วววววววว

 

ดีงามจนเจ็บหัวใจจจจจจจจ ดูยัยดื้อมองหน้าพี่พลาดด้วยความดื้อสุดๆ นุจะดื้อๆๆๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.954K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,306 ความคิดเห็น

  1. #5262 CallistoJpt (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 13:55
    คุณแม่!!! เด็ดขาดมากค่ะ ใดๆคือสงสารพี่ชายทำอะไรก็ดูขัดใจเพื่อนไปหมด 5555555555555 แฝดน่าเอ็นดูแพ็คคู่เลยค่ะ
    #5,262
    0
  2. #5110 muir (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2564 / 04:00
    Fcคุณแม่สุดๆ5555
    #5,110
    0
  3. #4873 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 13:33
    แฝดอยู่ด้วยกัยแล้วน่ารักอ่ะ หนุบหนับไปหมด
    #4,873
    0
  4. #4805 lumpalin_love (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 00:20
    ชอบๆๆ สนุกอ่ะ👍👍👍
    #4,805
    0
  5. #4787 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 01:49
    ชอบเวลาแฝดอยู่ด้วยกันนนนน
    #4,787
    0
  6. #4755 yourwarmhug (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 01:21
    เอ็นดูเด็กแฝด!!!!
    #4,755
    0
  7. #4563 YungYing0711 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 18:43
    แม่กลัวน้องไม่ได้หลัวคะ555 พร้อมเก็บผ้าไปอยู่บ้านพี่คะ
    #4,563
    0
  8. #4323 Chanee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 20:46

    งือออออ ใดๆแล้วช้านชอบคุมแม่มาก เด็ดขาดสุดๆไปเลย

    #4,323
    0
  9. #4204 หัวใจy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 11:21

    ทำไมรู้สึกเหมือนแม่ยัดเยียดน้องจังเลย ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ แต่แม่ทำเหมือนนิดเป็นสัตว์เลยอะ แค่พอรู้ว่ทภาสเป็นคู่โชคชะตา แม่ก็จะยกนิดให้ง่ายๆ แถมยังบอกอีกว่าถ้าภาสไม่รับ แม่จะหาอัลฟ่าคนอื่นมาให้นิดอีก ไม่ค่อยชอบเลยอะ😠😠😠

    #4,204
    2
    • #4204-1 แมวน้อยกินจุ(จากตอนที่ 6)
      12 พฤศจิกายน 2563 / 11:43
      แต่เราว่าแม่เค้าห่วงนาาา เพราะน้องนิดเจอะคู่แล้วช่วงเวลาฮีทจะไม่แน่นอน ถ้าแม่ไม่เด็ดขาดหาคู่ให้น้อง ตัวน้องนิดจะเป็นอันตรายอย่าว่าแต่ออกนอกบ้านเลย ในบ้านทั้งพี่กับพ่อยังรับมือยาก ฉะนั้นถ้าเจอคู่ก็ต้องให้น้อนอยู่กับพี่จะปลอดภัยกว่า
      #4204-1
    • #4204-2 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ(จากตอนที่ 6)
      31 ธันวาคม 2563 / 01:51
      และที่บอกว่าจะหาอัลฟ่าคนอื่นมาแทนนี่ แม่น้องน่าจะให้พี่ภาสตัดสินใจ ณ ตอนนั้นเลยรึป่าวคะ ตรงเนี้ย
      #4204-2
  10. #4179 imaem (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 09:51
    5555555 คณิตหาทางหนีให้แล้วอ่ะ น่ารักมากกกกกๆๆๆ
    #4,179
    0
  11. #3890 FDB88 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 16:09

    น่ารักมากเลย ชอบคุุณแม่มากเด้อค่ะ

    #3,890
    0
  12. #3400 ma melbourne (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 22:18
    เอ็นดูสองพี่น้องพากันวางแผนมากค่ะ เหมือนเด็กๆเลย ไหนมาให้มะมี๊หอมหัวหน่อยเร็วคับ มุ้ๆๆๆๆ
    #3,400
    0
  13. #3399 wannisa082 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 21:01
    คุนนิตยาชั้นคือFC คุนค่ะคุนแม่เปนแซ่บเปนเริศสุดปังมากกกราบงามๆแทบฝ่าพระบาทคุนแม่สุดยอดด
    #3,399
    0
  14. #3137 guminnatsu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 07:27
    ชอบมุกต้นติดคอ 555555
    #3,137
    0
  15. #3052 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:40
    แม่สุดยอดมาก กราบ
    #3,052
    0
  16. #2980 0818770547 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 16:42
    ยิ่งอ่านก่อยิ่งตลก ไปถ้ำเสิอแล้ว แมวน่อยจัได้ออกมาเลยหรอ
    #2,980
    0
  17. #2895 kanyaest (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 22:42
    คุณแม่สุดยอดด
    #2,895
    0
  18. #2796 xวาuxวาu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 14:57
    ความแฝด เค้าหวงกันมากเนอะ
    #2,796
    0
  19. #2783 Aum_1929 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 11:29
    พี่ชาย x คณิต ได้ม้ายยยยย
    #2,783
    1
    • #2783-1 xวาuxวาu(จากตอนที่ 6)
      29 มิถุนายน 2563 / 14:57
      +1 แอบจิ้นไว้เหมือนกันค่ะ 555
      #2783-1
  20. #2611 pcysaraiii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:50
    คณิตจะหวงน้องมากก็ไม่แปลกเลย

    น้องจะบุกรังตาพี่แล้ว!!
    #2,611
    0
  21. #2355 ก้อนดิน ปั้นดาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 11:29
    ลั่นคำว่า ห้าวด่องๆ555 มันกร๊าวใจจจ นี่ชักอยากเห็นคู่รองขึ้นมาแล้วนะเนี่ยย
    #2,355
    0
  22. #2344 หมีไหมพรม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:24
    เอ็นดูความแฝดอ่ะ เค้ารักกันมากเลย คณิตจะมีคู่มั้ย fc นางมากๆ // พี่ภาสก็ดี รู้สึกหลายใจ งืออ
    #2,344
    0
  23. #2329 Yurikomisaki27 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:37

    น้องน่ารักจนใจเจ็บบ ฮรือออออ รักเทอนะไรท์แต่งน้องได้น่าเอ็นดูมากกกก
    #2,329
    0
  24. #2288 dnkdnk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:08
    ชอบบบบบบบบบบ
    #2,288
    0
  25. #2106 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 10:54

    สงสารน้องนะ เหมือนที่ย้านผลักไส แต่จริงๆ คือทุกคนรักน้องมากจนไม่อยากให้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น ฮือออ

    #2,106
    0